‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎Sierżancie Kim. Odłóż broń.
‎Dajcie mi odejść!
‎Uspokój się.
‎Spokojnie.
‎Po wykonaniu tej misji
‎obiecaliście mi wolność.
‎- Mówiliście tak już wcześniej. ‎- Spokojnie.
‎Nie może pan.
‎Nie możemy zwolnić kogoś takiego.
‎Jeśli Północ się dowie, że żyje,
‎jego istnienie ‎wywoła kryzys dyplomatyczny.
‎Kapitanie Kang!
‎Nie jest tu pan sam.
‎Proszę usiąść.
‎To zbieg poziomu pierwszego z Północy.
‎Może ekstradycja?
‎Jeśli dogadamy się z Północą, ‎możemy coś zyskać.
‎Lepiej go wyeliminować.
‎Podzielam obawę reszty,
‎że to niebezpieczne, ‎by wrócił do normalnego życia.
‎Pozbądźmy się go pierwsi.
‎Zwolnijcie go.
‎Dość zrobił dla Korei Południowej.
‎Przed każdą misją obiecywaliśmy, ‎że po niej odzyska wolność.
‎Wielokrotnie zmienialiśmy zdanie.
‎Na szczęście
‎dla Północy jest martwy.
‎Uznajmy jego zasługi ‎i zwolnijmy go ze służby.
‎Generale.
‎Oczywiście
‎to nie jedyny powód.
‎Przyjdzie taki dzień,
‎że nam się przyda.
‎A do tego czasu
‎pilnujmy, by żył.
‎To wszystko.
‎Możecie odejść.
‎Zobaczy pan.
‎Pożałuje pan tej decyzji.
‎ODCINEK 7
‎Idzie szpieg.
‎Hej!
‎Gratulujemy zwolnienia!
‎Ej, 66!
‎Bo 6 razy 6 to 46!
‎- To 36, głąbie. ‎- Nie, 46, głąbie.
‎Bo 6x1 to 6, 6x2 to 12,
‎dalej 6x3 to 18, 6x4 to 24, ‎6x5 to 30 i 6x6 to 46.
‎- Co to za mina? Zwolnili cię. ‎- Wyglądasz, jakby ci odwołali urlop.
‎Powinieneś być najszczęśliwszym ‎gościem pod słońcem.
‎Co tu robicie?
‎Co tu robimy?
‎Przyszliśmy pogratulować pachołkowi.
‎Teraz jesteś obywatelem Korei Południowej.
‎Hej.
‎Mam coś dla ciebie.
‎Weź dużego gryza.
‎To na nowy początek.
‎- Masz. ‎- Nie wychodzi z więzienia.
‎Czy to taki żart?
‎Tu jest jak w więzieniu.
‎Dalej, gryź.
‎Brawo. Tak smakuje wolność.
‎Dobre, co?
‎Odezwę się.
‎A ty dokąd?
‎A impreza?
‎Z boczkiem z grilla!
‎Daj mu spokój.
‎Nie ma nastroju.
‎Pójdziemy sami?
‎Dobra.
‎To idź się przebierz.
‎A ty idź do fryzjera.
‎Zawsze musi mieć ostatnie słowo.
‎ZMARŁA IM YU-JIN
‎Śpi. Proszę ją podtrzymać lewą ręką.
‎Poradzicie sobie sami?
‎Min-ji, jestem tu.
‎Chodźmy do domu.
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎Tata?
‎Tata!
‎Czekaj tu.
‎Min-ji.
‎Jestem tu.
‎Chodźmy do domu.
‎Tato…
‎Patrzcie go, przychodzi na gotowe.
‎Jak zawsze spóźniony.
‎Zabieraj tę śmierdzącą skarę.
‎Nie śmierdzi.
‎Nie ruszać się.
‎Bo strzelę mu w łeb.
‎Odłóżcie broń.
‎Celujcie.
‎Co ty robisz?
‎Rzućcie broń!
‎Liczę do trzech.
‎- Raz. ‎- Nie zabijaj mnie!
‎Rzućcie natychmiast broń!
‎No już! To rozkaz!
‎Rzućcie broń.
‎Rzućcie broń!
‎- Dwa. ‎- Policzył do dwóch!
‎Dwa!
‎- Rzućcie broń! ‎- Celujcie!
‎Jesteś wiceministrem ‎bezpieczeństwa wewnętrznego
‎i każesz żołnierzom rzucić broń?
‎Co ty wyprawiasz?
‎Zastrzelcie go!
‎Nie możemy. ‎Zakładnikiem jest wiceminister!
‎- Chcesz umrzeć? ‎- Dowódco oddziału!
‎Podejmij dobrą decyzję!
‎Opuśćcie broń! ‎Priorytetem jest wiceminister.
‎Brawo! Dobrze!
‎Dobra robota!
‎Rzućcie broń!
‎Ale już!
‎Teraz!
‎Hej, Turkuć.
‎Kazał rzucić.
‎No tak.
‎To prawdziwe naboje. Rzuć broń.
‎Rzuć.
‎Super.
‎Dobra.
‎Broń na ziemię, podejdźcie ‎i stańcie w tym kwadracie.
‎Szybko.
‎Ruchy!
‎A ty co?
‎Gnojku.
‎Zapomniałem. Hej.
‎- Potrzymaj. ‎- Co?
‎Tata!
‎Tata.
‎Już jestem, spokojnie.
‎Spóźniłem się, wybacz.
‎Trzeba cię oddzielnie zapraszać, szczurku?
‎Duma ci nie pozwala?
‎Dobra, spoko.
‎Stój za mną.
‎Słuchajcie.
‎To nie byle jaki Claymore.
‎Reaguje na dźwięk i ruch. ‎Moje dzieło sztuki.
‎Mina jest bardzo wrażliwa. ‎Jak jesteście ciekawi, to proszę.
‎Zwaliłeś robotę na nas.
‎Skup się.
‎To nie koniec.
‎Czujniki działają.
‎Jak ktoś ruszy choćby palcem…
‎Bum!
‎Jak stąd wyjdziemy?
‎Moim autem.
‎Ej, Szczurku.
‎Dawaj kluczyki.
‎Wiem, że masz auto. Daj cokolwiek.
‎Co za drań.
‎Daj mu kluczyki!
‎Dobra, bohater kieruje.
‎- Jestem zajęty. ‎- Przepraszam.
‎Nieważne!
‎Gdy wcisnę przycisk, uzbroję minę.
‎Gotowi?
‎Czekaj. To za mało.
‎Ręce do góry.
‎Wszyscy!
‎Ręce nad głowę!
‎Tak jest.
‎Dobra.
‎Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy.
‎Co on wyprawia?
‎Tam jest! W nogi!
‎Tak!
‎Zaraz.
‎Nadjeżdża niezidentyfikowane auto.
‎Przybliż.
‎Że co?
‎Ci ludzie…
‎Usuną się z drogi.
‎Hej.
‎- Serio? ‎- Zaraz.
‎Wyłącz silnik i wysiądź.
‎Twoi współpracownicy mówią poważnie.
‎Pracujesz z nimi?
‎Wysiadać!
‎Wysiądźmy.
‎Strzelacie do kolegów?
‎Przerażające.
‎Rzućcie broń.
‎Obiecałeś się poddać, gdy odzyskasz córkę.
‎Zapomniałeś?
‎Dotrzymam obietnicy, ‎gdy będzie bezpieczna.
‎Najbezpieczniej jest w KMS.
‎Śmiem wątpić.
‎Posłuchaj go!
‎Rzućcie broń!
‎Nie martw się, dotrzymam słowa.
‎Opuść broń.
‎Przyprowadźcie do mnie ‎dowódcę jednostki Cheonsan.
‎Zniszczyliście taki dobry wóz.
‎Nie mój, jak coś.
‎- Wsiadaj. ‎- Lusterka są ważne.
‎Jak mam zmieniać pas?
‎Spokojnie. Dotrzyma słowa.
‎OŚRODEK BADAŃ NAUKOWYCH CHEONSAN
‎Otwórz szlaban.
‎Otwieraj!
‎Natychmiast!
‎Szybko!
‎Jedziemy.
‎Jaki miły. Mogliśmy go wyłamać.
‎Miłego dnia!
‎Tato.
‎Jin-cheol, gaz do dechy.
‎Możemy odetchnąć.
‎Tato.
‎Stary, Min-ji coś mówi.
‎Tak?
‎Co jest? Jesteś cała?
‎Nic ci nie jest? Gdzie cię boli? Powiedz.
‎Jestem cała.
‎Ale ty chyba nie.
‎Skąd masz tyle ran?
‎Nic mi nie jest.
‎Akurat.
‎- Postrzelono go… ‎- Ej.
‎Jedź.
‎Pewnie było ci ciężko.
‎Nie mów jej.
‎No proszę.
‎Pewnie jesteś głodna.
‎Zjedzmy coś.
‎- Jin-cheol, na jedzenie. ‎- Dobra.
‎Jak możemy teraz coś zjeść?
‎Serio jesteś moim tatą.
‎Pewnie, że jestem.
‎Pewnie się bałaś.
‎Przepraszam, ‎że nie przyjechałem wcześniej.
‎Już nigdy…
‎Nie, tato.
‎To ja przepraszam.
‎Że się martwiłeś.
‎I za to, co powiedziałam.
‎Nie, Min-ji.
‎Przepraszam.
‎Co to było? Burczy jej w brzuchu?
‎Od jak dawna nie jadła?
‎Teraz jesteście już razem, ‎więc można zjeść.
‎Ja stawiam.
‎- Za co? ‎- Bo jesteś fajny.
‎Mogę zjeść, co chcę?
‎Tam!
‎No to jedziemy.
‎WĘGORZ GEUMBI
‎Konam z głodu.
‎Min-ji, szybko. Bo padnę.
‎Rety.
‎Zjedzmy węgorza.
‎Tak?
‎Wiceminister nie odbiera.
‎Coś się stało.
‎Pół godziny temu ‎ktoś włamał się do budynku KMS.
‎Zabrali dziewczynę.
‎Kto?
‎Nie wiem, bo jest daleko,
‎ale wnioskuję po jego budowie,
‎że to jej ojciec.
‎Ojciec?
‎Przywieź tu ich oboje. ‎Chcę być świadkiem ich końca.
‎Przyjąłem.
‎Jako rodzic córki taki jak państwo
‎z całego serca proszę o wybaczenie.
‎Dla starszych gości jak my ‎nic nie przebije węgorza.
‎Jestem przeszczęśliwy. Zgadzasz się?
‎Jadłem sobie węgorza ‎i wyglądałem jak siedem nieszczęść.
‎- Moje plecy. ‎- No co?
‎Min-ji, zjadłaś tyle co my.
‎Trzy kawałki na raz.
‎Kim, ona cię puści z torbami.
‎Dzięki za jedzenie.
‎- Byłam głodna, ale się powstrzymałam. ‎- Co?
‎- Zjedliśmy wszystko, co mieli. ‎- Serio?
‎Tak!
‎Dobrze, że nie mieli więcej! Co jest?
‎Gość nie umie jeździć.
‎- Wujku! ‎- Kupił ci węgorza. Bądź miła.
‎Nie wkurzaj się na mnie. To przez niego.
‎Mogłeś zachować dystans.
‎Ja cię karmię, a ty mnie tak traktujesz?
‎- Tato. ‎- Co…?
‎Zablokowali.
‎- Tato. ‎- Spokojnie, nie martw się.
‎Chyba nie wrócę szybko do domu.
‎- Znają się na rzeczy. ‎- Nie są z KMS.
‎Wysiądę.
‎Czekaj. Jest z nami Min-ji.
‎Nie bój się.
‎To jak laweta drogowa.
‎Właśnie.
‎- Będzie fajnie. ‎- Już dobrze.
‎Że co?
‎Z czym?
‎Jak to fajnie?
‎Eksportują nas czy co?
‎Trudno odwieźć małą do domu.
‎Min-ji.
‎Nic ci nie jest?
‎Nie.
‎Jestem twoją córką.
‎Co ci dranie kombinują?
‎- Co robisz? ‎- Próbuję wysiąść.
‎- Na razie siedź. ‎- To chwila dla bohatera.
‎Hej.
‎Serio mnie do tego zmuszają?
‎Zmieścisz się?
‎Za dużo zjadłem. Wypchnij mnie!
‎Dasz radę?
‎Jesteś zbyt wzdęty na bohatera.
‎Ej!
‎W co wy pogrywacie?
‎Szybciej tam! Jestem zajętym gościem.
‎Co to?
‎Gaz!
‎- Han-soo. ‎- Gaz!
‎Skóra nie szczypie.
‎To gaz usypiający. Chwilę.
‎Hej!
‎- Hej! ‎- Min-ji.
‎- Co za wredoty. ‎- Zaśniesz.
‎Lepiej się temu poddaj.
‎Będę zaraz obok, nie martw się.
‎Dobrze.
‎Kiedyś nie spałem miesiąc.
‎A co z wujkiem Jin-cheolem? ‎Jest na zewnątrz. Nic mu nie będzie?
‎- Chcą nas złapać żywcem. ‎- Nie, lubi gaz.
‎- Nie martw się. ‎- Kim!
‎Hej, Kim.
‎Wpuść mnie.
‎Hej!
‎Otwórzcie dach!
‎Dach!
‎Han-soo!
‎Otwórz dach! Robię się śpiący!
‎Mamy tu Min-ji.
‎Wiem, ale wpuść…
‎Zdrzemnij się, bohaterze!
‎Han-soo! Sung Han-soo!
‎Dach!
‎Han-soo!
‎Han-soo…
‎Ty baranie, wiedziałem, ‎że mnie wykorzystasz…
‎Sprawdź.
‎Śpią.
‎Wyciągnij ich. ‎Zabierz dziewczynę i ojca, a resztę zabij.
‎Udało się. Udało.
‎Dranie.
‎Prawie umarłem…
‎Prawie zasnąłem!
‎Brać ich.
‎Tam…
‎Zdążymy…
‎Słońce…
‎Dach!
‎Słońce…
‎Spałem jak dziecko.
‎Muszę się obudzić.
‎Walczyłem z tym pięć minut.
‎Rety.
‎Jestem już stary. Ciało nie to samo.
‎Masz jakąś wodę?
‎Czekaj.
‎Min-ji, jesteś.
‎Pewnie ci zimno.
‎Walnąłem cię, a ty nic.
‎Prześpij się. Odpocznij sobie.
‎Jeszcze rośniesz.
‎Ruszaj.
‎Wiesz co?
‎Jesteś szybki, ale słaby.
‎Tak to się robi!
‎Brać go!
‎Zaraz.
‎Min-ji.
‎Min-ji!
‎Wnioskuję, że służyłeś. ‎W jakiej jednostce?
‎Wiesz, kim jestem?
‎Jakie to ma znaczenie? Zaraz umrzesz.
‎Karambit?
‎Szkolenie za granicą.
‎Gdzie? W której jednostce?
‎Delta Force? Zielone Berety?
‎No gdzie?
‎Zaraz.
‎Nie możesz bić, jak nie patrzę.
‎Od teraz nie trafi we mnie żaden cios.
‎No dalej.
‎Tak w ogóle, ‎jak żołnierz wyciąga coś takiego,
‎to szykuje się na śmierć.
‎Rock and roll.
‎To jeszcze nie koniec!
‎Nie.
‎Jest. Wzrok kogoś, ‎kto trafił na silniejszego.
‎Trzęsą ci się nogi?
‎Masz dreszcze?
‎- Oszczędź mnie. ‎- Dlatego…
‎Dlatego…
‎ze starszymi gośćmi w okularach
‎lepiej nie zadzierać!
‎Co to są
‎za dranie?
‎To ten sam gość, który przed nami klękał?
‎Tato!
‎Wydawał się zwykłym starszym facetem.
‎Ale jak?
‎Co jest?
‎Kim są ci
‎starsi goście w okularach?
‎Rock and roll.
‎Same uniki. Wszystko zablokowałem.
‎Zmęczyliście się? Boli?
‎Dobra.
‎To atakujcie znowu. Zaraz.
‎Ja przyjdę do was.
‎Przerwa.
‎Wystarczy.
‎Dość tego.
‎Min-ji jest cała?
‎Obudzisz ją. Otwórz drzwi.
‎Zawsze
‎zjawiasz się po akcji.
‎Dlaczego ja?
‎Odwalam najcięższą robotę.
‎Min-ji jest cała?
‎Są z Juhak Construction, nie?
‎Kim nie jedzie do domu.
‎Ale ja muszę.
‎- Bo? ‎- Umówiłem gościa od filtra do wody.
‎Już raz przełożyłem. Nie mogę nawalić.
‎Spokojnie. Mówiłem, że to załatwię.
‎Przepraszam.
‎Nie przepraszaj.
‎Podziękuj.
‎Wszystkim się zająłem, więc…
‎Proszę pana.
‎O co chodzi?
‎Pokonali Zastępcę Nama.
‎Co?
‎Już jesteśmy?
‎Co to za miejsce? Ładnie.
‎Popilnujcie Min-ji.
‎Co zamierzasz?
‎Wyjaśnię to jak rodzic z rodzicem.
‎Tego się spodziewałem.
‎Na razie.
‎- Co to, zebranie rodzicielskie? ‎- Hardcorowych rodziców.
‎Zawróćmy.
‎Dobra, zawróć.
‎Zawróćmy.
‎No to mówię, zawróć.
‎Siedzisz z przodu.
‎Szybciej, jak ty zawrócisz, ‎czy jak się przesiądę?
‎Dużo walczyłem.
‎Papier, kamień, nożyce.
‎Gdy usłyszałem, że pokonaliście Nama,
‎uznałem, że to była ‎jakaś pułapka czy trik.
‎Ale nie.
‎Masz niesamowite zdolności. ‎Służyłeś w jednostce specjalnej?
‎Próba zatuszowania przestępstwa ‎i porwanie…
‎Nie wstyd ci jako ojcu?
‎Zrobiłem, co musiałem.
‎Jesteśmy tacy sami.
‎Na pewno nie myślałeś trzeźwo, ‎gdy szukałeś córki.
‎Uciekłeś się do przemocy ‎i sam pewnie zabiłeś kilka osób.
‎Więc powiedz.
‎Nie wstyd ci jako ojcu?
‎Złożę ci propozycję.
‎Zakopmy topór wojenny…
‎i pracuj dla mnie.
‎Czy 100 milionów pensji wystarczy?
‎Klęknąłeś dla swojej córki. ‎Stanie ci na drodze duma?
‎Wychowanie dziecka wymaga kasy.
‎Bycie złym rodzicem to przestępstwo.
‎Jeśli masz dzieci, a cię nie stać…
‎to jakbyś rozmnażał zwierzęta.
‎To znęcanie się nad dzieckiem.
‎Zastanów się,
‎jakim ojcem będziesz dla swojej córki.
‎Wciąż nie rozumiesz.
‎Wyświadczam wam przysługę.
‎Jeden telefon i wszystko się skończy.
‎Albo sprawię, że już nigdy ‎nie zobaczysz swojej córki.
‎W drodze tutaj
‎zastanawiałem się, co z tobą zrobić.
‎Teraz już wiem.
‎Dla dobra Min-ji
‎cię…
‎wykończę.
‎Co?
‎Tak wyglądają zebrania rodziców?
‎Właśnie. Uciekaj. Tylko tak przetrwasz.
‎Kim, wyluzuj.
‎Dlaczego miałby wyluzować?
‎Tato!
‎Min-ji.
‎Tato.
‎Nie rób tego.
‎Chcesz żyć?
‎To błagaj ją o wybaczenie.
‎Z całego serca.
‎Przepraszam.
‎I przepraszam
‎w imieniu Hye-ri.
‎Jako rodzic córki taki jak ty
‎proszę o wybaczenie.
‎Jako rodzic córki taki jak państwo
‎z całego serca proszę o wybaczenie.
‎Oddajcie się w ręce policji. Oboje.
‎Z Hye-ri.
‎Nawet najmniejszy grzech rodzica
‎zmienia się w górę, ‎którą musi nieść na plecach dziecko.
‎Min-ji.
‎Chodźmy do domu.
‎Dobrze.
‎Chodźmy.
‎4 GODZINY PÓŹNIEJ
‎Wszyscy na ziemię!
‎Na ziemię!
‎Ognia!
‎Park Jin-cheol…
‎Ty cholerna świnio!
‎Ciekawe, co się stanie.
‎Cokolwiek to będzie,
‎dziś agent Kim po raz ostatni ‎zobaczy Min-ji.
‎PRALNIA W DOWON
‎STO LAT
‎Proszę.
‎Smutno ci, że nie ma tortu? Zepsuł się.
‎To nic.
‎Pewnie jesteś głodna. Jedz.
‎Ci żołnierze
‎czekają na ciebie, nie?
‎Tak.
‎To przeze mnie?
‎Bo chciałeś mnie uratować.
‎- Nie. ‎- Nie kłam.
‎To przeze mnie.
‎Zabierają cię przeze mnie.
‎Nie możesz uciec?
‎O niczym nie myśl.
‎Wiem, że umiesz uciec.
‎Tato.
‎Min-ji.
‎Wiesz,
‎jestem z Korei Północnej.
‎Moje życie
‎było niebezpieczne i ciężkie.
‎Ale wszystko się zmieniło, ‎gdy poznałem twoją mamę.
‎I pomyślałem, że ktoś taki jak ja…
‎może wieść normalne życie.
‎Jaka była…
‎mama?
‎Miała wielkie serce, była silna
‎i piękna.
‎Jak ty.
‎Wiedziałam, że mam to po niej.
‎Obiecałem jej coś…
‎gdy się urodziłaś.
‎Że zostawię przeszłość za sobą
‎i będę tylko twoim tatą.
‎Czasem było ciężko,
‎bo dawałaś mi popalić.
‎Ale wiesz,
‎cieszyłem się,
‎że widzę, jak dorastasz.
‎A teraz…
‎musimy się pożegnać.
‎Kiedy znów cię zobaczę?
‎Nie wiem.
‎Może
‎minie dużo czasu, a może…
‎- Może nigdy… ‎- Wróć.
‎Będę czekać.
‎Wrócisz.
‎Jesteś moim tatą.
‎Nie jesteś przypadkowym tatą.
‎Moim tatą.
‎Dlatego wrócisz.
‎Poczekasz na mnie sama?
‎Pewnie.
‎I nie jestem sama.
‎Wiesz,
‎był taki czas, gdy czułam się sama.
‎Nie miałam mamy ‎i tak często zmieniałam szkołę,
‎że nie miałam przyjaciół.
‎Dużo o tym myślałam, gdy byłam w chłodni.
‎Ale pomyślałam o tobie i uznałam:
‎„No tak.
‎Nie jestem sama.
‎Tata pewnie się martwi”.
‎Bardzo za tobą tęskniłam.
‎I odnalazłam w sobie odwagę.
‎Wiedziałam, że też tak masz.
‎Nie jesteś sam.
‎Masz mnie.
‎Dlatego mnie uratowałeś.
‎Min-ji.
‎Nic mi nie jest. Obiecuję.
‎Będę dzielna i poczekam na ciebie sama.
‎Okej.
‎Masz.
‎Co to?
‎Spóźniony prezent urodzinowy.
‎Kochanie.
‎Sto lat.
‎I…
‎kocham cię.
‎Ja…
‎Ja ciebie też.
‎I też coś dla ciebie mam.
‎Proszę.
‎Ostatnio dzieciaki dają to rodzicom.
‎Ładne, nie?
‎Wyszłaś ślicznie.
‎Dlaczego płaczesz? Nie płacz.
‎Wyglądasz brzydko, jak płaczesz.
‎Dobrze, jedzmy.
‎No.
‎Jedz.
‎Smacznego.
‎Co się stało z lodówką?
‎Wujek Jin-cheol użył drzwi ‎w obronie własnej.
‎Ktoś się włamał.
‎Jedz powoli.
‎Jak zjesz szybko,
‎będziesz musiał wyjść.
‎Dobrze.
‎Zapomnij.
‎Nie zadziałają na niego.
‎Otrzymaliście moje warunki?
‎Zapewnicie jej bezpieczeństwo?
‎Spokojnie.
‎Jestem czterogwiazdkowym generałem.
‎Liczę na pana.
‎Do widzenia, trzymaj…
‎Co robicie? Aresztujcie tych, ‎którzy śpią w aucie!
‎Pobudka, panie Sung Han-soo.
‎- Wysiadaj. ‎- Zaraz.
‎- Już. ‎- Jak wysiadłeś?
‎Coś wybuchło?
‎- Ale chłodno. ‎- Pierdnąłem.
‎Trzeba uważać.
‎Chwila.
‎Paragony za węgorza i wszystko inne.
‎Jedliście dzikiego węgorza?
‎Tak.
‎On wydał gotówkę.
‎To do widzenia.
‎Chodźmy.
‎Zostawiłem motocykl u Ju Gang-chana.
‎Jedź po niego, jest twój.
‎Cholera.
‎Dzięki za ciężką pracę.
‎Przepraszam.
‎Wszystkiego dobrego.
‎Była droga, więc dbaj o nią.
‎Tato…
‎Lee Si-young, wspólnik.
‎KANCELARIA GYUDAM
‎WSPÓLNIK ZARZĄDZAJĄCY
‎To tajemnica.
‎- Nawet mój dział prawny nic nie wie. ‎- Spokojnie.
‎Proponuję najpierw wywieźć córkę z kraju.
‎Spokojnie. Ja zajmę się policją.
‎Złoto jest ostatnio naprawdę drogie.
‎ZMIANA STATUSU PRACOWNIKA
‎AGENTKA JUNG SANG-A ‎STOPIEŃ 6
‎Zdegradowana o stopień.
‎Ciesz się, że to jedyne konsekwencje.
‎Przepraszam.
‎PRALNIA NA SPRZEDAŻ ‎DZWONIĆ POD NUMER TELEFONU
‎PRALNIA W DOWON
‎Ciekawe, co się stało z Kimem.
‎Jin-cheol.
‎Nic ci nie jest?
‎Nie.
‎Jemu też nic nie będzie?
‎Nie.
‎Śpisz?
‎Jak możesz spać?
‎KLINIKA GEOSEONG
‎Międzykoreańskie rozmowy ‎zostały nagle przełożone.
‎Nie podano oficjalnego powodu,
‎więc pojawiło się ‎mnóstwo spekulacji w tej sprawie.
‎Niektórzy sugerują ‎problemy wewnętrzne na północy…
‎Nie mam za dużo, ale proszę się częstować.
‎Rząd będzie monitorował sytuację
‎i kontynuował próby wznowienia ‎międzykoreańskich rozmów.
‎A jeśli po cichu go sprzątniemy?
‎Północ i tak o nim wie.
‎Nie pozwolą na to.
‎Jak wyjaśnimy, że ukrywaliśmy go ‎przez te wszystkie lata?
‎To generał zwolnił go ze służby.
‎Oby podjął teraz lepszą decyzję.
‎POJAZD DYPLOMATYCZNY
‎Mamy rozkaz cię przewieźć.
‎Postępujemy zgodnie z procedurą. ‎Współpracuj.
‎LEPSZY TRUP NIŻ WIĘZIEŃ
‎Ocknąłeś się?
‎Mam
‎tyle pytań.
‎Witaj w domu,
‎numerze 66.
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎Kopę lat, numerze 66.
‎Jaka jest misja?
‎Zrobi wszystko, by znów zobaczyć córkę.
‎Chcę tylko jednego.
‎Pozwólcie mi
‎go zabić.
‎Namierz Kima.
‎Pamiętaj, kto ma twoją córkę.
‎Ważniejsza jest ochrona ludzi, ‎na których mi zależy…
‎Powinieneś móc się pożegnać.
‎…niż zabicie wroga.
‎Napisy: Marta Przepiórkowska