"ตอนที่ 8: กำเนิดใหม่ เจไดคนที่เก้า"
"กำเนิดใหม่ เจไดคนที่เก้า"
ไปคุ้มกันผลึกไคเบอร์
เจอแบบนี้เราไปไม่ทันแหง
ทางนี้
เราจะเอาไงดี
การติดตั้งผลึกเสร็จสมบูรณ์
และการปรับเทียบ ปืนใหญ่ขั้นสุดท้ายก็กำลังดำเนินการ
ทุกคน เล็งไปที่ศูนย์กลางของปืนใหญ่ไคเบอร์
เร็วเข้า ไม่มีเวลาโอ้เอ้แล้ว
อย่าให้พวกมันเข้าใกล้ป้อมปราการได้
ถล่มไอ้พวกก้อนหินเวรนั่นซะ
ไม่ยอมให้มาขวางหรอก
พวกมันยิงต้านหนักมาก เราเข้าใกล้ไม่ได้เลย
คาร่า อีธาน ตอบหน่อย สถานการณ์เป็นไง
พังปืนใหญ่นั่นได้ไหม
อีธาน อีธาน ได้ยินข้าไหม
ได้ยิน ได้ยินแล้ว
ข่าวร้ายคือเรายัง เข้าใกล้ศูนย์บัญชาการไม่ได้เลย
พยายามเข้า
เราจะยิงพวกป้อมปืนนั่นเอาไว้
ควาน่า เน้นโจมตีไปที่หน่วยพลังงาน
อะไรนะ เดี๋ยว แต่ถ้าทำแบบนั้น…
ถ้าเราทำให้มันตกลงที่ฮี อิซลาน
ปืนใหญ่จะใช้การไม่ได้ แถมถ่วงเวลาให้เรา จริงไหม
ตามทฤษฎีมันก็ได้อยู่ แต่แล้วเจ้าล่ะ
ไม่ต้องห่วงพวกเราหรอก
เราต้องหาทางออกได้แน่
โฟร์ไนน์ส พาพวกเราไปจากที่นี่
เปิดระบบอัตโนมัติควบคุมยานจากระยะไกล
ข้ามั่นใจว่ายัยหนูคาร่ารับมือได้
เอาล่ะ พรรคพวก
เป้าหมายเราเปลี่ยนแล้ว
เร่งเครื่องให้สุด
เราจะสอยไอ้ก้อนเศษเหล็กนั่นลงมาให้ได้
- รับทราบ - รับทราบ
ได้ รับทราบ
พวกเราทำเต็มที่แล้ว คาร่า
คาร่า
ที่เหลือฝากเจ้าด้วย
ไหนบอกจะหาทางออกให้ได้ไง
กำลังหาอยู่เนี่ย
พลังของนางแข็งแกร่งมาก
เครื่องยนต์หลักเสียหาย
กำลังลงจอดฉุกเฉินที่ฮี อิซลาน
เปลี่ยนเส้นทางพลังงานไปที่เครื่องขับดันควบคุม
กำลังลดระดับลง
เอาล่ะ เราอาจรอดมาได้
แต่ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราหวังไว้
นาวาม…
ปืนใหญ่ไคเบอร์เสียหายหรือเปล่า
ไม่พบความเสียหายที่กระทบการทำงาน
งั้นเตรียมพร้อมเสร็จแล้ว ก็ยิงได้เลย
ใช้มันกำจัดกองยานของศัตรูให้สิ้น
กองกำลังเราเองจะอยู่ในแนวยิงด้วย
ไม่สำคัญหรอก
รับทราบ
เตรียมพร้อมยิง
กำลังชาร์จปืนใหญ่ไคเบอร์
เตรียมพร้อมยิง
กำลังชาร์จปืนใหญ่ไคเบอร์
เตรียมพร้อมยิง…
ฟังนะ ท่านดันไบ ท่านหญิงทัฟลา
พวกมันเตรียมจะยิงปืนใหญ่แล้ว
พากองยานพวกท่านออกไปให้ไกลที่สุด
ทำงั้นไม่ได้หรอก
อาวุธนั่นมันร้ายแรงเกินไป
หากมันยิง มันจะเจาะกาแล็กซีจนเป็นรูแน่
และข้าไม่คิดจะปล่อยให้ซ้ำรอยเรื่องที่บิบินอีก
เราจะต้องกำจัดมันให้ได้ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร
ยานทุกลำ ลงไปที่ฮี อิซลาน
ดูทรงแล้วสุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับพวกเรา
สถานะผลึกไคเบอร์
กำลังดำเนินการชาร์จ
เตรียมพร้อมอาวุธ ปรับเทียบและจัดแนวปืนใหญ่ไคเบอร์
รับทราบ
ทำลายพวกมันอย่าให้เหลือ
