1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:08,758 --> 00:00:10,510
ช่วงเวลานี้มันช่างน่าสนใจจริงๆ

4
00:00:12,971 --> 00:00:14,556
อืม

5
00:00:15,640 --> 00:00:17,475
ผมจะพูดตรงๆ กับทุกคนนะ

6
00:00:17,976 --> 00:00:20,979
ตอนแรกผมวางแผนโชว์ไว้อีกแบบเลย

7
00:00:21,730 --> 00:00:23,231
ใช่ คนละโลกเลย

8
00:00:23,314 --> 00:00:27,777
อันที่จริงตอนที่ผมวางแผนโชว์นี้ในวอชิงตันดีซี

9
00:00:27,861 --> 00:00:31,948
ผมมีความสัมพันธ์กับทำเนียบขาวในตอนนั้น
อีกแบบนึงเลยละ

10
00:00:33,033 --> 00:00:34,951
ผมวางแผนที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงไว้

11
00:00:35,035 --> 00:00:37,996
ผมจะเล่าเรื่องตลก
เกี่ยวกับที่ผมไปเล่นพิคเคิลบอล

12
00:00:38,913 --> 00:00:42,250
แล้วชีวิตก็เป็นตามนั้น

13
00:00:43,293 --> 00:00:45,879
สำหรับคนที่ไม่รู้ว่ามันเป็นมายังไง

14
00:00:46,629 --> 00:00:48,882
ผมจะพยายามเล่าให้ฟังว่าเรื่องราวมันเป็นไงนะ

15
00:00:49,883 --> 00:00:53,428
ตอนนั้นผมเป็นพิธีกรงานแกรมมี่ อวอร์ดส์

16
00:00:59,601 --> 00:01:02,479
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ

17
00:01:02,562 --> 00:01:04,105
แล้วก็ไม่ดี

18
00:01:05,523 --> 00:01:06,900
ผมเป็นพิธีกรงาน

19
00:01:07,442 --> 00:01:10,111
แล้วต้องขึ้นเครื่องบินกลับไปฝั่งตะวันออก

20
00:01:10,195 --> 00:01:12,072
เพื่อไปแสดงโชว์ต่อ

21
00:01:12,572 --> 00:01:15,909
และผมไม่ต่อไวไฟเวลาเดินทาง

22
00:01:15,992 --> 00:01:16,993
ผมแค่อยากจะพักผ่อน

23
00:01:18,286 --> 00:01:20,330
แล้วผมก็ลงจอดที่บอสตัน

24
00:01:21,122 --> 00:01:24,459
และครั้งแรกที่ผมรู้ว่าชีวิตผมเปลี่ยนไป

25
00:01:25,960 --> 00:01:28,630
คือมีคนเดินผ่านผมบนเครื่องบิน

26
00:01:29,130 --> 00:01:31,591
ตอนที่ผมกำลังเก็บกระเป๋าแล็ปท็อป

27
00:01:31,674 --> 00:01:35,386
แล้วเขาก็จับไหล่ผมแล้วพูดว่า
"เทรเวอร์ สู้เขานะ"

28
00:01:36,971 --> 00:01:38,598
"คุณทำได้ สู้เขา"

29
00:01:38,681 --> 00:01:40,266
"สู้นะ คุณทำได้"

30
00:01:40,892 --> 00:01:43,228
ผมดูเหมือนกำลังลำบากขนาดนั้นเลยเหรอ

31
00:01:46,314 --> 00:01:47,649
ตอนเดินในสนามบิน

32
00:01:47,732 --> 00:01:50,068
จู่ๆ คนก็ยกนิ้วโป้งให้กำลังใจผม

33
00:01:50,151 --> 00:01:53,071
แบบ "เย้ เอาเลย คุณทำได้ เย้"

34
00:01:53,154 --> 00:01:54,823
"เฮ้ เย้!"

35
00:01:54,906 --> 00:01:57,408
ยกเว้นคนดำ คนดำจะพูดว่า "เฮ้พวก"

36
00:02:01,955 --> 00:02:03,706
แล้วผมก็เปิดมือถือ

37
00:02:03,790 --> 00:02:07,544
และพูดตรงๆ ผมคิดว่ามือถือผมมันรวน

38
00:02:07,627 --> 00:02:10,213
เพราะมันเริ่มสั่นก่อนที่ไอคอนจะโผล่ขึ้นมาอีก

39
00:02:10,296 --> 00:02:12,382
มันมีโลโก้แอปเปิล แล้วมือถือผมก็…

40
00:02:14,259 --> 00:02:16,970
ผมแบบ "อะไรวะเนี่ย"
แล้วก็มีแต่แจ้งเตือนเต็มไปหมด

41
00:02:17,053 --> 00:02:18,930
ผมแบบ "ไมเคิล แจ็กสันตายอีกรอบเหรอ"

42
00:02:19,013 --> 00:02:20,807
"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย มีอะไร"

43
00:02:20,890 --> 00:02:24,018
เพราะทุกแอปมันคลั่งไปหมด

44
00:02:24,102 --> 00:02:25,311
แบบไอแมสเสจ…

45
00:02:25,937 --> 00:02:26,813
วอตส์แอป…

46
00:02:27,397 --> 00:02:28,815
ทวิตเตอร์… อินสตาแกรม…

47
00:02:28,898 --> 00:02:31,776
แม้แต่อูเบอร์อีตส์ยังบอก
"มีเรื่องร้อนๆ มาเสิร์ฟแล้วจ้า"

48
00:02:34,904 --> 00:02:36,156
ผมเปิดดูข้อความ

49
00:02:36,239 --> 00:02:39,742
ทุกคนที่ผมเคยรู้จักในชีวิตส่งข้อความมาหาผม

50
00:02:39,826 --> 00:02:42,245
ทุกคนเลย ยันครูอนุบาลเลยน่ะ

51
00:02:42,328 --> 00:02:43,913
"เทรเวอร์ พระเจ้า คุณโอเคไหม"

52
00:02:43,997 --> 00:02:45,748
"เทรเวอร์ คุณอยู่ไหน คุณเห็นไหม"

53
00:02:45,832 --> 00:02:47,458
"เทรเวอร์ โทรหาฉันนะ"

54
00:02:47,542 --> 00:02:48,960
"เฮ้ย อย่าโทรมา" "โทรมานะ"

55
00:02:49,043 --> 00:02:50,253
"เทรเวอร์ เกิดอะไรขึ้น"

56
00:02:50,336 --> 00:02:51,171
"เห็นหรือยัง"

57
00:02:51,254 --> 00:02:54,340
มีคนหนึ่งบอกว่า
"พระเจ้า เห็นที่ทรัมป์พูดหรือยัง"

58
00:02:54,424 --> 00:02:56,676
ผมก็แบบ "ทรัมป์พูดอะไร"

59
00:02:56,759 --> 00:02:59,137
"คราวนี้ทรัมป์พูดอะไรอีกล่ะ"

60
00:02:59,220 --> 00:03:02,807
"โอ้โฮ เดี๋ยวเช็กก่อน
ทรัมป์พูดอะไรนะ พูดถึงฉันเหรอ"

61
00:03:05,602 --> 00:03:07,896
มันรู้สึกคนละเรื่องเลยเมื่อเราเป็นเป้าหมาย

62
00:03:07,979 --> 00:03:09,147
พูดจากใจนะ

63
00:03:13,193 --> 00:03:14,694
มันบ้ามาก ผม…

64
00:03:15,612 --> 00:03:18,823
ผมเป็นพิธีกรเดลี่โชว์มาเจ็ดปี
และตลอดเจ็ดปีนั้น…

65
00:03:21,492 --> 00:03:25,246
เรานำเสนอข่าวและการเมืองในอเมริกาใช่ไหม

66
00:03:25,330 --> 00:03:26,497
รายการมันเป็นแบบนั้น

67
00:03:27,081 --> 00:03:30,752
และในช่วงนั้น
โดนัลด์ ทรัมป์ก็เป็นข่าวตลอดเวลา

68
00:03:30,835 --> 00:03:34,047
ผมก็คิดว่าเขาคงพูดถึงผมบ้างสักครั้งแหละ

69
00:03:34,130 --> 00:03:36,257
แต่เขาไม่พูด ซึ่งผมก็ดีใจ "ดีแล้ว"

70
00:03:36,883 --> 00:03:38,676
แล้วผมก็ออกจากเดอะเดลี่โชว์

71
00:03:39,177 --> 00:03:42,347
แล้วผมก็ผ่อนคลาย
เหมือนพวกโง่ในหนังสยองขวัญน่ะ

72
00:03:44,307 --> 00:03:46,893
ผมไปเป็นพิธีกรงานแกรมมี่

73
00:03:46,976 --> 00:03:50,605
ผมคิดว่า "ดีจังเลย
เป็นรายการดนตรี ผ่อนคลายกว่ากันเยอะ"

74
00:03:51,272 --> 00:03:53,691
ปรากฏว่าประธานาธิบดีดูงานแกรมมี่ด้วยแฮะ

75
00:03:54,984 --> 00:03:56,569
ใช่ และเขาไม่พอใจ

76
00:03:56,653 --> 00:03:58,029
เขาไม่พอใจเลย

77
00:03:58,112 --> 00:03:59,197
ไม่เลย

78
00:03:59,280 --> 00:04:02,784
เขาเขียนโพสต์ โพสต์ยาวเหยียดด้วย

79
00:04:03,284 --> 00:04:06,162
เขียนรีวิวกูเกิลให้ผม

80
00:04:07,288 --> 00:04:09,040
เกี่ยวกับการแสดงของผม

81
00:04:10,667 --> 00:04:12,502
และไม่ใช่แค่สั้นๆ นะ

82
00:04:12,585 --> 00:04:14,128
มันเป็นแบบจัดเต็ม

83
00:04:14,212 --> 00:04:18,132
ผมจะอ่านทั้งหมดให้ฟัง
เพราะผมไม่อยากพูดผิดไปไง

84
00:04:18,216 --> 00:04:19,342
ผมจะอ่านให้ฟัง…

85
00:04:20,176 --> 00:04:25,223
นี่คือสิ่งที่ผมเห็น
ตอนที่ผมค้นหาชื่อผมกับชื่อเขา

86
00:04:26,224 --> 00:04:28,184
มันเป็นโพสต์ในทรูธโซเชียล

87
00:04:28,685 --> 00:04:31,896
จาก @realDonaldTrump

88
00:04:32,939 --> 00:04:35,525
เรื่องตลกคือโดนัลด์ ทรัมป์
เป็นเจ้าของทรูธโซเชียล

89
00:04:35,608 --> 00:04:38,444
แปลกดีที่เขาไม่ได้ใช้ @DonaldTrump อะ

90
00:04:39,445 --> 00:04:42,949
แปลกที่คนอื่นได้ชื่อนั้นไป
แล้วเขาก็แบบ "ก็ได้ โดนัลด์ ทรัมป์ตัวจริง"

91
00:04:44,284 --> 00:04:47,578
เอาละ นี่คือข้อความที่เขียนไว้

92
00:04:48,705 --> 00:04:52,417
"งานแกรมมี่ อวอร์ดส์ห่วยที่สุด!"

93
00:04:53,042 --> 00:04:55,461
ทุกครั้งที่ผมตะโกน
แปลว่าคำนั้นเป็นตัวพิมพ์ใหญ่นะ

94
00:04:55,545 --> 00:04:58,172
ผมพยายามให้คุณรู้สึกถึงสิ่งที่ผมเจอ

95
00:04:59,632 --> 00:05:01,217
"แทบดูไม่ได้เลย"

96
00:05:01,301 --> 00:05:02,552
แปลว่าบางส่วนก็ดี

97
00:05:02,635 --> 00:05:06,889
"ซีบีเอสโชคดีที่ไม่ได้มีขยะแบบนี้
ออกฉายต่อไปแล้ว"

98
00:05:06,973 --> 00:05:10,810
"พิธีกร เทรเวอร์ โนอาห์
ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม"

99
00:05:14,480 --> 00:05:15,857
นี่มันแรงไปหน่อยนะ

100
00:05:19,569 --> 00:05:24,866
ผมรู้ว่าเขาพยายามจะทำอะไรนะ
แต่ผมว่าเขาทำไม่ถูกอะ

101
00:05:24,949 --> 00:05:28,661
คุณจะพูดว่า "พิธีกร เทรเวอร์ โนอาห์

102
00:05:29,162 --> 00:05:30,955
ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม" ไม่ได้ปะ

103
00:05:32,957 --> 00:05:35,043
เพราะนั่นคือตัวผมเลยไง

104
00:05:37,211 --> 00:05:39,130
ผมเข้าใจว่าเขาพยายามจะดูถูกผม

105
00:05:39,213 --> 00:05:43,801
แต่คุณพูดชื่อเต็มของผม
และตำแหน่งงานของผมในคืนนั้น

106
00:05:43,885 --> 00:05:48,348
คุณจะดูถูกและพูดคลุมเครือ
แต่เจาะจงในเวลาเดียวกันไม่ได้สิ

107
00:05:48,431 --> 00:05:50,600
มันไม่ได้ทำกันแบบนั้น

108
00:05:52,352 --> 00:05:54,854
"ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม"

109
00:05:54,937 --> 00:05:56,814
ผมไม่ได้เป็นใครอื่นทั้งนั้น

110
00:05:57,565 --> 00:06:00,818
ในสมการนี้ไม่มีคำว่าจะอยู่แล้ว
นั่นคือตัวผมของแท้แน่นอน

111
00:06:00,902 --> 00:06:05,531
"เทรเวอร์ โนอาห์ พิธีกร
หมายเลขประกันสังคม 4576728135"

112
00:06:05,615 --> 00:06:06,824
"ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม"

113
00:06:06,908 --> 00:06:08,368
ไม่ นั่นแหละผม

114
00:06:09,660 --> 00:06:12,538
แปลกนะ คุณไม่ใช้วลีนี้เมื่อคุณรู้จักคนคนนั้น

115
00:06:12,622 --> 00:06:13,581
"ไม่ว่าเขาอาจจะ…"

116
00:06:13,664 --> 00:06:16,793
คุณใช้คำนี้ตอนที่คนแปลกหน้าผ่านเมืองคุณ

117
00:06:16,876 --> 00:06:18,211
แล้วพรากพรหมจรรย์ลูกสาวคุณ

118
00:06:18,294 --> 00:06:19,921
นั่นแหละคือตอนที่คุณใช้คำนี้

119
00:06:20,004 --> 00:06:23,758
"ฉันจะฆ่ามันให้ได้
ไม่ว่าไอ้หมอนั่นจะเป็นใครก็ตาม"

120
00:06:25,676 --> 00:06:28,221
มันตลกดีที่เปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษยุคศักดินา

121
00:06:28,304 --> 00:06:30,056
กลางข้อความ

122
00:06:30,139 --> 00:06:33,601
เขาพูดว่า "ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม"

123
00:06:34,185 --> 00:06:36,938
"ฟีไฟโฟฟัม"

124
00:06:37,438 --> 00:06:40,733
"ข้าได้กลิ่นเลือดของคนแอฟริกาใต้"

125
00:06:43,361 --> 00:06:44,404
มาไงอะ

126
00:06:45,488 --> 00:06:50,118
เขาบอกว่า "พิธีกร เทรเวอร์ โนอาห์
ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม

127
00:06:50,201 --> 00:06:52,912
แทบจะแย่พอๆ กับจิมมี่ คิมเมล"

128
00:06:55,373 --> 00:06:57,208
จิมน่าสงสารอะ ผมชอบจิมมี่ คิมเมลนะ

129
00:06:57,708 --> 00:07:01,003
และตอนนี้เพราะผม
เขาเลยโดนลูกหลงไปด้วย…

130
00:07:02,088 --> 00:07:04,090
เขานั่งอยู่บ้าน ไม่ได้ยุ่งกับใคร

131
00:07:04,590 --> 00:07:06,551
ไม่มีงานอะไรทำตอนวันอาทิตย์อะ

132
00:07:07,176 --> 00:07:08,761
จู่ๆ มือถือเขาก็…

133
00:07:11,097 --> 00:07:15,476
เขาบอกว่า "แทบจะแย่พอๆ กับจิมมี่ คิมเมล
ตอนทำเรตติ้งได้ต่ำเตี้ยในงานออสการ์"

134
00:07:15,560 --> 00:07:16,561
แล้วเขาก็พูดต่อ

135
00:07:16,644 --> 00:07:21,190
"โนอาห์พูดถึงผมไว้ไม่ถูกต้อง!

136
00:07:21,274 --> 00:07:25,903
ว่าโดนัลด์ ทรัมป์กับบิล คลินตัน
ใช้เวลาที่เกาะเอปสตีน"

137
00:07:25,987 --> 00:07:27,655
"ผิด!"

138
00:07:28,865 --> 00:07:31,075
เอาละ เพื่อให้เราเข้าใจตรงกัน

139
00:07:31,159 --> 00:07:32,618
ผมไม่ได้พูดว่า

140
00:07:32,702 --> 00:07:35,413
โดนัลด์ ทรัมป์กับบิล คลินตัน
ใช้เวลาบนเกาะเอปสตีน

141
00:07:35,496 --> 00:07:36,831
ผมไม่ได้พูดแบบนั้น

142
00:07:36,914 --> 00:07:38,332
ผมแค่เล่นมุกในงานแกรมมี่

143
00:07:38,416 --> 00:07:40,877
มุกมั่วๆ มุกหนึ่งที่ผมเล่น

144
00:07:40,960 --> 00:07:45,173
มุกนี้ผมพูดหลังจากบิลลี่ ไอลิช
เพิ่งได้รางวัลเพลงแห่งปี

145
00:07:45,673 --> 00:07:49,385
ผมพูดว่า "ยินดีด้วย บิลลี่ ไอลิช
เพลงแห่งปี"

146
00:07:49,469 --> 00:07:53,055
นี่คือรางวัลที่ศิลปินทุกคนต้องการ

147
00:07:53,139 --> 00:07:56,476
พอๆ กับที่โดนัลด์ ทรัมป์อยากได้กรีนแลนด์"

148
00:07:57,143 --> 00:08:00,354
"เพราะตอนนี้เจฟฟรีย์ เอปสตีนตายแล้ว

149
00:08:00,438 --> 00:08:03,357
เขาต้องการเกาะใหม่
ที่เขาจะไปเที่ยวกับบิล คลินตันได้"

150
00:08:04,525 --> 00:08:06,861
โอเคไหม นั่นคือสิ่งที่ผมพูด

151
00:08:08,779 --> 00:08:10,781
ผมไม่ได้บอกว่าเขาเคยอยู่เกาะนั้น

152
00:08:11,282 --> 00:08:13,493
ผมบอกว่าเขาอยากได้เกาะของตัวเอง

153
00:08:13,576 --> 00:08:17,580
เห็นได้ชัดว่าเป็นมุกตลก
เพราะเขาไม่ไปกับบิล คลินตันหรอก ใช่ไหม

154
00:08:17,663 --> 00:08:19,999
และกรีนแลนด์ก็เป็นเกาะที่แทนที่
เกาะเอปสตีนได้แย่มากๆ

155
00:08:20,082 --> 00:08:22,627
สภาพอากาศต่างกัน
บรรยากาศก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง

156
00:08:23,920 --> 00:08:26,923
เขาบอกว่า "และบิล คลินตัน
เคยใช้เวลาอยู่บนเกาะเอปสตีน"

157
00:08:27,006 --> 00:08:28,591
"ผิด!"

