Aman neyse, başkası yapsın.
-Evet. -Evet.
-Kalkışa hazırız. -Kalkış!
-Bol şans. -Hedef görüldü!
OCAK 2000
Yıldızımın eskisi gibi parlamadığı birkaç yılın ardından
"İyice özüme dönmek istiyorum" dedim.
Hepimiz aynı şeyi söylüyorduk.
"Pop yapalım" diyorduk. "Hem de mega pop."
İşin ironik yanıysa
"Kylie" bumerang demek.
Dönmek için elimden geleni yaparım.
Zamanında epey, Kermit gibi yutkunacağım şimdi,
cesurca, cüretkâr şeyler yaptım ama…
Bunu giymek cesaret ister.
Altın rengi mini şort işi bambaşka bir boyuta taşıdı.
O değersiz hâliyle.
Yönetmene sordum. "Sence çok mu…"
"Bayıldım, kullanıyoruz" oldu.
Kadın bir yönetmenle ilk kez çalışıyordum.
Ama çekimlerin bu kadar yakın olduğundan habersizdim.
Görene dek.
Mini şortuma davranmamı sağlayan, sizi de canlandıracak
muhteşem Kylie Minogue!
Kylie Minogue "Spinning Around" ile İngiltere Single Listesi'nde
beşinci kez bir numarada. Kylie şu an telefonda.
Tebrikler Kylie. 10 yıldan sonraki en büyük hitin.
Şunu söyleyeyim,
geri dönmek güzeldi.
İlk single'ı o mini şortu yüzünden biraz tartışmaya yol açtı.
Evden öyle çıkar mıydın?
Şöyle diyeyim…
O şortu bugün giysem korkunç olurdu, o kesin.
Popon durdurulamaz bir güç oldu.
İnsanlar onun için siteler açıyor, çocuklarına onun adını veriyor.
İnanılmaz bir fenomen yani.
Ünü aldı başını gidiyor.
Nakarat kısmı iyi oldu.
Bugün sesin çok güzel.
Sevindim.
Tamam, başka bir parçaya geçelim.
İlk kez demo olarak dinledim.
Dinler dinlemez de panik içinde sordum. "Benim mi? Mikrofonu aç, kaydetmeliyiz."
Resmî UK Top 40 listesi.
İkinci sırada Alien Ant Farm'dan "Smooth Criminal".
Yeni bir bir numaramız var ve kendisi şu an telefonda.
-Kylie, yine zirvedesin. -Ağzım kulaklarımda.
Bunu kolaymış gibi gösteriyorsun.
Sonra da yer yerinden oynadı.
Hâliyle sahneye dev bir CD çalar üzerinde çıkmazsam olmazdı.
Tutunacak neredeyse hiçbir şeyim yok.
Sen yaratıcı yönetmensin. Bize…
Nasıl yapıyorsun, anlatır mısın?
Ot içiyorum.
Olay, dikkati Kylie'nin üzerine çekmekte.
Dansçıların yüzünün görülmesini sevmiyorum.
Sahnede çok yüz olunca seyircinin dikkati kayıyor.
Bu yüzden hepsinin yüzü kapalı, hepsi benden nefret ediyor.
Kylie'nin seksapeli var. Seksilik ürünü sattırıyor.
Çok seksisin. Seksi görünmek hoşuna gidiyor mu?
Evet.
Özgür ve güçlü hissetmiştim. "Evet, işte bu" demiştim.
Videoyu seksi kılan şey, seksilikten ziyade
kişiliğimin ön plana çıkıyor olması.
Ben buyum.
İster bağımlılık yapan ritmi, ister o skandal elbisesi olsun…
Bu şarkıya bayılıyorum.
80'lerdeki o hatun.
Kylie Minogue'un akılda kalıcı şarkısı ABD'de tutmuşa benziyor.
Kylie Minogue'u konuşuyorduk,
"Can't Get You Out of My Head"i nasıl sevdiğimizi.
Ben bayıldım, dans ettim falan. Siz de tuttunuz, değil mi?
KYLIE ABD'Yİ FETHETTİ
15 YILLIK BEKLEYİŞ BİTTİ
-Selam, nasılsın? Memnun oldum. -Selam, ben de.
-Evet, iyi. -Evet.
Sağlıklı.
Var ya, bence acayip olacak.
Seksi olmama dair yargılayıcı bir tonda sorular geliyor,
"Böyle yapman doğru mu?" falan.
"Kendim olamamak beni mutsuz ederdi" diyorum.
Karakterimin bir parçası. Bilinen bir şeydi.
Ve göz kırpar.
-Bir tane daha alabilir miyim? -Tabii.
İyi miydi? Yeterince ballı mıydı?
-İyi miydi? -Süperdi.
-Bir tane daha yapabilir miyiz? -Olur.
Yapabildiğimiz için.
İlk kez başka biri olmaya çalışmıyordum.
Eşcinseller daima en büyük hayranların arasında oldu.
-Evet. -Sence neden?
Kariyerimin başında sırf kendim olduğum için
son derece çirkin eleştirilere maruz kalmıştım.
Galiba bu, eşcinsel dinleyicilerimin anladığı bir şey oldu.
Gey hayranlarımın desteğiyle yapamayacağım şey yok.
KYLIE: GEY İKONU, BEN Mİ?
