Üç, iki, bir. Atla!
Ben kazandım.
Tekrar yarışalım lütfen.
Tamam.
Bu sefer kesin kazanacağım.
20 YIL SONRA
CANIM, BENİ ARA. SENİNLE KONUŞMAK İSTİYORUM.
Lucía, derste telefonunda mısın?
Ruth, canım, ara beni. Tamam mı?
23 Ekim'de kaybolan dokuz yaşındaki Alejandro Huelva'ya dair
son gelişmeleri aktaralım.
Çoğunluğu Mieres'li komşulardan oluşan gönüllü ekiplerin
Sivil Muhafızlar'la yürüttüğü arama çalışmaları
henüz bir sonuç vermedi.
Yetkililer, her vatandaşın arayabileceği özel bir ihbar hattı oluşturdu…
Alejandro!
- Alejandro! - Alejandro!
…anonim olarak arayabilirsiniz.
Numara 984 555 6704.
Şimdi diğer haberlere geçelim.
Son çeyrekteki istihdam oranı…
ŞÜPHE SARMALI
ANNEM
Hey, iyi misin?
İyiyim.
- Sana ne lazım, biliyorum. - Hayır, bu gece çıkmayacağız.
Peki, öyle olsun.
- Şerefe! - Şerefe!
ANNEM: RUTH, LÜTFEN.
BENİ ARA. ÖNEMLİ.
Her şey yolunda mı?
Evet.
İki tane daha!
- Harika görünüyorsun. - Hayır.
- Gerçekten. - Siktir!
- Saat kaç? - Evet, hava aydınlanmış, yani…
- Bilmiyorum. - Evet ya.
- Yedi mi? Sekiz mi? - Böyle olmamalıydı Rose.
Kahve içebilirim.
"Sütlü sade kahve lütfen."
- Böyle mi diyorsunuz? - Evet.
- Harika. - Of, siktir.
- Yiyecek bir şey alacağım. - Tamam.
- Ne oldu? - Ruth…
Annen.
- Ne? - Annen düştü.
Ne? Nasıl?
Nerede düştü?
Annen öldü Ruth.
Madrid'e gidecek 817 numaralı uçuşun yolcuları için son çağrıdır.
Lütfen biniş kapısına gidiniz.
KAYIP ARANIYOR
Her gün yaptığı gibi bisikletiyle çıktı ama saatler geçti, dönmedi.
Ve… Hâlâ dönmedi.
Orada bir yerde olduğunu biliyoruz. Gören olursa lütfen…
Bugüne kadar ortaya çıkmadıysa…
Çok üzücü. Tüm kasaba şokta.
Her gün aramaya çıkıyorlar ama bence pek bir umut yok.
- Teşekkürler. - Ne demek.
Ne oldu?
Güçlü olmalıyız.
Özellikle de ben.
Sivil Muhafızlar niye burada?
Tamam. Sağ ol Carlos.
Üzgünüm arkadaşlar, ama…
Sadece talihsiz bir kazaysa bile ne olduğunu belgelememiz gerek.
Ne oldu peki?
Duşta kaydı.
Görünen o ki öncesinde içki içiyormuş.
İmkânsız.
- Pardon? - Yok.
Yok, o… Annem içki içmezdi.
Son zamanlarda içiyordu.
İçiyordu.
Ruth, görünüşe göre annen gece yarısı duş almak için üst kata, banyoya çıkmış.
Yukarı çıkalım mı?
Tabii.
Baban tavan arasındaymış,
annenin bir süredir banyoda olduğunu fark etmiş.
Seslendim, yanıt vermedi ama su sesi geliyordu.
Kapıyı kırmam gerekti.
Annen hareketsiz yatıyordu.
Nefes almıyordu.
Ayağı kayınca duşakabin camına doğru devrildiğini
ve camın kırıldığını düşünüyoruz.
Kafasını yere çarptı ve…
Çok geçmeden de öldü.
Üzgünüm, şu an hiçbir şeye dokunamazsın.
Pardon, sadece…
Annemin kapı kilitleme huyu yoktu.
Hoşuna gitmezdi. Bana da hiç kilitletmezdi.
Ne zaman kilitlesem bir ton laf ederdi.
Canım.
Sanki ondan değil de başkasından bahsediyoruz.
Ruth.
Onu tanıyamıyorum.
Neredeyse iki yıldır buraya gelmedin.
Nasıl tanıyabilirsin ki?
- Sabredeceğiz. - Sabredeceğiz. Tek seçenek.
Babana evrak işlerinin kaldığından bahsediyordum, rutin şeyler.
Öyle işte, biliyorsundur.
Ama toksikoloji raporu çıktığı ve bir sorun olmadığı belli olduğu an
naaş cenaze vesaire için teslim alınmaya hazır olacak.
Umarım bir an önce olur.
Bu sırada bir ihtiyacınız olursa buradayım.
Çıkalım.
Martín, beni nerede bulacağını biliyorsun.
- Tekrar sağ ol. - Ne demek.
- İyi günler. - İyi günler.
Bir ihtiyacın olursa nerede olduğumu biliyorsun.
Baba.
Dün bir şey mi oldu?
O nereden çıktı?
Çünkü annem beni aradı.
İki üç kere.
Kötü bir gün geçiriyordum, açamadım.
Sonra da mesaj da attı.
Ne demiş?
Konuşmak istediğini.
Biraz tartıştık.
Neden?
Çünkü içmesinden hoşlanmıyordum.
Herhâlde ondan kendini banyoya kilitledi.
Benden laf işitmeden içmeye devam etmek için.
Ama kadehi aşağıdaydı.
Ne?
Kadehi. Kadehini yanına almamış, aşağıda bırakmış.
Unutmuştur. Sarhoştu.
Ne önemi var?
Var. Önemi var baba.
Var çünkü beni aradı ve ben açmadım. Bugün aramak istiyordum.
Bugün arayacaktım ama şimdi…
Ruth, telefonda konuşmayı sevmediğini biliyorum.
Ama arıyor ya da mesaj atıyorsam önemli bir şey vardır.
Merak etme, ziyarete gel diye başının etini yemeyeceğim.
Biliyorum, uçak fiyatları pahalı falan filan.
Konu baban Ruth.
Baban eskiden tanıdığın adam değil.
Baban… Baban artık bambaşka biri.
Bir süredir öyle.
Endişelenme diye sana söylemek istemedim.
Ama…
Pardon.
Bir an onun geldiğini duydum sandım.
Ruth.
Baban…
Baban beni korkutuyor.
Bütün gününü tavan arasında kapalı geçiriyor.
Şu an açıklayamıyorum, ama…
Ama bir gün bir delilik yapmasından korkuyorum.
Lütfen beni ara.
Seni seviyorum.