158
00:08:29,425 --> 00:08:31,135
"ผมพูดแทนบิลไม่ได้…"

159
00:08:35,723 --> 00:08:38,226
ผมชอบที่เขาเรียกผมว่าไอ้ขี้โกหก

160
00:08:38,309 --> 00:08:39,560
เขาบอกว่า "ไอ้นี่มันโกหก!"

161
00:08:39,644 --> 00:08:42,146
"ยกเว้นเรื่องบิล เราต้องเช็กเรื่องนั้นก่อน"

162
00:08:42,647 --> 00:08:44,398
"คุณก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง"

163
00:08:45,149 --> 00:08:50,530
"แต่ผมไม่เคยไปเกาะเอปสตีน
หรือที่ไหนใกล้ๆ กันเลย"

164
00:08:50,613 --> 00:08:51,447
ไม่จำเป็นต้องพูดนะ

165
00:08:51,531 --> 00:08:55,326
ความใกล้ชิดกับเกาะเอปสตีน
ไม่ใช่สิ่งที่คนฟ้องร้องกันใช่ไหม

166
00:08:55,409 --> 00:08:58,162
มันคือความใกล้ชิด
กับเจ้าของเกาะเอปสตีนต่างหาก

167
00:08:58,246 --> 00:09:00,414
ไม่ใช่ที่ดินที่เป็นปัญหา

168
00:09:00,498 --> 00:09:02,625
ไม่ใช่แบบ "คุณอยู่ที่ไหนในแคริบเบียน"

169
00:09:02,708 --> 00:09:05,378
"เกาะเอปสตีนเหรอ"
"ไม่นะ จาไมกา" "จับได้แล้ว"

170
00:09:05,878 --> 00:09:06,837
ไม่

171
00:09:07,338 --> 00:09:08,422
"หรือที่ไหนใกล้ๆ กันเลย"

172
00:09:08,506 --> 00:09:11,717
"และจนกระทั่งมีคำกล่าวเท็จ
และหมิ่นประมาทในคืนนี้

173
00:09:11,801 --> 00:09:14,512
ผมก็ไม่เคยถูกกล่าวหาว่าเคยไปที่นั่น"

174
00:09:14,595 --> 00:09:15,805
จริงเหรอ

175
00:09:16,847 --> 00:09:18,307
ผมเป็นคนแรกเหรอ

176
00:09:19,058 --> 00:09:22,478
ก่อนหน้าผมนี่ไม่มีใครเคยพูดถึง
โดนัลด์ ทรัมป์กับเจฟฟรีย์ เอปสตีนเลย

177
00:09:22,562 --> 00:09:24,230
ผมเป็นคนแรก

178
00:09:24,313 --> 00:09:28,359
ผมเป็นเหตุผลที่ชื่อเขาถูกพูดถึง
5,000 ครั้งในเอกสารพวกนั้นสินะ

179
00:09:28,442 --> 00:09:31,988
ผมเป็นคนเรียงโดมิโนพวกนั้น

180
00:09:32,488 --> 00:09:34,448
และก็เป็นคนผลักมันล้ม

181
00:09:36,742 --> 00:09:38,578
"แม้แต่สื่อข่าวปลอมก็ไม่เคย"

182
00:09:38,661 --> 00:09:40,371
"โนอาห์ ช่างเป็นคนขี้แพ้…"

183
00:09:40,454 --> 00:09:41,330
เหมียว

184
00:09:41,414 --> 00:09:44,750
"ควรรับทราบข้อเท็จจริงให้ถูกต้อง
และโดยไวที่สุด"

185
00:09:44,834 --> 00:09:46,794
"ดูเหมือนว่าผมจะส่งทนายของผม

186
00:09:46,877 --> 00:09:51,465
ไปฟ้องพิธีกรที่น่าสงสาร
น่าสมเพช ไร้ความสามารถคนนี้

187
00:09:51,549 --> 00:09:54,010
และฟ้องเขาให้หนัก" ชะชิ้ง

188
00:09:54,093 --> 00:09:56,387
เขาใส่เครื่องหมายดอลลาร์น่ะ
ไม่รู้ว่ามันคือเสียงอะไร

189
00:09:56,887 --> 00:10:00,349
"ถามจอร์จ สโลปาโดโพลัสตัวน้อย
และคนอื่นๆ ได้เลยว่าผลออกมาเป็นยังไง"

190
00:10:00,433 --> 00:10:02,476
"และถามซีบีเอสด้วย"

191
00:10:02,560 --> 00:10:04,687
"เตรียมตัวไว้เลย โนอาห์"

192
00:10:05,187 --> 00:10:08,441
"ผมจะเล่นสนุกกับคุณเอง"

193
00:10:09,692 --> 00:10:10,818
"ประธานาธิบดี ดีเจที"

194
00:10:13,988 --> 00:10:16,324
ใช่ ประโยคสุดท้ายนี่เด็ดนะ

195
00:10:17,241 --> 00:10:18,159
ใช่ นั่นมัน…

196
00:10:18,242 --> 00:10:20,703
"เตรียมตัวไว้เลย โนอาห์"

197
00:10:21,203 --> 00:10:25,916
"ผมจะเล่นสนุกกับคุณเอง"

198
00:10:29,378 --> 00:10:34,592
ถ้าคุณไม่อยากฟังดูเหมือนพวกวิตถารทางเพศ

199
00:10:39,972 --> 00:10:42,141
ผมไม่แนะนำให้พูดอะไรแบบนี้นะ

200
00:10:43,309 --> 00:10:46,771
ใช่ "ผมจะเล่นสนุกกับคุณเอง"

201
00:10:46,854 --> 00:10:50,149
เป็นสิ่งที่คนพูด
หลังจากพวกเขาติดดิลโด้ที่หัวแล้วน่ะ

202
00:11:00,201 --> 00:11:02,578
ใช่ครับ นั่นคือวันจันทร์ของผม

203
00:11:04,413 --> 00:11:07,458
และจะบอกตรงๆ ว่าผมไม่ได้กังวลมากนัก

204
00:11:07,958 --> 00:11:10,127
โดนัลด์ ทรัมป์ดูทีวีเป็นประจำ

205
00:11:10,211 --> 00:11:12,630
โกรธกับสิ่งที่เห็น โพสต์ถึงมัน

206
00:11:12,713 --> 00:11:14,256
และบ่อยครั้งที่เขาก็ลืมมันไป

207
00:11:15,508 --> 00:11:17,677
ผมคิดว่าต้องมีเรื่องอื่นตามมาแน่ๆ

208
00:11:17,760 --> 00:11:21,430
เพราะในหลายๆ ด้าน
เขาเหมือนกระรอกที่ดูทีวีน่ะ

209
00:11:21,514 --> 00:11:22,765
ใช่ เขาจะ…

210
00:11:25,893 --> 00:11:27,770
ใช่ มือขนาดเท่ากันเด๊ะ

211
00:11:29,939 --> 00:11:33,484
ผมก็เลยคิดว่า "เดี๋ยวมันก็ผ่านไป เปลี่ยนไป"

212
00:11:33,567 --> 00:11:34,652
แล้วมันก็เป็นงั้นจริงๆ

213
00:11:34,735 --> 00:11:35,778
วันต่อมา

214
00:11:35,861 --> 00:11:39,073
ประเด็นใหญ่ในทำเนียบขาว
คือการปิดหน่วยงานรัฐบาล

215
00:11:39,156 --> 00:11:40,908
หน่วยงานรัฐกำลังจะปิดตัว

216
00:11:40,991 --> 00:11:44,954
รู้ไหม หน่วยงานรัฐของอเมริกา
มักจะอยู่ในภาวะใกล้จะปิดตัวเสมอ

217
00:11:45,037 --> 00:11:48,457
ตอนนี้ผมคิดว่าพวกคุณควรเปลี่ยน
ไปใช้แพ็คเกจครอบครัวได้แล้วนะ

218
00:11:48,541 --> 00:11:50,543
จ่ายรายเดือนไม่เวิร์กแล้ว

219
00:11:51,752 --> 00:11:54,004
พวกเขาสัมภาษณ์ประธานาธิบดีเรื่องนี้ด้วย

220
00:11:54,088 --> 00:11:55,798
นี่เป็นประเด็นที่จริงจัง

221
00:11:56,507 --> 00:12:00,594
และระหว่างที่คุยกันเรื่องการปิดหน่วยงานรัฐ

222
00:12:00,678 --> 00:12:04,306
นักข่าวคนหนึ่งที่อยู่หลังห้องตะโกนออกมา

223
00:12:04,390 --> 00:12:07,601
"ท่านประธานาธิบดี
คุณจะฟ้องเทรเวอร์ โนอาห์

224
00:12:07,685 --> 00:12:09,937
เพราะสิ่งที่เขาพูดในงานแกรมมี่ไหม"

225
00:12:11,147 --> 00:12:12,606
ผมแบบ "ไอ้หอก"

226
00:12:15,693 --> 00:12:16,819
ผมถูกลืมแล้ว

227
00:12:18,112 --> 00:12:20,698
ใช่ ผมสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นที่พูดว่า

228
00:12:20,781 --> 00:12:23,826
"ครูครับ ครูลืมสั่งการบ้าน"

229
00:12:26,954 --> 00:12:27,872
แล้วทรัมป์ก็พูดต่อ

230
00:12:27,955 --> 00:12:32,376
"เทรเวอร์ โนอาห์บอกว่าผมไปเกาะเอปสตีน
ผมจะฟ้องมัน พวกอ่อนหัด ขี้แพ้"

231
00:12:32,960 --> 00:12:39,216
ใช่ ตอนนี้ผมอาจจะโดนประธานาธิบดี
ของสหรัฐอเมริกาฟ้อง

232
00:12:39,800 --> 00:12:40,634
ใช่

233
00:12:43,387 --> 00:12:46,766
ไม่รู้ว่าควรจะ "เย้" หรือ "อู้" หรือ…

234
00:12:47,266 --> 00:12:48,684
ไม่ ผมจะพูดตรงๆ นะ

235
00:12:48,768 --> 00:12:51,103
ผมไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง

236
00:12:51,604 --> 00:12:54,523
เพราะผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง

237
00:12:55,608 --> 00:12:58,360
ถ้าเป็นช่วงเวลาปกติ ผมคงมั่นใจมาก

238
00:12:58,444 --> 00:12:59,945
โดนัลด์ ทรัมป์จะฟ้องผม

239
00:13:00,029 --> 00:13:03,324
ผู้พิพากษาจะยกฟ้องด้วยเหตุผลมากมาย

240
00:13:03,407 --> 00:13:07,077
อย่างการคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญ
การแสดงออกเสรี การล้อเลียน

241
00:13:07,161 --> 00:13:09,997
ทั้งหมดนี้ได้รับการคุ้มครองในช่วงเวลาปกติ

242
00:13:11,123 --> 00:13:13,167
โดนัลด์ ทรัมป์ฟ้องผม ก็ช่างมันดิ

243
00:13:13,250 --> 00:13:14,585
แต่ตอนนี้ไม่ใช่โดนัลด์ ทรัมป์

244
00:13:14,668 --> 00:13:18,130
ตอนนี้ผมโดนฟ้องโดยประธานาธิบดีสหรัฐ

245
00:13:18,964 --> 00:13:19,799
โดนัลด์ ทรัมป์

246
00:13:19,882 --> 00:13:21,467
ผมไม่รู้ว่ามันหมายความว่าอะไร

247
00:13:22,635 --> 00:13:24,261
ผมจะอุทธรณ์ไหม

248
00:13:24,345 --> 00:13:26,096
เราไปถึงศาลฎีกาไหม

249
00:13:26,806 --> 00:13:29,141
ผมเดินเข้าไป เขารอผมอยู่ที่นั่น

250
00:13:29,934 --> 00:13:32,812
เขาพูดว่า "สวัสดีเพื่อนตัวน้อยของผมสิ"

251
00:13:39,109 --> 00:13:40,528
ผมไม่รู้อะ

252
00:13:41,821 --> 00:13:43,113
ไม่มีใครรู้

253
00:13:44,281 --> 00:13:46,951
ใช่ ถ้าเป็นเขา ก็ไม่มีใครรู้

254
00:13:48,202 --> 00:13:49,119
เข้าใจไหม

255
00:13:49,203 --> 00:13:51,705
ไปถามนิโกลัส มาดูโรสิ

256
00:13:53,582 --> 00:13:56,085
อดีตประธานาธิบดีเวเนซุเอลา

257
00:13:56,168 --> 00:13:59,630
และนักโทษนิวยอร์กในปัจจุบัน

258
00:14:00,631 --> 00:14:02,967
ใช่ เขาเคยเป็นประธานาธิบดีเวเนซุเอลา

259
00:14:04,176 --> 00:14:06,178
แล้วจู่ๆ เขาก็ไม่ได้เป็นเฉยเลย

260
00:14:06,262 --> 00:14:08,472
เรื่องมันบ้ากว่านั้นอีก

261
00:14:09,056 --> 00:14:11,225
เรื่องมันมีอยู่ว่า… คุณไปเช็กได้เลยนะ

262
00:14:11,308 --> 00:14:16,105
เรื่องมันมีอยู่ว่า
นิโกลัส มาดูโรกำลังให้สัมภาษณ์ออกทีวี

263
00:14:16,188 --> 00:14:18,732
แล้วเขาก็พูดเล่นๆ ว่ามีคนขู่เขา

264
00:14:18,816 --> 00:14:19,984
หมายถึงโดนัลด์ ทรัมป์

265
00:14:20,067 --> 00:14:22,528
เขาบอกว่า "ผมไม่เป็นไรหรอก เราจะโอเค"

266
00:14:22,611 --> 00:14:25,364
แล้วเขาก็เปิดเพลง
ไม่มีสงคราม มีแต่สันติภาพ

267
00:14:25,447 --> 00:14:27,867
แล้วเขาก็เริ่มล้อเลียนทรัมป์

268
00:14:27,950 --> 00:14:30,828
ด้วยการเต้นท่าเต้นของโดนัลด์ ทรัมป์

269
00:14:31,996 --> 00:14:33,622
ท่าเดียวเลยนะ

270
00:14:34,123 --> 00:14:35,332
ใช่ เขาทำท่านั้น

271
00:14:35,416 --> 00:14:36,917
เขาออกมาแล้วก็ทำ…

272
00:14:39,962 --> 00:14:41,630
คุณรู้จักแหละ ท่าชักว่าวสองมือ

273
00:14:55,477 --> 00:14:57,605
ทรัมป์เห็นแล้วก็พูดว่า "ไปจับมันมา"

274
00:14:59,982 --> 00:15:01,275
"ไปจับหมอนั่นมา"

275
00:15:03,152 --> 00:15:05,988
ทหารไปจับตัวมาดูโรมา แล้วเอาเขาไปขังในคุก

276
00:15:06,071 --> 00:15:08,991
ไม่ใช่คุกธรรมดานะ
พวกเขาจับเขาไปขังในคุกที่บรู๊กลิน

277
00:15:09,074 --> 00:15:13,245
คุกเดียวกับที่พวกเขาขังดิ๊ดดี้

278
00:15:14,622 --> 00:15:15,581
ลองคิดดูสิ

279
00:15:16,081 --> 00:15:17,958
ผมเคยคิดว่าตัวเองมีปัญหาแล้วนะ

280
00:15:19,418 --> 00:15:22,129
นิโกลัส มาดูโร เขา… คือว่าเขา…

281
00:15:24,048 --> 00:15:26,008
ลองนึกถึงความย้อนแย้งในสถานการณ์เขาดูสิ

282
00:15:26,091 --> 00:15:28,052
เขาได้เห็นอเมริกา

283
00:15:28,719 --> 00:15:34,683
เปิดตัวแคมเปญเนรเทศต่างด้าว
ที่โหดร้ายที่สุดเท่าที่เคยมีมา

284
00:15:35,351 --> 00:15:36,852
และในท่ามกลางเหตุการณ์นั้น

285
00:15:37,353 --> 00:15:39,772
คุณคือผู้อพยพคนเดียวที่พวกเขานำเข้าประเทศ

286
00:15:47,488 --> 00:15:50,407
มาดูโรอาจเป็นผู้อพยพคนเดียว
ที่สนับสนุนตม.นะ

287
00:15:50,908 --> 00:15:52,534
เขาใช้สิทธิ์โทรศัพท์หาตม.

288
00:15:52,618 --> 00:15:55,329
เขาแบบ "ฮัลโหลตม. มาจับผมที"

289
00:15:55,412 --> 00:15:58,123
"ใช่ ไม่ มาเถอะ ผมจะบินไปเอง
มาร่วมมือกันเถอะ"

290
00:15:58,207 --> 00:16:00,334
"มาเถอะ เราทำได้น่ะพวก"

291
00:16:04,171 --> 00:16:06,006
คุณไม่รู้หรอกว่ามันจะเป็นยังไง

292
00:16:06,757 --> 00:16:08,133
ไม่มีใครรู้อะไรแล้ว

293
00:16:08,884 --> 00:16:11,261
โชคชะตาพลิกผันสุดๆ นึกภาพออกไหม

294
00:16:11,345 --> 00:16:12,763
หลายทศวรรษ

295
00:16:12,846 --> 00:16:15,891
คุณปกครองอาณาจักรด้วยกำปั้นเหล็ก

296
00:16:16,392 --> 00:16:18,727
คุณสร้างความหวาดกลัวให้คนรอบข้าง

297
00:16:19,228 --> 00:16:21,855
คุณใช้ความรุนแรง ไม่เคยต้องรับผิดชอบ

298
00:16:21,939 --> 00:16:24,191
แล้วตอนนี้พวกเขาก็ยึดน้ำมันของคุณไปหมด

299
00:16:24,274 --> 00:16:27,528
และคุณก็อยู่ในคุกเดียวกับนิโกลัส มาดูโร

300
00:16:39,581 --> 00:16:41,208
มันน่าเจ็บใจไหมล่ะ

301
00:16:50,259 --> 00:16:53,429
ข้อดีอย่างหนึ่งของสถานการณ์นี้

302
00:16:55,806 --> 00:16:57,558
คือมันเป็นช่วงเวลาที่…

303
00:16:58,892 --> 00:17:01,311
เหมาะที่สุดสำหรับการรุกรานของเอเลี่ยน

304
00:17:03,856 --> 00:17:06,692
ไม่มีช่วงเวลาไหนที่ดีหรอก
ผมว่าเราทุกคนเห็นตรงกันนะ

305
00:17:07,192 --> 00:17:10,404
แต่ถ้าต้องเลือกมาสักช่วง
ผมว่าตอนนี้แหละดีที่สุดแล้ว

306
00:17:11,155 --> 00:17:11,989
ใช่

307
00:17:14,533 --> 00:17:17,327
เพราะถ้าเอเลี่ยนบุก มันจะไม่ดีสำหรับเราหรอก

308
00:17:17,828 --> 00:17:19,538
เรารู้ว่าเราไม่มีทางสู้ได้

309
00:17:19,621 --> 00:17:22,916
ถ้าพวกมันเดินทางผ่านกาลอวกาศได้
อาวุธของเราก็ไร้ค่า

310
00:17:23,000 --> 00:17:25,085
ปืนของเราคงแค่ทำให้พวกมันรำคาญเท่านั้น

311
00:17:27,755 --> 00:17:30,174
พวกมันจะมา เราเห็นแล้วว่ามันจะเป็นยังไง

312
00:17:30,257 --> 00:17:33,177
พวกมันจะบินมาแล้วระเบิดทุกอย่างทิ้ง

313
00:17:33,260 --> 00:17:35,888
เราดูเรื่องสงครามวันดับโลกแล้ว
เรารู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น

314
00:17:35,971 --> 00:17:39,767
ต่อให้วิล สมิธมาช่วย
เขาก็ตบได้ทีละตัวเท่านั้นไง

315
00:17:45,814 --> 00:17:46,940
แล้วเราจะทำยังไง

316
00:17:48,275 --> 00:17:49,777
ผมคิดเรื่องนี้ตลอดเวลา

317
00:17:50,527 --> 00:17:53,697
จริงๆ นะ ผมคิดเรื่องเอเลี่ยนบุกโลกตลอด

318
00:17:53,781 --> 00:17:56,575
มันคือจักรวรรดิโรมันของผม

319
00:17:57,284 --> 00:17:59,078
เราจะทำยังไงดี

320
00:17:59,161 --> 00:18:01,038
เมื่อก่อนผมไม่เคยคิดเรื่องนี้เลยนะ

321
00:18:01,538 --> 00:18:03,832
ตอนอยู่แอฟริกาใต้ ผมไม่เคยคิดเรื่องนี้เลย

322
00:18:03,916 --> 00:18:05,959
แต่ในอเมริกา มันเป็นเรื่องจริงไง

323
00:18:06,585 --> 00:18:10,297
ใช่ เพราะถ้าเอเลี่ยนมา
พวกมันก็จะมาที่นี่แหละ

324
00:18:12,674 --> 00:18:13,675
พวกมันจะบินมาที่นี่

325
00:18:13,759 --> 00:18:16,512
มุ่งตรงมาวอชิงตันดีซี ระเบิดทำเนียบขาว

326
00:18:18,972 --> 00:18:22,476
แล้วก็ไปประเทศอื่น ไปลอนดอน ระเบิดบิ๊กเบน

327
00:18:22,976 --> 00:18:24,937
"รู้ไหมกี่โมงแล้ว!"

