‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎PRALNIA
‎Co jest?
‎Nie ruszać się, bo wszyscy umrzemy!
‎Na ziemię!
‎Do wózka.
‎Uwaga!
‎Wejść.
‎Co się stało?
‎Oni…
‎uciekli.
‎ODCINEK FINAŁOWY
‎W stronę schodów.
‎Zaraz.
‎Co ty tu robisz?
‎Przybyłeś mnie uratować.
‎Park Gang Seong.
‎Numer 66 jest teraz po naszej stronie.
‎Opuść broń.
‎Podobno osobą, która zabiła mi brata…
‎byłeś ty.
‎Co…?
‎O czym ty mówisz?
‎Park Yeong Gwang zginął z rąk
‎drani z Południa.
‎- Na misji. ‎- Mówiłeś, że zabił go 66.
‎Chodzi mi o to, że…
‎Nic nie mówisz?
‎Powiedz, że to nie byłeś ty.
‎Ja…
‎nie mogłem go uratować.
‎To wszystko.
‎Przesuń się.
‎Ale już!
‎Myślisz, że tak będziesz bezpieczny?
‎Złamałeś rozkaz Partii!
‎Porozmawiam z władzami Korei Południowej.
‎Zdezerterujemy razem.
‎- Znajdziemy… ‎- Milcz!
‎Spytam cię o jedno.
‎Dlaczego chronisz tego drania?
‎Sang-a.
‎Spokojnie.
‎By chronić swoją córkę.
‎Ważniejsza jest ochrona ludzi,
‎na których mi zależy…
‎niż zabicie wroga.
‎Dostaniesz kolejną szansę.
‎Zaufaj mi i odejdź.
‎Szybko, wsiadajcie!
‎Przegonili mnie, więc jeździłem w kółko!
‎Co się dzieje?
‎Panie Kim.
‎Puśćcie ją.
‎PUNKT KONTROLNY
‎Słyszałem strzały. ‎To coś poważnego? Coś się stało?
‎Nie, nic poważnego. Sprawy wewnętrzne.
‎- Proszę jechać. ‎- Mam więcej prania do odebrania.
‎Następnym razem. ‎Proszę jechać. To pilna sprawa.
‎- Dobrze, dobranoc. ‎- Dobranoc.
‎Zamknąć przejazd.
‎Możecie wyjść.
‎- Weź go do szpitala. ‎- Co?
‎- Trudno wytłumaczyć ranę postrzałową. ‎- Dzwoń do generała. Pomoże.
‎- Gdzie Sung Han-soo i Park Jin-cheol? ‎- Wsiedli do auta Ju Gang-chana.
‎- Ju Gang-chana? ‎- Tak.
‎Han-soo.
‎Gdzie jesteś?
‎Co się dzieje?
‎Kim. Przepraszam.
‎Panie Kim.
‎Panie Kim?
‎Jedźmy.
‎Nie powie nam pan?
‎- Zabierzcie go do szpitala. ‎- Dobrze.
‎Przepraszam.
‎Jak nie przyjdziesz,
‎dzieci zginą.
‎Proszę.
‎Błagam cię.
‎Zaraz będę.
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎KILKA GODZIN WCZEŚNIEJ
‎Kim jesteście?
‎Dopiero co umyłem.
‎- To on. ‎- To szkoła Taekwon-do.
‎Zdejmijcie buty.
‎Co jest?
‎Da-bin?
‎Tak, to ja.
‎Kim jesteście?
‎Brać go.
‎Proszę pana.
‎Dlaczego pan nam to robi?
‎Wypuśćcie nas.
‎Natychmiast nas rozwiążcie!
‎Proszę pana,
‎proszę nas wypuścić.
‎Proszę!
‎PREZES JU GANG-CHAN
‎Gotowe.
‎Zaryzykujesz życie dla dzieci przyjaciół.
‎Zaskoczyłeś mnie.
‎Ale wy zrobiliście to samo.
‎Teraz wybierzcie.
‎Zabijecie przyjaciela…
‎czy swoje dzieci?
‎Przepraszam…
‎że was w to wciągnąłem.
‎Jak 66 zginie, dzieci przeżyją.
‎Macie jakiś wybór?
‎- Nie! ‎- Da-bin!
‎- Przestań! ‎- Da-bin!
‎- Ojcze! ‎- Tato!
‎Pomóż nam!
‎Tato…
‎Zrobię, co zechcesz, tylko przestań!
‎Kim.
‎Jin-cheol.
‎Han-soo.
‎Musicie mnie zabić…
‎dla swoich dzieci.
‎Ogarnijcie się!
‎Wstawaj.
‎Kim!