SİVİL MUHAFIZLAR GİRİLMEZ
Baba?
İyi uyudun mu?
Çok pişmiş sevmiyordun, değil mi?
- Al. - Teşekkürler.
- Başka bir şey? Meyve suyu ister misin? - Yok, çok aç değilim.
Ben sana yardım edebilir miyim?
Yok, merak etme.
Sivil Muhafızlar izin verene dek yapacak pek bir şey yok.
İstersen alışverişi ben yapayım. Ya da serada yardım edebilirim.
Şu ara serayı çok boşladım.
Niye?
İşlerim vardı.
Ama sen emeklisin baba.
Emekli olunca insan olmayı da bırakıyor muyuz?
Ye hadi.
Dün gece annenin sesini duydum.
Rüyanda falan mı?
Hayır.
Galiba senin telefonundan geliyordu.
Sana mesaj mı bırakmış?
Hayır. Eski sesli mesajlardı.
Emin misin?
Neden?
Ben babanım tatlım. Yalan söylediğinde anlıyorum.
Keşke bir şeyi konuşmak istemediğimi belli ettiğimde de anlasan.
- Ne dedi, niye söylemiyorsun? - Çünkü bizim aramızda baba.
Tabii. Her zamanki gibi.
Tanrı korusun, dünyanızın bir parçası olurum falan.
Kedi köpek gibi didişirdiniz
ama ben müdahale edince kenetleniverirdiniz.
Önemli bir şey değil.
Bu artık bitti tatlım.
Artık aramızda sır olmamalı.
Annen artık yok. Anlıyor musun?
Evet baba.
Çok teşekkürler.
Ruth.
Sivil Muhafız çavuşu aradı.
Adli tabibin işi bitmiş. Anneni bize geri veriyorlar.
Tuhaf bir şey bulmuş mu?
Ne bulması gerekiyordu?
İçki içti, yere düştü. Hepsi bu.
Yardım lazım mı?
Gerek yok tatlım.
Ay! Baba, yardım edeyim.
Yardım etmene gerek yok.
Ver.
İstediğinde yarışalım. Bakalım kim kazanacak.
- Onu havuza saklasak daha iyi olmaz mı? - Adil olmaz.
Kimse suda bir deniz kızıyla aşık atamaz.
Bu deniz kızı biraz idmansız kaldı.
Ne yapıyorsun?
Bu gereksiz şeyleri atıyorum.
Onlar annemin kremleri.
Çöp.
Ve o soysuz itler bunları fahiş fiyata satıyor.
Şu ara ağzın çok bozuk sanki?
O orospu çocukları
insanların hayatını karartıp paralarına konuyor.
Kimden bahsediyoruz?
Büyük ilaç şirketlerinden.
Amerika'da ne yaptıklarını biliyor musun?
Ülkenin yarısı opioid bağımlısı.
Fentanilden bahsetmiyorum bile.
İnsanları uyuşturup, perişan edip zombiye çeviriyorlar.
Annemin kremleriyle ne alakası var?
Nasıl üretildiğini biliyor musun? Hayvanlar üzerinde deney yapıyorlar.
Biliyorum.
İnsanlar üzerinde de.
İnsanlar?
Çocuklar üzerinde.
Alejandro gibi çocuklar. Duymadın mı?
Duymamak mümkün mü?
Yer yarıldı da içine girdi sanki.
Ve yakın zamanda buraya kim taşındı?
Büyük bir Amerikan ilaç şirketinin genel merkezi. Tesadüfe bak.
Tesadüf diye bir şey yok canım.
Linkleri gönderebilirim.
Binlerce video ve haber var, insanlar bunu duyurmak için savaşıyor.
Baba.
Tamam.
Niye şaşırıyorsam?
Tıpkı annen gibisin.
Merhaba çavuş. Nasılsın? Ben Ruth, Martín'in kızı.
Babam adli tabip raporunun elinize geçtiğini söyledi,
kaza olduğu yazıyormuş.
- Doğrudur. - Evet.
Şey, ben… Eğer haddimi aşıyorsam söyle
ama şey mümkün mü diye merak ediyorum,
raporu görmem mümkün olur mu?
Ya da…
Ya da fotoğrafları falan, çünkü…
Şey, tam olarak ne olduğunu
öğrenmek istiyorum.
Ve…
Alo?
Raporun bir kopyasını mı görmek istiyorsun?
Evet, mümkünse evet. İstiyorum.
Sorun değil.
Tamam.
UYANIŞA GEÇ
Bu madde tam olarak nedir?
Adrenokrom, çocukların kanındaki adrenalinden elde ediliyor.
Yani şöyle. Çocuklar kaçırılıyor.
Sonra korkutuluyor, işkence görüyor,
adrenalin salgılamaları için türlü vahşete maruz bırakılıyor.
Dinçlik veren bir ilaç olarak elitlerce tüketiliyor,
yani yeterli parası olanlarca.
Ve bir teoriye göre başka ünlü bir ilaçla karıştırılıyor.
Aynen öyle. Fentanil.
Fentanil de Ukrayna'dan geliyor bu arada.
Tesadüfe bak.
Her şey bağlantılı.
Bu korkunç konuya dair niye daha fazla bilgimiz yok?
Çünkü medya gerçeğin bilinmesini istemiyor.
Gerçeği sadece biz biliyoruz, bir avuç insan.
Başın sağ olsun.
Merhaba büyükanne.
Merhaba canım.
Merhaba tatlım. Nasılsın?
Ah kızım, çok korkunç.
Baban nasıl?
Hepimiz gibi. Şokta.
Ay, sağ ol.
İki gündür boğazımdan lokma geçmedi.
Anneni yerde yatarken hayal ediyorum ve…
Böyle bir şey nasıl oldu, aklım almıyor.
Bilmiyorum ki.
İçtiğini biliyor muydun?
Evet.
Annen son zamanlarda iyi değildi.
Tadı yoktu. Mutsuzdu.
Hiçbir şey bilmiyordum.
Bilmiyorum. Bunu seninle konuşmak, onu geçmiş zaman ekiyle anmak çok tuhaf.
- Babam yüzünden mi öyleydi? - Bak, baban…
Bana babandan bahsetme çünkü baban bir acayipleşti.
Kim bilir? Belki de emekliliktendir.
Muhtemelen ona iyi gelmedi.
Keza pandemi de öyle. Onun için de, herkes için de zordu.
Annenin aşısını gizlice yaptırmamız gerekti, biliyor musun?
Annen çok endişeliydi. Baban öğrenecek diye korkuyordu.
Babanın tepkisini kestiremiyordu.
Ama sence…
Bilmiyorum, sence…
Sence tartıştılar mı, babam şiddet uyguladı mı? Belki babam…
Cidden bilmiyorum.