328
00:18:27,564 --> 00:18:30,234
แล้วพวกมันก็บินไปสถานที่สำคัญอื่นๆ
ระเบิดทุกอย่างทิ้ง

329
00:18:30,734 --> 00:18:33,487
ผมรู้ มันเป็นปัญหา
อเมริกาต้องมาก่อนไง ผมเข้าใจ

330
00:18:33,570 --> 00:18:34,404
ใช่

331
00:18:36,031 --> 00:18:39,326
ตอนอยู่แอฟริกาใต้ ผมไม่เคยคิดเรื่องนี้เลย

332
00:18:40,244 --> 00:18:42,621
เพราะผมรู้ว่าเอเลี่ยนบุกเมื่อไหร่ พวกมันจะลุย

333
00:18:42,704 --> 00:18:47,084
พวกมันจะระเบิดโลก
แต่ที่เดียวที่พวกมันจะไม่ไปคือแอฟริกา

334
00:18:48,418 --> 00:18:50,254
ใช่ คุณเคยดูหนังแล้ว

335
00:18:51,046 --> 00:18:52,548
พวกมันไม่เคยบุกแอฟริกา

336
00:18:53,799 --> 00:18:55,634
ผมเคยดูหนังพวกนั้นนะ ผมจะรอ

337
00:18:55,717 --> 00:18:58,720
ในหนัง ประธานาธิบดีจะพูดว่า
"พลเมืองโลก…

338
00:18:58,804 --> 00:19:00,722
เอเลี่ยนกำลังบุกโลกของเรา"

339
00:19:00,806 --> 00:19:02,558
แล้วก็จะเห็นเอเลี่ยนบุก

340
00:19:03,058 --> 00:19:06,562
คุณจะคิดว่า "เดี๋ยวนะ
แอฟริกาไม่ได้อยู่บนโลกเหรอ เกิดอะไรขึ้น"

341
00:19:07,980 --> 00:19:11,358
พวกมันไม่เคยบุกแอฟริกาเลย
นึกออกไหมว่ามีหนังเรื่องไหนที่พวกมันบุกแอฟริกา

342
00:19:11,441 --> 00:19:12,359
ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์!

343
00:19:12,442 --> 00:19:13,318
ไม่ อะไรอะ

344
00:19:13,402 --> 00:19:14,653
ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์

345
00:19:14,736 --> 00:19:16,029
ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์

346
00:19:17,865 --> 00:19:18,782
ไม่

347
00:19:20,325 --> 00:19:22,661
ไอ้เวรเอ๊ย มาทำลายโชว์พิเศษของผมเฉย

348
00:19:23,829 --> 00:19:25,873
นั่งอยู่บนระเบียงเหมือนเป็นราชา

349
00:19:25,956 --> 00:19:28,375
"ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์ไงเล่า"

350
00:19:28,458 --> 00:19:29,835
"ตัดหัวมันซะ"

351
00:19:32,588 --> 00:19:35,966
ไม่ ยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์
ถือว่าพยายามได้ดี แต่ไม่อะ

352
00:19:36,717 --> 00:19:41,972
ในเรื่องยึดแผ่นดิน เปลี่ยนพันธุ์มนุษย์
เอเลี่ยนไม่ได้บุกแอฟริกา

353
00:19:42,055 --> 00:19:45,475
เอเลี่ยนลงจอดฉุกเฉินในแอฟริกา

354
00:19:47,060 --> 00:19:49,730
แล้วพวกมันก็ใช้เวลาที่เหลือในหนัง
พยายามหนีออกมา

355
00:19:50,814 --> 00:19:53,066
เพราะเราไม่ใช่เล่นๆ นะเว้ย

356
00:20:02,993 --> 00:20:04,912
ฮอลลีวูดนี่มันบ้าบอจัด

357
00:20:05,871 --> 00:20:08,540
"อะไรคือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด
ที่เกิดขึ้นกับเอเลี่ยนได้"

358
00:20:08,624 --> 00:20:11,710
"ถ้าพวกมันติดอยู่ในแอฟริกาล่ะ"

359
00:20:15,255 --> 00:20:18,634
เอเลี่ยนไม่เคยบุกแอฟริกาเลย ไม่เคยเลย

360
00:20:20,761 --> 00:20:23,138
ผมเคยคิดว่าเพราะพวกมันสงสารเรา

361
00:20:23,764 --> 00:20:26,141
ตอนเด็กๆ ผมชอบดูหนังพวกนั้นมาก

362
00:20:26,225 --> 00:20:27,643
ตอนนี้ก็ยังชอบดูอยู่นะ

363
00:20:27,726 --> 00:20:31,605
แต่ตอนเด็กๆ ผมชอบหนังพวกนั้นสุดๆ

364
00:20:31,688 --> 00:20:34,191
หนังที่มีเอเลี่ยน ผมไม่เคยพลาด

365
00:20:34,274 --> 00:20:38,946
แล้วแม่ผมก็จะทำป๊อปคอร์นชามใหญ่ให้ผม

366
00:20:39,029 --> 00:20:42,616
เราจะนั่งบนโซฟาด้วยกัน
แม่จะดูหนังพวกนั้นกับผม

367
00:20:42,699 --> 00:20:46,078
แม่เกลียดหนังพวกนั้น
แต่เขาบอกว่า "ผู้ปกครองควรให้คำแนะนำ"

368
00:20:46,161 --> 00:20:48,038
และแม่ก็จริงจังกับเรื่องนั้นมาก

369
00:20:49,248 --> 00:20:51,291
วันหนึ่งแม่เดินผ่าน แล้วมันก็ขึ้นว่า

370
00:20:51,375 --> 00:20:53,418
"ผู้ปกครองควรให้คำแนะนำขณะรับชม"

371
00:20:53,502 --> 00:20:54,711
"แม่ต้องดูแล้วสินะ"

372
00:20:54,795 --> 00:20:57,339
แล้วหลังจากนั้น
แม่ก็ทำแบบนั้นกับทุกเรื่อง

373
00:20:57,422 --> 00:20:59,758
บางทีผมต้องวิ่งไปเรียกแม่น่ะ

374
00:20:59,841 --> 00:21:04,888
รายการเริ่มขึ้นแบบสุ่มในทีวี
มีคำว่า "ผู้ปก…" ผมก็จะตะโกน "แม่!"

375
00:21:04,972 --> 00:21:08,225
แม่จะเข้ามา แล้วผมก็จะบอกว่า
"ผมต้องการให้แม่แนะนำผม!"

376
00:21:10,435 --> 00:21:13,313
แต่พอดูไปห้านาที
ผมรู้สึกเหมือนผมเป็นคนแนะนำแม่แทน

377
00:21:13,397 --> 00:21:15,399
เพราะแม่จะนั่งดู แล้วตลอดทั้งเรื่องแม่จะถาม

378
00:21:15,482 --> 00:21:19,486
"เกิดอะไรขึ้น เทรเวอร์ พวกเขาเป็นใคร
ทำไมพวกเขาทำแบบนี้ เกิดอะไรขึ้น"

379
00:21:19,569 --> 00:21:22,823
ผมก็จะบอกว่า "แม่ ผมอยู่กับแม่นี่แหละ
ผมดูหนังเรื่องนี้พร้อมแม่"

380
00:21:25,993 --> 00:21:28,245
แม่ก็จะทำป๊อปคอร์นชามใหญ่ให้ผม

381
00:21:28,328 --> 00:21:30,497
เราก็นั่งดูด้วยกัน หนังเริ่มขึ้น

382
00:21:30,580 --> 00:21:34,084
เอเลี่ยนบุก พวกเขาจะพูดว่า
"เอเลี่ยนบุกโลก"

383
00:21:34,167 --> 00:21:36,545
เราจะเห็นพวกมันระเบิดทุกอย่าง

384
00:21:36,628 --> 00:21:40,299
แล้วผมก็นั่งกินป๊อปคอร์น
"ปัญหาของโลกที่หนึ่ง"

385
00:21:47,264 --> 00:21:52,144
ผมคิดนะ ตอนเป็นเด็ก ถ้าคุณถามว่า
"ทำไมไม่เคยเห็นพวกมันในแอฟริกาเลย"

386
00:21:52,227 --> 00:21:53,937
ผมก็จะตอบ "เพราะพวกมันสงสารเรา"

387
00:21:54,438 --> 00:21:56,815
ผมคิดว่าเอเลี่ยนสงสารแอฟริกา

388
00:21:57,316 --> 00:22:01,653
จะมียานบินไปแต่ละทวีปเพื่อทำลายทิ้ง

389
00:22:02,154 --> 00:22:04,865
แล้วจะมีลำหนึ่งอยู่เหนือทวีปแอฟริกา

390
00:22:04,948 --> 00:22:07,409
เอเลี่ยนสองตัวในห้องนักบิน

391
00:22:07,492 --> 00:22:10,746
"เตรียมยิงเลเซอร์โฟตอน"

392
00:22:10,829 --> 00:22:13,332
"พร้อมรอคำสั่ง"

393
00:22:13,415 --> 00:22:15,000
"สาม สอง หนึ่ง"

394
00:22:15,083 --> 00:22:18,503
"เดี๋ยวๆ ฉันว่าเราทำลายทวีปนี้ไปแล้วนะ"

395
00:22:20,464 --> 00:22:21,506
"เราคงเคยมาแล้ว"

396
00:22:21,590 --> 00:22:24,134
"ไม่ถูกต้อง เราไม่เคยมา ระเบิดเลย"

397
00:22:24,217 --> 00:22:27,387
"จะให้ฉันระเบิดอะไร ดูที่นี่สิ
มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นไปแล้ว"

398
00:22:27,471 --> 00:22:29,931
"เกิดอะไรขึ้น จะให้ฉันระเบิดอะไร"

399
00:22:30,015 --> 00:22:32,601
- "ใครทำเนี่ย"
- "ไม่รู้ดิ กำลังเช็กอยู่"

400
00:22:32,684 --> 00:22:34,853
"เห็นว่าเป็นฝีมือพวกอังกฤษ"

401
00:22:40,150 --> 00:22:41,860
เย้!

402
00:22:43,195 --> 00:22:44,696
โดนซะ สหราชอาณาจักร

403
00:22:45,322 --> 00:22:46,990
#ไม่เคยลืม

404
00:22:51,828 --> 00:22:53,705
หนังเอเลี่ยนพวกนั้น

405
00:22:54,373 --> 00:22:56,666
ทำให้ผมสนุก แต่ก็ทำให้ผมกลัว

406
00:22:57,542 --> 00:23:02,464
เพราะทุกครั้งที่อะไรๆ ไม่สู้ดี
เอเลี่ยนจะบินเข้ามาและยึดโลก

407
00:23:02,547 --> 00:23:06,218
เราชนะได้เพราะโชคช่วยเพราะมันเป็นหนัง
แต่ในชีวิตจริง ผมไม่รู้

408
00:23:07,386 --> 00:23:10,514
ไม่ดีเลย เราไม่มีทางสู้ได้

409
00:23:11,056 --> 00:23:14,351
ถ้าเอเลี่ยนบุก เราก็ไม่มีหวัง

410
00:23:15,060 --> 00:23:17,687
หรืออย่างน้อยเราก็ไม่มีหวัง

411
00:23:19,022 --> 00:23:20,107
แต่ตอนนี้มีแล้ว

412
00:23:21,650 --> 00:23:23,360
และความหวังนั้นมีชื่อว่า

413
00:23:23,860 --> 00:23:26,029
โดนัลด์ เจ. ทรัมป์

414
00:23:27,197 --> 00:23:28,990
ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ตาม

415
00:23:36,540 --> 00:23:39,668
ผมไม่ชอบนะ แต่ผมคิดว่านั่นเป็นทางเดียว

416
00:23:40,752 --> 00:23:41,586
ใช่

417
00:23:42,295 --> 00:23:46,383
ทันทีที่การรุกรานของเอเลี่ยนเริ่มขึ้น
เรารู้ว่ามันเริ่มยังไง

418
00:23:46,883 --> 00:23:50,804
มันจะเป็นยานแม่ลำยักษ์ที่บินเข้ามาในวงโคจร

419
00:23:50,887 --> 00:23:52,806
ยานลำใหญ่ที่บดบังแสงอาทิตย์

420
00:23:57,769 --> 00:24:01,481
พวกมันมีลำโพงยักษ์ใต้ยานที่เปิดเพลง

421
00:24:01,565 --> 00:24:02,816
สร้างบรรยากาศหน่อย

422
00:24:02,899 --> 00:24:04,943
มีเอเลี่ยนตัวนึงเล่นออร์แกน

423
00:24:05,026 --> 00:24:07,195
มันบอกว่า "พวกมันไม่พร้อมเจอเพลงนี้แน่ บี"

424
00:24:08,780 --> 00:24:09,739
ใช่

425
00:24:13,076 --> 00:24:14,536
พวกมันจอดยานไว้ข้างนอก

426
00:24:14,619 --> 00:24:16,997
ส่งยานลูกลงมาแจ้งข่าวร้าย

427
00:24:17,080 --> 00:24:18,248
ยานที่ลงจอดแบบ…

428
00:24:18,331 --> 00:24:21,168
พวกมันออกมา "พาฉันไปหาผู้นำของแก"

429
00:24:21,668 --> 00:24:24,463
พวกมันเจอผู้นำ ฆ่าผู้นำ แล้วก็จบ

430
00:24:24,546 --> 00:24:27,382
ปกติพวกมันจะเลือกเอเลี่ยนที่น่ารำคาญที่สุด
มาทำงานนี้นะ

431
00:24:27,466 --> 00:24:31,553
คนเราต้องมั่นหน้าพอ
ถึงจะเชื่อว่าตัวเองคุยกับผู้นำได้ไง

432
00:24:31,636 --> 00:24:34,347
ดังนั้นในยานเอเลี่ยน
พวกเขาจะเลือกเอเลี่ยนมนุษย์ป้ามา

433
00:24:34,431 --> 00:24:35,974
พวกมันจะพูดว่า "โอเค"

434
00:24:36,057 --> 00:24:39,352
คุยกันว่า "เราจะส่งใครลงไปดาวดวงนี้ดี"

435
00:24:39,436 --> 00:24:41,897
"ฟังนะ คาเรนเหมาะกับงานนี้ที่สุด"

436
00:24:41,980 --> 00:24:43,273
"คาเรน เธอต้องลงไป"

437
00:24:43,356 --> 00:24:46,234
"โอ้ พระเจ้า ทำไมต้องเป็นฉันตลอด
ฉันเกลียดมันสุดๆ เลย"

438
00:24:46,318 --> 00:24:49,738
"ทุกคนส่งฉันไปตลอด ฉันอยากคุยกับผู้จัดการ"

439
00:24:49,821 --> 00:24:51,239
"เธอเหมาะมาก"

440
00:24:52,532 --> 00:24:55,494
พวกมันส่งเอเลี่ยนตัวนั้นลงมา
แล้วบอกข่าวร้ายกับเรา

441
00:24:58,580 --> 00:24:59,748
ถ้ามีทรัมป์ เรามีหวัง

442
00:24:59,831 --> 00:25:01,958
แต่เราต้องลงมือให้ไวนะทุกคน ไวสุดๆ

443
00:25:03,335 --> 00:25:05,670
ทันทีที่พวกมันบอกว่าเอเลี่ยนมาแล้ว

444
00:25:05,754 --> 00:25:11,134
นาซ่าบอกว่าพวกมันเข้ามาในวงโคจร
เราต้องร่วมมือกันทั้งโลก

445
00:25:11,218 --> 00:25:13,887
และสิ่งที่เราต้องทำคือ
เราต้องทำให้โดนัลด์ ทรัมป์…

446
00:25:13,970 --> 00:25:16,223
เป็นราชาโลก

447
00:25:17,349 --> 00:25:20,727
เห็นบางคนงงๆ นะ
ข่าวดีก็คือเขาจะไม่ถามอะไรทั้งนั้น

448
00:25:21,645 --> 00:25:23,230
โอเคไหม เราไปทำเนียบขาว

449
00:25:23,313 --> 00:25:25,649
เราบอก "คุณทรัมป์ ตอนนี้คุณเป็นราชาโลกแล้ว"

450
00:25:25,732 --> 00:25:27,192
เขาจะพูดว่า "ผมรู้แล้ว"

451
00:25:27,275 --> 00:25:30,946
เราให้มงกุฎเบอร์เกอร์คิงเขา
แล้วรอเอเลี่ยนอยู่ข้างนอก

452
00:25:31,863 --> 00:25:33,114
เอเลี่ยนลงจอด พวกมันออกมา

453
00:25:33,198 --> 00:25:36,785
เอเลี่ยนตัวหนึ่งพูดว่า "พาข้าไปหาผู้นำของเจ้า"

454
00:25:36,868 --> 00:25:40,705
เราก็จะบอกว่า "ยินดีต้อนรับสู่โลก
มาเลย มาพบผู้นำของเรา"

455
00:25:40,789 --> 00:25:43,291
"พาฉันไปเดี๋ยวนี้"
"แน่นอน เราจะพาไป"

456
00:25:43,375 --> 00:25:46,378
"ดูดีนะ ใช้ยาโอเซมพิกเหรอ
ดูดีมากเลย"

457
00:25:46,461 --> 00:25:47,796
"มาพบผู้นำกัน"

458
00:25:47,879 --> 00:25:49,214
เราจะไปทำเนียบขาว

459
00:25:49,297 --> 00:25:53,218
แล้วเราก็จะพูดว่า "ราชาทรัมป์ นี่คือเอเลี่ยน"

460
00:25:53,301 --> 00:25:56,638
"เอเลี่ยน นี่คือราชาทรัมป์"

461
00:25:58,640 --> 00:26:02,185
"แกคือผู้ปกครองของดาวดวงนี้หรือ"

