Сега е 20 мин. по 08:00 ч.
Во специјалното неделно издание "Листа на славни"
пуштаме некои од најголемите божиќни хитови.
Имам куп честитки за Божиќ.
Мајка ми се гордееше со нашите честитки.
На Божиќ, мора да има срце, нели?
Секоја година се сликавме и имаше билтен.
Ова е од 1974 година.
Мајка ми пишува: "Џон, 12 години, седмо одд.
Есента приреди забави со момчиња и девојчиња во собата за игри,
кои беа доста успешни.
Многу внимава на начинот на кој се чешла и облекува".
Да, таков бев.
Но ова е на Божиќ 1987 година.
Тогаш последен пат бев дома за Божиќ.
Мајка ми пишува: "Џон живее на Менхетен,
но најчесто е во Европа.
Го гледаме на слики, но со тага изјавуваме
дека ги прекина сите контакти со семејството".
Следната година,
"Се уште нема вести од Џон освен што го гледаме по списанија,
но продолжуваме да го сакаме и да се молиме за него".
Оваа ја немам видено,
зашто во тоа време ги прекинав сите контакти со семејството.
Знаете, се враќаа.
А во оваа пишува,
"Затоа што сум ти мајка.
Ќе направиш 28 години, а со години те немаме видено.
Можеби не бевме совршени родители,
но барем знаеш дека те сакавме
Не сакаме да умреме, а да не те видиме уште еднаш".
Господи.
МИЛ ЏОН
Во 1990 год., кога излезе написот во "Венити Феир",
најдовме советник за излез од култ
да помогне во организирање на интервенција.
Постариот брат Рори ме контактираше и ми рече,
"Ајде на викенд во Њупорт на Роуд Ајленд".
Обично не би сторил такво нешто.
Но, Рори отсекогаш беше на моја страна,
па му верував.
Советниците за излез од култ ни објаснија
дека се случува, со интервенција личноста да се оддалечи уште повеќе.
Дека имате само една шанса.
Првиот ден го поминавме во едрење, како што правевме во Нантакет.
Следниот ден бевме на појадок, се зафркававме како порано,
и одеднаш влегоа тројца.
Се сеќавам дека си помислив: "Што се случува, да го ебам?"
Му рековме на Џон: "Слушај, загрижени сме за тебе,
советнициве се овде да ти помогнат".
Одеднаш, останав без видното поле
и се ми изгледаше многу, многу мало.
Се чувствував како животно во стапица.
Но се вративме во хотелската соба и мислам дека разговараме 12 часа.
И мислевме дека остваривме добар напредок.
И сите отидоа да си легнат
и планиравме да продолжиме со разговор следното утро.
Потоа се разбудивме околу 04:00 часот.
Џон го немаше.
Отидовме на аеродромот
и, скриен во ќошот,
Џон го чекаше својот лет.
Тогаш го нападнавме, со сета сила.
"Ова е твојот живот. Ова е твоето семејство.
Мора сам да заминеш од таа група".
И тогаш го најавија летот.
Пак му рековме: "Немој, не оди".
ЗАМИНУВАЊА ЈУНАЈТЕД ЕИРЛАЈНС
Но чувството на предавство беше толку силно, само се свртев и заминав.
Се погледнаа, и рекоа,
"Не верувам дека пак ќе го видиме".
Не се надевате на таков исход.
ДОНЕСИ МИ УБАВИ ЛУЃЕ
ВБАБ со Фредерик фон Маерерс.
Да направиме кратка пауза за Фредерик да го одмори гласот.
Зарипнат сум зашто имав многу работа.
Ќутете. Чувајте го гласот.
-Тебе ти кажував. -Знам.
Никој не ја знаеше целата приказна.
Но Фредерик немаше снага и почна да слабее.
Си мислевме: "Имаше инфекција на увото,
слабоста е знак дека се враќа".
Ќе се испотеше ноќно време. Не му беше добро, губеше тежина.
Си мислев, нешто не е во ред.
Знаев дека Фредерик имаше многу, многу партнери.
Тоа беше негова привилегија.
Но реков: "Мислам дека треба да се тестираме за ХИВ".
Јас бев негативен,
но тој не кажа јавно дека е позитивен.
Бев престрашен.
Но, мора ли да му кажам на светот?
Не, нема да кажам. И не кажав.
Цело време криевме.
Но Фредерик се уште сакаше да има повремени средби за секс.
Чекај, мислиш дека имал сексуални односи
а бил ХИВ-позитивен?
Мислам, иако немам лично видено.
И истовремено си мислев, "Ова не е нормално".
Се плашев,
но решив дека е неопходно да му се спротивставам.
Затоа му реков: "Фредерик, ќе бидам со тебе до крај.
Но, мора да ми кажеш. Трезвено ли размислуваш?"
Но, тоа навистина го разлути.
И ме тресна со чинија по глава.
Ме мава во лице, носот ми се раскрвави.
И ми вели: "Ти, глупава пичко! Губи се одовде!"
Си мислам, можеби ме зафркава.
Ветив дека ќе останам со него до крај.
Пол Хинтон.
Јас сум единствениот кој знае дека на Фредерик не му е добро.
Зар не треба да му помогнам?
Но имаше нешто во погледот.
Не беше човечко, и не беше Фредерик.
Се чудам како Пол не му ја скршил главата.
Пол отиде во полициската станица,
но не сакаше да ја тера работата понатаму,
оти му беше страв дека тоа ќе му наштети.
Се плашев дека Фредерик ќе ја сврти мојата одлука да заминам против мене.
Што ако Фредерик може да не обвини сите за разни работи?
На крајот, јас имав направено тоа, тоа и тоа,
раководев со разни работи и пари, средував за скапоцените камења на црно.
Имаше 750.000 во продажба.
Да си кажеме.
Половина фунта халуциногени габи во фрижидер и други работи.
Ако некој проговори или ако се најдеш во неволја, готов си.
