Είκοσι λεπτά μετά τις 8:00.
Κυριακή βράδυ στο γιορτινό Hall of Fame
όπου ακούτε κορυφαία χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
Έχω ολόκληρο άλμπουμ με χριστουγεννιάτικες κάρτες.
Η μητέρα μου ήταν πολύ περήφανη για αυτές.
Τα Χριστούγεννα πρέπει να έχεις καρδιά.
Κάθε χρόνο θα υπήρχε μια φωτογραφία και, στη συνέχεια, μια ενημέρωση.
Εδώ είναι το 1974.
Η μαμά γράφει "Τζον, 12 ετών, Α' γυμνασίου".
"Φέτος οργάνωσε πολλά πάρτι για αγόρια και κορίτσια
που είχαν μεγάλη επιτυχία".
"Προσέχει πολύ το χτένισμα και το ντύσιμό του".
Ναι, έτσι ήμουν.
Αλλά αυτά ήταν τα Χριστούγεννα του 1987,
η τελευταία φορά που γύρισα για τα Χριστούγεννα.
Η μαμά γράφει "Ο Τζον ζει στο Μανχάταν
μα πηγαίνει πολύ στην Ευρώπη".
"Τον βλέπουμε σε φωτογραφίες αλλά δυστυχώς
έχει διακόψει κάθε επαφή με την οικογένεια".
Την επόμενη χρονιά,
"Ακόμα δεν έχουμε νέα του Τζον πέρα από τα περιοδικά,
μα συνεχίζουμε να τον αγαπάμε και να τον σκεφτόμαστε".
Και αυτή είναι μια κάρτα που δεν είχα δει καθόλου
γιατί είχα πλέον κόψει κάθε επαφή με την οικογένειά μου.
Τις γύριζαν πίσω.
Και σε αυτή, γράφει
"Επειδή είμαι η μητέρα σου".
"Θα γίνεις 28 ετών και δεν σε έχουμε δει σχεδόν καθόλου εδώ και χρόνια".
"Μπορεί να μην ήμασταν τέλειοι γονείς,
μα τουλάχιστον ξέρεις ότι σε αγαπούσαμε".
"Δεν θέλουμε να πεθάνουμε χωρίς να σε δούμε ποτέ ξανά".
Χριστέ μου.
ΑΓΑΠΗΤΕ ΤΖΟΝ
Το 1990, όταν βγήκε το άρθρο στο Vanity Fair,
βρήκαμε έναν ειδικό σύμβουλο
για να βοηθήσει στη διοργάνωση μιας παρέμβασης.
Ο μεγάλος αδερφός μου, ο Ρόρι, με πήρε και μου είπε
"Έλα το Σαββατοκύριακο στο Νιούπορτ".
Σίγουρα δεν ήταν κάτι που θα επέλεγα κανονικά.
Αλλά ο Ρόρι πάντα με υποστήριζε,
οπότε τον εμπιστευόμουν.
Ο ειδικός σύμβουλος μας είχε εξηγήσει
ότι συχνά γίνεται η παρέμβαση και το εν λόγω πρόσωπο απομακρύνεται κι άλλο.
Έχεις μια ευκαιρία για να πετύχει.
Την πρώτη μέρα πήγαμε για ιστιοπλοΐα, ό,τι θα κάναμε στο Ναντάκετ.
Αλλά την άλλη μέρα, καθώς τρώγαμε πρωινό και περνούσαμε ωραία,
ξαφνικά μπαίνουν μέσα τρεις τύποι.
Θυμάμαι να σκέφτομαι "Τι στον διάολο συμβαίνει;"
Είπαμε στον Τζον "Ανησυχούμε για εσένα,
και αυτοί οι σύμβουλοι είναι εδώ για να σε βοηθήσουν".
Η περιφερειακή μου όραση χάθηκε
και έγιναν όλα πολύ, πολύ μικρά.
Ένιωθα σαν παγιδευμένο ζώο.
Αλλά γυρίσαμε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και μιλήσαμε για 12 ώρες.
Και νομίζαμε ότι είχαμε πετύχει σημαντική πρόοδο.
Οπότε πήγαμε για ύπνο
και θα συνεχίζαμε την κουβέντα το πρωί.
Μετά, με ξύπνησαν στις 4:00.
Ο Τζον είχε φύγει.
Τρέξαμε στο αεροδρόμιο
και, φυσικά, κρυμμένος στη γωνία,
ήταν ο Τζον που περίμενε την πτήση του.
Οπότε πλέον του μιλάμε ανοιχτά.
"Αυτή είναι η ζωή σου. Αυτή είναι η οικογένειά σου".
"Πρέπει να φύγεις από αυτή την ομάδα".
Και μετά ακούγεται η φωνή στα μεγάφωνα.
Άλλη μια φορά, του λέμε "Μην πας".
ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ UNITED AIRLINES
Αλλά το αίσθημα της προδοσίας ήταν τόσο έντονο που γύρισα και έφυγα.
Αλληλοκοιτάχτηκαν και είπαν
"Δεν νομίζω πως θα τον ξαναδούμε ποτέ".
Δεν θες να πάει έτσι η παρέμβαση.
WBAB με τον Φρέντερικ φον Μίρερς.
Θα κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα, να ξεκουράσει τη φωνή του ο Φρέντερικ.
Είναι λίγο χαμηλά γιατί είχα πολλή δουλειά να κάνω.
Μη λες κουβέντα. Χρειάζεσαι ξεκούραση.
-Μιλούσα μαζί σου. -Το ξέρω.
Κανείς δεν ήξερε την πλήρη εικόνα,
αλλά ο Φρέντερικ είχε εξασθενήσει και άρχισε να χάνει βάρος.
Σκεφτόμασταν "Έχει απλά μια μόλυνση στο αυτί,
αυτή η αδυναμία που είχε εκεί επανήλθε".
Ίδρωνε τη νύχτα. Δεν ήταν καλά. Έχανε κιλά.
Σκεφτόμουν ότι κάτι δεν πάει καλά.
Ήξερα ότι ο Φρέντερικ είχε πολλούς συντρόφους.
Ήταν δικαίωμά του.
Αλλά, είπα "Νομίζω πρέπει να εξεταστούμε για HIV".
Βγήκα αρνητικός,
αλλά εκείνος δεν παραδεχόταν ότι είχε βγει θετικός.
Είχα τρομοκρατηθεί πλήρως.
Έπρεπε, όμως, να ενημερώσω τους πάντες;
Όχι, δεν θα το έκανα αυτό.
Το κρατήσαμε κρυφό.
Αλλά ο Φρέντερικ συνέχιζε να θέλει να κάνει περιστασιακό σεξ.
Στάσου, πίστευες ότι έκανε σεξ με κόσμο
ενώ ήταν οροθετικός;
Έτσι νομίζω, αλλά δεν το έκανε και μπροστά μου.
Ταυτόχρονα, σκεφτόμουν "Αυτό είναι τρελό".
Ένιωθα φόβο,
αλλά αποφάσισα ότι ήταν απολύτως απαραίτητο να του μιλήσω.
Οπότε, του είπα "Φρέντερικ, θα μείνω μαζί σου σε όλο αυτό".
"Αλλά πρέπει να μάθω. Σκέφτεσαι πραγματικά με διαύγεια;"
Αυτό όμως τον νευρίασε πολύ.
Και μετά με χτύπησε στο κεφάλι με ένα πιάτο.
Με χτυπούσε στο πρόσωπο και μου έτρεχε αίμα από τη μύτη.
Και φώναζε "Γαμημένε μαλάκα! Σήκω φύγε από εδώ!"
Σκεφτόμουν πως ίσως με κοροϊδεύει.
Υποσχέθηκα να μείνω ως το τέλος.
Πολ Χίντον.
Είμαι ο μόνος που ξέρει ότι ο Φρέντερικ είναι πολύ άσχημα.
Δεν πρέπει να τον βοηθήσω;
Αλλά είχε ένα ξεχωριστό βλέμμα.
Δεν ήταν ανθρώπινο. Και δεν ήταν ο Φρέντερικ.
Με εκπλήσσει που ο Πολ δεν του έσπασε το κεφάλι.
Ο Πολ πήγε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα,
αλλά δεν ήθελε να πιέσει την κατάσταση
γιατί φοβόταν ότι θα έβρισκε τον μπελά του.
Φοβόμουν ότι ο Φρέντερικ θα έστρεφε την απόφασή μου να φύγω εναντίον μου.
Κι αν ο Φρέντερικ μπορούσε να μας κατηγορήσει όλους για διάφορα;
Στο κάτω κάτω, έχω κάνει κι εγώ πράγματα,
έχω κάνει δουλειές για την ομάδα, έχω πουλήσει πολύτιμους λίθους "μαύρα".
Εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες σε πωλήσεις.
Ας τα πούμε όλα.
Διακόσια γραμμάρια μαγικά μανιτάρια στην κατάψυξη και άλλα.
Οπότε, αν κάποιος όντως μας καταδώσει, την πατήσαμε.
Αλλά όταν έφυγα, σκέφτηκα "Θα είμαι ήσυχος και σιωπηλός".