462
00:26:02,269 --> 00:26:04,646
เขาจะพูดว่า "ใช่แล้ว"

463
00:26:04,729 --> 00:26:07,941
"ผมคือผู้ปกครองของดาวดวงนี้"

464
00:26:08,441 --> 00:26:10,360
"ดาวเคราะห์โลก หรือที่ผมเรียกว่า…

465
00:26:10,443 --> 00:26:11,736
บิ๊กบลู"

466
00:26:12,654 --> 00:26:16,700
"บลูผู้งดงาม ลอยอยู่ในอวกาศ"

467
00:26:16,783 --> 00:26:20,245
"มันหมุนอยู่บนนั้น

468
00:26:20,745 --> 00:26:22,122
หมุนไวมาก"

469
00:26:22,205 --> 00:26:24,332
"เขาบอกว่าเราหมุน ผมไม่เคยรู้สึกนะ"

470
00:26:24,416 --> 00:26:26,710
"ผมไม่เคยรู้สึก แต่เขาบอกว่าเราหมุนอยู่"

471
00:26:27,210 --> 00:26:30,130
"เราหมุนอยู่ หมุนเร็วมาก"

472
00:26:30,213 --> 00:26:32,841
"และเราอยู่ในอวกาศ"

473
00:26:32,924 --> 00:26:36,678
"เรามีแกนสวยๆ พาดผ่านกลางดาวเคราะห์"

474
00:26:36,761 --> 00:26:40,724
"แกนใหญ่ ยาว สวยงาม
เดี๋ยวนี้ไม่มีแกนแบบนั้นแล้ว"

475
00:26:40,807 --> 00:26:42,642
"ไม่มีจริงๆ นะ"

476
00:26:42,726 --> 00:26:46,521
"และเรามีแกนโลกที่เอียง
รู้ไหม มันเอียงอยู่นะ"

477
00:26:46,605 --> 00:26:49,858
"ถ้าผมเป็นคนดูแล ผมจะทำให้มันตรงเลย"

478
00:26:50,358 --> 00:26:51,443
"ตรงเผง"

479
00:26:51,526 --> 00:26:53,236
"แต่ไม่เป็นไรหรอก"

480
00:26:53,320 --> 00:26:54,988
"ขอบคุณ โอบามา"

481
00:26:56,489 --> 00:26:58,783
"และมันก็ลอยอยู่ในอวกาศ"

482
00:26:58,867 --> 00:27:00,535
"ดาวเคราะห์ที่สวยงาม สีน้ำเงินสวยงาม"

483
00:27:00,619 --> 00:27:03,913
"เรามีดวงจันทร์เล็กๆ เห็นดวงจันทร์ไหม
ดวงจันทร์ที่สวยงาม"

484
00:27:03,997 --> 00:27:06,374
"ดวงจันทร์ที่สวยงาม
ดูเหมือนหัวนมบนหน้าอก"

485
00:27:06,458 --> 00:27:09,336
"มันดูเหมือนแบบนั้นแหละ
เหมือนนมหนึ่งเต้าที่ลอยอยู่ในอวกาศ"

486
00:27:09,419 --> 00:27:12,547
"ควรจะมีสองเต้า
ผมพูดเสมอว่าสองเต้าดีกว่าเต้าเดียว"

487
00:27:13,048 --> 00:27:14,883
"สองดีกว่าหนึ่ง แต่หนึ่งก็ดีกว่าไม่มี"

488
00:27:14,966 --> 00:27:17,969
"พูดคำว่าหน้าอกได้ไหม
ผมพูดแล้วนะ ผมพูดคำว่าหน้าอก"

489
00:27:18,053 --> 00:27:19,804
"และผมคือผู้ปกครองของดาวดวงนี้"

490
00:27:19,888 --> 00:27:22,766
"คุณต้องการอะไร อยากได้อะไร
ให้ช่วยอะไรได้บ้าง"

491
00:27:23,350 --> 00:27:27,437
พวกมันจะพูดว่า "ขอโทษ
เราไม่รู้ว่ามีคนบุกมาก่อนแล้ว"

492
00:27:40,325 --> 00:27:41,785
และนั่นคือวิธีอยู่รอดของเรา

493
00:27:47,957 --> 00:27:50,627
เราคงไม่ตกใจถ้ารู้ว่าเขาเป็นเอเลี่ยน

494
00:27:51,461 --> 00:27:53,588
ผมว่าจริงๆ เราคงโล่งใจ

495
00:27:54,089 --> 00:27:57,425
คนจะพูดว่า "พระเจ้า เพราะงี้นี่เอง"

496
00:27:58,301 --> 00:28:00,595
ถ้ามีเอเลี่ยนสองตัวที่หน้าตาเหมือนเขา

497
00:28:00,679 --> 00:28:02,931
แบบเป็นพ่อแม่ของเขาลงมา

498
00:28:03,014 --> 00:28:06,226
แล้วลงจอดบนโลก "ช่วยเราด้วย
เราทิ้งลูกชายไว้ที่นี่

499
00:28:06,309 --> 00:28:08,061
เมื่อหลายสิบปีก่อน"

500
00:28:08,144 --> 00:28:10,271
"ลูกเราอยู่ไหน"

501
00:28:10,355 --> 00:28:12,065
พวกเราก็จะบอกว่า "มาเลย"

502
00:28:12,565 --> 00:28:14,359
"มารับลูกคุณไปซะนะ"

503
00:28:17,904 --> 00:28:19,739
เขาเป็นคนที่ไม่เหมือนใครจริงๆ

504
00:28:24,953 --> 00:28:26,413
และตอนนี้…

505
00:28:27,080 --> 00:28:29,374
เรากำลังอยู่ในประวัติศาสตร์

506
00:28:30,709 --> 00:28:32,419
เคยคิดเรื่องนี้ไหม

507
00:28:33,128 --> 00:28:39,300
เราทุกคนกำลังใช้ชีวิตอยู่ในประวัติศาสตร์

508
00:28:39,926 --> 00:28:42,762
แล้วไม่ใช่ประวัติศาสตร์
ที่เป็นแค่ช่วงเวลาที่ผ่านไปนะ

509
00:28:42,846 --> 00:28:46,474
เพราะมีประวัติศาสตร์ที่น่าเบื่อ
อย่าง "แล้วผู้คนก็มาตั้งรกรากที่นี่"

510
00:28:46,975 --> 00:28:48,017
เออ ช่างมันดิ

511
00:28:48,101 --> 00:28:50,437
ผมหมายถึงประวัติศาสตร์ที่มีเรื่องเกิดขึ้น

512
00:28:50,520 --> 00:28:53,148
ที่คุณอ่านแล้วคิดว่า "ตอนนั้นเป็นยังไงนะ"

513
00:28:53,231 --> 00:28:54,649
เราอยู่ในตอนนั้นเลย

514
00:28:56,192 --> 00:28:57,152
พวกเราทุกคน

515
00:28:57,235 --> 00:28:59,446
ประวัติศาสตร์ของผมแย่มาก ผมเพิ่งรู้ตัว

516
00:29:00,363 --> 00:29:03,658
เพราะพวกเขาบันทึกทุกอย่าง
ที่พูดในทำเนียบขาว

517
00:29:03,742 --> 00:29:05,076
เก็บไว้ให้คนรุ่นหลังน่ะ

518
00:29:05,869 --> 00:29:08,121
นั่นหมายความว่าในอีก 300 ปี

519
00:29:08,204 --> 00:29:12,208
จะมีนักวิชาการศึกษาประธานาธิบดี
และทำเนียบขาวในอดีต

520
00:29:12,292 --> 00:29:14,919
พวกเขาจะพูดว่า
"เมื่อ 300 ปีก่อนเป็นยังไงนะ"

521
00:29:15,003 --> 00:29:18,089
แล้วคุณจะบอกว่า
"ไม่รู้สิ แต่พิธีกรแกรมมี่นี่ห่วยแตกมาก"

522
00:29:19,007 --> 00:29:22,051
"ใช่ ดูเหมือนจะเป็นพวกขี้แพ้"

523
00:29:28,057 --> 00:29:31,144
"แล้วก็มีเจ้ากระต่าย
แสดงในซูเปอร์โบวล์ด้วย แย่มากอีกละ"

524
00:29:31,811 --> 00:29:34,689
"แย่มากจริงๆ ช่างเป็นช่วงเวลาที่แย่เหลือเกิน"

525
00:29:40,570 --> 00:29:43,656
รู้ไหม สิ่งที่แปลกเกี่ยวกับการใช้ชีวิต
ผ่านประวัติศาสตร์คือ…

526
00:29:45,158 --> 00:29:48,953
มันคาดเดาได้น้อยกว่ามาก
เมื่อคุณเป็นคนที่ลงมือทำเอง

527
00:29:49,496 --> 00:29:52,332
เวลาเราอ่านประวัติศาสตร์
หรือเวลาเราเรียนประวัติศาสตร์

528
00:29:52,415 --> 00:29:56,419
มันมักจะถูกนำเสนอราวกับว่ามันหลีกเลี่ยงไม่ได้

529
00:29:57,420 --> 00:29:58,421
คุณอ่านเรื่องราว

530
00:29:58,505 --> 00:30:00,673
คุณคิดว่ามันจะจบแบบนั้นเสมอ

531
00:30:00,757 --> 00:30:02,342
เพราะมันจบแบบนั้น

532
00:30:02,425 --> 00:30:03,760
ถ้าผมถามคนส่วนใหญ่

533
00:30:03,843 --> 00:30:05,887
"คุณคิดว่านาซีจะแพ้สงครามเสมอไปไหม"

534
00:30:05,970 --> 00:30:07,847
พวกเขาก็จะตอบว่า "ใช่สิ"

535
00:30:07,931 --> 00:30:09,307
แต่ในตอนนั้น

536
00:30:09,390 --> 00:30:12,602
คนที่สู้ในสงครามคิดว่านาซีจะชนะ

537
00:30:12,685 --> 00:30:15,522
มีช่วงหนึ่งที่ดูเหมือนพวกเขาได้เปรียบ

538
00:30:17,357 --> 00:30:20,109
เมื่อคุณอยู่ในประวัติศาสตร์
มันเป็นกลเม็ดที่ต่างไปโดยสิ้นเชิง

539
00:30:23,404 --> 00:30:25,824
เวลาไปวอชิงตันดีซี

540
00:30:26,491 --> 00:30:30,453
ผมชอบไปพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์
และวัฒนธรรมแอฟริกันอเมริกัน

541
00:30:31,496 --> 00:30:32,539
แล้ว…

542
00:30:34,249 --> 00:30:35,458
ถ้าคุณไม่เคยไป

543
00:30:35,542 --> 00:30:39,420
ผมบอกได้เลยว่า
มันเป็นหนึ่งในประสบการณ์ที่ลึกซึ้งที่สุด

544
00:30:39,504 --> 00:30:41,548
ที่คุณจะเคยมีในชีวิตเลย

545
00:30:41,631 --> 00:30:46,094
มันเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ไม่เหมือนที่อื่น
ที่ผมเคยไปมาเลยด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง

546
00:30:46,177 --> 00:30:47,178
รู้ไหม

547
00:30:47,262 --> 00:30:52,183
หนึ่งคือมันเป็นการเล่าเรื่อง
ที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

548
00:30:52,267 --> 00:30:56,396
ของประวัติศาสตร์คนดำในอเมริกา
ซึ่งก็คือประวัติศาสตร์

549
00:30:56,479 --> 00:30:58,439
แต่เป็นประวัติศาสตร์ที่มักไม่ถูกบอกเล่า

550
00:30:58,523 --> 00:30:59,816
คุณไปที่อาคารนี้

551
00:30:59,899 --> 00:31:02,819
และไม่เหมือนพิพิธภัณฑ์อื่นๆ
คุณเลือกการผจญภัยไม่ได้

552
00:31:02,902 --> 00:31:05,989
ปกติเราเดินเข้าไปในพิพิธภัณฑ์
แล้วก็จะได้เลือกเลย "ไดโนเสาร์หรืออวกาศ"

553
00:31:06,072 --> 00:31:07,240
"เลือกเอา"

554
00:31:07,323 --> 00:31:09,951
ที่นั่นเขาจัดการให้เราเดินผ่านกาลเวลา

555
00:31:10,451 --> 00:31:11,953
พอคุณไปถึงพิพิธภัณฑ์

556
00:31:12,036 --> 00:31:14,873
คุณจะเริ่มจากจุดเริ่มต้นของคนดำในอเมริกา

557
00:31:14,956 --> 00:31:18,084
แล้วค่อยๆ เลื่อนมาจนถึงปัจจุบัน งี้นะครับ

558
00:31:18,167 --> 00:31:20,920
เริ่มจากใต้ดิน คือคุณต้องลงไปใต้ดินจริงๆ

559
00:31:21,004 --> 00:31:23,590
แล้วก็เริ่มจากการเป็นทาส สปอยล์นะ

560
00:31:24,674 --> 00:31:26,551
แล้วพวกเขาก็พาคุณเดินทางผ่านกาลเวลา

561
00:31:26,634 --> 00:31:29,220
จนถึงตอนจบ แล้วก็มีโอปราห์

562
00:31:35,685 --> 00:31:37,353
พิพิธภัณฑ์นั้นเนี่ย

563
00:31:38,104 --> 00:31:40,523
ทำให้คุณตั้งคำถามกับตัวเองทุกอย่างเลยจริงๆ

564
00:31:40,607 --> 00:31:42,442
ผมไปที่นั่นตอนทริปล่าสุด

565
00:31:42,525 --> 00:31:47,447
และผมเดินผ่านชั้นแรก

566
00:31:48,197 --> 00:31:51,826
มันอยู่ใต้ดิน เป็นเรื่องของการค้าทาส

567
00:31:51,910 --> 00:31:55,747
การค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
แล้วก็ทางรถไฟใต้ดิน

568
00:31:55,830 --> 00:31:57,957
มันเป็นการเดินทางที่สะเทือนอารมณ์นะ

569
00:31:58,458 --> 00:32:00,126
มันเจ็บปวด มันกดขี่

570
00:32:00,209 --> 00:32:03,379
แล้วก็มีช่วงเวลาที่คุณจะได้เห็น

571
00:32:03,463 --> 00:32:07,425
ผู้คนลุกขึ้นสู้เพื่อสิ่งที่พวกเขาเชื่อ
และเอาชนะมันได้

572
00:32:08,635 --> 00:32:09,969
เพราะมันดึงดูดใจมาก

573
00:32:10,053 --> 00:32:12,972
คุณจะเห็นคนสัมผัสมันในแบบที่แตกต่างกัน

574
00:32:13,056 --> 00:32:15,475
มีเด็กสองคนอยู่ข้างๆ ผม

575
00:32:15,558 --> 00:32:17,226
อายุประมาณ 14 ปีได้

576
00:32:17,727 --> 00:32:20,396
และพวกเขากำลังคุยกัน ผมแอบฟังอยู่

577
00:32:20,480 --> 00:32:22,231
คนหนึ่งหันไปถามอีกคนว่า

578
00:32:22,315 --> 00:32:25,443
"เฮ้ยพวก ถ้านายอยู่ในยุคนั้น นายจะทำยังไง"

579
00:32:25,526 --> 00:32:27,528
"นายจะยอมเป็นทาสไหม" อีกคนตอบว่า "หา"

580
00:32:27,612 --> 00:32:30,740
เขาตอบว่า "ไม่หรอก
พวกเขาหาเรื่องผิดคนแล้ว"

581
00:32:31,240 --> 00:32:34,494
"ฉันจะเล่นงานพวกมัน
จะทำให้ฉันเป็นทาสเหรอ"

582
00:32:34,577 --> 00:32:38,039
อีกคนบอก "โม้แล้ว"
เขาบอก "ฉันจะจัดการพวกมันซะ"

583
00:32:38,122 --> 00:32:39,499
พวกเขาหัวเราะและคุยกัน

584
00:32:39,582 --> 00:32:41,918
ผมคิดว่านี่อาจเป็นความหลงผิดของวัยรุ่น

585
00:32:42,001 --> 00:32:45,338
ซึ่งจำเป็นต่อการปฏิวัติ
หรือไม่ก็พวกเขาอาจทำแบบนั้นจริงๆ

586
00:32:45,421 --> 00:32:47,048
ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่สำคัญ

587
00:32:47,131 --> 00:32:50,218
สิ่งที่ผมชอบคือพวกเขาตั้งคำถาม

588
00:32:51,427 --> 00:32:54,681
ตัวคุณจะเป็นใครเมื่อประวัติศาสตร์เรียกหา

589
00:32:57,225 --> 00:33:00,520
เพราะพวกเขา ผมเลยถามตัวเองว่า…

590
00:33:02,772 --> 00:33:05,108
ผมว่าผมต้องพัฒนาความนับถือตัวเองหน่อยละ

591
00:33:05,191 --> 00:33:09,278
เพราะผมคิดอะไรที่เป็นฮีโร่ไม่ออกเลย

592
00:33:10,571 --> 00:33:13,408
ถ้าคุณถามผมว่า
"เทรเวอร์ คุณจะทำอะไรในยุคทาส"

593
00:33:13,491 --> 00:33:16,494
ผมจะตอบว่า "ผมจะทำงานหนักมาก

594
00:33:17,870 --> 00:33:20,206
แล้วคอยดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

595
00:33:20,873 --> 00:33:23,584
ผมคงไม่เป็นฮีโร่ ผมไม่ใช่คนแบบนั้น

596
00:33:23,668 --> 00:33:25,128
ผมประทับใจคนที่พูดว่า

597
00:33:25,211 --> 00:33:28,798
"ถ้าฉันอยู่ที่นั่น ถ้าฉันอยู่ในร้าน
ตอนที่พวกมันมาปล้น ฉันจะ…"

598
00:33:28,881 --> 00:33:31,009
ผมไม่ใช่คนแบบนั้น

599
00:33:31,092 --> 00:33:33,886
ผมคงจะอยู่ในไร่และทำงานหนัก

600
00:33:33,970 --> 00:33:35,638
และจะไม่ยุ่งอะไรกับใคร

601
00:33:35,722 --> 00:33:39,142
คนขี่ม้าจะพูดว่า
"แกควรเก็บฝ้ายให้หมดนั่นนะ"

602
00:33:39,225 --> 00:33:41,686
ผมก็จะบอกว่า "ครับนาย ผมกำลังเก็บฝ้ายอยู่"

603
00:33:41,769 --> 00:33:43,187
"ผมกำลังเก็บอยู่ครับนาย"

604
00:33:43,271 --> 00:33:45,606
แต่พอเขาขี่ม้าไป ผมจะด่าเขาไฟแลบเลย

605
00:33:45,690 --> 00:33:47,817
จะด่าเขาให้ยับ

606
00:33:47,900 --> 00:33:49,402
ผมจะพูดว่า "ไอ้โง่นั่น"

607
00:33:51,654 --> 00:33:52,905
"เขากลับมาหรือยัง ยัง"

608
00:33:56,367 --> 00:33:58,578
แต่ผมคงไม่ใช่ฮีโร่หรอก

609
00:33:59,954 --> 00:34:01,831
ฮีโร่ตัวจริงจะปรากฏตัว

610
00:34:01,914 --> 00:34:03,458
แฮเรียต ทับแมนจะปรากฏตัว

611
00:34:03,541 --> 00:34:06,669
เธอจะพูดว่า "ชู่ นี่เทรฟ"

612
00:34:06,753 --> 00:34:09,422
ผมจะพูดว่า "อ้าว สวัสดีแฮเรียต"