‎Musi być jakieś rozwiązanie.
‎Skup się na dzieciach.
‎Skup się!
‎Han-soo!
‎Kim.
‎Rozczarowujące.
‎Nie włożyliście w to serca.
‎Dam wam pięć minut.
‎Jeśli nie zginie,
‎sam zastrzelę dzieci.
‎Ojcze!
‎- Tato! ‎- A potem zastrzelę 66.
‎Pomocy!
‎Ojcze.
‎- Tato! ‎- Ojcze!
‎Ojcze…
‎Na co czekacie?
‎Dzieci was wołają.
‎Tato!
‎- Ojcze! ‎- Tato!
‎Jeszcze, jeszcze!
‎Wstawaj.
‎Wstawaj, powiedziałem!
‎Wstawaj!
‎Tae-hun…
‎i Da-bin…
‎Uratujcie ich.
‎I…
‎zaopiekujcie się…
‎Min-ji.
‎Smutne, będziesz za nią tęsknił.
‎Wróć.
‎Będę czekać.
‎Wrócisz.
‎Jesteś moim tatą.
‎Raz.
‎Dwa.
‎Trzy.
‎- Tato! ‎- Wujku!
‎Cztery.
‎- Cholera. ‎- Wstawaj.
‎Wstawaj, powiedziałem!
‎Trzy sekundy.
‎Trzy sekundy wystarczą.
‎- Da-bin! ‎- Tato!
‎Postrzelono cię. Jesteś cały?
‎- Nie postrzelono mnie. ‎- Nic ci nie jest?
‎Nie.
‎- Zrobiłem unik. ‎- Serio?
‎- Nie trafił? ‎- Nie.
‎Jesteś cała? Pewnie się bałaś.
‎- Moja biedna Da-bin! ‎- Nic mi nie jest.
‎- Gdyby coś ci się stało… ‎- Mówię, że nic mi nie jest!
‎Szybko, uwolnij mnie. Ale jesteś wolny.
‎- To boli! ‎- Zostaw moje włosy!
‎Już nie dotykam.
‎Nic ci nie jest.
‎Tak, spoko.
‎Chodźmy.
‎Wszystko dobrze?
‎- Tak. ‎- Możesz wstać?
‎Nic mi nie jest.
‎Serio.
‎Kim!
‎Żyjesz?
‎Dzieci są całe?
‎- Nic im nie jest. ‎- A ty?
‎- A jak myślisz? ‎- Ledwo żyje.
‎W końcu to my cię pobiliśmy.
‎- Jednak cztery sekundy. ‎- Dlatego dostał kulkę.
‎To tylko draśnięcie.
‎- Jesteś cały? ‎- A jak myślisz?
‎Ledwo żyje.
‎Ten jeszcze żyje.
‎Panie prezes.
‎Mamy niedokończone sprawy.
‎Zebranie rodziców.
‎Co teraz?
‎Dotrzymam obietnicy.
‎Dasz radę prowadzić?
‎Chyba da.
‎A dzieci?
‎Nie powinniśmy pilnować, żeby nie wyszły?
‎- Czy Tae-hun się ciebie słucha? ‎- Nigdy.
‎Zaatakował nawet własnego ojca.
‎Przynajmniej Da-bin tego nie robi.
‎Ale mnie ignoruje.
‎Zostawmy ich z kimś, kto ich zastraszy.
‎- Z kim? ‎- Znam kogoś takiego. Nawet ja się boję.
‎To najstraszniejsza osoba na świecie.
‎Chodźmy.
‎Moje nogi.
‎Biedne kopyta.
‎Przestaną kiedyś boleć?
‎Ja prowadzę!
‎No weź!
‎DOWÓDCA DS. BEZPIECZEŃSTWA
‎To jakiś żart?
‎JEDNOSTKA SPECJALNA CZERWONY SMOK
‎Kochanie…
‎Popilnujesz przez chwilę dzieci?
‎Jakbyś mogła je gdzieś zamknąć ‎i chronić je przez kilka dni…
‎Proszę.
‎To nie jest przedszkole.
‎Gówniarzu!
‎To podróbka. Gdzie prawdziwa, paniusiu?
‎Miałeś tak nie mówić.
‎Siedź cicho i spadaj.
‎Mamo, pożycz telefon.
‎Da-bin, cicho.
‎Miałeś się nie pakować w kłopoty.
‎To niespecjalnie.
‎Współczułem Kimowi i musiałem mu pomóc.
‎Nie miałem wyboru, Jin-cheol mi kazał.
‎Kim? Znowu?
‎Powinnam była…
‎To nieprawda.
‎Nie, kochanie.