Μου ήταν πολύ δύσκολο να φύγω
γιατί αμφέβαλλα για τις αποφάσεις μου σε όλο το υπόλοιπο της ζωής μου.
Κατέληξα να κατατάσσομαι στον στρατό των ΗΠΑ.
Ήμουν 25 ετών και έπρεπε να ανασυγκροτηθώ.
Τότε περίπου
το σώμα του Φρέντερικ άρχισε να φθίνει πολύ γρήγορα.
Το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν άντεχε άλλο.
Και καθώς ο Φρέντερικ αρρώσταινε όλο και περισσότερο,
σκέφτηκα "Ας πάει στη Βόρεια Καρολίνα".
"Θα βρει τις δυνάμεις του και μια χαρά".
ΛΕΪΚ ΛΟΥΡ ΒΟΡΕΙΑ ΚΑΡΟΛΙΝΑ
Εγώ ο ίδιος οδήγησα τον Φρέντερικ από τη Νέα Υόρκη μέχρι το Λέικ Λουρ.
Ήταν στο κρεβάτι συνέχεια,
σε σημείο που έπρεπε να τον γυρνάμε γιατί άρχιζε να πιάνεται.
Και δεν ξέραμε ότι έχει AIDS. Νομίζαμε ότι είναι σταφυλόκοκκος.
Δεν το είπε σε κανέναν μας.
Εν τέλει, καθώς η υγεία του Φρέντερικ χειροτέρευε,
υπεύθυνος για τη φροντίδα του έγινε ένας τύπος που ήταν στο Eternal Values.
Ο Ντέιβιντ Σίμαν.
Μαζί μας απόψε έχουμε τον δρα Ντέιβιντ Σίμαν.
Χειροπρακτική είναι η εξισορρόπηση του δομικού συστήματος του σώματος.
Όταν ήρθε στην ομάδα, ο Ντέιβιντ ήταν χειροπράκτης.
Το σώμα του Φρέντερικ είχε αρχίσει να εμφανίζει κάποια θέματα
και ο Ντέιβιντ τον βοηθούσε με τη χειροπρακτική.
Έπειτα, ουσιαστικά έγινε ο μόνιμος χειροπράκτης της ομάδας,
και πηγαίναμε όλοι για μια συνεδρία περιστασιακά.
Αλλά είχα πάντα κακό προαίσθημα.
Ο Φρέντερικ έλεγε ότι σε μια προηγούμενη ζωή,
ο Ντέιβιντ Σίμαν του έκοψε το κεφάλι,
και ο λόγος που τώρα ήταν εδώ ήταν για να φτιάξει το κάρμα του.
Ήρθατε από άλλο πλανήτη
ή ηλιακό σύστημα κι εσείς;
-Ναι. -Αλήθεια;
Αλλά δεν έχει σημασία.
Καθώς αρρώσταινε ο Φρέντερικ, δημιουργήθηκε μάχη για την εξουσία.
Ο Ντέιβιντ επεδίωκε την εξουσία. Ένας άλλος επίδοξος ήταν ο Φριτζ.
ΦΡΙΤΖ ΝΤΙΚΜΑΝ ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ
Ο Φριτζ ήταν ανώτερο στέλεχος
για ένα γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι στα γραφεία τους στη Νέα Υόρκη.
Ήταν συνομήλικος του Φρέντι και δεύτερος στην ιεραρχία.
Διοικούσε και ενεργούσε
ως ο ντε φάκτο αντιπρόεδρος, ας πούμε.
Και...
Ναι.
-Διάλειμμα; -Ναι, χρειάζομαι χρόνο.
Ναι, σκατά.
Ήμουν στο Ρίνο της Νεβάδα
και δούλευα με το GQ όταν δέχτηκα την κλήση.
Ο Φρέντερικ ήταν στα τελευταία του,
και έπρεπε να επιστρέψω
για να τον δω και βασικά, να του πω αντίο.
Δεν ήθελα καθόλου να πιστέψω ότι πρόκειται να πεθάνει.
Ο Φριτζ κι ο Ντέιβιντ άρχισαν να αναλαμβάνουν την εξουσία.
Ο Φρέντερικ ήταν σαν ζωντανός σκελετός πλέον.
Δεν ήταν εύκολο ούτε να τον κοιτάς.
Μου έδωσαν ένα μικρό φιαλίδιο
με σταγονόμετρο, που είπαν ότι είχε νερό.
Και μου είπαν "Υποφέρει".
"Δώσ' του απλώς λίγες σταγόνες όταν βλέπεις ότι πρέπει".
"Κράτησέ τον ενυδατωμένο".
Αργότερα, ο Ντέιβιντ Σίμαν μάς αποκάλυψε
ότι αυτό που του δίναμε όλοι
ήταν ένα είδος μορφίνης ή κάτι τέτοιο
για να επιταχύνουμε τον θάνατό του.
Τότε, όμως, δεν το γνώριζε κανείς μας αυτό.
Είχαν δηλητήριο αυτά τα μπουκαλάκια,
και του δίναμε ουσιαστικά δηλητήριο
την ώρα που, θεωρητικά, του βρέχαμε απλά τα χείλια.
Κι έπειτα, καθόμασταν στην κουζίνα.
Ο Φριτζ μπήκε μέσα με πολύ θλιμμένο πρόσωπο
και είπε "Ο Φρέντερικ έφυγε".
Απλά μούδιασα.
Δεν ήξερα τι να σκεφτώ. Φαινόταν απίστευτο.
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΜΗΚΟΣ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
Στη δική του αστρολογική εφημερίδα,
ο Φρέντερικ είχε σημειώσει
τις ημερομηνίες μεταξύ 28 Ιανουαρίου και 9 Φεβρουαρίου του 1990
και είχε γράψει "Τέλος ζωής".
Και πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου.
Οπότε ήταν εντός του παραθύρου. Βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.
Συνειδητοποιήστε ότι η Γη είναι μόνο ένας ενδιάμεσος σταθμός.
Καθώς πεθαίνεις, μεταβαίνεις αργά στην επόμενη οκτάβα της δόνησης.
Τα μέρη στα οποία πηγαίνεις,
κι αυτό είναι πολύ σημαντικό, καθορίζονται από τη ζωή σου.
Γι' αυτό, πολλοί άνθρωποι, πριν πεθάνουν,
βλέπουν όλη τη ζωή τους να περνά μπροστά από τα μάτια τους.
Θυμάστε την τελευταία διάδραση με τον Φρέντερικ όσο είχε διαύγεια;
Του είπα ότι τον αγαπούσα.
Αυτό είναι το τελευταίο που θυμάμαι.
Θυμάστε την αντίδρασή του;
Χαμογέλασε. Είχε σταματήσει να μιλάει σε εκείνο το σημείο.
Μάθαμε αργότερα ότι όταν πέθανε ο Φρέντερικ,
ο Σίμαν και ο Ντίκμαν ήταν στο δωμάτιο,
και ο Ντέιβιντ είπε ότι ο Φριτζ κάλυψε το κεφάλι του με το μαξιλάρι,
για να βάλει τέλος στη ζωή του.
Και όταν ρωτήσαμε τον Φριτζ, το παραδέχτηκε.
Αλλά συζητήσαμε μεταξύ μας
ότι ήταν σαν ευθανασία.
Φαινόταν ότι δεν ήταν κάτι που ήθελε να κάνει ο Φριτζ,
δεν ήταν εύκολο για εκείνον.
Μάλιστα, τον λυπήθηκα.
Οπότε, κυρίες και κύριοι, έχετε πολλά να σκεφτείτε.
Αναγεννημένοι δάσκαλοι, εξωγήινοι, και αναστημένα όντα.
Καλή σας νύχτα, με άλλη μια πλατφόρμα των Eternal Values.
Λίγες ώρες αφότου πέθανε ο Φρέντερικ,
ο Φριτζ πήγαινε και μιλούσε
σε όσους ήταν εκεί.
Και προσπαθούσαμε να γελάσουμε
και να θυμηθούμε ωραίες στιγμές με τον Φρέντερικ.
Έλεγε "Μην το κάνετε αυτό. Ο Φρέντερικ πέθανε. Πρέπει να προχωρήσουμε".
Και ήταν πολύ απότομος και ψυχρός γενικότερα.
Ο Φρέντερικ έφυγε και τώρα όλη αυτή η ζωή τελείωσε.
Αρχικά, ο Ντέιβιντ ήθελε να γίνει αποτέφρωση,
αλλά πρώτα έπρεπε να γίνει νεκροψία.
Και τότε είναι που διαγνώστηκε
ότι είχε τον ιό του AIDS.
Μόλις δημοσιεύτηκε ότι είχε AIDS,
η ευθανασία δεν ήταν πλέον κάτι
που θα συζητούσαμε.
Οπότε έγινε ένα από αυτά τα μυστικά στην ομάδα
που όλοι γνωρίζαμε,
αλλά δεν σκοπεύαμε να συζητήσουμε δημόσια.