613
00:34:09,922 --> 00:34:11,132
"เป็นไงบ้าง"

614
00:34:11,632 --> 00:34:13,217
"แย่มากน่ะสิ"

615
00:34:14,510 --> 00:34:16,137
"ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น"

616
00:34:16,220 --> 00:34:18,931
"การเป็นทาสไง
ถามมาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไอ้หนู"

617
00:34:19,015 --> 00:34:19,974
"นี่แกโง่เหรอ"

618
00:34:20,058 --> 00:34:23,478
"แน่นอน ฉันไม่น่าถามเลย
เอาเถอะ มีอะไรเหรอ แฮเรียต"

619
00:34:23,561 --> 00:34:25,396
"ฉันแค่มาบอกแก

620
00:34:25,897 --> 00:34:28,441
ว่าเราจะหนีกันคืนนี้"

621
00:34:30,026 --> 00:34:31,402
"เรานี่ใคร"

622
00:34:33,696 --> 00:34:37,033
"พวกเราทุกคน เทรเวอร์
เราจะออกไปจากที่นี่"

623
00:34:37,116 --> 00:34:38,785
"เราจะไปกันแล้วที่รัก"

624
00:34:38,868 --> 00:34:42,330
"แฮเรียต ผู้ชายบนหลังม้าบอกว่า
เราไม่ควรหนีไปนะ"

625
00:34:43,122 --> 00:34:45,374
เขาไม่ชอบเวลาที่เราจะไปจากที่นี่เลย

626
00:34:45,875 --> 00:34:49,587
"ฉันว่าเขาคงเป็นโรควิตกกังวล
ควรไปหาหมอหน่อยแล้ว"

627
00:34:49,670 --> 00:34:52,048
"แต่เขาบอกว่า…"
"ฉันไม่สนหรอกว่าเขาพูดอะไร"

628
00:34:52,131 --> 00:34:53,674
"เราจะออกไปจากที่นี่"

629
00:34:54,175 --> 00:34:55,510
"อะไร แกจะอยู่เหรอ"

630
00:34:55,593 --> 00:34:59,305
"ใช่ ฉันคิดว่าจะอยู่ต่อ แล้วดูว่าจะเป็นยังไง"

631
00:34:59,388 --> 00:35:01,599
"ดูว่าจะเป็นยังไงเหรอ เป็นอะไรของแกวะ"

632
00:35:01,682 --> 00:35:03,726
"แกจะไม่ไปเหรอ" "ไม่ ฉันไม่ไปหรอก"

633
00:35:03,810 --> 00:35:05,561
"ไม่อยากจะเชื่อเลย"

634
00:35:05,645 --> 00:35:07,980
"พวกผิวสีอ่อนก็เป็นแบบนี้กันหมด"

635
00:35:09,398 --> 00:35:10,983
"อะไรนะ" "ใช่"

636
00:35:11,484 --> 00:35:13,277
"แกกลัวใช่ไหมล่ะ"

637
00:35:13,361 --> 00:35:15,404
"แกมันไอ้ขี้ขลาด"

638
00:35:16,405 --> 00:35:20,243
"ฉันมันขี้ขลาด แฮเรียต
ฉันโกหกไม่ได้ ฉันมันขี้ขลาดจริงๆ"

639
00:35:20,326 --> 00:35:22,954
"ดูสิ ขี้ขลาดจริงๆ"

640
00:35:23,037 --> 00:35:25,873
"แกนี่เกือบจะแย่เท่าจิมมี่ คิมเมลแล้วนะ"

641
00:35:43,224 --> 00:35:45,643
ขอโทษครับ
บางทีผมก็เล่นมุกเอาฮาคนเดียว ขอโทษที

642
00:35:48,104 --> 00:35:49,313
ให้ตายสิ

643
00:35:53,442 --> 00:35:55,903
ทุกคนถามตัวเองด้วยคำถามนั้น

644
00:35:55,987 --> 00:35:57,029
ทุกคนเลย

645
00:35:57,113 --> 00:36:00,741
หนึ่งในประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใครที่สุด
ที่ผมเคยเจอ

646
00:36:00,825 --> 00:36:03,119
คือตอนที่มีคนขาวกลุ่มหนึ่ง

647
00:36:03,202 --> 00:36:05,371
ยืนอยู่ที่นิทรรศการ

648
00:36:05,454 --> 00:36:10,084
และพวกเขาเป็นคนขาวหัวก้าวหน้ามากๆ ใช่ไหม

649
00:36:10,168 --> 00:36:13,713
พวกเขาเป็นคนขาวฝ่ายซ้ายสุดขั้ว

650
00:36:13,796 --> 00:36:19,010
เป็นคนขาวฝ่ายซ้ายสุดขอบโลกเลย

651
00:36:19,093 --> 00:36:22,680
พวกเขารู้สึกอินมากกว่าคนดำที่นั่นอีก
พวกเขา…

652
00:36:25,641 --> 00:36:28,269
เพื่อแสดงว่าพวกเขารู้สึกอินแค่ไหน
มีอยู่ช่วงหนึ่งที่…

653
00:36:28,352 --> 00:36:32,148
คนดำบางคนเดินดูนิทรรศการอยู่ใช่ไหม

654
00:36:32,231 --> 00:36:34,859
มีคนดำเดินอยู่ และมีคนขาว

655
00:36:34,942 --> 00:36:38,196
เพราะทุกคนเข้าไปได้ใช่ไหมล่ะ แล้วก็…

656
00:36:40,948 --> 00:36:43,451
คนดำที่นั่นทำตัวในแบบที่ผมคิดว่า

657
00:36:43,534 --> 00:36:46,078
เป็นประสบการณ์ของคนดำเต็มขั้น
ซึ่งก็คือการเป็นมนุษย์

658
00:36:46,162 --> 00:36:49,123
บางคนร้องไห้ แล้วก็พูดคุยกับเพื่อน

659
00:36:49,207 --> 00:36:51,959
แบ่งปันเรื่องราว เล่าความหลัง หัวเราะ นู่นนี่

660
00:36:52,043 --> 00:36:53,502
แล้วมีคนหนึ่งหัวเราะ

661
00:36:53,586 --> 00:36:55,922
คุยกับเพื่อนว่า "ฮ่าๆ ใช่"

662
00:36:56,005 --> 00:36:58,716
แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงผิวขาวคนหนึ่ง

663
00:36:58,799 --> 00:37:01,093
ที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม หันไปตามเสียงหัวเราะนั้น

664
00:37:01,177 --> 00:37:03,930
เธอแบบ "ฮ่าๆ" แล้วก็ "ชู่"

665
00:37:15,608 --> 00:37:17,360
พวกเขาเป็นฝ่ายซ้ายขนาดนั้นเลย

666
00:37:19,695 --> 00:37:23,866
พอผมนึกว่าเธอจะไม่ทำอะไรหนักกว่านั้น
เธอก็มองรูปถ่าย

667
00:37:23,950 --> 00:37:26,953
หนึ่งในรูปถ่ายแรกๆ ที่มีการถ่ายไว้

668
00:37:27,036 --> 00:37:30,873
เป็นภาพชายผิวขาวในไร่

669
00:37:30,957 --> 00:37:33,751
ยืนอยู่ตรงนั้น ยิ้มอยู่ในไร่

670
00:37:33,834 --> 00:37:35,795
ยิ้มอยู่ในภาพน่ะ

671
00:37:36,379 --> 00:37:39,215
ผู้หญิงคนนี้ยืนมองรูปแล้วพูดว่า

672
00:37:39,298 --> 00:37:40,466
"ฉัน…

673
00:37:43,302 --> 00:37:45,263
"ถ้าฉันอยู่ที่นั่น…

674
00:37:46,597 --> 00:37:48,516
ตอนที่มันเกิดขึ้น

675
00:37:48,599 --> 00:37:53,271
ฉันสาบานต่อพระเจ้าเลย
ถ้าฉันอยู่ที่นั่นตอนที่มันเกิดขึ้น

676
00:37:55,106 --> 00:37:57,441
ฉันจะไม่มีวันยิ้มเลย!"

677
00:38:04,907 --> 00:38:08,536
รู้ไหม เวลาที่ประโยคมันจบ
ในแบบที่คุณคาดไม่ถึงน่ะ

678
00:38:08,619 --> 00:38:12,206
นี่มันแบบ… ผมคิดว่าเธอจะพูดว่า
"ถ้าฉันอยู่ที่นั่น ฉันจะสู้"

679
00:38:12,290 --> 00:38:14,500
"ฉันจะปลดปล่อย ฉันจะ…" ไม่ใช่จ้ะ

680
00:38:14,583 --> 00:38:18,546
เธอพูดว่า "ฉันจะมีทาส
แต่ฉันจะไม่สนุกกับมันหรอก"

681
00:38:19,338 --> 00:38:22,633
คงร้องไห้ "ฉันเสียใจที่คุณเจอแบบนี้นะ"

682
00:38:22,717 --> 00:38:24,844
"ฉันเสียใจมาก ปัดฝุ่นหลังโซฟาด้วย"

683
00:38:24,927 --> 00:38:28,055
"แต่ใช่ ฉันเสียใจจริงๆ ไม่ไหวอะ"

684
00:38:31,600 --> 00:38:33,728
มันเป็นอะไรที่น่าทึ่งมากนะ

685
00:38:33,811 --> 00:38:36,605
คุณเดินผ่านชั้นนั้นไป
ผมอยู่ที่นั่นนานกว่าหนึ่งชั่วโมง

686
00:38:37,606 --> 00:38:41,152
พอจบ ผมก็ยังค้างคาใจกับคำถามนั้น
จนถามตัวเองว่า…

687
00:38:41,235 --> 00:38:43,821
"เราจะเป็นใครเมื่อประวัติศาสตร์เรียกหา"

688
00:38:43,904 --> 00:38:47,742
ผมเลยส่งข้อความหาเพื่อนสนิทคนหนึ่ง
เดวิด เมเยอร์

689
00:38:47,825 --> 00:38:50,619
เขาเป็นคนอเมริกันคนแรกที่ผมได้เป็นเพื่อนด้วย

690
00:38:50,703 --> 00:38:53,497
เมื่อ 20 ปีก่อน เขามาแอฟริกาใต้โดยบังเอิญ

691
00:38:53,581 --> 00:38:55,416
มาทำโปรเจกต์ของโรงเรียน

692
00:38:55,499 --> 00:38:57,543
เราเจอกันโดยบังเอิญ เป็นเพื่อนกันโดยบังเอิญ

693
00:38:57,626 --> 00:39:00,671
แล้วเขาก็ชวนผมมาเล่นตลกที่อเมริกา

694
00:39:00,755 --> 00:39:03,841
ที่เหลือก็เป็นตามนั้น
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่วันนั้นมา

695
00:39:03,924 --> 00:39:06,302
มันเป็นเรื่องราวที่สวยงามนะ

696
00:39:06,802 --> 00:39:08,929
และชีวิตเราก็แตกต่างกันมาก

697
00:39:09,013 --> 00:39:13,893
เขาเป็นหนุ่มผิวขาวผอมสูง 6 ฟุต 5 นิ้ว
จากนอร์ทแคโรไลนา

698
00:39:13,976 --> 00:39:16,228
เป็นคนที่น่ารักมาก จริงใจสุดๆ

699
00:39:16,312 --> 00:39:19,231
และเพราะอย่างนั้น ผมเลยชอบแกล้งเขา

700
00:39:19,315 --> 00:39:22,818
และตอนที่เราออกจากนิทรรศการนั้น
ผมส่งข้อความหาเขา

701
00:39:22,902 --> 00:39:25,946
ผมบอกว่า "เดฟ ฉันมีเรื่องจะขอร้องนาย"

702
00:39:26,447 --> 00:39:28,991
เขาตอบว่า "เฮ้เพื่อน มีอะไรเหรอ"

703
00:39:29,075 --> 00:39:30,409
ผมบอกว่า

704
00:39:30,493 --> 00:39:32,661
"ถ้าระบบทาสกลับมา…

705
00:39:33,412 --> 00:39:36,165
นายสัญญาได้ไหมว่าจะให้ฉันเป็นทาสนาย

706
00:39:36,248 --> 00:39:37,750
แล้วดูแลฉันดีสุดๆ น่ะ"

707
00:39:40,044 --> 00:39:43,923
แล้วเขาก็ตอบกลับมาว่า "เฮ้ย อะไรนะ"

708
00:39:45,925 --> 00:39:48,469
ผมบอก "สัญญานะว่าจะให้ฉันเป็นทาสนาย

709
00:39:48,552 --> 00:39:50,346
แล้วดูแลฉันดีสุดๆ"

710
00:39:50,429 --> 00:39:52,807
เขาบอก "นายพูดเรื่องอะไรน่ะ"

711
00:39:52,890 --> 00:39:54,558
ผมบอก "ตกลงหรือไม่ตกลง"

712
00:39:55,810 --> 00:39:59,105
แล้วผมก็เห็นจุดสามจุด
เหมือนเขากำลังพิมพ์อยู่

713
00:39:59,605 --> 00:40:00,689
พิมพ์

714
00:40:01,565 --> 00:40:03,651
พิมพ์ พิมพ์

715
00:40:04,318 --> 00:40:05,444
พิมพ์

716
00:40:06,195 --> 00:40:07,113
พิมพ์

717
00:40:07,196 --> 00:40:08,739
พิมพ์ พิมพ์

718
00:40:08,823 --> 00:40:10,116
แล้วเขาก็โทรหาผม

719
00:40:12,952 --> 00:40:15,830
ผมก็ถามว่า "ว่าไง"
เขาก็ถามว่า "นายพูดเรื่องอะไรเนี่ย"

720
00:40:15,913 --> 00:40:18,707
"เกิดอะไรขึ้น นายหมายถึงทาสอะไร"

721
00:40:18,791 --> 00:40:20,167
ผมก็บอกว่า "ฉันแค่อยากรู้"

722
00:40:20,251 --> 00:40:22,044
"ถ้าระบบทาสกลับมา

723
00:40:22,128 --> 00:40:24,588
นายสัญญาได้ไหมว่าจะให้ฉันเป็นทาสนาย"

724
00:40:24,672 --> 00:40:28,968
เขาบอก "เฮ้ย ไม่เอา หมายความว่าไง
ระบบทาสมันไม่กลับมาแล้ว"

725
00:40:29,051 --> 00:40:32,054
ผมบอก "ตอนโกสต์บัสเตอร์
พวกเขาก็พูดยังงี้ ตอบคำถามสิ"

726
00:40:32,638 --> 00:40:34,473
"จะรับฉันเป็นทาสของนายไหม"

727
00:40:34,557 --> 00:40:36,475
เขาบอกว่า "ไม่เอาเพื่อน ไม่เอา"

728
00:40:36,559 --> 00:40:38,811
"ฉันจะไม่เอานายเป็นทาสฉัน"

729
00:40:38,894 --> 00:40:43,065
"เพื่อน ฉันจะไม่เป็นเจ้าของทาส
หรือกดขี่คนอื่นแน่นอน"

730
00:40:43,149 --> 00:40:46,277
"ฉันจะไม่กดขี่ใคร ฉันคิดว่ามันไม่ถูกต้อง"

731
00:40:46,360 --> 00:40:48,279
ผมบอก "เก็บศีลธรรมจอมปลอม
ของนายไว้ก่อน"

732
00:40:48,362 --> 00:40:50,906
"ฉันแค่อยากรู้ว่านายจะรับฉัน
เป็นทาสของนายไหม"

733
00:40:50,990 --> 00:40:52,408
เขาบอก "ฉันไม่มีวันทำแบบนั้น"

734
00:40:52,491 --> 00:40:54,243
ผมบอก "โอเค เข้าใจละ"

735
00:40:54,326 --> 00:40:57,663
"งั้นนายก็จะปล่อยให้ฉัน
เป็นทาสของคนอื่นสินะ"

736
00:40:57,746 --> 00:41:00,833
"ระบบทาสกลับมา พวกเขาจับฉันไป
พวกเขาเฆี่ยนตีฉัน"

737
00:41:00,916 --> 00:41:03,252
"ตอนนี้ฉันคือจังโก้ไปแล้ว"

738
00:41:03,335 --> 00:41:07,465
"ฉันโดนเฆี่ยนเพราะเพื่อนสนิท
ไม่ใช้สิทธิพิเศษคนขาวช่วยฉัน

739
00:41:07,548 --> 00:41:10,885
ด้วยการให้ฉันเป็นทาสของเขา
เพื่อที่เราจะได้สนุกกันได้"

740
00:41:10,968 --> 00:41:14,221
"ฉันต้องไปอยู่ในไร่
ทั้งที่น่าจะได้อยู่กับนายในบ้านเล่นเพลย์"

741
00:41:14,305 --> 00:41:17,266
"เราเล่นคอลออฟดิวตี้ในเวอร์แดนสค์
เหมือนสมัยก่อนก็ได้"

742
00:41:17,349 --> 00:41:19,226
"แต่ไม่ นายอยากโว้กจัด

743
00:41:19,310 --> 00:41:21,520
จนฉันโดนคนขาวอีกคนเฆี่ยนแทน"

744
00:41:21,604 --> 00:41:24,273
เขาบอก "ไม่"
ผมบอก "นายอยากให้ฉันเป็นทาสเหรอ"

745
00:41:24,356 --> 00:41:27,151
"นายอยากให้ฉันโดนเฆี่ยนใช่ไหม"
เขาบอก "ไม่นะ"

746
00:41:27,234 --> 00:41:28,277
"ก็ได้ โอเค"

747
00:41:28,360 --> 00:41:31,447
"ถ้าระบบทาสกลับมาอีก ฉันจะให้นายเป็นทาสฉัน

748
00:41:31,530 --> 00:41:32,573
และดูแลนายอย่างดี"

749
00:41:32,656 --> 00:41:34,950
ผมก็แบบ "อ๋อ งั้นนายก็จะมีทาสสินะ"

750
00:41:39,872 --> 00:41:42,333
ผมบอก "โอเค ฉันต้องไปแล้ว" เขาบอก "ไม่"

751
00:41:45,836 --> 00:41:47,338
เขายังไม่ยกโทษให้ผมเลย

752
00:41:54,512 --> 00:41:56,764
คุณจะเป็นใครเมื่อประวัติศาสตร์เรียกหา

753
00:41:58,641 --> 00:42:00,601
มันง่ายกว่ามากถ้าเป็นแค่สมมติฐาน

754
00:42:04,855 --> 00:42:08,776
พอคุณเดินจากนิทรรศการหนึ่งไปอีกนิทรรศการ

755
00:42:09,276 --> 00:42:11,362
คุณจะผ่านยุคฟื้นฟู

756
00:42:11,862 --> 00:42:13,113
ยุคจิม โครว์

757
00:42:13,197 --> 00:42:15,199
ไปจนถึงยุคการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมือง

758
00:42:16,033 --> 00:42:19,245
และมันก็น่าประทับใจในตัวมันเอง

759
00:42:19,328 --> 00:42:22,373
แต่เพราะตอนนี้มันผ่านมา 60 ปีแล้ว

760
00:42:22,456 --> 00:42:24,667
นับตั้งแต่สุนทรพจน์ "ผมมีความฝัน"

761
00:42:25,167 --> 00:42:27,211
พวกเขาได้ขยายส่วนหนึ่งของนิทรรศการ

762
00:42:27,294 --> 00:42:30,631
ที่โฟกัสที่ชีวิตของดร.มาร์ติน ลูเธอร์ คิง

763
00:42:32,841 --> 00:42:36,053
และคุณจะได้เห็นงานเขียนของเขา

764
00:42:36,136 --> 00:42:38,264
ความคิดของเขา บันทึกของเขา

765
00:42:38,347 --> 00:42:40,975
จดหมายที่เขาเขียนถึงคนอื่น
จดหมายที่เขาเขียนถึงสาธารณะ

766
00:42:41,058 --> 00:42:43,727
จดหมายที่เขาเขียนถึงเพื่อน

767
00:42:43,811 --> 00:42:44,937
บทสัมภาษณ์ ทุกอย่างเลย

768
00:42:45,020 --> 00:42:50,401
คุณจะได้เห็นชีวิตของเขา
ในรายละเอียดที่น้อยคนนักจะเคยเห็น

769
00:42:51,527 --> 00:42:54,572
ผมไม่อยากพูดแทนทุกคนนะ

770
00:42:54,655 --> 00:42:57,700
แต่ผมรู้สึกว่าตอนที่เราเรียนเรื่องดร.คิง

771
00:42:58,200 --> 00:43:03,372
มันเป็นเวอร์ชันที่ถูกตัดแต่งและแบนราบมาก

772
00:43:03,914 --> 00:43:07,501
เข้าใจที่ผมพูดไหม
มันดูเรียบง่ายและหลีกเลี่ยงไม่ได้

773
00:43:08,002 --> 00:43:11,630
ทุกครั้งที่เราเรียนเรื่องนี้
มันจะเป็นแบบ "มีชายคนหนึ่งชื่อเอ็มแอลเค

774
00:43:11,714 --> 00:43:14,758
เขาไม่ชอบสิ่งที่เกิดขึ้น
และเขาก็เดินข้ามสะพาน

775
00:43:14,842 --> 00:43:17,511
เขามีความฝัน และเขาก็มีความสุขตลอดไป"

776
00:43:17,595 --> 00:43:20,264
"สุขสันต์วันมาร์ติน ลูเธอร์ คิง
ฟูกนอนลดราคา 50 เปอร์เซ็นต์"

777
00:43:21,932 --> 00:43:26,520
แต่พอได้เห็นชีวิตของเขา มันไม่ใช่แบบนั้นเลย

778
00:43:26,604 --> 00:43:30,399
เอาจริงๆ เวลาใครพูดถึงเรื่องนี้
จะมี "สุขสันต์วันมาร์ติน ลูเธอร์ คิง!"

