Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Het zijn echt interessante tijden.
Ik zal eerlijk zijn.
Ik had een heel andere show gepland.
Echt, heel anders.
Toen ik deze show in Washington D.C. plande…
…had ik nog een heel andere relatie met het Witte Huis.
Ik had het anders gepland, met grappen over hoe ik pickleball speel.
En, tja… Het leven liep anders.
Voor wie niet weet hoe het ging…
…zal ik vertellen hoe het gebeurde.
Ik presenteerde de Grammy Awards.
Het was leuk, echt geweldig.
En toen niet meer.
Ik presenteerde de show en moest een vlucht terug naar de Oostkust pakken…
…om daar op te treden.
En ik gebruik de Wi-Fi niet onderweg. Ik wil liever relaxen.
Dus ik land in Boston.
En ik merkte pas dat mijn leven veranderd was…
…toen iemand langs me liep in het toestel terwijl ik m'n laptop inpakte.
Hij hield m'n schouder vast en zei: Trevor, blijf vechten.
Je kunt dit wel aan. Vecht.
Leek het alsof ik er zoveel moeite mee had?
Ik loop door het vliegveld en mensen steken hun duim naar me op…
…zo van: kom op, niet mee zitten. Hé, kom op.
Behalve zwarte mensen. Die deden van: hé, man.
Toen deed ik m'n mobiel aan. Echt, ik dacht dat die kapot was.
Hij vibreerde nog voor de icoontjes verschenen. Het Apple-logo en…
Wat is dit nou? Meldingen van alles wat er is.
Is Michael Jackson weer dood?
Alle apps draaiden compleet door.
iMessage…
WhatsApp…
Twitter… Instagram…
Zelfs Uber Eats: dit wordt even slikken, man.
Ik ga naar m'n berichten en iedereen die ik ooit heb gekend, had geappt.
Van kleuterleidsters af aan.
Mijn hemel, gaat het? Waar ben je? Heb je het gezien?
Trevor, bel me.
Yo, niet bellen. Bel me.
Wat gebeurt er? Heb je het gezien?
Toen zei iemand: Heb je gezien wat Trump heeft gezegd?
Dus ik: wat heeft Trump gezegd? Wat heeft hij nu weer gezegd?
Tjonge, even zoeken. Wat heeft Trump gezegd? Ik?
Het komt anders aan als jij onder vuur ligt, ik geef het toe.
Best geschift.
Zeven jaar presenteerde ik The Daily Show en al die tijd…
…ging het over nieuws en politiek in Amerika. Dat is de hele show.
In die tijd was Donald Trump ook doorlopend in het nieuws.
Ik nam aan dat hij misschien wat over me zou zeggen, maar nee.
Daar was ik blij om. Top.
Toen ging ik weg bij The Daily Show.
Ik ontspande me, als een sukkel in een griezelfilm.
En ik ging lekker de Grammy's presenteren.
Dit is heerlijk. Een show over muziek. Echt lekker chill.
Blijkt dat de president de Grammy's kijkt.
En hij was niet blij. Echt helemaal niet.
Nee.
Hij had een bericht gepost, een lang bericht…
…waarin hij me een Google review gaf…
…voor mijn optreden.
En het was geen korte klap, maar een lange…
Ik ga het helemaal voorlezen, want ik wil niks verkeerds zeggen.
Dit vond ik toen ik zocht op mijn naam en de zijne.
Een post op Truth Social…
…van @realDonaldTrump.
Geen grap, Donald Trump bezit Truth Social.
Dus het is raar dat hij niet @DonaldTrump is.
Vreemd dat iemand dat inpikte en hij: oké, real Donald Trump.
Hoe dan ook, dit is het bericht.
'De Grammy Awards zijn VRESELIJK.'
Ik schreeuw wat in hoofdletters staat. Dan voel je echt mee hoe het voor mij was.
'Bijna niet om aan te zien.'
Dus soms ook wel.
'CBS moet blij zijn dat ze van deze troep af zijn.
De presentator, Trevor Noah, wie dat ook mag zijn…'
Dat is best vals.
Ik snap wel wat hij wilde…
…maar hij doet het verkeerd. Je kunt niet zeggen: de gastheer, Trevor Noah…
…wie dat ook mag zijn.
Want dat is precies wie ik mag zijn.
Ik snap dat hij me wilde kleineren, maar je zegt m'n hele naam…
…en wat ik daar die avond deed.
Je kunt me niet kleineren en tegelijk vaag en specifiek zijn.
Zo werkt dat niet.
'Wie dat ook mag zijn.'
Ik ben niemand anders.
Er bestaat geen twijfel. Dit is precies wie ik ben.
'Trevor Noah, de presentator. Burgernummer 4576728135.
Wie dat ook mag zijn.' Nee, dat ben ik.
Het is raar. Dat zeg je niet als je diegene kent. Wie dat ook…
Dat zeg je als een vreemdeling door je stadje rijdt…
…die je dochter heeft ontmaagd. Dan zeg je dat.
Ik vermoord die kerel, wie het ook mag zijn.
Ook grappig om over te stappen op oud-Engels halverwege je bericht.
Zo van: 'Wie hij ook mag zijn.'
Fee-fi-fo-fam.
Ik ruik het bloed van een Zuid-Afrikaan.
Heel raar.
Hij schrijft: 'De presentator, Trevor Noah, wie dat ook mag zijn…
…is bijna net zo slecht als Jimmy Kimmel.'
Arme Jim. Ik mag Jimmy Kimmel.
En dankzij mij krijgt hij ook om z'n oren, van…
Hij zit thuis te niksen.
Hij werkt niet op zondag.
En opeens doet z'n mobiel…
'Bijna net zo slecht als Jimmy Kimmel bij de Oscars waar niemand naar keek.'
En hij gaat door.
'Noah zei ONTERECHT over mij…
…dat Donald Trump en Bill Clinton op Epsteins eiland waren geweest.
FOUT.'
Even dat je het weet.
Ik heb niet gezegd dat Donald Trump en Bill Clinton daar waren.
Dat heb ik niet gezegd.
Ik maakte een grap bij de Grammy's, een van de vele.
Deze kwam nadat Billie Eilish Nummer van het Jaar had gewonnen.
Ik zei: gefeliciteerd Billie Eilish, Nummer van het Jaar.
Die wil elke artiest net zo graag hebben…
…als Donald Trump Groenland wil.
Nu Jeffrey Epstein er niet meer is…
…wil hij een nieuw eiland om te chillen met Bill Clinton.
Oké? Dat had ik gezegd.
Ik zei niet dat hij op het eiland was, maar dat hij z'n eigen eiland wilde.
Duidelijk een grap, want hij zou niet met Bill Clinton gaan.
Groenland is ook een slechte vervanging. Heel ander klimaat, heel andere vibe.