En sevilmediğim zamanlarda bile onlar oradaydı.
Yıllar boyunca verdiğiniz destek için
hepinize içtenlikle teşekkür etmek istiyorum.
Sizi desteklediğimi bilin.
Grammy ödülünün sahibi…
-Kylie Minogue. -Kylie Minogue.
Kylie Minogue!
Beni, sırf kendim olduğum için
takdir eden insanların arasında olmak harika bir histi.
Birkaç yıl önce pop kelimesi kötü bir kelimeydi.
Artık öyle değil!
POPUN KRALİÇESİ
Farkına vardığım bir şey oldu, umarım kaydediyorsundur…
Bana ilahi güzellikte bir ses bahşedilmemiş olabilir.
Ama sesim, benim sesim.
Sesim neyse o.
İlk yarı iyiydi, değil mi? Sonra garip bir notayla girdin.
Evet.
Daha tize çıkmayayım, değil mi? Kötüleşiyor.
Anladım.
-Deneyelim. -İyi şanslar!
Pardon.
-Çok iyiydi. Bravo! -Yaşasın!
-Aradığımız nota buydu. -Süper!
-Girebilir miyim? -Hayır, bir çekim daha.
-Bu son, söz. -Tembel teneke. Tanrım.
Günümüzün pop yıldızları!
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Son konuğum bir pop mega starı.
Çekimdeyiz. Ça tourne, attention.
Karşınızda Kylie Minogue!
Geçen sefer ilişkilerden bahsetmiştik.
Yeni bir sevgilin var.
Bir Fransız. Fransızlar, İngilizlerden daha mı iyi?
Bunu nasıl söyleyebilirim?
Sıradaki konuğumuz Fransız bir aktör. Alkışlar Olivier Martinez için.
Motor sürmeyi bilmiyorum
ama motora binmeye bayılıyorum. Hem de nasıl!
Hele de motora, sevdiğiniz adamın arkasında biniyorsanız.
Olivier hayatının aşkı mı peki?
Olabilir. Bilmiyorum.
Kendi dünyamın dışında bir dünyadayım.
Kimseye görünmeden her şeyi görebiliyorum. Özgürlük demekti. Paris'te.
Çocuk yapmayı düşünüyor musun? Artık 35 yaşındasın.
Biraz geç kaldın sanki.
Bunun farkındayım Michael.
-Güzel. -Henüz çok geç değil.
Elbette bu yaşta bir kadın olarak bu tür şeyleri düşünmeden edemiyorum.
WORTHY ÇİFTLİĞİ, GLASTONBURY
Al.
Ayrıca…
Nihayet. Nasıl gidiyor?
Glastonbury'de ana sanatçı olarak çıkacaktım, benim için büyük olaydı.
Çok iyi bir fikir.
Sonuçta ben pop sanatçısıydım.
Tamam, görüşürüz.
Orada benim gibiler sahne almazdı.
Ne zaman geleceğini haber ver.
Orada çıkmış sanatçıları izlediğimde…
İyi akşamlar Glastonbury!
O kapsamda bir seyirciyi hayal etmek…
…imkânsız geliyordu.
Büyük bir olaydı yani. Ben de hazırdım.
Biletlerin sadece yedi saat içinde tükenmesi bekleniyor.
Hayat…
Güzeldi.
Ben kaderciyimdir. Birileri tepeden bakıp şöyle diyor:
"Bu kız, her şey yolunda sanıyor
ama işler sarpa sarmak üzere."
Tamam, pleybek!
Kayıt.
Kes.
Çok yorgundum.
Hatırlıyorum da
sık sık kafamı şöyle dayayıp dinlenmeye çalışıyordum.
Uyurken çekilmiş bir sürü resmim vardı.
Bir kez daha?
Bir kez daha alalım. Bir kez daha.
Zaten çok zayıftım.
Çıtı pıtıydım ama o sürede sanki daha da küçülmüştüm.
Nasıl hissediyorsun?
-Şu an hiç konuşacak hâlim yok, üzgünüm. -Önemli değil.
Biraz…
Pleybek!
"Bu iş için yaşlandım mı?" demeye başlamıştım.
Ama hastaydım ve bunu bilmiyordum.
Kanserden bahsediyoruz. Sanırım kelimeyi hiç söylemedim.
Evet.
O sırada dünya turnesindeydim.
İki üç gün sonra sahneye çıkacaktım.
Çıkmayacaksam iyi bir sebebim olmalıydı.
İki.
Sonra Londra'da bir kontrol yaptırdım.
Bir yumruyu kontrol ettirdim
ve bana "Sorun yok" dediler.
Şöyle söyleyeyim, Avustralya'ya vardığımda
artık bir sorun vardı.
Bir taramaya gittim.
Birkaç biyopsiden sonraysa
bana haberi verdiler.
Sandalyeye yığılıp kaldım.
Oradan çıktığımda sersem gibiydim.
"Ne oldu şimdi?"
Bu, ne demekti?
Sanki dünya tersine dönmeye başlamıştı. Gerçekliğim nereye kaybolmuştu?
Hiçbir şey gerçek gibi gelmiyordu ama daha gerçek de olamazdı.
Küçükken Kylie'yle kavga eder miydiniz?
Tabii ki.