Biliyorsun, annen bana da, başkasına da pek bir şey anlatmazdı.
Al bakalım.
Raporun bir kopyası.
Yerde bulduğumuz hâlinin fotoğrafları var. Ben olsam bakmazdım.
ADLİ TIP RAPORU
MUHTEMEL ÖLÜM NEDENİ: KAZARA DÜŞME SONRASI AĞIR KAFA TRAVMASI
Ruth, çok üzgünüm.
Başın sağ olsun.
Bizi az zorlamazdı.
Yüze yüze hâl olurduk.
Çok katıydı ama dünyalar tatlısıydı.
- Seni çok özlüyordu. - İşte…
Babamın konuştuğu kişiyi tanıyor musunuz?
O adam mı? Arama ekibinden biri.
Ne arama ekibi?
Bilmem duydun mu ama bir çocuk kayboldu.
Komşular da onu aramak için arama ekipleri kurdu.
Şu Mariano, yeni komiser.
Luis, tamirciden.
Şu da Alfonso, adli doktor.
Ne?
Şey işte, adli…
Ne deniyordu?
Adli tabip.
- Affedersiniz. - Tabii.
"Alfonso."
ADLİ TABİP ALFONSO GARCÍA MARÍN
Sevgili Lucía, Tanrı seni korusun.
Seni özleyeceğiz.
Özellikle de kocan ve kızın.
Ama yalnız değiller.
Seninle tekrar buluşana kadar Yüce Tanrı onların yanında olacak.
İman böyle zamanlarda nasıl da gereklidir.
Bizi bekleyen birinin olduğuna inanmak nasıl da önemlidir…
Baba, sütunun oradaki kadın kim?
Sadece başımıza kötü şeyler gelince…
- Bilmem. - …Tanrı'yı hatırlarız.
Ama hatırlayalım ki…
Eve de gelmişti. Taziye gününde.
Nasıl da yetim kalmıştır imansızlar.
Ya da sahte putlara tapanlar.
Ya da kim bilir ne ararken,
saçma inançlar sonucu yoldan sapanlar.
Niye bu zırvalamalara katlanmak zorundayız ki?
Sahte peygamberlere, tapınaktaki tüccarlara
ve kendini aydın sanan cahillere
Tanrı'nın bir çift sözü var.
"Ben yolum,
hakikatim,
hayatın kendisiyim."
Arón!
Arón?
Ruth.
Uzun zaman oldu.
Evet.
Hâlâ satıyor musun?
Var mı bakayım ama sırf hatırın için.
Çünkü o işi bıraktım.
Hayatta yükseldim. Artık temizlikçiyim.
Evet.
Al.
Sağ ol.
Kusura bakma, cenazeye gelmek istedim.
Ama annen bana gıcıktı. Doğru gelmedi.
Ama şimdi pişmanım.
Cenazeye ölen için değil, geride kalanlar için gidiyorsun.
Babamın cenazesine gelenlere minnettar hissetmiştim.
Dert etme.
Annemin sana bayıldığı yoktu zaten.
Kızı yoldan çıktığı için günah keçisi arıyordu.
Neden bahsediyorsun? Yoldan falan çıkmadım.
Ama hayatım artık düz bir çizgide ilerlemiyor.
Vay, çok kıyakmış.
Yok, cidden.
Seni ota alıştıran erkek arkadaşından nefret etmesini anlıyorum.
Erkek arkadaş mı?
Tamam, yatak arkadaşı. Oldu mu? Yatak arkadaşı.
Ondan da çok hoşlanmıyordu bence.
Ama asıl baban şu ara bana çok pis bakıyor.
Neden?
Bilmem. Ama Sivil Muhafız subayıyken daha az ürkütücüydü.
Karşılaşınca bana güvenlik işi teklif ettiği olurdu.
Vardiyalar kısa, parası iyiydi.
Ama Certyx'te işe girdim gireli…
- Şu yeni ilaç şirketi mi o? - Evet.
Mesele selam vermemesi değil, öldürecek gibi bakıyor.
Ne oldu?
Bilmiyorum.
Babamın bir tahtası eksik olabilir ama şu an asıl ben deliriyorum galiba.
Tuhaf davranıyor.
Farklı.
Ne var ki?
Şeyden bile şüphelendim…
Ben de birkaç yıl önceki ben değilim.
Aynısın bence.
Hadi be oradan.
Nasıl?
Kolon kanserini yendim. Buna ne demeli?
Bilmem. Haberim yoktu.
Eh, evet, bir süredir konuşmuyoruz.
E-postayla söyleyecek hâlim yoktu.
Bu küçük torba hayatımı biraz değiştirdi ama olsun.
Dünyanın en boktan şeyi gibi geldiği de oluyor,
minnettar hissettiğim de.
Çünkü ölümle burun buruna gelip ölmediğimin kanıtı.
Bunu hep kutlayasım da geliyor.
- Öyle mi? - Evet.
Ne oldu?
Şey, şimdi torba olunca…
Ne? Yapamıyor mısın?
Bilmiyorum. Cidden bilmiyorum.
Takıldığından beri kimseyle olmadım.
Neden peki?
Torba varken kendimi pek çekici hissetmiyorum,
işin doğrusu.
Her zamankinden daha çekicisin.
Öyle mi?
Şu koca binaya bak.
Burada çalışıyorum.
Eğlenceli bir geceydi.
- Kendine iyi bak. - Sen de.
CERTYX İLAÇ
Ne yapıyorsun?
Görmüyor musun?
Bu kadar çabuk mu?
Ne kadar çabuk hallolursa hayatımıza o kadar çabuk devam ederiz.
O kadar çabuk tavan arasına dönersin.
Orada ne yapıyorsun baba?
Okuyorum. Video izliyorum. Bilgileniyorum.
Herkesin yapması gerektiği gibi.
Kapını kilitlemeden olmuyor mu?
İşime karışılmasını sevmiyorum.
Sen de böyleydin.
Sıçtığımın evinin her odasına kilit taktırtmıştın.
Sıçtığının evi mi?
Evet.
Sıçtığımın ergeniydim baba. Senin aksine.
Benimle hiç böyle konuşmazdın.
Belki de ihtiyacın olan buydu tatlım.
Hayatın gerçekleri.
Seni tanıyamıyorum.
Ama sen hâlâ aynısın.
Annenin cenaze törenini bile yarısında terk ettin.
Sağ ol.
OKSİDASYON SÜRECİ ADRENALİN - ADRENOKROM
Ruth, belki annenin telefonunu istersin diye düşündüm.
Yeni sayılır.
Seninki de eski.
Teşekkürler.
- Pahalıymış da ha. - Evet.
Ona da bayağı üzülmüştü.
Niye o kadar para harcadığımı sormuştu.
