Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Jeśli nie wiecie o co chodzi...
dobrze, przytrzymamy was w napięciu.
Cześć, jestem Robin Byrd, a to jest The Robin Byrd Show.
Chcę, żeby każdy czuł się swobodnie.
Jeśli jesteście z kimś bliskim, wtulcie się w siebie.
Jeśli takiej osoby nie macie, jestem ja, Robin Byrd.
UWAGA
Powitajcie jeden z sekretów Nowego Jorku, Robin Byrd.
Wszyscy znają Robin Byrd!
Nikt nie miał tylu programów w kablówce.
Tak jest, jak się produkuje, reżyseruje i robi całą resztę.
To ikona, i myślę, że miała frajdę
z rozkręcania imprezy dla alternatywnej sceny.
Robin była ważna dla kobiecego feminizmu seksualnego
i kobiecej przyjemności.
Im bardziej jest nawilżona, tym łatwiej go włożyć.
Zarzucano jej kicz, ale prawda jest taka, że Robin ostro walczyła o prawa gejów.
Wy w tym czasie lećcie po gumki!
Prokurator Meese zapowiedział walkę z obscenicznymi materiałami.
Robin!
To już finisz?
Walczę z całych sił. Moi fani wspierają mnie w stu procentach.
Lada chwila w Stanach ocenzurują wszystko, książki, przedmioty szkolne.
Prawda jest taka, zjedzą cię, jak tylko się odezwiesz.
Wstyd!
Bycie aktywistą to jedno, ale świadomie edukując innych,
jest się inicjatorem zmian, tak jak Robin.
- Nie jest nieprzyzwoite? - Ludzkie ciało nie jest nieprzyzwoite.
Co to znaczy?
MIĘDZY NOGAMI A REKLAMAMI: HISTORIA ROBIN BYRD
NOWY JORK
Od dwudziestu lat nie miałam tu gości.
ROBIN, JESTEŚ GWIAZDĄ! POWODZENIA - JOAN
Trudno cokolwiek znaleźć.
To mój kostium,
szydełkowane bikini, nosiłam je w programie.
Trochę się rozciągnęło.
Nie śmierdzi.
Powinno... trafić do muzeum.
Mam tu magnetowidy,
DV CAM
i cały sprzęt do zgrywania.
Usiądź z tatą. Słyszysz mnie, kochanie?
Tak, słyszę i nic nie powiem.
To Shelly. Nie odszedł...
MĄŻ ROBIN
...nie ważne jak bardzo mi odbijało.
To nasze dzieci.
Tu jest ponad sześćset taśm.
27 grudnia 1989 roku.
Inne stulecie.
Wszystkie programy są ponumerowane, te są jednymi z pierwszych.
Ten jest z Heather Hunter.
Z nią zawsze jest zabawa.
Julie Bond to moja pierwsza trans.
Była piękna.
Zawsze myślałam, że to dobry pomysł, by zbliżyć się z Jeffem Strykerem,
więc przeprowadziłam z nim wywiad w łóżku hotelowym w Vegas,
potem uprawialiśmy seks, a Shelly to sfilmował.
Miał dużego penisa, grubego.
Ta jest pierwsza, The Hot Legs Show.
- Odłóżmy ją do pudełka. - Prawdziwy klasyk.
Jeden z moich pierwszych programów.
W 1976 producent porno Bobby Hollander
miał program Hot Legs, prowadzony przez dwie gwiazdy porno.
Bobby nie miał prowadzącego na czwartek.
Był to półgodzinny program.
Dzwoni i mówi: „Zrób mi przysługę!”.
Zaskoczył mnie.
„Poprowadzisz program?”.
WYWIAD Z 2006
Błagał mnie.
Powiedziałam, że zrobię to dla niego.
Format był filmowy, coś jak krótki metraż na 8 mm taśmie, około 15 minut.
Potem 15 minut rozmów z widzami.
To była pierwsza telewizja interaktywna.
Wszyscy wyżywali się na tym biednym programie,
rozmawiając z telewizją.
Zacznijmy od telefonów.
Bałam się zacząć rozmowy, bo nikt ich nie sprawdzał.
- Hot Legs. - Zgadza się.
Wręcz błagałam: „Kochajcie mnie, akceptujcie!
Chcę tylko miłości dla wszystkich”.
Jakim cudem jesteś taka seksowna?
To przez oświetlenie.
I wszyscy mówią: „Jesteś wspaniała, kochamy cię, jesteś piękna”.
Co za program! To jest hit!
Dziękowałam im. Jestem piękna.
Nie ma to jak komplement, zwłaszcza na wizji.
Twoje boskie nogi są rozkoszne.
„Chciałbyś skomentować film?”, „Nie, chcemy więcej ciebie!”
Nie płacili mi.
Zapłatą były komplementy.
To były lata 70. Nic za pieniądze.
Wracałam tam co czwartek na zastępstwo.
Pewnego razu w studio powiedzieli: „Nie będzie programu”.
„Dlaczego?”
„Bobby Hollander wisi mi dużo kasy”.
„Dopóki nie spłaci, przerywamy emisję”.
„Chcę kontynuować”.
„Trzeba zmienić nazwę”.
„Jak go nazwać?”.
Pomyślałam, że skoro był Johnny Carson Show
i Tom Snyder Show,
to czas na The Robin Byrd Show.
Byłam pierwszą kobietą prowadzącą program dla dorosłych w telewizji.
Na początku programu oglądali go głównie mężczyźni,
bo prowadził go mężczyzna.
Był pod nich skierowany.
Ja wniosłam kobiecą perspektywę, łagodniejszą.
ZADZWOŃ DO ROBIN
- Cześć. - Jak tam?
Chciałem zapytać, dlaczego program zmienił nazwę na twoje nazwisko?
- Teraz ja jestem producentką. - Świetnie.
Mówili, że będę musiała zostać producentką.
Zgodziłam się, nie wiedząc na co.
Po trzydziestu latach już wiem, odpowiadasz za wszystko.
MODOWY PATROL
- Robin? - Tak?
Co robisz poza programem?
Myślę o nim bez przerwy.
Mówiono mi, że w telewizji biały, czarny i czerwony są zakazane.
Postanowiłam to zmienić.
Moje tło było czerwone, dywan czarny...
nosiłam czarne szydełkowane bikini.
Te wszystkie kolory i psychodeliczne efekty w programie?
To ja pokazałam ekipie, jak je łączyć...
i mamy to na ekranie.
Poćwiczmy trochę, teraz wszyscy to robią.
Kiedyś kobiety nie budowały mięśni.
Oddychaj...
z przepony.
Pokazałam wszystkim, co robię dla ciała: przysiady, wykroki.
To mój konik. Może być też twój.
Krążenie nogami.
Tak zbudowałam tyłek.
Potem czytałam krótkie opowieści, które sama pisałam.
Byrd's Book of Bedtime Stories.
Takie bajki na dobranoc.
Tylko dla dorosłych.
Najpierw cię podkręcałam, a potem usypiałam.
Najpierw zabrał ją na obiad, a potem na disco.