Kardeşler.
Londra'daydım. Annemlerden bir telefon geldi.
"Bunu telefonda yapmak istemezdik
ama bilmen gerekiyor" dediler.
"Kylie iyi değil."
"Haber duyulana dek en fazla 24 saatin var,
o vakte dek buraya gelmen lazım."
Uçuş 26 saatlik bir uçuştu.
Ailemin, benim bunu bilmemiz ayrı
ama herkesin duyması bambaşka bir şey.
Ne söyleyecek, ne yapacaktık?
Bir kez söyledik mi tamamdı.
Manşetler geldi.
Tüm haberlere çıkacaktı.
-"Hükûmet gündemi belirledi." -Evet. Doğru.
Benimse olanları anlamaya çalışmak için sessizliğe ihtiyacım vardı.
Bir yandan da ekibim sahneyi hazırlıyor, beni bekliyordu.
Evet,
turne iptal oldu tabii.
Altı haberlerindesiniz.
Şarkıcı Kylie Minogue meme kanseri olduğunu açıkladı.
36 yaşındaki yıldız dünya turnesini erteledi.
Şarkıcı Kylie Minogue meme kanseri oldu.
Meme kanseri.
Kylie Minogue.
Dannii, ablasının yanında olmak için bugün Londra'dan uçtu.
Biri "Seninle röportaj yapmak isteyen bir ekip var" dedi.
"Daha ablamla bile konuşmadım ya" oldum.
Uzun uçuş yüzünden aklım zaten kazan gibi.
Sonra bir anda dank etti, "Kahretsin" dedim,
"Burada durum buysa kim bilir…"
Minogue ailesi aile evinde bir araya geldi.
Aileyi çok zor günler bekliyor.
Hiçbirimizin yaşamadığı
bir seviyede müdahale.
Kylie'nin Melbourne'e döndüğü söyleniyor.
Bu doğru mu?
Normal bir zamanda olsa hastalığının haberi
birkaç hafta sonra duyurulurdu.
Ancak yakın zamanda konser tarihleri olduğundan
hastalığının detaylarını hemen açıklamak zorunda kaldılar.
Kylie bu sabah nasıl?
Herkes haber almak için can atıyor.
Hastalığını mümkün olabilecek en yakın şekilde takip ediyoruz.
Neredeyse ailenin bir parçası olarak.
"Zavallı komşular" olmuştuk.
Kylie'yi tanıyor musunuz? Nasıl, biliyor musunuz?
İyi olacağına eminim.
En kötüsü de babamın köpeği dolaştırması gerekiyordu.
Köpeğin dolaşması gerekiyordu.
Ama dışarı çıkamıyordu.
Yakışık almayan şeyler yaşanıyordu.
Bu da beni gerçekten
çok sinirlendiriyordu.
Bugün hastaneye yatacağına dair haberler var.
Nerede tedavi görecek, biliyor muyuz?
Alınan bilgiye göre kitle çıkartma ameliyatı
Cabrini Hastanesi'nde yapılacak. Hastanede güvenlik arttırıldı.
Tıbbi personele fotoğraf çekmeleri için yüklü miktarda paralar teklif edilmişti.
Bense mutlak ve derin…
…bir belirsizlik içindeydim.
Ve bu daha başlangıçtı.
Kylie Minogue bu öğleden sonra arka koltukta evine döndü.
Olacaklardan çok korkuyordum.
Ama neyse ki ailem yanımdaydı.
Çok hipnotize edici, değil mi?
Evet, süper.
"Ne dediler?" oldu. "Hiçbir şey. Sadece bana baktılar."
Ne olursa olsun
kardeşlerim, annemle babam hep yanımdaydı.
26 saat uçtum.
Birbirimizi destekleriz.
Karşı tarafta paparazziler.
Ailemiz böyle işte.
Bu son günlerde, insanlar sana bakarken
hayatın üzerine düşünmeyi nasıl buldun?
Nasıl bir his?
-İlginç. -Evet.
Evet.
Böyle bir şeyi ilk defa yapıyoruz.
Düşündüğüm kadar korkutucu değilmiş.
Bence karanlıkta olduğumuzdan.
Evet.
Hep müthiş bir azmin olmuştur.
-Evet. -Kime çekmiş acaba?
Sen örnek oldun.
Annem hep yanımdaydı.
Annem, Dan ve benim tam tersimiz.
Kamera önünde olmayı sevmiyor.
Carol'ı gösterebilsek keşke. İşte orada. Ray, onu görebiliyor muyuz?
İşte orada.
Saklanıyor.
Aferin Carol.
İlk yıllarımda hep benimle yollardaydı.
Annem kameradan kaçıyor
çünkü görülmek istemiyor. Hep…
Dansçıların kıyafetlerini elde yıkar, kostümlere taşları yapıştırırdı.
İşte annem.
Görmediği şey kalmamıştır.
Evet, seni Mardi Gras'ya sürükledik. Çok komikti.
Tanrım, U2'yla tanışmıştın. İkinci kez.
Tanıştığını unutmuştun. The Edge sana koşmuştu.
"Carol, Carol!" Sense "Bu da kim?" olmuştun.
"U2'dan The Edge yahu! Daha önce tanışmıştınız."
Yeterince rock'n roll, orası kesin.