Her şeye üzülüyordu.
Ne zamandan beri?
Başta sana kızgındı, gittiğin için.
Okulunu bitirmediğin için.
Oralarda kim bilir neler yaptığın için.
Ama yanında olmayan birine kızmanın ne âlemi var?
Yanında olan bir ben vardım.
Her şey için suçlayabileceği tek kişi.
Sana karşı daha katı olmadığım için beni suçladı.
Başkasını suçlamak her zaman daha kolay.
Çok zor bir dönemdi.
Ama merak etme.
Şimdi çok daha iyiyim.
Ben çıkıyorum.
Baba.
Telefonun şifresini biliyor musun?
İhtiyacın yok. Dün fabrika ayarlarına sıfırladım.
İçindekilere ne oldu?
Annen öldü. İçindekileri ne yapsın?
Sen ne yapacaksın?
Ben mi? Bir şey yapmayacağım.
- Boş ver. - Evet.
İçindekileri bir şekilde kurtarabilir misin?
Yedeklediklerine ulaşmayı deneyebilirim.
Ama kasabadaki dükkân daha iyi yapar.
Kasabada herkes babamı tanıyor.
Tanıyorsa ne olmuş?
Ruth, ne oluyor?
Bütün gününü tavan arasında kapalı geçiriyor.
Şu an açıklayamıyorum, ama…
Ama bir gün bir delilik yapmasından korkuyorum.
Babanın yaşındaki bir adam için herhangi bir şey delilik olabilir Ruth.
- Boşanma. Ya da üstü açık bir araba. - Ama korktuğunu söyledi Arón.
Annem hiçbir şeyden korkmazdı.
Evet.
Ama onu bir süredir görmemiştin.
Biliyorum. Ama o benim annem.
Banyonun kapısını açık bırakırdı.
Kapalı kapıları sevmezdi, sırları sevmezdi.
Babamın tavan arasına kapanması da hoşuna gitmemiştir.
Ya oraya girip bir şey gördüyse?
Babamın herkesten sakladığı bir şey.
Tartıştılar ve beni ondan aradı belki.
Ya bu yüzden öldürüldüyse?
Bir dur Ruth. Düşünelim.
- Sivil Muhafızlar'la konuştun mu? - Hepsi babamın arkadaşı.
Bilemiyorum ki.
- Uydurduğumu mu düşünüyorsun? - Hayır, hayır. Bilmiyorum.
Bilmiyorum Ruth.
Ondan mı birkaç gün daha kalıyorsun?
Kafamda kurduğum şeyin gerçek olmadığını öğrenmem gerek.
- Girdik. - Ne var burada?
200 fotoğraf var diyor.
Bana çok gelmedi.
Evet, telefon yeni.
Noel hediyesiymiş sanırım.
Yok. Burada bir şey yok.
Bir klasör falan olamaz mı?
Görmeni istemediği bir şey falan?
Bu ne?
Bir tane var bak. İsimsiz.
Gözlerini kapat.
Neden?
- Ne olur ne olmaz. - O ne demek?
Annenin ya da babanın çıplak fotoğrafları olabilir.
Yapma Arón.
Ya da ikisinin birlikte. Görmek istemezsin.
- Çok aptalsın. - Ben de istemiyorum.
Ama seninle evlenmek için bunu yapmam gerekiyorsa yaparım.
Şaka yapıyorum. Hadi, gözlerini kapat.
Tamam, bak hadi.
Açabilir miyim?
Bu kadın kim?
Siktir.
Siktir. Biliyordum.
- Biliyordum. - Olay ne?
Eve ve cenazeye gelen kadın.
Babama kim olduğunu sordum, bilmiyorum dedi.
Kim bu kadın?
Bilmiyorum.
Sadece annen ve baban biliyor.
Ben de bilmek istiyorum. Öğreneceğim.
Ama nasıl öğreneceksin?
Fotoğrafları babama gösterip gerçeği söyleteceğim.
Tek başına mı yapacaksın?
Yuh Arón. Arabada da mı tüttürdün?
Gerildim. Ama çaktırmam.
Merhaba baba.
Arón'u hatırlar mısın?
Yemeğe çağırdım.
İyi akşamlar.
Harika.
Mazur gör, şu ara pek yemek yapmıyorum.
Kolay şeyler hazırlıyorum.
Merak etme Martín. Bu benim için Michelin yıldızlı.
Pis şeyler mi yiyorsun?
Sabah bok temizliyorum, akşam bok gibi besleniyorum.
Belki de ondan kanser oldun.
Baba.
Yok, senin suçun değil tabii.
Artık her şeye kimyasalları basıyorlar, ondan.
Bunu da kasti yapıyorlar.
Önce hasta ediyorlar, sonra tedaviyi satıyorlar.
Bir yandan da sağlık sistemini çökertip hepimize bir ton para ödetiyorlar.
Kim bunlar?
Çalıştığın insanlar.
Ben paspas yapıyorum.
Katillere çalışıyorsun.
Çocuk da kaçırıyorlar.
Onu unutma.
Bunu komik mi buluyorsun?
Martín, doğru mu anlıyorum?
Sence kanser olmam patronlarımın suçu mu?
Bizzat senin patronların mı, bilmem…
Büyük şirketleri kastediyorsun.
Hükûmetleri de.
Martín, yapma.
Başka kim suçlu olacak?
Sonuçta başkasını suçlamak her zaman daha kolay.
Keşke suçlayacak biri olsa.
Keşke kanser bir yerde üretiliyor olsa da
hepimiz oraya gidip her şeyi yok edip bu illetten kurtulabilsek.
Ama o iş öyle değil Martín.
- Değil mi? - Değil.
Nasıl peki?
Kanser misin? Şansına küs.
Nüksedecek mi onu da bilmiyorsun.
Tüm o korkuyu alıp yutuyorsun.
Ama sen yutmayıp tüttürüyorsun.
Tüttürüyorsun, kanepende yatıyorsun, bir şey yapmıyorsun.
Sana istediklerini yapmalarına izin veriyorsun.
Sen ne yapıyorsun baba?
Soru soruyorum. Araştırıyorum.
Derine iniyorum.
Cenazede tanımadığını söylediğin arkadaşınla da bunları mı yapıyorsun?
Annemin telefonunda ikinizin fotoğrafları vardı.
Kasabada gezinirken.
Amacın ne tatlım?
Amacım yok. Araştırıyorum. Senin gibi.
Kim o?
Adı Berta.
Adı Berta demek.
Harika.
- Kim bu Berta? - Arkadaşım.
Arkadaşın.
Evet, benim yaşımda da arkadaş edinebiliyorsun.
Ama kasabadakiler durumu yanlış anlayabilir.
Bu yüzden lafını etmiyorum.