กองกำลังศัตรูกำลังบุกเข้ามาในห้องควบคุม
ดื้อดึงกันเหลือเกิน
เพื่อเป็นการตอบแทน
ข้าว่าจะรับมือกับพวกมันด้วยตัวเอง
ท่านเลือกจะกลับมาสินะ อาจารย์ซีม่า
ข้าคงไร้ความรับผิดชอบเกินไป
หากปล่อยให้เจ้าก่อกรรมทำเข็ญไปยิ่งกว่านี้
เป็นอะไรคาร่า
ท่านพ่อกับนาวามกำลังสู้กันอยู่ตอนนี้
ไม่เห็นเหรอว่าวิถีเจ้า
เอื้อให้คนเขลาหิวอำนาจ และอาชญากรมันเฟื่องฟู
ขณะที่คนดีคนทั่วไปต้องทนทุกข์
ใครต่อต้านข้าสมควรทุกข์ทรมาน
ข้าสั่งสมพลังมากพอ ที่จะบังคับให้ทุกชีวิตสยบต่อข้าได้
ผิดแล้ว
เจ้าไม่มีวันตั้งเจตจำนงตนเหนือผู้อื่น ด้วยพละกำลังเพียงอย่างเดียว
พอที อาจารย์ ข้าไม่ต้องการท่านอีกแล้ว
ไม่มีสิ่งใดจะขวางทางข้าได้อีก แม้แต่ท่าน
ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนใจเจ้าได้เลยรึ
คาร่า
ท่านพ่อข้า…
ข้าไม่เคยนึกอยากปะทะกับเจ้ามาก่อน
งั้นท่านก็ยังออมมืออยู่ล่ะสิ
ท่านประเมินข้าต่ำไป ใช่ไหมล่ะ
ใช่ ท่านเคยใช้เซเบอร์นั่นสังหารอาจารย์ท่าน
ถ้างั้นก็แสดงมา ว่าแท้จริงแล้วท่านมีฝีมือเพียงใด
มีใครกำลังมา
ซีม่าเหรอ
นาวาม…
ให้ข้าเดา
เจ้าหวังให้เป็นซีม่าล่ะสิ
ท่านพ่อ…
ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าทำลายปืนใหญ่ไคเบอร์
จะฆ่าพวกเจ้าให้หมด เหมือนที่ทำกับซีม่า
เจ้าต้องชดใช้เรื่องนี้
เซเบอร์ของเจ้าก็เป็นสีเงินด้วยรึ น่าสนใจดี
ให้ข้าจัดการมัน
พวกเจ้าไปคุ้มกันผลึกไคเบอร์
คาร่า ไม่
อีธาน เราต้องไปที่ปืนใหญ่แล้ว
พวกเราช่วยอะไรนางไม่ได้แล้ว
นางต้องสู้ด้วยตัวเอง
หน้าที่ของเราตอนนี้คือทำลายปืนใหญ่นั่น
ตอนนี้เจ้าควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้ว
น่าเสียดายที่เจ้าไม่มีวันเอาชนะข้าได้อยู่ดี
สิ่งที่เจ้าทำไม่ได้นำความสงบมาสู่กาแล็กซีเลย
เจ้าแค่กำลังพิชิตมันเท่านั้น
แล้วมันต่างกันตรงไหน
หากเจ้าใช้การกดขี่เพื่อปกครอง ผู้คนก็จะลุกฮือต่อต้าน
ผู้นำที่ปกครองโดยไร้เมตตา ย่อมถูกโค่นล้มในที่สุด
เหลวไหลสิ้นดี
มันน่าเศร้านะ
ตอนนั้นเจ้าเป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง ที่โดดเดี่ยว ไร้คนสอนสั่ง
ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดคนเดียว
จะบอกว่ากำลังสงสารข้างั้นเหรอ
ไม่ใช่เลย
เจ้าพูดว่าเจ้าพยายามทำหัวใจตนเองให้ว่างเปล่า
แต่ในใจเจ้ายังมีเด็กน้อยคนนั้นอยู่
และนั่นไม่ใช่ภาวะแห่งความว่างเปล่า
กล้าดียังไง
มันชาร์จไปกว่าครึ่งแล้ว
แล้วแหล่งพลังงานล่ะ เราปิดมันไม่ได้หรือไง
ถ้าเราแฮ็กเข้าระบบของพวกมันไม่ได้
งั้นเราต้องทุบปืนใหญ่นั่นให้พังไปเลย
แล้วเราจะทำลายไอ้เศษเหล็กมหึมานั่นยังไง
ก็ได้