Tanışmadık sanırım.
Biraz utangaçtır.
Sen de bir Minogue'sun. Öylesin.
Güzelliğin kaynağını bulduk.
Bir şey hoşuna gitmediğinde bir bakış atardı.
-Nasılsın? -İyiyim.
Sevdiğim insanların
"O bakışı bir kez gördüm, yeter" dediğini bilirim. Hâlâ etkisi altındalar.
Pencereden kaçıp bovling oynamaya gitmiştin,
annem de peşinden.
-Atışımı yaptım, döndüm ve… -Kollarını kavuşturmuş muydu?
O bakışı asla unutamam. Asla.
-O meşhur bakışı? -Şöyleydi.
-Işık arkamdaydı. -Spielberg.
-O merdivenlerden çıktım. -Resmen ateş püskürüyordun.
Ama ne zaman işler zorlaşsa
annem hep yanımdaydı.
Herkes Kylie Minogue'u izlemeye geldi.
Burada olamayan dostlarımızı selamlamak isteriz.
Glastonbury'yi…
…yatak odamdan izledim.
Duygularla dolup taşarak.
Coldplay "Fix You"yu bana adadı. Ağlaya ağlaya izledim.
Evde mahkûm gibiydim.
Nerede tedavi olacaksa olsun
birkaç ay orada kalması gerekecek.
Annemle babama
"Burada kalamam" dedim.
"Kemoterapimi Paris'te görmek istiyorum."
Babam gitmemi hiç istememişti.
Bir ebeveyn olarak insan içgüdüsel olarak
çocuğunu korumak istiyor elbette.
Hele de öyle bir anda.
Ama gitmekte ısrar ettim.
Çok zordu.
Annem benimle geldi.
Yani beni gözeten biri vardı.
Bu da büyük bir nimetti.
Çünkü ona her zamankinden daha çok ihtiyacım vardı.
Normal görüntüde göremediğimiz kanseri burada görebiliyoruz.
Lenf düğümlerine yayılma.
Bunlar da…
Hastaneye girip çıkıyordum.
Lokal veya geniş eksizyon yapabiliriz.
Kemoterapi.
Basit ya da radikal.
Radyoterapi.
Uzun bir yolculuk beni bekliyordu.
Saçlarımı kaybedecek olmak beni çok rahatsız ediyordu.
Ben de önce kısacık kestim.
Gerçekten de hep duyduğumuz gibiydi.
Topak topak. Başka şekilde söyleyemem. Topak topak dökülüyordu.
Ben de saçımı kazıttım.
Nasıl mı hissetmiştim?
O an en az endişelendiğim şeydi.
Acıyı hatırlıyorum.
Sokağa çıkmak bile büyük bir başarıydı.
Sanki bedenimden kopmuştum.
Tüm dünyadan.
İnsanın zihni çok karanlık yerlere gidiyor.
Kemoterapi çok zorlayıcıydı.
Fiziksel açıdan.
Psikolojik açıdan.
Ve…
Kız kardeşimi tanıyorsunuz. Çok minyon biri.
Annem beni aramış, "Yine yoğun bakımdayız" demişti.
"Parmaklarını hissetmiyor. Odaya girmem yasak."
İyileşip iyileşmeyeceğini bilmiyorduk.
O kadar kötüydü ki atlatabilecek miydi, bilmiyorduk.
Merhaba, ben…
İkinci çekim.
Single'ından bahsediyorsun. "Ben Dannii Minogue, bu da…" de.
O sırada Londra'da çalışıyordum.
Merhaba, ben Dannii Minogue, bu da yeni single'ım.
-Oldu mu? -Evet.
Yani çabucak yanına gidip onu görebiliyordum.
Annem de akıl sağlığını korumak için biraz nefes alabiliyordu.
Şöyle demiştim:
"Şu an bir kolumu kessem ve her şey geçecek olsa bunu yapardım."
Yapardım.
-Nasıl geçti? -Nasılsın?
-İyi misin? -Evet.
Çok çaresiz hissediyordum.
Bugün ne yapıyorsun?
Onun için yapabileceğim bir şey yoktu.
Tam provayı bir kez yaptık.
Tekrar yapmayacağız, biraz yapacağız.
-Bir fikrin olsun diye. -Hangi şarkıyı dinleyeceğim?
"Lights Camera Action", "In Your Eyes",
"Get Outta My Way", "What Do I Have to Do".
Ama sonra şeyi düşündüm…
Bizi birbirimize bağlayan o şeyi.
"Müzik çalacağım" oldum. "Öyle yapacağım."
Tanıdık bir şeye dönmüştük.
Başlangıca dönmüştük.
Kasetçalar başındayken duyduğumuz o hisse.
O, aile olma hissine.
Dannii müziği açar, beni biraz hareket ettirirdi.
Annem de bizimleydi.
Kızlar olarak bir aradaydık.
Onu iyileştirme sürecinde…
Bizi ayakta tutan şey müzikti.
Bir akşam,
kemoterapi tedavisi sırasında küçük bir pencere vardı.
O küçük pencereden Eyfel Kulesi parlamaya başladı.
"Benim için parlıyor" dedim. "Henüz vaktim dolmadı."
"Veda etmek istediğim an bu değil."
Bir kirpiğimin olduğu gün heyecan yapardım.