‎Chciałem mu pomóc.
‎To mój wybór.
‎Przyjaciel…
‎miał przed sobą ostatnią misję ‎i po niej zobaczyłby córkę.
‎Chciałem mu pomóc.
‎Ja też.
‎Nie powinniście byli narażać dzieci.
‎Przepraszam.
‎Ja też.
‎Dzieci zostaną ze mną.
‎Nie mogę wam ufać.
‎- Kochanie! ‎- Kochanie!
‎Znaczy Ji-yeong.
‎Kiedy wy dorośniecie?
‎Serio, kiedy…?
‎Kiedy…?
‎Kochanie.
‎- Mówiłem ci już, że cię koch…? ‎- Wynocha.
‎- Kocha. ‎- Chodźmy.
‎- Szybko. ‎- Siądź prosto.
‎Jedz wszystko od razu ‎i nie proś o przekąski.
‎- Wiesz, co robić, nie? ‎- Co?
‎Nie proś o hasło do Wi-Fi.
‎- Czemu? ‎- Nie pytaj. Siedź cicho.
‎- Rozumiesz? ‎- Tak, idź już sobie.
‎- Nie wkurzaj jej. ‎- Dobra.
‎Baczność!
‎Czołem!
‎Spocznij.
‎Tato.
‎Rób, co mówi.
‎Jesteście głodni?
‎Tak.
‎Nawet was nie nakarmili? ‎Co zamówić? Jjajangmyeon?
‎MIĘDZYKOREAŃSKIE ROZMOWY
‎Cieszę się, że obie strony ‎doszły do porozumienia.
‎Oby strefa wolnego handlu
‎była tylko początkiem ‎współpracy Północy i Południa.
‎Tak.
‎Dziękujemy.
‎Mogą panowie uścisnąć sobie dłoń?
‎Mamy jeszcze parę spraw do omówienia.
‎To, co się stało wczoraj.
‎Jak pan wie,
‎zrobiliśmy, co było w naszej mocy, ‎by sprostać wymaganiom Północy.
‎Nie mam racji? Wszystko to w imię ‎międzykoreańskiej współpracy.
‎Jak pan myśli?
‎Ale wie pan,
‎to, co się wydarzyło wczoraj, ‎było przesadą.
‎Nie powinien pan
‎wziąć odpowiedzialności za to, ‎co stało się na naszym terenie?
‎To była…
‎To sprawa wewnętrzna.
‎Ta sprawa
‎prawie zmieniła nasz kraj w pole bitwy.
‎Nie planowaliśmy…
‎Oczywiście.
‎Rozmowy skończyły się sukcesem,
‎więc nie podejmiemy oficjalnych działań ‎przeciwko Północy.
‎Jednakże
‎zakończmy tę sprawę porozumieniem,
‎że nie odpowiadamy ‎za rannych po waszej stronie.
‎Oczywiście.
‎Posłuchaj mnie uważnie.
‎Powiem Partii, że 66 i Ri Eung Ryeonga ‎poddano wspólnej egzekucji.
‎Jeśli wyjdzie na jaw, że ich zgubiliśmy ‎po tym, jak Południe nam ich wydało,
‎będziemy musieli za to odpowiedzieć.
‎Rozmawiałem już z urzędnikami z delegacji. ‎Ty ucisz swoich ludzi.
‎Zrozumiano?
‎Tak jest.
‎- O czym pan mówi? ‎- Tam.
‎To człowiek, prawda?
‎- Że co? ‎- Co to?
‎To człowiek, do cholery!
‎- Dzwoń na pogotowie i wezwij posiłki. ‎- Tak jest.
‎Proszę się nie ruszać.
‎GŁÓWNY SZPITAL MYEONGJIN
‎VIP1 ‎NIEZIDENTYFIKOWANA OSOBA
‎Rety, dyrektorze generalny.
‎Jak się pan czuje?
‎Dobrze.
‎Zacznij nagrywać.
‎Skąd ten pośpiech?
‎Jesteśmy szybcy. ‎Tak to już jest na południu.
‎Przywyknie pan.
‎Dobrze.
‎Zacznijmy od statusu pocisków.
‎Mam ostatni warunek.
‎Warunek?
‎Przekażę wszystkie informacje,
‎a wy wyślecie mnie do Makau ‎i tam poproszę o azyl.
‎Przemyślę to. ‎Wszystko zależy od jakości informacji.
‎Czyli Strategiczne Wojska Rakietowe ‎zbudowane są na systemie trzech osi?
‎Okręg Cholsan, prowincja Pyongan Północny. ‎Okręg Chonchon, prowincja Chagang.
‎I okręg Kilju, ‎prowincja Hamgyong Północny.
‎W użytku jest przynajmniej ‎12 mobilnych wyrzutni TEL.
‎A obecny zasięg?
‎Pocisk nie tylko z łatwością
‎dotrze do Guamu, ale i na Alaskę,
‎a nawet na Zachodnie Wybrzeże USA.
‎Jak wygląda sprawa paliwa?
‎Teraz używają paliwa ciekłego,
‎ale przerzucają się na stałe.
‎Dlatego jestem potrzebny.
‎Wszystkie informacje
‎są tutaj.
‎TRANSPORT PACJENTÓW
‎Dotrzymałeś obietnicy.
‎Dokąd teraz pójdziesz?
‎Zajmę się nim.
‎Szkoda by było tak szybko zabić wroga.
‎Wyświadcz mi ostatnią przysługę.
‎Nieważne, co się stanie,
‎obiecaj mi, że przeżyjesz.
‎Coś jeszcze?
‎Skończyłeś, to idź.
‎Ty i twoja córka…
‎Żyjcie szczęśliwie.
‎Ja też przeżyję.
‎Dobrze.
‎Przeżyj…
‎choćby nie wiem co.
‎BIURO DOWÓDCY ‎JEDN. CHEONSAN
‎I co?
‎Kto porwał Ri Eung Ryeonga?
‎Jeszcze nie zidentyfikowaliśmy ‎podejrzanego.
‎Analizujemy nagrania z monitoringu ‎i gdy go namierzymy, zbierzemy zespół.
‎Daj sobie spokój.
‎Słucham?
‎Wyciągnęliśmy z niego ‎wszystkie informacje.
‎Trzymanie go tu ‎byłoby marnowaniem pieniędzy podatników.
‎Nieważne,
‎czy ucieknie z kraju, czy padnie trupem.
‎Koniec końców tak będzie lepiej.
‎Ale…
‎Rób, co mówię.
‎To rozkaz.
‎Czy to Makau?
‎Cholera.
‎MORZE NIE ZNOSI ŚCIEMY ‎LINIA FRONTU OBRONY!
‎Niemożliwe.
‎Ja pier*****!
‎Stać!
‎Nie ruszać się!
‎- Stać! ‎- Stop!
‎Stać!
‎Nie ruszać się!
‎JUHAK CONSTRUCTION
‎CHO PYEONG-GYEON
‎To ja.
‎Hej.
‎Rety. Jak żyjesz? Co słychać?
‎Skąd ten nagły telefon?
‎Chcę poprosić o przysługę.
‎Przysługę?
‎O co chodzi?
‎Musi pan rozwiązać
‎Juhak Construction.
‎Rety.
‎Nie dzwoniłeś od ponad dziesięciu lat ‎i o to mnie prosisz?
‎To dla mojej córki.
‎Proszę.
‎Rety, biedaczka.
‎Wielkie nieba.
‎Pewnie jest już duża.
‎Ładna jak jej mama, co?
‎Rozumiem.
‎Znam ją od urodzenia, więc…
‎Juhak Construction, tak?
‎Dobrze.
‎Załatwię to.
‎Dziękuję.
‎Poczekaj kilka dni.
‎Obróci się w niebyt.
‎Potnę tę firmę jak ogórek
‎i zrobię z niej sałatkę.
‎Wiesz, że nie za darmo, prawda?
‎Jesteś mi bliski, ale jestem ‎profesjonalistą. Nie obniżę cen.
‎Rozumiesz, prawda?
‎Tak.
‎No dobrze.
‎Oddzwonię.
‎Dziękuję.
‎Tego ranka prokuratura dokonała
‎przeszukania i zajęcia w siedzibie ‎Juhak Construction i jej filiach.
‎- Co tu robicie? ‎- ‎Śledczy…
‎- Mamy nakaz. ‎- …‎przyjrzą się podejrzanym płatnościom
‎opiewającym na dziesiątki miliardów wonów ‎od Juhak Construction
‎dla polityków.
‎Podejrzewają, że powtarzalne transakcje ‎finansowe na dużą skalę nie były legalne,
‎i namierzają ich źródło ‎oraz do kogo trafiły.
‎Śledztwo rozpoczęło się po tym,
‎jak rok temu Jednostka Wywiadu Finansowego
‎przedstawiła prokuraturze ‎podejrzane raporty transakcji.
‎- Potwierdza pan zarzuty o branie łapówek? ‎- Czy był pan stronniczy?
‎- Panie pośle! ‎- Dajcie przejść.
‎- Prosimy! ‎- Innym razem.
‎Wyjeżdża pan za granicę
‎po zdradzeniu naszego kraju?
