‎AGENT KIM REACTIVATED
‎Sergeant Kim. Ibaba mo ang baril.
‎Bitawan mo ako!
‎Kumalma ka lang.
‎Huminahon ka.
‎Ipinangako mo sa 'kin na palalayain mo ako
‎kapag natapos ko ang misyong 'to.
‎-Sinabi mo 'yan nang dalawang beses. ‎-Huminahon ka lang, okay?
‎Hindi mo siya puwedeng palayain.
‎Hindi puwedeng palayain ‎ang isang tulad niya.
‎Kapag nalaman ng North na buhay pa siya,
‎ang pag-iral pa lang niya ‎ay magdudulot ng diplomatic crisis!
‎Captain Kang!
‎Hindi lang ikaw ang nandito.
‎Maupo ka.
‎Isa rin naman siyang tier-one ‎wanted fugitive sa North.
‎Bakit hindi natin siya i-surrender?
‎Kung makikipagkasundo tayo sa North, ‎may makukuha tayo rito.
‎Mas mabuting patayin na natin siya.
‎Delikado nga
‎kung hahayaan ‎natin siyang bumalik sa lipunan.
‎Gamitin natin ang pagkakataong 'to ‎para patayin siya.
‎I-discharge n'yo siya.
‎Sapat na ang ginawa niya ‎para sa South Korea.
‎Bago ang bawat misyon,
‎ipinangako natin ang kalayaan niya ‎kapalit ng pagtapos nito.
‎Ilang beses na nating hindi tinupad ‎ang pangako natin.
‎Buti na lang,
‎naniniwala ang North na patay na siya.
‎Isaalang-alang natin ‎ang service record niya at palayain siya.
‎General.
‎Siyempre,
‎hindi lang ito ang tanging dahilan.
‎Darating ang araw
‎na gagamitin natin siya ulit.
‎Hanggang sa dumating ang araw na 'yon,
‎bubuhayin natin si 66.
‎'Yon lang.
‎Makakaalis na kayo.
‎Maghintay ka lang.
‎Pagsisisihan mo ang desisyong 'to.
‎EPISODE 7
‎Uy, ang espiya.
‎Uy, espiya!
‎Congrats sa pag-discharge!
‎Uy, 66!
‎Uy, 6 times 6 ay 46!
‎-36 'yon, tanga. ‎-46 'yon, tanga.
‎-Ikaw ang tanga. ‎-6 times 1 ay 6, 6 times 2 ay 12,
‎6 times 3 ay 18, 6 times 4 ay 24, ‎6 times 5 ay 30, at 6 times 6 ay 46.
‎Bakit malungkot ka? Na-discharge ka na.
‎Oo, mukha kang ordinaryong taong ‎nakansela ang bakasyon.
‎Ikaw dapat ang pinakamasayang tao ‎sa bansa ngayon.
‎Bakit kayo pumunta rito?
‎"Bakit kayo pumunta rito?"
‎Pumunta kami para batiin ang bata namin.
‎Congrats sa pagiging opisyal na mamamayan ‎ng South Korea.
‎Uy.
‎Dinala ko 'to para sa 'yo.
‎Kainin mo.
‎Para makapagsimula ka ulit.
‎-Heto. ‎-Hindi siya pinalaya sa kulungan.
‎O nagpapatawa ka lang ba?
‎Walang pagkakaiba ‎ang lugar na 'to sa kulungan.
‎Sige na, kumain ka na.
‎Ayan. Ito ang lasa ng kalayaan.
‎Masarap, di ba?
‎Kokontakin ko kayo.
‎Saan ka pupunta?
‎Kailangan nating mag-party!
‎Mag-grilled pork belly party tayo!
‎Hayaan mo siya.
‎Wala siyang gana para mag-party.
‎Kung tayong dalawa nalang kaya?
‎Sige.
‎Magpalit ka na.
‎Kung gano'n, magpagupit ka.
‎Siya lagi ang may huling salita.
‎ANG YUMAONG SI IM YU-JIN
‎Tulog siya.
‎Suportahan mo ang leeg niya ‎gamit ang kaliwang kamay mo.
‎Kaya mo bang mag-isa?
‎Min-ji, nandito na ako.
‎Umuwi na tayo.
‎AGENT KIM REACTIVATED
‎Papa?
‎Papa!
‎Dito ka lang.
‎Min-ji.
‎Nandito na ako.
‎Umuwi na tayo.
‎Papa…
‎Tingnan mo, dumating siya ‎pagkatapos naming magpakahirap.
‎Hay, huli na naman.
‎Uy, kunin mo 'tong mabaho mong medyas.
‎Hindi 'to mabaho.
‎Wag kayong gagalaw.
‎Maliban na lang kung gusto n'yong ‎pasabugin ko ang ulo niya.
‎Ibaba n'yo ang mga armas n'yo.
‎Itutok n'yo ang baril.
‎Ano'ng ginagawa n'yo?
‎Ibaba n'yo ang mga baril n'yo!
‎Bibilang ako ng tatlo.
‎-Isa. ‎-Hindi, wag mo akong patayin!
‎Ibaba n'yo ang mga baril n'yo ngayon din!
‎Lahat kayo, ibaba n'yo! Utos 'yan!
‎Ibaba n'yo ang mga baril n'yo.
‎Ibaba n'yo ang mga baril n'yo!
‎-Dalawa. ‎-Bumilang na siya ng dalawa!
‎Dalawa!
‎-Ibaba n'yo ang mga baril n'yo! ‎-Itutok n'yo ang baril!
‎Ikaw ang vice minister ‎ng National Security,
‎at inuutusan mo ang mga sundalo ‎na ibaba ang mga baril nila?
‎Ano'ng ginagawa n'yo?
‎Barilin n'yo siya ngayon!
‎Hindi puwede, sir.
‎Ginawang hostage ang vice minister!
‎-Gusto mong mamatay, gago? ‎-Tactical team leader!
‎Siguraduhin mong tama ang desisyon mo.
‎Ibaba n'yo ang mga armas n'yo!
‎Mas mahalaga ‎ang kaligtasan ng vice minister.
‎Tama! Magaling!
‎Magaling!
‎Ibaba n'yo ang mga baril n'yo!
‎Ibaba n'yo!
‎Ibaba n'yo ang mga baril n'yo ngayon din!
‎Uy, Mole Cricket.
‎Sabi niya ibaba mo ang baril mo.
‎Ay, tama.
‎Live ammo 'to. Ibaba mo ang baril mo.
‎Ibaba mo.
‎Ayan.
‎Sige.
‎Ibaba n'yo ang mga armas n'yo, ‎halikayo rito,
‎at pumasok kayo sa loob ng square.
‎Bilisan n'yo.
‎Sabi ko bilisan n'yo!
‎Ano'ng ginagawa mo?
‎Loko ka.
‎Nakalimutan ko. Uy.
‎-Hawakan mo 'to. ‎-Ano?
‎Papa!
‎Papa.
‎Nandito na ako, kaya wag kang mag-alala.
‎Pasensya na, nahuli ako.
‎Bakit di ka pumasok sa square, mole rat?
‎A, hindi ba papayag ang pride mo?
‎Okay, sige.
‎Diyan ka lang sa likod ko.
‎Makinig kayo.
‎Hindi lang ito basta Claymore.
‎Nagre-react ito sa tunog at paggalaw.
‎Obra maestra ko ito.
‎At napakasensitibo nito.
‎Subukan mong gumalaw ‎kung gusto mong malaman.
‎Ipinapagawa mo sa amin ‎ang lahat ng mahirap na trabaho.
‎Mag-focus.
‎Hindi pa ito tapos.
‎Gumagana ang mga sensor.
‎Alam nyo ang mangyayari kung ‎igagalaw n'yo ang daliri n'yo, di ba?
‎Boom!
‎Uy, paano tayo aalis dito?
‎Sa aking Rock or Die…
‎Uy, Mole Rat.
‎Akin na ang susi ng kotse.
‎Alam kong may kotse ka. Akin na ang susi.
‎Hay naku, ang gagong 'yon…
‎Ibigay mo na, buwisit!
‎Sige. Ang bayani ang magmamaneho.
‎-Busy ako. ‎-Pasensya na, sir.
‎Kahit ano pa!
‎Pag pinindot ko ang switch, ‎mapapagana nito ang Claymore.
‎Handa ka na?
‎Sandali. Hindi ito sapat.
‎Lahat, taas ang kamay.
‎Itaas n'yo ang mga kamay n'yo!
‎Ilagay ang braso sa tenga!
‎Ganyan nga.
‎Mabuti.
‎Green light, red light.
‎Ano'ng ginagawa niya?
‎Uy, ayan na! Takbo!
‎Heto na!
‎Sandali.
‎Isang di matukoy na kotse ang lumalabas.
‎Uy, i-zoom mo.
‎Ano ba 'yan?
‎Teka, ang mga taong 'yon…
‎Aalis sila sa daan.
‎Hoy.
‎-Seryoso? ‎-Sandali.
‎Patayin mo ang makina at umalis ka.
‎Uy, mukhang seryoso ang mga katrabaho mo.
‎Mga katrabaho mo sila?
‎Lumabas kayong lahat!
‎Labas tayo.
‎Babarilin mo ba ang katrabaho mo?
‎Nakakatakot sila.
‎Ibaba n'yo ang baril n'yo ngayon din!
‎Nangako kang susuko ka ‎kapag nahanap mo ang anak mo.
‎Wag mong sabihing nakalimutan mo.
‎Tutuparin ko ang pangako ko kapag ‎sigurado na ang kaligtasan ni Min-ji.
‎Wala nang mas ligtas na lugar ‎kaysa sa SMD.
‎Hindi gano'n ang tingin ko.
‎Pakiusap makinig na lang kayo sa kanya!
‎Ibaba n'yo ang mga baril n'yo!
‎Wag kang mag-alala. ‎Tutuparin ko ang pangako ko.
‎Ibaba mo ang baril mo.
‎Dalhin mo ang Cheonsan Unit commander ‎sa bahay ko.
‎Paano mo nagawang sirain ‎ang isang perpektong kotse?
‎Hindi naman sa akin 'yan.
‎-Sakay na. ‎-Importante kaya ang mga side mirror.
‎Pa'no ako makakapagpalit ng linya?
‎Wag kang mag-alala.
‎Tinutupad niya ang pangako niya.
‎CHEONSAN GROUP RESEARCH CENTER
‎Buksan mo ang gate.
‎Buksan mo!
‎Buksan mo ang gate ngayon na!
‎Bilis!
‎Tara na.
‎Grabe, ang bait naman niya.
‎Sana sinagasaan na lang natin.
‎Magandang araw!
‎Papa.
‎Jin-cheol, bilisan mo.
‎Magpahinga muna tayo.
‎Papa.
‎Tinatawag ka ni Min-ji, pare.
‎Ano 'yon, Min-ji?
‎Ano 'yon? Ayos ka lang ba?
‎Nasaktan ka ba?
‎Saan ang masakit? Sabihin mo sa 'kin.
‎Hindi, ayos lang po ako.
‎Pero sa tingin ko, kayo po hindi.
‎Paano ka nasaktan?
‎Ayos lang ako. Ayos lang ako.
‎Ayos ka lang ba talaga?
‎-Nabaril ang papa mo kanina– ‎-Hoy.
‎Magmaneho ka lang.
‎Ang hirap siguro no'n.
‎Bakit mo naman nasabi 'yan?
‎Tingnan mo nga.
‎Gutom ka na siguro.
‎Kumain tayo.
‎-Jin-cheol, kumain tayo. ‎-Sige.
‎Paano tayo kakain sa ganitong sitwasyon?
‎Tatay talaga kita.
‎Siyempre, tatay mo ako.
‎Takot na takot ka siguro.
‎Pasensya na kung di ako nakapunta agad.
‎Hinding-hindi ako…
‎Hindi po, Pa.
‎Sorry po.
‎Sorry kung pinag-alala ko po kayo.
‎Sorry po sa mga nasabi ko.
‎Hindi, Min-ji.
‎Sorry.
‎Ano 'yon? Kumukulo ba ang tiyan ni Min-ji?
‎Gaano na siya katagal hindi kumakain?
‎Ngayong nagkita na kayong dalawa, ‎kumain na tayo.
‎Libre ko.
‎-Para saan 'yon? ‎-Dahil astig ka.
‎Puwede ko bang kainin lahat ng gusto ko?
‎Doon!
‎Tara na.
‎GEUMBI EEL
‎Pare, gutom na ako.
‎Min-ji, bilisan mo. Gutom na ako.
‎Naku po.
‎Kumain tayo ng igat.
‎Sige po, sir.
‎Hindi sinasagot ng vice minister ‎ang telepono niya.
‎Sa tingin ko, may nangyari.
‎May nakita kaming pumasok sa SMD ‎mga 30 minuto na ang nakalipas.
‎Sa tingin namin kinuha niya ang babae.
‎Sino 'yon?
‎Hindi ako sigurado kasi malayo siya,
‎pero base sa katawan at kasuotan niya,
‎sa tingin ko tatay niya 'yon.
‎Tatay niya?
‎Dalhin mo silang dalawa rito.
‎Titingnan ko mismo hanggang dulo.
‎Okay po, sir.
‎Bilang isa ring magulang na nagpapalaki ‎ng anak na babae,
‎hinihiling ko na taos-puso mo ‎kaming patawarin.
‎Wala nang mas sasarap pa sa igat ‎para sa mga lalaking katulad natin.
‎Sobrang saya ko.
‎Di ba, pare?
‎Tama, masaya akong kumain ng igat ‎kahit na sobrang dumi ko.
‎-Naku, ang likod ko. ‎-Diretso ang tingin.
‎Siya nga pala, Min-ji, ‎napansin kong pareho lang tayo ng kain.
‎Oo, nakita kitang tatlong piraso ‎ang kinakain mo.
‎Kim, kailangan mong kumita ng maraming ‎pera, tingnan mo ang dami ng pagkain niya.
‎Salamat sa pagkain.
‎-Gusto ko pang kumain pero nagpipigil ako. ‎-Ano?
‎-Kinain natin lahat ng igat nila. ‎-Talaga?
‎Oo!
‎Buti na lang naubusan sila ng igat–
‎Ano ba 'yan?
‎Hindi marunong magmaneho ang gagong 'yon.
‎-Tito! ‎-Binilhan ka niya ng igat. Hayaan mo na.
‎Wag kang magalit sa 'kin. ‎Ang driver ang may kasalanan.
‎Dapat dumistansya ka.
‎Uy, binilhan kita ng igat, ‎at ganito mo ako tatratuhin?
‎-Papa. ‎-Ano'ng…
‎Uy, may harang.
‎-Papa. ‎-Ayos lang. Wag kang mag-alala.
‎Mukhang di ako makakauwi agad.
‎Mukhang alam nila ang taktika.
‎Hindi sila kasama sa SMD.
‎Dito na lang ako lalabas.
‎Maghintay ka lang. Nandito si Min-ji.
‎Min-ji, wag kang matakot.
‎Parang humihingi lang tayo ng tulong ‎sa tabi ng kalsada.
‎Tama.
‎-Magiging masaya 'to. ‎-Ayos lang.
‎Ano'ng ibig mong sabihin?
‎Ano?
‎Anong katuwaan?
‎Gusto ba nila tayong i-export o ano?
‎Sinong mag-aakala ‎na mahirap iuwi si Min-ji?
‎Min-ji.
‎Ayos ka lang ba?
‎Ayos lang po ako.
‎Anak n'yo ako, di ba?
‎Ano'ng ginagawa ng mga lintik na 'to?
‎Ano'ng ginagawa mo?
‎Sinusubukan kong lumabas.
‎Diyan ka lang muna.
‎Ito ang oras kung kailan ‎ang bayani ang mamumuno.
‎Hoy.
‎Kailangan ba talaga nila akong ‎palabasin nang ganito?
‎Kaya mo bang lumabas?
‎Ang dami kong nakain.
‎Hoy, itulak mo ako palabas!
‎Kaya mo bang lumabas?
‎Grabe, masyado kang bloated ‎para maging bayani.
‎Hoy!
‎Anong ginagawa n'yo, ha?
‎Bilisan n'yo at gawin n'yo na!
‎Busy akong tao.
‎Ano 'to?
‎May gas!
‎-Han-soo. ‎-Gas 'yan!
‎Maayos ang balat ko.
‎Parang sleeping gas lang.
‎Sandali lang.
‎Hoy!
‎-Hoy! ‎-Min-ji.
‎-Mga bastos na bata. ‎-Makakatulog ka.
‎Mas mabuting wag mong labanan, ‎kaya matulog ka na lang.
‎Nandito lang ako sa tabi mo, ‎kaya wag kang mag-alala.
‎Sige po.
‎Isang buwan akong hindi natutulog.
‎Paano si Tito Jin-cheol?
‎Nasa labas siya. ‎Magiging ayos lang ba siya?
‎-Hinuhuli nila tayo nang buhay. ‎-Ayos lang siya. Gusto niya ang gas.
‎-Wag mo siyang alalahanin. ‎-Kim!
‎Uy, Kim.
‎Hoy, papasukin mo 'ko!
‎Hoy!
‎Buksan mo ang sunroof!
‎Ang sunroof!
‎Hoy, Han-soo!
‎Buksan mo ang sunroof! Inaantok na ako!
‎Pero nandito si Min-ji.
‎Naiintindihan ko, ‎pero hayaan mo akong… Hoy!
‎Umidlip ka lang, bayani!
‎Han-soo! Sung Han-soo!
‎Sa sunroof!
‎Han-soo!
‎Han-soo…
‎Siraulo ka, ‎alam kong gagawin mo 'to sa 'kin…
‎Tingnan mo sila.
‎Tulog sila.
‎Ilabas mo sila.
‎Kunin mo ang babae at tatay niya ‎at patayin mo ang iba.
‎Uy, gumana. Gumana nga.
‎Mga lintik kayo.
‎Muntik na akong mamatay…
‎muntik na akong makatulog!
‎Hulihin sila.
‎May…
‎May oras pa…
‎Ang sun…
‎Ang sunroof!
‎Ang sun…
‎Grabe, ang himbing ng tulog ko.
‎Kailangan kong magising.
‎Parang limang minuto akong naghintay.
‎Grabe.
‎Grabe, ang tanda ko na. ‎Hindi na tulad ng dati ang katawan ko.
‎May tubig ka ba?
‎Sandali lang.
‎Ay, nandiyan ka pala, Min-ji.
‎Nilalamig ka siguro.
‎Sigurado akong tinamaan ko ang mukha mo.
‎Matulog ka.
‎Magpahinga ka nang matagal.
‎Nasa growing phase ka pa.
‎Lead vehicle, kilos na.
‎Uy, alam mo?
‎Mabilis ka pero wala kang lakas.
‎Ganito ang gawin mo!
‎Hulihin n'yo siya!
‎Hoy, sandali.
‎Min-ji.
‎Min-ji!
‎Masasabi kong beterano ka ‎dahil sa mga suntok mo.
‎Saang dibisyon ka galing?
‎Kilala mo ba kung sino ako?
‎Mahalaga pa ba 'yon? ‎Malapit ka na rin namang mamatay.
‎Karambit, ha?
‎Mukhang nagsanay ka sa ibang bansa.
‎Saan ka nagsilbi?
‎Aling unit?
‎Delta Force? Green Berets?
‎Alin?
‎Sandali.
‎Hoy, wag n'yo akong tamaan ‎kapag hindi ako nakatingin.
‎Ayoko nang matamaan simula ngayon.
‎Sige lang.
‎Siya nga pala,
‎kung gagamit ang sundalo ‎ng sandatang ganyan,
‎ibig sabihin ay handa siyang mamatay.
‎Rock and roll.
‎Hindi pa tapos!
‎Hindi pa.
‎Ayan na.
‎Ang itsura ng lalaking may nakilala ‎na mas malakas sa kanya.
‎Nanginginig ang mga binti mo, 'no?
‎At kinikilabutan ka, di ba?
‎-Wag mo akong patayin. ‎-Kaya naman…
‎Kaya naman…
‎hindi mo dapat kinakalaban…
‎ang mga lalaking nakasalamin!
‎Sino ba
‎ang mga gagong 'to?
‎Siya ba 'yong lalaking ‎lumuhod sa harap namin?
‎Papa!
‎Mukha lang siyang ‎ordinaryong middle-aged na lalaki.
‎Paano?
‎Ano ba 'yan?
‎Sino ba 'tong
‎mga middle-aged na lalaking 'to ‎na nakasalamin?
‎Rock and roll.
‎Hindi ako tinamaan. Nasasangga ko lahat.
‎Uy, di ba kayo napapagod?
‎Hindi ba masakit?
‎Sige.
‎Sunggaban n'yo ulit ako. Ay, sandali.
‎Ako na ang susugod.
‎Tama na, guys.
‎Tama na.
‎Tumigil na tayo.
‎-Ayos lang ba si Min-ji? ‎-Seryoso.
‎Magigising siya. Buksan mo ang pinto.
‎Lagi kang nagpapakita
‎kapag tapos na ang lahat.
‎Bakit ako?
‎Bakit ako lang
‎ang nagpapakahirap?
‎Ayos lang ba si Min-ji?
‎Mga taga-Juhak Construction sila, tama?
‎Hindi uuwi si Kim, di ba?
‎Pero kailangan kong umuwi.
‎-Bakit? ‎-Parating na 'yong water purifier guy.
‎Nag-reschedule na ako minsan. ‎Di ko na kayang gawin ulit.
‎Wag kang mag-alala.
‎Sabi ko sa 'yo na ako na ang bahala.
‎Sorry po.
‎Wag kang humingi ng sorry.
‎Magpasalamat ka na lang.
‎Ayos na ang lahat, kaya…
‎Sir.
‎Ano 'yon?
‎Sa tingin ko, tinalo nila si Chief Nam.
‎Ano?
‎Nandito na ba tayo?
‎Uy, anong lugar 'to? Ang ganda talaga.
‎Bantayan n'yo muna si Min-ji sandali.
‎Ano'ng gagawin mo?
‎May kailangang ayusin ang mga magulang.
‎Ganyan ka naman talaga.
‎Ingat ka.
‎Ano 'to, meeting ng mga magulang?
‎Oo, kasama ang mga hardcore na magulang.
‎Hoy, iikot natin ang kotse.
‎Sige, gawin mo.
‎Iikot natin.
‎Sabi ko sige at gawin mo.
‎Nasa harap ka, kaya gawin mo.
‎Mas mabilis ba kung iikot ako, ‎o aakyat ka sa harap?
‎Nakipaglaban ako kanina, okay?
‎Bato-bato pik.
‎Noong nabalitaan kong napatumba si Nam,
‎akala ko gumamit ka ng patibong.
‎Pero hindi.
‎May pambihira kang kakayahan.
‎Dati ka bang special forces o ano?
‎Isang attempted cover-up at kidnapping…
‎Hindi ka ba nahihiya bilang ama?
‎Ginawa ko lang ang dapat bilang ama.
‎Pareho lang tayong dalawa.
‎Sigurado akong wala ka rin ‎sa tamang pag-iisip
‎sa paghahanap sa anak mo.
‎Ginamit mo ang kakayahan mo ‎para gumawa ng karahasan
‎at marahil ay nakapatay ka rin.
‎Kaya sabihin mo sa 'kin.
‎Nahihiya ka ba bilang ama?
‎May iaalok ako sa 'yo.
‎Ano kaya kung ‎kalimutan na lang natin ang lahat…
‎at magtrabaho ka para sa 'kin?
‎Sapat na ba ‎ang 100 million won kada buwan?
‎Lumuhod ka para sa anak mo.
‎Hahayaan mo bang ‎maging hadlang ang pride mo?
‎Kailangan mo ng pera ‎para magpalaki ng anak.
‎Krimen ang pagiging magulang ‎na walang kakayahan.
‎Ang pagkakaroon ng anak ‎na hindi mo sila kayang buhayin?
‎Walang pinagkaiba 'yan ‎sa pagpaparami ng hayop.
‎Hindi 'yan pagiging magulang. ‎Child abuse 'yan.
‎Pag-isipan mong mabuti
‎kung anong klaseng ama ka ‎para sa anak mo.
‎Sa tingin ko, ‎hindi mo pa rin naiintindihan.
‎Ginagawan ko kayo ng anak mo ng pabor.
‎Isang tawag lang, ‎at maaalis ko ang lahat ng ito.
‎O puwede kong gawin ‎na hindi mo na makita ang anak mo.
‎Habang papunta ako rito,
‎iniisip ko kung ano'ng gagawin ko sa 'yo.
‎Ngayon alam ko na.
‎Para kay Min-ji…
‎Tatapusin
‎kita.
‎Ano?
‎Hay naku, anong klaseng meeting ‎ng mga magulang ang ginagawa nila?
‎Tama 'yan. Tumakbo ka na lang. ‎Ito lang ang paraan para mabuhay ka.
‎Uy, Kim. Dahan-dahan lang.
‎Bakit niya gagawin 'yon?
‎Papa!
‎Min-ji.
‎Papa.
‎Wag n'yo pong gawin 'yan.
‎Kung gusto mo pang mabuhay…
‎humingi ka ng tawad sa anak ko.
‎Nang buong puso.
‎Pasensya na.
‎Humihingi ako ng tawad
‎para kay Hye-ri.
‎Bilang isa ring magulang ‎na nagpapalaki ng anak na babae…
‎nakikiusap ako sa 'yo na patawarin mo ako.
‎Bilang kapwa magulang ‎na nagpapalaki ng anak na babae,
‎hinihiling ko ‎na taos-puso mo kaming patawarin.
‎Sumuko na kayo.
‎Kayong dalawa
‎ni Hye-ri.
‎Kahit ang pinakamaliit na kasalanan ‎ng isang magulang
‎ay nagiging mabigat na pasanin ‎para sa anak nila.
‎Min-ji.
‎Umuwi na tayo.
‎Sige.
‎Tara na.
‎MAKALIPAS ANG APAT NA ORAS
‎Dumapa kayong lahat!
‎Dapa!
‎Baliw!
‎Park Jin-cheol…
‎Park Jin-cheol, hayup ka!
‎Ano kaya ang mangyayari?
‎Anuman ang kalabasan,
‎ngayon ang huling beses na makikita ‎ni Agent Kim si Min-ji.
‎DOWON LAUNDRY
‎Heto.
‎Dismayado ka ba na walang cake? ‎Hindi kasi maganda ang kinalabasan.
‎Okay lang po.
‎Gutom ka na siguro. Kumain na tayo.
‎Hinihintay po kayo ng mga sundalo
‎sa labas, di ba?
‎Oo.
‎Dahil po sa 'kin, di ba?
‎Dahil sinubukan n'yo akong iligtas.
‎-Hindi. ‎-Wag po kayong magsinungaling.
‎Totoo naman.
‎Kukunin po nila kayo dahil sa 'kin.
‎Puwede bang tumakas na lang po kayo?
‎Wag kayong mag-isip ng kahit ano.
‎Alam ko pong madali kang makakatakas.
‎Papa.
‎Min-ji.
‎Alam mo,
‎galing ako sa North Korea.
‎Dati,
‎mapanganib at mahirap ang buhay ko.
‎Pero nagbago ang lahat ‎matapos kong makilala ang mama mo.
‎Naisip ko na baka ang isang tulad ko…
‎ay kayang mamuhay nang ordinaryo.
‎Ano pong klaseng tao…
‎si Mama?
‎Maalalahanin siya, malakas,
‎at maganda.
‎Tulad mo.
‎Alam ko pong nagmana ako sa kanya.
‎Nangako ako sa kanya…
‎no'ng araw na ipinanganak ka.
‎Nangako ako na iiwan ko ‎ang masakit kong nakaraan…
‎at mamuhay na lang bilang tatay mo.
‎Mahirap minsan
‎dahil pinapahirapan mo ako.
‎Pero alam mo?
‎Sobrang saya ko
‎na makita kang lumaki.
‎Pero ngayon…
‎kailangan na nating magpaalam.
‎Kailan po kita puwedeng makita ulit?
‎Hindi ko alam.
‎Baka matagalan pa
‎o baka…
‎-Baka hindi na tayo– ‎-Bumalik po kayo.
‎Hihintayin po kita.
‎Babalik po kayo.
‎Ikaw ang tatay ko.
‎Hindi ka lang tatay ng kung sino.
‎Ikaw ang tatay ‎ko‎.
‎Kaya alam kong babalik po kayo.
‎Sa tingin mo, ‎kaya mo akong hintayin mag-isa?
‎Opo naman.
‎At hindi po ako nag-iisa.
‎Sa totoo lang,
‎may mga oras na pakiramdam ko ‎mag-isa lang ako.
‎Wala akong nanay,
‎at lumilipat ako ng paaralan ‎nang maraming beses
‎na wala akong kaibigan.
‎Inisip ko 'yon nang husto ‎sa cold storage warehouse.
‎Pero naalala kita at naisip ko,
‎"Ay, oo nga."
‎"Hindi ako nag-iisa."
‎"Siguro nag-aalala si Papa sa 'kin."
‎Sobrang na-miss po kita
‎kaya nagkaroon ako ng lakas ng loob.
‎At alam ko pong gano'n din ‎ang nararamdaman mo.
‎Hindi po kayo nag-iisa.
‎Nandito po ako.
‎Kaya pumunta ka para sunduin ako.
‎Min-ji.
‎Ayos lang po ako. Pangako.
‎Magiging matapang po ako ‎at hihintayin kita mag-isa.
‎Tama.
‎Heto.
‎Ano po ito?
‎Belated birthday gift ko.
‎Anak ko.
‎Happy birthday.
‎At…
‎Mahal kita.
‎Ma…
‎Mahal na mahal din kita, Papa.
‎May ibibigay din ako sa 'yo.
‎Heto.
‎Binibigay po ito ng mga bata ngayon ‎sa mga magulang nila.
‎Ang ganda po ng kinalabasan, di ba?
‎Ang ganda mo.
‎Bakit ka umiiyak?
‎Wag kang umiyak.
‎Ang pangit mo po kapag umiiyak ka.
‎Sige na, Min-ji. Kumain na tayo.
‎Sige.
‎Kain na.
‎Salamat po sa pagkain.
‎Siya nga pala, ano'ng problema ng ref?
‎A, ginamit ni Tito Jin-cheol mo ang ‎pinto para manghuli.
‎May magnanakaw sa bahay.
‎Dahan-dahan lang po sa pagkain.
‎Kung bibilisan n'yo pong kumain,
‎kailangan n'yo nang umalis.
‎Sige, sige.
‎Di bale na.
‎Hindi rin naman 'yan uubra sa kanya.
‎Natanggap n'yo ba ‎ang mga tuntunin ng pagsuko ko?
‎Sisiguraduhin n'yo ‎ang kaligtasan ni Min-ji, di ba?
‎Wag kang mag-alala.
‎Ako ang four-star general ‎ng Republic of Korea.
‎Inaasahan ko ang salita mo.
‎Paalam, ingat…
‎Ano'ng ginagawa mo?
‎Arestuhin ang mga natutulog sa kotse!
‎Gising, Mr. Sung Han-soo.
‎-Labas. ‎-Sandali.
‎-Papunta na. ‎-Paano kayo nakalabas?
‎May pagsabog ba?
‎-Grabe, lumamig na. ‎-Ay, umutot ako.
‎Kailangan n'yong mag-ingat.
‎Sandali.
‎Resibo para sa igat ‎at lahat ng iba pang kinain namin.
‎Kumain kayo ng wild eel, baliw?
‎Oo nga pala.
‎Ginastos niya ang pera.
‎Sige, paalam.
‎Tara na.
‎Naiwan ko ang motor ko
‎sa bahay ni Ju Gang-chan.
‎Kunin mo. Sa 'yo 'yon.
‎Buwisit.
‎Salamat sa pagsisikap mo.
‎Ay, pasensya na.
‎Happy birthday, Min-ji.
‎Ang mahal nito, kaya ingatan mo 'yan.
‎Papa…
‎Ako si Lee Si-young, ang managing partner.
‎GYUDAM LAW FIRM
‎GYUDAM LAW ‎MANAGING PARTNER LEE SI-YOUNG
‎Naniniwala akong mananatili itong ‎kumpidensyal.
‎Kahit ang sarili nating legal team ‎ay hindi ito alam.
‎Wag kang mag-alala, sir.
‎Pero minumungkahi ko na ilabas mo muna ‎ang anak mo sa bansa.
‎Wag kang mag-alala. ‎Ako na ang bahala sa mga pulis.
‎Grabe, hindi biro ‎ang presyo ng ginto ngayon.
‎NOTICE OF PERSONNEL ACTION
‎AGENT NAME: JUNG SANG-A ‎RANK: GRADE 6
‎Na-demote ng isang ranggo.
‎Magpasalamat kang hanggang dito lang ‎ang disciplinary action mo.
‎Pasensya na po, sir.
‎DRY CLEANERS FOR SALE ‎TUMAWAG SA NUMERO SA IBABA
‎DOWON LAUNDRY
‎Ano kaya ang nangyari kay Kim?
‎Jin-cheol.
‎Ayos ka lang?
‎Oo.
‎Magiging ayos lang siya, di ba?
‎Oo.
‎Natutulog ka ba?
‎Paano ka nakakatulog?
‎GEOSEONG KOREAN MEDICINE CLINIC
‎Biglang ipinagpaliban ang high-level ‎inter-Korean talk sa susunod na buwan.
‎Walang inilabas na opisyal na paliwanag,
‎na magdudulot ng malawakang ‎haka-haka tungkol sa dahilan.
‎May ilang tinutumbok ‎ang mga internal issue sa North…
‎Wala akong masyadong maibibigay, ‎pero pakiusap, kumain ka.
‎Susubaybayan ng gobyerno ‎ang sitwasyon habang itutuloy
‎ang diplomatikong pagsisikap ‎na ipagpatuloy ang inter-Korean talks.
‎Paano kung tahimik natin siyang iligpit?
‎Natagpuan na siya ng North.
‎Hindi nila ito palalampasin.
‎Paano natin ipapaliwanag ‎na tinatago natin siya
‎sa loob ng maraming taon, sir?
‎Ang general ang nagpalaya sa kanya.
‎Naniniwala akong ‎gagawa na siya ng aksyon ngayon.
‎DIPLOMATIC VEHICLE 905-17
‎Inutusan kaming ilipat ka.
‎Susundin namin ang protocol, ‎kaya pakiusap makipagtulungan ka.
‎MAS MABUTING MAMATAY ‎KAYSA MAHULI NG KAAWAY
‎Gising ka na ba?
‎Marami akong
‎itatanong sa 'yo.
‎Welcome home…
‎Number 66.
‎AGENT KIM REACTIVATED
‎Matagal-tagal na rin, 66.
‎Ano ang misyon?
‎Gagawin niya ang lahat ‎makita lang ulit ang anak niya.
‎Isa lang ang gusto ko.
‎Hayaan mong ako
‎ang tumapos sa kanya.
‎I-track mo ang lokasyon ni Kim.
‎Wag mong kalimutan ‎kung sino ang may hawak sa anak mo.
‎Ang pagprotekta sa mga taong mahalaga ‎sa akin ay mas mahalaga…
‎Naisip ko na dapat kang magpaalam ‎sa huling pagkakataon.
‎…kaysa patayin ang kaaway ko.
‎Nagsalin ng Subtitle: Jessa Ann Malquisto