1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:07,883 --> 00:00:09,134
(ต้อนรับสู่ฮอกวอตส์ ปีหนึ่ง)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

4
00:00:09,218 --> 00:00:11,428
(เรียนคุณพอตเตอร์)

5
00:00:15,432 --> 00:00:17,059
บางเรื่องราวก็เปลี่ยนแปลงเรา

6
00:00:17,142 --> 00:00:20,145
กรุณานั่งบนหกตู้แรกเท่านั้น

7
00:00:20,729 --> 00:00:22,648
บางเรื่องก็นิยามตัวตนของเรา

8
00:00:24,566 --> 00:00:26,568
แต่มีไม่กี่เรื่องที่คงอยู่กับเรา...

9
00:00:27,361 --> 00:00:28,570
และแอ็คชั่น

10
00:00:29,238 --> 00:00:31,532
เหมือนเรื่องราวของเด็กชายผู้รอดชีวิต

11
00:00:32,574 --> 00:00:34,743
ซึ่งกำลังจะนำมาเล่าใหม่โดย HBO MAX

12
00:00:36,495 --> 00:00:37,913
อย่างที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน

13
00:00:41,875 --> 00:00:46,421
(ตามหาแฮร์รี่: สรรค์สร้างโลกเวทมนตร์)

14
00:00:49,466 --> 00:00:53,303
เรื่องราวของแฮร์รี่
จากนิยายชุดอันเป็นที่รักของเจ.เค. โรว์ลิง

15
00:00:53,387 --> 00:00:55,806
เป็นเรื่องราวที่ล้ำลึกสมจริง

16
00:00:56,640 --> 00:00:59,726
ต้องใช้ความทุ่มเทอย่างหนักเพื่อถ่ายทอด

17
00:00:59,810 --> 00:01:03,814
โลกเวทมนตร์ที่ชวนหลงใหล
เกือบจะไร้ขีดจำกัดนี้ออกมา

18
00:01:03,897 --> 00:01:05,023
การสร้างโลกทั้งใบ

19
00:01:05,107 --> 00:01:09,069
ที่รุ่มรวย ซับซ้อนและมหึมา

20
00:01:09,152 --> 00:01:12,364
อาจดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ในโลกของเรา...

21
00:01:13,448 --> 00:01:15,784
จนกระทั่งพ่อมดตัวจริงเริ่มร่ายคาถา

22
00:01:23,041 --> 00:01:25,043
เรื่องราวของแฮร์รี่ พอตเตอร์

23
00:01:25,127 --> 00:01:30,632
เป็นปรากฏการณ์ที่ไม่ธรรมดา
เมื่อ 30 ปีก่อน สำหรับเยาวชน

24
00:01:30,757 --> 00:01:32,009
(จอห์น ลิธโกว์
"อัลบัส ดัมเบิลดอร์")

25
00:01:32,092 --> 00:01:34,928
แต่มันตราตรึงใจคนทุกเพศทุกวัย

26
00:01:35,012 --> 00:01:39,474
และการได้จินตนาการ
จักรวาลแฮร์รี่ พอตเตอร์ใหม่...

27
00:01:40,475 --> 00:01:41,852
เพื่อให้มันมีพื้นที่หายใจ

28
00:01:41,935 --> 00:01:47,149
เพื่อเล่าเรื่องราวในแปดตอน
แทนที่จะเป็นหนังเพียงสองชั่วโมง

29
00:01:47,232 --> 00:01:50,527
จะได้ลงลึกถึงรายละเอียดต่างๆ ได้เต็มที่

30
00:01:50,611 --> 00:01:55,157
เรื่องราวก็มีอยู่แล้ว
แต่เราจะได้มีโอกาสโชว์เรื่องที่

31
00:01:55,240 --> 00:01:58,285
เมื่อก่อนถูกเก็บรอไว้ที่ข้างเวทีทำให้ผู้ชมไม่เห็น

32
00:01:58,952 --> 00:02:03,540
เรารอมานานมากเพื่อจะได้มีโอกาส
ทำสิ่งที่มีความหมายต่อใจคนเพียงนั้น

33
00:02:03,624 --> 00:02:05,834
และผมว่าเรื่องนี้จะมีความหมายจริงๆ

34
00:02:05,917 --> 00:02:12,215
และพวกเขาคัดเลือกกลุ่ม
นักแสดงอันยอดเยี่ยมได้เก่งมาก

35
00:02:14,468 --> 00:02:18,263
(เลือกร่ายคาถา)

36
00:02:20,349 --> 00:02:22,476
- เราเลิกนับที่ 40,000
- ใช่

37
00:02:22,559 --> 00:02:25,562
ถึงจุดนั้นนับไปก็เสียเวลา

38
00:02:25,646 --> 00:02:27,564
- แต่เราดูเทปหมดนะ
- ใช่

39
00:02:27,648 --> 00:02:29,441
เรากําลังตามหาเด็กคนหนึ่ง

40
00:02:29,524 --> 00:02:33,070
ซึ่งมีความหมายมากมายต่อคนในแง่มุมต่างๆ

41
00:02:33,153 --> 00:02:35,113
เท่ากับเราต้องมองหา

42
00:02:35,197 --> 00:02:37,491
เด็กที่ตอนแรกดูเผินๆ ก็เป็นเด็กธรรมดา

43
00:02:37,574 --> 00:02:40,285
แต่จริงๆ แล้วเป็นคนพิเศษสุดๆ

44
00:02:40,369 --> 00:02:42,788
เราอยากมั่นใจว่าเด็กทุกคนในอังกฤษ

45
00:02:42,871 --> 00:02:45,499
สามารถออดิชั่นได้
ด้วยการส่งเทปออดิชั่นแรกออนไลน์

46
00:02:45,582 --> 00:02:49,294
จากนั้นเราก็ไปที่
แมนเชสเตอร์ สกอตแลนด์ ไอร์แลนด์

47
00:02:49,378 --> 00:02:50,379
- และ...
- คาร์ดิฟฟ์

48
00:02:50,462 --> 00:02:51,546
คาร์ดิฟฟ์ ในเวลส์

49
00:02:54,424 --> 00:02:57,469
ตอนที่เราออดิชั่นนักแสดงเด็ก
เรารู้ว่าจะเป็นกระบวนการที่นาน

50
00:02:57,552 --> 00:03:00,389
เราเริ่มจากแฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่

51
00:03:00,472 --> 00:03:02,182
พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

52
00:03:02,808 --> 00:03:06,019
ทำให้เป็นความท้าทายที่น่าตื่นเต้น
ในการหาเด็กสามคน

53
00:03:06,103 --> 00:03:07,979
ที่เราต้องเชื่อว่าเขาเป็นเพื่อนกัน

54
00:03:08,063 --> 00:03:10,524
แต่มีบุคลิกเด่นชัดที่แตกต่างกันไปด้วย

55
00:03:10,607 --> 00:03:12,567
พวกเขาเป็นเด็กธรรมดาทั่วไปค่ะ

56
00:03:12,651 --> 00:03:14,444
แต่พวกเขาทุกคนพิเศษมาก

57
00:03:14,528 --> 00:03:15,904
ทุกคนมีมนตร์ขลังทั้งหมด

58
00:03:15,987 --> 00:03:19,032
(แมนเชสเตอร์)

59
00:03:19,116 --> 00:03:22,744
เราเจออลัสแตร์ในแมนเชสเตอร์
เขาทั้งตลกและมีเสน่ห์

60
00:03:22,828 --> 00:03:24,830
ตั้งแต่คำแรกเลย

61
00:03:24,913 --> 00:03:27,040
- เขากำลังท่องบท...
- เรื่องราวของเขา

62
00:03:27,124 --> 00:03:28,166
- เรื่องสั้นๆ ของเขา
- บทกวี

63
00:03:28,250 --> 00:03:30,794
"แม่ไม่อยากได้หมา แม่พลาดแล้วละ"

64
00:03:30,877 --> 00:03:35,090
"แม่น่าจะไม่อยากได้งูตัวนี้ยิ่งกว่าหมาอีก"

65
00:03:36,758 --> 00:03:38,051
นั่นคือวันแรกของอลัสแตร์

66
00:03:38,135 --> 00:03:39,845
แล้วก็เจออาราเบลลา...