Hij zegt: 'Bill Clinton was op Epsteins eiland.
FOUT.
Van Bill weet ik het niet…'
Geweldig hoe hij mij een leugenaar noemt, 'deze kerel liegt.
Behalve over Bill, dat moeten we nagaan.
Je weet hoe hij is.'
'Maar ik ben nooit op Epsteins eiland geweest of zelfs maar in de buurt.'
Dat is niet nodig. In de buurt zijn van dat eiland doet er niet toe, toch?
Wel in de buurt zijn van de man die het eiland bezat. Het land is het punt niet.
'Waar was je in de Cariben? Epsteins eiland?
'Nee, Jamaica.' 'Betrapt.'
Nee.
'Of zelfs maar in de buurt. En tot deze valse, lasterlijke uitspraak…
…heeft niemand beweerd dat ik daar was.'
Serieus?
Was ik de eerste?
Voor mij had niemand Donald Trump en Jeffrey Epstein genoemd.
Ik was de eerste.
Door mij wordt zijn naam 5000 keer genoemd in de Epstein-files.
Ik heb die domino's neergezet…
…en ik gaf ze een zetje.
'Zelfs de nepnieuws-media niet.
Noah, een complete loser…'
Miauw.
'…moet z'n feiten op een rijtje krijgen, en snel.
Kennelijk moet ik m'n advocaten instrueren…
…om deze arme, trieste, talentloze presentator aan te klagen…
…en een hoop geld te eisen.' Ka-ching.
Hoe spreek je een dollarteken uit?
'Vraag maar aan George Slopadopolus en de rest hoe dat uitpakt. En CBS ook.
Pas maar op, Noah.
Ik ga me eens met je amuseren.
President DJT.'
Die laatste regel, dat is me wat.
Dat is…
'Pas maar op, Noah.
Ik ga me eens met je amuseren.'
Als je nou niet wil klinken…
…als een seksbeluste viezerik…
…zou ik deze tekst niet aanbevelen.
Ik ga me eens met je amuseren.
Dat zegt iemand die net een dildo aan z'n hoofdband doet.
Dat was dus mijn maandag.
En eerlijk, heel erg bezorgd was ik niet.
Donald Trump kijkt vaak tv, wordt kwaad en post er dan over…
…en meestal blijft het daarbij.
Ik dacht, er gebeurt wel iets anders.
In veel opzichten is hij een eekhoorn die tv kijkt.
Ja, echt zo van…
Die handjes heeft hij ook.
Dus ik dacht, er gebeurt wel iets, het verandert wel.
En ja, hoor.
De volgende dag ging het bij het Witte Huis alleen nog over de shutdown.
Er zat een shutdown aan te komen. De overheid in de VS zit altijd op 't randje.
Inmiddels zou ik zeggen: neem een vast abonnement.
Per maand bekijken werkt duidelijk niet.
Daar werd de president over geïnterviewd, een serieus onderwerp.
En midden in een gesprek over de shutdown van de overheid…
…roept een journalist van achter in de zaal:
'Meneer de president, gaat u Trevor Noah aanklagen…
…om wat hij zei bij de Grammy's?'
Ik denk bij mezelf: lul.
Ik was klaar.
Ik dacht al, hoe is het met die klasgenoot:
'Meester, u vergeet het huiswerk op te geven.'
En Trump: Trevor Noah…
…zei dat ik bij Epstein was, ik klaag 'm aan. Lichtgewicht. Loser.
Dus nu wordt ik misschien aangeklaagd door de president van de VS.
Ik weet niet of dat 'woe' is. Ik weet niet of dat 'oeh' is.
Ik zal eerlijk zijn. Ik weet niet hoe ik me erbij voel…
…want ik weet niet hoe dit gaat lopen.
In normale tijden had ik er vertrouwen in. Donald Trump klaagt me aan.
En de rechter gooit de zaak eruit om heel veel redenen.
Vanwege het 1e Amendement, vrijheid van meningsuiting, satire.
Dat is allemaal beschermd in normale tijden.
Donald Trump klaagt me aan, oké.
Maar nu is het niet Donald Trump. Het is de president van de Verenigde Staten…
…Donald Trump. Ik weet niet wat dat inhoudt.
Ga ik in beroep? Op naar het Hooggerechtshof.
Ik loop binnen. Hij wacht me op.
Zeg m'n vriendjes maar gedag.
Ik weet het niet.
Niemand weet het.
Met hem weet je het gewoon nooit.
Vraag maar aan…
…Nicolás Maduro.
Voormalig president van Venezuela. Momenteel gevangene in New York City.
Hij was de president van Venezuela.
En opeens niet meer.
Het verhaal is nog gestoorder.
Hoe het zat… Dit kun je controleren.
Het zit zo. Nicolás Maduro gaf een interview op tv.
Hij grapte dat mensen hem bedreigen, met name Donald Trump.
Dus hij: welnee, niks aan de hand.
En hij speelt het nummer: No War, Just Peace.
En hij maakt Trump belachelijk…
…door dat dansje van hem na te doen.
Die move van hem, enkelvoud. Hij deed dat dansje op tv.
Je weet wel, dubbel rukken.
Trump zag dat en zei: ga hem halen.
Haal de kerel op.
Het leger erheen, pakt Maduro op, zet hem vast.
Niet zomaar een cel. In een gevangenis in Brooklyn.
Dezelfde gevangenis waar Diddy vastzit.
Stel je voor.
Ik dacht dat ik problemen had.
Nicolás Maduro… Die heeft…
Stel je de ironie voor. Hij ziet toe hoe Amerika…
…het wreedste deportatiebeleid aller tijden uitvoert.
En te midden van dat al…
…ben jij de enige immigrant die ze importeren.
Maduro is vast de enige immigrant die ICE steunt.
Z'n enige belletje was naar hen. 'Hallo ICE, kom me halen, man. Snel.
Ja, nee, kom nou maar. Ik betaal de vlucht. We regelen dit samen.'
Je weet niet hoe het loopt.
Niemand weet het nog.
Hoe raar kan het lopen. Stel je voor.
Tientallen jaren regeer je je rijk met een ijzeren vuist.
Je terroriseert iedereen om je heen.
Je bent gewelddadig zonder repercussie.
En nu pakken ze al je olie af en zit je in dezelfde gevangenis…
…als Nicolás Maduro.
Is me dat wat.
Toch zit aan dit alles ook een goeie kant.
Want dit is echt…
…het ideale moment voor een invasie door aliens.
Het is nooit een goed moment, daar zijn we het over eens.
Maar als ik een moment moest kiezen, lijkt nu me ideaal.
Als de aliens komen, loopt het niet goed met ons af.
Dat weten we allemaal. Als zij door de ruimtetijd kunnen reizen…
…doen onze wapens ze niks. We ergeren ze alleen maar.
Ze komen. En we weten hoe dat gaat. Ze vliegen hierheen en blazen alles op.
We hebben Independence Day gezien. We weten 't.
En al helpt Will Smith, hij kan er maar één tegelijk slaan.
Dus hoe moet dat?
Daar denk ik veel aan.
Echt, ik denk heel vaak aan een invasie door aliens.
Het is mijn Romeinse Rijk.
Wat moeten we dan? Vroeger dacht ik er nooit aan.
In Zuid-Afrika kwam dit niet bij me op. Maar in Amerika is het een ding.
Want als de aliens komen, dan komen ze hierheen.
Ze vliegen direct naar Washington en blazen het Witte Huis op.
Dan op naar andere landen. Naar Londen, de Big Ben opblazen.
'Je weet wel hoe laat het is.'
Dan naar andere bekende gebouwen, alles opblazen.
Ja, het is een groot punt. Amerika eerst, ik snap het.
In Zuid-Afrika stond ik hier helemaal nooit bij stil.
Als de aliens komen, gaan ze de wereld opblazen.
Maar de enige plek waar ze niet heen gaan, is Afrika.
Ja, jullie kennen de films.
Afrika vallen ze nooit aan.
Ik keek naar die films en wachtte af. Dan kwam de president:
Inwoners van de aarde. Aliens vallen onze planeet aan.
En je zag de aliens.
En dan: wacht, Afrika is niet op deze planeet? Wat?
Nooit. Is er een film waarin ze Afrika aanvallen?
District 9.
Nee. Wat?
District 9.
District 9?
Nee.
Rot op dat je m'n special verpest.
Beetje lopen stoken op het balkon als een koning. District 9, zeg ik.
Zijn kop eraf.
District 9 is een goeie poging, maar nee.
Denk even terug aan de plot. De aliens vallen Afrika niet binnen.
Ze zijn gecrasht in Afrika.
En de rest van de film proberen ze te vluchten.
Want wij laten niet met ons sollen.
Hollywood is echt verknipt.
Wat is het ergste dat aliens kan overkomen?
Wat als ze vastzitten in Afrika?
Aliens vallen Afrika nooit binnen. Van z'n leven niet.
Uit medelijden, dacht ik altijd.
Als kind was ik gek op die films. En nu nog steeds.
Maar als kind was ik weg van die films.
Alles met aliens erin wilde ik zien.
Dan maakte mijn moeder thuis een grote bak popcorn.
Zaten we samen op de bank en keek ze de film met me.
Ze vond er niks aan, maar er stond 'Ouderlijk toezicht'.
Dat nam ze heel serieus.
Op en dag liep ze langs: 'Ouderlijk toezicht aanbevolen voor deze film.'
'Dan kijk ik mee.' En dat deed ze voortaan met elke film.
Soms moest ik haar snel roepen.
Dan begon er een serie op tv met die waarschuwing, en ik: mam.
Dan kwam ze binnen: je moet toezicht op me houden.
Maar na vijf minuten hield ik toezicht op de ouder.
Tijdens de hele film was het: Wat gebeurt er? Wie is dat? Wat doe die?
En ik: mam, ik zit naast je, we zijn tegelijk begonnen.
Dus ze maakte een bak popcorn voor me. Dan zaten we daar en de film begon.
Met de aliens, zo van: Aliens vallen de aarde binnen.
Je zag ze alles opblazen.
En ik zit daar met m'n popcorn: Eerste wereld-problemen.
Ik dacht echt toen ik klein was, waarom zie je ze nooit in Afrika?
O, omdat ze het zielig vinden.
Ik dacht dat ze het rot vonden voor Afrika.
Er hangt een schip boven elk continent, klaar om het op te blazen.
En er is er eentje boven Afrika. Twee aliens in de cockpit, van:
Bereid lancering fotonlasers voor.
Klaar op uw bevel.
Drie, twee, één.
Wacht even. Volgens mij hebben we deze al gehad.
'We zijn al geweest.' 'Nee, dat is niet zo. Blaas het op.'
'Wat blaas ik op? Kijk dan. Hier is al iets gebeurd.
Wat nu? Wat moet ik opblazen? Wie heeft dit gedaan?'
'Geen idee, ik ga het na.'
'Er staat dat het de Britten waren.'
Pak aan, Groot-Brittannië.
#NooitVergeten.
Die alienfilms, man.
Ik vond ze prachtig, maar doodeng.
Want telkens als het niet goed ging, kwamen de aliens de aarde veroveren.
We winnen met geluk, het is een film, maar in het echt weet ik het niet.
Het is niet best. We hebben geen kans.
Als de aliens komen, is er geen hoop.
Of tenminste, we hadden geen hoop.
Nu wel.
En die hoop heet:
Donald J. Trump.
Wie dat ook mag zijn.
Het bevalt me niks, maar het is de enige manier.
Zodra de aliens binnenvallen, weten we hoe het begint.
Het gigantische moederschip vliegt de dampkring in. Het blokkeert de zon.
Onder het schip hangt een enorme speaker die de muziek speelt.
Voor de sfeer.
Eén alien bespeelt het orgel.
Hier zijn ze niet klaar voor, bro.
Ze parkeren het schip en sturen een kleiner schip met het slechte nieuws.
Ze komen eruit. Breng me bij je leider.
Ze ontmoeten de leider, maken 'm af, klaar.
Gewoonlijk mag de irritantste alien dat doen.
Je moet jezelf heel wat vinden om om de leider te vragen. Wie ben jij?
In het schip kiezen ze de Karen-alien.
Staan ze te kletsen: wie sturen we naar die planeet?
Luister, Karen is hier geknipt voor. Karen, jij gaat.
O mijn god, waarom ik altijd? Ik haat dit echt.
Jullie sturen mij altijd. Ik wil de manager spreken.
Ze is er geknipt voor.
Ze sturen die alien en die vertelt ons het slechte nieuws.
Met Trump is er hoop, maar we moeten snel handelen.
Zodra ze zeggen dat de aliens er zijn, als de NASA meldt dat ze er zijn…
…moeten we als planeet samen optreden.
En dan moeten we Donald Trump koning van de wereld maken.
Sommigen lijken verward. Gelukkig zal hij geen vragen stellen.
Op naar het Witte Huis. Mr Trump, u bent nu koning van de wereld.
En hij: wist ik wel.
Hij krijgt een kroontje van de Burger King en we wachten op de aliens.
Ze landen en komen eruit. Die ene: breng me bij uw leider.
Ja, welkom op aarde. Kom, ik stel je de leider voor.
'Breng me er nu heen.' 'Zeker, doen we.'
'Hoe is het? Je ziet er top uit. Ozempic? Top.
Hier is de leider.'
We komen bij het Witte Huis. 'Koning Trump.
Dit is de alien. Alien, dit is koning Trump.'
Bent u de heerser over deze planeet?
En hij: jazeker.
Ik ben de heerser over deze planeet.
Planeet Aarde, of zoals ik haar noem: Big Blue.
Prachtig blauw, zwevend in de ruimte.
Daar hangt ze dan, te draaien.
Heel hard draaien. Ze zeggen dat we draaien, ik voel het niet.
Nooit gevoeld, maar ze zeggen dat we draaien.
We draaien rond, mensen. Heel snel. En we zijn daar in de ruimte.
We hebben een prachtige as, zomaar midden door de planeet.
Een grote, mooie, lange as. Zulke assen maken ze niet meer.
Echt niet.
We hebben die as en die staat scheef, weet je dat? Hij is scheef.
Als ik de leiding had, had ik 'm direct recht gezet.
Meteen recht.
Maar het geeft niet.
Bedankt, Obama.
En hij hangt daar in de ruimte. Een prachtige planeet. Mooi blauw.
Met een miniem maantje. Heb je die gezien? Mooie maan.
Een prachtige maan. Net een tepel op een tiet.
Eén tiet, zwevend in de ruimte.
Het moeten er twee zijn. Twee tieten. Beter dan één.
Maar beter dan geen.
Mag ik tieten zeggen? Ik heb al tieten gezegd.
En ik leid deze planeet. Wat wil je? Wat heb je nodig? Wat kan ik voor je doen?
En zij:
Sorry, we wisten niet het al ingenomen was.
En zo overleven we.
Je zou niet echt opkijken als hij een alien was.
Ik denk dat we opgelucht zouden zijn.
Zo van: mijn god, dat verklaart alles.
Als twee aliens die er net zo uitzagen hier kwamen, een moeder en vader…
…die zeiden: help, we hebben onze zoon hier lang geleden achtergelaten.
Waar is onze kleine?
Dan zeiden wij: kom maar.
Kom je kleine ophalen.
Hij is niet van deze wereld.
En nu…
…beleven wij de geschiedenis.
Sta je daar weleens bij stil?
Wij allemaal beleven nu wat straks geschiedenis is.
En niet in de zin van tijd die voorbij is.
Saaie geschiedenis, van: en toen kwamen hier mensen wonen. Ja, mooi.
Nee, noemenswaardige zaken. Dat je het leest en denkt, hoe was het in die tijd?
Wij zijn in die tijd.
Wij allemaal. Mijn geschiedenis is nu vreselijk.
Alles wat in het Witte Huis wordt gezegd, wordt bewaard voor het nageslacht.
Dus over 300 jaar of zo…
…bestuderen geleerden voormalig presidenten en het Witte Huis.
Hoe was dat nou, 300 jaar geleden?
Geen idee, maar de presentator van de Grammy's was vreselijk.
Ja. Een echte loser, kennelijk.
En een bunny trad op bij de Super Bowl. Ook heel slecht.
Echt vreselijk. Wat een tijd.
Het vreemde aan de geschiedenis meemaken is…
…dat het veel minder voorspelbaar is als je erin zit.
Als je over geschiedenis leest of leert…
…wordt het vaak gepresenteerd als onvermijdelijk.
Je leest het en neemt aan dat het altijd zo gelopen zou zijn omdat het zo liep.
Als ik mensen vraag: zouden de nazi's altijd verliezen?
Zeggen ze: ja, natuurlijk.
Maar tijdens de oorlog dachten de mensen dat de nazi's zouden winnen.
Even zag het ernaar uit dat het ze ging lukken.
Als je erin zit, is het een heel ander verhaal.
Altijd als ik in Washington, D.C. ben…
…bezoek ik het National Museum of African American History and Culture.
En…
Als je het niet kent, het is een van de meest diepgaande ervaringen…
…die je van je leven zult hebben.
Het is anders dan alle andere musea die ik ken om meerdere redenen.
Ten eerste vertelt het het verhaal zo volledig mogelijk als maar kan…
…van de zwarte geschiedenis in de VS.
Geschiedenis dus, maar een die vaak niet wordt verteld.
Je gaat het gebouw in en hier kies je niet wat je wil zien.
Gewoonlijk kom je binnen: dino's of de ruimte? Kies maar.
Hier bepalen zij hoe je door de tijd beweegt.
Als je aankomt, begin je bij bet begin van zwarte mensen in Amerika…
…en het loopt helemaal door tot de dag van vandaag.
Het begint ondergronds, letterlijk.
Het begint met de slavernij, spoiler.
Dan leiden ze je door de tijd…
…en als je aan het eind komt, heb je Oprah.
Dat museum is echt…
Je gaat jezelf alle vragen stellen. Ik ging er vorige keer heen…
…en liep door het eerste niveau.
Onder de grond. Eerst over slaven als bezittingen…
…dan de trans-Atlantische slavenhandel, dan de Underground Railroad.
Het is dus ook erg emotioneel. Het is pijnlijk, onderdrukking…
…en dan het moment waarop je ziet…
…dat de mensen in opstand komen, vechten voor wat ze geloven, winnen.
Omdat je er zo in opgaat, zie je mensen het verschillend ervaren.
Naast me liepen twee jongens, misschien 14 jaar…
…en ik luisterde hun gesprek af.
Hij vraagt de ander:
Yo, wat had jij gedaan als je toen had geleefd? Was je slaaf geweest?
En hij: wat? Nee, dan hadden ze mooi de verkeerde te pakken.
Ik had ze verrot geslagen. Mij een beetje slaaf maken.
En hij: je lult, man. 'Echt, ik had ze in elkaar geschopt.'
Ze lachen en kletsen.
Ik dacht, dit is de onbezonnen jeugd die nodig is voor een revolutie…
…of ze zouden echt zo zijn. Maar het geeft niet.
Wat ik mooi vond is dat ze de vraag stelden.
Wie zul je zijn als de geschiedenis roept?
Door die twee vroeg ik het mezelf ook af en…
Ik moet echt werken aan mijn zelfrespect…
…want ik verzon niks heldhaftigs.
Vraag je: Trevor, wie zou jij zijn tijdens de slavernij?
Ik zou heel hard gewerkt hebben…
…en afwachten wat er gebeurt.
Ik denk niet dat ik een held was geweest. Ik kijk op als mensen zeggen:
Als ik er was geweest toen de winkel werd beroofd, had ik…
Dat zit niet in me.
Ik zou in het veld staan en hard werken en me overal buiten houden.
De man te paard: Pluk verdomme katoen.
En ik: Ja, baas, ik pluk hier katoen. Ik pluk snel, baas.
Maar zodra hij wegrijdt, heb ik praats. Ik zou hem goed afbranden.
Zo van: die stommeling.
Is hij terug? Nee.
Maar een held zou ik niet zijn.
Er zou een echte held verschijnen. Harriet Tubman zou er zijn. Zegt ze:
Yo, Trev.
O, hallo, Harriet.
Hoe gaat het?
Het gaat slecht.
O nee, wat is er dan?
Slavernij is er dan. Hoe bedoel je, knul? Ben je wel lekker?
Natuurlijk, domme vraag. Maar hoe gaat het, Harriet?
Ik kom je alleen vertellen…
…dat we vanavond vertrekken.
Wie zijn we?
Wij allemaal, Trevor. We zijn mooi weg hier.
We gaan, baby.
Harriet, die kerel te paard zegt dat we niet weg mogen.
Hij vindt 't maar niks als we weggaan.
Vast verlatingsangst. Daar moet hij eens hulp voor zoeken. Hij zei…
Mij een zorg wat hij zei. Wij gaan hier weg.
Zeg je dat jij blijft?
Ja, ik denk dat ik maar blijf en even afwacht hoe het loopt.
Hoe het loopt? Ben je wel lekker? Ga je niet mee?
Nee, ik kom niet. Je bent niet te geloven.
Jullie met je licht huid zijn allemaal hetzelfde.
Wat? Ja.
Je durft niet, hè? Je bent een bang klein kreng.
Ik ben een kreng, ja. Ik zal niet liegen, ik ben een bang kreng.
Kijk jou nou, klein bang kreng.
Je bent bijna net zo erg als Jimmy Kimmel.
Sorry, sommige grappen zijn puur voor mezelf.
Iedereen vroeg het zich af. Echt iedereen.
Een unieke ontmoeting tijdens die ervaring…
…was met een groep witte mensen die bij een stuk stonden te kijken.
Het waren heel liberale witte mensen, weet je?
Echt heel liberale, witte…
Heel erg liberale witte mensen.
Het raakte ze meer dan de zwarte mensen daar. Ze waren…
Om aan te geven hoe het ze raakte, op een zeker moment…
…liepen er zwarte mensen rond dat deel van de collectie.
Er lopen zwarte mensen en witte mensen…
…want iedereen mag erheen, snap je? En dus…
De zwarte mensen beleefden wat ik noem…
…de zwarte ervaring, namelijk een mens zijn.
Sommige mensen huilden en praatten met vrienden…
…deelden verhalen, lachten, enzovoorts.
En iemand lachte, samen met vrienden, zo van, haha.
Er was een witte vrouw die het stel leidde en ze draaide zich om bij die lach.
Haha. En zij doet shh.
Zo liberaal waren ze.
Net toen ik dacht dat ze daar niet overheen kon, bekeek ze een foto.
Een van de eerste foto's ooit genomen.
Je ziet een witte man op de plantage. Hij staat in het veld en lacht.
Gewoon lachen op de foto.
Die vrouw staat naar de foto te kijken en zegt:
Ik…
Als ik daar was geweest…
…terwijl dat gebeurde…
…dan zweer ik je, als ik daar was geweest toen dat gebeurde…
…had ik echt nooit gelachen.
Ken je dat, als een zin anders afloopt dan je had verwacht?
Ik dacht dat ze zou zeggen: als ik er was geweest, had ik gevochten, ze bevrijd.
Nee hoor. 'Ik zou wel slaven hebben gehad, maar ik had niet genoten.'
En huilen: het spijt me zo dat jou dit overkomt.
Het spijt me echt. Ook achter de sofa stoffen. Het spijt me.
Ik kan het niet aan.
Het was echt bijzonder. Je loopt er doorheen. Ik was er meer dan een uur.
Aan het einde was ik zo vol van de vraag: wie ben je als de geschiedenis roept…
…dat ik een van m'n beste vrienden appte.
David Meyer, de eerste Amerikaan met wie ik bevriend raakte.
Hij kwam 20 jaar geleden toevallig naar Zuid-Afrika, voor een schoolproject.
Een toevallige ontmoeting werd vriendschap en hij zei: kom stand-up doen in de VS.
De rest weet je. Sinds die dag zijn we vrienden.
Ja, het is een prachtig verhaal.
Maar onze levens zijn zo anders.
Hij is een witte kerel van 1,95 meter uit North Carolina, oké?
Schat van een kerel, heel oprecht.
En daarom hou ik 'm graag voor de gek.
We gingen weg uit dat gedeelte en ik app. Yo, Dave, ik moet je om een gunst vragen.
En hij: yo, man, vertel.
Dus ik zeg:
Als de slavernij terugkeert…
…beloof je dan dat je mij als slaaf houdt en me goed behandelt?
Hij geeft antwoord: kerel, wat?
Ik weer: beloof je dat je mij als slaaf houdt en me goed behandelt?
Hij: waar heb je 't over?
Dus ik: ja of nee?
En dan zie ik die puntjes, hij is aan het typen.
Typen.
Typen, typen.
Typen.
Typen, typen.
En toen belde hij.
'Hoe gaat ie?' 'Waar heb je het nou over?
Wat gebeurt er? Hoezo slavernij?'
Geef antwoord, Dave. Komt de slavernij terug…
…beloof je dan dat je mij als slaaf houdt?
Jongen, nee. Wat is dit? De slavernij keert niet terug.
Dat zeiden ze ook over Ghostbusters. Geef antwoord. Hou je mij als een van je…
Nee, man, echt niet. Ik zou jou nooit als slaaf houden.
Ik zou nooit slaven houden, tot slaaf gemaakten, eigenlijk.
Ik hou nooit tot slaaf gemaakten, dat is verkeerd.
Kap met dat schijnheilige gelul. Ik wil weten of je mij als slaaf houdt.
Dat zou ik nooit doen.
Oké, ik snap het.
Jij laat me dus gewoon iemand anders z'n slaaf zijn.
Het komt terug, ze vangen me, ik krijg met de zweep.
Nu ben ik dus Django hier.
Ik krijg zweepslagen omdat m'n beste vriend zijn positie niet gebruikt…
…en mij tot zijn slaaf maakt zodat we chillen.
Ik sta in 't veld in plaats van bij jou op de PlayStation.
Wij samen, Call of Duty, net als vroeger.
Maar nee, jij moet zo woke zijn dat ik zweepslagen krijg van een ander.
Hij: nee. Ik: wil je dat ik slaaf ben?
Je wil dat ik slaag krijg, hè? En hij: nee, oké. Goed dan.
In dat geval zou ik jou als slaaf houden en je heel goed behandelen.
Aha, dus je houdt wel slaven.
Goed, ik ga je hangen. En hij: nee.
Hij heeft me nog niet vergeven.
Wie ben je als de geschiedenis roept?
Veel makkelijker als het niet echt is.
Terwijl je van expositie naar expositie loopt…
…loop je via de Reconstructie…
…naar Jim Crow en kom je bij de Burgerrechtenbeweging.
Sowieso al indrukwekkend…
…maar nu het zestig jaar na de I Have a Dream-toespraak is…
…hebben ze het deel over het leven van dr. Martin Luther King uitgebreid.
Dan zie je zijn geschriften, zijn gedachten, zijn dagboeken…
…zijn brieven aan anderen en die aan het volk…
…zijn correspondentie met vrienden, interviews, noem maar op.
Je ziet zijn leven in groot detail, zoals weinigen het gezien hebben.
Ik wil niet namens iedereen spreken, maar als ons wordt geleerd over MLK…
…is dat een erg witgewassen, vlakke versie van zijn leven.
Snap je wel? Het lijkt heel simpel en onafwendbaar.
Het wordt je verteld als: er was een man genaamd MLK.
Hij was tegen hoe het ging, marcheerde over een brug…
…had een droom en leefde nog lang en gelukkig.
Fijne MLK-dag, 50% korting op je matras.
Maar als je z'n leven bekijkt, was het niet zo.
Echt, als mensen erover praten, 'fijne MLK-dag'.
Zo lijkt het net een Disney-film. En de plot is ook hetzelfde.
Deze zomer verandert één man met één droom de hele wereld.
Ik heb een droom.
Timothée Chalamet is Martin Luther King.
Alleen op Disney+.
Zo voelt het.
Maar als je zijn leven zo voor je uitgestald ziet…
Neem zijn leven van alledag.
De dingen die hij en de mensen om hem heen meemaakten.
Hij is iets van 29 keer gearresteerd…
…in een periode van vier jaar. Valse beschuldigingen.
Soms werd hij alleen in een cel gezet en kreeg geen eten of telefoontje, niks.
Soms werd hij geslagen, soms…
Je ziet het leven van deze man in detail.
Ze joegen hem hun steden uit.
De federale overheid kwam achter hem aan. J. Edgar Hoover zelf, hoofd van de FBI…
…wees Martin Luther King aan als de gevaarlijkste man in Amerika.
En de FBI zette een bewuste campagne op touw om hem te vernietigen.
Ze wilden zijn vriendschappen verwoesten.
Hun geniepigste zet was…
…dat ze zijn telefoon afluisterden en zo ontdekten dat hij vreemdging.
Ze belden z'n vrouw Coretta Scott King en verlinkten hem…
…in de hoop dat hem dat zijn huwelijk zou kosten…
…en de beweging teniet zou doen.
De FB probeerde…
…te roddelen over Martin Luther King.
Dat verandert je beeld van die tent volledig.
Toch? De FBI lijkt zo ernstig. Nu zie je hoe het zit.
Zitten ze in het J. Edgar Hoover-gebouw. Waar werk je aan, Kowalski?
Drugsbestrijding. En jij?
Criminaliteit, specifiek financieel. En jij?
Drama.
Je ziet alles wat met MLK gebeurd is.
Soms van hem omdat hij erover schrijft, soms door anderen.
Hij beschrijft een actie die vier jaar lang liep…
…waarbij dr. King met andere zwarte mensen probeerde…
…bediend te worden in restaurants…
…die zwarte mensen segregeerden en ze niet lieten bestellen.
Ze gingen zitten in zo'n restaurant, zo netjes mogelijk gekleed…
…en dan werden ze geweigerd. Ze werden eruit geschopt, uitgejouwd, bespuugd.
Vaak werden ze geslagen. Ze vertrokken met een hersenschudding, bloedend.
Thuis opfrissen en weer terug.
Naar huis, opfrissen en weer terug.
En nu zeggen we: ze deden er goed aan, kijk wat er gebeurde.
Ja, maar als je over hem leest denk je, het was niet onvermijdelijk.
Er was geen garantie dat het zou lukken. En geen indicatie dat het werkte.
En toch hielden ze vol.
Toen ik daar keek naar zijn leven en zijn werk las…
…vroeg ik me af of hij er ooit spijt van had.
Heeft hij ooit spijt gehad van wat hij had doorgemaakt en van wat hij deed?
Zoals toen hij voor het eerst dat witte eten proefde?
Want tot dan was het allemaal theoretisch.
Zwarte mensen werden niet bediend. Ze wilden daar alleen bediend worden.
Maar ze hadden er nooit gegeten.
Ze zaten aan de toonbank en de eigenaar: verdomme.
Jullie soort wil ik hier niet. Wegwezen, boy.
En hij: broeder, ik heb een droom.
Ik droom dat op een dag, welke huidskleur je ook hebt…
…alle mensen hier mogen zitten.
Broeders en zusters, zwart en wit samen.
Amerika zal haar belofte waarmaken dat alle mensen gelijk geschapen zijn.
Hou toch je kop.
Je hebt gewonnen. De wet is veranderd, kijk maar op tv.
Hier is je eten.
Dank u vriendelijk.
O, shit.
Nu heb ik een nieuwe droom.
Ik heb een droom dat op een dag de witte mensen kruiden ontdekken.
Ik heb een droom dat ze zwarte peper niet langer specerij noemen.
Ik heb een droom dat we samenkomen om de ware witte duivel te verslaan:
mayonaise.
Stel je voor hoe gênant het was.
Ze lopen terug na die eerste maaltijd.
Martin en z'n maten lopen naar de parkeerplaats.
Doodse stilte.
Voor deze shit, Martin?
Sorry, jongens. Ik wist het niet.
Verdomme, Martin. Kregen we slaag voor deze shit? Heb je het geproefd?
Ik dacht dat het heerlijk was en ze ons daarom tegenhielden. Het spijt me.
Het spijt me echt. Mijn fout.
Godsamme. Die shit smaakt naar depressie. Hebben we hiervoor gevochten?
Het spijt me, ik zal het goedmaken.
Ik trakteer op kip op weg naar huis.
Wie zul jij zijn…
…als de geschiedenis roept?
Bedankt.
Weet je…
…het raadsel van het leven is…
…dat, puur omdat het grote gebeurt…
…het kleine niet ophoudt.
Dat het grote gebeurt, betekent niet dat het kleine ophoudt.
Snap je?
Het is zo'n raadsel van het leven.
Hoeveel aandacht geef je aan het grote en hoeveel aandacht aan het kleine?
Dat zag ik perfect verbeeld in een discussie online.
Iemand postte: net geslaagd, zo blij, uitstekende cijfers gehaald.
Feest bij mij thuis, iedereen welkom.
Grapje, natuurlijk. Online is niet iedereen uitgenodigd.
En mensen posten. Iemand schrijft als commentaar: serieus?
Geef je een feest in deze tijden?
Kijk even om je heen. Is dit een moment om te feesten?
Dit is niet het moment voor feest.
En dat werd een flinke ruzie.
Ik zal eerlijk zijn.
Ik snapte allebei de standpunten wel. Emotioneel snapte ik het.
De ene zei: hoe kun jij nou een feest geven…
…terwijl het voelt alsof de wereld die we kennen vergaat?
Hoe kun je blij zijn…
…als elke norm en institutie die we hebben gekend…
…als fundamenteel voor de maatschappij, wordt verwoest?
Het vertrouwen in alles valt weg. Hoe kun je nu een feest geven?
Maar de ander zegt: hoe kan ik dat niet doen?
Ik heb m'n hele leven hard gewerkt om dit te bereiken.
Eindelijk is het gelukt, ondanks alles. Daarom wil ik van dit moment genieten.
En ze hebben allebei gelijk, toch?
Ze hebben allebei gelijk.
In elk ziekenhuis is een afdeling waar net een baby is geboren
…en een waar net iemand is gestorven.
Vreugde bij de komst van een nieuw leven.
Wanhoop om het verlies van een geliefde.
Niemand heeft ongelijk.
Maar op welke richt je je?
Ik vond het antwoord voor mezelf op een rare plek.
Ik las een boek.
Het waren verhalen van soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Ze spraken veteranen van die oorlog. Het boek beschrijft hun ervaringen.
Velen vertellen over de loopgraven.
Een van de ergste vormen van oorlog die we hebben bedacht.
Het ging jaren en jaren door.
Steeds weer nieuwe soldaten erbij.
Elke dag kon hun laatste zijn.
En te midden van al die wanhoop…
…is er iets wat terugkomt bij elke soldaat met wie ze praten.
En dat is dat ze ook geluk vonden in de loopgraven.
Ze hebben momenten waarop ze kaartspellen doen.
Ze spelen samen.
Er was een satirisch krantje dat ze schreven.
Met grappen over hun leidinggevenden, over de oorlog, over elkaar.
Een van de bizarste dingen die ik las…
…is dat er op een dag een koe het slagveld op liep. Hij stond in niemandsland.
Precies tussen de geallieerden en de vijand.
En beide kanten wilden die koe hebben.
Ze schreeuwden naar de Duitsers.
Wij willen die koe. En de Duitsers: wij willen die koe.
Dus ze zeiden: we spelen erom.
We gooien muntjes in de lucht en daar schieten we op.
Wie de munt raakt, mag de koe hebben.
En de Engelsen raakten de munt.
Dus de Duitsers zeiden: goed, jullie winnen de koe…
…maar geef wel de muntjes terug.
De Britse soldaat raapt ze op. 'Ze knallen me af.'
Hij gaf ze aan de Duitsers en rende terug naar zijn kant.
En iedereen: leuk was dat.
Allerlei verhalen.
Verhalen dat soldaten naar elkaar gingen zingen.
Ze zongen over de linies heen naar de anderen.
En die zongen dan terug.
Zie je het voor je? In de loopgraven.
Je voeten rotten, iedereen is moe en bang.
En te midden van al die ellende hoor je iemand: say you…
Ze vonden geluk in de loopgraven.
Dat bewees voor mij dat ze wisten waar ze voor vochten.
Ze vochten om te leven. Ze vochten niet om te vechten.
Als je vergeet waar je voor vecht, heeft vechten geen zin.
Je vecht voor geluk, om jezelf te ontdekken.
Je vecht voor avontuur. Je vecht om te lachen.
Je vecht niet alleen om te vechten.
Je vecht om te leven.
Dat er iets groots gebeurt, betekent niet dat het kleine ophoudt.
M'n therapeut zei dat ik niet te daten ben.
Ze keert zich naar me toe: Trevor, het komt omdat je niet te daten bent.
En ik: jij vond de Grammy's dus ook niks aan.
Dat zei ze aan het einde van de sessie.
Dat moest niet mogen.
Toch? Therapeuten die een bom op je gooien vlak voor het einde…
…zodat je moet wachten. 'Daarom kon je pa niet van je houden.'
'Wat?' 'Sorry, de tijd is om. Tot kijk.'
Nee. Volgende aflevering.
Ik wil geen week wachten. Ik wil Netflix-therapie, niet HBO.
Ik moest twee weken wachten, en ik: ik wil weten hoe en wat.
Ja, samenvatting overslaan. Gaan.
Zegt ze: Trevor, ik heb nagedacht over jou en relaties.
Het ging over m'n onvermogen om lange relaties aan te gaan.
Ik probeer uit te zoeken waarom.
Zegt ze: omdat je niet te daten bent.
Dat legde ze verder uit. 'Er zijn meerdere redenen.
Ik denk dat je te veel werkt.
Je houdt van je werk, maar doet zo veel dat de balans zoek is.
En je reist ook te veel.
Echt bij elkaar zijn is cruciaal om die band op te bouwen.
Maar ik zal eerlijk zijn: al die dingen zijn maar bijgerechten.
Het hoofdgerecht en mijn echte probleem…
…zoals de therapeut zei…
…is dat het mij niet lukt…
…om voor me te houden wat in me opkomt.
Ze leerde me dat een van de sleutels tot een lange, succesvolle relatie…
…weten is wanneer je moet denken…
…en wanneer je moet praten.
Dus ik: dat probleem heb ik niet.
Nee, Trevor, best regelmatig heb je gedachten die je meteen uitspreekt.
Je denkt het en het komt uit je mond.
En Trump: zeg het hem, meid.
Ik weet niet, ik denk niet dat ik dat probleem heb.
Zei: echt, ik heb aantekeningen. Wacht. We nemen even wat voorbeelden door.
En er was een voorbeeld dat echt…
Ze had gelijk.
Het gebeurde met een ex van me.
Die barst leidde tot het einde van de relatie, eigenlijk.
Niet op dat moment, maar die barst leidde tot de breuk.
We maakten ons klaar om te gaan slapen.
Een doodgewone avond. Tandenpoetsen, onder de dekens.
Voor we het licht uitdoen, kletsen we nog even, lekker warm en gezellig.
Zo'n moment met iemand van wie je houdt…
…en je bent bezig met verhalen die je nooit hebt verteld…
…en gevoelens, en je lacht. Je voelt jezelf nog verliefder worden.
We liggen op onze kussens en kijken elkaar aan…
…en ze staart naar me.
Opeens zegt ze: Hé.
Mag ik wat vragen?
En ik: ja.
Ja, natuurlijk.
Zegt ze:
Als je één ding aan me kon veranderen…
…wat zou het dan zijn?
Sindsdien heb ik geleerd…
…dat er één goed antwoord op die vraag is.
Echt, maar één goed antwoord.
Los van hoe uniek jullie relatie is…
…als je met deze quizvraag wilt winnen…
…dan is het antwoord, als de vrouw in je leven vraagt:
Als je één ding aan me kon veranderen, wat zou 't dan zijn?
Dan is het juiste antwoord: niets.
Waren jullie er toen maar bij geweest.
Het juiste antwoord is: niets. Je zegt: niets, liefje.
Ik zou niets aan je veranderen…
…want alles wat je bent, maakt je perfect voor mij.
En trouwens… Mag ik eerlijk zijn?
Ik zou zelf veranderen.
Ik zou zelf veranderen…
…zodat ik beter in staat zou zijn de liefde te ontvangen die jij geeft.
Dat zou ik veranderen.
Dat is het volledige antwoord, gebruik het als je wilt.
Dat antwoord gaf ik niet.
Nee. Ik zei wat ik dacht.
Ze keek me aan, ze zei: als je één ding aan me kon veranderen…
…wat zou het dan zijn?
En ik: o, één ding.
Eén ding, dus.
Oei, één ding.
Dat is een moeilijke. Eén ding.
Eentje maar. Laat me even nadenken. Wacht, even zien.
Eén ding maar, wat kies ik dan?
Wat zou ik veranderen? Ik denk dat ik het weet.
Als ik één ding aan je kon veranderen…
…zou ik veranderen hoe je communiceert…
…tijdens de seks.
En zij: wat?
En toen ging het bergafwaarts.
Ik weet dat ik fout zat, oordeel niet. Ik zat ernaast, ik werk eraan.
Ik zal uitleggen wat ik nou dacht, goed?
Hoe het zat die avond is dat ik dacht dat ze het echt wilde weten.
Ten tweede probeerde ik een gevoel uit te drukken dat ik had…
…namelijk verwarring, dat voelde ik vaak, soms ook frustratie…
…als we samen intiem waren.
We zijn intiem en dan zegt ze… Dit is niet schunnig bedoeld.
Dan zegt ze: o, ik ga komen. Snap je?
En dames, dat is het prachtigste wat je ooit tegen en man kunt zeggen.
Er is niets wat een man liever wil horen dan die uitroep.
Jij zegt dat en wij bereiken het toppunt van mannelijkheid.
We hebben het bereikt. We zijn er.
Jij zegt dat en wij denken, ik Tarzan.
Het is gelukt. Het is volbracht.
Het is zo krachtig dat we een niveau van mannelijkheid bereiken…
…dat we niet wisten dat in ons zat.
Jij roept dat en wij worden sterker.
We overwinnen wat eerder niet lukte. We zijn niet moe meer.
We vergeten de kramp.
We… in welke situatie ook…
…stel dat we geen lucht krijgen.
Soms krijgen we geen lucht. Soms is je neus geblokkeerd en…
En wat we dan doen is van adem naar adem werken, toch?
Dus we doen ons ding.
En dan is onze adem op en we breken door als een walvis…
…en duiken op.
En dan duiken we terug in de diepten van jouw genot.
Dat is prima. Elke man vindt het ritme voor zichzelf.
Maar begrijp wel dat we van adem naar adem werken.
En als jij zegt: ik ga komen…
…dan denken wij: nu niet ademen.
Dit is mijn roeping.
Ik heb slechts één ademtocht en die zal ik goed gebruiken.
En we houden 'm in en we gaan door en door en door.
We proberen je er te krijgen.
Wat ik toen niet wist, als mijn ex zei…
…ik ga komen…
…was wat ze eigenlijk bedoelde:
Wat je nu aan het doen bent, is heel aangenaam…
…en ik wil graag dat je doorgaat.
Blijf alsjeblieft exact hetzelfde doen wat je nu doet…
…in hetzelfde ritme en liefst ook met dezelfde druk.
Wind je niet op omdat ik dat riep. Ga niet variëren.
Doe alleen exact hetzelfde als nu, want je zit op het goede spoor.
Je kunt het, kanjer. Ga door.
Eerder maakte je er een potje van, maar dit is 'm.
Blijf dit doen en er is een goeie kans dat ik een hoogtepunt bereik.
Dus ga door. Je kunt het.
Ik geloof in je. Je wordt warmer.
Dat bedoelde ze.
Maar snap nou dat dat verwarrend is, dames, want jullie zeggen:
ik ga komen.
Ik snap nu, dat als een vrouw 'ik ga komen' zegt…
…ze het zeggen zoals iemand bij de halte zegt: de bus gaat komen.
Ze bedoelen dat je op de juiste plek bent om een bus te pakken.
De bus zal hierheen komen.
Maar wanneer, dat is de vraag.
Daar zit het misverstand.
Want dames, mannen zijn daar letterlijk in.
Voor een vrouw is het theoretisch. Ik ga komen.
Het betekent dat we de goede kant op gaan.
Het kan nog drie minuten duren.
Het kan nog een kwartier duren.
Het kan pas bij haar volgende relatie zijn.
Niemand die het weet.
Maar begrijp nou dat wij niet ademen.
We houden onze adem in. De grens is bereikt.
Je moet ademen om te leven.
Daarom leven mannen 10 jaar korter dan vrouwen.
Al die gemiste ademhaling terwijl we hierop wachtten.
Als het niet gebeurt is dat prima.
We snapten het niet omdat we letterlijk zijn. Mannen zijn simpele wezens.
Als een hond. Waar is bal? Daar is bal.
Zegt een man: ik ga komen…
…dan is het komen onderweg.
Het moment is daar, dames. Dat bedoel ik.
Als een man zegt: ik ga komen…
…dan is dat nu. Niet later.
Er is een reclame. Je kunt niet even pauzeren.
Hij komt nu op dit moment.
Niet knipperen.
Stap je de weg op, dan raakt de bus je. De bus is er nu.
Jij: waar is de bus? Daar is de bus.
Als hij zegt: ik ga komen, dan zijn we er.
Soms is het al gebeurd. Ik zal niet liegen.
Soms is het al gebeurd. Ik zal eerlijk zijn.
Soms is het al gebeurd en probeerden we te wachten.
Net een kind dat zichzelf verraadt en het verkeerd zegt.
Mama, ik ga iets breken in de keuken.
Het is al gebroken.
Daarom is het ergste wat je dan kunt zeggen: nog niet.
Nee, het is al gebeurd.
Nog is voorbij.
Nu is je mannelijkheid verpletterd door dat zinnetje. Jij zegt: nog niet.
En we doen ons best, maar nee. Het is afgelopen.
Het is einde verhaal. We weten 't.
Nee, ik doe het toch. 'Wat bedoel je?'
Ik doe 't toch. 'Dat je nou niet hebt gewacht.'
Ik ben een man, ik doe wat ik wil. Jij bepaalt niet…
'Dus je geeft niet om me?' Ik geef niet…
En daarom ben ik single.
D.C., jullie waren geweldig. Bedankt dat jullie er waren.
Bedankt voor je komst.
Nog een heel fijne avond.
Tot ziens.
Vertaling: Jolanda van den Berg