- Peki nereden? - Ne?
Nereden arkadaşın?
- İnternetten. - Tinder'dan mı?
Hayır. Araştırma forumlarından.
- O forumlara kim giriyor baba? - Düşündüğünden çok daha fazla kişi.
- Öyle mi? - Evet.
Çoğu kişi lafını etmiyor, çünkü…
Çünkü?
Çünkü bazı şeylerden bahsetmek kolay değil.
Hayatındaki insanları kaybedebiliyorsun.
Sana da öyle mi oldu?
Anneme mi kaybettin?
Olabilir.
Berta da çok kişiyi kaybetmiş.
Kocasını kaybetmiş. Çocuklarının velayetini kaybetmiş.
Ve kendini çok yalnız hissediyor.
Arkadaşı olarak yanında olup onunla vakit geçirmeye çalışıyorum.
Arkadaşıma yardım ediyorum.
Bu çok mu yanlış?
Ne düşünüyorsun?
Niye bu hâldesin, anladım gerçekten.
Ama kafasında dönen her şeye rağmen o hâlâ aynı kişi.
Yani Sivil Muhafız falan ama yine de iyi bir insan.
Yani kurduğu hikâyede bile
çocukları elitlerden kurtaran kahraman konumunda.
Bu odaya girince anılarım canlandı yalnız.
Baban yan odadayken yapsak heyecanlı olurdu.
- Eski günlerdeki gibi. - Aman Arón.
Kilitli bir kapıyı açabilir misin?
Tavan arasına girip annemin gördüğü şeyi görmeliyim.
Niye bana soruyorsun?
Anahtarsız kapı kilidi açabilecek başka birini tanımıyorum.
Ben açabiliyor muyum?
Niye? Eskiden esrar sattığım için mi?
Hayır, bilmem. Yardım edebilir misin diye merak ettim.
Ruth, ben azılı suçlu değilim.
Farkındayım Arón. Belki birini tanıyorsundur dedim.
Kimlerle takıldığımı sanıyorsun?
Kimim ben sence?
Neyse Ruth, boş ver.
Öncelikle çok dikkatli bir şekilde silindiri çıkarıyoruz.
Şu şekilde. Klipsin sıkışmamasına özen gösterin…
Alo?
Pardon Arón. Ben…
Yaka kartım sizde mi kalmış?
Neyin?
Üstünde fotoğrafım ve bir barkod var.
Mavi askılı. Hiçbir yerde bulamıyorum.
Nereye bıraktın?
Hep arabada asılı durur ama belki dün sizde bırakmışımdır.
Yaka kartınla her isteyen şirkete girebilir mi?
Evet, tabii ki.
- Peki. - Ruth, ne olduğunu düşünüyorsun?
- Tuhaf, değil mi? - Nasıl yani?
Buraya geldikten sonra kaybetmen sence de tuhaf değil mi?
- Arabanı kilitlemedin mi? - Bir yerde kaldı herhâlde.
Merak etme. Yenisini çıkartmaya çalışayım. Hoşça kal.
LAS VEGAS DEVLET OKULU
Eski karım hiç iyi değil.
Uzaklaştırma talep etmem gerekti. Talebimi kabul ettiler.
Tereddütsüz.
Çünkü tehlikeli biri.
Tehlikeli biri.
Ne açıdan?
Yani, aklını kaçırdı.
Bir zamanlar…
Harika bir kadındı. Müthişti.
Ama çıldırdı.
Hastalandı.
Aylar süren ağır bir depresyon geçirdi.
Korkunçtu.
Kendini dışarıya kapattı.
Kabuğuna çekildi ve abuk sabuk şeylere inanmaya başladı.
Yok, kuşlar kuş değilmiş.
Yok, bizi gözetliyorlarmış.
Uçaklar bizi kontrol etmek için nanoteknoloji partikülleri püskürtüyormuş.
Birtakım kötü adamlar her şeyi kontrol ediyormuş.
Onları yenmesi gerekiyormuş. O zaman dünyadaki tüm acı sona erecekmiş.
Kayıp vakalarını da o zaman saplantı hâline getirdi.
Kaybolan çocukları.
Bunların saçmalık olduğuna ikna olmadı mı?
Keşke.
Saplantılı bir şekilde çocuklarımızı izlemeye başladı.
Eve geldiklerinde üzerlerinde kamera var mı diye arıyordu.
Bütün gün sürekli bir denetleme hâlindeydi.
Silah ruhsatını yenileyip evi silah doldurdu.
Ama bununla da son bulmadı, durum giderek daha da kötüleşti.
Eski karım orduda çalışırken patlayıcı uzmanıydı.
Sanki her an bir yeri patlatabilirmiş gibi geliyordu.
Ve biliyorum…
Bir gün adını gazetelerde göreceğim. Bunu biliyorum.
Babam artık bambaşka biri gibi.
Söyleyeceğim şey zor, biliyorum.
Ama ondan uzaklaşın.
Uzak durun. Mümkün olduğu kadar uzak.
Ne yapıyorsun?
Alıştırma.
Bir sorun mu var?
Ateş ettiğini hiç görmemiştim.
Emekli olunca silahı geri vermiyor musun?
Ne zaman lazım olacağı belli olmaz.
İyi geceler Ruth.
Birkaç güne daha ihtiyacım var. Yapamam.
Annem öldü. Babama yardım ediyorum ve…
İyi, tamam. Kovarsan kov. Yani…
Berlin boktan kulüp dolu.
Evet.
Kiminle konuşuyordun? Kötü bir haber mi?
Yok. Berlin'deki işim.
Nereye?
Hâlâ Alejandro'yu arıyoruz.
Göle gidiyorum. Gelmek ister misin?
Küçükken çok severdin.
Şey…
Olur.
Bütün ormanı taradık ama hiçbir şey bulamadık.
Kaybolmuş olsa, düşmüş olsa
ya da ölmüş olsa, cesedini bulurduk.
O zaman burada ne yapıyoruz?
- Tüneller var. - Tüneller mi?
Evet. Yüzlerce yıllık.
Savaş sırasında Maquis ailelerini ziyaret etmek için kullanmış.
Bak.
Gördün mü?
Diğer uçta şu an ne var, biliyor musun?
- Ne var? - İlaç firması.
Evet.
Gidelim hadi.
YÜZMEK YASAKTIR
Yetmez mi baba?
Ya tünellere gölden giriliyorsa?
Birkaç yıl önce sızıntı oldu dediler. Kimse girip yüzmüyor.
İnsanların çöplüğü oldu.
Ama ya bu, tüneller bulunmasın diye
insanları sudan uzak tutmak için uydurulduysa?
Dalgıç kıyafetiyle tekrar gelmeliyim.
Bak ne diyeceğim. Ona gerek yok.
Ne yapıyorsun?
- Tünelleri arayacağım. - Ne?
Çöp dolu!
Tüneller nerede baba?
Bu tarafta mı? Yoksa şu tarafta mı?
Ne yapıyorsun?
Senin yaptığını.
Senin her gün yaptığın delilikleri.
Komik değilmiş, değil mi?
Hiçbir şey görmüyorum.
Belki bu taraftadır?
Ne oldu?
Sıçayım.
- Kendimi kestim. - Ben sana dedim.
Beni eve götür.
Ne?
Göl çöplüğe dönmüş, haberin var mı?
Var. Seni uyardım da.
- Yarayı temizlemezsem enfeksiyon kapacak. - Bir şey yok onda.
Şurada bir şeye bakacağım. Acele et. Yağmur başlayacak.
Önemsediğin tek şey o çocuğa olan lanet takıntın gibi baba.
Annemi yeni gömdük ve sen yine başladın, sıçayım.
Bilmiyorum, sanki…
Annem öldü de iki gün araman bölündü diye canın sıkıldı sanki.
Karımın ölümünü umursamadığımı mı söylüyorsun?
Bu çocuğu niye bu kadar önemsiyorsun?
Ne o? Onu mu etkileyeceksin?
Kimi?
Arkadaşın Berta'yı.
Beynini o mu yıkadı?
Bilmiyorum, söyle. Âşık falan mı oldun?
Ben sadece bir kadını sevdim. Anneni.
İçmesine rağmen.
Birdenbire pazar ayinlerini kaçırmayan bir sofuya dönmesine rağmen.
Annen uzum zamandır iyi değildi Ruth. Sen gittiğinden beri.
Tabii. Benim suçum, değil mi? Niye gittiğimi biliyor musun baba?
Çünkü canıma tak etmişti.
Çünkü yüzmeyi bırakmama izin vermiyordunuz.
Ve ben hayatımı yaşamak istedim.
Annen sana tapıyordu Ruth.
Onun hayat ışığıydın, birdenbire onu karanlıkta bıraktın.
İçmeye başlamasına mı şaşırıyorsun?
Belki boktan komplo teorilerine inanıp gün geçtikçe fıttıran aksi yaşlı bir adama
katlanamadığı için başlamıştır.
Sana öyle bakan birini sevmek ne kadar zor biliyor musun?
Sana artık ne aşk ne saygı duyan birini sevmek?
Sana bakınca boş bir ihtiyar gören birini sevmek?
Keçileri kaçırmış olman da benim suçum herhâlde, değil mi?
Benim aklım gayet yerinde. Hiç olmadığı kadar.
Ben gözümü açtım.
Cehalet içinde yaşamayı seçen asıl sizlersiniz.
O çocukların ve ailelerinin acısını görmezden geliyorsunuz.
Yeter artık. Bu deli saçmalıklarına artık dayanamıyorum.
Ben deli değilim!
Gerçekten bir kayıp çocuk salgını olsa tüm gazetelerin manşetinde bu olurdu yahu!
Çok safsın canım.
Dünyanın nasıl işlediğini sana anlatmam mı gerek?
Daha kötü bir şey değil, sadece saf olduğunu düşünmek istiyorum.
Benden de mi şüphe etmeye başlayacaksın?
Tabii, sen hariç herkes satılmış. Öyle değil mi baba?
Sen hariç herkes aptal.
Aynada kendine baktın mı? Nasıl göründüğünü gördün mü?
Çünkü öyle dâhiye benzer bir yanın yok.
Gerçeği bilen ve herkesin takip edeceği aydınlanmış bir adama benzemiyorsun!
Tavan arasında ne yaptığı belli olmayan ihtiyarın tekisin.
Olduğun kişi bu baba.
Orada ne yaptığımı merak ediyorsun, değil mi?
O yüzden mi dün kapıyı zorladın?
Beni mi gözetliyorsun?
Çok güzel.
- Nereye? Kaybolacaksın! - Bırak!
Ruth!
- Beni rahat bırak! - Ruth!
Ruth.
Ruth!
Dur!
Bırak peşimi!
Ruth!
Bilincini kaybetmiştin ama şimdi iyisin.
Birkaç gün dinlenmen gerek yoksa bu bilek seni üzer.
Ağrırsa 8 saatte bir ağrı kesici al.
Ve babanın yaptığı çaylardan iç. Şifalı otlarla arası iyi.
Ama en önemlisi de dinlen. Bileğin kötü iyileşmesin, tamam mı?
Tamam.
Bu sıçtığımın kameraları niye evin her yerinde?
Beni mi gözetliyorsun, annemi mi gözetliyordun?
Seni niye gözetleyeyim? Aptal saptal konuşma.
Ben aptalım, evet.
Güvenlik için yerleştirdim.
O insanların peşimize düşmesinden korktuğum için.
Tanrı aşkına.
Bak işte, bana inanmayacağını biliyordum. O yüzden sana söylemedim.
Kim peşimize düşecek baba?
Kim? İlaç firmasındakiler mi?
Ve siyasetçiler. Ve polis.
Herkese rüşvet verebilirler, hiç beklemediklerine bile.
Durup bir düşün.
Çocuklara ne korkunç şeyler yapıyorlar.
İşlerine çomak sokan herkese her şeyi yapabilirler.
Araştırdığımı da biliyorlar. Bir kere binanın etrafında dolanırken yakalandım.
Bekçi kimliğimi görmek istedi. Reddettim. Ama kim olduğumu ve adresimi biliyorlar.
Orada ne arıyordun baba?
Tüneller oranın bodrum katına çıkıyor.
Bak, artık katlanamıyorum, yok.
Tüneller ve kaçırılan çocuklardan bahsederken tepkisiz seni dinleyemiyorum.
- Artık dayanamıyorum. - Dinlemiyorsun. Çok tehlikeliler.
Arabasıyla beni takip eden tek kişi senin arkadaşın.
O seni koruyor Ruth.
Neyden?
İyi olduğuna emin olmak için takip ediyor. Kızım olduğun için sen de hedefsin.
Annemin öldüğü gece kameralar açık mıydı?
Tabii ki.
- Peki ne çektiler? - Annenin banyoya girişini. O kadar.
- Sivil Muhafızlar biliyor mu? - Evet. Hepsini verdim.
İlk yaptığım iş o oldu.
Bana söylemedin ama.
Bana inanmayacağın için, sebebi o.
- Teşekkürler. - Rica ederim.
İzleteyim mi?
Bu videoda annen çoktan banyoya girmiş.
Yani… Öldüğü gün.
Evet.
- Ama ses yok. - Yok tabii.
Annem cevap verdi mi, bilmiyoruz.
Ya babam numara yapıyorsa?
Yani baban kendisini aklamak için kameraları hesaba kattığı bir plan yapıp
anneni soğukkanlılıkla öldürdü.
Buna mı inanıyorsun?
Hayır. Ama annem kapıyı kilitleyip düşmüş.
- Nasıl düştü? - Alkol.
Annem o kadar içmiş olamaz.
Peki.
Bu görüntüler birkaç gün öncesine ait.
Seni biraz şaşırtabilir.
Belli ki o gün de içiyormuş.
- Lütfen kapat. - Evet. Tabii ki. Kusura bakma.
Belki de haddim olmayarak burnumu sokuyorum.
Evde her şey yolunda mı?
Neye ihtiyacın olursa buradayız.
Tamam mı?
Ayağın o hâldeyken nasıl araba sürersin?
Doktoru duymadın mı?
Kaza mı yapmak istiyorsun? Seni de mi kaybedeyim?
Öğrenmem gerekiyordu.
Neyi?
Annenin sızana kadar içtiğini mi?
Bunu mu öğrenmen gerekiyordu?
Seni tam olarak bundan korumak istedim canım.
O görüntülerden.
Bunu bilmene gerek yoktu.
Anneni öyle hatırla istemiyorum.
Özür dilerim.
Dinlenip bunlara kafa yormayacağına bana söz ver.
Bir duş al ve rahatla.
Çayını iç. Sana iyi gelecek.
Ruth, bir şey lazım mı?
Canım, iyi misin?
Ruth, bir şey söyle.
Ruth?
İyi misin? Bir şey mi oldu?
Aşırı tuhaf. Bir şeyim yoktu.
Babamın verdiği karışımı içtim ve başım dönmeye başladı.
- Anlıyor musun? - Peki.
Birden sağa sola sallanmaya başladım. Annemin videosundaki gibi sendeledim.
Belki babam anneme bir şey vermiştir diye düşünmeye başladım.
Adli tabip arkadaşının rapora yazmadığı bir şey.
- O yüzden raporda yok. - Dur.
Bekle çünkü şu an hiçbir şey anlamıyorum.
Kafam biraz iyi.
Videoda babanın kapıyı çaldığının göründüğünü sanıyordum
ama annen…
Bunu sana kim söyledi?
Çünkü görüntü var ama ses yok.
Belki de hepsi tiyatroydu.
Kapıya vurmalar, kapıyı kırmalar.
Ve içeri girip hareket edemediğini görünce de
onu soğukkanlılıkla öldürdü.
Ruth, ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu senin?
Çayıma ilaç karıştırdı. Ayağa kalkamadım.
Bilmiyorum. Belki ot içmişsindir.
- İçmedim. - Başka bir şey aldın mı?
Hiçbir şey almadım.
Bir…
Ayağım için ağrı kesici aldım, bir de merkezde ikram ettikleri şeyi.
Belki de ondandır.
Neden bana inanmıyorsun? Ha?
Babamla ne konuşuyordunuz?
Gördüm, fısıldaşıyordunuz.
Ruth, baban senin için çok endişeleniyor. Hepsi bu.
- Emin misin? - Evet.
Sana iş teklif etmedi mi?
Yeter artık ya.
Tamam Ruth. Yeter.
Yine babanın seni öldürmeye çalıştığını düşünürsen
başkasını ara, olur mu?
Çünkü ben bıktım Ruth.
Ne zaman sevişmeye, ota veya çilingire ihtiyacın olsa yanına koşmaktan bıktım.
Peki.
Şimdi ben mi senden faydalanıyor oldum?
Sen hiçbir çıkar gütmüyorsun, öyle değil mi Arón?
Aramızda yine bir şeyler olur diye değil.
Benden bu kadar Ruth.
Ruth.
Kapıyı aç.
Ruth.
İyi misin?
Dr. Velasco'yu arayayım mı?
DOKTOR VELASCO
26 ŞUBAT 2024
ALFONSO BİZİ HEP GÜLÜMSETİR
SİVİL MUHAFIZLAR
Çavuş Ballester'la konuşmaya geldim.
Açmıyor. Lütfen bekleyin.
- Bekleyemem. Acil. - Hey!
Hey!
Affedersiniz.
Buraya giremezsiniz.
Ruth! Ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun?
Özür dilerim.
Özür dilerim baba.
Bana yine bir çay yapar mısın lütfen?
Tabii ki.
BİLİNMEYEN NUMARA
Ruth, ben Çavuş Ballester. Beni görmeye gelmişsin.
Evet.
Herhâlde babanı ofisimde gördün.
Konuşmamız lazım.
Niye?
Baban bu sabah beni görmeye geldi çünkü kendisi…
Annenin ölümünde parmağın olabileceğini düşünüyor.
Buraya fabrika açan ilaç firmasıyla bağlantın varmış,
başkalarıyla çalışıyor olabilirmişsin.
Tesadüf diye bir şey yokmuş.
Neyse. Yalnız ve fazla boş vakti olan birinin saçmalamaları işte.
Şu ara sık karşılaşıyoruz.
KAYIP ÇOCUK GÖLE BAK
ONLAR İÇİN Mİ ÇALIŞIYORLAR?
Bilmeni isterim ki bizim için ve aklı birazcık çalışan herkes için
dosya kapandı ve ortada bir suç yok.
Kazaydı.
Evet, tüm kanıtlar bunun talihsiz bir kaza olduğunu gösteriyor.
O zaman neden?
Ne neden?
Neden öyle şeyler uydurdu?
Çünkü galiba bir sevdiğini böyle saçma bir şekilde kaybettiğini
kabul etmek çok zor.
Başkasını suçlamak her zaman daha kolay.
Bu kadar acıyla başa çıkmak kolay değil.
Bence o fikirler babana kendisini özel ve işe yarar hissettiriyor.
Ama seni uyarmak istedim. Bir bağnaz kadar fikirlerinden emin.
Ve bağnaz insan kadar
tehlikelisi yoktur.
Ona dikkat et lütfen.
Sağ ol.
Baba?
Baba. Özür dilerim.
- Hey. - Özür dilerim.
- Yaklaşma. - Sadece konuşmak istiyorum.
Az kalsın öldürecekmişsin.
Açıklamama izin ver. Bir sorun yokmuş.
Baba.
Görmüyor musun? Senden korkuyor. Doğal olarak.
- Of be baba. - Ellerini uzat.
- Ellerini bağlamadan konuşamazsın. - Ne?
Ona tekrar saldırma riskini göze alamayız.
Baba.
Dediğini yap canım.
Annemin ölümüyle bir alakan olduğunu sandım.
Özür dilerim. Özür dilerim baba.
Fark etmedim. Ben…
Niyetim seni incitmek değildi.
Ne yapacaksınız?
Sivil Muhafızlar'ı mı arayacaksınız?
Ne oluyor?
- Siktir! - Buna gerek yok.
Gel bir.
Şu an kızınla ilgili bir sorunumuz var Martín.
Tavan arasında ne gördüğünü bilmiyoruz.
Harekete geçmeliyiz.
Tünellere ulaşmalıyız. Çocukları bulmalıyız.
- Kim bu, nereden çıktı? - Doktor. Ruth'u görmeye gelmiş olmalı.
Gitmesini söyle.
O ne baba?
Arón'un yaka kartı mı?
Baba! Hayır! Baba!
- Baba, lütfen beni burada bırakma! - Kes sesini.
Baba!
İmdat!
Susacak mısın?
- Baba! - Susacaksın.
…Asturyasça. Ve bugünkü güzel kelimemiz altı harfli.
Biraz sakin olalım. Olur mu?
Hey, sakin ol. Ben hallederim.
Bu güzel kelime hoş bir kokuyu tarif etmiyor.
Ben arabada bekliyorum.
Hayır. Soru sekiyor.
Baba, Arón'un kartıyla ne yapacaksın?
Annem planladığın şeyi mi gördü?
O yüzden mi telefonundaki her şeyi sildin?
O da tavan arasına girdi.
Yapacağımız şeyi öğrendi ve çıldırdı.
Ve evet, sonra daha fazla içmeye başladı.
Ama bence ölümü bir kaza değildi.
Bence birisi onu öldürdü.
Gerçekten benim alakam olduğunu düşünüyor musun?
Annene bir şey yapmayacağını biliyorum.
Ama suçu bana yıkıp benden kurtulmak için seni kullanıyor olabilirler.
Başta böyle düşünmüyordum ama bütün olanlar,
binalarının etrafında dolaşırken beni gördükten hemen sonra annenin ölmesi
biraz fazla tesadüf.
Annem düştü.
Kabullenmesi zor, biliyorum ama başka çaremiz yok.
Korkunç, biliyorum ama hikâyeler uydurmanın faydası yok.
Doktora uyuduğunu, öğleden sonra uğramasını söyledim.
O seni çözer.
Baba.
Baba!
Siktir.
Yardım edin!
Lütfen yardım edin!
ALEJANDRO HUELVA'YI ARAMA ÇALIŞMALARI DEVAM EDİYOR
Gölde.
Arón, lütfen beni dinle.
Şu ara çok saçma şeyler söyledim, biliyorum.
Biliyorum. Ama bu öyle değil.
Kartın babamda ve binaya girmek için kullanacak.
Girmiş olabilir bile.
Hepsi bu da değil. Silahı ve patlayıcıları var.
Yanındaki kadın ordudaymış ve onları kullanmasını biliyor.
Bodruma inecekler.
Gizli tünellerde çocukları sakladıklarını falan düşünüyorlar.
Tünelleri bulmak için her şeyi yapabilirler.
Ben yoldayım. Ama zamanında yetişemeyebilirim.
Bana inanman lazım. Lütfen, Arón. Lütfen.
…ve binaya girmek için kullanacak.
Girmiş olabilir bile.
Hepsi bu da değil. Silahı ve patlayıcıları var.
Dikkat et.
Bekle.
Yürü.
Ben bakarım.
Her şey yolunda.
Hadi.
Durun. Giremezsiniz.
Babam içeride. Girmem lazım.
Arón. Hey, iyi misin?
Bir sonraki duvarı deneyelim. Onun arkasında olmalılar.
Baba.
Ruth! Burada ne arıyorsun? Eve dön.
Hayır. Benimle geliyorsun.
Gelemem canım.
Çocuk burada değil.
Gölde metal bir şey bacağımı kesmişti ya?
Alejandro'nun bisikletiydi.
Çocuk orada. Bisikletiyle boğulmuş. Buna eminim.
Vazgeçmem için her şeyi söylersin.
Hayır baba. Bana inanmıyorsan polise gidelim.
Eminim onu bulurlar. Gölde o.
Bu doğru olsa bile mesele sadece Alejandro değil ki.
Mesele diğer tüm çocuklar.
Geçmiştekiler ve gelecektekiler.
Gerçeği ortaya çıkararak onları kurtaracağımızı görmüyor musun?
Seni gerçekten anlıyorum. Ama kimseyi kurtarmak zorunda değilsin.
Çocukları kurtarmak zorunda değilsin.
Dünyayı değiştirmek, kahraman olmak zorunda değilsin.
Sadece baban olman yetmez mi?
Çünkü sana ihtiyacım var.
Gidelim. Başka bir plan düşünelim. Başka bir gün gelelim.
Nasıl istersen. Seni yalnız bırakmam.
Asla yanından ayrılmam. Yemin ederim baba.
Seni seviyorum.
- Hayır! Baba! - Ruth, yürü! Ruth!
Üzücü bir haberle güne uyandık.
Bir ay önce kaybolan Alejandro Huelva Caldas Gölü'nde ölü bulundu.
Enkaz arasında küçük çocuğun cansız bedenine ulaşıldı.
Trajik olay geçen haftaki ölümlerin devamı oldu.
Martín Arce ve Berta Martínez
ilaç şirketi Certyx'in bodrumunda
kendi sebep oldukları patlamanın kurbanı olmuştu.
Görünüşe göre ikili, bodrum katında
Alejandro ve diğer kayıp çocukları bulacakları tüneller olduğuna inanıyordu.
Son aylarda giderek daha fazla ilgi gören bu komplo teorisi…
1 YIL SONRA
Merhaba.
Sen Martín'in kızısın, değil mi?
İlaç şirketinden.
Söylesene. Baban ölmedi, değil mi?
Ne?
Araştırmaya devam etmesi için rol yapıyor, değil mi?
Rahat bıraksınlar diye.
Kimse öğrenmemeli.
Çünkü polis ve medya da bu işin içinde.
Çocuğu göle atmadan önce üzerinde deney yaptıkları çok net.
Neden bahsediyorsun?
Ne kadar mantıksız, farkında mısın?
Doğru.
Konuşamıyorsun, değil mi? Senin için tehlikeli.
Anladım ben.
Ama bir gün gerçek ortaya çıkacak.
Bence baban her şeyi gün yüzüne çıkaracak.
Birçok kişi için ilham kaynağı.
Bunu ona ilet.
Süper ya.
YALANLARA SON
HER ŞEYİN ARKASINDA KİM VAR?
ÖLÜMLERİ DURDURUN KATİLLER
UYANIŞA GEÇ
ÇOCUKLARIMIZI HEMEN SERBEST BIRAKIN
GERÇEĞİN PEŞİNDEYİZ
YALANLARA SON. UYANIŞA GEÇ!
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman