Wag na nga. May ibang gagawa niyan.
-Sige. -Sige.
-Game na. -Game.
-Good luck. -Ayun na!
Tahimik ako sa loob ng ilang taon at naisip ko,
"Gusto kong maging mas totoo pa sa sarili ko."
Iisa lang ang sinasabi naming lahat,
"Gawa tayo ng pop. As in mega pop."
Ang irony,
boomerang ang ibig sabihin ng "Kylie".
Nagsisikap akong makabalik.
May mga ginawa akong paglunok na parang kay Kermit,
ilang bold at sexy. Pero…
Medyo bold ang mga 'to.
…ibang level 'yong pekpek shorts.
Fifty pence lang 'yon.
Tapos, sabi ko sa director, "Masyado bang…"
Sabi niya, "Gusto ko 'yan. Wag alisin."
First time ko 'yong magkaroon ng babaeng director.
Pero hindi ko alam
na gano'n kalapit 'yong shots
hanggang nakita ko na.
Para ganahan kayo, gusto ko tuloy magpekpek shorts dahil sa babaeng 'to,
ang magandang si Kylie Minogue!
Makukumpirma naming may panlima nang number one hit sa UK si Kylie Minogue,
ang "Spinning Around". Nasa phone siya ngayon.
Congratulations, Kylie. Biggest hit mo 'to sa mahigit sampung taon.
Sasabihin ko 'to:
ang sayang bumalik.
Pinag-uusapan 'yong unang single dahil sa sobrang iksing shorts niya.
Lalabas ka ba sa bahay nang nakaganyan?
Sabihin na lang nating…
Sobrang nakakatakot kung ngayon ko isusuot 'yon.
Naging parang force of nature ang puwit mo.
Naniniwala akong may websites na nakatutok
at may mga batang ipinangalan diyan at sobrang sumikat na 'yan.
Ang laki ng puwit mo.
Okay, magandang chorus 'yon.
Maganda ang boses mo ngayon.
Ayos 'yan.
Okay, tuloy tayo sa isa pang track.
Narinig ko 'yon bilang demo.
Tapos nag-panic ako,
"Akin ba 'yon? I-on 'yong mic, kailangan nating gawin 'to."
Ang Official Top 40 ng UK.
Pangalawang pinakamataas na bagong entry, Alient Ant Farm at "Smooth Criminal".
May number one tayo at nasa phone siya ngayon.
-Hi, Kylie, top of the chart ka ulit. -Sobrang saya ko.
Parang madali lang sa 'yo 'to.
Tapos lumagpas sa Richter.
Kaya siyempre, pumasok akong nasa higanteng CD player.
Walang tali.
Pwede mong sabihin… Ikaw ang creative director.
Ano'ng role mo at pa'no 'yon?
Nagyoyosi ako.
Kailangan lang i-focus sa kanya.
Ayokong nakakakita ng mukha ng dancers.
Kung sobrang daming iba't ibang mukha, nawawala sa kanya ang focus
kaya parang may takip silang lahat at bakit galit silang lahat sa 'kin.
Obviously, may sex appeal.
At bumebenta ang sex.
Sobrang sexy mo. Gusto mo bang mukha kang sexy?
Oo.
Feeling ko nakalaya ako, medyo powerful. Sabi ko, "Ah, okay. Sige."
Nakatulong ding lumabas ang personality ko kaya naging sexy video 'yon,
kumpara sa pa'no dapat ang sexy.
Pero ako lang 'to.
Kung 'yong addictive beat man o 'yong scandalous dress…
Gusto ko ang kantang 'to.
'Yong babae 'to no'ng 80s.
…parang nandito na sa States 'yong catchy dance song ni Kylie Minogue.
Pinag-uusapan natin si Kylie Minogue,
feeling namin "Can't Get You Out of My Head".
Nafi-feel ko 'yon, sumasayaw ako. Nafi-feel n'yo rin 'yon.
BINAGYO NI KYLIE ANG US
MATAPOS ANG 15 TAON
-Hello, kumusta? Nice to see you. -Hi. Nice to meet you.
-Oo, mabuti. -Oo.
Malusog.
Palagay ko, sobrang maganda 'to.
May mga nagtatanong tungkol sa pagiging sexy nang may tono sa boses nila,
"Tama ba 'yan? Dapat mo bang ginagawa 'yan?"
Sabi ko, "Ayokong ma-feel na di ako pwedeng maging ako."
Parte 'to ng character ko. At alam ko 'yon.
At di seryoso.
-Pwedeng isa pang ganito, please? -Oo naman.
Ayos na ba 'yan? Sakto ang honey?
-Talaga? -Masarap.
Okay, isa pa siguro?
-Sige. -Kasi kaya pa natin.
First time kong hindi sinubukang maging ibang tao.
Gusto kong malaman, dati pang in love sa 'yo ang mga gay.
-Oo. -Bakit?
May panahon no'ng simula ng career ko
na sobra akong binatikos dahil sa pagpapakatotoo ko.
At palagay ko, naka-relate do'n ang gay audience ko.
Parang makakapunta ako sa giyera kasama ang gay audience ko.
KYLIE: ANG GAY ICON KO?