779
00:43:30,482 --> 00:43:34,903
ฟังดูเหมือนหนังดิสนีย์
มีพล็อตเรื่องเหมือนหนังดิสนีย์

780
00:43:34,987 --> 00:43:37,865
เหมือนกับ "หน้าร้อนนี้ ชายคนหนึ่ง

781
00:43:37,948 --> 00:43:40,659
หนึ่งความฝันเปลี่ยนโลกไป

782
00:43:40,743 --> 00:43:42,077
"ผมมีความฝัน"

783
00:43:42,578 --> 00:43:45,247
"ทิโมธี ชาลาเมต์รับบทมาร์ติน ลูเธอร์ คิง"

784
00:43:45,331 --> 00:43:47,541
"มีให้ชมในดิสนีย์พลัสเท่านั้น"

785
00:43:50,002 --> 00:43:51,545
มันให้ความรู้สึกแบบนั้น

786
00:43:56,008 --> 00:43:59,637
แต่พอคุณได้เห็นชีวิตของเขา

787
00:43:59,720 --> 00:44:02,139
รายละเอียดในแต่ละวันของเขา

788
00:44:02,640 --> 00:44:06,226
สิ่งที่เขาและคนรอบข้างเขาต้องเจอ

789
00:44:07,936 --> 00:44:11,398
เขาถูกจับประมาณ 29 ครั้งได้

790
00:44:11,899 --> 00:44:14,276
ในช่วงระยะเวลาสี่ปี

791
00:44:14,360 --> 00:44:15,527
ข้อหาที่ถูกยัดเยียด

792
00:44:15,611 --> 00:44:18,238
บางครั้งเขาถูกขังเดี่ยวในคุก

793
00:44:18,322 --> 00:44:21,075
ไม่ได้กินอาหาร ไม่ได้โทรศัพท์ ไม่มีอะไรเลย

794
00:44:21,575 --> 00:44:23,869
บางครั้งเขาถูกซ้อม บางครั้งพวกเขา…

795
00:44:23,952 --> 00:44:26,955
คุณจะได้เห็นชีวิตของผู้ชายคนนี้อย่างละเอียด

796
00:44:27,039 --> 00:44:28,957
ขับไล่เขาออกจากเมือง

797
00:44:29,833 --> 00:44:31,835
รัฐบาลกลางตามเล่นงานเขา

798
00:44:31,919 --> 00:44:34,838
เจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์
หัวหน้าเอฟบีไอในตอนนั้นน่ะ

799
00:44:34,922 --> 00:44:40,010
ระบุว่ามาร์ติน ลูเธอร์ คิง
เป็นบุคคลอันตรายที่สุดในอเมริกา

800
00:44:40,511 --> 00:44:44,807
แล้วเอฟบีไอก็ร่วมกันทำแคมเปญเพื่อทำลายเขา

801
00:44:44,890 --> 00:44:47,559
พยายามทำลายมิตรภาพ
และความสัมพันธ์ในการทำงานเขา

802
00:44:47,643 --> 00:44:50,646
สิ่งที่ชั่วร้ายที่สุดที่พวกเขาทำ
คือดักฟังโทรศัพท์ของเขา

803
00:44:50,729 --> 00:44:53,732
และพวกเขาก็พบว่าเขามีชู้

804
00:44:53,816 --> 00:44:57,027
แล้วก็โทรไปฟ้องภรรยาของเขา
คอเร็ตตา สก็อตต์ คิง

805
00:44:57,111 --> 00:45:00,406
เพราะพวกเขาคิดว่า
มันจะทำลายชีวิตแต่งงานเขา

806
00:45:00,489 --> 00:45:01,990
และทำลายการเคลื่อนไหว

807
00:45:02,491 --> 00:45:03,325
ใช่

808
00:45:03,409 --> 00:45:05,160
เอฟบีไอพยายาม

809
00:45:05,953 --> 00:45:08,414
ปล่อยข่าวซุบซิบเกี่ยวกับมาร์ติน ลูเธอร์ คิง

810
00:45:08,497 --> 00:45:11,166
ทำให้มุมมองที่มีต่อองค์กรเปลี่ยนไปเลย

811
00:45:11,834 --> 00:45:13,961
ใช่ไหม เอฟบีไอดูจริงจังมาก

812
00:45:14,044 --> 00:45:15,838
ตอนนี้คุณเห็นภาพจริงแล้ว

813
00:45:16,422 --> 00:45:19,967
พวกเขาอยู่ในตึกเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ตอนเช้า

814
00:45:20,050 --> 00:45:22,803
"ทำงานอะไรอยู่ โควัลสกี"
"ปราบปรามยาเสพติดครับ"

815
00:45:22,886 --> 00:45:24,263
"แล้วคุณล่ะ"

816
00:45:24,346 --> 00:45:27,057
"อาชญากรรมครับ
โดยเฉพาะอาชญากรรมทางการเงิน"

817
00:45:27,141 --> 00:45:29,435
"แล้วคุณล่ะ" "เรื่องดราม่าจ้า!"

818
00:45:35,023 --> 00:45:37,901
คุณจะได้เห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น
กับมาร์ติน ลูเธอร์ คิง ทุกอย่างเลย

819
00:45:37,985 --> 00:45:41,780
บางเรื่องก็วงในเพราะเขาเขียนเอง
บางเรื่องก็วงนอกเพราะคนอื่นเป็นคนสังเกต

820
00:45:44,116 --> 00:45:48,245
หนึ่งในส่วนที่บรรยายได้ว่ามันเป็นแบบไหน
คือช่วงระยะเวลาสี่ปีนั้น

821
00:45:48,954 --> 00:45:54,001
ที่ดร.คิงและคนดำคนอื่นๆ
พยายามไปรับบริการจากร้านอาหาร

822
00:45:54,084 --> 00:45:57,838
ในร้านที่แบ่งแยกคนดำ

823
00:45:57,921 --> 00:45:59,757
และไม่อนุญาตให้พวกเขาได้กินอาหาร

824
00:46:00,257 --> 00:46:04,094
พวกเขาจะเดินเข้าไปในร้านอาหาร
นั่งลง แต่งตัวเต็มยศ

825
00:46:04,178 --> 00:46:05,596
แล้วก็ถูกปฏิเสธการให้บริการ

826
00:46:05,679 --> 00:46:08,891
พวกเขาถูกไล่ออก ถูกด่า ถูกถ่มน้ำลายใส่

827
00:46:09,433 --> 00:46:10,934
หลายครั้งก็โดนซ้อมด้วย

828
00:46:11,560 --> 00:46:13,604
กลับบ้านไปพร้อมกับบาดแผล เลือดไหล

829
00:46:13,687 --> 00:46:15,814
พวกเขากลับบ้าน ล้างตัว แล้วกลับไปใหม่

830
00:46:15,898 --> 00:46:18,692
กลับบ้าน ล้างตัว แล้วทำอีก

831
00:46:18,776 --> 00:46:20,402
ตอนนี้พอเราพูดถึงเรื่องนี้ เราก็ว่า…

832
00:46:20,486 --> 00:46:22,696
"พวกเขาทำถูกแล้ว เพราะดูผลลัพธ์สิ"

833
00:46:22,780 --> 00:46:26,492
ใช่ แต่พอคุณอ่านเรื่องราวชีวิตเขา
คุณจะรู้ว่า "มันไม่ใช่สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้"

834
00:46:27,242 --> 00:46:29,661
ไม่มีอะไรการันตีว่ามันจะได้ผล

835
00:46:29,745 --> 00:46:32,080
ไม่มีสัญญาณว่ามันได้ผล

836
00:46:32,164 --> 00:46:34,792
แต่พวกเขาก็ยังคงทำต่อไป

837
00:46:35,918 --> 00:46:38,796
ตอนที่ผมดูชีวิตเขาและอ่านผลงานของเขา

838
00:46:38,879 --> 00:46:43,217
ผมคิดว่า "มีช่วงไหนไหมที่เขานึกเสียใจ"

839
00:46:44,301 --> 00:46:47,429
เขาเคยเสียใจบ้างไหมกับสิ่งที่เขาต้องเจอ

840
00:46:47,513 --> 00:46:48,889
กับสิ่งที่เขาทำ

841
00:46:49,973 --> 00:46:52,851
อย่างตอนที่เขาได้ชิมอาหารคนขาวครั้งแรกงี้

842
00:47:00,192 --> 00:47:03,237
คุณรู้ใช่ไหมว่าจนถึงตอนนั้นมันเป็นแค่ทฤษฎี

843
00:47:04,196 --> 00:47:06,156
คนดำไม่เคยได้รับการบริการมาก่อน

844
00:47:06,240 --> 00:47:09,785
พวกเขาแค่อยากได้รับการบริการในร้านพวกนี้น่ะ

845
00:47:10,285 --> 00:47:12,204
แต่พวกเขาไม่เคยได้กินอาหารที่นั่น

846
00:47:12,830 --> 00:47:16,208
พวกเขาจะนั่งที่เคาน์เตอร์
แล้วเจ้าของร้านจะพูดว่า "เวรเอ๊ย!"

847
00:47:16,291 --> 00:47:19,086
"ฉันไม่อยากให้พวกแกอยู่แถวนี้
ออกไปซะ ไอ้หนู"

848
00:47:19,169 --> 00:47:21,797
แล้วเขาก็จะพูดว่า "พี่ชาย ผมมีความฝัน"

849
00:47:21,880 --> 00:47:25,384
"ผมมีความฝันว่าวันหนึ่งไม่ว่าเราจะมีสีผิวอะไร

850
00:47:25,467 --> 00:47:27,469
ทุกคนจะได้นั่งที่นี่

851
00:47:27,553 --> 00:47:30,013
พี่น้องของเรา ทั้งคนดำและคนขาว

852
00:47:30,097 --> 00:47:34,309
และอเมริกาจะทำตามคำสัญญา
ว่ามนุษย์ทุกคนเกิดมาเท่าเทียมกัน"

853
00:47:34,393 --> 00:47:37,479
"ผมมีความฝันว่าวันหนึ่ง…" "หุบปาก!"

854
00:47:37,563 --> 00:47:41,024
"แกชนะแล้ว เขาเปลี่ยนกฎหมายแล้ว ดูทีวีสิ"

855
00:47:41,108 --> 00:47:42,484
"นี่อาหารของแก"

856
00:47:44,945 --> 00:47:46,738
"ขอบคุณมากครับ"

857
00:47:56,915 --> 00:47:58,375
"เชี่ยเอ๊ย"

858
00:48:03,964 --> 00:48:05,883
"ตอนนี้ผมมีความฝันใหม่"

859
00:48:08,468 --> 00:48:12,723
"ผมมีความฝันใหม่ว่าวันหนึ่ง
คนขาวจะค้นพบเครื่องปรุงรส"

860
00:48:14,933 --> 00:48:19,229
"ผมมีความฝันว่าพวกเขาจะไม่คิดว่า
พริกไทยดำคือเครื่องเทศอีกต่อไป"

861
00:48:22,024 --> 00:48:24,443
"ผมมีความฝันว่าเราจะรวมพลังกัน

862
00:48:24,526 --> 00:48:27,905
เพื่อเอาชนะปีศาจผิวขาวตัวจริง
นั่นคือมายองเนส"

863
00:48:35,787 --> 00:48:38,206
ลองนึกภาพดูว่ามันจะน่ากระอักกระอ่วนแค่ไหน

864
00:48:39,333 --> 00:48:42,336
ตอนเดินออกมาหลังจากกินมื้อแรก

865
00:48:43,670 --> 00:48:46,673
มาร์ตินกับพรรคพวกเดินไปที่ลานจอดรถ

866
00:48:47,758 --> 00:48:48,926
เงียบกริบ

867
00:48:58,894 --> 00:49:00,395
"เพื่ออาหารห่านี่เหรอ มาร์ติน"

868
00:49:03,732 --> 00:49:05,317
"เพื่ออาหารห่านี่เหรอ มาร์ติน"

869
00:49:05,400 --> 00:49:07,569
"ขอโทษทีพวก ฉันไม่รู้จริงๆ"

870
00:49:07,653 --> 00:49:10,781
"ไอ้เหี้ยเอ๊ย มาร์ติน
นายให้พวกมันกระทืบเราเพื่ออาหารห่านี่เหรอ"

871
00:49:10,864 --> 00:49:13,283
"นายได้ชิมอาหารนั่นหรือเปล่า"
"ฉันนึกว่ามันจะอร่อย"

872
00:49:13,367 --> 00:49:16,286
"พวกเขาถึงได้ขัดขวางไม่ให้เรากิน
ฉันขอโทษ"

873
00:49:16,370 --> 00:49:18,288
"ขอโทษนะทุกคน ฉันผิดเอง"

874
00:49:18,372 --> 00:49:21,083
"ให้ตายสิ มาร์ติน
อาหารนั่นมันรสชาติหดหู่ชะมัด"

875
00:49:21,166 --> 00:49:22,918
"นี่คือสิ่งที่เราสู้เพื่อมันเหรอ"

876
00:49:23,001 --> 00:49:25,337
"ขอโทษทุกคนจริงๆ ฉันจะชดเชยให้"

877
00:49:25,420 --> 00:49:28,256
"ฉันจะซื้อป๊อปอายให้ทุกคนตอนกลับบ้าน"

878
00:49:37,432 --> 00:49:38,892
คุณจะเป็นใคร

879
00:49:40,268 --> 00:49:41,395
เมื่อประวัติศาสตร์เรียกหา

880
00:49:48,902 --> 00:49:49,861
ขอบคุณครับ

881
00:50:00,580 --> 00:50:05,002
ปริศนาของชีวิตคือ

882
00:50:06,336 --> 00:50:10,382
แค่เพราะมีเรื่องใหญ่กำลังเกิดขึ้น

883
00:50:11,425 --> 00:50:13,844
ไม่ได้หมายความว่าเรื่องเล็กๆ จะหยุดยั้ง

884
00:50:16,805 --> 00:50:21,893
แค่เพราะเรื่องใหญ่กำลังเกิดขึ้น
ไม่ได้หมายความว่าเรื่องเล็กๆ จะหยุดยั้ง

885
00:50:22,894 --> 00:50:23,812
เข้าใจไหม

886
00:50:25,480 --> 00:50:28,525
นี่คือหนึ่งในปัญหาชีวิต

887
00:50:29,026 --> 00:50:31,069
คุณจะโฟกัสเรื่องใหญ่แค่ไหน

888
00:50:31,153 --> 00:50:34,448
และจะสนใจเรื่องเล็กน้อยแค่ไหน

889
00:50:37,117 --> 00:50:38,618
มีคนถ่ายทอดออกมาได้ดีมาก

890
00:50:38,702 --> 00:50:41,580
ผมเห็นคนสองคนคุยกันออนไลน์

891
00:50:41,663 --> 00:50:46,293
มีคนโพสต์ว่า "เพิ่งเรียนจบ
ตื่นเต้นมาก ได้เกรดเอทุกวิชา

892
00:50:46,376 --> 00:50:49,004
ปาร์ตี้ที่บ้านฉัน ทุกคนได้รับเชิญ"

893
00:50:49,087 --> 00:50:52,257
มันเป็นมุกอยู่แล้ว
เพราะเขาไม่ได้เชิญทุกคนจริงๆ หรอก

894
00:50:52,883 --> 00:50:54,217
คนก็เริ่มโพสต์

895
00:50:54,301 --> 00:50:56,970
แล้วก็มีคนเข้ามาคอมเมนต์ว่า "ถามจริง"

896
00:50:57,054 --> 00:50:59,514
"จัดปาร์ตี้ในช่วงเวลาแบบนี้เนี่ยนะ"

897
00:50:59,598 --> 00:51:03,268
"ดูสถานการณ์รอบตัวบ้าง
นี่มันใช่เวลาจะมาฉลองเหรอ"

898
00:51:03,351 --> 00:51:05,562
"นี่ไม่ใช่เวลาจัดปาร์ตี้นะ"

899
00:51:05,645 --> 00:51:07,481
แล้วมันก็กลายเป็นการทะเลาะกันใหญ่โต

900
00:51:07,564 --> 00:51:08,899
และผมจะพูดตรงๆ นะ

901
00:51:08,982 --> 00:51:11,401
ผมเข้าใจทั้งสองฝ่ายเลย

902
00:51:11,485 --> 00:51:12,861
ในแง่อารมณ์ ผมเข้าใจนะ

903
00:51:12,944 --> 00:51:17,074
ฝ่ายหนึ่งบอกว่า "คุณกล้าจัดงานฉลองได้ยังไง

904
00:51:17,157 --> 00:51:20,911
ในช่วงเวลาที่รู้สึกว่า
โลกที่เรารู้จักได้พังทลายลงแล้ว"

905
00:51:20,994 --> 00:51:22,913
"คุณกล้ามีความสุขได้ยังไง

906
00:51:22,996 --> 00:51:26,333
ในเมื่อทุกบรรทัดฐานและสถาบัน
ที่เราเคยเข้าใจ

907
00:51:26,416 --> 00:51:29,628
ซึ่งเป็นโครงสร้างของสังคม
กำลังพังทลายลง"

908
00:51:29,711 --> 00:51:33,715
"ความเชื่อมั่นของสาธารณชนพังทลาย
คุณยังกล้าจัดปาร์ตี้ได้ยังไง"

909
00:51:33,799 --> 00:51:36,802
แต่คนอีกคนบอกว่า "ทำไมจะจัดไม่ได้ล่ะ"

910
00:51:37,302 --> 00:51:40,430
"ผมใช้ชีวิตและทุ่มเทแทบตาย
เพื่อมาถึงจุดนี้"

911
00:51:40,514 --> 00:51:43,725
"ในที่สุดผมก็ทำสำเร็จ
ทั้งที่มีอุปสรรคมากมาย"

912
00:51:43,809 --> 00:51:46,978
"และในช่วงเวลานี้ ผมจึงอยากจะสนุก"

913
00:51:47,687 --> 00:51:50,148
และทั้งสองฝ่ายก็พูดถูกใช่ไหม

914
00:51:50,774 --> 00:51:52,192
ทั้งสองฝ่ายพูดถูก

915
00:51:55,237 --> 00:51:56,530
ในทุกโรงพยาบาลทั่วโลก

916
00:51:56,613 --> 00:51:58,698
มีแผนกที่มีเด็กเพิ่งเกิด

917
00:51:58,782 --> 00:52:00,951
และอีกแผนกที่มีคนเพิ่งตาย

918
00:52:02,744 --> 00:52:05,413
ความยินดีที่ชีวิตใหม่ได้เริ่มต้น

919
00:52:06,414 --> 00:52:08,708
ความสิ้นหวังจากการสูญเสียคนที่คุณรัก

920
00:52:09,209 --> 00:52:10,961
ไม่มีแผนกไหนผิดนี่

921
00:52:12,379 --> 00:52:14,881
แต่เราจะโฟกัสที่แผนกไหนล่ะ

922
00:52:19,469 --> 00:52:22,931
ผมได้คำตอบให้ตัวเอง
จากสถานที่ที่คาดไม่ถึงที่สุด

923
00:52:23,431 --> 00:52:25,684
ผมกำลังอ่านหนังสืออยู่

924
00:52:25,767 --> 00:52:32,065
เป็นบันทึกจากทหารที่รับใช้ชาติ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

925
00:52:32,149 --> 00:52:34,943
พวกเขาไปพูดคุยกับทหารผ่านศึก
ที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น

926
00:52:35,026 --> 00:52:38,113
และหนังสือเล่มนี้ก็เล่าประสบการณ์ของพวกเขา

927
00:52:39,322 --> 00:52:41,616
หลายคนพูดถึงสงครามสนามเพลาะ

928
00:52:41,700 --> 00:52:45,328
ซึ่งเป็นสงครามที่เลวร้ายที่สุด
ที่มนุษย์เคยคิดค้นขึ้นมา

929
00:52:45,412 --> 00:52:47,539
มันดำเนินไปหลายปี

930
00:52:47,622 --> 00:52:49,666
ทหารเหล่านี้จะผลัดเปลี่ยนกันร่วมรบ

931
00:52:49,749 --> 00:52:52,085
ทุกวันอาจเป็นวันสุดท้ายของพวกเขา

932
00:52:52,669 --> 00:52:54,754
ท่ามกลางความสิ้นหวังทั้งหมดนี้

933
00:52:54,838 --> 00:52:58,633
มีสิ่งหนึ่งที่ทหารที่พวกเขาไปสัมภาษณ์
แทบทุกคนมีเหมือนกัน

934
00:52:58,717 --> 00:53:00,552
แทบทุกคนเลยนะ

935
00:53:00,635 --> 00:53:04,472
นั่นคือพวกเขาพบความสุขในสนามเพลาะ

936
00:53:05,182 --> 00:53:09,102
พวกเขามีช่วงเวลาที่พวกเขาเล่นไพ่กัน

937
00:53:09,186 --> 00:53:10,187
หยอกล้อเล่นกัน

938
00:53:10,270 --> 00:53:13,899
พวกเขามีหนังสือพิมพ์เสียดสีที่พวกเขาทำเอง

939
00:53:13,982 --> 00:53:16,067
พวกเขาจะล้อเลียนผู้บังคับบัญชา

940
00:53:16,151 --> 00:53:18,820
และสิ่งที่เกิดขึ้นในสงครามและกันและกัน

941
00:53:18,904 --> 00:53:21,448
และหนึ่งในเรื่องที่บ้าสุดๆ ที่ผมอ่านเจอคือ

942
00:53:21,531 --> 00:53:25,035
มีวันหนึ่งที่วัวเดินเข้าไปในสนามรบ

943
00:53:25,118 --> 00:53:26,203
อยู่ในเขตพื้นที่ทับซ้อน

944
00:53:26,286 --> 00:53:29,331
มันอยู่ตรงกลางระหว่างฝ่ายพันธมิตร
กับฝ่ายอักษะพอดี

945
00:53:29,414 --> 00:53:32,918
ทั้งสองฝ่ายเลยอยากได้วัวตัวนั้น

946
00:53:33,418 --> 00:53:35,629
พวกเขาตะโกนข้ามไปหาพวกเยอรมัน

947
00:53:35,712 --> 00:53:39,591
พวกเขาบอกว่า "เราอยากได้วัว"
พวกเยอรมันก็บอกว่า "เราอยากได้วัว!"

948
00:53:40,091 --> 00:53:41,968
พวกเขาตกลงกันว่า "มาเล่นเกมกัน"

949
00:53:42,052 --> 00:53:45,805
"เราจะโยนเหรียญขึ้นฟ้า แล้วเราจะยิงมัน"

950
00:53:45,889 --> 00:53:49,226
"ใครยิงโดนเหรียญได้ ก็เอาวัวไป"

951
00:53:49,309 --> 00:53:52,229
แล้วทหารอังกฤษก็ยิงเหรียญ

952
00:53:52,312 --> 00:53:55,774
แล้วพวกเยอรมันก็พูดว่า
"โอเค พวกนายได้วัวไป

953
00:53:55,857 --> 00:53:57,817
แต่พวกเราอยากได้เหรียญคืน"

954
00:53:58,693 --> 00:54:01,696
ทหารอังกฤษก็ไปเก็บเหรียญ
"พวกมันจะฆ่าฉันแน่"

955
00:54:01,780 --> 00:54:05,408
แล้วก็เอาไปให้พวกเยอรมัน
แล้ววิ่งกลับไปที่สนามเพลาะ

956
00:54:05,492 --> 00:54:07,327
แล้วทุกคนก็แบบ "เกมนี้สนุกดี"

957
00:54:09,120 --> 00:54:10,538
มีเรื่องราวเยอะแยะเลย

958
00:54:10,622 --> 00:54:13,333
มีเรื่องราวของทหารที่ร้องเพลงให้กันฟัง

959
00:54:13,416 --> 00:54:15,001
ในตอนเย็นๆ แบบไม่มีที่มาที่ไป

960
00:54:15,085 --> 00:54:19,714
พวกเขาจะร้องเพลงข้ามแนวศัตรู
ให้ทหารอีกฝั่งฟัง

961
00:54:20,590 --> 00:54:22,592
ทหารอีกฝั่งก็จะร้องตอบกลับมา

962
00:54:23,176 --> 00:54:25,303
นึกภาพออกไหม คุณอยู่ในสนามเพลาะ

963
00:54:26,012 --> 00:54:28,848
เท้าคุณเน่า ทุกคนเหนื่อย หวาดกลัว

964
00:54:28,932 --> 00:54:32,686
ท่ามกลางสิ่งนั้น
จู่ๆ ก็มีคนร้องเพลง "ถ้าคุณ…"

965
00:54:41,820 --> 00:54:44,155
พวกเขาพบความสุขใจในสนามเพลาะ

966
00:54:46,866 --> 00:54:50,578
มันทำให้ผมรู้ว่าพวกเขาจำได้ว่า
พวกเขาสู้เพื่ออะไร

967
00:54:50,662 --> 00:54:53,331
พวกเขาสู้เพื่อมีชีวิตอยู่ ไม่ได้สู้เพื่อการต่อสู้

968
00:54:53,832 --> 00:54:57,043
ถ้าคุณลืมว่าคุณสู้เพื่ออะไร
การต่อสู้ก็ไร้ความหมาย

969
00:54:57,585 --> 00:55:00,338
คุณสู้เพื่อความสุข เพื่อค้นหาตัวเอง

970
00:55:00,422 --> 00:55:03,758
คุณสู้เพื่อการผจญภัย คุณสู้เพื่อเสียงหัวเราะ

971
00:55:03,842 --> 00:55:06,177
คุณไม่ได้สู้เพื่อการต่อสู้

972
00:55:06,261 --> 00:55:07,721
คุณสู้เพื่อมีชีวิตอยู่

973
00:55:08,221 --> 00:55:11,182
แค่เพราะเรื่องใหญ่กำลังเกิดขึ้น

974
00:55:11,266 --> 00:55:14,561
ไม่ได้หมายความว่าเรื่องเล็กๆ จะหยุดยั้ง

975
00:55:23,820 --> 00:55:26,656
นักบำบัดบอกผมว่าผมเป็นคนที่ไม่น่าคบเป็นแฟน

976
00:55:32,412 --> 00:55:33,413
ใช่

977
00:55:35,373 --> 00:55:40,420
เธอหันมาบอกผมว่า
"เทรเวอร์ ฉันว่าคุณเป็นคนที่ไม่น่าคบเป็นแฟน"

978
00:55:40,920 --> 00:55:44,174
ผมก็แบบ "คุณก็คงไม่ชอบงานแกรมมี่
เหมือนกันสินะ"

979
00:55:48,011 --> 00:55:52,265
เธอบอกผมตอนจบการนัด
ซึ่งผมว่าแบบนี้ควรผิดกฎหมายนะ

980
00:55:53,016 --> 00:55:57,354
ใช่ไหม นักบำบัดจะโยนระเบิดใส่คุณ
ตอนจบการนัด

981
00:55:57,437 --> 00:55:58,480
แล้วคาดว่าคุณจะรอ

982
00:55:58,563 --> 00:56:00,899
"นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมพ่อคุณถึงไม่รักคุณ"

983
00:56:00,982 --> 00:56:02,942
คุณก็แบบ "อะไรนะ" "หมดเวลาแล้ว"

984
00:56:03,026 --> 00:56:04,486
"เจอกันคราวหน้า" "ไม่!"

985
00:56:04,569 --> 00:56:06,488
"ไม่ ตอนต่อไปเลย!"

986
00:56:06,571 --> 00:56:10,742
"ไม่อยากรอเป็นอาทิตย์
อยากได้แบบเน็ตฟลิกซ์ ไม่ใช่เอชบีโอ!"

987
00:56:13,036 --> 00:56:15,288
ผมต้องรอสองสัปดาห์และในการนัดพบถัดไป

988
00:56:15,372 --> 00:56:16,956
ผมถามว่า "คุยกันถึงไหนแล้วนะ"

989
00:56:17,040 --> 00:56:19,709
ผมบอกว่า "ข้ามช่วงความเดิมไปเลย ไปต่อ"

990
00:56:19,793 --> 00:56:23,838
เธอบอกว่า "เทรเวอร์ ฉันคิดถึงคุณ
และความสัมพันธ์ของคุณ"

991
00:56:23,922 --> 00:56:27,509
เราคุยกันเรื่องที่ผมไม่สามารถ
มีความสัมพันธ์ระยะยาวได้

992
00:56:27,592 --> 00:56:30,053
ผมพยายามเข้าใจว่าทำไม
และเราก็เจาะลึกเข้าไป

993
00:56:30,136 --> 00:56:32,597
เธอว่า "ฉันคิดว่า
เพราะคุณเป็นคนที่ไม่น่าคบเป็นแฟน"

994
00:56:32,680 --> 00:56:35,683
แล้วเธอก็อธิบายให้ผมฟัง
เธอบอกว่า "มีเหตุผลอยู่สองสามข้อ"

995
00:56:36,559 --> 00:56:38,061
"ฉันว่าคุณทำงานหนักเกินไป"

996
00:56:38,144 --> 00:56:42,023
"คุณรักงานของคุณ แต่คุณทำงานหนักเกินไป
และนั่นไม่สร้างสมดุลที่ดี"

997
00:56:42,565 --> 00:56:46,820
เธอบอกว่า "อีกอย่าง คุณเดินทางบ่อยเกินไป

998
00:56:46,903 --> 00:56:51,074
การอยู่ที่เดียวกัน
มันสำคัญมากในการสร้างความสัมพันธ์ที่มั่นคง"

999
00:56:51,574 --> 00:56:55,495
"แต่จะบอกตรงๆ นะ
สองเรื่องนั้นมันแค่เครื่องเคียง"

1000
00:56:56,413 --> 00:56:59,249
ใช่ไหม อาหารจานหลักและปัญหาที่แท้จริง

1001
00:56:59,749 --> 00:57:02,085
คือ… ตามที่นักบำบัดของผมบอก

1002
00:57:02,585 --> 00:57:04,587
ผมไม่สามารถ

1003
00:57:05,338 --> 00:57:09,759
ไม่พูดสิ่งที่อยู่ในหัวได้

1004
00:57:13,388 --> 00:57:16,015
และเธอสอนผมว่า หนึ่งในกุญแจสำคัญ

1005
00:57:16,099 --> 00:57:18,643
ของความสัมพันธ์ที่ยืนยาวและประสบความสำเร็จ

1006
00:57:19,602 --> 00:57:22,105
คือการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรคิด

1007
00:57:22,188 --> 00:57:24,107
และเมื่อไหร่ควรพูด

1008
00:57:25,108 --> 00:57:25,942
ใช่

1009
00:57:27,735 --> 00:57:30,029
ผมบอกว่า "ผมไม่มีปัญหานั้นนะ"

1010
00:57:30,113 --> 00:57:33,241
เธอว่า "ไม่ใช่ เทรเวอร์
หลายครั้งคุณมักจะมีความคิด

1011
00:57:33,324 --> 00:57:35,076
แล้วพูดออกมาทันที"

1012
00:57:35,160 --> 00:57:37,370
"คุณคิดอะไรปุ๊บก็พูดออกมาปั๊บ"

1013
00:57:37,454 --> 00:57:39,622
ทรัมป์ก็พูดว่า "ใช่ไหมล่ะสาว"

1014
00:57:48,673 --> 00:57:51,759
ผมบอกว่า "ไม่รู้สิ ผมว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหานะ"

1015
00:57:51,843 --> 00:57:54,596
เธอบอก "ไม่ ฉันจดไว้ รอเดี๋ยว ฉันจดไว้"

1016
00:57:55,096 --> 00:57:57,515
เธอบอกว่า "มาดูตัวอย่างกัน"

1017
00:57:57,599 --> 00:58:00,185
และมีตัวอย่างหนึ่งที่แบบ…

1018
00:58:00,727 --> 00:58:01,895
เธอพูดถูก

1019
00:58:03,813 --> 00:58:05,732
มันเกิดขึ้นกับแฟนเก่าของผม

1020
00:58:05,815 --> 00:58:09,527
มันเป็นรอยร้าวที่นำไปสู่จุดจบ
ของความสัมพันธ์จริงๆ

1021
00:58:09,611 --> 00:58:13,656
มันไม่ใช่ช่วงเวลานั้น
แต่รอยร้าวนั้นทำให้เกิดการแยกทาง

1022
00:58:14,866 --> 00:58:17,494
เรากำลังเตรียมตัวเข้านอน

1023
00:58:18,828 --> 00:58:20,205
เป็นคืนธรรมดาๆ

1024
00:58:20,705 --> 00:58:23,500
แปรงฟัน ขึ้นเตียงห่มผ้า

1025
00:58:23,583 --> 00:58:26,336
แล้วพอก่อนจะปิดไฟ เราก็เริ่มคุยกัน

1026
00:58:26,419 --> 00:58:27,921
เรารู้สึกสบายใจมาก

1027
00:58:28,004 --> 00:58:30,131
รู้ใช่ไหม เวลาที่อยู่กับคนที่คุณรัก

1028
00:58:30,215 --> 00:58:34,594
แล้วคุณก็พบว่าตัวเอง
อยู่ในหลุมกระต่ายของเรื่องราวที่ไม่เคยเล่า

1029
00:58:34,677 --> 00:58:36,763
และความรู้สึก และคุณก็หัวเราะ

1030
00:58:36,846 --> 00:58:38,723
รู้สึกว่ารักกันมากขึ้น

1031
00:58:39,265 --> 00:58:42,185
เรานอนอยู่บนหมอน มองตากัน

1032
00:58:42,268 --> 00:58:44,103
แล้วเธอก็มองผม

1033
00:58:45,313 --> 00:58:48,024
จู่ๆ เธอก็พูดว่า "นี่

1034
00:58:49,150 --> 00:58:50,777
ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม"

1035
00:58:51,861 --> 00:58:53,029
ผมก็บอกว่า "ได้สิ"

1036
00:58:53,905 --> 00:58:55,031
"ได้สิ"

1037
00:58:55,532 --> 00:58:56,491
เธอพูดว่า

1038
00:58:57,242 --> 00:59:00,370
"ถ้าคุณเปลี่ยนอะไรสักอย่างในตัวฉันได้

1039
00:59:01,996 --> 00:59:03,498
คุณจะเปลี่ยนอะไร"

1040
00:59:07,210 --> 00:59:08,878
ตอนนี้ผมได้เรียนรู้แล้วว่า…

1041
00:59:12,048 --> 00:59:15,426
มันมีคำตอบที่ถูกต้องสำหรับคำถามนี้

1042
00:59:17,262 --> 00:59:19,639
และใช่ มีคำตอบที่ถูกต้องคำตอบเดียว

1043
00:59:19,722 --> 00:59:22,350
ไม่ว่าความสัมพันธ์ของคุณจะพิเศษแค่ไหน

1044
00:59:22,433 --> 00:59:25,562
ถ้าคุณอยากชนะคำถามในเกมโชว์นี้

1045
00:59:26,521 --> 00:59:28,606
คำตอบที่คุณตอบ ถ้าเธอถามคุณ

1046
00:59:28,690 --> 00:59:30,275
ถ้ามีผู้หญิงคนหนึ่งถามคุณว่า

1047
00:59:30,358 --> 00:59:33,361
"ถ้าคุณเปลี่ยนอะไรสักอย่างในตัวฉันได้
คุณจะเปลี่ยนอะไร"

1048
00:59:33,444 --> 00:59:36,197
คำตอบที่ถูกคือ "ไม่เปลี่ยน"

1049
00:59:37,532 --> 00:59:40,034
ผมอยากให้ทุกคนอยู่กับผมในคืนนั้นมากเลย

1050
00:59:41,160 --> 00:59:41,995
ใช่

1051
00:59:42,954 --> 00:59:45,748
คำตอบที่ถูกต้องคือ "ไม่เปลี่ยน"

1052
00:59:45,832 --> 00:59:47,000
ต้องพูด "ไม่เปลี่ยนเลยที่รัก"

1053
00:59:47,083 --> 00:59:51,045
"ผมไม่อยากเปลี่ยนอะไรในตัวคุณเลย

1054
00:59:51,546 --> 00:59:55,550
เพราะทุกอย่างที่คุณเป็นตอนนี้
ทำให้คุณสมบูรณ์แบบสำหรับผม"

1055
00:59:57,093 --> 00:59:59,596
"ถ้าจะเปลี่ยนอะไร… ขอพูดตรงๆ นะ"

1056
01:00:00,847 --> 01:00:02,473
"ผมจะเปลี่ยนตัวเอง"