Ya da biraz makyaj yaptığım gün
benim için büyük olay olurdu.
Çok heyecan vericiydi.
"Evet, takalım bakalım elmasları" derdim.
Kylie'yi başında bir eşarp olmadan ilk kez görüyoruz.
Tehlike bölgesinden çıktığımda bile önümde hâlâ uzun bir yol vardı.
Merhaba Kylie.
Tek istediğim kardeşimle olmaktı.
Harika görünüyorsun.
Londra'nın Sun gazetesi
Kylie hayranlarının beklediği haberi verdi.
Aylar süren kemoterapiden sonra pop prensesi kanseri yendi.
Uzmanlar buna "Kylie etkisi" diyor.
Bir günde tarama randevusu alan kadın sayısı 1.000 arttı.
Bu özel röportajda
kanserle başa çıkma sürecinden ilk kez bahsediyor.
Muhteşem görünüyorsun.
Teşekkür ederim.
Cidden, ışıl ışıl ve sağlıklısın. Gözlerin, gülümsemen parlıyor.
Burada olduğum için mutluyum.
Artık daha farklı yaklaşıyorum. Gücüm yok. Dayanıklılığım yok.
Eskiden doğal karşıladığım şeyler yok.
Süreç hâlâ devam ediyor. "Her şey bitti" diyemiyorum.
-Öyle bitmiyor, değil mi? -Hayır. Hâlâ tedavi görüyorum.
Yaşadıklarım hakkında pek yazmadım. Bugün olsa belki yazardım.
Ama yaşadıklarım hakkında bir albüm yapmalı gibi bir hisse
hiç kapılmadım.
Biraz fazla yakındı. Bakalım.
Evlilik ve çocuğu sonraya bırakmak bilinçli bir karar mıydı?
Hayır. Hayır, ben…
Akışına bıraktım.
İşte.
O ne?
Buraya geleceğimizi sanmıyordum.
Kanser deneyimim
"Kanser oldun, atlattın, iyisin"den çok daha fazlası.
Ya da "Şimdilik iyisin"den.
Teşhis koyulduğunda 36 yaşındaydım.
Yani insanın çocuk sahibi olmayı düşündüğü bir yaş.
Ben de denedim. Denemek için kemoterapimi erteledim.
O zamanlar çok korkutucuydu çünkü bir an önce kurtulmak istiyordum.
Güvende hissetmek
istiyordum.
Hayatımdan çıkmasını.
Evet, birkaç kez tüp bebek denedim.
Her seferinde incecik bir umut ışığı.
Ama denememek olmazdı.
Çocuklarla arası çok iyi.
Çocuklarla hep iyi anlaşırdı.
Çocuklarla arasında müthiş doğal…
Bir.
…bir iletişim var.
İki.
Bir. İki. Güzel.
Çocuğum olacağını biliyorum.
Bunu biliyorum. Sadece bir tane de değil.
-Kesinlikle birden çok. -Tamam.
Yeğenleriyle harika anlaşıyor.
Ben kendimi hiçbir zaman bir anne olarak düşünmedim
ama Kylie için bu düşünce hep vardı. Bu da çok…
Çok üzücü.
Birkaç kez tüp bebek denedim.
Olsaydı
mucize gibi bir şey olurdu.
Ama olmadı.
Bu,
olabilecek olana
yazdığım bir mektup.
"Iraklardaki çocuk, çiçeğim, savruluyor musun rüzgârda?
Hissediyor musun sana hayat üfleyişimi?
Umut battaniyesine sarılı, rüyalar yatağında uyuyorsun.
Ebediyete adımım olabileceği gibi olmadı.
Belki de hiç olmayacak. Rüzgâr hangi yöne eser, bilinmez."
"Belki de hiç olmayacak. Rüzgâr hangi yöne eser, bilinmez."
Belki de hiç olmayacak Rüzgâr hangi yöne eser, bilinmez
Bekliyorum hafif fısıltını duymayı
Iraklardaki çocuk, çiçeğim Savruluyor musun rüzgârda?
Hissediyor musun sana hayat üfleyişimi?
-Çocuk istiyor musun? -Evet, kesinlikle.
Bakacağız artık.
Evet.
İnsan merak ediyor,
nasıl olurdu diye merak ediyor.
Ben aileme çok yakınım.
Ama bu benim yolum değilmiş.
Burada da bunu yazıyordum.
Sen var olamamış olsan da bir yerlerdesin.
Hepimiz bir şey oluruz.
Kül bile olsak başka bir şey oluruz.
Yani hem umutlu hem de gerçekçi.
Kutumda başka bir şey yok.
Ateş mi yaksak?
Hayır!
LONDRA, 2006
-Şu ufak merdivenlerden. -Evet.
Kanserin ardından menajerime "Şunları, şunları ara" dedim.
"Benimle çalışmak istemezlerse anlayışla karşılarım."
Yolun sonuna geldiğimi düşünüyordum.
Merhaba.
Herkese selam.
Biliyordum. Duygulanacağımı biliyordum.
Uzun aradan sonra okuldaki ilk günüm.
Merhaba. Tek tek merhaba diyeceğim.
İnsanların biletleri ellerinde kalmıştı.
Biletlerini iade edebileceklerini, paralarını geri alabileceklerini duyurduk.
Bilet iade eden olmadı.
Yukarı. Sis, iki, üç, dört, beş. Sonra buraya geri dönüyorsunuz.
İnsanlar biletlerini saklamış.
"Dönmeye hazır olduğunda buradayız" diyorlardı.
Ama eskisi kadar güçlü değildim. Eskisi kadar formda değildim.
Endişelenirlerdi. "Hazır mısın? Yapabilecek misin?"
Devirmem gereken bir dağ vardı
ve benim, dağın eteğinde oturup beklemeye hiç niyetim yoktu.
"Bu turneyi ne zaman başlatabiliriz?"
Yok, sen böyle yapıyorsun.
"Turneyi bitirmem gerekiyor" diyordu. Böyle de bir profesyonellik!
Bir, iki.
Bense "Asıl yapmamız gereken, seni hayatta tutmak" oluyordum.
Bu, son yaptığından daha yavaş.
Ama kararlıydı. En kötüsünü düşünmemeliydik.
-Anladın mı? -Evet.
Adım at, yürürken de elini çıkar.
-Evet. -Devam mı?
Evet.
O, yapabiliyorum hissini yeniden duymak istiyordum.
Yapabildiğimi hissetmek.
Bir, iki, üç, dört.
İnsanların gözünde bu belki de sadece bir şov.
Takip et.
Güzel.
Ama benim için sadece bir şov değil.
Buraya.
Benim diğer evim.
Kylie Minogue hayranlarına müjde.
Sanatçının, yeni adıyla Eve Dönüş turnesi yeniden başlıyor.
Turneye devam. Aşması gereken bazı güçlükler var tabii.
İyi misin? Tamam.
Biraz ara verelim.
Hiç kolay değildi.
Tükenmiş hissediyordum.
Yavaşça yap.
Sanki bedenim bir savaş alanıydı.
Hızlan.
Gösteri hızına ulaşmak çok zordu.
Acırsa hemen söyle.
Yok, orada…
Sesimin gücünü de yeniden bulmam gerekiyordu.
Biraz la'ya doğru çek. Çok az.
-Tamam. -Tamam mı?
Yapabileceğimden emin değildim.
İşte burada.
Ama sonra mektuplar almaya başladım.
"Kylie, bu, ünlü birine yazdığım ilk mektup.
Yıllarca elimde saç fırçam
şarkılarına dans edip seni taklit eden biri olarak
sana seni düşündüğümü söylemezsem olmazdı."
"İyi olmadığını duyunca çok üzüldüm."
"Yeniden konserine gitmeyi çok isterim. Annem bilet almaya çalışıyor."
"İçini bir korku kaplarsa bil ki her gün her saniye
bir hayranın seni düşünüyor."
Başkalarının da onu bizim gibi sevdiğini bilmek çok güzel.
"Sevgili Kylie, gecmi şolsun."
"Geçmiş olsun" diyor sanırım.
GEÇMİŞ OLSUN ŞARKILARINI SEVİYORUM
Bu mektuplar en karanlık anlarımda bana müthiş bir güç verdi.
Soyadımdaki "u"yu unutmuşlar.
Ama mektup yine de bana ulaştı.
Gördüğü o destek
onu ayakta tuttu.
"Seni düşünüyor, destekliyorum."
"Zarf için üzgünüm. Kart alacak param yoktu. Öpücük."
Kylie Minogue, Sidney Havalimanı'na indi. Sanatçı ilk konserine hazırlanıyor.
Kylie!
Bir, iki, üç, şimdi!
Hadi!
Geri döndü. Kylie Minogue, Sidney'de! Geleceğini biliyorduk.
Biletler tükendi. Artık kimse bilet alamaz.
Tanıdığım herkes bu konsere gidiyor.
Seni seviyoruz!
İki saat sonra ne olacak?
Biletler.
Buyurun.
-Sağ ol. -İyi geceler.
20 dakika.
20 dakika mı?
Kylie!
Bu şarkı kanseri atlattıktan sonra yazıldı.
Bir sevgi dalgası sarıyor bedenimi
Kulaklarımda çınlayan sesin
Yine doğuyor güneş yeni bir güne İkinci bir şans geçti elime
Tanrım.
Saklanmaya çalışıyorum.
İkinci bir şans geçti elime Yapacağım yine
Her yerde gökkuşağı, yer yok yağmura
Bir an önce geleceğe atlamak istiyordum ve…
Tek isteğim yeniden sahnede olabilmek. Hayat sahnede anlamlı.
Sim yağmuru, benim için sahne bu demek.
Sim yağıyor ve ben diz çökmüşüm.
Sahnede dizlerimin üstündeyim.
Kulaklarımda çınlayan sesin
Yine doğuyor güneş yeni bir güne
İkinci bir şans geçti elime Yapacağım yine
Her yerde gökkuşağı, yer yok yağmura
Bırak taşısın acını sevgi Hayat ne zaman ne getirir belli mi?
Evet, bir sevgi dalgası sarıyor bedenimi
Ama tüm bunları yaşadıktan sonra
"Pop müzik. Kimin umurunda?" demedim.
Genelden bakıldığında önemli değil.
Ama o an aslında her şey demekti.
Kurtulmuştum.
Gerçekten.
-Jeff? -Evet. Hızlıca üstünü değiştirsin.
İnsan, dayanıklılık ne demek, sevgi ne demek, öğreniyor.
İnanılmaz!
Muhteşemdi!
İnanılmaz. İkinci yarıyı heyecanla bekliyorum.
Babam dans ediyor!
Olamaz! Baba dansını yapıyor deme.
Kanseri atlatmış biri olarak
insan, kendi olmaya devam ediyor, bunu bilmek önemli.
Karşı kıyıya vardığımda
kendimi hiç olmadığım kadar kendim hissetmiştim.
Ayrıca…
Yarım kalmış bir işim vardı.
Böyle diyelim.
Kylie'nin büyük bir haberi var. Dinliyoruz.
Glastonbury'de sahne alacağını açıkladı.
-Öyle yaparız. -Evet.
Ama acayip gergindim.
Glastonbury bile diyemiyordum. "Kısa konser" diyordum.
Kısa konser olup olmayacağı seyirciye bağlı.
Sayısız Glastonbury hayranı hüsrana uğradı.
Biletler bu sabah 40 dakikada tükendi.
Etkinlikte yaklaşık 200.000 seyirci olacak.
Canlı yayın. Gerçekten oluyor.
Kylie sahneye çıkacağı için çok mutlu.
Muazzam bir şey olacak.
Direkt "Lucky"e mi geçiyoruz? Tamam.
-Sorun yok. -Var.
Spinal Tap gibi olacak diye
ödüm kopuyordu.
Gerilmek benim işim. Yoksa gerilmemiş gibi yapmak mı?
Hep karıştırıyorum.
Bu sahnede devasa dekorlar var.
Konsere günler kala evimi baştan aşağı yeniden dekore etmiştim.
"Bir şeyler yapmam lazım. En iyisi şunu şuradan alıp…"
Dekorasyon beni oyalayan bir şey.
-İlk defa bu kadar şık oldum. -Merhaba.
Selam.
Kendimi meşgul etmeliydim.
"Evet, şu süsleri asalım."
"Ne yapıyor bu kadın?" "Bırak yapsın."
Dünyanın en büyük festivallerinden birinde yarın Piramit Sahnesi açılıyor.
Burada çalan birçok kişi için
hele de bu, ilk konserleriyse
şu an tam bir fırtına öncesi sessizlik.
Tamam.
WORTHY ÇİFTLİĞİ, GLASTONBURY
Radio 1 Haberler.
Öne çıkan öğlen haberimiz.
Kylie her ihtimale karşı çizmelerini ve yağmurluğunu hazırda tutuyor.
Glastonbury'de ilk kez sahne alacak.
Festival programına bakalım.
Minogue'un yanı sıra The Killers, Hozier, Vampire Weekend gibi
sanatçılar da olacak.
2005'te
benim gibiler Glastonbury'de sahne alamıyordu.
Programda Interpol, Wu-Tang Clan ve The Cure gibi efsaneler de var.
Beni görmeye kimse gelir mi, emin değildim.
Vakit geldi sayılır.
Heyecanı hissediyorum.
Kylie Minogue Piramit Sahne'de.
Nasıl gergindim, hayal bile edemezsiniz.
Sonra biri, David Bowie'nin Glastonbury'de sahneye çıkmadan önce
kimseyle konuşamadığını söyledi.
Çok rahatladım.
David Bowie bile olsanız
gerilebiliyormuşsunuz.
Tıklım tıklımdı.
Merhaba Glastonbury!
BENDEKİ DE NE ÇAMUR
Çok sağ olun!
Kylie!
Tanrım!
Müthiş bir sevgi dalgasıydı.
Ne muhteşem bir manzara!
Görüyor musunuz?
Orada olan ve olmayan o kadar çok kişiden…
Kendinizi görüyor musunuz?
…öyle bir güzellik görmüştüm ki.
O sahneye ulaşmamı isteyen
onlarca insan.
Gerçekten şöyle hissettiğim bir andı.
Sanırım…
Sanırım başardım.
O hissi kabullenmemek kabaca bir hareket olurdu.
O güne dek de varlığını kabullenmemiştim.
Sanırım tüm zamanların en çok izlenen Glastonbury performansıydı.
Ona gösterilen sevginin ne kadar yoğun olduğunu görmek güzeldi.
Dünyanın Kylie'de sevdiği şey,
gerçekten bir şeyler yaşamış olması.
Neşenin tanımı bir nevi.
Yani acı çekilen bir dönemden çıkıp kendini yeniden gösterebilme kapasitesi.
Sizi seviyorum!
Dünyaya olumlu bakabilme kapasitesi.
Kylie'nin seyirciyle olan bağı…
…sahte değil.
Onun için çok gerçek.
Gerçek bir sevgi biçimi.
Bu da bir noktada yeterli.
Küçük Kylie başarmıştı.
Eşi benzeri olmayan Bay Nick Cave!
Vay canına!
Hayranları bu sefer daha merhametli miydi?
Sanırım bana acıyarak baktılar.
"Yine mi geldi!"
Süper. Süper sohbetti, kalkabiliriz.
Gelecekten bahsedelim mi?
Burada, bu güzel, huzurlu ortamda daha çok vakit geçireceğim gibi duruyor.
O denge denen şey neymiş, öğreneceğim.
Uzun zamandır bu sektördesin.
Uzun bir zaman. Gözümüzün önünde büyüdün.
Daha ne kadar dayanabileceksin?
Yaşımla ilgili neredeyse hakaret nitelikli sorular soruluyor.
Kadın bir şarkıcı olarak ne zaman duracağım.
Ne kadar sürecek?
Sahneye çıkan
yaşlı, gri saçlı bir Kylie Minogue'u gözümde canlandıramıyorum.
Açıkçası bilemiyorum. Bence böyle bir soruyu kimse cevaplayamaz.
Ne kadar sürsün isteyeceğim, emin değilim.
Herhâlde bir gün gelecek ve "Artık durmak istiyorum" diyeceğim.
"Bu baş döndürücülüğe bir son versem ne olur?" diye sorduğum anlar oluyor.
"Hiçbir şey yapmasam?"
Tamam.
Ama insanın en büyük düşmanı yine kendisi.
"Herkes gitsin!"
"Herkes nereye gitti?"
Bu iki cümle arasında geçen gün sayısı en fazla üç.
Bazense sadece birkaç saat.
Son dakika haberi, Kylie 16. albümünden ilk single'ını çıkardı.
Yavaşlamaya hiç niyeti yok gibi.
Sonra da bir bakmışım, turneye çıkıyoruz.
Bazılarına göre Kylie, şimdiye kadarki en cüretkâr şarkısıyla geri döndü.
Tam bir hit. Yılın en müthiş dans şarkısı.
Ne? Aman tanrım!
-Kylie! -Aman tanrım!
Daha yeni başlıyormuşum gibi hissettim.
Yazın şarkısı, viral oldu.
Grammy'nin sahibi "Padam Padam" şarkısıyla Kylie Minogue.
BİR ŞEY DAHA
Hoş geldin.
-Vay. -Selam tatlım.
-İyi misin? -Merhaba. Aman tanrım. Merhaba.
Gel şöyle.
-Selam. -İyi misin?
Şarkıların, vokallerin üzerinden geçiyoruz.
-Yavaş yavaş oturuyor gibi. -En bitmemiş olanla başlayalım.
Katılmazsam olmaz!
Bir sorum var.
Kylie'yle çalışmak nasıl?
-Tam bir kâbus. -Ağzımdan aldın dostum.
25 yıldır birlikte şarkı yazıyoruz.
Herkes önemli olan zevk almak diyor ama daha fazlası.
Sırada ne var?
İkimizden başka kimsenin ne üzerine olduğunu bilemeyeceği şarkılar yazdık.
O şarkıları canlı dinlemek kolay değil. Güzel ama kolay değil.
Pardon.
-Prova. -Yanlış oldu.
-Başlıyoruz. -Sakin olun.
-Göz teması kurmayın. -Telefonum değil.
Kahretsin.
-Başaracağız. -Etkileyici. Yapacağız.
Yazdığımız bir şarkı var. Adı "Story".
"Story" şarkısının yazılma sebebiyse
bana…
2021'in başlarında bana ikinci kez kanser teşhisi yapıldı.
Şey yapmak istemiyorum, ben…
Yani…
Bunu kendime sakladım ve o yılı öyle atlatabildim.
İlk seferki gibi değildi.
Sen bunu bilmiyordun, değil mi? Sanırım bilmiyordun.
Acele etme.
Vay be!
Bunu söylemek için doğru…
Doğru zamanı bulmaya çalıştım.
Dünyaya duyurmak zorunda olduğumu hissetmiyorum.
Zaten o zaman bunu söyleyemezdim de.
Çünkü ben ben değildim.
Evden çıkmak istemediğim bir ara oldu.
Pleybek.
"Padam Padam" bana birçok kapı açtı
ama içten içe kanserin hayatımdan sonsuza dek çıkmadığını da biliyordum.
Kameralar çalışsın.
Tek istediğim…
Olanları anlatmaktı.
Kylie, günaydın. Hoş geldin…
Anlatıp kurtulmak.
-Merhaba, nasılsınız? -İyiyiz.
Albümünü tebrik ederim.
Yaptığım her röportajda…
…"İşte şimdi tam sırası" dediğim bir an oluyordu.
Şu an nasıl hissediyorsun?
Ama hep içimde tuttum.
O zamanı işaretleyecek bir şey yapmam gerekiyordu.
Akorları biliyor musun?
Evet.
Peki ben sözleri biliyor muyum?
Hüngür hüngür ağlarken nasıl şarkı söyleyeceğim?
Tamam, deneyelim.
Ortaya çıkan şarkıysa
söylemek istediklerimi anlatan bir şarkı olmuştu.
Neyse ki atlattım.
Bir kez daha.
Her şey yolunda.
Gelecekte ne olur, kim bilir.
Ama pop müziği beni besliyor.
Pop insanı coşturabilir.
Canınız sıkkınsa sizi yatıştırabilir.
Bazı insanlar için bir tür kurtuluş olabilir.
Müziğe olan tutkum hiç olmadığı kadar büyük.
Yazılmamış şarkılar, henüz ulaşılmamış insanlar var.
Yani hikâyem devam ediyor.
Siz de hikâyemin bir parçasısınız.
Alt yazı çevirmeni: Şirin Baykan-Smets