Po emisji dobranocek w programie zaczęli pojawiać się goście.
Ludzie nie rozumieli branży dla dorosłych.
Wyobrażali sobie innych z dildosami w buzi i uszach,
wtykających sobie je w tyłek.
Chciałam im pokazać, że te osoby są utalentowane.
ARTYSTKA EROTYCZNA
- Dziękuję. - Świetne!
- Podoba mi się! - Dziękuję.
Świetne!
Emitowano nas raz w tygodniu w środę o północy.
Bo środa to mały piątek!
Jest ze mną Samantha Fox, chcę...
Cięcie.
O mój...
Jeśli to dla ciebie za mało, mamy więcej!
Ze wzrostem popularności,
zaczęli pojawiać się nowi artyści i różni goście.
Rozsiądźcie się wygodnie, dziś będzie świetnie.
Naszym pierwszym gościem będzie Annie Sprinkle.
TWÓRCZYNI MULTIMEDIALNA
W programie opowiadałam o stu najgorszych doświadczeniach seksualnych.
Wszyscy promowaliśmy swoje pomysły.
To był nasz odpowiednik Internetu.
To taki postmodernistyczny porno-performance.
- Pornformance. - Tak.
Robin wspierała ludzi z branży erotycznej i robiła to z serca.
- Jak leci? - Świetnie.
Oglądam cię od lat. Świetny program. Pierwszy raz się dodzwoniłem.
- Bardzo dziękuję. - I wiecie co?
Mój program do dziś leci w powtórkach, mimo że technologia się zmienia.
To mój dekoder.
Na początku były jeszcze te stare skrzynki z pokrętłem...
potem z przyciskami.
To właśnie dzięki kablówce istnieję od tylu lat.
W latach 70. budowano coraz wyższe budynki
i zwykłe anteny przestawały łapać sygnał.
Dlatego coraz więcej osób przesiadało się na kablówkę.
Zamiast nadawać sygnał przez anteny,
jak zwykła telewizja, puszczono kable pod ulicami.
DZIENNIKARKA
Korzystając z publicznej przestrzeni,
operatorzy musieli udostępnić część kanałów mieszkańcom.
Tak powstała telewizja publiczna, telewizyjny Dziki Zachód.
Witam w programie. Nazywam się Ken Sander.
Dziś pytamy: czy Nowojorczycy powinni nosić broń?
Chodziło o umożliwienie lokalnym społecznościom,
pomijanym przez telewizję, pojawienie się na ekranie.
DZIENNIKARZ
Były to grupy kościelne...
sąsiedzkie stowarzyszenia...
CENTRUM SPOŁECZNOŚCI GEJOWSKIEJ
- Artyści, aktywiści... - Regan,
Connor i Anderson, to oni, trzej muszkieterowie.
- Polityka, zebrania miejskie. - Wino w puszce.
Manhattan Cable oferowało darmowy czas antenowy każdemu, kto się zapisał.
Po sercach widać, że dzisiaj walentynkowa edycja,
a w studio gościmy ikonę romantyzmu, zespół Beastie Boys.
Wkładasz palce tutaj, tam i idziesz tak...
Bez selekcji i przesłuchań, przychodzisz i jesteś w telewizji.
Dziś mamy świetne wino z Fixin...
Później Manhattan Cable, dorzucił Channel J.
Wczujcie się w klimat.
Channel J był jednym z pierwszych,
gdzie można było wykupić czas antenowy i sprzedawać reklamy.
MODELE/ESKORCI DZWOŃ
Dopóki coś nie było uznane za obsceniczne,
wszystkie chwyty były dozwolone.
Prowadzimy jedyny cotygodniowy program o trawce.
Nasze studio stało otworem. Nie było cenzury.
Jedyny zakaz dotyczył wzniecania ognia.
Jim Chladek to buntownik.
Miał biuro obok Time Warner.
Jakoś udało mu się podciągnąć kabel między budynkami,
by uzyskać dostęp do transmisji.
- To stara taśma. - Dlaczego wciąż je trzymasz?
Dobre pytanie.
Nie wiem, po co je trzymam.
Nie potrzebuję ich...
ale nie wyobrażam sobie ich wyrzucić.
Oryginały zostają, czy schowasz je w magazynie?
Nie mogę tyle płacić za przechowywanie.
Żyjemy z emerytury.
- Naprawdę chcesz dalej je trzymać? - Tak, te oryginalne.
Chcesz je wyrzucić?
Już nie działają. Są przestarzałe.
Zniszczyć je?
Co by było, jakbym umarła? Wiesz, co się stanie?
- Ty nigdy nie umrzesz. - Nie czynię cudów.
- Jaki będzie ich los? - Nigdy nie umrzesz.
- Serio? - Tak.
- Myślisz, że jestem Superwoman? - Tak.
Wiem to.
Jak umrę, przyjedzie tu komornik z miasta i wyrzuci je wszystkie.
Mają znaczenie tylko dla nas, bo włożyłyśmy w to całe nasze życie.
To demencja.
Nie wygram tym razem.
Central Park to moje podwórko.
Przychodzę tu, żeby odciąć się od wszystkiego...
i pobyć sama ze sobą.
Kiedyś przychodził też Shelly...
ale teraz cierpi na demencję,
więc zwykle jestem tylko ja i Om.
Urodziłam i wychowałam się na Manhattanie.
Zaraz po porodzie zabrano mnie matce i przekazano rodzicom adopcyjnym.
Mój przybrany ojciec prowadził sklep z antykami
i często tam przesiadywałam.
Zawsze okazywał mi miłość, byłam jego córeczką.
Zmarł, jak miałam osiem lat.
Wszystko się zmieniło.
Moja przybrana matka wyżywała się na mnie. Piła, płakała i krzyczała.
Mówiła, że nic nie osiągnę i że jestem brzydka.
W końcu ostro się pokłóciłyśmy.
Powiedziała wtedy: „Jak ci się nie podoba, to wynocha!”.
Więc się wyniosłam.
Spakowałam potrzebne rzeczy, nie było ich wiele.
Spałam w Central Parku przez kilka dni.
Roiło się tam od hipisów.
Czysta wolność.
Lata 60. były przebudzeniem miłości i seksu.
Można było otwarcie mówić o swojej seksualności.
Wtedy zrozumiałam, że pociągają mnie też kobiety.
Miałam dziewczynę.
Wiedziała, że muszę się gdzieś zatrzymać, więc zaprosiła mnie do swojej rodziny.
Kilka lat później zdałam maturę i zaczęłam studia.
Chciałam zostać dyrektorką artystyczną, kreatywną, reżyserką.
Poszłam na uczelnię artystyczną.
Zapisałam się na zajęcia plastyczne, ale potrzebowałam pieniędzy.
Zaczęłam więc pozować do rysunków, musiałam być naga.
Moja przyjaciółka powiedziała: „Skoro pozujesz nago i się nie krępujesz,
może weźmiesz udział w konkursie piękności dla nudystów?”.
Panie i panowie, rzućmy okiem na numer osiem.
Oto ona.
To było jak konkurs Miss USA, ale wszyscy byli nadzy.
No proszę.
Nie są wspaniałe? Te kształty, rozmiary, kolory...
Zauważył mnie magazyn dla dorosłych
i zaproponował sesję do świątecznego numeru.
WIELKI ŚWIĄTECZNY PLAKAT EROTYCZNY
Całe życie słyszałam od matki, że jestem brzydka.
Myliła się.
Zrozumiałam, że mam świetną figurę, tyłek.
Lata 70. były szalone. Disco, orgie.
Byłam ich królową.
Dostępność pigułek antykoncepcyjnych zmieniła życie kobiet.
Mogły uprawiać dużo seksu, nie bojąc się ciąży.
Puściły hamulce, zaczęły eksperymentować z różnymi partnerami.
Ta epoka seksualnego wyzwolenia chyba osiągnęła szczyt.
To seksualny Disneyland, pozwalający spełnić dzikie fantazje.
Chodziłam kiedyś do klubu dla swingersów.
Robiłam to, bo kocham seks. Uwielbiam!
Uprawiałam seks z aktorami porno poza kamerą.
Zapytali mnie: „Skoro i tak robisz to poza kamerą,
to czemu nie wystąpisz za kasę?”.
Pomyślałam: „No dobra”.
Czyż nie jest atrakcyjna?
Oui, oui.
Zaczęłam występować w filmach.
Zrób ze mną co chcesz.
Mój najpopularniejszy film to Debbie Does Dallas.
Grałam Panią Hardwick ze sklepu ze świecami.
Premiera obyła się w kinie dla dorosłych na Times Square.
Kiedyś nawet magazyn The New York Times reklamował filmy porno.
Deep Throat zapoczątkował wtedy ich złoty wiek.
Tu Harry Reems, przeprowadzam wywiad z Robin Byrd.
Nie! A Veronica Hart?
Daj mi swój autograf, a ja tobie mój numer.
Wchodzę w to!
Filmy grano w kinach i można było przyjść z mężem lub żoną.
Przyjeżdżały gwiazdy porno, byli paparazzi.
Jak na zwykłej premierze filmowej.
Nie ma mowy, żebym czegoś żałowała.
Zagrałam w 13 filmach. Nie planowałam tego.
Moje życie zawsze przypominało pinball,
odbijałam się od jednego zdarzenia do drugiego.
Tak poznałam Shelly’ego.
Kręciłam w parku i nagle zauważyłam znajomą twarz.
To był on.
Podeszłam do niego i zapytałam,
czy pamięta nasze spotkanie na Fire Island z zeszłego lata.
To chyba miłość od pierwszego wejrzenia. Albo drugiego.
Wiele nas łączyło.
Ja interesowałam się sztuką, on był artystą.
Był znanym dyrektorem artystycznym i kreatywnym.
Miał własną agencję reklamową
i współpracował z dużymi markami.
Był ważną postacią w branży, ale nie to mnie pociągało.
Przyciągnęła mnie jego wrażliwość i ciepło.
Był osobą, którą zawsze chciałam poślubić.
Uprawialiśmy seks w nietypowych miejscach, o których nawet by nie pomyślał.
Zawsze byłam na górze.
Potem zamieszkaliśmy razem i cały czas tam mieszkamy.
Sto lat, droga Robin!
Dziękuję! Rozbierać się!
Cześć. Jestem Shelly. Mieszkam w bucie.
To moja przyjaciółka Robin. Też tu jest.
To moje 69 urodziny.
Seksi liczba.
Rok temu miałam 68.
Ty zrób mi, a ja tobie.
Jakie to dobre.
Po co komu prawdziwe jedzenie?
Bita śmietana.
Grałam kiedyś w filmie, w którym byłam nią pokryta.
Jest pyszna, ale ciężko ją zmyć ze skóry.
Pamiętasz, jak wróciłam do domu i musiałam się myć przez jakieś...
Trzy tygodnie.
Byłam jak deser lodowy, ludzie mnie zjadali.
Pycha.
Który raz jesteśmy tu w moje urodziny?
- Pierwszy. - Nieprawda.
- Drugi. - Nie.
Trzeci.
W lipcu minie 50 lat odkąd jesteśmy razem,
od co najmniej 45 lat przychodzimy tu razem.
- Jak się poznaliśmy? - Poznałem Byrd...
- Pamiętasz? - Nie.
Jak nie.
- Nie pamiętasz? - Podpowiedz mi.
Fire Island.
Nadal jest dowcipnisiem. Ale to nie ten sam człowiek.
Był przy podpisywaniu umowy z Manhattan Cable,
dzięki której zostaliśmy producentami.
Potem, w studiu, nadzorował pracę ekipy.
Mieliśmy kamerzystę, głuchego dźwiękowca, dyrektora technicznego daltonistę...
i mnie.
Miał przezwisko Goniec,
jego zadaniem było odbieranie telefonów
i proszenie rozmówców, żeby poczekali.
Zawsze powtarzałam: „On robi najlepszą minetę w mieście!
Kawę, herbatę, minetę!”.
Goniec, goń się.
Nie mówię do niego po imieniu...
Goniec nas pogoni. Dzwońcie pod nasz numer.
Widzowie mają wyobrażenie tego kim jestem, ich fantazją.
Nikt nie wiedział, że jesteśmy małżeństwem.
To ogromny szok usłyszeć, że jestem z nim od 1974.
Ja, królowa orgii?
On nigdy mnie nie oceniał.
Nazywałam Shelly’ego Gońcem,
ale był kimś o wiele więcej. Wciąż jest.
FIRE ISLAND - NOWY JORK
Z demencją to zupełnie inna historia...
Hej! Jak się masz?
Cześć wszystkim!
Dobry wieczór...
Cześć wszystkim!
- Witajcie podróżni! Jak leci? - To ona! Byrd!
Tu siadam każdego ranka.
Wiem, ale teraz nie usiądziesz.
To na pewno.
- Musimy zdążyć na prom. - No ba.
To nasza pięćdziesiąta rocznica.
Po raz pierwszy spotkaliśmy się na Fire Island.
Chciałam sprawdzić, czy uda mi się odświeżyć mu pamięć.
Może coś sobie przypomni.
Dzięki stary!
Wygląda znajomo?
Nie.
Po co tu jesteśmy?
Jestem tu, bo cię kocham.
Nie będziemy szli tak daleko.
Będziemy, chodź.
Nie chcesz tego robić.
Wystarczy.
Dla mnie to koniec trasy.
- Nie chcesz iść dalej? - Nie.
- Może zostaniesz tutaj, a ja pójdę dalej? - Jasne.
Straszny upał.
Nie sądziłam, że to tak daleko.
Może jak miałam naście lat...
Teraz to dla niego za dużo...
ma osiemdziesiąt cztery lata.
Wiecie co?
To chyba ten dom...
ale coś się zmieniło.
Wygląda inaczej niż pięćdziesiąt lat temu.
Świetna koszulka.
- To ja. - Ty?
- Tak. - Nie żartuj!
- Znasz moje... - Oczywiście.
- Mogę zrobić zdjęcie domu? - Jasne.
Dziękuję.
Te wspominki były bardziej dla mnie.
Shelly od początku znajomości był obserwatorem.
- Pociągałam go dlatego... - Dorwać Byrd...
...że byłam obiektem jego obserwacji.
Pamiętasz tamten sklep ze zdrową żywnością?
No jasne.
- Był najlepszy ze wszystkich. - Czy ja...
nie chodziłem tam do fryzjera?
Gdzieś tam?
Tak! Strzygłeś się... na następnej ulicy.
Stara, dobra 42. druga ulica.
Dawniej to był plac zabaw dla dorosłych, dosłownie!
BUDKA NAPALEŃCÓW
Jeden gorący żeton i masz wszystko.
Połaskoczemy cię gdzie trzeba, rozpalimy do czerwoności
i sprawimy, że zadrżysz.
Tam był Gaiety.
Był to klub z męskimi tancerzami go-go.
Za rogiem był drugi, z kobietami dla hetero mężczyzn.
Tylne drzwi Gaiety łączyły je ze sobą.
Faceci przychodzili „na kobiety”, a potem i tak zakradali się do Gaiety.
Byrd szwendała się po 42. ulicy, zbierając gości.
Chodziła od Show World do...
Jak się nazywało to drugie?
Show Palace.
Byrd może tańczy tam wieczorem. Sprawdźmy to.
GŁOS PORSCHE LYNN - ARTYSTKI EROTYCZNEJ
Występowałam w Show World.
Wypytywałam wszystkich,
co muszę zrobić, żeby trafić do programu Robin.
Okazało się, że muszę być sławna.
Pewnego razu, po występie, zapukała do drzwi mojej garderoby,
przedstawiła się i zaprosiła mnie do programu.
Później byłam najczęściej występującą aktorką porno w jej programie.
Zawsze był tam Goniec,
Robin biegała, krzyczała i wydawała wszystkim polecenia.
- Potrzebujesz filtra? - Nie.
Cudownie.
STUDIO TELEWIZYJNE
Pan Goniec powiedział, że mamy przebrać się w łazience.
Była wielkości szafy.
Albo szafki na miotły.
ARTYSTKA EROTYCZNA
Byliśmy tam ściśnięci jak sardynki.
Obcy ludzie przebierający się razem, totalny ścisk.
Po zebraniu ich wszystkich w studio ustawiałam ich w kolejce.
Po tym zostawało mi dziesięć sekund, żeby się przygotować.
Dlatego często pudrowałam się przed kamerą,
ludzie lubią patrzeć, jak ktoś się maluje,
wprowadziłam to do programu.
Cześć, tu Robin Byrd...
a to The Robin Byrd Show.
Zwykle w tym momencie mam nałożony puder,
ale w studio jest taki chaos, że zrobię to teraz.
Jestem reżyserką.
Reżyseruję przed kamerą: „Panie operatorze, jak się pan ma?
Niech pan podejdzie!”.
I bawię się kamerą.
Błyszczę się, panie operatorze?
Nie? Dobrze.
Nie ma nic lepszego, niż telewizja na żywo.
Publiczność na żywo, telewizja, jedno ujęcie.
Dostajesz to, co widzisz.
To powinna być lekcja makijażu, teraz nakładamy...
Ona właściwie robiła wszystko.
W programie wydaje się roztrzepana i wesoła,
ale kiedy przychodzi do nagrań, to prawdziwa businesswoman.
Rozsiądź się wygodnie.
To Joey, ministrant.
Nagle wskakuje za kamerę...
i mówi: „Podczas filmowania, będę do ciebie mówić.
Możesz patrzeć, ale nie odpowiadać”.
No dobra.
Nie mów do mnie, tylko słuchaj! Jestem reżyserką.
Instruowałam ich: „Siedzę ci na twarzy,
na kutasie, pochyl się, pokaż mi tyłek, rozsuń pośladki, padnij na czworaka”.
Tańczyliśmy i nagle pojawiał się uśmiech.
Komplementowała cię,
jednocześnie robiąc zbliżenie na krocze, a ty nie mogłeś nic odpowiedzieć.
Program kończyliśmy zawsze piosenką Baby, Let Me Bang Your Box.
To satyra, więc łapałam ludzi za cycki i wkładałam między nie głowę.
To, co publiczność sama chciała robić.
Robiłam to, bo uważałam, że kobiecie wolno.
Wyciągnęłam penisa i wsadziłam go sobie do oka.
Nagrałam i sama zaśpiewałam tę piosenkę.
Koniec programu był zabawny, udawaliśmy, że sobie obciągamy.
Każdy z głową między nogami. Coś cudownego.
ARTYSTA EROTYCZNY
Szaleństwo. Wszyscy udawaliśmy...
Cześć, Heather. Jak leci, złotko?
...że robimy sobie dobrze na scenie.
To był niekończący się spektakl.
Chcę ci powiedzieć, że oglądam program co tydzień.
Jak miło.
Jestem gejem. Oglądamy go z ukochanym i mamy ubaw.
Świetnie!
Zauważyłam, że wielu gejów ogląda mój program.
Zaczęłam więc chodzić do gejowskich kin i zapraszać tamtejszych artystów.
Prosto z klubu Show Palace, brazylijska bomba seksu...
Vladimir Correa.
Niestety mój dyrektor techniczny był homofobem i musiałam go pożegnać.
Zaproszenie facetów to był dobry dodatek,
dzięki temu zaspokajałam potrzeby widzów, których nie interesowały kobiety.
Dekadę temu bycie gejem groziło zatrzymaniem i więzieniem.
Teraz włączam telewizor
i wyskakuje mi Robin Byrd z nagimi tancerzami.
To uwalniające.
To były moje pierwsze wspomnienia nagich ciał
w takim półseksualnym kontekście, ale i zwykłej swobody wobec nagości.
Robin Byrd tworzyła miejsce, gdzie można było być sobą,
nie istniało tam tabu.
Wyraziła to jasno. Seks był normalny, naturalny i dla każdego.
Spacerując z partnerem w nocy po Village, widzieliśmy świecące się na czerwono okna.
Nie rozumieliśmy, co to jest.
W końcu odkryliśmy, że o dziesiątej zaczyna się program Robin.
Wtedy zaczęliśmy go oglądać.
Wszyscy uwielbiali program. W barze Julius była kablówka.
Włączaliśmy ją i skandowaliśmy jej imię.
- Cześć, Robin. - Cześć! To Tree z baru Julius.
Gejowska widownia przyjęła mnie inaczej.
Naprawdę mnie pokochali.
Wystąpisz w środę, w Boże Narodzenie?
Tak, jasne!
Będę cię oglądał w pracy, dotrzymamy sobie towarzystwa.
Jasne!
Doszło do tego, że dostałem niemal prywatny numer
i zawsze trafiałem na początek kolejki.
- Jesteś na żywo, cześć! - Cześć, Robin!
- Cześć, Tree! - Jak leci, skarbie?
- Widziałeś Jeffa? - Chciałem zdjąć mu pierścień z penisa.
- Czekaj. Co z Keithem? - Będziemy sięgać po szczyt wielokrotnie.
Czasami gościła facetów, których nikt nie tknąłby nawet kijem,
ale i prawdziwych przystojniaków, których chciałem, żeby zabrała do baru.
Zawsze pytała, ile jest tam osób.
- Ile jest tam osób? - Około dwudziestu pięciu!
Cześć! Machamy do Tree! W barze było kiedyś naraz dwudziestu pięciu.
Program Robin trafił w idealny moment,
między zamieszkami w Stonewall a epidemią AIDS.
Jest to okres rewolucji seksualnej,
ruchu gejowskiego i większej otwartości,
to pokrzepiające.
Przyjechałem tu w 80. roku z Long Island.
Mogłeś być biseksualny, gejem czy lesbijką.
Ludzie uwielbiali seks, był całkowicie na miejscu.
To było niesamowite.
Niestety w ciągu dwóch lat wszystko się zmieniło.
NOWA CHOROBA, MEDYCY ZANIEPOKOJENI
Zyskaliśmy wolność seksualną...
ale nastąpił szybki zwrot.
CHOROBA BUDZI NIEPOKÓJ
Dziś Narodowe Centrum Kontroli Chorób w Atlancie opublikowało wyniki badania,
ujawniające, że styl życia niektórych homoseksualnych mężczyzn,
wywołał epidemię rzadkiej postaci raka.
Według badaczy 413 osób zachorowało w minionym roku.
Widziałem, jak umierają moi przyjaciele.
BARMAN
Rodzice mojego przyjaciela Richiego myli go w garażu wężem ogrodowym,
zakazując mu korzystania z wanny.
Jako młody gej z HIV-AIDS, musiałem przejść na rentę.
Straciłem pracę. Nie miałem życia seksualnego,
a te którego pragnąłem, budziło we mnie strach.
30 000 OFIAR AIDS
Piętno społeczne było okropne.
Kierowcy karetek odmówili przewozu pacjentów z AIDS.
Powiedzieli, że mnie nie dotkną.
AIDS. NAZWA BRZMI NIEWINNIE.
Kiedy na początku lat 80. pojawiło się AIDS,
myślano, że wystarczy jedno spotkanie i umierasz w cierpieniu.
Seks uznano za zło.
Nadszedł czas radykalnych zmian praktyk seksualnych i stylu życia.
Z badań wynika, że ośmiu na dziesięciu gejów
zrezygnowało z seksu bez zabezpieczeń.
Ronald Reagan nigdy nie wypowiedział słów „HIV” ani „AIDS”.
Nie uznawał tego, co działo się na świecie,
aż było za późno.
Działajcie! Walczcie z AIDS!
Co lato przyjeżdżałam na Fire Island, ale moich przyjaciół było coraz mniej.
POMOC CHORYM NA AIDS
Czy nie powinno być więcej informacji na temat bezpiecznego seksu?
Szoruj zęby i bierz gumki, a ja nałożę błyszczyk.
Miałam platformę, gdzie mogłam zabrać głos.
Była to telewizja społeczna. Do tego została stworzona.
Noszenie gum w portfelu...
nie gwarantuje...
bezpiecznego seksu.
Muszą trafić z portfela na twojego penisa, żeby było bezpiecznie.
W programie uczyła bezpiecznego seksu, pokazując wszystko na żywo.
Mam swoją gumę, a ty?
I gumy dentystyczne!
Każdy powinien je mieć!
To było zabawne i rozrywkowe.
Aby jej użyć, trzeba odciąć ten mały zwinięty kawałek
i go rozwinąć. Tyle.
Powstaje prostokątny kawałek lateksu do uprawiania seksu oralnego.
Zapewniło mi to bezpieczeństwo.
To nie jest proste, jak jest się młodym, głupim i napalonym.
W końcu zacząłem się zabezpieczać.
W tych torebkach trzymam lubrykant i gumy!
To w dużej mierze dzięki Robin.
Chcesz jedną? Masz?
Dzięki niej zrozumiałem...
że jako społeczność mamy obowiązek dbać o nasze zdrowie.
To bardzo silne przesłanie.
MILCZENIE TO ŚMIERĆ
Ludzie umierali i tracili swoich bliskich.
Chciałam dać im miłość, której im brakowało.
Chcę, żebyście się położyli, rozgościli
i przytulili do swoich bliskich.
Że co?
Nie macie ich?
Zawsze macie mnie, Robin Byrd.
Naprawdę.
Szczerze mówiąc, były noce,
że mogłem liczyć tylko na nią.
Brzmi to dziwnie...
ale byłem wdzięczny, że była przy mnie.
Również za to, że w moim życiu pojawiła się choćby namiastka seksu,
który wyparował z mojego życia.
Nie miałem nikogo bliskiego...
ale zawsze miałem Robin.
To cudowne.
Jej lekcje mi pomogły,
jak byłem w rozsypce i próbowałem naprawić swoje życie.
Jedną z nich była akceptacja siebie jako geja
i jak się w tym odnajduję.
Robin Byrd znaczyła wszystko dla tej kultury.
Kiedy mówię o kulturze, mam na myśli ludzi,
którzy byli wyrzutkami, o których zapomniano, skreślono.
Jej aktywizm był niezamierzony.
GŁOS PERFORMERKI SANDRY BERNHARD
AIDS szalało.
Starała się podtrzymać radość, iskierkę życia i spontaniczność seksu,
ale i też przypomnieć, że jeden zły ruch i wpadasz w kłopoty.
Będąc na plaży
około piątej rano,
zobaczyłam trzech facetów uprawiających seks.
Nic w tym złego,
ale nie używaliście gumek!
Najwyraźniej moje przesłanie nie dociera do wszystkich,
mam na myśli was!
Następnym razem, jak najdzie was ochota na anal, użyjcie gumki.
Widziałam ją i wyjęłam, chyba.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio je odtwarzaliśmy.
Annie Sprinkle napisała do mnie w mailu, że powinnam zarchiwizować taśmy.
Swoje zarchiwizowała na Harvardzie.
Słuchajcie.
„Droga Robin, pozdrowienia z San Francisco.
Masz niesamowite archiwum i dorobek.
Udokumentowałaś całe pokolenia społeczności
związanych z ruchem wolności seksualnej,
aktywistów, pionierów rewolucji seksualnej,
wizjonerskich edukatorów seksualnych i nie tylko”.
Wzrusza mnie to. To niesamowite.
„Twoje archiwum jest wyjątkowe
i musi zostać zachowane dla przyszłych pokoleń,
zanim będzie za późno”.
„Jeśli sami nie opowiemy swojej historii,
zrobią to ci, którzy chcą nas wymazać.
Nie możemy na to pozwolić.
Pieprzyć to.
Zacznij zabezpieczać swoje archiwum już teraz.
Czas ma znaczenie.
Przenieś je do bezpiecznej instytucji, zanim faszyści to wszystko spalą.
To może się wydarzyć”.
Dobrze, Annie, zrobimy to.
Kochanie, jak tam u ciebie? Gdzie jesteś?
Jestem na Brooklynie.
Spotykam się z archiwistą, pamiętasz?
Na Brooklynie, o rany! Kiedy wrócisz?
Niedługo.
Muszę oddać całą bibliotekę? Będą chcieli moje rzeczy?
Będę musiała wszystko zdigitalizować?
Kto za to zapłaci?
Cześć, jestem Robin.
- Jestem Daylon. Miło poznać. - Mnie również.
Pokażę ci parę rzeczy, żebyś lepiej zrozumiała, czym się zajmuję.
Chętnie, jestem w tym nowa.
Mało kto się tym zajmuje.
ARCHIWISTA
- W moim domu nazywa się to zbieractwem. - U mnie czasem też.
- Veronica. Uwielbiam ją. - Tak, pracuję z nią i z Annie.
Z Annie, no tak. Właśnie dzięki niej...
się poznaliśmy.
Jeśli zdecydujemy się na współpracę...
kolejnym z kroków będzie przejrzenie twoich materiałów.
W rozmowie wspominałaś o taśmach.
Mam większość na U-maticu.
Część z nich przeniesiemy do formatu cyfrowego.
Otrzymam je z powrotem?
Nie, instytucje, z którymi współpracuję, wolałyby je zatrzymać.
Są dla mnie i mojego męża bezcenne.
To moje oczka w głowie.
- Moje dzieci. - Oczywiście.
Muszę odebrać, to mój mąż.
Kochanie, gdzie jesteś?
Rozmawiam z archiwistą, żeby sprawdzić,
czy da się zarchiwizować wszystko na Harvardzie,
- Columbii, albo... - Szpitalu psychiatrycznym.
Nie, tam nie.
Nie dajesz mu żadnych taśm?
Nie, jeszcze nie.
Jeszcze nie. O rany.
Bądź bardzo ostrożna. Nie pozbywaj się ich.
Wiesz, że nie oddam naszych dzieci.
Dobrze, nie zapomnij o tym.
Nie mogę, bo ciągle mi o tym przypominasz.
Dobrze, zadzwoń do mnie.
Dobrze kochanie, zadzwonię, jak będę wracać.
Jak zdecydujesz,
czy chcesz moje materiały?
Muszę obejrzeć archiwum i dowiedzieć się o czym rozmawiamy.
MAGAZYN
Cholera.
- Chcesz to wszystko przejrzeć? - Jasna cholera.
To one! Oryginalne koszulki z programu.
Każda z autografem na moim tyłku.
Każda z dedykacją od Robin Byrd. Mój Boże.
Witaj, stary przyjacielu.
Patrząc na ten znak, mam ochotę wrócić na antenę,
ale chyba nikt nie chce oglądać 70-latki w szydełkowym bikini.
Nie chodzi o wiek,
ale już nie jestem tak seksowna.
Mówiąc wprost.
Niezłe starocie. Mój Boże.
O rany.
Odcinki z Sandrą Bernhard.
Usłyszałam o Robin Byrd latem, grając tu w spektaklu poza Broadwayem.
Codziennie siedziałam do późna.
Pewnego razu po powrocie do domu postanowiłam zadzwonić.
W tamtych czasach to było coś...
odkrywczego.
Ta możliwość rozmowy na żywo w telewizji.
Powiedziałam jej, jak uwielbiam program
i że dotrzymuje mi towarzystwa w nocy.
Wpadłyśmy na pomysł, żebym pojawiła się w programie i współprowadziła go.
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Świetnie. Połóż się i rozgość się.
Załóż swoje rajstopy. Gumki.
Jedwab i satynę!
Jesteśmy tu z Lily Marlene.
To było zabawne i niezwykłe.
Ile filmów nakręciłaś od początku kariery?
- Około 200, 300 w ciągu pięciu lat. - Chwileczkę.
Katherine Hepburn ma tytuł dla każdego z nich, skarbie.
Jak to robisz, do diabła? Dzisiaj zapytamy o to Lily Marlene.
Chyba jestem seksoholiczką.
Cudownie!
To były lata 80. Wszystko było szalone, zabawne i przełomowe.
„Program The Robin Byrd Show to hit.
Pani Byrd to postać kultowa.
Dzięki szydełkowanemu bikini, białym paznokciom,
siostrzanej serdeczności wobec gości oraz figlarnej ciekawości,
stała się kiczowatą Statuą Wolności dla miasta, które nigdy nie śpi”.
Wracamy z Barrym Manilowem.
Robin ma nosa do rozgłosu.
Wie, jak pojawić się w kolumnach plotkarskich.
Pamiętam, jak Barry Manilow wyznał, że jest jej wielkim fanem.
Nazywa się Robin Byrd i prowadzi program w kablówce.
Zrobiliśmy sobie zdjęcie na przyjęciu i nagle w planach mamy ślub.
POŚLUBIĘ TĘ GWIAZDĘ PORNO
Widziałam w gazecie, że ty i Barry Manilow jesteście zaręczeni.
Poprosił mnie o rękę, ale brakuje pierścionka.
Wykorzystała to, zdobywając przy tym rozgłos.
Kiedy Robin zaczynała, był to skromny program dla jej sąsiadów,
ale kiedy twoim osiedlem jest Nowy Jork, lider sceny medialnej w kraju,
wszyscy to oglądają.
Cześć wszystkim!
Cześć wszystkim, jestem Robin Byrd, a to jest mój program!
Kiedy zrobili skecz, nie mogłam w to uwierzyć,
byłam w ogólnokrajowej telewizji!
GŁOS AKTORKI CHERI OTERI
Powiedzieli mi, że mam zagrać Robin, odpowiedziałam, że nie ma mowy!
Nie założę szydełkowanego bikini!
Wpadłam na pomysł, żeby powiększyć górę bikini dużymi sztucznymi piersiami
i dopasować je do moich.
Nie zapomnijcie użyć gumek! Widzimy się jutro o północy!
Zadzwoniła do programu i powiedziała: zapytaj mnie o cokolwiek.
Spytałam ją, czy myślała o podniesieniu jakości produkcji,
a ona na to: „Nikt nie chce oglądać profesjonalnego porno”.
Dała mi swój błyszczyk.
Włożyłam go do plastikowej torebki i trzymałam w szufladzie,
kiedy ktoś pytał, co to jest, mówiłam, że to błyszczyk Robin.
Mój Święty Graal!
Po dziesięciu latach zaczęłam zarabiać pieniądze.
Była taka kobieta o imieniu Betsy Superfon.
Mieszkała w Kalifornii. Była gwiazdą linii telefonicznych.
Jaka jest twoja fantazja na dziś?
Prowadziła sekslinie i linie astrologiczne.
Wykupiła mnóstwo czasu antenowego w moim programie na swoje seks telefony
Ja przylatywałam do Kalifornii,
a ona woziła mnie swoim Rolls Roycem o numerze 9-7-0 GIRL.
GŁOS BOBA MORRISA
Linie telefoniczne były czymś wielkim
przed pojawieniem się aplikacji, kamerek internetowych czy OnlyFans.
Wystarczyło zadzwonić, jeśli chciałeś się podniecić.
Numery telefonów były nawet w magazynach.
DZIEL SIĘ FANTAZJĄ
To był w zasadzie analogowy sexting.
Nigdy nie wiedziałeś, z kim rozmawiasz i to dodawało pikanterii.
Puść wodze fantazji. Chwyć za telefon.
Zdałam sobie sprawę, jakie to było lukratywne,
więc stworzyłam swoje własne linie.
To nasz numer 9-7-0-BYRD. Tak jest, 9-7-0-2-9-7-3.
Później na moim samochodzie
pojawiła się tablica rejestracyjna z napisem 970-BYRD.
Żyła chwilą, będąc prawdziwą businesswoman.
Odbierzmy parę telefonów. Numer to 475 1550.
Połączenie jest darmowe.
Nie trzymamy was na linii. A nawet jeśli, jest za darmo.
Ale jeśli chcecie wydać trochę pieniędzy, zadzwońcie pod numer 970-BYRD,
wesprzyjcie program i porozmawiajcie z moimi dziewczynami.
Czekają na was.
Mój reklamodawca był gejem.
Zasugerował stworzenie programu tylko dla mężczyzn,
tak aby gejowska publiczność mogła oglądać tylko mężczyzn
i mieć własne linie telefoniczne.
Nazwaliśmy go Robin Byrd's Men for Men.
Zgodziłam się, żeby zrobić osobną infolinię dla mężczyzn.
Palce lizać!
Z czasem powstała kolejna linia dla osób transseksualnych.
Ta szalona kobieta w szydełkowym bikini miała nosa do biznesu.
FIRE ISLAND, NOWY JORK
Nie wolno ci tu być...
Mały alfa!
Taka z ciebie alfa, nie poleżysz spokojnie.
Nie chcesz. Przytrzymam cię...
Co robisz, okadzić cię?
No dobra.
Cholera!
Koniec z rytuałem.
Razem z Shellym często spacerowaliśmy plażą w stronę domu w którym jesteśmy.
Pewnego razu okazało się, że był na sprzedaż.
Pieniądze zarobione z linii, pozwoliły mi zaciągnąć dużą hipotekę.
Po otwarciu drzwi, powiedziałam Shelliemu: „Nic nie mów, bardzo mi się podoba”.
Na zdrowie wszystkim! Witajcie w Byrdlandzie.
Wszystko w tym domu ma swoje znaczenie.
Kocham disco, więc mam swoje kule.
Kiedy zamawiałam ten obraz...
Trochę wiązania jeszcze nikomu nie zaszkodziło.
Jeśli zrobicie to dobrze.
To był dom imprezowy.
Uwielbiam ćwiczyć.
Szkoda tylko, że nie mam teraz figury, żeby się pochwalić.
Trochę zardzewiało, ale daje radę.
W sercu i duchu jestem młoda,
ale moje ciało... sami wiecie.
Mając 65-letni samochód...
trudno znaleźć do niego części.
Wybrałam Fire Island, bo to piękne miejsce do życia.
Od początku XX wieku jest to oaza dla osób homoseksualnych.
JESTEŚCIE GEJAMI?
Wolność wypowiedzi...
jest dla mieszkańców bardzo ważna.
Czują silną potrzebę obrony swoich praw.
Ostrzegamy dostawców szerzących treści obsceniczne i pornograficzne.
Wasze dni są policzone.
Dzięki Bogu mamy prezydenta podzielającego nasze wartości.
Stoimy po stronie tradycyjnej rodziny i przeciw pornografii.
PORNOGRAFIA TO NIE SZTUKA
Po epoce wolnej miłości lat 60. i 70. przyszła fala moralnej paniki.
Ed Meese i konserwatywny ruch Moral Majority zaczęli mnie atakować.
Wieczorem kontrowersje wokół raportu o pornografii
prokuratora generalnego Edwina Meesa’a.
Meese ogłosił ogólnokrajową akcję przeciwko pornografii.
W rażący sposób wykorzystują osoby pokazywane na zdjęciach i w filmach.
Wyrządzają społeczeństwu ogromne szkody.
Meese zapowiedział ustawę zakazującą pornografii w telewizji kablowej
i usługach telefonicznych.
PRAWNICZKA
W tym momencie część ruchu feministycznego
łączy się z konserwatywną prawicą religijną,
uważając pornografię za najokrutniejszą formę krzywdzenia kobiet.
Czas antenowy zaczął być problemem społecznym
przez nadmiar treści seksualnych.
Zaczęli mnie cenzurować.
Nie może być!
To pudełko z napisem „Listy od fanów”.
O rany.
„Droga Robin, te świnie doprowadzają mnie do szału.
Każdy kto chce, żebyś zniknęła,
może po prostu przełączyć kanał i się odpierdolić”.
Time Warner wniósł petycję o zdjęcie mnie z anteny.
Próbowali zebrać od wszystkich podpisy,
że oglądają nieprzyzwoite programy.
Widzowie byli...
wściekli.
„Droga Robin, jak zdejmą twój program, to rezygnuję z kablówki.
Ich celem jest nic innego jak próba wprowadzenia kontroli nad tym,
co ludzie mogą oglądać w własnym domu”.
To od Sy Newhouse’a.
„Jako znany wydawca i autor jestem zszokowany,
że nowojorska telewizja kablowa dopuszcza się cenzury.
Zachowuje się jak banda faszystów, co jest niedopuszczalne.
Mamy znaczący wpływ w mediach, zarówno tutaj, jak i w całym kraju”.
Sy Newhouse, Conde Nast Publications.
To kawał kanapki!
Nie do wiary!
W nasz głos się wsłuchajcie! Wolności wyboru nam nie zabierajcie!
UWOLNIĆ BYRD
Program przez ponad 14 lat był poza radarem, ale to już koniec.
W nasz głos się wsłuchajcie! Wolności wyboru nam nie zabierajcie!
Wstyd!
Głośny i burzliwy protest przed biurami właścicieli Manhattan Cable,
gdzie Byrd, jej widzowie i inni twórcy Channel J,
są gotowi do walki.
UWOLNIĆ BYRD, STOP CENZURZE
Wszystko inne zabierajcie, Channel J zostawcie!
Nie mówię wam, co macie oglądać. Macie wolność.
Ja tylko proponuję inną opcję, do tego co jest dostępne.
Rząd zaczął zwiększać presję na nadawców i kablówkę...
zaostrzając przepisy.
Wtedy prawnicy zaczęli sprawdzać wszystko, co robiłam.
UWOLNIĆ BYRD, STOP CENZURZE
Duże firmy takie jak Time Warner, przede wszystkim interesowały zyski
i reagowały na naciski polityczne, kierując się własnym interesem.
I tak dochodzimy do ustawy kablowej z 1992 roku.
Ustawodawca z Nebraski chce uchronić
„świętość” twojego domu przed niechcianą nieprzyzwoitością.
Próbuje usunąć Robin Byrd z telewizji,
dając operatorom prawo do odmawiania emisji.
Ustawodawcy ponownie krytykują programy i zgłaszają poprawkę do ustawy.
Członkowie oddają głosy.
Kongres uchwalił ustawę...
dopuszczającą cenzurę.
Chcieli zakodować mój kanał,
sprawić, że nie dałoby się go oglądać.
Wtedy zrozumiałam, że protest to za mało.
Razem z Alem Goldsteinem i Lou Malettą pozwaliśmy Time Warner.
Mieli własne programy na Channel J.
Walczyliśmy o to samo, o wolność słowa.
Chcieli zakłócić twój sygnał. Zniechęciłoby cię to?
Kanał był dostępny tylko na życzenie odbiorcy.
Co w tym złego?
Musiałbyś wyjść z szafy.
Uważają to za nieprzyzwoite.
Ludzkie ciało takie nie jest.
Pokazuję je, ludzie tańczą, to forma sztuki.
Nie zamierzam być nieprzyzwoita.
Co to znaczy?
Bezdomność jest nieprzyzwoita, dzieci bez rodziny.
Nie uważam, żeby ludzkie ciało tańczące do muzyki było nieprzyzwoite.
SĄD ZAJMIE SIĘ SPRAWĄ TELEWIZJI KABLOWEJ
GŁOS DZIENNIKARZA MICHAELA MUSTO
Kiedy Robin dołączyła do pozwu, by zachować program,
stała się ogólnokrajową sensacją.
Joan, Donahue, każdy chciał ją mieć u siebie.
Zdradź swoim fanom, czy to już koniec?
Czy to finisz?
Walczę z całych sił.
Nie poddam się łatwo. Moi fani są za mną w stu procentach.
Bojkotują cenzurę.
Chodzi o wolność słowa i wypowiedzi. To jest Ameryka.
Bałam się utraty widzów.
Że negatywna opinia o programie się rozniesie.
Że stracę sens tego, co robię.
Nowa batalia sądowa o pierwszą poprawkę i cenzurę, a stawką jest...
Sąd Najwyższy musi rozstrzygnąć, czy chodzi o wolność słowa,
czy o prawo operatorów do...
Gdy zapadła decyzja w sprawie pozwu...
byłam tutaj.
Kongres twierdził, że chroni dzieci, uchwalając ustawę o cenzurze,
zakazującą operatorom emisji takich programów.
Czekałam, aż Sąd Najwyższy zdecyduje, czy mój program zostanie zakazany.
Do zobaczenia po drugiej stronie!
Zadzwonili do mnie i powiedzieli, że decyzja zapadła.
Sąd Najwyższy zakazał rządowi federalnemu ingerowania w treści telewizji kablowej.
Emisja treści seksualnych w kanałach publicznych i kablowych
została objęta ochroną przez Sąd Najwyższy.
Sędzia Steven Breyer stwierdził, że ochrona dzieci
nie może ograniczać dorosłym dostępu do treści dla nich przeznaczonych.
Cieszę się, że zwyciężyła sprawiedliwość.
Boże błogosław Amerykę.
Po wywiadzie w porcie dla kanału Fox
wróciliśmy do domu, otworzyliśmy szampana i upiliśmy się.
Czułam się usprawiedliwiona w oczach widzów i prawa.
Czysta euforia.
Dziękuję niezastąpionej Robin Byrd,
burmistrzyni Fire Island Pines.
Tak.
Bardzo cię kochamy.
Ten dzień bez ciebie nie byłby taki sam. Składam hołd.
Pierwsza poprawka chroni nie tylko prawo Robin i innych do wyrażania siebie,
ale też prawo widzów do wyboru, co chcą oglądać.
Był to ważny moment w kulturze,
gdy Robin zakwestionowała wpływ wielkiej korporacji na treści medialne.
Została lokalną bohaterką, broniąc różnorodności
i sprzeciwiając się dominacji dużych, monopolistycznych firm.
WITAMY W CHERRY GROVE ZAŁ. 1868
Po zakończeniu procesu, ogarnęła mnie radość.
Po trzech latach oczekiwania.
Czułam ulgę...
ale i ogromne...
zmęczenie.
Zużyliśmy mnóstwo energii, środków i pieniędzy.
- Cześć, Bobby. - Cześć, Robin.
Jak się masz?
Cześć. Jak leci? Witaj w domu.
Z czasem szydełkowe bikini się rozciągało,
a ja zaczęłam ukrywać swoje starzejące się ciało.
Po ponad 25 latach skończyłam z tym, zrobiłam swoje.
To ćwierć wieku, więc przeszłam na emeryturę.
Każdy sukces jest przypisany do danego momentu.
Wydaje się, że Robin uznała Internet za zbyt nieokiełznany,
globalny, przerażający i trudny do kontrolowania.
Nie tak jak kablówka.
Po raz pierwszy wyniosę te rzeczy z mieszkania
i przeniosę w inne miejsce.
Boję się, jak na to wszystko zareagujesz.
Nie mogę się doczekać.
Świetnie.
Pomyślałam, że może to...
cię zainteresuje.
Dużo tutaj rzeczy.
Są tu transparenty...
UWOLNIĆ BYRD
Niesamowite.
„Brońcie swoich praw, ratujcie Channel J”.
Nie przypominam sobie tego dziennika.
To świetne.
Takie sprawy budzą zainteresowanie naukowe.
Uniwersytet Cornell ma kolekcję poświęconą seksualności,
pełną niezwykłych eksponatów.
Chciałbym z tobą pracować.
Sama myśl, że to rozważasz dużo dla mnie znaczy.
Dziękuję.
Miniony rok otworzył mi oczy na to, co zrobić z tym bałaganem,
który okazał się nie tyle bałaganem, co historią.
Nie potrzebuję tych rzeczy.
Tylko ciebie.
To moja druga połowa.
Naprawdę.
To mi wystarczy.
Wystarczyło, żeby zbudować to wszystko.
Chciałabym zabrać się za archiwizację materiałów.
Co myślisz?
Pytacie mnie, ale to Robin zajmowała się wszystkim.
To jej decyzje,
ja się do nich dostosowuję.
Rozumiemy się w tej sprawie.
Jeśli tego nie dopilnuję nic z tego nie będzie,
a życie nie jest wieczne.
- Czemu mnie w to wciągasz? - Bo jesteś częścią mojego życia.
No dobra.
STO LAT
Nie codziennie kończy się siedemdziesiątkę. To już?
Mam 70 lat! Wyobrażacie sobie?
No to siup!
Kiedy wszyscy chcieli, żebym szła po plaży nago,
nie chciałam tego robić.
Nie chciałam, żeby ludzie widzieli,
że się zestarzałam.
Nie chciałam,
żeby mnie taką widzieli.
Potem pomyślałam, jaka ze mnie hipokrytka.
Wierzę, że wszyscy mamy misje, przeznaczenie...
życiowe ścieżki.
Jedną z moich było uszczęśliwianie innych.
Podarowanie miłości, której sama pragnęłam.
Napisy: Sandra Kwaterska