67
00:03:39,928 --> 00:03:40,929
(ลอนดอน)

68
00:03:41,012 --> 00:03:42,055
ในลอนดอน

69
00:03:42,139 --> 00:03:45,308
"เฮอร์ไมโอนี่ พูดทุกอย่างที่คิดในใจ
เพราะเป็นลูกคนเดียว"

70
00:03:45,392 --> 00:03:47,978
"พลังพิเศษของเธอคือความฉลาดทางอารมณ์"

71
00:03:48,061 --> 00:03:49,855
"เธอมีพลังของตัวละครหลัก"

72
00:03:49,938 --> 00:03:53,442
- นี่คือการออดิชั่นครั้งแรกของอาราเบลลา
- ใช่

73
00:03:53,525 --> 00:03:55,318
เธอใช้กลอน "อินวิคตัส"

74
00:03:55,402 --> 00:03:57,529
"ไม่สำคัญว่าทางนั้นคับแคบเพียงใด"

75
00:03:57,612 --> 00:04:00,115
"ไม่สำคัญว่าบันทึกอัดแน่นด้วยโทษทัณฑ์แค่ไหน"

76
00:04:00,198 --> 00:04:02,284
"ข้าจะกำหนดชะตาตัวเองได้"

77
00:04:02,367 --> 00:04:04,661
"ข้าคือผู้ชี้ทางจิตวิญญาณตน"

78
00:04:05,704 --> 00:04:07,038
เฮอร์ไมโอนี่จะต้องขี้เล่น

79
00:04:07,122 --> 00:04:10,667
เราเลยให้เธอลองแสดงฉาก
ที่เธอคุยกับพ่อแม่ของเธอ

80
00:04:10,751 --> 00:04:12,753
เรื่องแฮร์รี่กับรอน

81
00:04:12,836 --> 00:04:15,589
และเธอ... หัวเราะคิกคัก แล้วก็หัวเราะพรืด

82
00:04:15,672 --> 00:04:18,258
นั่นเป็นเทคที่เรา
ใช้แสดงให้พวกเขาเห็นว่าเธอขี้เล่น

83
00:04:18,341 --> 00:04:20,469
เรามักจะใช้ส่วนเล็กๆ ของการออดิชั่น

84
00:04:20,552 --> 00:04:21,928
ที่คุณรู้ว่าจะช่วยเด็กได้

85
00:04:22,012 --> 00:04:23,722
ตอนเอาไปให้ผู้กำกับและผู้จัดดู

86
00:04:23,805 --> 00:04:25,390
เสียงขำพรืดของอาราเบลลาสำคัญ

87
00:04:25,474 --> 00:04:26,975
- ตอนคัดเลือกนักแสดง
- ใช่

88
00:04:27,058 --> 00:04:28,560
(สวัสดีจากกลาสโกว์)

89
00:04:28,643 --> 00:04:30,729
เราพบโดมินิกในกลาสโกว์

90
00:04:31,313 --> 00:04:32,564
ไหนแฮร์รี่ต้องมีอะไรบ้าง

91
00:04:32,647 --> 00:04:34,274
"เขาไม่ไว้ใจโลกของผู้ใหญ่"

92
00:04:34,357 --> 00:04:36,485
"เขามีความเปราะบางและความเศร้าโศก"

93
00:04:36,568 --> 00:04:39,488
- เขาเป็นพวกสันโดษ...
- และเป็นคนที่ค่อนข้างสันโดษ

94
00:04:39,571 --> 00:04:40,697
เขาเติบโตมาอย่างโดดเดี่ยว

95
00:04:40,781 --> 00:04:42,491
เขาโตมาคนเดียว และเขา...

96
00:04:42,574 --> 00:04:44,993
เขาถนัดเรื่องเอาตัวรอด

97
00:04:45,076 --> 00:04:46,870
"อาร์ทฟูล ดอดเจอร์ ไม่ใช่โอลิเวอร์ ทวิสต์"

98
00:04:46,953 --> 00:04:48,538
หลักๆ คือหานักแสดงที่ต้องเก่ง

99
00:04:48,622 --> 00:04:51,249
- อายุสิบขวบ ใช่
- ใช่ นั่นคือเงื่อนไข...

100
00:04:51,333 --> 00:04:53,960
- เขามีคุณสมบัติหลายอย่าง
- คุณสมบัติหลากหลายมาก

101
00:04:54,044 --> 00:04:56,213
โดมินิกเข้ามาคัดตัว และเขาเลือกท่องบทกวี

102
00:04:56,296 --> 00:04:59,758
เกี่ยวกับสุดสัปดาห์ของเขาที่เขียนเอง
แล้วมันก็คล้องจองดีนะ

103
00:04:59,841 --> 00:05:02,093
และเราคิดว่า "เขาน่าสนใจมาก"

104
00:05:02,177 --> 00:05:04,262
"มายวีคเอนด์" ของโดมินิก

105
00:05:05,096 --> 00:05:08,558
"เริ่มจากเช้าวันเสาร์ ผมมีนัดแข่งบอล"

106
00:05:08,642 --> 00:05:10,769
"และผมบอกได้เลยว่าตรงใจแน่นอน"

107
00:05:10,852 --> 00:05:12,938
"ผมก็ไม่มีอะไรทำหลังจากนั้น"

108
00:05:13,021 --> 00:05:14,231
"ผมเลยนอนทั้งวัน"

109
00:05:14,314 --> 00:05:16,900
ดอมมีความมั่นใจแบบเงียบๆ ในตัวเอง

110
00:05:16,983 --> 00:05:17,984
ที่บ้านมีใครบ้าง

111
00:05:18,068 --> 00:05:21,530
ผมอยู่กับแม่ พ่อ และพี่สาวสองคน

112
00:05:21,613 --> 00:05:22,948
- โอเค
- และหมาผมครับ

113
00:05:23,031 --> 00:05:24,699
แล้วเคยแสดงอะไรมาก่อนไหม

114
00:05:26,034 --> 00:05:28,495
เคยเล่นละครเวที
เรื่อง "แมคเบธ" เมื่อเดือนมกรา

115
00:05:28,578 --> 00:05:31,373
- เล่นเป็นลูกชายแมคดัฟสินะ
- ใช่ครับ

116
00:05:31,456 --> 00:05:32,874
- โชคร้ายที่คุณถูกฆ่า
- ใช่

117
00:05:32,958 --> 00:05:33,959
เสียใจที่ได้ยินแบบนั้น

118
00:05:34,543 --> 00:05:35,710
- โอเค เยี่ยมเลย
- ใช่

119
00:05:35,794 --> 00:05:39,381
ฉันมั่นใจในตัวเด็กพวกนี้จริงๆ
ฉันคิดว่าพวกเขาน่าทึ่งมาก

120
00:05:45,762 --> 00:05:47,097
ในซีรีส์เรื่องใหญ่ขนาดนี้

121
00:05:47,180 --> 00:05:48,598
เราอาจหลงทางได้ง่ายๆ เลยครับ

122
00:05:48,682 --> 00:05:50,433
แค่ไปถึงห้องโถงใหญ่ก็มหึมาแล้ว

123
00:05:50,517 --> 00:05:52,477
หรือไปที่สนามควิดดิชก็มโหฬาร

124
00:05:52,561 --> 00:05:54,187
หรือไปที่ตรอกไดแอกอนก็ได้

125
00:05:54,271 --> 00:05:57,190
เราก็กลับไปยังฉากเหล่านั้น
กลับไปดูพร้อมเสริมรายละเอียดเข้าไป

126
00:05:57,274 --> 00:06:00,235
อย่างบางครั้งผมก็ไปที่
ห้องนั่งเล่นรวมบ้านกริฟฟินดอร์

127
00:06:00,318 --> 00:06:02,946
หรือขึ้นไปที่หอคอยจนได้อยู่คนเดียวลำพัง

128
00:06:03,029 --> 00:06:04,990
มองไปรอบๆ ดูป้ายติดประกาศ

129
00:06:05,073 --> 00:06:08,243
ดูรายละเอียดทุกอย่างที่โต๊ะของมักกอนนากัล

130
00:06:08,326 --> 00:06:11,246
ดูสันหนังสือทุกเล่ม แล้วก็... ขนลุกเลยครับ

131
00:06:11,788 --> 00:06:15,542
(มาตรวัดเวทมนตร์)

132
00:06:15,625 --> 00:06:18,253
ความใหญ่และเยอะของงานนี้ทำให้สนุกมาก

133
00:06:19,212 --> 00:06:21,464
การที่สามารถสร้างฉากได้ขนาดนี้

134
00:06:21,548 --> 00:06:23,049
เป็นฝันของนักออกแบบชัดๆ ค่ะ

135
00:06:23,133 --> 00:06:24,634
(มารา เลเปเร-ชลูป
ผู้ออกแบบการผลิต)

136
00:06:24,759 --> 00:06:26,303
ที่จะได้เล่นในบ่อทรายที่ใหญ่ขนาดนี้

137
00:06:26,386 --> 00:06:29,264
เราพยายามจะใส่ความรู้สึกดีใจและซุกซน
ว่าจะเป็นอย่างไร

138
00:06:29,347 --> 00:06:30,974
ถ้าได้เป็นเด็กที่มีเวทมนตร์

139
00:06:32,642 --> 00:06:34,936
ตอนหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มแรกออก

140
00:06:35,020 --> 00:06:38,148
ตอนนั้นรู้สึกเป็นเรื่องใหม่และน่าตื่นเต้นมาก

141
00:06:38,231 --> 00:06:40,901
ฉันว่าทุกคนมีประสบการณ์นั้นร่วมกัน

142
00:06:40,984 --> 00:06:42,652
ที่คิดว่านั่นช่างเป็นโลกที่มหัศจรรย์

143
00:06:42,736 --> 00:06:44,613
ถ้าได้ไปสัมผัสจริงๆ ก็คงดี

144
00:06:46,031 --> 00:06:48,700
เราจึงพยายามจับความรู้สึก
ในจังหวะที่เพิ่งค้นพบโลกนั้น

145
00:06:48,783 --> 00:06:49,784
แบบที่จะได้จากการอ่านหนังสือ

146
00:06:49,868 --> 00:06:52,704
เราอยากสร้างประสบการณ์เดียวกันในเรื่องนี้

147
00:06:53,830 --> 00:06:56,958
แต่เราก็ยกระดับการสร้างโลกไปอีกขั้น

148
00:06:57,042 --> 00:06:59,711
ยิ่งกว่าสิ่งที่ผู้ชมอาจจะคุ้นเคยกันอยู่แล้ว

149
00:07:01,922 --> 00:07:05,342
ที่แรกซึ่งแฮร์รี่จะได้เข้าสู่โลกเวทมนตร์
แบบจับต้องได้จริงๆ

150
00:07:05,425 --> 00:07:07,135
เริ่มจากร้านหม้อใหญ่รั่ว

151
00:07:07,218 --> 00:07:10,931
และในที่สุดเราก็จะเดินออกหลังร้าน
เข้าไปสู่ฉากตรอกไดแอกอน

152
00:07:12,474 --> 00:07:15,602
ทุกสิ่งที่เห็นเป็นสิ่งที่คุ้นตากันอยู่แล้ว

153
00:07:15,685 --> 00:07:19,940
แต่การนำมาผสมผสานเป็นรูปร่างใหม่
จะเป็นภาพใหม่ที่น่าตื่นเต้น

154
00:07:20,023 --> 00:07:21,566
(ซอยพรีเว็ต)

155
00:07:21,650 --> 00:07:25,862
ส่วนซอยพรีเว็ตในโลกมักเกิ้ล
เราอยากให้นั่นมีรากฐานเหมือนจริง

156
00:07:25,946 --> 00:07:30,116
และฉันคิดว่าสำหรับคนที่เป็นแฟนคลับ
และเป็นผู้ชม ส่วนหนึ่งคือ

157
00:07:30,200 --> 00:07:34,329
ถ้าโลกมักเกิ้ลยังมีรากมาจากความเป็นจริง
ที่เราคุ้นเคยกันทุกคน

158
00:07:34,412 --> 00:07:36,957
นั่นทำให้ความตื่นเต้นที่จะมีโลกเวทมนตร์

159
00:07:37,040 --> 00:07:39,960
อยู่เกินเอื้อมไปไม่ไกล น่าสนใจยิ่งขึ้นกว่าเดิม

160
00:07:40,043 --> 00:07:41,628
(บ้านเลขที่สี่ ซอยพรีเว็ต)

161
00:07:42,045 --> 00:07:44,339
เราตั้งใจคิดเรื่องนี้กันมากจริงๆ

162
00:07:44,422 --> 00:07:47,676
เพื่อที่แฟนเดนตายจะได้ถูกใจด้วย

163
00:07:48,510 --> 00:07:50,762
เราสร้างพื้นที่เหล่านี้ที่ฉันคิดว่า

164
00:07:50,845 --> 00:07:51,846
(ร้านนกฮูกอายล็อปส์)

165
00:07:51,930 --> 00:07:55,517
จะทำให้ทุกคนดีใจที่ได้อยู่ในประสบการณ์นี้

166
00:07:56,267 --> 00:07:58,895
น่าตื่นเต้นมากที่ทุกคนทุ่มเท

167
00:07:58,979 --> 00:08:00,647
ช่วยกันเติมชีวิตให้ฉากเหล่านี้

168
00:08:03,650 --> 00:08:06,444
ตอนเดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่เป็นครั้งแรก

169
00:08:06,528 --> 00:08:08,279
เหมือนเดินเข้าไปในมหาวิหารเลยค่ะ

170
00:08:08,363 --> 00:08:10,615
มันมีมนตร์ขลังมากๆ

171
00:08:10,699 --> 00:08:12,993
มันใหญ่มาก งดงามมาก

172
00:08:13,076 --> 00:08:15,704
ฉากเข้าประตูตอนที่เด็กๆ มาถึง

173
00:08:15,787 --> 00:08:19,040
ตอนเด็กปีหนึ่งมาใหม่
ตอนได้พาพวกเขาเข้าไปในห้องโถงนั้น

174
00:08:19,124 --> 00:08:23,253
เป็นฉากที่ฉันชอบที่สุดเพราะอย่างนั้น

175
00:08:23,336 --> 00:08:24,921
มันมีเอกลักษณ์มาก

176
00:08:25,005 --> 00:08:28,717
และนั่นก็เป็นสัญลักษณ์ว่า "เอาละ ไปกันเลย

177
00:08:28,800 --> 00:08:31,845
เด็กใหม่ทั้งกลุ่มเข้าไปในโลกใหม่กัน

178
00:08:31,928 --> 00:08:34,431
แล้วก็อยู่ในฮอกวอตส์แล้ว ยินดีต้อนรับ

179
00:08:34,514 --> 00:08:36,933
จะมีโลกปริศนาน่าค้นหาเผยโฉมต่อหน้าพวกเธอ"

180
00:08:37,726 --> 00:08:39,477
แถมบางทีเรานั่งอยู่ในห้องแต่งตัว

181
00:08:39,561 --> 00:08:42,105
นั่งๆ อยู่ จู่ๆ ก็ได้ยิน

182
00:08:42,188 --> 00:08:46,026
เสียงคนข้างนอกเอะอะขึ้น
ตอนที่เด็กๆ วิ่งเข้ามา

183
00:08:46,109 --> 00:08:47,986
เราอาจคิดถึงงานหรืออะไรอยู่

184
00:08:48,069 --> 00:08:50,613
แต่เด็กก็คือเด็ก ไม่ว่ารอบตัวเกิดอะไร

185
00:08:50,697 --> 00:08:53,867
ก็ยังเป็นเด็ก เปี่ยมพลังโดยแท้

186
00:08:55,493 --> 00:08:58,621
บางครั้งในวันที่เหนื่อยมากๆ

187
00:08:58,705 --> 00:09:02,375
ฉันคิดเสมอว่า
"หลับตา ลืมตาใหม่แล้วมองไปรอบๆ สิ"

188
00:09:03,084 --> 00:09:06,296
ว้าว เราเดินเข้าไปในฉากแล้วคิดเลย "ว้าว"

189
00:09:06,379 --> 00:09:08,214
แล้วทำให้เรายิ่งต้องเล่นให้ดี

190
00:09:09,424 --> 00:09:11,426
เพราะทุกอย่างงดงามมาก

191
00:09:11,509 --> 00:09:12,635
งดงามจริงๆ

192
00:09:13,720 --> 00:09:17,223
(มนตร์ขลังของธรรมชาติ)

193
00:09:17,307 --> 00:09:19,392
ในตอนแรกที่คุยกับมาร์คและฟรานเชสกา

194
00:09:19,476 --> 00:09:21,102
เรื่องค่านิยมหลักที่ซีรีส์เรื่องนี้จะสื่อ

195
00:09:21,186 --> 00:09:25,523
เราปรารถนาจากใจจริง
ที่จะหยั่งรากลึกในธรรมชาตินิยม

196
00:09:25,607 --> 00:09:29,110
รวมถึงแก่นเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์

197
00:09:29,194 --> 00:09:31,946
ว่าธรรมชาติคือรากเหง้าของเวทมนตร์

198
00:09:32,030 --> 00:09:34,824
ซึ่งเป็นแนวสัจนิยมมหัศจรรย์

199
00:09:34,908 --> 00:09:38,495
การวางฐานงานออกแบบ
ในสิ่งที่พบได้ตามธรรมชาติ

200
00:09:38,578 --> 00:09:41,372
และในปรากฏการณ์ของโลกจริง

201
00:09:43,208 --> 00:09:46,002
ถ้าเรานำสิ่งเหล่านั้นมาใช้ได้ นั่นแหละคือเวทมนตร์

202
00:09:47,378 --> 00:09:51,257
ไอเดียที่จะใช้ธรรมชาตินิยมเป็นฐานหลัก

203
00:09:51,341 --> 00:09:52,467
ของโลกเวทมนตร์

204
00:09:52,550 --> 00:09:55,678
เป็นสิ่งที่เราใส่เข้าไปในฉากส่วนใหญ่

205
00:09:55,762 --> 00:09:57,889
เราต้องใส่โลกแห่งธรรมชาติเข้าไป

206
00:09:58,681 --> 00:10:01,101
พอคิดว่าฉันเป็นคนกุมบังเหียนเรื่องนี้

207
00:10:01,184 --> 00:10:02,519
มันน่าทึ่งจริงๆ ค่ะ

208
00:10:05,313 --> 00:10:08,775
โปรเจกต์นี้น่าตื่นเต้นมากตรงที่แผนกต่างๆ ทั้งหมด

209
00:10:08,858 --> 00:10:10,110
ทำงานทับซ้อนและเล่นด้วยกัน

210
00:10:10,235 --> 00:10:12,278
เพื่อถ่ายทอดแนวคิดและธีมเหล่านั้น

211
00:10:12,362 --> 00:10:14,948
และแสดงออกมาในหลายระดับมากๆ

212
00:10:16,282 --> 00:10:19,536
ขณะที่ออกแบบเอฟเฟกต์พิเศษ
ทั้งวัตถุจริงและวิชวลเอฟเฟกต์

213
00:10:19,619 --> 00:10:22,372
เราอยากให้มีกลไกภายใน

214
00:10:22,455 --> 00:10:23,498
กับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

215
00:10:23,581 --> 00:10:25,250
แม้เวทมนตร์จะเป็นเรื่องที่ไม่มีตรรกะ

216
00:10:25,333 --> 00:10:27,961
แต่สำหรับเรามันเหมือนกับผลลัพธ์ของเวทมนตร์

217
00:10:28,044 --> 00:10:29,337
เป็นสิ่งที่เราสนใจ

218
00:10:30,046 --> 00:10:32,340
เมื่อมีการใช้เวทมนตร์ทุกครั้ง

219
00:10:32,423 --> 00:10:34,467
เราพยายามจะวิเคราะห์เจาะลึก

220
00:10:34,551 --> 00:10:38,096
ว่ามันเชื่อมโยงอย่างไรกับ
การที่เราตีความว่าเวทมนตร์คืออะไร

221
00:10:39,097 --> 00:10:41,391
และเราอยากให้คุณค่ากับมัน

222
00:10:41,474 --> 00:10:43,059
ในฐานะโอกาสที่จะทำอะไรไม่เหมือนเดิม

223
00:10:46,771 --> 00:10:49,399
นี่เป็นหนึ่งในบทสนทนาน่าตื่นเต้นที่สุด
เท่าที่เคยคุยมา

224
00:10:49,482 --> 00:10:54,571
ในฐานะของนักออกแบบค่ะ
การเจาะลึกสู่ศาสตร์ของสิ่งที่ไม่น่าอธิบายได้

225
00:10:55,697 --> 00:10:57,824
ความสุขในการได้ทำโปรเจกต์แบบนี้

226
00:10:57,907 --> 00:11:02,120
คือเรามีหัวหน้าแผนกหลายคน
ที่ล้วนสร้างสรรค์และน่าตื่นเต้นมาก

227
00:11:02,203 --> 00:11:06,166
ดีใจจริงๆ ที่ได้ทำงานกับช่างฝีมือระดับสูงขนาดนี้

228
00:11:06,249 --> 00:11:09,085
ที่ก็ตื่นเต้นกับงานนี้เช่นกัน

229
00:11:09,711 --> 00:11:12,213
ผมพูดได้อย่างภูมิใจว่าคุณทำได้ดีมาก

230
00:11:12,297 --> 00:11:14,132
- ขอบใจจ้ะ มีความหมายมาก
- ทำงานดีจริงๆ

231
00:11:14,215 --> 00:11:16,384
- ชน
- ชนแก้ว ขอบใจนะ

232
00:11:20,972 --> 00:11:24,017
คุณพ่อของผมเป็นคนออกแบบและลงสี

233
00:11:24,100 --> 00:11:26,936
อัฒจันทร์ควิดดิชแรกในหนังภาคแรก

234
00:11:27,020 --> 00:11:29,355
แล้ว 26 ปีต่อมาผมก็มาอยู่ตรงนี้

235
00:11:29,439 --> 00:11:30,982
(จูเลียน วอล์คเกอร์
ศิลปินนักตกแต่ง)

236
00:11:31,065 --> 00:11:35,737
ทำสีอัฒจันทร์ควิดดิชใหม่
ให้กับโปรดักชั่นของเอชบีโอ

237
00:11:37,488 --> 00:11:40,825
(ชีวิตสร้างจากมือ)

238
00:11:40,909 --> 00:11:45,038
ผมทำงานกับหนังแฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคสามและสี่
เมื่อ 25 ปีก่อน

239
00:11:45,121 --> 00:11:47,707
ผมเป็นเด็กฝึกงานของหลายคนที่ยังทำงานตรงนี้

240
00:11:49,918 --> 00:11:52,754
สัตว์ทุกตัวที่สร้างขึ้นมาในแผนกเอฟเฟกต์สิ่งมีชีวิต

241
00:11:52,837 --> 00:11:55,256
ไม่ว่าจะเป็นนกฮูกหรือหนู

242
00:11:55,340 --> 00:11:58,551
จะเป็นสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์หรือมนุษย์
ทุกอย่างเริ่มที่กระบวนการเดียวกัน

243
00:11:58,635 --> 00:12:01,763
พูดง่ายๆ คือต้องค้นคว้าเรื่องธรรมชาติอย่างหนัก

244
00:12:03,681 --> 00:12:06,684
สังเกตและดูว่านกฮูกเคลื่อนไหวอย่างไร

245
00:12:06,768 --> 00:12:08,186
พวกมันดูน่าทึ่ง

246
00:12:08,269 --> 00:12:10,563
หน้าที่ของเราคือต้องพยายาม
เลียนแบบความเคลื่อนไหว

247
00:12:10,647 --> 00:12:13,942
และทำซ้ำด้วยระบบแอนิเมทรอนิกส์
และเอฟเฟกต์สิ่งมีชีวิต

248
00:12:14,025 --> 00:12:17,195
คุณจะเห็นว่าในระบบแอนิเมทรอนิกส์
กลไกมีจุดหมุนมากมาย

249
00:12:17,278 --> 00:12:20,240
มีโลหะ พลาสติก มอเตอร์เซอร์โว

250
00:12:20,323 --> 00:12:23,076
แต่หน้าที่ของเราคือทำให้ดูเหมือนสิ่งมีชีวิต

251
00:12:27,830 --> 00:12:31,793
สิ่งนี้คือผลลัพธ์ของทีมเวิร์คมากมายค่ะ

252
00:12:32,877 --> 00:12:35,129
นี่คือต้นแบบแรกๆ ที่เราทำเอาไว้

253
00:12:35,213 --> 00:12:37,966
ว่าจะสร้างการขยับคอเจ๋งๆ แบบนี้

254
00:12:38,049 --> 00:12:40,510
เลียนนกฮูกที่หันตลอดเวลา

255
00:12:40,593 --> 00:12:41,886
มีการเคลื่อนไหว 360 องศา

256
00:12:41,970 --> 00:12:45,807
ทั้งขึ้นลง หันไปหันมา แบบที่เราทำในการเลียนแบบ

257
00:12:45,890 --> 00:12:47,308
แล้วก็จะส่งต่อไป

258
00:12:47,392 --> 00:12:48,810
(ลอร่า ซินดัล
นักจำลองพื้นผิวอาวุโส)

259
00:12:48,893 --> 00:12:52,063
ให้ทีมขนสัตว์ที่จะตกแต่งคลุมทั้งหมด

260
00:12:52,146 --> 00:12:56,442
เสริมส่วนที่ยังโล่งและ
เติมขนสวยๆ ที่จะพลิ้วและขยับได้

261
00:12:56,526 --> 00:13:00,321
จนได้ความเคลื่อนไหวแบบเดียวกับคอนกฮูก

262
00:13:00,405 --> 00:13:02,073
เราก็จะปัก

263
00:13:02,156 --> 00:13:06,703
ขนนกฮูกเข้าไปในตาข่ายทีละเส้นแล้วติดกาว

264
00:13:06,786 --> 00:13:09,289
นกฮูกแต่ละตัวใช้ขนประมาณ 36,000 เส้น

265
00:13:09,372 --> 00:13:11,124
(โซฟี เรชต์เบอร์เกอร์
เอฟเฟกต์ขน ผมและขนนก)

266
00:13:11,207 --> 00:13:14,043
เราทำนกให้เรื่องนี้ประมาณ 10 ตัว

267
00:13:15,753 --> 00:13:17,213
เพราะเทคโนโลยีก้าวหน้าไปแล้ว

268
00:13:17,297 --> 00:13:20,049
เรามีมอเตอร์ที่แรงขึ้น เร็วขึ้น

269
00:13:20,133 --> 00:13:21,426
ซึ่งเล็กพอใส่ข้างในหุ่นได้

270
00:13:21,509 --> 00:13:25,054
เราสามารถเลือกซักตัว ยกขึ้นมาขยับ
และจับให้ไปทางไหนได้

271
00:13:25,138 --> 00:13:26,764
เวลาที่รอนจับแอนิเมทรอนิกส์

272
00:13:26,848 --> 00:13:30,476
มันจะกดไปอีกข้าง
แทนที่จะรู้สึกว่าเป็นตุ๊กตาสแคบเบอร์สยัดนุ่น

273
00:13:30,560 --> 00:13:33,521
แดนใส่มอเตอร์เข้าไปในแอนิเมทรอนิกส์ตัวนี้

274
00:13:33,604 --> 00:13:36,274
เมื่อกดเท้าลงไป มันจะหดตัวเอง

275
00:13:36,357 --> 00:13:39,444
แล้วผมจับขยับได้แบบนี้ คุณเห็นเนอะ

276
00:13:39,527 --> 00:13:42,447
ทำให้ดูไม่แข็งเป็นหุ่นยนต์

277
00:13:42,530 --> 00:13:45,867
ซึ่งผมว่าจะช่วยในการแสดงของเด็กชาย

278
00:13:45,950 --> 00:13:49,245
ที่อาจไม่เคยจับแอนิเมทรอนิกส์มาก่อนในชีวิต

279
00:13:49,329 --> 00:13:52,749
และแน่นอน ถ้าเราเอามันเข้าไปอยู่ในบริบท

280
00:13:52,832 --> 00:13:56,878
แบบที่อยู่บนพื้นอย่างนั้นก็สมจริงมากเลยครับ

281
00:13:59,172 --> 00:14:02,550
เราสร้างสแคบเบอร์สตัวที่กัดได้
ที่ชาร์ลอตต์กำลังเอาเข้ามา

282
00:14:02,633 --> 00:14:05,636
เอานิ้วแหย่เข้าไปในปากแล้วเหวี่ยงเบาๆ

283
00:14:05,720 --> 00:14:06,721
ไหนมาดู

284
00:14:07,972 --> 00:14:09,307
นั่นไง

285
00:14:09,390 --> 00:14:10,641
ขอบคุณมาก

286
00:14:12,643 --> 00:14:14,020
นี่คือดั๊กบ็อก

287
00:14:14,103 --> 00:14:16,814
ซึ่งเป็นตัวละครที่ไม่เคยปรากฏในหนังภาคไหน

288
00:14:16,898 --> 00:14:18,983
แรงบันดาลใจคือคางคก

289
00:14:19,067 --> 00:14:21,903
มีความเคลื่อนไหวแบบที่เราลอกจากธรรมชาติ

290
00:14:21,986 --> 00:14:24,822
จากคางคกที่สามารถหุบตาเข้าไปข้างในได้

291
00:14:24,906 --> 00:14:30,161
เรามีลิ้นกล ให้มันขยับจมูก รูจมูก

292
00:14:31,829 --> 00:14:34,916
รายละเอียดข้างบนนี้

293
00:14:34,999 --> 00:14:38,628
เพื่อที่เด็กๆ จะหักส่วนหลังและเอางาออกได้

294
00:14:38,711 --> 00:14:41,714
แต่ไม่รู้สึกว่าสัตว์วิเศษนั้นเสียหาย

295
00:14:43,716 --> 00:14:46,886
นี่เป็นโอกาสอันดีมากที่เราทุกคนได้มารวมตัว

296
00:14:46,969 --> 00:14:48,971
ทุกแผนก ทุกฝ่ายช่างฝีมือ

297
00:14:49,055 --> 00:14:51,057
ไม่ว่าจะเป็นเอฟเฟกต์สิ่งมีชีวิต เอฟเฟกต์พิเศษ

298
00:14:51,140 --> 00:14:55,019
วิชวลเอฟเฟกต์ ฝ่ายทำโมเดล ตกแต่งฉาก

299
00:14:55,103 --> 00:14:59,232
เรายังสร้างหนอนฟลอบเบอร์และตัวละครแบบนี้

300
00:14:59,315 --> 00:15:01,526
แต่ไม่ได้บอกเด็กๆ

301
00:15:01,609 --> 00:15:06,114
ว่าเราสามารถหยิบขึ้นมาแล้วใส่เมือกเข้าไป

302
00:15:06,197 --> 00:15:09,409
แล้วยังทำปูไฟ

303
00:15:09,492 --> 00:15:13,079
ที่เราร่วมมือกับแผนกเอฟเฟกต์พิเศษอย่างใกล้ชิด

304
00:15:13,162 --> 00:15:18,418
ให้สองตัวนี้พ่นไฟจากก้นใส่กันได้จริงๆ

305
00:15:18,501 --> 00:15:21,295
เท่ากับมีแอนิเมทรอนิกส์ที่พึ่งพากลไกตัวเองทั้งหมด

306
00:15:21,379 --> 00:15:23,005
มอเตอร์ทุกอย่างอยู่ด้านใน

307
00:15:23,089 --> 00:15:25,383
และมีคนคอยบังคับโดยใช้รีโมต

308
00:15:30,263 --> 00:15:33,182
แค่มาอยู่ในห้องนี้ฉันก็ตัวสั่นค่ะ มันบ้ามากๆ

309
00:15:34,350 --> 00:15:36,352
ฉันอยู่ในรุ่นนั้นพอดี และเห็นเรื่องนี้มาตลอด

310
00:15:36,436 --> 00:15:39,439
ถือเป็นสิ่งที่ฉันใช้สร้างสัมพันธ์กับพี่น้องด้วยซ้ำ

311
00:15:39,522 --> 00:15:40,523
ชาร์ลอตต์ เคาช์
เด็กฝึกงาน)

312
00:15:40,606 --> 00:15:42,525
คิดว่าคนที่แนะนำให้อ่านคนแรกคือลูกพี่ลูกน้อง

313
00:15:42,608 --> 00:15:45,361
เราวิ่งจากโรงเรียนประถมกลับบ้าน

314
00:15:45,445 --> 00:15:47,530
เปลี่ยนจากเครื่องแบบประถม

315
00:15:47,613 --> 00:15:49,240
ไปใส่เสื้อคลุมฮอกวอตส์

316
00:15:50,116 --> 00:15:52,660
(ถักทอเรื่องราว)

317
00:15:52,743 --> 00:15:54,412
เรื่องเกิดในปี 1991

318
00:15:54,495 --> 00:15:58,040
เราจึงกลับไปศึกษาว่า
เมื่อปี 1991 คนใส่ชุดอะไรกัน

319
00:15:58,124 --> 00:15:59,625
(ฮอลลี แวดดิงตัน
นักออกแบบเสื้อผ้า)

320
00:15:59,709 --> 00:16:05,381
เราพยายามทำให้โลกมักเกิ้ล
รู้สึกสมจริงที่สุดเท่าที่จะทำได้

321
00:16:05,465 --> 00:16:10,720
เราตั้งใจดึงความแตกต่างออกมาให้ชัดเจน

322
00:16:10,803 --> 00:16:15,224
สีของมักเกิ้ลจะจืดจาง เน้นโทนพาสเทล
ใช้สีโทนเย็นบ่อย

323
00:16:15,308 --> 00:16:17,602
แล้วก็เน้นการใช้เส้นใยสังเคราะห์

324
00:16:17,685 --> 00:16:20,938
อย่างที่เห็น ยุคนั้นเป็นยุคของเชลสูท ฉันไม่...

325
00:16:21,022 --> 00:16:24,734
ที่เราเรียกว่าเชลสูทคือเสื้อวอร์มบางๆ ยับๆ

326
00:16:26,027 --> 00:16:29,071
ผมว่าในการหาลุคให้แฮร์รี่

327
00:16:29,155 --> 00:16:33,117
เขาอยู่ในโลกที่ทุกคนตามแฟชั่นกัน

328
00:16:33,743 --> 00:16:36,496
แต่เขาไม่มีโอกาสที่จะเลือกเสื้อผ้าเอง

329
00:16:36,579 --> 00:16:39,457
เขาได้ใส่แต่ชุดที่เพทูเนียคัดทิ้ง...

330
00:16:39,540 --> 00:16:40,541
(ดัดลีย์ เดิร์สลีย์)

331
00:16:40,625 --> 00:16:42,126
จากเสื้อผ้าเก่าๆ ของดัดลีย์

332
00:16:43,711 --> 00:16:47,381
เสื้อผ้าของเขาจะโคร่งไม่พอดีตัว
สีก็ซีดจนเกือบเทา

333
00:16:47,465 --> 00:16:51,594
ที่จริงเบธไปหาชุดต้นฉบับของแต่ละตัวที่เขาใส่มา

334
00:16:51,677 --> 00:16:54,805
แล้วเราก็ค่อยทำชุดใหม่จากตรงนั้น

335
00:16:55,765 --> 00:16:58,518
เราหาเสื้อผ้าจากชีวิตจริง

336
00:16:58,601 --> 00:17:01,145
ไปค้นตามตลาดขายของเก่า

337
00:17:01,229 --> 00:17:03,189
ตลาดขายของเลหลัง และรื้อดู

338
00:17:03,272 --> 00:17:07,318
หาเสื้อผ้ามาได้เยอะมาก
เพราะเราต้องทำชุดให้คนเป็นพันๆ

339
00:17:08,194 --> 00:17:11,489
ยิ่งหาไป แนวสีที่ใช้ก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาเอง

340
00:17:11,572 --> 00:17:14,325
นี่คือสีสันของปี 1991 ค่ะ

341
00:17:14,408 --> 00:17:16,494
เราอยากเดินทางย้อนเวลา

342
00:17:16,577 --> 00:17:19,121
เราจะได้โดดเข้าและออกในช่วงเวลาต่างๆ กัน

343
00:17:19,205 --> 00:17:20,706
ชุดหลากสไตล์ด้วย

344
00:17:20,790 --> 00:17:24,001
เราจะข้ามเวลาไม่ได้ถ้าเสื้อผ้าไม่ถูกต้อง

345
00:17:26,462 --> 00:17:29,840
เครื่องแบบทั้งหมดทำจากผ้าขนสัตว์อังกฤษ

346
00:17:29,924 --> 00:17:35,179
ผ้าฝ้ายออร์แกนิก กระดุมเปลือกหอย กระดุมไม้
ผ้าลายสก็อตจากสก็อตแลนด์

347
00:17:35,263 --> 00:17:37,807
ผ้าเส้นใยธรรมชาติเป็นสิ่งที่แทบจะหายากแล้ว

348
00:17:37,890 --> 00:17:41,894
แค่จะใส่เสื้อไหมพรมที่ทำจากขนแกะล้วนๆ
ยังถือเป็นเรื่องแหวกขนบ

349
00:17:41,978 --> 00:17:45,273
แม้เราจะอยู่ในประเทศที่มีแกะเต็มไปหมด

350
00:17:50,653 --> 00:17:54,699
สำหรับชาวโลกเวทมนตร์
เราต้องหาทางแสดงลักษณะ

351
00:17:54,782 --> 00:17:56,576
ให้รู้สึกว่าเขาแตกต่างออกไป

352
00:17:56,659 --> 00:18:00,121
สิ่งที่ฟรานเชสกากับมาร์คอยากให้เรา
ใส่เข้าไปในการออกแบบชุด

353
00:18:00,204 --> 00:18:01,956
คือใส่ธรรมชาติเข้าไปให้มาก

354
00:18:02,039 --> 00:18:04,000
จนเราตัดสินใจใช้

355
00:18:04,083 --> 00:18:05,626
(บาเซีย คุซนาร์
ผู้ช่วยนักออกแบบเสื้อผ้า)

356
00:18:05,710 --> 00:18:08,504
กระบวนการทางธรรมชาติที่มักจะไม่สม่ำเสมอ

357
00:18:08,588 --> 00:18:10,423
เช่นการพิมพ์ด้วยใบไม้

358
00:18:10,506 --> 00:18:13,426
- วาดด้วยมือ ทำลายหินอ่อน
- ลายหินอ่อน

359
00:18:14,302 --> 00:18:18,598
ถ้านำใบไม้มาพิมพ์ลาย
จะเกิดกระบวนการธรรมชาติอันมหัศจรรย์

360
00:18:18,681 --> 00:18:21,225
เราไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
แล้วแต่ชนิดใบไม้

361
00:18:21,309 --> 00:18:22,852
ได้อะไรมาก็ต้องใช้แบบนั้น

362
00:18:23,853 --> 00:18:26,606
สำหรับดัมเบิลดอร์ เราอยากใช้ผ้าพิมพ์ใบไม้

363
00:18:26,689 --> 00:18:30,026
เพราะเราจะทำผ้าที่เหมือนชุดพรางให้เขาใส่

364
00:18:30,109 --> 00:18:36,240
อยากสร้างความรู้สึกของกระบวนการธรรมชาติ
ที่เกิดขึ้นฉับพลันแบบคุมไม่ได้

365
00:18:37,700 --> 00:18:39,994
ความไม่ไร้ที่ติทำให้มันงดงามค่ะ

366
00:18:40,077 --> 00:18:45,583
ไม่ได้จะทำเป็นไฮแฟนตาซี
เรามีรากฐานจากเรื่องจริงทั้งหมด

367
00:18:45,666 --> 00:18:48,127
และผมหวังว่าเราจะทำให้คนคิดว่า...

368
00:18:48,210 --> 00:18:49,754
(เจสัน ไอเรย์
ผู้ช่วยนักออกแบบเสื้อผ้า)

369
00:18:49,837 --> 00:18:51,756
- เวทมนตร์อาจอยู่ใกล้แค่มุมถนน...
- ใช่

370
00:18:51,839 --> 00:18:54,091
มองคนที่เดินสวนกันบนถนนแล้วคิดว่า...

371
00:18:54,175 --> 00:18:56,552
อย่าลืมว่าเราพูดกันเสมอว่า

372
00:18:56,636 --> 00:18:58,763
- "เราเพิ่งเห็นชาวเวทมนตร์"
- ฉันจำได้

373
00:18:58,846 --> 00:19:00,056
"เราเพิ่งเห็นชาวเวทมนตร์"

374
00:19:00,139 --> 00:19:02,767
เราแอบถ่ายภาพคนตามรถไฟใต้ดินหรือรถเมล์

375
00:19:02,850 --> 00:19:04,352
คนที่เรามองว่าเป็นเหมือน

376
00:19:04,435 --> 00:19:05,770
ชาวเวทมนตร์

377
00:19:05,853 --> 00:19:08,522
เป็นแนวคิดที่ว่าชาวเวทมนตร์มีอยู่จริง

378
00:19:08,606 --> 00:19:09,774
และพวกเขาอยู่แถวนี้

379
00:19:09,857 --> 00:19:12,610
เราอยากให้นั่นมีอยู่ในทุกคน

380
00:19:12,693 --> 00:19:13,861
ประมาณว่า...

381
00:19:15,279 --> 00:19:18,199
หลายส่วนสะดุดตาให้คุณต้องมอง

382
00:19:20,534 --> 00:19:26,165
และเพื่อให้ตรงข้ามกัน
เราจึงสร้างแนวสีธรรมชาติ

383
00:19:26,248 --> 00:19:28,834
ที่หนักกว่า ทึมกว่าสำหรับชาวเวทมนตร์

384
00:19:28,918 --> 00:19:32,546
นั่นคือวิธีที่เราจะสร้างความแตกต่าง

385
00:19:34,382 --> 00:19:38,052
ทุกอย่างต้องมีรากจากความเป็นจริง

386
00:19:38,135 --> 00:19:42,765
ดัมเบิลดอร์ของเรา
จะเหมือนสุภาพบุรุษสมัยเอ็ดวาร์เดียน

387
00:19:42,848 --> 00:19:44,475
เพราะนั่นคือสิ่งที่เราคิด

388
00:19:44,558 --> 00:19:46,018
เมื่อรู้ว่าเขาอายุมากแค่ไหน

389
00:19:46,102 --> 00:19:49,230
เราก็มาคิดถึงสมัยรุ่งโรจน์ของเขา ช่วงวัยหนุ่ม

390
00:19:49,313 --> 00:19:51,190
ใช้ผ้าทวีดสก็อตเข้าไปหน่อย

391
00:19:51,273 --> 00:19:55,986
อย่างที่เห็นนะคะ งานปักเป็นลายยุ่งๆ
ไม่เพอร์เฟกต์

392
00:20:00,032 --> 00:20:02,785
คือฉันชอบแฮร์รี่ พอตเตอร์เพราะฉันหยิบมาอ่าน

393
00:20:02,868 --> 00:20:04,286
ตอนที่มีลูก

394
00:20:04,370 --> 00:20:08,833
ฉันมาอ่านอย่างจริงจังกับเอริค ลูกชายฉัน

395
00:20:08,916 --> 00:20:10,751
ที่ชอบเรื่องนี้มาก

396
00:20:11,961 --> 00:20:15,423
เขาเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในเรื่องได้เลย

397
00:20:15,506 --> 00:20:17,633
ฉันว่านั่นดีมากสำหรับลูก

398
00:20:17,717 --> 00:20:20,136
แล้วฉันก็เห็นว่าลูกชอบเรื่องนี้แค่ไหน

399
00:20:20,219 --> 00:20:22,430
เราจึงชอบมันไปด้วยกัน

400
00:20:22,513 --> 00:20:25,516
กิจวัตรของเราคือตกกลางคืนจะนั่งอ่านด้วยกัน

401
00:20:26,851 --> 00:20:29,687
มันเป็นเรื่องราวที่ละเอียดอ่อน
มีพล็อตที่สลับซับซ้อน

402
00:20:29,770 --> 00:20:31,814
และมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมากมาย

403
00:20:31,897 --> 00:20:36,277
ลูกหันมาถามฉันว่า
"แม่ฮะ มีโรงเรียนแบบนี้ที่ผมไปได้ไหม"

404
00:20:37,778 --> 00:20:38,779
และ...

405
00:20:39,530 --> 00:20:42,074
ฉันเลยคิดว่าต้องหาโรงเรียนนี้

406
00:20:42,158 --> 00:20:45,494
หรือถ้าหาไม่ได้
ฉันก็ต้องพยายามสร้างโรงเรียนนี้ขึ้นมา

407
00:20:45,578 --> 00:20:48,414
นั่นรู้สึกเป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่มาก

408
00:20:48,497 --> 00:20:51,459
ถือเป็นความรับผิดชอบใหญ่ที่ต้องทำให้ดี ใช่ไหม

409
00:20:52,334 --> 00:20:55,129
ให้เกียรติสิ่งที่ทำมาก่อนหน้า

410
00:20:55,212 --> 00:20:58,549
แต่ก็หวังว่าจะหารายละเอียดเพิ่มเติมได้

411
00:21:05,306 --> 00:21:07,266
ผมว่าสมัยนั้นผมอยู่ในวัยเดียวกัน...

412
00:21:07,349 --> 00:21:08,434
(พาพา เอสซีดู
"สเนป")

413
00:21:08,517 --> 00:21:10,227
กับเด็กๆ ในเรื่องเลยนะครับ

414
00:21:10,311 --> 00:21:13,397
เล่มแรกออกมาเมื่อปี 1997 ตอนนั้นผมเจ็ดขวบ

415
00:21:13,481 --> 00:21:17,985
ผมอยู่ในวัยที่หนังสือยังออกไม่ครบ

416
00:21:18,068 --> 00:21:19,528
ตอนที่อยู่ในวัยเรียน

417
00:21:19,612 --> 00:21:22,907
จำได้ว่าเป็นเรื่องจริงจังมากเลย
ที่จะอ่านหนังสือชุดนั้น

418
00:21:22,990 --> 00:21:26,076
แล้วเราก็ไม่สามารถคุยกับเพื่อนๆ ได้

419
00:21:26,160 --> 00:21:28,788
เพราะถ้าใครอ่านเร็วกว่าเรา

420
00:21:28,871 --> 00:21:30,456
พวกนั้นจะเล่าหมดว่าเกิดอะไรขึ้น

421
00:21:30,539 --> 00:21:33,042
แล้วในวัยนั้น เรื่องราวนี้ก็สำคัญมาก

422
00:21:33,125 --> 00:21:37,004
จนไม่คุ้มที่จะคุยกับเพื่อน

423
00:21:37,087 --> 00:21:40,007
ในวัยนั้นเราจินตนาการว่า
ตัวเองเป็นเด็กฮอกวอตส์

424
00:21:40,090 --> 00:21:42,760
หรือไม่อย่างนั้นก็จินตนาการว่าเป็นแฮร์รี่

425
00:21:44,970 --> 00:21:49,099
ผมจำได้ว่าวันหนึ่งผมมาคุยกับมาร์ค

426
00:21:49,183 --> 00:21:52,561
เขากำลังถ่ายฉากที่ชานชาลาเก้าเศษสามส่วนสี่

427
00:21:52,645 --> 00:21:53,646
(รถไฟฮอกส์มีด)

428
00:21:53,729 --> 00:21:56,607
เดินเข้าไปเห็นรถไฟของจริง

429
00:21:56,690 --> 00:21:58,692
เหมือนถูกดึงกลับเข้าไปในหนังสือ

430
00:21:58,776 --> 00:22:01,070
เหมือนถูกกระชากเข้าไปเลย มันจริงมากๆ

431
00:22:06,826 --> 00:22:08,118
อย่างที่เห็น

432
00:22:08,202 --> 00:22:11,330
แม้โลกของแฮร์รี่ พอตเตอร์จะเป็นตำนานไปแล้ว

433
00:22:11,413 --> 00:22:14,333
มรดกของมันก็ยังเติบโตต่อเรื่อยๆ

434
00:22:14,416 --> 00:22:18,170
เมื่อคนรุ่นใหม่ค้นพบเวทมนตร์นั้น

435
00:22:18,254 --> 00:22:21,382
ยุคใหม่ที่น่าตื่นเต้นกำลังจะเกิดขึ้น

436
00:22:22,675 --> 00:22:26,846
ผมรู้ว่าขณะที่ถ่ายซีซั่นแรกของแฮร์รี่ พอตเตอร์

437
00:22:26,929 --> 00:22:29,348
ผมจะอายุครบ 80 ปี

438
00:22:30,641 --> 00:22:35,229
นั่นแปลว่าผมจะแก่จนอายุประมาณ 88 ปี
ก่อนทั้งซีรีส์จะจบ

439
00:22:35,312 --> 00:22:40,067
นั่นเป็นเรื่องที่จินตนาการยากสุดๆ

440
00:22:42,111 --> 00:22:44,822
พวกเขาเป็นคณะนักแสดงที่ยอดเยี่ยม

441
00:22:45,906 --> 00:22:46,907
ยอดเยี่ยมทั้งหมด

442
00:22:46,991 --> 00:22:51,537
อาราเบลลา อลัสแตร์และดอม

443
00:22:51,620 --> 00:22:53,414
- คิดว่ายยังไง ตื่นเต้นไหม
- ตื่นเต้น

444
00:22:53,497 --> 00:22:55,207
- มานั่งก่อนไหม
- เอา

445
00:22:55,833 --> 00:22:58,377
แล้วทุกคนก็รักกันมาก

446
00:22:58,460 --> 00:23:02,339
ผมตื่นเต้นที่จะได้เห็นการเติบโตของพวกเขา
การเติบโตในศิลปะการแสดง

447
00:23:02,423 --> 00:23:04,466
และดูว่าจะโตมาเป็นคนแบบไหนด้วย

448
00:23:06,635 --> 00:23:08,095
พวกเขาจะโตมากับซีรีส์นี้จริงๆ

449
00:23:10,556 --> 00:23:11,891
และ...

450
00:23:11,974 --> 00:23:14,018
ผมก็จะแก่ไปพร้อมกับพวกเขา

451
00:23:16,812 --> 00:23:20,107
พูดตามทฤษฎีแล้วเราอาจต้องร่วมงานกันหลายปี

452
00:23:20,190 --> 00:23:22,026
กว่าจะจบพวกเขาก็จะเป็นผู้ใหญ่ตอนต้นแล้ว

453
00:23:23,903 --> 00:23:25,571
เราอยากให้พวกเขาโตมาโดยคิดว่า

454
00:23:25,654 --> 00:23:28,449
"ว้าว งานอาจจะหนัก ยากและเหนื่อย

455
00:23:28,532 --> 00:23:31,160
แต่อันที่จริง มันดีจัง ดีใจที่ได้ทำ"

456
00:23:31,243 --> 00:23:33,871
"น่าตื่นเต้นมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนั้น"

457
00:23:35,873 --> 00:23:37,124
(ชานชาลาที่เก้าเศษสามส่วนสี่)

458
00:23:37,207 --> 00:23:38,292
แล้วเราก็มาถึงจุดนี้

459
00:23:39,209 --> 00:23:43,172
จะมีจุดใดเหมาะจะเป็นปลายทางของการเดินทาง
เข้าสู่ใจกลางโลกแฮร์รี่ พอตเตอร์

460
00:23:43,255 --> 00:23:46,008
มากกว่าจุดที่เขาเริ่มการเดินทางไปฮอกวอตส์

461
00:23:46,091 --> 00:23:49,511
ที่นี่ รอบตัวเรามีทั้งฉากที่ใหญ่โตมโหฬาร

462
00:23:49,595 --> 00:23:53,974
แต่ก็มีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ
ที่ทำให้ทุกอย่างสมจริงอย่างยิ่ง

463
00:23:54,058 --> 00:23:56,310
พูดถึงรายละเอียดที่น่าตกใจ

464
00:23:56,393 --> 00:23:59,021
มาดูตรงนี้สิครับ
เป็นของเรียกน้ำย่อยก่อนจะได้ดูของจริง

465
00:24:00,981 --> 00:24:01,982
(แผนกของหาย)

466
00:24:04,401 --> 00:24:05,402
(ปราสาทฮอกวอตส์)

467
00:24:05,486 --> 00:24:06,487
(ฮอกวอตส์ เอ็กซ์เพรส
5977)

468
00:24:06,570 --> 00:24:07,613
ตอนนี้ ทุกคนขึ้นรถไฟได้

469
00:24:07,696 --> 00:24:09,114
อาจจะต้องอุดหูหน่อยนะ

470
00:24:09,198 --> 00:24:11,116
เสียงจะดังมาก

471
00:24:17,414 --> 00:24:19,208
รู้สึกว่าถึงเวลาของผมแล้ว

472
00:24:44,149 --> 00:24:48,529
พ่อของผมเป็นผู้จัดการของประกอบฉาก
ในหนังต้นฉบับทั้งแปดภาค

473
00:24:48,612 --> 00:24:51,031
และผมมาที่นี่เพื่อสืบทอดมรดก

474
00:24:51,991 --> 00:24:54,785
แฟนๆ รุ่นต่อไปสำคัญมากสำหรับฉัน

475
00:24:54,868 --> 00:24:57,871
เพราะลูกชายของฉันเป็นแฟนแฮร์รี่ พอตเตอร์

476
00:24:58,872 --> 00:25:02,501
ดังนั้นฉันทำให้ลูกๆ ผิดหวังไม่ได้

477
00:25:02,584 --> 00:25:05,212
ทำให้แฟนๆ รุ่นใหม่ผิดหวังไม่ได้ค่ะ

478
00:25:05,295 --> 00:25:07,464
ฉันรู้ค่ะว่ามันสำคัญมาก

479
00:25:07,548 --> 00:25:09,883
ครอบครัวฉันทำงานในหนังแฮร์รี่ พอตเตอร์ต้นฉบับ

480
00:25:09,967 --> 00:25:11,677
และฉันจะได้สืบทอดมรดกต่อค่ะ

481
00:25:11,760 --> 00:25:13,012
เหมือนฝันจริงๆ

482
00:25:13,095 --> 00:25:15,139
ผมพบภรรยาในกองแฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคสาม

483
00:25:15,222 --> 00:25:16,932
(วิลเลียม สติคลีย์
ผู้จัดการงานก่อสร้าง)

484
00:25:17,016 --> 00:25:20,144
และตอนนี้ลูกชายผมทำงานให้ผม
นี่คือชีวิตของเราจริงๆ

485
00:25:20,853 --> 00:25:24,106
ผมเริ่มประสบการณ์แฮร์รี่ พอตเตอร์ ในปี 1999

486
00:25:24,189 --> 00:25:25,524
(แกรี่ วอล์คเกอร์
ช่างปูนพลาสเตอร์)

487
00:25:25,607 --> 00:25:27,818
และ 27 ปีต่อมา ผมก็ยังอยู่ที่นี่

488
00:25:28,569 --> 00:25:30,696
ฉันจำวันแรกที่ฉันถ่ายทำได้

489
00:25:30,779 --> 00:25:33,115
เราอยู่ที่กองถ่ายที่ซอยพรีเว็ต

490
00:25:33,198 --> 00:25:35,909
เป็นฉากที่แฮร์รี่อยู่กับนกฮูก
และฉันแค่มองไปรอบๆ

491
00:25:35,993 --> 00:25:37,536
นั่นเป็นจังหวะ "หยิกที ฝันไปไหม"

492
00:25:37,619 --> 00:25:41,165
มีช่วงเวลาดีๆ มากเกินจะนับค่ะ บอกตามตรง

493
00:25:41,248 --> 00:25:43,625
ถือเป็นปีที่มีแต่เรื่องดีๆ ทั้งนั้น