ΘΑΝΑΤΟΣ "ΕΞΩΓΗΙΝΟΥ" ΣΤΟ ΡΑΔΕΡΦΟΡΝΤ
ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ "ΘΑΝΑΤΟΣ" ΓΙΑΠΗ ΣΕΞ ΓΚΟΥΡΟΥ
Μετά από αυτό, έπρεπε να ξανασχεδιάσουμε πλήρως το Eternal Values.
Και τότε είναι που ανέλαβε τα ηνία ο Φριτζ.
Αλλά δεν είχε καθόλου την ψαγμένη προσωπικότητα του Φρέντι.
Και μέσα σε έξι μήνες,
η υπόλοιπη ομάδα αρχίσαμε να του πηγαίνουμε κόντρα.
Και κάναμε κάτι σαν ανταρσία.
Γυρίσαμε στη Νέα Υόρκη,
τον κλείδωσαν στο διαμέρισμα και δεν τον άφηναν να βγει.
Αυτό κράτησε δυο τρεις μέρες.
Του είπαν ότι πρέπει να φύγει,
και τον έβαλαν να υπογράψει ότι παραχωρεί την κυριότητα
των περιουσιακών στοιχείων του Eternal Values και έφυγε.
Και λόγω αυτής της ρήξης, η ομάδα χωρίστηκε.
Κάποιοι πήγαν με τον Φριτζ, κάποιοι έμειναν με εμάς.
Βρέθηκα προσωρινά σε ηγετική θέση
για περίπου έναν με δύο μήνες,
όπου σκεφτόμασταν "Ωραία, τι κάνουμε τώρα;"
Αλλά για να διατηρήσεις
την ηγεσία στο Eternal Values,
έπρεπε να μπορείς να ταπεινώσεις τους άλλους.
Και αυτό, ευτυχώς, δεν είναι στη φύση μου.
Οπότε, γρήγορα, υποβαθμίστηκα.
Σε αυτό το σημείο, τι σκεφτόσασταν για την ομάδα;
Σκεφτόμουν ότι όλα πάνε σκατά.
Είχε κάποια σχέση με αυτό που ήταν πριν;
Για 'μένα, όχι.
Υπήρχαν κάποια άτομα που ένιωθα
ότι δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον για πνευματική ανάπτυξη,
αλλά ήταν εκεί μόνο για προσωπική ικανοποίηση.
Κάτι μέσα μου έλεγε
"Αυτό είναι λάθος. Πρέπει να φύγεις".
Αλλά όταν τους είπα ότι φεύγω από την ομάδα,
με έδεσαν σε μια καρέκλα και με ανέκριναν για μιάμιση μέρα.
"Ο Φρέντερικ θα ήθελε να κάνεις αυτό. Δεν ακολουθείς το μονοπάτι σου".
Ήσασταν ξύπνιος καθ' όλη τη διάρκεια;
Δεν θυμάμαι να κοιμάμαι καθόλου.
Αλλά νόμιζαν ότι μπορεί να πάρω μαζί μου τους πολύτιμους λίθους του Φρέντερικ.
Οπότε, προτού βγω από την πόρτα,
μου έβγαλαν όλα τα ρούχα
και με άφησαν να βγω με τα εσώρουχα και μια τσάντα ρούχα.
Έτσι έφυγα από την ομάδα.
Εκείνη την εποχή, το γραφείο της εισαγγελίας
ερευνούσε και προετοίμαζε τη δικογραφία για την υπόθεση.
Ο Φρέντερικ διηύθυνε ένα κύκλωμα πολύτιμων λίθων με έσοδα εκατομμυρίων.
Αλλά μου είπαν ότι αν και υπήρχαν στοιχεία που οδηγούσαν στα χρήματα,
επειδή ο Φρέντερικ απεβίωσε,
όσα είχαν ετοιμάσει για να πάνε σε δίκη
δεν αρκούσαν πια και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο.
Μόλις πέθανε ο Φρέντερικ,
πίστευα πραγματικά ότι η ομάδα θα έχανε τη δυναμική της.
Ότι αυτό θα ήταν το τέλος.
Οπότε μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι συνέχισαν για τόσο πολύ.
1994 ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
...πώς θα βγει.
Ακολούθησέ τον.
Περπάτησε εδώ. Γύρνα σε εκείνη τη θέση και ξεκίνα.
Μετά τον θάνατο του Φρέντερικ,
τα περισσότερα μέλη της ομάδας μετακόμισαν στη Βόρεια Καρολίνα.
Ο Φρέντι έφυγε. Ο Φριτζ έφυγε.
Δεν έχει κανείς στενές επαφές με τους εξωγήινους,
άρα πρέπει να δούμε πώς θα επιβιώσουμε από την επερχόμενη αποκάλυψη.
Και πώς θα το κάνουμε αυτό;
Αυτό είναι γραμμένο στο χαρτί του γραφείου
στο οποίο βρισκόμουν, στο Λονδίνο.
"Ο Φρέντερικ μας είπε επανειλημμένα
ότι μπορούσαμε να κάνουμε κάτι στη ζωή μας
που δεν είχε ξαναγίνει".
Ακριβώς τι, κανείς δεν το ξέρει με ακρίβεια,
αλλά ξέρουμε ότι πρόκειται να το πετύχουμε
αν μείνουμε μαζί, αν συνεργαστούμε και αν νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο.
Ο μόνος τρόπος επιβίωσης στο μέλλον θα είναι η ζωή σε κοινόβιο.
Και όλοι ξέρουμε πόσο κρίσιμο έλεγε ο Φρέντι ότι θα είναι αυτό.
Συνεπώς, είμαστε ελεύθερα άτομα
που ενώνονται σε έναν κοινό σκοπό, την αυτοπραγμάτωση.
Η ζωή στη Βόρεια Καρολίνα ήταν να είμαστε όλοι στο σπίτι στη λίμνη.
Υπήρχαν έξι υπνοδωμάτια αλλά κάθε δωμάτιο είχε δύο μονά κρεβάτια.
Δεν είχες καμία ιδιωτικότητα.
Αλλά ζούσαμε ως κοινόβιο για τόσο καιρό
που δεν μας φαινόταν περίεργο πια.
Ήταν απλά ο τρόπος ζωής μας.
Στη Βόρεια Καρολίνα,
τα πράγματα ήταν πολύ πιο προσγειωμένα στην καθημερινότητα.
Αλλά όταν ζούσε ο Φρέντερικ, παρ' όλη την παράνοια,
υπήρχε πάντα μια λανθάνουσα πνευματικότητα.
Αγαπήστε τα πάντα απεριόριστα
και θα γίνεται μέρος του μεγάλου κοκτέιλ πάρτι του Θεού.
Ο Φρέντερικ έβαζε πάντα να παίζει αιθέρια μουσική.
Μεταφερόσουν από τη Νέα Υόρκη σε μια όαση.
Αλλά θυμάμαι ένα πρωινό στη Βόρεια Καρολίνα,
ο Ντέιβιντ είχε μια κόπια του τραγουδιού Mandolin Rain.
Και έβαλε να παίζει αυτό το κωλοτράγουδο για μια εβδομάδα συνεχόμενα.
Και του λέγαμε "Μπορείς να κλείσεις αυτό το κωλοτράγουδο;"
Και μετά ξεκινούσε ξανά, "Listen to the mandolin rain..."
Ήταν διαφορετική ατμόσφαιρα.
Ο πυρήνας της ομάδας αποτελούταν πλέον από δέκα άτομα.
Δεν υπήρχαν γυναίκες τριγύρω.
Γνωρίζαμε ότι ήμασταν διαφορετικοί, ότι είχαμε παράξενες απόψεις.
Δρ Ντέιβιντ Σίμαν.
Αποφασίσαμε να μην παρουσιαζόμαστε ως Eternal Values
επειδή το όνομα αυτό είχε λερωθεί.
Και με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε μια ολόκληρη νέα εποχή για εμάς.
Και θα ξεκινούσαν κάποιου είδους κατασκευαστική εταιρία
για να παρουσιάσουν μια εικόνα κανονικότητας.
BAT CAVE ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΗ
Εκείνη την εποχή είχαν γραφεία με την ονομασία Lotus Group.
Ήταν πολύ επαγγελματίες, πολύ ευγενικοί.
Και τους έλεγα "Υπάρχει κόσμος που λέει ότι είστε εξωγήινοι".
Αν είναι δυνατόν.
Δεν υπήρχε τίποτα το τρομακτικό ή επικίνδυνο κατ' εμέ.
Οι ντόπιοι μάς αποκαλούσαν
"Χαντροφόροι, ομοφυλόφιλοι αστρολόγοι"
οπότε αποφασίστηκε ότι θα ήταν καλή ιδέα,
κάποια μέλη να βρουν κοπέλες.
Και ένας από τα μέλη ήταν με τη Μεγκ.
Υπήρξε αυτή η άμεση χημεία.
Είχα ερωτευτεί παράφορα.
Μπορούσες να μου πεις τα πάντα για αυτούς
και δεν θα το πίστευα.
Απλώς δεν θα το πίστευα.
Ήμουν στη Βόρεια Καρολίνα.
Έφτασα εδώ σχεδόν κατά τύχη,
βρήκα μια δουλειά.
Και μετά από περίπου έναν χρόνο, άρχισα να βλέπω γνώριμα πρόσωπα.
Όμως προσπαθούσα συνειδητά να θεραπευτώ από αυτή την εμπειρία
και με ικανοποιούσε ότι δεν ήξερα τίποτα για αυτούς.
Και μετά βρήκα μια γυναίκα στην εικαστική κοινότητα
που είχε αναμιχθεί με το Lotus Group.
Η Ελίσα ήρθε στο γραφείο μου μια μέρα
και είπε "Ξέρω τους τύπους από τη Νέα Υόρκη".
"Είχαμε κάποια πάρε-δώσε".
"Έχεις ιδέα ποιοι είναι;"
"Δεν είναι αυτό που δείχνουν".
"Δεν θες καμία επαφή μαζί τους. Μείνε μακριά".
Την κοίταξα και της είπα "Απλώς πρόσεχε".
Και δεν μου ξαναμίλησε. Δεν ήθελε να το ακούσει.
Ήθελε να ακούσει τι υπέροχο που ήταν.
Εκείνο τον καιρό, απλώς
νομίζω πως το απέδιδα στα κουτσομπολιά των μικρών πόλεων
και όλα τα σχετικά.
Για 'μένα, είμαστε όλοι φίλοι. Δουλεύουμε μαζί σε αυτά τα έργα.
Ήμασταν σαν μια οικογένεια.
Δούλευα ακόμα ως μοντέλο και ταξίδευα πολύ.
Οπότε, σε μια εκπομπή του καναλιού E!
για τα αρσενικά μοντέλα,
πρότεινα να έρθουν στη Βόρεια Καρολίνα
και να δούνε πώς ζω.
Περάστε. Αυτό είναι το Lotus Group.
Τα γραφεία μας είναι εδώ.
Είδαμε ότι του αφιερώνουν ολόκληρη εκπομπή.
Το πήραμε ως καλή ευκαιρία για θετική προβολή όλης της ομάδας.
Παρακολουθείτε E!, τους γνώστες στην ψυχαγωγία.
Πάντα ήθελα να το κάνω αυτό.
Βασικά, η γενική ιδέα ήταν να μην είσαι περίεργος.
Αλλά ήταν όλο στημένο και ψεύτικο.
Ένα από τα καλύτερα πράγματα στο Lotus Group
είναι ότι σε χαιρετά κάθε μέρα η υπέροχη Μπλερ.
Προσέλαβαν μια γυναίκα για ρεσεψιονίστ.
Δεν ήταν μέλος της ομάδας.
Δεν νομίζω πως πριν από αυτή τη λήψη, ο Χόιτ είχε αφιερώσει μισό δευτερόλεπτο
για να μιλήσει στην Μπλερ.
Αναλαμβάνει τα τηλέφωνα εδώ κάτω.
Είναι υπέροχη.
Και φάγαμε ένα αμήχανο δείπνο όπου για κάποιο λόγο,
είμαι με κουστούμι και γραβάτα.
Θυμάμαι να κοιτάω τον Χόιτ σε φάση "Αλήθεια;"
"Ποια είναι η τελευταία φορά που κάτσαμε και φάγαμε στο τραπέζι;"
Είναι το πιο ακριβοπληρωμένο αρσενικό μοντέλο στον κόσμο,
αλλά μετά από μια δεκαετία στον χώρο,
τα μυαλά του Ρίτσαρντς δεν φούσκωσαν.
Η εκπομπή του E!.
Την τελική μορφή της την είδαμε όταν προβλήθηκε στην τηλεόραση.
Όταν ο Χόιτ δεν δουλεύει,
περνά τον καιρό του στην ηρεμία των βουνών της Βόρειας Καρολίνας.
Το E! το έκανε όλο για τον Χόιτ.
Ο Χόιτ διευθύνει μια κατασκευαστική εταιρεία.
Ο Χόιτ έχει αυτές τις εταιρείες και δίνει δουλειά στους φίλους του.
Αυτό δημιούργησε ένταση σε όλους μας στην ομάδα.
Δεν θα σε απασχολήσουμε για πολύ ακόμα.
Αλλά ο Ντέιβ είναι η αυθεντία σε αυτά.
Γιατί έπρεπε να παραμένεις ταπεινός.
Αυτός είχε καβαλήσει το καλάμι.
Σε αυτό το ομαδικό πλαίσιο,
ήμουν πάντα σε τεντωμένο σκοινί, όπως πολλοί άλλοι.
Γίναμε περισσότερο σαν δυσλειτουργική οικογένεια
που έκανε υπομονή ως την αποκάλυψη.
Αυτό είναι το γραφείο παραγωγής.
Όσο ζούσε ο Φρέντερικ,
με είχε σίγουρα κακομάθει ως ένα βαθμό,
και αυτό δημιούργησε μεγάλη δυσαρέσκεια
σε κάποια άλλα μέλη.
Η ειρωνεία είναι ότι εξακολουθούσε να το χρηματοδοτεί όλο αυτό.
Έλειπε για δουλειά, τη μια βδομάδα στην Καραϊβική,
την επόμενη στη Σουηδία, μετά στο Λος Άντζελες.
Όσο δούλευα, δημιουργούσα φιλίες και σχέσεις
με άτομα εκτός της ομάδας.
Και γνώρισα μια κοπέλα ονόματι Ντόνα στο Λος Άντζελες.
Ήταν μια πανέμορφη μελαχρινή που με είχε εντυπωσιάσει.
Οπότε αρχίσαμε να βλεπόμαστε και ήταν πολύ σποραδικό.
Ταξίδευα τόσο πολύ
και μπορούσα να τη δω μια φορά τον μήνα, ίσως και μια φορά στους δύο μήνες.
Αλλά είχα πραγματικά αισθήματα για εκείνη
και συνειδητοποίησα ότι όλα αυτά που είχαν δαιμονοποιηθεί,
η αγάπη, τελικά δεν φαινόταν τόσο κακή.
Νιώθω πραγματικά ότι είναι στο πλευρό μου
κι ότι με νοιάζεται.
Και αυτή η σχέση με την Ντόνα ήταν κάτι που άρχισε να ξεκλειδώνει την καρδιά μου
με έναν τρόπο που δεν περίμενα.
Αλλά το έκανα κρυφά. Δεν το ήξερε κανένας από την ομάδα.
Το 1999,
ο μαγνητικός παλμός θα μετατοπιστεί και το είδος θα αποδεκατιστεί.
Το 1999, η ομάδα μίκραινε.
Και τα εναπομείναντα μέλη
ήταν πολύ εξαρτημένα από την ομάδα για την επιβίωσή τους.
Εδώ είναι.
Αυτές είναι κάποιες από τις σημειώσεις που έγραψα.
"Επιχείρηση: Ασφαλές μέρος'".
Γινόταν μεγάλη κουβέντα
μετά τον Φρέντερικ, για την αλλαγή των πόλων.
Θα σωθεί το ένα δέκατο του 1% του πληθυσμού.
Έτσι άρχισε το σχέδιο.
Πάμε πάνω να σας δείξω
λίγα πράγματα σχετικά με την επιχείρηση.
Έπρεπε να αρχίσουμε να συλλέγουμε φαγητό για να ζήσουμε αυτόνομα.
-Μυστική κρυψώνα. -Έχει καταφύγιο εκεί κάτω, ε;
-Ναι. -Εκεί θα πάμε όταν πέσει η βόμβα.
Πίστευαν ότι πρόκειται να συμβεί
κάποιο τεράστιο καταστροφικό κοσμικό γεγονός που θα διέλυε τη Γη
και ότι το Λέικ Λουρ ήταν από τα ασφαλή μέρη.
Είχαν αγοράσει οικόπεδο ψηλά στα βουνά όπου είχε σπηλιές
και σκόπευαν να πάνε όλοι εκεί.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
Πώς επρόκειτο να συμβεί; Ήταν σωστό το χρονοδιάγραμμα;
Και μετά η συζήτηση άρχισε να στρέφεται στα όπλα.
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΚΑΤΑ
Μάθαμε να πυροβολούμε με όπλα.
Είχα μια καραμπίνα κι ένα πιστόλι.
Απλώς συλλέγαμε πόρους για να έχουμε την καλύτερη δυνατή προστασία στο μέλλον.
ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΤΕ ΠΕΣΤΕ ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ
Και απλώς κατέληξε εκεί, γρήγορα.
THOMPSON'S GRO. ΨΙΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΡΕΥΤΑ
Ναι, είχαν κανονικό οπλοστάσιο.
Είχαν γεμίσει τις αποθήκες τους με διάφορα είδη επιβίωσης,
για να είναι ασφαλείς μέχρι να επιστρέψει η ηρεμία στον κόσμο.
Και μετά θα έρχονταν και θα βοηθούσαν τους πάντες και θα τους έσωζαν.
Ήμουν η μόνη κοπέλα που είχε μείνει,
και το αγόρι μου με ρώτησε ένα βράδυ,
"Θα είμαστε όλοι μαζί για να επιβιώσουμε".
"Οτιδήποτε άλλο θα ήταν άδικο".
"Κατά πόσο θα ήσουν διατεθειμένη να κάνεις σεξ με τους άλλους;"
"Με ποιον θα ήσουν διατεθειμένη να κάνεις σεξ;"
Και θυμάμαι να είμαι απολύτως σοκαρισμένη και αηδιασμένη.
Οπότε, του είπα "Μου κάνεις πλάκα".
Και δεν του έλεγα κανένα όνομα. Κι αυτός θύμωνε μαζί μου.
Και του έλεγα "Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση".
Στο τέλος, σκεφτήκαμε ότι χρειαζόμασταν γυναίκες
για να αναγεννήσουμε την ανθρωπότητα.
Είναι σαν σενάριο κακής ταινίας επιστημονικής φαντασίας.
Καθώς πλησίαζε η νέα χιλιετία,
επρόκειτο να γίνουν όλες αυτές οι αλλαγές,
όπως παλιρροϊκά κύματα και τυφώνες.
Αρχίσαμε να αγοράζουμε χρυσό και ασήμι
γιατί θα ήταν η μοναδική απτή πηγή χρημάτων.
Στο μεταξύ, πετούσα για Λονδίνο και σκεφτόμουν,
"Δεν καταρρέουν οι οικονομίες".
"Ούτε παλιρροϊκά κύματα, ούτε σεισμοί".
Ακούγεται γελοίο,
αλλά άρχισε να επιστρέφει η κριτική μου σκέψη.
Και τότε άρχισα να λέω στην ομάδα
"Εκεί στη Βόρεια Καρολίνα, είστε λίγο σε μια φούσκα".
"Σας το λέω, δεν συμβαίνει τίποτα".
Και μου επιτέθηκαν εξαιτίας αυτού.
Και, στην ίδια κουβέντα, σκέφτηκα ότι δεν μπορούσε να γίνει χειρότερο,
οπότε τους είπα "Παρεμπιπτόντως, βγαίνω με μια κοπέλα".
Έγινε της μουρλής.
"Τι εννοείς ότι βγαίνεις με κοπέλα;"
Τότε, μου είπαν απλώς "Πρέπει να τη χωρίσεις".
"Είσαι εγωιστής και την αδικείς".
"Τι κάνεις;"
Και μου έλεγαν ότι φέρομαι άσχημα στην κοπέλα.
Δεν έχει ιδέα σε τι έχεις ενταχθεί.
Κι έτσι είπα στην Ντόνα,
"Νόμιζα πως ήθελα να είμαι σε αυτή τη σχέση αλλά αποφάσισα ότι δεν θέλω".
Και ήταν απίστευτα σκληρό και σοβαρό.
Και αυτή η συμπεριφορά μου απέναντί της
δεν μου καθόταν καλά.
Έτσι άρχισε μια ολόκληρη περίοδος όπου λέγανε,
"Πρέπει να βοηθήσουμε τον Χόιτ".
"Είναι εμφανές ότι χάνει τα λογικά του. Δεν μπορεί να επιβιώσει εκεί έξω".
"Πρέπει να τον φέρουμε στη Βόρεια Καρολίνα".
"Πρέπει να τον παρακολουθούμε στενά".
Τον έβαζαν να κάνει κάθε μικρή αγγαρεία για να μάθει να είναι ταπεινός.
Έπρεπε να ξυπνήσω πρώτος και να κοιμηθώ τελευταίος.
Έκανα όλες τις βρομοδουλειές που δεν ήθελαν οι άλλοι.
Με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν "Έλα στο σπίτι στη λίμνη".
Ο Τζον είχε μπλέξει άσχημα.
Και μπήκα στην κουζίνα και ο Τζον καθόταν εκεί,
πολύ πειθήνια, στο τραπέζι της κουζίνας,
και όλο το κεφάλι του ήταν ξυρισμένο.
Ήταν καραφλός.
Και είπα "Θεέ μου, τι έπαθε το κεφάλι του;"
Και απάντησα, "Ναι, πες στη Μεγκ τι έγινε".
Με είχαν ενημερώσει ότι έπρεπε να μετακομίσω στη Βόρεια Καρολίνα
και να παρατήσω την καριέρα μου.
Ήξερα μέσα μου ότι δεν ήμουν έτοιμος να το κάνω αυτό.
Αλλά είπαν "Για να μην έχεις τον πειρασμό
ούτε να σκεφτείς να φύγεις,
θα σε ξυρίσουμε για να μην μπορείς δουλέψεις".
Θυμάμαι να κοιτάζομαι στον καθρέφτη
και να σκέφτομαι
"Αν είχα μαλλιά, θα μπορούσα να είμαι στο Μιλάνο αυτή τη στιγμή
ή στο Παρίσι, με την Κλόντια Σίφερ ή τη Σίντι Κρόφορντ,
βγάζοντας 25 χιλιάρικα".
Μάλλον είμαι ρηχός γιατί το προτιμώ.
Έγινα, όπως με αποκαλούσαν, η "καραφλή νοικοκυρά."
Θεωρούσα ότι έφταιγα εγώ για αυτό.
Αν μπορούσα να λογικευτώ και να γίνω περισσότερο σαν αυτούς,
δεν θα χρειαζόταν να το υπομείνω αυτό.
Αλλά επειδή έχω ελαττώματα και επειδή κάτι πάει στραβά μ' εμένα,
νιώθω ότι δεν θα με αφήσουν ποτέ.
Σκεφτόμουν ότι, έτσι όπως φαίνεται,
δεν θα μπορέσω ποτέ να γίνω όπως θέλουν εκείνοι.
Έφτασα, λοιπόν, στο σημείο που είπα "Δεν μπορώ να το αντέξω".
Έτσι, σχεδίασα έναν τρόπο απόδρασης.
Και πήγα στο αεροδρόμιο και έφυγα.
Έφτασα στη Νέα Υόρκη. Τακτοποιούσα τα πράγματά μου.
Σκόπευα να μείνω ένα βράδυ προτού φύγω ξανά.
Και, φυσικά, εμφανίστηκαν στην πόρτα μου στη Νέα Υόρκη.
Θυμάμαι πως ένας από αυτούς έκατσε στο κατώφλι όλη τη νύχτα
για να βεβαιωθεί ότι δεν θα φύγω.
Έτσι, κοιμόμουν δίπλα στο παράθυρο και σκέφτηκα να πηδήξω.
Αλλά δεν το έκανα.
Και με έφεραν πίσω στη Βόρεια Καρολίνα.
Και άντεξα, νομίζω, τρεις ή τέσσερις ακόμα εβδομάδες.
Κι έλεγα "Αυτή τη φορά δεν θα με πιάσουν".
"Δεν υπάρχει περίπτωση".
Ήταν το Σαββατοκύριακο της 4ης Ιουλίου,
4 ΙΟΥΛΙΟΥ 1999
και όταν έφυγα, ετοίμασα ένα γράμμα
για τα παιδιά στη Βόρεια Καρολίνα, για να τους πω ότι έχω αποχωρήσει.
"Είναι επίσημο. Τα παρατάω".
"Όλα όσα είπατε για 'μένα είναι αλήθεια".
"Είμαι ανεπίδεκτος μαθήσεως και εντελώς εγωιστής. Είμαι ο πιο τεμπέλης".
"Σπατάλησα τη ζωή μου".
"Μου αξίζει να περάσω τη ζωή μου με τα σκουπίδια, όπως εγώ".
"Ντέιβιντ, έλεγες πάντα 'Εκείνη τη στιγμή,
όταν όλα θα καταρρέουν, θα ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι'".
"Ανατριχιάζω όταν σκέφτομαι την τιμωρία που θα πληρώσω".
"Δεν φτάνει που πρόδωσα τον Φρέντερικ και όσα πρέσβευε".
"Τώρα, προδίδω κι όλους εσάς. Έχω πει πολλάκις
ότι είστε οι μόνοι φίλοι που είχα".
"Δεν θα με δείτε ποτέ ξανά".
"Υπογραφή, Βλάκας".
ΒΛΑΚΑΣ
Είχα κανονίσει ώστε ένα ταξί
να με συναντήσει στις 2:30 το πρωί,
ελπίζοντας ότι όλοι θα κοιμούνται.
Είχαμε δύο γερμανικούς ποιμενικούς, οπότε έπρεπε να κάνω ησυχία,
να μην ταράξω τα σκυλιά.
Κι είχαμε έναν ιδιωτικό χαλικόδρομο
μήκους περίπου δυόμιση χιλιομέτρων που κατέβαινε τον λόφο μέσα από το δάσος.
Αλλά μόλις απομακρύνθηκα αρκετά,
άρχισα απλά να τρέχω.
Κι έφυγα.
Αυτή τη φορά, δεν ξαναγύρισα ποτέ.
Θυμάμαι να ρωτάω κάποιον "Πού είναι ο Τζον;"
"Δεν τον έχω δει. Ή μήπως γύρισε στη Νέα Υόρκη;"
Και μου απάντησε "Ναι, έφυγε".
Και δεν έπρεπε να μιλάω για τον Τζον, δεν έπρεπε να ρωτάω για αυτόν.
Πήγα στην Καλιφόρνια. Έφυγα όσο πιο μακριά μπορούσα.
Είχα περίπου τρεις χιλιάδες δολάρια. Αλλά δεν ήξερα πού αλλού να πάω.
1999 ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Θυμάμαι τον Χόιτ, με κάλεσε και μου είπε
ότι ήταν σε πολύ κακή κατάσταση.
Ήταν πραγματικά χάλια.
Το μυαλό του είχε νεκρώσει.
Ήταν σαν μια ευθεία γραμμή, ηθικά, πνευματικά,
σαν ζόμπι.
Και του είπα "Άκου,
μπορείς να μείνεις εδώ
μέχρι να βρεις τι θες να κάνεις".
"Μπορείς να μείνεις στο σπίτι μου, μη σε νοιάζει για τα λεφτά".
Ο Φάμπιο είναι πολύ πιστός.
Αν γίνετε φίλοι, θα μείνει φίλος σου για πάντα.
Δεν ξέρω αν ήξερε ενστικτωδώς τι να κάνει
ή αν απλώς δεν είχε χρόνο λόγω της πολυάσχολης καριέρας του,
αλλά το είχε αντιμετωπίσει
σαν να μην είναι τίποτα.
"Έλα, μείνε, πάμε γυμναστήριο".
"Δεν χρειάζονται εξηγήσεις".
Δεν με ρώτησε καν για τα μαλλιά μου.
Επινόησα μια ιστορία για μια ακραία δουλειά μόντελινγκ.
Ο Χόιτ ήταν ένα ακραία επιτυχημένο μοντέλο
και ξαφνικά δεν είχε πια ούτε χρήματα, ούτε τίποτα.
Αυτοί οι άνθρωποι ήταν σαν πιράνχας. Δεν του άφησαν τίποτα.
Στο σπίτι του Φάμπιο
είχα ένα μέρος για να ηρεμήσω και να αρχίσω να επεξεργάζομαι
κάποια από τα συναισθήματά μου.
Ακόμη σκεφτόμουν μήπως πρέπει να γυρίσω.
Ο Χόιτ ήταν πολύ ειλικρινής και ανοιχτός
και ήξερα ότι θα έρθουν.
Στο τέλος, η ζωή σου ρίχνει σφαλιάρα
και συνειδητοποιείς "Ω, Θεέ μου, με κορόιδεψαν".
Του είπα "Άκου, οι άνθρωποι, πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο
κατηγορούν τους άλλους".
"Χρειάζονται δύο άτομα για να χορέψεις τανγκό".
Παγιδεύτηκε και έμπλεξε,
αλλά ήταν αρκετά έξυπνος για να φύγει και να πει "Έκανα ένα μεγάλο λάθος".
"Τι θα κάνω τώρα;"
Μετά από περίπου έναν χρόνο, πήγα να συναντήσω έναν φίλο
για γεύμα στο Μπέβερλι Χιλς,
και ο μετρ εκεί με αναγνώρισε και είπε "Είστε ο Χόιτ Ρίτσαρντς;"
Και του είπα "Ναι." Μου απάντησε "Είμαι φίλος του Νταρ".
Και δεν ήξερα τι να απαντήσω.
Οπότε του είπα "Πείτε στον Νταρ ότι ζω στο Λος Άντζελες και είμαι μόνος".
Σκέφτηκα "Ελπίζω να το πιάσει".
"Ελπίζω να καταλαβαίνει τι του λέω".
Και μετά από τρεις εβδομάδες, δέχομαι ένα τηλεφώνημα
από ξένο αριθμό, "Γεια, Χόιτερ, ο Νταρ είμαι".
Του λέω "Γεια, Νταρ!"
Λέει "Σε παίρνω από τον ψυχολόγο μου".
"Μου ζήτησε να σε πάρω τηλέφωνο".
Όταν επιτέλους συναντηθήκαμε, του είπα
"Δεν ξαναπάω στη Βόρεια Καρολίνα".
Άρχισα να εξηγώ ότι στη Βόρεια Καρολίνα, πριν φύγω,
ήμουν σε ένα μπαρ και διασκέδαζα.
Αλλά μόλις μπήκα στο αμάξι...
Είχαμε ένα γεμάτο τουφέκι στο αμάξι και δεν σταματήσαμε.
Οδηγήσαμε όλο τον ιδιωτικό δρόμο μέχρι το σπίτι και παρκάραμε.
Βγήκα από το αυτοκίνητο. Ο τύπος είχε καλέσει ενισχύσεις.
Και με έπιασαν.
Ήταν η τροχαία, οι σερίφηδες, αστυνομία, σειρήνες και φώτα παντού,
και τα παιδιά φώναζαν.
"Μην τους πείτε πώς σας λένε!"
"Δεν χρειάζονται καμία πληροφορία!"
ΡΑΔΕΡΦΟΡΝΤ ΦΥΛΑΚΗ
Αφού βγήκαμε με εγγύηση,
υποβάλαμε κάτι έγγραφα που δεν κατάλαβα καν καλά,
αλλά ήταν σαν αυτά που είχαν υποβάλει οι παραστρατιωτικοί
και ο τύπος στο Ρούμπι Ριτζ που δήλωναν στην κυβέρνηση,
"Δεν έχετε καμία εξουσία πάνω μας".
Αλλά εκνευρίσαμε ολόκληρη την πολιτεία.
Και ενημέρωσαν τους δικηγόρους και τους ιδιωτικούς ντετέκτιβ
ότι θεωρούμαστε αντικυβερνητικοί τρομοκράτες.
Μετά από αυτό, ξύπνησα και σκέφτηκα "Να πάει να γαμηθεί".
Και πήρα τηλέφωνο τους δικούς μου κι έτσι έφυγα από την ομάδα.
Και φοβόμουν πάρα πολύ όταν έφυγα.
Με τον Νταρ τελικά γίναμε συγκάτοικοι.
Και περάσαμε τους πρώτους έξι μήνες προσπαθώντας να αποδομήσουμε
ολόκληρη την εμπειρία του Eternal Values.
Λέγαμε "Θυμάσαι εκείνο;"
"Τι πιστεύεις ότι είχε γίνει τότε;"
"Τι ήταν αυτό;"
Αρχίσαμε να αναλύουμε λεπτομερώς τι είχε συμβεί.
Αρχίσαμε να θυμόμαστε πράγματα που είχε πει ο Φρέντερικ.
Όπως έχουμε ξαναπεί
και τονίζουμε ξανά, αυτές οι πλατφόρμες σκοπεύουν στην επιμόρφωση
του κοινού για την αποτροπή
της διασποράς σεκτών μέσω πληροφοριών,
αντί για φόβο, ενοχή και προκατάληψη.
Η καταπολέμηση των σεκτών δεν θέλει
φόβο, ενοχές και προκαταλήψεις, μόνο τη λαμπερή, οικουμενική αλήθεια.
Όποιος σας ζητά να προσκυνάτε ή να λατρεύετε τη φυσική του μορφή,
είναι όργανο των πιο σκοτεινών και διαβολικών δυνάμεων της Γης.
Ο κόσμος το έλεγε για χρόνια "Είναι σέκτα".
"Λες να υπάρχει περίπτωση να ήταν όντως;"
Το κεφάλι μου απλώς... Δεν άκουγα καν τον Χόιτ για ένα λεπτό.
Είμαι κατά των σεκτών.
Ας τολμήσει κάποιος να μου πει ότι είμαι σε σέκτα.
Του είπα "Ξέρεις τίποτα για τις σέκτες;" Είπε "Όχι".
Του απάντησα "Ούτε εγώ. Δεν νομίζω ότι ήταν σέκτα".
"Κάτσε να κάνω λίγη έρευνα".
Και το πιο δημοφιλές βιβλίο ήταν το Combating Cult Mind Control.
Υπάρχει ο έλεγχος μυαλού.
Έξυπνοι άνθρωποι μπορούν να ξεγελαστούν.
Ο Στιβ Χάσεν, πρώην μέλος των Μούνι.
Μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να κάνουν φρικαλεότητες.
Σκέφτηκα "Αυτό είναι σίγουρα σέκτα".
Αλλά πήρα το βιβλίο.
Στις πρώτες 60 ή 70 σελίδες εξηγεί πώς έγινε η πλύση εγκεφάλου.
Ήταν σαν να βλέπω εμένα.
Ήταν η ιστορία μου.
Ήταν καθοριστική στιγμή στη ζωή μου.
Και το χρειαζόμουν όπως το οξυγόνο.
Ακόμα κι αν πονούσε, το χρειαζόμουν.
Έκανα κάποια τηλέφωνα, στη Βόρεια Καρολίνα,
και τους είπα "Είστε όλοι σε σέκτα".
Και ήξερα ότι χτύπαγα στου κουφού την πόρτα,
αλλά το χάρηκα πολύ.
Ο Τζον επικοινώνησε και μου είπε "Μεγκ, είναι σέκτα".
"Ήταν πάντα μια σέκτα".
Και θυμάμαι το αγόρι μου να μου λέει
"Δεν είναι σέκτα και μπλα μπλα μπλα".
Με έβριζε άσχημα
και μου φώναζε.
Κι εγώ, φυσικά, είχα πάθει υστερία.
Έτρεμα και σκεφτόμουν "Μπορώ να φύγω από εδώ τώρα;"
Είχα το πιστόλι του πατέρα μου και πυροβόλησα το ταβάνι.
Και μόλις το έκανα, σκέφτηκα "Παναγία μου".
Ήταν απλά σοκ.
Μόλις στράβωσαν τα πράγματα με τη Μεγκ,
αρχίσαμε να βγαίνουμε με τη σύζυγό μου.
Τότε μπορούσες να δεις τη σκοτεινή πλευρά των μελών του Eternal Value.
Ήταν σίγουρα απειλητικοί προς τη Μεγκ.
Δεν μπορούσα άλλο, είχα τελειώσει με αυτό, ήμουν τρομοκρατημένη,
οπότε μάζεψα τα πράγματά μου και μετακόμισα.
Εκείνη την εποχή, ήμουν ουσιαστικά απένταρος,
αλλά είχα πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου,
το μαξιλαράκι των πολύτιμων λίθων
για τους οποίους είχα πληρώσει σχεδόν 200.000 δολάρια.
ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΜΕ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΜΕ ΖΑΦΕΙΡΙ
Τα πήγα όλα για εκτίμηση
και με έξι ή επτά λίθους, η συνολική αξία ήταν 11.000 δολάρια.
Και τότε συνειδητοποίησα ότι με εκμεταλλεύτηκαν.
Όλα τα παιδιά στη Βόρεια Καρολίνα ζούσαν ακόμα σε ένα σπίτι
που είχα βοηθήσει να αγοραστεί.
Είχαν επιχειρήσεις που είχα χρηματοδοτήσει.
Θύμωσα πολύ και κατέληξα στη μήνυση των υπόλοιπων μελών.
Θα προσφύγω στη δικαιοσύνη εναντίον των ατόμων που έχουν απομείνει,
όχι για τα χρήματα,
αλλά για όσα κάνουν και όσα πρεσβεύουν...
Δεν ήξερα πώς θα εξελισσόταν,
αλλά ο δικηγόρος μου έλεγε,
"Μπορεί να αποδειχθεί κανονική μάχη".
Είχε πεισμώσει να πάρει πίσω τα λεφτά του
γιατί στη Βόρεια Καρολίνα προσπαθούσαν να πουλήσουν το σπίτι.
Τα ξεπουλούσαν όλα.
Είχαν 36 επιχειρήσεις, που είναι από τα πιο αποκαλυπτικά στοιχεία.
Υποδεικνύει ότι συμβαίνει κάτι ύποπτο.
ΟΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ
Τους κυνηγήσαμε και οδήγησε σε διαμεσολάβηση.
Ο Τζον Χόιτ επικοινώνησε μαζί μου
και είπε "Τους μηνύω όλους και προσπαθώ να πάρω αυτά τα χρήματα".
"Θα με βοηθήσεις;"
Νομίζω πως με ήθελε εκεί κοντά γιατί ήξερε
ότι ήμουν ο λογιστής τότε.
Ως αντάλλαγμα, μου είπε
"Μόλις τακτοποιηθούν όλα, θα σου δώσω δέκα χιλιάδες δολάρια".
Οπότε πήγαμε οδικώς στο σπίτι στη λίμνη.
Ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπα μετά από 13 χρόνια περίπου.
Σε αυτή τη φάση, νομίζω πως ήταν περίπου πέντε.
Κάναμε μια συζήτηση,
και μας λέγανε συνέχεια ψέματα.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, ήταν ότι ήξερα
πως μόλις πριν δύο ή τρία χρόνια,
θα ήμουν στη θέση τους
και θα έλεγα τα ίδια ψέματα.
Όλα ήταν σκιώδη επειδή δεν ακολουθούσαμε τα πρότυπα του κόσμου.
Είχαμε άλλο πρότυπο.
Κι έφτασα σε ένα σημείο,
που είπα "Δεν μπορώ να συμμετέχω άλλο σε αυτό".
Και έφυγα νιώθοντας πως ήμουν αποτυχημένος.
Εκεί ήταν, σε αυτό το οικόπεδο. Το σπίτι στη λίμνη.
Οι τύποι νόμιζαν ότι θα έβγαζαν ένα εκατομμύριο δολάρια
για το οικόπεδο και το σπίτι
αλλά δεν τα κατάφεραν.
Το 2002,
ο δικηγόρος τους κάλεσε τον δικό μου,
και είδαμε ότι υπήρχε μια ευκαιρία να επιλυθεί το ζήτημα.
Έτσι, διευθετήσαμε την υπόθεση
και ουσιαστικά ρευστοποιήσαμε κάθε περιουσιακό στοιχείο του Eternal Values,
το οποίο ουσιαστικά τελείωσε το Eternal Values.
Και αυτό μπορούσα να το δεχτώ.
Μετά από αυτό, δεν ξέρω τι θα γινόταν με αυτούς.
Πλέον, δεν με ένοιαζε ιδιαίτερα.
Ήθελα να προχωρήσω με τη ζωή μου.
Προσωπικά, το πιο δύσκολο είναι ότι ξέρω πώς πλήγωσα
πολύ κόσμο ακολουθώντας αυτή τη διαδρομή.
Δεν μπορείς να επουλώσεις τις πληγές των άλλων αλλά προσπάθησα ειλικρινά
να επανασυνδεθώ με την οικογένειά μου,
και, μέχρι να βρω τον δρόμο μου,
η μητέρα μου έδινε μάχη με τον καρκίνο.
Απλά θα ρωτήσω...
Έχασα στιγμές με τη μητέρα μου πριν πεθάνει.
Όταν συναντηθήκαμε,
φορούσε περούκα
επειδή έκανε χημειοθεραπείες και...
Ήταν τόσο γενναία.
Δεν σε βρίσκαμε.
Και ήμουν η μόνη που κατάλαβε ότι ήσουν σε σέκτα.
Όταν εμφανίστηκε ο Τζον,
ήρθε να περάσουμε όλοι μαζί τα Χριστούγεννα.
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που είχε την ευκαιρία
να γνωρίσει τη σύζυγό μου, καθώς και τον γιο και την κόρη μου.
Αυτή είναι η Χέλεν. Αυτός είναι ο Μάθιου.
Χρειάστηκε να περάσει λίγος χρόνος για να ξαναβρεί τον εαυτό του.
Είναι δύσκολο πράγμα.
Δεν νομίζω ότι γίνεται να ξεκολλήσεις γρήγορα.
Γεια σας, είμαι ο Τζον Χόιτ.
Είμαι πλέον 41 ετών,
και φοβόμουν τόσο πολύ να γυρίσω στο σπίτι.
Καθώς η αρρώστια άρχισε να καταβάλλει πραγματικά τη μητέρα μου,
επέλεξα να αναλάβω τη φροντίδα της.
Με κάποιο τρελό τρόπο, είχα προετοιμαστεί για αυτό,
με όσα πέρασα όταν πέθαινε ο Φρέντι.
Το μόνο που είπε είναι ότι με αγαπούσε.
Και ότι με καταλάβαινε.
Ευχαριστώ τον Θεό.
Και νομίζω πως η προσευχή έκανε πραγματικά τη διαφορά
στο να γυρίσεις στο σπίτι.
Δεν την είχα δει για 12 χρόνια.
Μου είπε
"Ένιωθα συνεχώς πως ήσουν σε μια φυλακή".
Και μπόρεσα να της πω
ότι θεωρούσα πως οι προσευχές της εισακούστηκαν και βοήθησαν πραγματικά.
Ένιωθα τόσο άσχημα.
Έχασα τόσους γάμους και τόσες αποφοιτήσεις.
Ήμουν πάντα καλεσμένος.
Αλλά τους απογοήτευσα όλους.
Είναι απλά χρόνος που δεν επιστρέφει. Αλλά...
Η αρρώστια της μητέρας μου μου έδωσε μια ευκαιρία
να αποδείξω στην οικογένειά μου
ότι είχα επιστρέψει.
Μου φαίνεται φοβερό τώρα,
καθώς αναλογίζομαι τα γεγονότα,
ότι στην ηλικία των 16 χρονών,
το να πας στην παραλία με τους φίλους σου
μπορούσε να οδηγήσει τη ζωή σου στο να ενταχθείς σε μια σέκτα.
Περνάω τα καλοκαίρια
στο Ναντάκετ με την παρέα μου.
Είναι από...
Σήμερα, προσπαθώ να ανακάμψω όχι μόνο συγχωρώντας τον εαυτό μου,
αλλά με το αντιλαμβάνομαι πώς συνέβη αυτό
και πώς μπορώ να ενημερώσω τους άλλους
για τα σημάδια που πρέπει να προσέχουν, τα οποία εγώ τότε δεν γνώριζα.
Χόιτ, πείτε μας πώς αυτό μοιάζει με άλλες συμπεριφορές μιας σέκτας.
Δεν θα μπείτε ποτέ σε σέκτα. Κανείς δεν θα πει ότι είναι σέκτα.
Πρόκειται για μια τακτική παραπλάνησης.
Όσο περισσότερο μιλούσα για το Eternal Values και, συγκεκριμένα, για τον Φρέντι,
ο κόσμος άρχισε να βλέπει εκδοχές της ιστορίας
στη δική τους ζωή και να λέει "Μισό λεπτό".
"Αυτό μου θυμίζει τη σχέση μου
με τον μπαμπά ή τη μαμά ή το αφεντικό ή τον προπονητή μου".
Ήμουν μόλις 16 ετών, συνέβαιναν πολλά πράγματα στη ζωή μου.
Το άτομο από το οποίο θες αγάπη και αναγνώριση
με κάποιο τρόπο σε κακοποιεί και σε εκμεταλλεύεται.
Στις χιλιάδες συζητήσεις που είχα,
δεν έχω γνωρίσει κανέναν
που να μην είχε τέτοια σχέση.
Ασυνείδητα, στρατολογούσα κόσμο. Αυτό έκανα.
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι
που εξαιτίας μου συνάντησαν
τον Φρέντι και το Eternal Values.
Και πρέπει να ζήσω με αυτή τη γνώση.
Δέχτηκα να μιλήσω με τον Χόιτ πολύ πρόσφατα.
Και, οφείλω να παραδεχτώ,
έβαλα ένα μεγάλο ποτήρι ιρλανδέζικο ουίσκι
και το ήπια ολόκληρο.
Τότε μόνο απάντησα στο τηλέφωνο.
Και ήταν μια καλή συζήτηση.
Εξέφρασε μεταμέλεια και του είπα
ότι όσα μου συνέβησαν και οι άνθρωποι που με πλήγωσαν
δεν με καθορίζουν.
Η ένταξη σε μια σέκτα
και η θυματοποίησή μου από τον Φρέντι δεν είναι η ιστορία μου.
ΤΟ 2002 Η ΤΖΑΚΙ ΕΓΙΝΕ Η ΠΡΩΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΟΛΟ ΤΗ "NOSE" ΤΟΥ ΕΛ ΚΑΠΙΤΑΝ
Μου συνέβη αυτό το πράγμα,
αλλά έχω μάθει να κάνω καλύτερα λάθη και να συνεχίζω να παίρνω ρίσκα
και να μη σταματάω να μου βάζω προκλήσεις.
Και, μιλώντας στον Χόιτ, συνειδητοποίησα πόσο ευαίσθητος είναι.
Και μπορώ να εκτιμήσω όσα κάνει για να εκπαιδεύσει τον κόσμο.
Δυστυχώς, ο έλεγχος της σκέψης δουλεύει σε όλους, αρκεί να είσαι δεκτικός.
Απλώς δεν το περιμένεις.
Η ιδέα της σέκτας δεν είναι καινούργια.
Τα πολιτικά συστήματα έχουν τα ίδια εργαλεία.
Οι θρησκείες μας έχουν τα ίδια εργαλεία.
Οι πιο αρχέγονες φοβίες μας γίνονται προϊόν εκμετάλλευσης.
Όταν ήμουν στο Eternal Values,
κοιτούσαμε τις άλλες ομάδες και λέγαμε "Αυτό είναι σίγουρα σέκτα".
ΤΖΙΜ ΤΖΟΟΥΝΣ ΗΓΕΤΗΣ ΣΕΚΤΑΣ
Αλλά δεν βλέπαμε ποτέ τους εαυτούς μας έτσι.
Έχω μαζί μου τέσσερις αιώνιους συνοικοδεσπότες,
που γνωρίζω από όταν ήταν 16 ετών.
Τον Τζον Χόιτ, που μόλις αποφοίτησε από το Πρίνστον.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέψεις στην πρώτη φορά που συνάντησες τον Φρέντι
ή κάποιον άλλο από την ομάδα και να πεις,
"Ναι, με κορόιδεψε" και να αρχίσεις να επαναπροσδιορίζεις τη ζωή σου.
Μιλάμε για έναν τύπο του Μπρούκλιν
που είπε ψέματα για το ποιος ήταν, είπε ψέματα για το τι έκανε.
Είπε ότι ήταν ορφανός,
αλλά η μητέρα του ήταν ζωντανή μέχρι πρόσφατα, νομίζω το 2023.
Τον καημένο τον Φρεντ, του την έφεραν πραγματικά.
Ο Φρέντερικ ήταν μια ευγενική ψυχή και δεν υπήρξε ποτέ απατεώνας.
Δεν υπήρχε σέκτα. Δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά.
Αυτή είναι η αλήθεια.
ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΝΤΟΡΟΘΙΑ ΚΑΡΟΛ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ
Όταν ο Τζον συναντά κάποιον,
το πρώτο πράγμα που λέει είναι "Ήμουν σε σέκτα".
Ξέρω τι ένιωσα και τι έμαθα από το Eternal Values.
Και δεν σταμάτησα εκεί.
Αυτή ήταν απλώς η αρχή της πνευματικής μου διαδρομής.
Οπότε θέλω να υπερασπιστώ αυτό που πίστευα ότι ήταν ο Φρέντερικ
και αυτό που είναι ακόμα, καθώς και όσα έμαθα από εκείνον.
Όταν σκέφτομαι το Eternal Values, για να είμαι ειλικρινής,
δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν όντως σέκτα.
Μην ξεχνάτε,
ο Φρέντερικ ήταν φίλος μου.
Όταν χωριστήκαμε και έμεινα μόνος μου
τα πήγα πολύ χειρότερα.
ΤΟ ETERNAL VALUES ΓΙΑ...
Αλλά, αν είχα ακολουθήσει τις διδαχές ως το τέλος,
ίσως να είχα καταφέρει πολλά πράγματα.
Ποιος από εσάς
βιώνει αληθινά αυτήν την εκπομπή, αυτή τη στιγμή;
Ο Φρέντι θα ήταν ενθουσιασμένος με αυτό τώρα.
Γιατί δεν θα έβλεπε τίποτα το πολύ κακό σε αυτό.
Θα του άρεσε πολύ το γεγονός ότι διατήρησε την αξία του.
Ο κόσμος εξακολουθεί να μιλά για εκείνον, τόσα χρόνια μετά.
Η ζωή μου είναι σίγουρα μια τρελή σαπουνόπερα.
Αν μπορούσατε να το φανταστείτε,
όλα όσα έγιναν καθώς βλέπετε αυτή την εκπομπή,
θα ήταν σαφές σε όλους όσοι με ακούνε
ότι λέω ένα πράγμα, χειραγωγώ ένα άλλο, κάνω ένα τρίτο.
Αυτό είναι το απόλυτο μήνυμα του Eternal Values για όλους εσάς.
Αν δεν μπορείτε να αγαπηθείτε άνευ όρων, είστε υποκριτές.
Εμείς είμαστε εβραίοι, μουσουλμάνοι, χριστιανοί, βουδιστές και ινδουιστές.
Αγαπιόμαστε και συνεργαζόμαστε.
Μπορείτε κι εσείς να το καταφέρετε.
Αυτό έχουμε εδώ. Απόλυτη αγάπη.
Και αυτό πιστεύαμε.
Ο Φρέντι, νομίζω, ήταν πολύ πληγωμένος.
Και δεν ήξερε τι είναι η αγάπη.
Και, εξαιτίας αυτού,
προκάλεσε πολλές μεγάλες καταστροφές.
Αλλά δεν μπορώ να γυρίσω και να πω
"Μου έκαναν πλύση εγκεφάλου και εξ αυτού δεν φταίω σε τίποτα.".
Ευθύνομαι για όλα όσα είπα,
όλα όσα έκανα, την κακοποίηση στην οποία συμμετείχα
ή την οποία επέτρεψα και δεν προσπάθησα να σταματήσω.
Νιώθεις μεγάλη ντροπή και πολλές ενοχές.
Και έχω μάθει πως το αντίθετο της ντροπής
είναι το να είσαι ευάλωτος.
Και ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεις αυτήν την ευαισθησία
είναι να πεις την ιστορία σου, και να τη δεχτείς.
Με όλα τα κουσούρια. Απλώς πες την ιστορία.
Ο ΤΖΟΝ ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΙΜΑΝ ΚΑΙ Ο ΦΡΙΤΖ ΝΤΙΚΜΑΝ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΑΝ
ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ
Ο ΧΟΪΤ ΡΙΤΣΑΡΝΤΣ ΕΙΝΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΣ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΚΑΙ PODCASTER
Ο ΧΟΪΤ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΞΟΔΟΥ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΣΕΚΤΕΣ
Ο ΧΟΪΤ ΚΑΙ Η ΝΤΟΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΡΡΑΒΩΝΙΑΣΤΕΙ
Υποτιτλισμός: Μάνθος Λουί Παπαπούλιος TransPerfect Media