At nando'n na sila kahit noon pang di astig 'yon.
Gusto ko lang kayong pasalamatan mula sa puso ko
sa suporta n'yo sa maraming taon.
Gusto ko lang malaman n'yong kakampi n'yo 'ko.
At ang Grammy ay napunta kay…
-Kylie Minogue. -Kylie Minogue.
Kylie Minogue!
Masayang makasama ang mga taong sine-celebrate ka
dahil sa kung sino ka.
Ilang taon na ang nakalipas, parang maruming salita ang "pop".
Hindi na ngayon!
KINORONAHANG REYNA NG POP
Ang napagtanto ko, sana nire-record mo 'to, ay…
baka di ako pinagpala ng boses mula sa langit.
Wala akong boses ng ibang tao.
Boses ko ang meron ako.
Maganda 'yong unang kalahati, di ba? Tapos pumasok ka nang may ibang note.
Oo.
Diyan ka lang, wag kang tataas. Medyo di maganda.
Okay.
-Subukan ko. -Good luck.
Sorry.
Ayos 'yon. Magaling!
Yey!
-'Yon ang nota. -Ayos!
-Pwede akong pumasok? -Wag, isang take pa.
-Tapos, tapos ka na. -Tamad. Diyos ko.
Mga pop star ngayon!
PANGATLONG BAHAGI
Mega star ng pop ang huli kong guest.
Rolling na tayo. Rolling na, attention.
I-welcome natin si Kylie Minogue.
No'ng huling nandito ka, pinag-usapan natin ang relasyon.
At iba na ang boyfriend mo ngayon.
French siya. Mas okay ba ang French kaysa English guys?
Pa'no ko masasabi 'yan?
French na artista ang susunod na guest. I-welcome natin si Olivier Martinez.
Di ako marunong magmotor,
pero gusto kong umangkas sa likod ng motor. Hilig ko 'yon.
Lalo na kung nasa likod ng motor ng lalaking mahal mo.
Pero siya na ba? Si Olivier na ba?
Pwede. Ewan ko.
Wala 'tong kinalaman sa 'kin. Feeling ko nasa mundo ako.
Nakikita ko, walang nakakakita sa 'kin. Parang freedom lang. Sa Paris.
Pa'no ang mga anak? Kasi 35 ka na.
-Medyo pinagpapaliban mo pa, 'no? -Alam ko 'yan, Michael.
-Mabuti. -Di pa huli ang lahat.
Pero siyempre, sa edad ko, di maiiwasang isipin ang mga ganyan.
Ayan.
Isa pa…
Sa wakas naman. Ano, kumusta?
…headline ako sa Glastonbury, grabe 'yon…
Ayos talaga 'yan.
…kasi pop artist ako.
Okay, bye.
Di headline sa Glastonbury ang mga gaya ko.
Sabihan mo kami pag pupunta ka.
No'ng napanood kong mag-perform do'n 'yong iba…
Magandang gabi, Glastonbury.
…tinitingnan kung ga'no karami ang audience…
parang imposible.
Kaya, malaki 'yon. At ready ako do'n.
Inaasahang maso-sold out ang event sa pitong oras lang.
MAGTA-TOP SA GLASTONBURY
Ang buhay… Maganda 'yon.
Kaya lang fatalist ako.
May mga nangmamata at nagsasabi, "Tingin niya kontrolado niya 'to,
"tapos papalpak."
Okay, at playback.
Rolling na.
At cut.
Pero sobrang pagod na 'ko.
Naaalala ko,
ewan ko, parang mas madalas lang akong kumikiling.
Ilang picture pa na tulog ako.
Isa pang pasada?
Ulitin mo. Isa pa.
At wala namang maraming ako.
Medyo maliit ako pero medyo mas maliit pa 'ko.
Ano'ng pakiramdam mo?
-Di ko pa kayang magsalita. Sorry. -Ayos lang.
May ano ako…
Playback.
Lagi kong sinasabi, "Baka masyado na 'kong matanda para dito?"
Pero may sakit ako at di ko alam na may sakit ako.
Cancer 'yon. Ni di ko nga yata sinabi 'yon. Oo.
Pero no'ng panahong 'yon, nasa world tour ako.
Dapat nasa stage ako sa dalawa o tatlong araw.
Kaya dapat may magandang dahilan na hindi mag-perform.
Dalawa.
Kaya lang nagpa-check ako sa London
para i-check 'yong lump. Sabi sa 'kin,
"Ayos lang."
At, ganito natin sabihin, pagdating ko sa Australia,
di na maganda.
Nagpa-screen ako.
Matapos ang ilang biopsy,
sinabi nila sa 'kin.
Para akong nahulog sa upuan.
Tapos, sobrang natulala ako.
Ano'ng nangyari?
Ano'ng ibig sabihin niyan?
Parang nasa ibang axis ang Earth o parang, "Sa'n napunta ang reality?"
Parang walang totoo, pero sobrang totoo rin.
-Nag-away kayo ni Kylie no'ng bata kayo? -Siyempre.
Magkapatid.
Nasa London ako.
Tumawag ang parents ko.
Sabi nila, "Ayaw naming gawin 'to sa telepono
"pero dapat naming ipaalam sa 'yong
"may sakit si Kylie.
"May 24 hours ka para bumalik sa Australia
"bago lumabas sa balita."
Kaya lang 26 hours 'yong flight.
Isang bagay 'yong ako at pamilya ko
pero isa pa 'yong balitang 'yon.
Ano'ng sasabihin o gagawin namin?
Kasi kung sabihin namin, 'yon na 'yon.
Eto ang headlines.
Kakalat sa balita.
-"Nilatag ng gobyerno ang agenda." -Oo. Tama 'yan.
Kailangan ko ng katahimikan para subukang tanggapin ang nangyayari.
Pero ginagawa ng buong crew 'yong stage at hinihintay nila 'ko.
Kaya…
halata naman, na-cancel 'yong tour.
Alas-sais nang ma-diagnose ang pop singer
na si Kylie Minogue ng early stages ng breast cancer.
Pinagpaliban ng 36 years old na celebrity ang world tour niya.
May breast cancer si Kylie Minogue.
…may breast cancer.
…si Kylie Minogue.
Lumipad mula sa London si Dannii para makasama ang kapatid niya.
May nagsabi, "May film crew dito na gusto kang ma-interview."
Sabi ko, "Di ko pa nakakausap ang kapatid ko."
At may jet lag pa 'ko.
Tapos iniisip ko, "Ay, shet.
"Kung ito ang nangyayari dito…"
Nagsama-sama ang pamilya Minogue sa bahay ng pamilya
para sa isa sa pinakamahihirap na araw na hinarap nila.
Panghihimasok
sa level
na di naranasan ng sinuman sa 'min.
Iniisip lang namin kung may komento sa balitang
nakabalik na si Kylie sa Melbourne.
Sa karaniwang panahon, ilang linggo pa
ilalabas ang balita ng sakit niya.
Pero dahil may concerts na magsisimula dito,
kinailangan nilang ilabas agad ang mga detalye ng sakit niya.
Kumusta si Kylie ngayong umaga?
Lahat sobrang gutom sa balita.
Kaya nasa simula kami ng sakit na 'to,
halos parte na ng pamilya.
Sabi namin, "Diyos ko, mga kawawang kapitbahay."
Kilala mo si Kylie? Alam mo'ng pakiramdam niya?
Oo, siguradong gagaling siya.
Ang malala, kailangang ilakad ni Papa 'yong aso sa labas.
Kailangang maglakad ng aso sa labas.
Tapos di siya makalabas.
Walang normal sa mga 'yon.
At talagang…
talagang nagalit ako do'n.
May balitang pupunta siya sa ospital ngayong araw.
Alam ba namin kung sa'n siya gagamutin?
Naintindihang 'yong operasyon para alisin 'yong lump
ay magaganap sa Cabrini Hospital kung saan mas pinaigting ang seguridad.
Inalok ng malaking halaga ng pera ang medical staff para mag-picture.
At nafi-feel ko 'yong lalim ng…
sobrang walang katiyakan.
At simula pa lang 'yon.
Hapon nang umuwi si Kylie Minogue ngayong araw, nasa likod ng kotse.
Takot na takot ako sa haharapin ko.
Pero salamat na lang, nandiyan ang pamilya ko.
Sobrang nakaka-hypnotize, 'no?
Uy, astig 'yan.
Sabi nila, "Ano'ng sabi nila?" "Wala. Nakatitig lang sila sa 'kin."
Anuman ang mangyari,
alam kong sasamahan ako ng mga kapatid at magulang ko.
Twenty-six hours lumipad…
Nagtutulungan kami.
…may paparazzi pagdating.
Gano'n ang pamilya namin.
Ano'ng tingin mo sa mga nakaraang araw
ng pag-iisip nang tinititigan ka ng mga tao?
Kumusta 'yon?
-Interesting. -Oo.
Oo.
Ngayon pa lang natin ginawa 'to.
Kaya hindi naman pala talaga kasing nakakatakot gaya ng naisip ko.
Palagay ko, nasa dilim kasi tayo.
Ay, oo nga.
Ang tapang mo talaga.
-Oo. -Kanino kaya niya namana 'yan?
Ikaw ang nangunguna.
Lagi akong sinasamahan ng mama ko.
Pero siya ang kabaliktaran namin ni Dan.
Ayaw niya sa camera.
Sana pwedeng magpakita ng shot ni Carol kasi nandiyan siya. Pwedeng ipakita, Ray?
Ayan siya.
Nagtatago.
Ayos, Carol.
Kasama ko siyang nagbiyahe sa lahat ng taong nagsimula ako.
Lumalayo ang mama ko sa camera
kasi ayaw niyang makuhanan. Lagi siyang…
Nilalabhan lahat ng damit ng dancers. Nagde-decorate ng costumes.
Hindi, eto ang mama ko.
Nakita na ni Mama lahat 'yon.
Oo, pinilit ka namin sa Mardi Gras. Nakakatawa 'yon.
Diyos ko, no'ng nakilala mo 'yong U2 sa pangalawang pagkakataon.
Nakalimutan mong nakilala mo na sila tapos sabi ng The Edge,
"Carol!" Tapos sabi niya, "Sino 'yon?"
Sabi ko, "The Edge ng U2. Nakilala mo na siya dati."
Alam mo, talagang kakaiba naman siya.
-Ay, di pa kita nakikilala. -Medyo mahiyain siya.
Minogue ka. Oo.
Dito galing lahat ng ganda.
Pero kung may ayaw siya, iba ang tingin niya.
-Kumusta? -Mabuti.
Iniisip no'ng mga mahal ko, "Wag, nagkaro'n na 'ko dati. Ayoko."
Nato-trauma pa rin sila.
Tumakas ka sa bintana para magbowling tapos dumating si Mama.
-Tinapos 'yong bowl ko, umikot at… -Nakahalukipkip?
…hinding-hindi makakalimutan.
-Iba ang tingin niya? -Ganito.
-Sa likod ang ilaw. -Parang Spielberg.
-Umakyat ako sa hagdan. -Bumubuga ka ng apoy.
Pero tuwing may problema,
nandiyan siya.
Lahat nagbayad para makita si Kylie Minogue.
Naisip namin, "Di ba natin dapat saluduhan 'yong wala?"
Pinanood ko 'yong Glastonbury…
sa kuwarto ko.
Sobra akong naantig.
Dinedicate ng Coldplay 'yong "Fix You" sa 'kin. Naiyak ako do'n.
At nakakulong ako sa bahay.
Ang mangyayari, saanman siya gamutin,
kakailanganin niyang manatili doon nang ilang buwan.
Naaalala kong sinabi ko sa parents ko, "Di pwedeng dito lang ako.
"Gusto kong magpa-chemotherapy sa Paris."
Pero ayaw talaga ng papa ko na umalis ako.
Nai-imagine ko, bilang magulang, ang instinct mo,
gusto mong ingatan ang anak mo.
Lalo na sa sandaling 'yon.
Pero sabi ko, "Kailangan kong pumunta do'n."
At sobrang hirap no'n.
Pero sinamahan ako ng mama ko. Kaya may nagbabantay sa 'kin.
At sobrang laking blessing no'n…
kasi sa panahong 'yon ko siya pinakakailangan.
Nakikita natin dito 'yong cancer na di makikita sa normal na image.
Nakikita natin dito ang pagkalat sa lymph nodes. Ang mga 'to…
Labas-pasok ako sa ospital.
Pwedeng gumawa ng local o wide excision.
Chemotherapy.
Simple o radical.
Radiotherapy.
At pagharap sa mahabang paglalakbay.
At sobra akong na-conscious na mawalan ng buhok.
Kaya pinagupit ko muna 'yon.
Parang nababalitaan mo lang 'yon.
Mga tumpok. Gano'n lang masasabi 'yon. Lumalabas ang mga tumpok.
Kaya pinagupit ko lahat.
Ano'ng naramdaman ko?
'Yon ang pinakamaliit na bagay na iniisip ko no'n.
Naaalala ko 'yong sakit.
Totoong achievement na 'yong bumaba lang sa kalye.
Para akong naalis sa katawan ko.
Naalis sa mundo.
At oo, pumupunta ang isip sa madidilim na lugar.
Sobrang hirap no'ng chemotherapy.
Sa katawan.
Sa isip.
At…
Nakita mo ang kapatid ko. Ang liit niya.
Naalala kong tinawagan ako ni Mama. Sabi niya, "Nasa ICU ulit kami.
"Di niya ma-feel ang mga daliri niya. Bawal akong pumasok."
Di namin alam kung gagaling pa ba siya.
Gano'n kalala. Parang, "Malalampasan ba niya 'to?"
Hi, ako…
Take two.
Babanggitin mo ang single kaya, "Hi, ako si Dannii Minogue, ito…"
No'ng oras na 'yon…
Sige.
…nagtatrabaho ako sa London.
Hi, ako si Dannii Minogue at ito ang bago kong single.
-Salamat. -Ayos?
Sumaglit lang ako para makita siya.
At makakapagpahinga si Mama para pumanatag ang isip niya.
Sinabi ko pa nga,
"Kung mapuputol ko ang isang braso ko para matapos na 'to, gagawin ko."
Gagawin ko.
-Ano'ng nangyari? -Kumusta?
-Ayos ka lang? -Oo.
Feeling ko wala 'kong magawa.
Sa'n ka pupunta ngayon?
Wala 'kong magagawa para sa kanya.
Nakatapos nang isang buo.
Di kami gagawa ng buo ngayon, pero gagawa ng konti.
-May vibe ka pala. -Ano'ng maririnig kong kanta?
"Lights Camera Action," "In Your Eyes,"
"Get Outta My Way"…
Pero naisip ko 'yong…
Hello. Ayos.
…nagbubuklod sa 'ming dalawa.
Okay, magpapatugtog ako ng music. 'Yon ang gagawin ko.
Bumalik 'yon sa alam namin.
Bumalik sa
simula.
'Yong feeling na may record player.
'Yong feeling ng pamilya.
Nagpapatugtog si Dannii tapos papakilusin ako nang konti.
At kasama namin si Mama.
Kaya parang 'yong girls.
Sa proseso ng paggaling niya…
pinalakas kami ng music.
Tapos isang gabi,
habang may chemotherapy treatment, may maliit na bintana.
At sa maliit na bintanang 'yon, nagsimulang kumislap 'yong Eiffel Tower.
Sabi ko, "Kumikislap siya para sa 'kin." Naisip ko, "Di pa 'ko tapos.
"Di 'to ang lugar kung sa'n ko gustong mamaalam."
At 'yong araw na baka isa lang ang pilik-mata ko, para 'yong "Wow."
O 'yong araw na magme-makeup ako nang konti,
parang big deal na 'yon.
Sobrang nakakakaba 'yon.
Sabi ko, "Oo, magsuot tayo ng diamonds."
Unang beses nating nakita si Kylie na walang headscarf.
At no'ng nakalabas na 'ko sa danger zone,
mahaba pa rin ang dadaanan.
Hi, Kylie.
Pero gusto ko lang makasama ang kapatid ko.
Ang ganda mo.
Ibinalita na ng Sun ng London
ang matagal nang hinihintay ng fans ni Kylie sa buong mundo.
Matapos ang mga buwan ng chemotherapy,
dineklara nang cancer free ang pop princess.
"Kylie effect" ang tawag do'n ng experts.
Dagdag na isang libong babae kada araw ang nag-book ng screening.
Sa exclusive interview,
unang beses niyang ikukuwento ang pagharap sa cancer.
Ang ganda mo.
Salamat.
Hindi, seryoso, glowy at malusog at kumikinang ang mata at nakangiti.
Ano… Masaya akong nandito ako.
Iba ang pananaw ko.
Wala 'kong lakas. Wala 'kong stamina.
Wala ako ng lahat ng bagay na binale-wala ko dati.
Pinagdaraan ko pa rin 'yon. Di 'yon parang, "Uy, tapos na at ako—"
-Di gano'n natatapos, di ba? -Hindi. May treatments pa rin.
Di ako ga'nong nagsulat ng karanasan ko.
Baka sa buhay ko ngayon, gawin ko na.
Pero di ko feel na ngayon ang oras para gumawa ng album ng pinagdaanan ko.
Medyo sobrang lapit. Tingnan natin.
Conscious decision ba na ipagpaliban ang pag-aasawa at anak?
Hindi. Hindi, ano lang ako…
Sumabay lang ako sa agos.
Eto na.
Ano 'yan?
Ni di ko naisip na aabot tayo do'n.
Marami pang tungkol sa cancer bukod sa
"Nagkaroon ka, nalampasan mo, at ayos ka na."
O "Ayos ka sa ngayon."
Thirty-six ako no'ng na-diagnose ako. Kaya dapat pinag-iisipan mo na
ang mga anak.
Kaya sinubukan ko. Pinagpaliban ko pa nga ang chemotherapy para subukan.
Na medyo nakakatakot no'n kasi gusto mo lang 'yong lumabas, mawala.
Gusto kong ma-feel
na safe.
Ayoko nito.
Pero oo, ilang beses kong sinubukan sa IVF.
Laging may gano'ng pag-asa.
Pero di pwedeng di ko subukan.
Magaling lang siya sa mga bata.
Dati na siyang magaling sa mga bata.
Natural lang…
One.
…na nakakahanga.
Two.
One. Two. Ayos.
Alam kong magkakaro'n ako ng mga anak.
Alam ko 'yon. Di lang isa.
-Siguradong di lang isa. -Sige. Okay.
Ang galing niya sa mga pamangkin niya.
Never ko nakita ang sarili ko bilang magulang
pero siya, dati pa.
At 'yon…
Nakakadurog ng puso 'yon.
Sinubukan ko ang IVF, maraming beses.
Kung nangyari 'yon,
halos himala 'yon.
Pero di gano'n ang nangyari.
Kaya,
para 'tong letter sa
posibleng nangyari.
-Mga anak, gusto mo sa hinaharap? -Oo, gusto kong magkaanak.
Tingnan natin.
Oo.
Di mapigilang isipin
kung ano kaya 'yon. At…
Sobrang close ko sa pamilya ko.
Hindi lang 'yon ang landas ko.
Kaya tungkol do'n 'yong sinusulat ko…
Kahit di ka naging gano'n,
may kinalalagyan ka. Lahat tayo may kinahantungan.
Kahit abo pa 'yan at naging ibang bagay tayo.
Kaya para 'kong umaasa at realistic din.
'Yan na lahat ng box ko.
Mag-bonfire ba tayo?
Wag!
-Diretso sa maliit na hagdan. -Sige.
Matapos magkaroon ng cancer, sabi ko sa manager ko,
"Tawagan si ganito, ganyan.
"Maiintindihan ko kung ayaw na nila akong makatrabaho."
Naisip ko lang na tapos na 'yon.
Hi.
Hi, everyone.
Sabi ko na. Alam kong magiging emotional ako.
Unang araw kong bumalik sa school.
Hi. Isa-isa kong babatiin.
May ticket ang mga tao sa music show niya. Inalok naming pwedeng ibalik 'yong ticket
para ma-reimburse sila.
Pero walang gumawa.
Tayo. Tapos, mist, two, three, four, five. Tapos, babalik sa ganito.
Balita ko tinago ng mga tao 'yong ticket nila.
"Nandito kami, pag handa ka nang bumalik, nandito kami."
Pero di na 'ko kasinlakas. Di na 'ko kasing-fit.
Nag-alala siguro sila. "Ready ka na? Kaya mo ba?"
May bundok akong kailangang akyatin
pero ayokong tumambay sa ibaba ng bundok.
Sabi ko, "Kailan natin pwedeng simulan ulit 'yong tour?"
Wag, ito ang gawin mo.
Sabi niya, "Dapat kong tapusin 'yong tour."
Sobra siyang professional.
One, two.
Sabi ko, "Diyos ko, dapat ka naming panatilihing buhay."
Mas mabagal 'to kaysa do'n sa huli mong ginawa.
Pero determinado siya, 'no? Wag nating isipin 'yong malala.
-Gets mo? -Oo.
Step, tapos lalakad ka habang tumataas ang kamay mo.
-Okay. -Okay magtrabaho?
Oo.
Oo, gusto ko lang ma-feel ulit na kaya ko.
'Yon ang gusto kong ma-feel, kaya ko.
One, two, three, four.
One, two…
Pwede mong tingnan na show lang 'yon.
Sumunod.
Ayos.
Pero sa 'kin, di lang show 'yon.
Hanggang dito.
'Yon ang isa ko pang tahanan.
Good news sa fans ni Kylie Minogue.
Tuloy na ang concert niya sa tinatawag niyang Homecoming Tour.
Magpapatuloy 'yong tour. Malinaw na may ilang bundok siyang aakyatin.
Okay? Ayos.
Mag-break lang muna tayo.
Pero di madali 'yon.
Feeling ko sobra kong napagod.
Basta dahan-dahan lang.
Feeling ko battleground 'yong katawan ko.
Mas bilisan pa.
Sobrang effort 'yong gawin sa bilis ng show ulit.
Sumigaw ka lang kung masakit.
Hindi, may…
Kailangan kong hanapin ulit 'yong lakas sa boses ko.
Humugot nang konti papunta sa A. Konti lang.
-Okay. -Okay?
Di ko talaga alam kung kaya kong gawin.
Ay, eto na.
Kaya lang, nagsimula akong makatanggap ng mga sulat.
"Kylie, never pa akong sumulat sa celebrity.
"Pero matapos ang ilang taong pagsasayaw,
"pagkanta sa suklay ko, kunwari ikaw ako,
"di pwedeng di ako sumulat at sabihing iniisip kita.
"Sobra akong nalungkot no'ng nabalitaan kong may sakit ka.
"Gusto kitang makita ulit sa concert.
"Sinusubukan ng mama ko na bumili ng tickets.
"Kung matakot ka man, sana malaman mong sa bawat segundo
"ng bawat isang araw, isa sa fans mo ang naaalala ka."
Ang ganda lang na malamang may ibang taong mahal siya gaya namin.
"Dear Kylie, yoggle lud agad."
Sabi nito, tingin ko, "Magpagaling ka agad."
MAGPAGALING KA AGAD GUSTO KO ANG SONGS MO
Sobrang mahalaga sa 'kin 'tong letters sa sobrang dilim na mga sandali.
Okay, nakalimutan mo 'yong "u".
Pero nakarating pa rin sa 'kin.
'Yong suportang 'yon,
talagang napalakas siya para magpatuloy.
"Iniisip ka, chini-cheer ka.
"Sorry sa envelope. Di ko kayang bumili ng card. Kiss."
Dumating si Kylie Minogue sa Sydney Airport habang naghahanda sa performance.
Kylie!
One, two, three, go!
Sige na!
Bumalik na siya. Nandito si Kylie Minogue. Alam naming darating siya, Sydney.
Sold out ang tickets. Wala nang makabili ng ticket.
Pupunta sa show lahat ng taong kakilala ko.
Love you, darling.
Ano'ng mangyayari sa dalawang oras?
Tickets.
Ayan na.
-Salamat. -Mag-enjoy kayo.
Twenty minutes.
Twenty minutes?
Kylie!
Sinulat ang kantang 'to matapos malampasan ang cancer.
Diyos ko po.
Sinusubukan kong magtago.
Sinusubukan kong pabilisin sa hinaharap sa pagiging…
Sinusubukan ko lang bumalik sa stage. May sense ang buhay sa 'kin sa stage.
"Glitter drop, fall," 'yan ang stage sa 'kin.
Gusto kong lumuhod sa stage.
Pero di ko pinagdaanan lahat ng 'yon na iniisip,
"Pop music. O, tapos?"
Sa lagay ng mga bagay, di 'yon gano'n kahalaga.
Pero sa sandaling 'yon, 'yon talaga ang pinakamahalaga.
Naligtas ako.
Totoo nga.
-Jeff? -Oo. Magpalit siya agad, ha?
Siyempre matututunan mo ang kahulugan ng resilience at love.
Hindi kapani-paniwala!
Ang ganda lang.
Basta di kapani-paniwala. Excited ako sa kasunod.
Nagsasayaw si Papa.
Naku, 'yon bang sayaw ni Papa?
Pero matapos magka-cancer,
mahalagang bagay na dapat malaman, ikaw pa rin 'yan.
Naaalala kong lumabas sa kabilang dulo,
feeling ko noon lang ako pinakaako higit kailanman.
At…
May mga di pa 'ko tapos gawin.
Ganyan natin sabihin.
Okay, may big news si Kylie. Ano 'yon?
Oo, in-announce niyang magpe-perform siya sa Glastonbury.
-Gagawin natin 'yon. -Oo.
Pero sobra 'kong kinakabahan.
Ni di ko masabi ang salitang Glastonbury. Parang, "'Yon ang maiksing show."
Talagang depende sa audience ang maiksing show.
Nadismaya ang maraming Glastonbury fans.
Naubos ang tickets sa loob ng 40 minutes kaninang umaga.
Nasa mga 200,000 manonood ang pupunta sa event.
Live 'to sa TV. Mangyayari na 'to.
Sobrang saya daw ni Kylie na magpe-perform siya.
Sobrang ganda nito.
Diretso sa "Lucky"? Walang problema.
-Walang problema. -Okay, problema.
Natakot akong
magiging parang Spinal Tap 'yon.
Parang trabaho kong mag-alala. O magpanggap na di nag-aalala?
Di ko talaga natatandaan.
Sobrang lalaki ng props sa stage.
Sa mga naunang araw, naaalala kong nag-redecorate ako ng bahay ko.
Sabi ko, "May gagawin lang ako. Gagawin lang, alam mo na, 'yong…"
Para 'kong na-busy sa pag-decorate.
-Ngayon pa lang ako nagmukhang chic. -Hi.
Hi.
Kailangan ko lang maging busy.
Parang, "Oo, kunin 'yong garlands. Isabit natin 'yon."
"Ano'ng ginagawa niya?" "Hayaan n'yo lang siya."
Magbubukas bukas ang Pyramid Stage
sa isa sa pinakamalalaking festival sa mundo.
At sa maraming nagpe-perform dito,
lalo na kung unang gig nila,
ito talaga ang katahimikan bago ang bagyo.
Sige.
Radio 1 Newsbeat.
Ang unang balita ngayong tanghali.
Ihahanda ni Kylie ang bota at kapote niya kung sakali.
Unang beses niyang magpe-perform sa Glastonbury.
Eto ang hitsura ng lineup.
Sasamahan siya sa festival ng artists gaya ng The Killers,
Hozier, Vampire Weekend.
No'ng 2005, oo,
di talaga nagpe-perform sa Glastonbury ang mga gaya ko.
Ilang legend din,
gaya ng Interpol, Wu-Tang Clan, at The Cure.
Kaya di ko alam kung may manonood sa 'kin.
Halos oras na.
Nafi-feel ko ang excitement.
Si Kylie Minogue sa Pyramid Stage.
Sobra lang akong kinakabahan. Ni di mo mai-imagine.
Pero may nagsabing bago nag-perform si David Bowie sa Glastonbury,
di niya kayang makipag-usap.
At sobra 'kong napanatag.
Kahit ikaw pa si David Bowie,
kinakabahan ka pa rin.
Pero puno 'yon.
Hello, Glastonbury!
Maraming salamat.
Kylie!
Naku po!
Sobrang pagbuhos ng pagmamahal 'yon.
Di ba ang gandang tingnan niyan?
Kita n'yo sarili n'yo?
Sobrang daming taong sobrang bait sa 'kin…
Nakikita n'yo sarili n'yo?
…na nando'n at pagkatapos no'n…
na humikayat sa 'king
abutin ang stage na 'yon.
Do'n ko talaga naramdamang parang
palagay ko baka,
palagay ko baka nagawa ko na.
Ang bastos namang di papasukin 'yon
kasi marker 'yon na di ko nagawang ibigay sa sarili ko.
Palagay ko 'yon ang pinakapinanood na performance sa Glastonbury kailanman.
Magandang makita ang dami ng pagmamahal na binigay sa kanya.
Alam mo, ang gusto talaga ng mundo kay Kylie,
talagang may pinagdaanan siya.
'Yon 'yong klase ng definition ng joy sa isang banda,
'yong kakayahang bumangon mula sa tiyak na paghihirap.
Mahal ko kayo!
At 'yong makita ang mundo sa positibong paraan.
At 'yong connection niya sa audience…
di peke 'yon.
Sobrang totoo sa kanya 'yon.
Totoong anyo ng pagmamahal 'yon.
At sapat na 'yon kahit paano.
Umabot do'n ang batang Kylie.
Ang nag-iisang si Mr. Nick Cave!
Wow!
Mas mabait na ba sa 'yo 'yong fans niya?
Palagay ko tiningnan nila 'ko na parang naaawa sa 'kin.
"Nandito na naman siya."
Ayos. Magandang pag-uusap, tara na.
Pag-uusapan ba natin ang future?
Malamang magiging mas madalas ako dito,
sa magandang payapang lugar na 'to,
at, alam mo na, idi-discover kung anuman 'yong tinatawag na balance.
Ang tagal mo na sa showbiz.
Matagal na. Nasubaybayan ka naming lumaki.
Sa tingin mo, pa'no ka nakakatagal?
Ang daming halos nakakainsultong tanong tungkol sa edad ko sa panahong 'to
at ang pagiging babae sa showbiz, kailan ka titigil?
Ga'no katagal ka pa?
Di ko maisip ang matanda at ubaning Kylie Minogue
na ginagawa lahat ng 'yon.
Hindi, di ko alam.
Palagay ko walang nakakaalam kung hanggang kailan 'yon
at di ko alam hanggang kailan ko gustong magtagal.
Baka isang araw maisip ko, "Okay, gusto ko na talagang tumigil."
Siguradong may mga panahong naiisip ko,
"Ano'ng mangyayari kung huminto na 'ko?
"Walang ginawa?"
Okay.
Pero ako ang sarili kong pinakamasamang kaaway.
Parang, "Lumayo kayong lahat.
"Nasa'n ang mga tao?"
Pinakamatagal na ang tatlong araw sa pagitan no'ng dalawang 'yon.
Minsan ilang oras lang.
Breaking news, nilabas ni Kylie ang single mula sa pang-16 niyang album.
Walang sign na titigil siya.
Ang kasunod, magtu-tour kami!
Nagbabalik si Kylie na may kantang
sinasabing pinaka-sexy niyang single.
At talagang madaling maalala 'yon. Ang biggest dance hit ng taon.
Ano? Diyos ko!
-Kylie! -Diyos ko!
Feeling ko parang nagsisimula pa lang ako.
Ito ang kanta ng summer at viral na 'to.
Napunta ang Grammy sa "Padam Padam," Kylie Minogue.
ISANG BAGAY PA
Welcome.
-Wow. -Hello, girl.
-Ayos ka lang? -Hi. Ay, naku. Hi.
Halika dito.
-Uy. -Ayos ka lang?
Nakikinig kami ng mga kanta,
vocals, at malapit na kami.
Magsimula siguro sa pinaka-di pa nagagawa.
Dapat involved ako!
Pwede kong itanong…
Kumustang makatrabaho si Kylie?
-Bangungot. -Sasabihin ko na nga. Totoo, pare.
Twenty-five years na kaming magkakasamang nagsusulat ng kanta.
Sinasabi ng lahat ang saya na meron ka, higit pa.
Sige, ano'ng kasunod?
May mga kanta kaming walang makakaalam tungkol sa'n 'yon
maliban sa 'yo at sa 'kin.
At mahirap talagang marinig 'yon nang live. Maganda, pero mahirap.
Sorry.
-Test run. -Nagkamali ako.
-Eto na. -Kalma na.
-Wag magtinginan. -Wag ang phone ko.
Shet.
-Okay, kaya natin 'to. -Ang lakas. Kaya natin 'to.
May sinulat kaming kanta. "Story" ang title.
At sinulat ang "Story" kasi
ano…
Kasi no'ng early 2021 'yong pangalawa kong cancer diagnosis.
Ayokong, ano lang…
Ganito…
Nagawa kong sarilinin 'yon at lampasan 'yong taong 'yon.
At di gaya no'ng unang beses.
Ni di ko iniisip— Alam n'yo ba? Di yata— Di n'yo alam 'to.
Wag kang magmadali.
Wow.
Sinusubukan kong hanapin ang tamang…
tamang oras para, para sabihin 'to.
Di ko nafi-feel na dapat kong sabihin sa mundo.
At ang totoo, di ko lang kaya noon kasi…
nanghina na 'ko.
May panahong ayokong lumabas ng bahay.
At playback.
Ang daming opportunity dahil sa "Padam Padam"
pero sa loob, alam kong di lang saglit ang cancer sa buhay ko.
I-roll ang cameras.
At gusto ko lang talagang sabihin…
'yong nangyari.
Kylie, good morning. Welcome…
Para ma-let go ko 'yon.
-Hi, kumusta? -Ayos lang kami.
Dapat kitang i-congratulate sa album mo.
May interviews ako.
At bawat opportunity, naiisip ko, "Ito na ang oras."
Ano'ng pakiramdam mo ngayon?
Pero sinarili ko 'yon.
Kaya kinailangan ko ng isang bagay na nagmarka no'ng panahong 'yon.
Alam mo 'yong chords?
Oo.
Alam ko ba 'yong lyrics?
Kakaiyak ko lang. Pa'no 'ko kakanta?
Okay, subukan natin.
At 'yong nagawa namin,
'yon 'yong gusto kong sabihin.
Mabuti na lang nalampasan ko 'yon.
Ulit.
At maayos ang lahat.
Malay natin ano'ng susunod.
Pero inaalagaan ako ng pop music.
Pwede kang iangat ng pop.
Kung nade-depress ka, maaalo ka.
Pwedeng maging uri 'yon ng kaligtasan sa ilang tao.
Ngayon pinakamatindi ang passion ko sa music.
May kanta pang di naisusulat. May tao pang di naaabot.
Kaya nagpapatuloy ang kuwento ko. At bahagi kayo ng kuwento ko.
Nagsalin ng Subtitle: Ewygene Templonuevo