Но кога заминав, си мислев: "Ќе ќутам и ќе траам".
Многу ми беше тешко да заминам
затоа што се сомневав во себеси.
На крај завршив во војска. Се пријавив во армијата на САД.
Имам 25 години, морав да се прегрупирам.
Во тоа време некаде,
телото на Фредерик почна бргу да се распаѓа.
Имунолошкиот систем не се справуваше со случувањата.
Почна да му станува се полошо и полошо,
си мислев, "Мора да оди во С. Каролина.
"Ќе се опорави и се ќе биде во ред".
ЕЗ. ЛУР СЕВЕРНА КАРОЛИНА
Лично го возев Фредерик од станот во Њујорк до езерото Лур.
Цело време беше во кревет, до толку што
моравме да го превртуваме оти почна да добива рани од лежење.
Не знаевме оти умира од сида. Мислевме, инфекција од стафилокока.
Никому не кажа.
На крај, како здравјето му се влошуваше,
главниот негувател беше член на Вечните вредности,
Дејвид Симан.
Денеска со нас е д-р Дејвид Симан.
Киропрактиката овозможува баланс на структурниот систем на телото.
Кога се приклучи на групата, Дејвид беше киропрактичар.
Фредерик почнуваше да има одредени физички проблеми,
па Дејвид применуваше киропрактика и го лекуваше.
Потоа стана домашен киропрактичар
и на сите ни даваше услуги.
Но никогаш немав некое убаво чувство за него.
Фредерик велеше, во некој претходен живот,
Дејвид Симан му ја отсекол главата,
и дека Дејвид е овде поради кармата.
И вие ли сте од друга планета
или друг сончев систем?
-Да, -Да?
Но, тоа не е важно.
Бидејќи на Фредерик му беше се полошо, имаше борба за власт.
Дејвид сакаше да дојде до моќ. И имаше уште еден тип, Фриц.
ФРИЦ ДИКМАН БИВШ ЧЛЕН НА ВВ
Фриц беше извршен директор
за една германска ТВ во нејзината канцеларија во Њујорк.
Со Фреди беа на иста возраст и тој му беше десна рака.
Беше главен и се однесуваше
како, што се вика, заменик претседател.
И...
Да.
-Пауза? -Да, ми треба време.
Да, да го ебам.
Бев во Рино, Невада,
работев за "Џи Кју" кога добив телефонски повик.
Фредерик беше на умирање
и морав да се вратам
да го видам и да се збогувам со него.
Не можев да прифатам дека со едната нога е во гроб.
Фирц и Дејвид започнаа со преземање и спроведување контрола.
Во тој момент, Фредерик беше жив костур.
Не беше лесно ни да го гледате.
Ми дадоа едно шишенце,
рекоа дека е со вода, и имаше капалка.
Ми рекоа: "Има болки.
Дај му неколку капки кога ќе сметаш дека е потребно.
Хидратирај го".
Но подоцна, Дејвид Симан ни откри
дека тоа што му го дававме
всушност бил некаков морфиум или нешто такво
за да се забрза процесот на смрт.
Но никој од нас не знаеше во тоа време.
Тоа било како отров,
и ние всушност сме го труеле,
додека, наводно, му ги топевме усните.
И потоа седевме во кујната.
Фриц влегува во собата со многу сериозен израз
и само вели: "Фредерик почина".
Занемев.
Не знаев што да мислам, не ми се веруваше.
ЛОНГИТУДА НА ПЛАДНЕ
Во неговите ефемериди,
Фредерик ги означил датумите
помеѓу 28. јануари и 9. февруари во 1990 година
и напишал, "Крај на животот".
И почина на 4. февруари.
Беше токму во тој дел. Мислам, вие мислете што сакате.
Сфатете дека оваа земја е само попатна станица.
Додека умирате, полека се префрлате во следната октава од вибрацијата.
Местата каде ќе одите,
и ова е многу важно, ги одредува вашиот живот.
Затоа на многумина, пред да починат,
пред очи им излегуваат слики од сиот живот.
Се сеќавате на последниот разговор со Фредерик додека беше луциден?
Му реков дека го сакам.
Тоа е последното на што се сеќавам.
Се сеќавате ли како реагираше?
Се насмевна. Не зборуваше веќе.
Подоцна дознав дека кога Фредерик почина,
во собата биле Дејвид Симан и Фриц Дикман,
и Дејвид рече, Фриц му ставил перница врз главата
за да му го скрати животот.
Кога му се спротивставивме на Фриц, призна.
Но помеѓу нас се водеше дискусија
дека тоа е убиство од милосрдие.
Се гледаше дека Фриц не сакал да го стори тоа,
дека не му било лесно.
Дури и го сожалував.
Па, дами и господа, има за што да се размисли.
Духовни водачи, луѓе од вселената, воскреснати суштества.
Добра ноќ, со друга платформа на Вечните вредности.
Неколку часа по смртта на Фредерик,
Фриц им приоѓаше на оние кои стоеја
по двајца, тројца.
Се обидувавме да се смееме
и да се сетиме на добрите времиња со Фредерик.
Велеше: "Престанете. Фредерик почина. Мора да продолжиме".
И беше многу груб и нечувствителен во врска со тоа.
Демек, Фредерик замина, и сиот тој живот заврши.
Најпрво, Дејвид се обиде да го кремира Фредерик,
но пред тоа, мораше да се изврши аутопсија.
И наводно тогаш му е дијагностицирано
дека имал вирус сида.
Штом се обелодени дека имал сида,
убиството од милосрдие не беше нешто
за што би зборувале.
И тоа стана една од тајните на групата
која сите ја знаевме,
но за која не би зборувале јавно.
"ВОНЗЕМЈАНИН" УМИРА ВО РУТЕРФОРД
МИСТЕРИОЗНА СМРТ НА ЈАПИ СЕКС ГУРУ
Потоа, моравме целосно да ја реконструираме Вечни вредности.
И тогаш Фриц стана главен.
Но тој ги немаше проникливоста, карактерот на Фреди.
И за шест месеци,
другите од групата почнаа да го оттурнуваат.
Имавме некаков отпор.
Се вративме во Њујорк Сити
и го заклучија во станот и не сакаа да го пуштат.
Тоа траеше два-три дена.
Му рекоа дека мора да замине,
и го натераа да го пренесе правото на сопственост
на средства во Вечните вредности и замина.
И со тоа, групата некако се раздели.
Некои преминаа со Фриц, некои преминаа на нашата страна.
Привремено се наоѓав на водечка позиција
околу еден-два месеци
кога рековме, "Што ќе правиме понатаму?"
Но да се задржи
лидерска позиција на Вечните вредности
мора да омаловажувате, да им се спротивставувате.
А за среќа, јас не сум таков.
И наскоро ме сменија.
Што мислите сега во врска со групата?
Мислам дека работите ептен не чинеа.
Иста ли беше како претходно?
Кон мене, не.
Имаше неколку поединци за кои сметав
дека воопшто не се заинтересирани за духовен раст,
туку дека беа таму само за личен интерес.
Нешто во мене ми викаше,
"Ова е погрешно. Мора да заминеш".
Но кога им кажав дека ќе ја напуштам групата,
ме врзаа за стол и еден ипол ден ми вршеа притисок.
"Фредерик не би сакал да го сториш ова. Не го следиш својот пат".
Буден ли беше цело време?
Не се сеќавам дека воопшто заспав.
Но мислеа дека ќе си одам со камењата на Фредерик и слично.
Пред да излезам од собата,
ме соблекоа на долна облека
и ме пуштија да заминам во долна облека со торба алишта.
Така ја напуштив групата.
Во тоа време, јавното обвинителство
го истражуваше случајот за да го изведе пред суд.
Фредерик беше главен за истрагата со дијамантски прстен вреден неколку мил.
Но ми рекоа дека иако се следи патот на парите,
поради смртта на Фредерик,
случајот што сакаа да го изведат пред суд
повеќе не беше доволен и го отфрлија случајот.
Но кога Фредерик почина,
навистина мислев дека групата ќе изгуби на интензитет.
Дека ќе замре.
Затоа се зачудив што продолжи да постои уште толку долго.
1994 ГОДИНА ЧЕТИРИ ГОДИНИ ПОДОЦНА
...како ќе излезе.
Следи го.
Влези. Врати се до таму, па почни.
После смртта на Фредерик,
поголем дел од екипата се пресели во С. Каролина.
Фреди замина. Фриц замина.
Никој нема број од луѓето од вселената
па мора да сфатиме како да ја преживееме апокалипсата што доаѓа
и како ќе го направиме тоа.
Ова е пишувано на канцелариски прибор каде што бев
во Лондон.
"Фредерик постојано ни повторуваше
дека имаме шанса да направиме нешто
што никој не го направил.
Што точно е тоа, никој не знае,
но знаеме дека треба да го сториме ние
така што ќе бидеме, ќе работиме заедно, и ќе се грижиме едни за други.
Единствениот начин да се опстане ќе биде живот во заедница,
и сите знаеме дека Фреди рече оти тоа ќе биде најважно.
Затоа, ние сме слободни поединци
поврзани со една заедничка цел - самореализација".
Сите живеевме во куќата на езерото во С. Каролина.
Имаше шест спални соби, во секоја соба имаше два големи кревети.
Имавте нула приватност.
Но веќе толку долго живеевме во заедница,
што веќе не ни беше чудно.
Едноставно, така живеевме.
Во С. Каролина,
се се сведуваше главно на живот ден за ден.
Но додека беше жив Фредерик и покрај сето лудило,
секогаш се провлекуваше духовната цел.
Љубете ги сите безусловно
и ќе станете дел од повисоката Божја забава на земјата.
Фредерик секогаш пушташе музика со нежни ноти.
Ќе ве пренесеше од Њујорк во оаза.
Но се сеќавам, едно утро во С. Каролина
Дејвид донесе стерео со звучници и "Мандолински дожд".
И цела недела ја пушташе таа песна, жими се, без престан.
И викавме: "Ќе може ли да ја исклучиш глупавата песна?"
И пак ќе почнеше, "Слушнете го мандолинскиот дожд..."
Вибрацијата беше поинаква.
Главната група се сведе на десет души.
Немаше жени.
Знаеме дека сме поинакви, дека имаме некакви чудни верувања.
Д-р Дејвид Симан.
Решивме да не се промовираме како Вечни вредности,
зашто името беше извалкано.
И така започна една сосема нова ера за нас.
И планираа да отворат некаква градежна фирма
за да изгледа нормално.
БАТ КЕЈВ ЗАЕДНИЦА - ВНИМАВАЈ ЖИТЕЛИ
Во тоа време, знаев дека имаа канцеларија наречена "Лотус груп".
Беа многу професионални, учтиви.
И реков: "Луѓето зборуваат дека сте вонземјани, знаете?"
Мислам, ви се молам.
Ништо не ми изгледаше опасно или страшно.
Локалното население не нарекуваше
"Хомосексуалци со мониста што зјапаат во ѕвездите",
па решивме дека би било паметно
некои од нас да имаат девојки.
И еден од момците беше со Мег.
Моментално се разви хемија. Мислам, бум!
Бев лудо вљубена.
Можеше да ми кажете што сакате за нив,
немаше да поверувам.
Мислам, едноставно немаше да поверувам.
Бев во С. Каролина.
Овде се најдов сосема случајност,
најдов работа овде.
И после една година или така нешто, почнав да ги гледам овие познати ликови.
Но намерно се лечев од ова искуство
и бев задоволна што не знам ништо за нив.
И потоа дознав дека некоја жена во заедницата за уметници
се вклучила во "Лотус груп".
Еден ден Елиса дојде кај мене на работа
и рече: "Ги знам момциве од Њујорк.
Работев со нив.
Знаеш ли кои се луѓево?
Не се тие што се прикажуваат.
Не сакаш да имаше работа со нив. Стој настрана".
Ја погледнав, и реков, "Внимавај".
И ме пресече. Не сакаше да ме слуша.
Сакаше да слушне колку било убаво.
Во тоа време, просто,
мислам дека тоа го препишав на празни муабети
и такви работи.
Мислам, за мене, бевме пријатели. Заедно работевме на проекти.
Бевме како семејство.
Се уште работев како модел и многу патував.
Кога канал Е! правеше посебна емисија
за машки модели,
им предложив да дојдат во С. Каролина
и да видат како живеам.
Влезете. Ова е "Лотус груп".
Канцеларијата е овде во С. Каролина.
Мислевме дека држи прес-конференција и дека има цел сегмент.
Ова може да е добро за односи со јавноста за сите во групата.
Гледате E!, авторитет за забава.
Отсекогаш сум сакал да го кажам тоа.
Во суштина, главната поента беше, не бидете чудак.
Но се беше исценирано и лажно.
Една од најдобрите нешта во "Лотус груп"
е што секој ден ве поздравува нашата прекрасна Блер.
Мислам, вработиле жена за рецепционер.
Таа не беше дел од групата.
Не верувам дека Хојт поминал секунда од животот пред тоа снимање
во муабет со Блер.
Таа се грижи за телефонските повици.
Прекрасна е.
И имавме необична вечера на која, од некоја причина.
носев костим и вратоврска.
Се сеќавам дека погледнав во Хојт, "Ме зафркаваш?
Кога последен пат сме седнале на маса и сме вечерале?"
Постојано е најплатениот модел на светот,
но после една деценија во бизнисот,
успехот не му удрил во глава на Хојт.
Емисија за Е!.
Го немавме видено крајниот резултат додека не ја пуштија на ТВ во живот.
Кога Хојт не работи,
тој е овде среде мирните планини на С. Каролина.
E! ја направила за Хојт.
Хојт управува и во градежна фирма.
Хојт поседува бизниси и ги вработува своите пријатели.
Ова создаде тензија меѓу сите во групата.
Добро што е така, нема што да се мачиме.
Но Дејв е главен за сето ова.
Зашто, мора да останете скромен, ме сфаќате?
Станува вообразен.
Што се однесува до групата,
како да газев по јајца, како и сите други.
Станавме како едно дисфункционално семејство
кое се држеше за апокалипсата.
Ова е канцеларијата за производство.
На многу начини, кога Фредерик беше жив,
дефинитивно ме разгали до одреден степен
и тоа создаде големо незадоволство
кај некои од членовите.
Иронијата е што се уште ги финансира.
Ќе отиде на пат, една недела на Карибите,
следната во Шведска, па во Лос Анџелес.
Кога одев на пат, создавав врски и пријателства
кои ги развивав надвор од групата.
И запознав една жена, Дона, во ЛА.
Беше прекрасна црнокоса, многу ме заинтригира.
И почнавме да се гледате, но беше многу спорадично.
Толку многу патував,
што можев да се гледам со неа еднаш, дури и на два месеци еднаш.
Но развив вистински чувства кон неа,
и сфатив дека овие работи кои со години беа демонизирани,
романтична љубов, дека не е толку лоша.
Навистина чувствував дека ме поддржува
и дека и значам.
И врската со Дона беше тоа што почна да ми го отклучува срцето
на начин што не го очекував.
Но, ја чував во тајност. Никој од групата не знаеше за тоа.
Во 1999 година,
магнетниот импулс ќе се сврти и човештвото ќе биде десеткувано.
Во 1999 година, групата стануваше помала.
А тие што останаа,
секој зависеше од секого за да преживее.
Еве го.
Ова се дел од белешките што ги напишав.
"Операција: "Безбедно место".
Многу се заборуваше
по смртта на Фредерик за вртењето на оската.
Една десеттина од еден насто од населението ќе биде спасена.
Планот почна со реализација.
Да ве одведам горе и да ви ги покажам
деталите на операцијата.
Мораше да започнеме со правење резерви на храна за независно да живееме.
-Скривалиште. -Има мал бункер одоздола, а?
-Да. -Знаеме каде да одиме ако падне бомба.
Веруваа дека ќе дојде
до голема промена на земјата, катастрофа од светски рамки
и дека езерото Лур е едно од безбедните места.
Имаа имот високо во планините и имаа пештери,
и таму планираа да одат.
СИТУАЦИЈА НА КРИЗА ТОЧКА ОД КОЈА НЕМА ВРАЌАЊЕ
Како ќе се случи? Точна ли е временската рамка?
И потоа започна разговор за употреба на оружје.
ЌЕ НАСТАНЕ ХАОС
Научивме како да пукаме.
Имав пушка и револвер 45.
Целта беше, собирај и обезбеди најдобра одбрана за иднината.
ПОДГОТВИ СЕ ЗА ОДБРАНА, УМРИ ВО БОРБА
И наскоро прерасна во ова.
ПАЗАР - МЕСО - ТОМПСОНС
Да, имаа голем арсенал.
Имаа складови полни со работи за опстанок
за да се обезбедат додека светот не се врати во нормала.
И потоа ќе дојдат и ќе помогнат на сите и ќе ги спасат сите.
Јас бев единствената девојка што остана,
и една вечер, моето момче ме седна и ме праша,
"Ќе бидеме заедно за да преживееме.
Само така ќе биде праведно".
И, "Ако сакаш да имаш односи со другите момци,
со кого би сакала да имаш односи?"
Се сеќавам дека останав во шок и затекната.
И реков: "Се зафркаваш со мене".
Не го нареков со погрдни имиња. А тој ми се налути.
И реков, "Не, никогаш не би размислувала за тоа".
На крајот, мислевме дека ни требаат жени
кои ќе помогнат да ја населиме планетата и да одгледуваме просветлени суштества.
Како сценарио за лош научно-фантастичен филм.
Како што се приближува новиот милениум,
ќе настанат сите овие промени на земјата,
како океански бранови и урагани.
Почнувавме да купуваме сребро и злато
зашто тоа ќе биде материјалниот извор за пари.
Во меѓувреме, летам за Лондон на забава и си мислам,
"Економиите не пропаѓаат".
"Нема океанска плима, нема урагани".
Звучеше неразумно, но
дел од моето критичко размислување се враќаше.
И тогаш почнав да и приоѓам на групата со идејата,
дечки, вие сте во С. Каролина, живеете во еден вид меур.
Ви велам, ништо не се случува.
И ме нападнаа поради тоа.
И при тој разговор си помислив, полошо не може да биде.
Реков: "И, да знаете, се гледам со некого".
И, пукна тиквата.
"Како тоа мислиш, се гледаш со некого?"
Тогаш, само рекоа, "Мора да прекинеш со неа.
Себичен си, и не е праведно кон неа",
демек: "Што правиш?"
И го прикажаа како да сум најголем кретен кон неа.
Таа нема претстава што правиш.
И, и кажав на Дона,
"Мислев дека сакам да бидам во оваа врска, но решив дека не сакам.,
И беше ужасно грубо и болно.
И начинот на кој се однесував кон неа
не ми се допаѓаше.
И така започна целиот овој период кога тие велеа,
"Мора да го спасиме Хојт.
Очигледно полудува. Не може да преживее таму.
Мора да го доведеме во С. Каролина.
Мора да го чуваме под клуч".
Го тераа да биде слуга за да го научат на понизност.
Морав да си легнувам прв, да не одам последен во кревет.
Ги вршев сите работи што никој не сакаше да ги прави.
Примив повик кој велеше, "Дојди кај куќата на езеро".
Џон беше во голема неволја.
Кога влегов во кујната, Џон седеше таму,
понизно, седеше на масата во кујната,
и целата глава му беше избричена.
Мислам, ќелав беше.
Реков: "Леле, мајко, што ти се случило на главата?"
А тие рекоа: "Да, кажи и на Мег за тоа што се случи".
Момците ми наредија дека ќе морам да се преселам во С. Каролина
и да се откажам од кариерата.
Длабоко во себе знаев дека не сум подготвен на тоа.
Но рекоа, "За да не паднеш во искушение
и пак да помислиш да заминеш,
ќе те избричиме за да не можеш да бидеш модел".
Се сеќавам како се гледав во огледало
и си мислев,
"Леле, ако имав коса, сега веројатно би бил во Милано
или во Париз, со Клаудија Шифер или Синди Крафорд
и ќе имав 25 илј. дневно".
Не сум духовен, сакам да сум таму.
Станав, како што викаа, "ќелавата домаќинка".
Си велев, јас сум виновен.
Ако се фокусирам само малку и сум малку повеќе како нив,
нема да минувам низ ова.
Но бидејќи сум со некаква грешка, и бидејќи со мене нешто не е во ред,
чувствувам дека нема да се откажат.
Си мислев, не верувам
дека некогаш ќе го постигнам тоа што го бараат.
Дојдов до момент кога си мислев, "Ова не се издржува повеќе".
И направив план за бегство.
И отидов на аеродром и заминав.
Стасав во Њујорк, си ги средував мислите.
Планирав да останам една вечер пред да заминам.
И, се појавија на вратата во Њујорк.
Се сеќавам дека еден седна на прагот за да се осигураат
дека не можам да заминам среде ноќ.
Спиев покрај прозорецот и размислував да скокнам.
Но не го сторив тоа.
И ме вратија назад во С. Каролина.
И издржав уште некои три-четири недели.
И си мислев, "Овој пат, нема да ме фатат.
Нема шанси".
Всушност, тоа беше викендот за 4. јули.
4 ЈУЛИ 1999 ГОДИНА
И кога заминав, составив писмо да им го оставам
на момците од С. Каролина да ги известам, и да им кажам дека заминувам.
"Ова е официјално. Се откажувам.
Се што имате кажано за мене е точно.
Безнадежен сум и себичен. Јас сум најмрзливиот овде.
Залудно го потрошив животот.
Заслужувам да го поминам животот со отпад како мене.
Дејвид, ти секогаш велеше: Во ова време,
кога се се распаѓа, ќе се покаже кој каков е.
Страшно ми е да помислам на казната што ќе ја платам.
Не го издадов само Фредерик и она за што се бореше.
Туку и сите вас. Како што многупати кажав,
моите единствени вистински пријатели.
Никогаш повеќе нема да ме видите.
потпишано од Гомно".
ГОМНО
Имав организирано повик на такси
да ме чека во 2:30 наутро,
со надеж дека дотогаш сите ќе бидат заспани.
Имавме два германски овчари, па морав да се измолкнам тивко,
да ги смирам кучињата.
Имавме патека од камчиња
долга околу два ипол километри по ридот, која одеше низ шума.
Кога мислев дека сум доволно далеку,
почнав да трчам.
И заминав.
Да, никогаш повеќе не се вратив.
Се сеќавам, прашав еден од нив, "Каде е Џон?
Не сум го видела. Да не се врати во Њујорк?"
А тој ми рече, "Да, замина. Го нема".
И не смеев да зборувам за Џон. Не смеев да прашувам за него.
Заминав, отидов во Калифорнија, направив огромно растојание меѓу нас.
Имав околу 3.000 долари. Но не знаев каде да одам.
1999 ГОДИНА ЛОС АНЏЕЛЕС, КАЛИФОРНИЈА
Се сеќавам, Хојт ми се јави и ми рече дека
е во многу лоша состојба.
Дотолчен беше.
Мислам, мозокот му беше празен.