ถ้าทำลายปืนใหญ่ไม่ได้ งั้นเราก็ต้องทำลายผลึกไคเบอร์
นี่คือผลึกศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่แห่งฮี อิซลาน
ที่จูโรเคยสาบานว่าจะปกป้อง
แต่พวกเราไม่มีทางอื่นแล้ว
ตอนที่พ่อข้าสังหารอาจารย์ตัวเอง เป็นเพราะท่านไม่มีทางเลือกอื่น
หลังจากนั้นท่านก็ละทิ้งเซเบอร์ไป เพื่อไม่ให้ตนเองตกสู่ด้านมืด
หากเจ้ายังยืนกรานจะปกครองผู้อื่นเช่นนี้
สุดท้ายเจ้าจะถูกด้านมืดกลืนกิน
แนวคิดเรื่องด้านสว่างและด้านมืดของเจ้า เป็นเพียงเรื่องงมงายล้าหลัง
มัวยึดติดกับการแบ่งแยกเช่นนั้น ไม่มีวันได้นำความมั่นคงมาสู่กาแล็กซี
ไม่แม้แต่ระคายเลย
ไม่ เดี๋ยว
ลืมไปแล้วเหรอว่าเราสู้กันอยู่
เจ้าไม่เห็นไอ้เมื่อกี้หรือไง
รู้มั้ยจะมีผู้บริสุทธิ์ต้องตายมากแค่ไหน
ถ้าเจ้ายิงปืนใหญ่นั่นอีกแม้แต่ครั้งเดียว
นี่แหละที่ทำให้เจไดอ่อนแอ
ข้อจำกัดมากมาย
เจ้าไม่ควรปล่อยให้อะไรอย่างความเห็นใจ มาทำให้ไขว้เขวจากเป้าหมายตน
ไม่ว่าจะต้องสังเวยไปแค่ไหนก็ตาม
ไม่จริงสักหน่อย
เกิดอะไรขึ้น
ข้าทำอะไรลงไป
ข้าฟันทะลุตัวมัน
แต่มันยังมีชีวิตอยู่
เจ้าไม่ต้องการฆ่าใครอีกแล้ว
ไม่ใช่เหรอ
งี้นี่เอง…
จากที่เจ้าคำนวณไว้ เมื่อกี้ก็เป็นแค่ เสี้ยวนึงของอานุภาพมันสินะ
เราต้องทำอะไรสักอย่างกับมันได้แล้ว
- อะไรเนี่ย - ดูเหมือนแค่เข้าใกล้ยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
บ้าบอนัก
ข้ากำลังเห็นอะไรกันนี่
เป็นไปได้ยังไง
ทำไมเซเบอร์เจ้าเป็นสีเขียว
เจ้าละทิ้งสภาวะแห่งความว่างเปล่า เพื่อเดินบนวิถีแห่งเจไดงั้นเหรอ
ไม่เข้าใจหรือไง
เจไดมันไม่เคยทำตามอุดมการณ์ตัวเองได้เลย
เซเบอร์เล่มนี้เพียงแค่ตอบสนอง ต่อสิ่งที่อยู่ในใจข้าเท่านั้น
เจ้าพร้อมจะสังเวยชีวิตนับไม่ถ้วน เพื่อบรรลุวิสัยทัศน์ตน
และนั่นคือความชั่วร้าย
สุดท้ายแล้วดีหรือชั่วก็ไม่ได้ต่างกัน
เป็นเพียงสองด้านของสิ่งเดียวกัน
หากเจ้าไม่ยอมรับทั้งสองไว้ สุดท้ายเจ้าจะหลงทาง
เซเบอร์ของเจ้าแสดงให้เห็นแล้ว ว่าตอนนี้หัวใจเจ้ามีสีอะไร
ท่านพ่อ…
ทำไมข้ายังไม่ตาย
ไม่สิ เดี๋ยว สุดท้ายแล้วข้าก็ตายอยู่ดี
นางใช้พลังดับคมของไลท์เซเบอร์
เป็นไปไม่ได้
คาร่าไปถึงจุดที่ไกลเกินกว่า สิ่งที่เจ้าและข้าเคยบรรลุเสียอีก
ข้าแพ้แล้ว
พังไปซะ
ยิงได้
ปืนใหญ่ไคเบอร์ถูกทำลายแล้ว
เครื่องยนต์ของป้อมปราการถูกทำลายแล้ว
ระบบสื่อสารจะปิดตัวลงในไม่ช้า
เกิดอะไรขึ้น นาวามอยู่ไหน
คาดว่าถูกเจไดกำจัดแล้ว
เจ้าทำสำเร็จแล้ว คาร่า เจ้ามาไกลมากจริงๆ
ท่านพ่อ
สุดท้ายแล้ว กลายเป็นว่า หัวใจของเขาไม่ได้ว่างเปล่าเลย
นี่ คาร่า
(แรงบันดาลใจจากสตาร์ วอร์ส โดยจอร์จ ลูคัส)
คำบรรยายโดย บดีศร ไคลจันทร์เศรษฐ์