‎- Aresztować go. ‎- Tak jest.
‎Puszczajcie!
‎Puśćcie!
‎KAMBODŻA
‎Sąd wydał nakaz aresztowania
‎prezesa Juhak Construction Ju Gang-chana
‎za porwanie, zabójstwo ‎i działanie na szkodę kraju.
‎Sąd podkreśla wagę przestępstw
‎i ryzyko fałszowania dowodów.
‎Prezes Ju podobno przebywa ‎w szpitalu w Seulu.
‎Tymczasem prokuratura postanowiła ‎rozszerzyć śledztwo z uwagi na historię
‎założenia firmy ‎i nielegalne działania prezesa.
‎- Wiem, co zrobiłaś, Hye-ri. ‎- Znasz Kim Min-ji?
‎W szkole była policja.
‎- Jego córka wyjechała. ‎- Córka mordercy.
‎- ‎Ściga cię Interpol. ‎- Będzie siedzieć.
‎Ma przesrane.
‎Wychodzi!
‎Kiedy nawiązał pan kontakt z Północą?
‎Zarzuty o morderstwo są prawdziwe?
‎Wie pan, że pana córkę ‎aresztowano za granicą?
‎- Niech pan coś powie! ‎- Komentarz!
‎Powiedz coś, dupku.
‎Jak się masz?
‎Jak to jest zginąć z ręki psa?
‎Wyrwałeś mi zęby, ‎ale wciąż mam pazury, draniu!
‎Powinieneś był wrócić od razu po misji.
‎Gdzie się podziewałeś
‎w takim stanie?
‎Nie tęskniłeś za córką?
‎Musiałem załatwić ‎kilka spraw dla jej dobra.
‎I co?
‎Załatwiłeś?
‎Tak.
‎To koniec.
‎To ja też muszę to zakończyć.
‎Numer 66…
‎musi zginąć.
‎Zbieracz ziół odnalazł ciało człowieka ‎z raną postrzałową
‎w lesie w pobliżu hotelu,
‎w którym zatrzymała się ‎delegacja z Północy.
‎Zmarły to człowiek po czterdziestce ‎o nazwisku Kim.
‎Policja prowadzi śledztwo ‎w sprawie okoliczności jego śmierci.
‎ODNALEZIONO CIAŁO CZTERDZIESTOLATKA
‎TRWA ŚLEDZTWO
‎PROFIL ZBIEGA
‎KIEDYŚ ‎TERAZ
‎SKASOWAĆ PROFIL? ‎NIE / TAK
‎ZMARŁY KIM, ZMARŁA IM YU-JIN
‎Wróciłem.
‎Nie rzucę ci się w ramiona.
‎To zbyt krindżowe.
‎Wiedziałaś?
‎Sang-a mnie uprzedziła.
‎Powiedziała, że umarłeś.
‎Ale że wrócisz żywy.
‎Obiecuję
‎więcej cię nie zostawić.
‎Już zawsze…
‎przy tobie będę.
‎Tato…
‎Wiesz, jak się martwiłam?
‎Bałam się, że coś ci się stało.
‎Dziękuję, że wróciłeś.
‎Już dobrze.
‎Jakie ładne kwiaty.
‎Powinnam częściej odwiedzać mamę.
‎Ona też lubiła kwiaty?
‎Tak.
‎Może dlatego jestem ładna.
‎Nie.
‎Jesteś ładna,
‎bo masz to po niej.
‎Masz rację.
‎Na pewno nie po tobie.
‎Co z nami będzie?
‎Od teraz
‎będziemy wieść zupełnie nowe życie.
‎W nowym miejscu i jako nowe osoby. ‎Dostaniemy nowe imiona.
‎I tak chcę, żebyś mnie nazywał Min-ji.
‎Nie chcesz zmienić imienia?
‎Mama mi je dała.
‎To będę cię tak nazywać.
‎To jak nasz mały sekret.
‎Prawda?
‎Niełatwo będzie zacząć nowe życie.
‎Poradzisz sobie?
‎Będzie fajnie.
‎Obecne życie i tak było raczej słabe.
‎To będzie nowy początek.
‎Nowy początek jako wzorowa uczennica?
‎Pójdziesz na studia.
‎Co?
‎Ty o tym decydujesz?
‎Nie wiesz nawet, kim chcę być.
‎Mogę się dowiedzieć.
‎Kim chcesz być, Min-ji?
‎Ja?
‎Może piosenkarką.
‎No co?
‎Jak masz talent po mnie, to rzuć to.
‎Jak to?
‎Fałszuję jak mało kto!
‎To śmieszne?
‎Rety.
‎Pan Kim.
‎I Min-ji.
‎To wasze nowe tożsamości.
‎W kopertach jest instrukcja. ‎Przeczytajcie ją uważnie.
‎Zwłaszcza ty, Min-ji.
‎„Kim Ji-min”?
‎Staraliście się w ogóle?
‎Wymyślanie imion to nie nasza praca.
‎Dziękuję.
‎Obym cię więcej nie zobaczył.
‎Wzajemnie.
‎Też nie chcę cię widzieć.
‎Ani ja.
‎Co?
‎Nigdy się pan tak nie uśmiechał.
‎Pęka ze śmiechu.
‎- Serio? ‎- Tak.
‎Masz.
‎Co to?
‎Wyrośnij na kogoś wspaniałego.
‎Ładna.
‎Dziękuję.
‎Jest milszy, niż się wydaje.
‎Wybraliśmy to razem.
‎- Kupiliście spinkę we trójkę? ‎- Była droga.
‎- Podoba ci się? ‎- Tak.
‎- Wracać do pracy. ‎- Tak jest.
‎Panie Kim!
‎Kim!
‎Proszę.
‎Drobny prezent.
‎By odgonić pecha.
‎Nowy garnitur na nowy początek.
‎Masz szczęście, tato.
‎Proszę wziąć. Jest ciężki.
‎Dziękuję.
‎Gdy wyprasuje się zagniecenia ‎na garniturze,
‎te w życiu same się wyprasują.
‎Zapamiętam.
‎Ciekawe, kiedy się znów zobaczymy.
‎Wie pan,
‎mieszkaliśmy w tej samej okolicy,
‎a nie poznaliśmy swoich imion.
‎Nazywam się
‎Im Ho-won.
‎A ja
‎Kim…
‎- Miło mi. ‎- Wzajemnie.
‎Powodzenia.
‎- Trzymaj się. ‎- OK.
‎Do widzenia.
‎PARK KRAJOBRAZOWY
‎- Min-ji. ‎- Tak?
‎Posłuchamy muzyki?
‎PLAYLISTA NA KWITNĄCE WIŚNIE
‎Mówi się, że nowy początek ‎wymaga nowych ubrań.
‎Czy ja też nie potrzebuję nowych ubrań?
‎Tak, potrzebuję.
‎Jestem bezrobotny.
‎Ale coś znajdziesz, nie?
‎No weź.
‎Dobrze. Kupię ci ubrania, ‎jak znajdę pracę.
‎Obiecujesz?
‎Poproszę o coś drogiego.
‎Dobrze.
‎Twój wychowawca jest okropny.
‎Nie życzył ci nawet powodzenia, ‎gdy się przenosisz?
‎Podobno sytuacja w szkole ‎jest napięta przez Hye-ri.
‎W social mediach ludzie nazywają nas ‎szkołą dla kryminalistów.
‎Wiem.
‎Czyli
‎naprawdę się przenosisz.
‎Przepraszam.
‎Gdybym do ciebie wtedy nie napisał…
‎Nie zrobiłeś tego celowo.
‎Spoko.
‎A…
‎czy…
‎napiszesz do mnie później?
‎Odwiedzę cię.
‎Chyba
‎nie mogę.
‎No tak.
‎- Rozumiem. ‎- Przepraszam.
‎Nie musisz.
‎Powinnam lecieć.
‎Już?
‎Czeka na mnie.
‎Trzymaj się.
‎Masz.
‎KIM MIN-JI
‎Będziesz…
‎pamiętać moje imię?
‎Kim Min-ji.
‎Miła rozmowa?
‎Chodźmy.
‎- To tutaj. Co sądzisz? ‎- Jak ładnie!
‎- Chodźmy. ‎- Dobra.
‎Hej, Kim!
‎Wujek?
‎Hej.
‎Jaki super dom.
‎Wynajęty czy kupiłeś?
‎Min-ji, dobrze zdałaś egzaminy?
‎Pewnie.
‎Poziom ósmy.
‎Ósmy?
‎- Zazdroszczę. ‎- Da-bin?
‎- Jest zdrowa. ‎- Tylko to się liczy.
‎Kim.
‎Czemu masz tyle pudeł? ‎Musimy to wszystko przenieść?
‎Rety.
‎Ej.
‎Jednak masz inne ubrania.
‎Wyglądasz świetnie.
‎Mówiłem, że mam wiele ubrań.
‎- Wyglądasz jak czebol. ‎- Serio?
‎Zaraz.
‎- Wystroiłeś się do przeprowadzki? ‎- Tak.
‎- Dlaczego? ‎- To wyjątkowy dzień.
‎Oszalałeś? Mów szczerze. ‎Chcesz się wymigać.
‎Jestem zmęczony. Nie mów do mnie.
‎Zmęczony?
‎Zjedz to, da ci kopa energii, ‎a potem łap za pudła.
‎I po jednym dla was na dobrą pracę.
‎Masz.
‎I jedno dla mnie.
‎Smakuje jak kawa.
‎Dobre.
‎Ile masz tego w domu?
‎- Chcesz pudełko? ‎- Tak.
‎Nosicie czy nie?
‎Idziemy!
‎Skończmy szybko i chodźmy jeść.
‎- Rozładowuj. ‎- Szybko!
‎- No już. ‎- Dalej.
‎Łap za pudła.
‎- Dobra. ‎- Chodźmy.
‎- Szybko. ‎- Co robisz?
‎- Szybciej. ‎- Szybko!
‎To w drogę.
‎- Ostatnie? ‎- Tak.
‎Ty krętaczu.
‎Nie ruszyłeś palcem.
‎Nosiłeś tylko lekkie pudła.
‎Jak możesz spojrzeć Min-ji w oczy?
‎Kim Min-ji… Ji-min. Czemu się śmiejesz?
‎Chcesz, żebym się nadwyrężył ‎przy noszeniu pudeł?
‎Jasne, że nie.
‎- Chodźmy jeść. Zajmę się resztą. ‎- A po co? Zamówmy jjajangmyeon.
‎Najlepszy na przeprowadzkę.
‎Już zdecydowałeś? Niech Min-ji wybierze.
‎Na co masz ochotę?
‎- Jjajangmyeon brzmi do… ‎- Powiedziałaś sushi?
‎Świetny wybór.
‎Twoja córka chce sushi.
‎Pewnie bardzo je lubisz.
‎- Uwielbiam. ‎- Widzicie?
‎Zjedzmy sushi.
‎- Przebierz się. ‎- Tak.
‎Niezłe z ciebie ziółko, Han-soo.
‎Wiesz, to ty zawsze ‎jesteś ubrany tak samo.
‎Co się gapisz?
‎Nic nie widzę bez okularów.
‎Chcę zobaczyć.
‎- Pokaż. ‎- Na to sobie patrz.
‎Wszystko tu jest.
‎- Dzięki. ‎- Jaki wybór.
‎Mój brzuch będzie pełen pływających rybek.
‎Kim Min-ji-min, wspaniały wybór.
‎Zamów, co chcesz.
‎- Co zjesz? ‎- Chyba…
‎Poprosimy flądrę. Albo pięć. Co jeszcze?
‎Nie wstydź się.
‎I może pięć porcji filetu ‎z brzucha tuńczyka?
‎Weź łososia. Lubisz, nie?
‎Ty też go lubisz.
‎Jeszcze jednego łososia.
‎Nie, pięć. Też chcesz?
‎- Pewnie. ‎- To dziesięć.
‎Dlaczego jesz rękami?
‎Tak się je sushi.
‎Nie ma węgorza, jaka szkoda.
‎Dobre?
‎Niebezpiecznie dobre.
‎Nie ciebie pytał.
‎Wybacz.
‎Dobre.
‎Zajadaj.
‎OK.
‎Jedzcie.
‎OK.
‎- Zapomniał pan o wątróbce żabnicy. ‎- Co jeszcze?
‎Nowa okolica, nowa szkoła…
‎i nowe imię, którego nie lubię.
‎Min-ji, chodź na śniadanie!
‎Kim Min-ji!
‎Jestem spóźniona.
‎Wiele się zmieniło.
‎Ale ja i mój tata nie za bardzo.
‎Zjem, jak wrócę. Zostaw mi trochę.
‎Dobrze.
‎Uważaj na siebie.
‎Nie bij się z nikim!
‎Nie będę!
‎Tyle że częściej się śmiejemy.
‎Dzień dobry. Czyste serca i maniery. ‎Czyste Taekwon-do.
‎- ‎Wujkowie są tacy sami. ‎- Darmowa lekcja próbna.
‎Dziękuję.
‎Cześć.
‎- Patrz, kto wrócił. ‎- Darmowa lekcja próbna.
‎- Co to za gość? ‎- Tego nie ma w ulotce,
‎ale gramy w zabijaka ‎i są nagrody, wpadnijcie.
‎Dzień dobry pani.
‎Można przejść.
‎Czyste Taekwon-do jest na drugim piętrze. ‎Wpadnijcie na lekcję próbną.
‎Dzień dobry.
‎Zatrzymać go?
‎Nie, śmieszny jest. Pewnie bywalec klubów.
‎Jaka ładna pogoda.
‎Prawda?
‎A niedawno było tak zimno.
‎- Proszę. ‎- Dziękuję.
‎Jedzmy.
‎Wygląda pysznie.
‎Zaraz. Zróbmy zdjęcie.
‎Sang-a czasem się ze mną widuje.
‎Sang-a.
‎Przychodzisz mnie pilnować?
‎Nie.
‎Masz się za wyjątkową?
‎Nie.
‎- Kto uratował ci życie? ‎- Ty.
‎- Komu powinnaś dziękować? ‎- Tobie?
‎To kto zapłaci?
‎Ty?
‎Fakt, powinnam.
‎Jedz.
‎Dzięki.
‎Jak sprawy z tatą? ‎Jest bardziej serdeczny?
‎Nie, ciągle taki sam.
‎No tak. Taki już chyba jest, nie?
‎Taki ma styl.
‎A ty? Masz jakieś wieści?
‎- A on: „Nie możesz chodzić na randki”. ‎- Serio?
‎Nie dziwię się.
‎Oto danie szefa kuchni.
‎W tych mogę robić tak.
‎Macie też zwykłe okulary?
‎Kim jesteś?
‎Zwykle tego nie robię, ale spoko.
‎„Bracie Małpo, co w ciebie wstąpiło?”
‎Cześć. Jestem Kim. Miło mi cię poznać.
‎Moim zdaniem ta sprawa…
‎Rock and roll.
‎Han-soo, Jin-cheol.
‎Spodobają się Min-ji?
‎Pewnie nie.
‎Co myślisz? Pasują?
‎Wyglądasz dziwnie.
‎Cholera.
‎Żartuję. Jak Tony Leung Chiu-wai.
‎Akurat. Wygląda jak właściciel browaru.
‎A ty jak facet w średnim wieku, ‎który chce wyglądać młodo.
‎Bo tak jest.
‎Tak.
‎Faceci w średnim wieku w okularach.
‎Teraz, gdy po jakimś czasie je założyłem,
‎czuję, że obciążają mi ramiona.
‎Może je zdejmiemy?
‎Nie, lepiej być ‎facetem w średnim wieku w okularach.
‎- Chodźmy. ‎- OK.
‎- Do widzenia. ‎- Do widzenia.
‎Dzięki.
‎Miłego dnia.
‎- Mały wybór. ‎- Przymierzyłeś 145 par.
‎Dobrze mieć nowe okulary.
‎Jakbym mógł latać!
‎Ej. Nie zadzieraj z facetami ‎w średnim wieku w okularach.
‎- Ktoś może coś komuś zrobić. ‎- Kto?
‎Ten, co zadarł, czy faceci w okularach?
‎Kto wie?
‎Ojcowie to zwykli ludzie.
‎- ‎Pracują na rodziny. ‎- Co za kolor.
‎- ‎I boją się mam. ‎- Patrzcie.
‎- ‎A czasem po pracy… ‎- ‎Prosiłeś?
‎Soczewki fotochromowe.
‎- ‎…śmierdzą im stopy. ‎- Nie.
‎- Są w stylu starszego gościa. ‎- Czadowe.
‎Trudno w to uwierzyć, ale mój tata ‎też jest facetem w średnim wieku.
‎Cóż,
‎dopóki ktoś ze mą nie zadrze.
‎ULICA SZCZĘŚCIA
‎AGENCJA PRACY ‎BAEKHO
‎Prawie bym zapomniała. ‎Tata ma chyba nową pracę.
‎Stary znajomy dał mu kontakt.
‎Obróci się w niebyt.
‎Potnę tę firmę jak ogórek
‎i zrobię z niej sałatkę.
‎Wiesz, że nie za darmo, prawda?
‎TRZECIE PIĘTRO
‎W czym mogę pomóc?
‎Przepraszam.
‎Przyszedłem na rozmowę.
‎Tak i tak!
‎Sprawdziłem twoje CV, Kim!
‎Ale wiesz,
‎nie jestem pewien, czy mogę mu ufać.
‎Dobrze.
‎Możemy zaczynać
‎rozmowę o pracę?
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎NIE OMIŃCIE SCENY BONUSOWEJ
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎SCENA BONUSOWA
‎W 2006 R. DO JEDNOSTKI CHEONSAN ‎NALEŻAŁO ZNANE TRIO
‎CHEONSAN
‎Żelazne zęby Korei!
‎Nic ich nie złamie!
‎Żelazne zęby Korei!
‎PARK JIN-CHEOL
‎YOON KYUNG-HO
‎SUNG HAN-SOO
‎CHOI DAE-HOON
‎KIM
‎SO JI-SUB
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎Napisy: Marta Przepiórkowska