Беше како рамна линија, морално, духовно,
како зомби.
И му реков, "Слушај,
може да останеш овде
додека не решиш што сакаш да правиш во животот.
Може да останеш кај мене и да не се грижиш за сметки".
Фабио е ужасно лојален.
Ако сте му пријател, тоа е за век и векови.
Не знам дали инстинктивно знаеше
или му се случуваа многу работи во кариерата,
но тогаш се однесуваше како
да не е ништо.
"Дојди, остани, да одиме во вежбалница.
Не прашувам ништо".
Не праша ни зошто сум избричен.
Измислив некоја приказна за некоја екстремна работа како модел.
Хојт беше страшно успешен модел,
и одеднаш останал без пари, без ништо.
Овие луѓе беа како пирани. Го оставија без ништо.
Тоа што бев кај Фабио
ми овозможи да се средам и да почнам да процесирам
некои од моите чувства.
Се уште мислев, можеби треба да се вратам.
Хојт беше многу чесен и отворен за тоа
и знаев дека ќе дојдат.
На крај, животот ќе ве плесне в лице
и сфаќате, "Леле, убаво ме излизгаа".
Му реков, "Слушај, што прават луѓето поголем дел од животот?
Секогаш обвинуваат некого.
За танго се потребни двајца".
Го вовлекле,
но беше доволно паметен да излезе и да сфати, "Направив ужасна грешка".
И сега? Што ќе правам сега?
После околу една година, отидов да се видам со еден пријател
во еден ресторан во Беверли Хилс,
и шефот на персоналот ме препозна и рече, "Вие не сте Хојт Ричардсон?"
Реков, "Да, да", а тој рече, "Пријател сум со Дар".
И не знаев како да реагирам.
И му реков, "Кажете му на Дар дека сега живеам во ЛА и дека сум сам".
И си мислев, "Боже, се надевам ќе ја добие пораката.
И се надевам, ќе знае што зборувам".
Три недели поминаа и примив телефонски повик
од непознат број, "Здраво, Хојтер, Дар е".
Го поздравив.
Рече, "Се јавувам од кај психијатар.
Психијатарот ми рече да ти се јавам".
Кога конечно се сретнавме, му реков,
"Северна Каролина повеќе не ме гледа".
Почнав да објаснувам во С. Каролина, токму пред да заминам,
бев во еден бар и се забавував.
Но кога влегов во колата,
"Виу, виу, виу".
Во колата имавме наполнета пушка и не застанавме.
Возевме по патот, до куќата на езерото и се паркиравме.
Скокам од автомобилот. Типот повикал засилување.
И ме соборуваат одзади.
Мислам, патрола на автопат, шерифи, полиција, светла од сирени насекаде,
а момците викаат и врескаат.
"Не кажувај како се викаш! Не кажувај!
Не мора да добијат никакви информации!"
ЗАТВОР НА ОКРУГОТ РУТЕРФИЛД
Откако излеговме со кауција,
ги поднесовме документите, за кои не бев сигурен,
но беа исти како документите што резервистите
и типот на Руби Риџ ги имаа поднесено, со кои и кажаа на владата,
"Немате моќ врз нас, суверени сме".
Но навистина ја налутивме целата земја.
И им дадоа до знаење на адвокатите и на приватните детективи
дека не сметаат за терористи против владата.
Потоа, се разбудив и си реков, "Батали го ова".
Се јавив на моите и така заминав од групата.
И бев преплашен кога го сторив тоа.
На крај, со Дар станавме цимери.
И првите шест месеци се обидувавме да го реконструираме
искуството во ВВ најдобро што можевме,
во смисла, "Се сеќаваш кога се случи ова?
Што мислиш дека се случуваше? Чудно беше, нели?
Што беше тоа?"
Правевме обратен инженеринг на она што се имаше случено.
Ќе почневме да се присетуваме на она што Фредерик го кажал.
Како што веќе кажавме,
и сакаме да потенцираме уште еднаш, овие платформи се за да донесат знаење
на општата јавност да се спречи
ширењето на култови преку информации,
наместо преку страв, вина и суеверие.
Не се спречуваат преку страв, вина
и суеверие, само преку јасно, светло, универзално знаење.
Секој што бара да му се поклонувате и да го обожавате како физички облик
е инструмент на најмрачните и дијаболични сили на земјата.
Луѓето со години викаа, "Ова е култ.
Мислиш ли дека има шанси да било тоа?"
Главата ми експлодираше, не ни чув што рече Хојт во тој момент.
Против култови сум.
Немој некој да ми кажал дека сум во култ.
Реков, "Знаеш нешто за култови?" А тој, "Па, не, не".
Реков, "Ни јас. Не верувам дека ова е култ.
Остави ме да истражам малку".
Најпродавана беше, "Спротивставување на култ што го контролира умот".
Постои контрола на умот.
Интелигентните, паметните знаат да ве излажат.
Стив Хасан, бивш жител на Месечината.
Вмешан во извршување ужасни дела.
Си мислев, "Ова дефинитивно е култ".
Но ја купив книгата.
Првите 60, можеби 70 страници беа како го индоктринирале.
Само името да го смените
и тоа е мојата приказната, си реков...
Тој момент беше пресуден за мојот живот.
Тоа ми требаше како што ми требаше кислород.
И иако ме повреди и беше болно, ми требаше.
Свртев неколку телефонски повици во С. Каролина
и им реков, "Во култ сте. Мозокот ви е испран".
Знаев дека нема ме разберат,
ама, убаво се чувствував.
Џон ми се јави и ми рече, "Мег, тоа е култ.
Отсекогаш било култ".
И се сеќавам како моето момче повторуваше,
"Не е култ, ти глупава бла, бла, бла".
Ме нарекува со погрдни имиња
и вика по мене.
А јас бев хистерична, нормално.
Се тресам и си мислам, "Можам ли да се извлечам од ова?"
Кај мене беше пиштолот на татко ми и пукав во таванот.
И во моментот кога го сторив тоа, си помислив, "Да му се сневиди".
Знаете, невиден шок е.
Кога работите тргнаа наопаку за Мег,
тогаш се вмешавме со жена ми.
И на виделина излезе мрачната страна на членовите на ВВ.
И се закануваа на Мег.
Не можев, готова бев, бев престрашена
и се спакував и се вратив дома.
Немав скршен денар,
но секогаш си мислев,
имам резерви, оти имав камења
за кои платив речиси 200.000 долари.
БИСЕР ВО ЛОТУС ПРСТЕН СО САФИР
Ги дадов на проценка,
и од камења кои вредат по шест, седум цифри, вкупно вредеа 11.000.
Тогаш сфатив дека сум ограбен.
Сите во С. Каролина се уште живееја во куќата
што помогнав да се плати.
Имаа бизниси финансирани од моја страна.
Многу се разбеснив и на крај ги тужев преостанатите членови.
Ќе водам судски спор против поединците кои преостанаа
зашто, не се работи ни за парите,
проблем е тоа што го прават и за што се залагаат...
Не знаев како ќе заврши,
но, адвокатот ми рече,
"Ова може да биде вистинска битка".
Беше цврсто решен да си ги врати парите,
зашто момците во С. Каролина се обидуваа да ја продадат куќата,
се да распродадат.
Имаа 36 корпорации, што е едно од најужасните нешта.
Самото тоа покажува дека имало матно.
ТРАНСФЕРИТЕ СЕ БЕЗ НАДОМЕСТОК
Ги нападнавме и дојде до посредување.
Џон Хојт ми се јави
и рече, "Ќе ги тужам сите и ќе се обидам да ги добијам парите.
Можеш да помогнеш?"
Мислам дека ме побара затоа што знаеше
дека во тоа време бев сметководител.
За да го сторам тоа, рече,
"Ќе ти дадам 10.000 долари откако ќе се реши".
Со Џон отидовме на куќата на езерото.
Тогаш за прв пат ја видов куќата во 13 години или така нешто.
Во тој момент, мислам дека беа петмина.
И разговаравме,
и штом ќе отвореа уста, лажеа.
Но мислам дека најмногу ми пречеше тоа што знаев
дека само две, три години порано,
ќе седев од другата страна
и ќе лажев како нив.
Се беше сомнително, затоа што не се водевме според светските стандарди.
Имавме свои стандарди.
И дојде момент да кажам,
"Повеќе не можам да бидам дел од ова".
И заминав, мислејќи дека сум губитник.
Таму беше, на тој имот. Куќата на езерото.
Момците мислеа дека ќе заминат со еден милион долари
за имотот и куќата,
но ги спречија.
Во 2002 година,
мојот адвокат го контактираше нивниот,
и знаевме дека постои можност некако да се разреши.
И се договоривме
и всушност продадевме се што беше поврзано за Вечните вредности
и Вечните вредности всушност не постоеше.
Тоа можев да го прифатам.
Потоа, не знаев што ќе се случи со момците,
и во тој момент, не ми ни беше гајле,
само сакав да продолжам со својот живот.
559 Р. Т ХОЈТ ЈУНИОР
За мене, најтешко е што знам дека повредив
многумина кога тргнав по тој пат.
Не можете да ги залечите раните на другите, но искрено се обидов
повторно да се поврзам со моите.
И додека се вратив,
мајка ми се бореше против рак.
Само ќе прашам...
Тоа што не ја видов на крајот од животот
и во тоа време,
носеше перика
бидејќи примаше хемотерапија, и...
Беше многу храбра.
Не допиравме до тебе.
Само јас сфатив дека си во култ.
Кога Џон се појави,
дојде и им се придружи на сите за Божиќ таа година.
Тогаш за прв пат
имаше шанса да се запознае со жена ми, со ќерката и со синот.
Ова е Хелен. Ова е Метју.
На Џон му требаше време да се врати на тоа што беше.
На сите им беше тешко.
Не верувам дека некој може да се врати бргу од тоа.
Добро. Здраво, јас сум Џон Хојт.
Сега имам 41 година,
и бев престрашен да се вратам дома.
Болеста на мајка ми почна да зема замав,
па решив јас да се грижам за неа.
Необично, но јас бев подготвен за тоа,
со тоа што го поминав со Фреди додека умираше.
Само рече дека ме сака.
И дека сфаќа.
Благодарна сум му на Бога.
Мислам дека молитвите помогнаа
да се вратиш дома.
Ја немав видено 12 години.
Рече, "Имав,
имав чувство дека си во затвор".
И успеав да и кажам дека,
дека мислам оти нејзините молитви се услишани и навистина помогнале.
Се чувствував ужасно.
Пропуштив еден куп венчавки и дипломирања.
Секогаш ме канеа.
Но сите ги изневерив.
Не можете да го вратите времето. Но...
Болеста на мајка ми ми даде можност
да му докажам на семејството
дека се вратив.
Чудно ми е
да се сетам од гледна точка
на 16-годишно момче,
одењето на плажа за да се видите со пријателите
може да ви го смени животот и да ве однесе во култ.
Летно време живеам во Нантакет,
и многумина живеат со мене.
Тие се од...
Денес, мојот пат на опоравување не е само да си простам себеси,
но и да се образувам за тоа како се случи
и како да им укажам на другите
на кои работи да внимаваат, за кои не ни знаев дека постојат.
Хојт, кажете ни по што е слично со однесувањето во другите култови?
Не се приклучувате на култ. Никој не ви кажува дека е култ.
Тоа е маневар со мамка и замена.
Колку повеќе зборував за Вечните вредности, особено за Фреди,
луѓето почнуваат да си повторуваат верзија на таа приказна
од својот живот, и си велат, "Чекај малку.
Звучи како мојот однос со тато
или со мама, или со шефот, со тренерот".
Имав 16 години, се среќавав со еден куп работи во животот.
Човекот од кого барате љубов и одобрение,
на некој начин ве злоупотребува и ве контролира.
Во илјадниците разговори што сум ги водел,
не сум запознал некого кој немал
таква врска со некого.
Регрутирав луѓе несвесно. Тоа правев.
Јас сум одговорен
за многумина, затоа што ги запознав
со Фреди и со Вечните вредности.
И морам да живеам со тоа.
Неодамна примив повик од Хојт.
И морам да ви признаам,
си ставив една чаша ирско виски
и ја испив.
А потоа се јавив.
И убаво си поразговаравме.
И се покаја, и му реков
дека работите за кои сум била жртва или луѓето кои ме повредиле
не ме дефинираат мене.
Тоа што бев во култ
и што бев една од жртвите на Фреди дефинитивно не е мојата приказна.
ВО 2002 ЏЕКИ СТАНА ПРВА ЖЕНА КОЈА САМА ЈА ИСКАЧИ РУТАТА НОС НА ЕЛ КАПИТЕН
Ми се случи тоа,
но научив да правам подобри грешки и да продолжам да ризикувам,
и да не престанам да се предизвикувам себеси.
И од разговорот со Хојт сфатив колку е чувствителен.
И го ценам тоа што го прави за да ги едуцира другите.
За жал, контролата на умот успева кај сите, откако ќе почнете да слушате.
Само не знаете дека следува.
Идејата за култ не е ништо ново.
Политичките системи ги користат овие алатки.
Нашите верски системи ги користат.
Го искористуваат нашиот основен страв.
Кога бев во Вечните вредности,
ги гледавме другите групи, и велевме, "Сигурно е култ".
ЏИМ ЏОНС, ВОДАЧ НА КУЛТ
Но на нас не гледавме на тој начин.
Со мене се четири члена на Вечни кохорти,
сите ги познавам од нивната 16-та година.
Џон Хојт, кој штотуку дипломираше на Универзитетот Принстон.
Не е лесно да се вратите на мигот кога прв пат сте го запознале Фреди
или некој од групата, и само да речете,
"Да, се извлеков", и веднаш да започнете да се опоравате.
Тој бил од Бруклин
и лажеше кој е, лажеше што направил.
Рече дека бил сираче,
но мајка му до неодамна беше жива, мислам до 2023 година.
Кутриот Фред, убаво го измамиле.
Фредерик беше добра душа, никогаш не беше измамник.
Немаше никаков култ. Немаше такви работи.
Тоа е вистината.
ГЛАСОТ НА ДОРОТЕА КЕРОЛ, МАЈКАТА НА ФРЕДРИК
Кога некој ќе се сретне со Џон,
првото што ќе го чуе е, "Бев во култ".
Знам како се чувствував и што научив од Вечните вредности.
И не застанав на тоа.
Тоа беше почетна точка за моето духовно патување.
Затоа сакам да го бранам тоа што верував дека е Фредерик
и што е, и она што го научив од Фредерик.
Ако бидам искрена, кога размислувам за Вечните вредности,
се уште не сум сигурна дали го нарекувам култ.
Не заборавајте,
Фредерик ми беше пријател.
Кога се разделив од него и останав сам на себе,
си поминав 100 пати полошо.
ВВ - СТАВОВИ ЗА...
Но можеби ако го применував тоа учење до крај,
ќе остварев голема цел.
Кој е тој
што ја искусува оваа телевизиска програма во моментов?
Фреди би бил воодушевен во врска со ова.
Воодушевен, бидејќи не би видел ништо лошо во тоа.
Би му се допаднало тоа што си ја зачувал позицијата.
Луѓето се уште зборуваат за него и после толку многу години.
Животот ми се претвори во луда сапуница.
Ако можете да седнете и замислите
се што се случило додека гледате ТВ програма,
сите оние кои не ме слушаат
ќе мислат дека манипулирам правејќи го тоа.
Ова е главната порака од Вечните вредности до вас.
Ако не можете да се љубите безусловно, измамници сте.
Во ВВ има евреи, муслимани, христијани, будисти и хиндуисти.
Се сакаме и работиме заедно.
Сакаме да ти кажеме дека можеш и ти.
Тоа е тоа што го нудиме. Тоа е се што имаме. Љубов.
И во тоа верувавме.
Мислам дека Фреди беше многу оштетен.
Тешко дека знаеше што е љубов.
И поради тоа,
направи толку многу штета околу себе.
Но не можам да се вратам и да речам, "Добро,
ми го испраа мозокот, па нема моја вина".
Одговорен сум за се што кажав,
се што сторив, за сета злоупотреба во која учествував
или се залагав и не сторив ништо додека се случуваше.
Носите голем срам, голема срамота.
И научив дека противотровот за срамот
е ранливоста.
И начинот на кој ја изразувате ранливоста
е да ја раскажете вашата приказна.
Без разубавување. Само кажете ја приказната.
ЏОН АНДРЕАДИС ОДБИ ДА БИДЕ ИНТЕРВЈУИРАН.
ДЕЈВИД СИМАН И ФРИЦ ДИКМАН НЕ ОДГОВОРИЈА
НА НИЕДНО ПРАШАЊЕ ЗА СМРТТА НА ФРЕДЕРИК.
ХОЈТ РИЧАРДС СЕГА Е АКТЕР, ПИСАТЕЛ, СНИМАТЕЛ И ВОДИ ПОДКАСТ.
ХОЈТ РАБОТИ И КАКО СОВЕТНИК ЗА ИЗЛЕЗ ЗА ЛУЃЕ ПОВРЗАНИ ВО КУЛТ.
ВО МОМЕНТОВ ХОЈТ И ДОНА СЕ СВРШЕНИ И ТРЕБА ДА СЕ ВЕНЧААТ.
Превод: Билјана Василева Бојчев TransPerfect Media