1057
01:00:04,892 --> 01:00:06,728
"ผมจะเปลี่ยนตัวเอง

1058
01:00:07,562 --> 01:00:11,899
เพื่อให้ผมสามารถรับความรัก
ที่คุณมอบให้ได้อย่างเต็มที่"

1059
01:00:12,859 --> 01:00:14,652
"นั่นแหละคือสิ่งที่ผมจะเปลี่ยน"

1060
01:00:16,904 --> 01:00:19,949
นั่นคือคำตอบแบบเต็ม
ถ้าคุณอยากจะเอาไปใช้นะ

1061
01:00:20,450 --> 01:00:21,284
ใช่

1062
01:00:22,452 --> 01:00:24,287
นั่นไม่ใช่คำตอบที่ผมตอบไป

1063
01:00:25,788 --> 01:00:28,458
ไม่ใช่ ผมพูดสิ่งที่อยู่ในหัวผม

1064
01:00:29,417 --> 01:00:30,793
เธอมองผมแล้วพูดว่า

1065
01:00:30,877 --> 01:00:34,130
"ถ้าคุณเปลี่ยนอะไรสักอย่างในตัวฉันได้

1066
01:00:34,631 --> 01:00:36,007
คุณจะเปลี่ยนอะไร"

1067
01:00:36,799 --> 01:00:40,219
ผมก็แบบ "โอ้ อย่างนึงเหรอ"

1068
01:00:43,181 --> 01:00:45,058
"อย่างนึง"

1069
01:00:46,309 --> 01:00:48,311
"อืม อย่างนึง"

1070
01:00:48,394 --> 01:00:50,730
"โห นี่มันยากนะ อย่างนึง"

1071
01:00:51,356 --> 01:00:52,649
"แค่หนึ่งอย่าง"

1072
01:00:52,732 --> 01:00:55,026
"โอเค ขอคิดก่อนนะ รอแป๊บ ขอคิดก่อน"

1073
01:00:55,109 --> 01:00:57,737
"ถ้าแค่หนึ่งอย่าง จะเปลี่ยนอะไรดี"

1074
01:00:57,820 --> 01:01:00,865
"จะเปลี่ยนอะไรดี โอเค คิดออกแล้ว"

1075
01:01:00,948 --> 01:01:03,493
"ถ้าผมเปลี่ยนคุณได้แค่อย่างเดียว

1076
01:01:03,993 --> 01:01:07,664
ผมจะเปลี่ยนวิธีที่คุณสื่อสาร

1077
01:01:08,498 --> 01:01:09,874
ระหว่างมีเซ็กซ์"

1078
01:01:11,250 --> 01:01:13,503
แล้วเธอก็แบบ "อะไรนะ"

1079
01:01:15,505 --> 01:01:18,091
ใช่ แล้วมันก็ลุกลาม

1080
01:01:19,550 --> 01:01:21,969
ผมรู้ว่าผมผิด อย่าตัดสินผมเลย

1081
01:01:22,053 --> 01:01:23,930
ผมรู้ว่าผมผิด และผมกำลังแก้ไขอยู่

1082
01:01:24,013 --> 01:01:26,557
ผมจะอธิบายให้ฟังว่าผมคิดอะไรอยู่

1083
01:01:26,641 --> 01:01:31,771
สิ่งที่เกิดขึ้นคืนนั้น อย่างแรกเลย
ผมคิดว่ามันเป็นคำถามจริงๆ โอเคไหม

1084
01:01:32,605 --> 01:01:34,899
อย่างที่สอง

1085
01:01:34,982 --> 01:01:37,902
ผมพยายามจะบอกความรู้สึกที่ผมมี

1086
01:01:37,985 --> 01:01:39,445
และความรู้สึกนั้นคือความสับสน

1087
01:01:39,529 --> 01:01:41,739
ที่ผมมักจะมีและบางครั้งก็ความอึดอัดใจ

1088
01:01:41,823 --> 01:01:43,950
เวลาที่ผมกับแฟนมีอะไรกัน

1089
01:01:44,033 --> 01:01:46,744
เราอยู่ในบรรยากาศที่ใกล้ชิด แล้วเธอจะพูดว่า…

1090
01:01:46,828 --> 01:01:48,162
ผมไม่ได้จะพูดจาลามกนะ

1091
01:01:48,246 --> 01:01:51,791
เธอจะพูดว่า "โอ้ ฉันจะถึงแล้ว" ใช่ไหม

1092
01:01:51,874 --> 01:01:56,212
ซึ่งสาวๆ ครับ นั่นคือประโยคที่ดีที่สุด
ที่คุณจะพูดกับผู้ชายได้เลย

1093
01:01:56,295 --> 01:02:00,049
ไม่มีอะไรที่ผู้ชายอยากได้ยิน
มากกว่าประโยคนั้นแล้ว

1094
01:02:00,133 --> 01:02:03,594
คุณพูดประโยคนั้น
เราก็ไปถึงจุดสูงสุดของความเป็นชายแล้ว

1095
01:02:03,678 --> 01:02:05,680
เราประสบความสำเร็จ เรามาถึงแล้ว

1096
01:02:05,763 --> 01:02:08,057
ใช่ คุณพูดแบบนั้น
แล้วเราก็จะเป็นแบบ "ฉันทาร์ซาน"

1097
01:02:08,141 --> 01:02:09,517
จบแล้ว

1098
01:02:10,017 --> 01:02:10,852
จบแล้ว

1099
01:02:10,935 --> 01:02:12,812
มันมีอิทธิพลต่อเรามากเลยนะครับสาวๆ

1100
01:02:12,895 --> 01:02:15,773
จนเราจะไปถึงระดับความเป็นชาย

1101
01:02:15,857 --> 01:02:18,234
ที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรามี

1102
01:02:18,317 --> 01:02:20,862
คุณพูดแบบนั้นกับเรา แล้วเราจะแข็งแกร่งขึ้น

1103
01:02:20,945 --> 01:02:24,532
เราจะเอาชนะสิ่งที่เราเอาชนะไม่ได้
ความเหนื่อยล้าจะหายไปหมด

1104
01:02:24,615 --> 01:02:26,617
เราลืมเรื่องตะคริวไปเลย

1105
01:02:26,701 --> 01:02:29,245
เราแบบ ไม่ว่าจะสถานการณ์ไหน

1106
01:02:29,328 --> 01:02:31,622
บางครั้งเราก็หายใจไม่ออกนะ

1107
01:02:31,706 --> 01:02:33,374
บางครั้งเราหายใจไม่ออก

1108
01:02:33,458 --> 01:02:36,377
บางครั้งจมูกเราก็อุดตัน และ…

1109
01:02:36,461 --> 01:02:41,007
และสิ่งที่เราทำในตอนนั้นคือ
คือมีชีวิตจากลมหายใจหนึ่งไปอีกลมหายใจหนึ่ง

1110
01:02:41,090 --> 01:02:43,050
เรากำลังทำเรื่องของเราไป

1111
01:02:43,134 --> 01:02:47,430
และเมื่อเราไม่มีอากาศ
เราก็เหมือนวาฬที่โผล่ขึ้นมา

1112
01:02:47,930 --> 01:02:49,474
เราจะโผล่ขึ้นมา

1113
01:02:50,808 --> 01:02:55,188
แล้วเราจะดำดิ่งกลับไป
สู่ห้วงลึกของความสุขของคุณ

1114
01:02:55,271 --> 01:02:56,189
ซึ่งไม่เป็นไร

1115
01:02:56,272 --> 01:02:59,484
มันเป็นจังหวะที่ผู้ชายทุกคน
คิดหาทางเอาเองใช่ไหม

1116
01:02:59,567 --> 01:03:02,528
แต่สาวๆ ครับ
ช่วยเข้าใจทีนะว่าเราใกล้ตายแล้ว

1117
01:03:02,612 --> 01:03:05,281
และพอคุณพูดว่า "ฉันจะถึงแล้ว"

1118
01:03:05,364 --> 01:03:08,367
เราก็จะคิดว่า "นี่ไม่ใช่เวลาหายใจ"

1119
01:03:10,286 --> 01:03:11,496
"นี่คือหน้าที่ของฉัน"

1120
01:03:11,579 --> 01:03:14,791
"ฉันมีลมหายใจเดียวและฉันจะใช้มันให้คุ้มค่า"

1121
01:03:16,584 --> 01:03:19,754
เราก็กลั้นไว้ แล้วก็ทำต่อไป

1122
01:03:19,837 --> 01:03:22,215
ทำต่อไป ทำต่อไป

1123
01:03:22,298 --> 01:03:24,383
พยายามพาคุณไปให้ถึง

1124
01:03:24,467 --> 01:03:28,805
สิ่งที่ผมไม่รู้ในตอนนั้นคือ
ตอนที่แฟนเก่าผมพูดว่า…

1125
01:03:28,888 --> 01:03:30,473
"ฉันจะถึงแล้ว"

1126
01:03:30,556 --> 01:03:33,351
ที่จริงเธอหมายถึงจริงๆ คือ

1127
01:03:33,851 --> 01:03:37,563
"สิ่งที่คุณกำลังทำกับฉันอยู่ มันน่าพึงพอใจมาก

1128
01:03:37,647 --> 01:03:39,774
และฉันอยากให้คุณทำต่อไป"

1129
01:03:40,316 --> 01:03:44,028
"ช่วยทำต่อไปแบบที่คุณทำอยู่ตอนนี้

1130
01:03:44,904 --> 01:03:47,949
ด้วยจังหวะเดิม และแรงกดเดิมจะดีมาก"

1131
01:03:48,449 --> 01:03:50,535
"อย่าตื่นเต้นเพราะฉันพูดคำนั้นไป"

1132
01:03:50,618 --> 01:03:52,119
"อย่าเปลี่ยนอะไรทั้งนั้น"

1133
01:03:52,203 --> 01:03:55,623
"แค่ทำแบบที่คุณทำอยู่ตอนนี้แหละ"

1134
01:03:55,706 --> 01:03:57,708
"เพราะคุณมาถูกทางแล้ว"

1135
01:03:58,751 --> 01:04:01,212
"คุณทำได้แชมป์เปี้ยน ทำต่อไป"

1136
01:04:01,921 --> 01:04:04,715
"ก่อนหน้านี้คุณสะเปะสะปะไปหมด
แต่ตอนนี้ใช่เลย"

1137
01:04:05,216 --> 01:04:07,468
"ถ้าคุณทำแบบนี้ มันมีโอกาสสูงมาก

1138
01:04:07,552 --> 01:04:10,054
ที่ฉันจะถึงจุดสุดยอด"

1139
01:04:10,137 --> 01:04:12,473
"งั้นทำต่อไปนะ คุณทำได้"

1140
01:04:12,557 --> 01:04:15,685
"ฉันเชื่อในตัวคุณ คุณเข้าใกล้ละ"

1141
01:04:16,435 --> 01:04:18,104
นั่นคือสิ่งที่เธอหมายถึง

1142
01:04:19,981 --> 01:04:21,983
แต่คุณต้องเข้าใจว่ามันทำให้เราสับสน

1143
01:04:22,066 --> 01:04:25,152
มันทำให้สับสนนะสาวๆ เพราะคุณพูดแบบนี้

1144
01:04:25,236 --> 01:04:26,654
"ฉันจะถึงแล้ว"

1145
01:04:26,737 --> 01:04:29,949
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
เวลาผู้หญิงพูดว่า "ฉันจะถึงแล้ว"

1146
01:04:30,032 --> 01:04:32,618
พวกเธอพูดเหมือนคนที่ป้ายรถเมล์พูดว่า

1147
01:04:32,702 --> 01:04:35,413
"รถเมล์จะมาถึงแล้ว" ใช่ไหม

1148
01:04:35,955 --> 01:04:40,793
หมายถึงคุณอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง
ที่รถเมล์จะมาถึงตัวคุณ

1149
01:04:42,712 --> 01:04:45,172
นี่คือที่ที่รถเมล์จะมาจอด

1150
01:04:45,673 --> 01:04:48,009
แต่เมื่อไหร่ล่ะ นั่นแหละคือปัญหา

1151
01:04:48,634 --> 01:04:50,803
เรื่องเวลานี่แหละที่เราไม่เข้าใจกัน

1152
01:04:51,304 --> 01:04:53,973
เพราะคุณผู้หญิงครับ
ผู้ชายแบบเราค่อนข้างตรงไปตรงมาเรื่องนี้

1153
01:04:54,056 --> 01:04:55,933
เวลาผู้หญิงพูด มันเป็นแค่ทฤษฎี

1154
01:04:56,017 --> 01:04:57,268
"ฉันจะถึงแล้ว"

1155
01:04:57,351 --> 01:05:00,771
มันหมายความว่านี่คือทิศทางที่ถูกต้อง

1156
01:05:00,855 --> 01:05:03,190
อาจจะอีกสามนาทีก็ได้

1157
01:05:03,691 --> 01:05:06,861
เธออาจจะถึงในอีก 15 นาที

1158
01:05:06,944 --> 01:05:09,238
อาจจะถึงในความสัมพันธ์ครั้งต่อไป

1159
01:05:10,948 --> 01:05:12,366
ไม่มีใครรู้

1160
01:05:14,619 --> 01:05:16,954
คุณต้องเข้าใจนะสาวๆ เราไม่ได้หายใจ

1161
01:05:18,080 --> 01:05:18,998
เราไม่หายใจ

1162
01:05:19,081 --> 01:05:21,375
เรากลั้นหายใจอยู่ เราใกล้จะตายแล้ว

1163
01:05:21,459 --> 01:05:23,294
เราต้องหายใจเพื่อมีชีวิตอยู่

1164
01:05:23,377 --> 01:05:26,172
นี่อาจเป็นสาเหตุที่ผู้ชายอายุสั้นกว่าผู้หญิงสิบปี

1165
01:05:26,255 --> 01:05:29,759
เพราะลมหายใจที่เราพลาดไป
ตอนรอให้มันเกิดขึ้น

1166
01:05:29,842 --> 01:05:32,219
ไม่มีอะไรผิด ถ้ามันไม่เกิดขึ้น

1167
01:05:32,303 --> 01:05:34,639
เราไม่รู้เพราะเราเป็นพวกตรงไปตรงมา

1168
01:05:34,722 --> 01:05:36,766
ผู้ชายเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียบง่าย
ทุกอย่างเป็นตามนั้น

1169
01:05:36,849 --> 01:05:39,226
เหมือนหมา "ลูกบอลอยู่ไหน ลูกบอลอยู่นั่น"

1170
01:05:39,310 --> 01:05:41,604
เวลาผู้ชายพูดว่า "ผมจะถึงแล้ว"

1171
01:05:41,687 --> 01:05:43,981
มันหมายความว่าน้ำกำลังจะออกมาแล้ว

1172
01:05:47,443 --> 01:05:50,947
ช่วงเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้วครับคุณผู้หญิง
นั่นคือสิ่งที่ผมหมายถึง

1173
01:05:51,030 --> 01:05:53,324
เวลาผู้ชายพูดว่า "ผมจะถึงแล้ว"

1174
01:05:53,407 --> 01:05:54,784
นี่คือเวลานั้น

1175
01:05:54,867 --> 01:05:56,327
ไม่มีเวลาอื่นอีกแล้ว

1176
01:05:56,410 --> 01:05:59,705
ไม่มีพักโฆษณาให้คุณได้พัก
ไม่มีเวลาให้คุณหยุดพัก

1177
01:05:59,789 --> 01:06:02,792
น้ำกำลังจะออกในวินาทีนี้แหละ

1178
01:06:02,875 --> 01:06:04,168
คุณกระพริบตาไม่ได้

1179
01:06:04,251 --> 01:06:06,128
คุณก้าวลงถนน รถเมล์ก็จะชนคุณเปรี้ยง

1180
01:06:06,212 --> 01:06:07,296
รถเมล์อยู่ตรงนั้นแล้ว

1181
01:06:07,380 --> 01:06:08,714
รถเมล์อยู่ตรงนั้นแล้ว

1182
01:06:09,215 --> 01:06:11,509
คุณจะถามว่า "รถเมล์อยู่ไหน" นั่นไงรถเมล์

1183
01:06:11,592 --> 01:06:14,178
เวลาเขาบอกว่า "ผมจะถึงแล้ว" นั่นแหละ

1184
01:06:14,261 --> 01:06:17,682
นั่นคือ… บางครั้งเราก็เสร็จไปแล้ว
ผมจะไม่โกหกนะ

1185
01:06:17,765 --> 01:06:20,351
บางครั้งมันก็เกิดขึ้นแล้ว ผมจะพูดตรงๆ

1186
01:06:20,434 --> 01:06:23,020
บางทีมันก็เกิดขึ้นแล้ว
และเราพยายามไม่ให้มันเกิด

1187
01:06:23,104 --> 01:06:25,356
เราก็เหมือนเด็กที่ฟ้องตัวเอง

1188
01:06:25,439 --> 01:06:26,816
เราแค่ใช้กาลผิด

1189
01:06:26,899 --> 01:06:29,527
"แม่ฮะ ผมกำลังจะทำของในครัวแตก"

1190
01:06:29,610 --> 01:06:30,987
ของมันแตกไปแล้ว

1191
01:06:31,070 --> 01:06:32,446
มันแตกไปแล้ว

1192
01:06:32,530 --> 01:06:36,075
เพราะงั้นสิ่งที่แย่ที่สุดที่คุณจะพูด
ในตอนนั้นคือ "อย่าเพิ่งนะ"

1193
01:06:36,158 --> 01:06:38,035
อย่าเพิ่งไม่ได้ มันเป็นไปแล้ว!

1194
01:06:38,577 --> 01:06:39,912
มันจบไปแล้ว

1195
01:06:39,996 --> 01:06:43,124
ความเป็นชายของเราถูกบดขยี้
ด้วยคำพูดเล็กๆ นี้

1196
01:06:43,207 --> 01:06:44,333
คุณบอกว่า "อย่าเพิ่งนะ"

1197
01:06:44,417 --> 01:06:47,336
แล้วเราก็พยายาม แต่ทำไม่ได้ มันจบแล้ว

1198
01:06:47,420 --> 01:06:49,422
มันกำลังจางหายไป เรารู้ดี

1199
01:06:49,505 --> 01:06:51,924
เราบอก "ไงก็จะถึงอยู่ดี"
"หมายความว่าไง"

1200
01:06:52,008 --> 01:06:54,719
"ไงก็จะถึงอยู่ดี"
"ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณไม่ยอมรอกัน"

1201
01:06:54,802 --> 01:06:57,888
"ผมเป็นผู้ชาย อยากจะทำอะไรก็ได้
จะมาสั่งผมไม่ได้ว่าควรถึงเมื่อไหร่"

1202
01:06:57,972 --> 01:07:00,391
"งั้นคุณไม่แคร์ฉันเหรอ"
"ผมไม่แคร์…"

1203
01:07:00,891 --> 01:07:02,685
และนั่นคือเหตุผลที่ผมยังโสด

1204
01:07:04,061 --> 01:07:06,105
ดีซี พวกคุณสุดยอดมาก

1205
01:07:06,188 --> 01:07:07,857
ขอบคุณมากที่มาในคืนนี้ครับ

1206
01:07:11,610 --> 01:07:12,862
ขอบคุณที่มานะครับ

1207
01:07:13,362 --> 01:07:14,947
ขอให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่ดี

1208
01:07:15,573 --> 01:07:16,782
ราตรีสวัสดิ์

1209
01:08:29,897 --> 01:08:33,901
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร