-Telefonda sesi nasıldı? -Normaldi.
Çok nazikti.
Sence bu iyi bir fikir mi?
Hayır. Ama büyükannesi olması güzel. Bence öyle.
Benim olmadı, o yüzden bilmem.
Hamile kaldığımda, büyükannem, yani annemin annesi,
bana sarıldı ve tek kelime etmedi.
Annemse iki gün bağırdı.
Büyükanneye paha biçilemez.
-Gidelim mi? -Gidelim.
On iki.
-Pawel'le konuştun mu? -Hayır. Telefonu açmıyor.
-Yani belki de... -Belki de Adam'la konuşsan iyi olur, ha?
-Günaydın. -Günaydın.
Filip Raczynski.
Biliyorum. Buyurun.
Geldiğiniz için çok teşekkür ederim. Telefonum...
-biraz şaşırtmış olabilir. -Şaşırttı. Lütfen Filip deyin.
-Peki sen? -Kiki.
Arkadaşıyım... Yani Anka'nın arkadaşıydım.
Eviniz çok güzel.
Refakatçi getirmişsin. Korkuyor musun?
Korkmalı mıyım?
Torunum.
Çok güzel.
Evet. Yolda uykuya daldı.
Gelin lütfen.
Ayakkabılarını çıkarmayın. Zarif bir evde ayakkabı çıkarmazsın.
Buyurun.
Bu bey Filip.
Ve o da...
Kiki.
Kiki. Ah, bu da torunum Antonina.
-Ada. -Filip.
-Kiki. Merhaba. -Memnun oldum.
Mm, bu kocam Jeremi.
Jerek. Çok memnun oldum.
-Oğlumuz. Kendini tanıtır mısın? -Adın ne?
-Ksawery. -Merhaba.
Ve ka... Kardeşim Hubert.
-Hubert. -Merhaba, Kiki.
Hubert.
Gelmeniz iyi oldu. Annem o kadar çok yemek yaptı ki,
hiçbiri ziyan olmayacak.
Ne kadar tatlı. Krzysiek'e çok benziyor.
Hmm, evet, gerçekten.
-Ne içersiniz? -Hubert!
Sessiz, onu uyandıracaksın. Gelin ofise geçelim.
-Ah, bir bardak su alabilirim. -Olur mu hiç, şarap var.
Kapatayım mı?
Ah, araba kullanacağım, su alayım.
Gevşemek için üzümden yapılmış bir şey öneririm.
Israr etme. Limon olsun mu?
Evet, harika olur.
-Şarap? -Hayır, Tosia var.
Teşekkür ederim.
Bu Krzysztof olmalı. Açar mısın?
Tosia'ya küçük bir hediye aldım.
Uyandığında deneriz, ölçüyü bilmediğim için tahmin ettim.
Kesinlikle uyacaktır. Teşekkür ederim.
Sonunda aile tamamlandı.
-Konuşabilir miyiz? -Konuşuyoruz zaten.
Mutfağı tercih ederim.
Affedersiniz.
Krzysztof ziyaretimizden pek memnun olmadı.
-Krzysztof böyledir. Nadiren mutlu olur. -Kızar demiştim.
Hep bir şeyler söylüyorsun ama hiçbir şey olmuyor.
-Yapma yani. -Başlama şimdi.
Büyükannemin doğum gününü sorunsuz ve çabucak kutlayıp, şunu bitirelim.
Gelmenize sevindim.
Yolda trafik var mıydı? Nasıldı?
-Varşova işte. -Hmm, evet.
Krzysztof!
Lütfen gitme oğlum.
Kusura bakmayın doğum gününüz olduğunu bilseydik, hediye getirirdik.
Elbette. Ailenin bir parçası değilseniz, nereden bilebilirdiniz ki?
Bugün hepimizin burada, bir arada olmasına çok sevindim.
Umarım, bundan sonra daha sık görüşürüz.
-Bu telaş da neyin nesi? -Yapma şunu.
Tosia'ya bu kadar iyi şekilde baktığı için Filip'e teşekkür etmek istedim.
Belki en uygun zaman değil ama
bana göre, hayatta zor durumlarla yüzleşmen gerekir,
kafanı kuma gömmemelisin. Bu yüzden de bence... Şunu yapma kes Ksawery.
Mmm, kafanı kuma gömmemelisin, bu yüzden bence,
Krzysztof, Tosia'yı evlat edinmeli.
-Lütfen ne yapmam gerektiğini söyleme. -Krzysiek.
-Neden ona söyledin? -Krzysiek.
Sakin ol.
Ksawery, telefonumu alır mısın? Ve gidip yan odada bir şeyler izle. Hadi bakalım.
Bir çocuğun ailesi olmalıdır.
Tosia'nın ailesi var.
-Bu çocuğu istemediğimi açıkça belirttim. -"Çocuğu istemiyorum, çocuğu istemiyorum."
Yetişkin bir erkek sorumluluk sahibi olmalıdır.
Belki de ben öyle biri değilim.
-Ve bu kimin suçu bilmiyorum. -Tahmin edeyim mi?
-Kesinlikle benim. -Bilmiyorum.
Ama bu olasılığı göz ardı etmem.
Evlilik insanların böyle saçmalamalarını engellemek için var.
İnsanlar evlenir, planlar yapar, sonra çocukları olur.
Şimdiki gibi açık ilişkiler, bekâr anneler, intiharlar olmaz.
Senin kafanda hepsi birbirine bağlanıyor, değil mi?
Bir şey diğerine yol açıyor. Evlenmeyince intihar ediliyor.
Küresel ısınma da bunlara dâhil mi?
Tabii ki çünkü en önemli şey eğlenmek, değil mi?
-Ne istersen onu yap. -Mümkünse içkiyi bırak.
-Benim için mi endişeleniyorsun? -Evet senin için endişeleniyorum.
Çünkü seni ayık görmeyeli çok oldu.
Tamam.
-Anne. Mutlu musun? -Harika anne.
Tanrım. Her zamanki gibi harika. Sağ ol.
Leke kalmayacak, merak etme.
Köpek bile bakmamalısın anne.
Artık çocuğu geçtim.
Koyar mısın?
Senin bu hayatta özlediğin bir şey yok mu?
Var.
Seni anne.
Okula evin anahtarıyla giderdim. Sen hep işteydin
ve eve geldiğinde bize bakmak zorunda olduğun için sinirlenirdin.
Ya bize ya da eve.
-Haksızlık ediyorsun. -Öyle mi?
Ada kendini kesmişti.
Biliyor muydun? Bilmiyordun.
Hadi Kiki.
-Hadi. -Neden gidiyorsunuz? Özür dilerim. Otur.
Biz önemli aile meselelerini ailece konuşuruz.
Hadi otur.
Ebeveynleri çalışan tek çocuk sen değildin.
Her ailenin sorunları vardır. Her ailenin!
-İşlevsiz bir aile değiliz. -Hayır işlevsiziz anne
ve bunu olduğu gibi adlandıralım, biz işlevsiziz!
Çocukluğumun en güzel anıları bize bakan bir komşumuzla ilgili.
Benim çocukluğumun en güzel anıları bir yabancıyla ilgili anne.
Krzysztof yeter.
Bize nasıl vururdu hatırlıyor musun?
Ne? Nasıl bir şeydi?
-Bu edepsiz ağza yanan yanak gerek. -Yeter artık! Kes şunu.
Ada ağlamana, gerek yok.
Mutlu değildik anne.
Krzysiek... Aptal mısın nesin sen?
Bugün kim mutlu? Siz mutlu musunuz?
Hayat böyle.
Hayır anne hayat böyle değil ve hayat böyle olmamalı.
Sanki evlilik her şeye çareymiş gibi saçmalıyorsun.
Öyle! Öyle çünkü bu bir sorumluluktur.
Evlenirsin ve çocuk sahibi olursun.
Evet. İyi bir anne olabilecek misin diye, kendine hiç sordun mu?
Ya da çocuk istiyor musun diye kendine hiç sordun mu?
Ne? Kendi torununu bile sevmiyorsun. İşte ben de tıpkı senin gibiyim!
Çünkü hayatımda hiç kimseyi sevmedim!
En güzel yıllarımı,
sizi düzgün insanlar yapmaya çalışarak geçirdim. Babanız ve ben sizi...
Bu mükemmel aile tablosuna şimdi bir de baba eklenmiş demek.
Bir baba...
Sürekli tartışıyordunuz.
Bütün evli çiftler tartışır, hayat böyle bir şey işte.
Öyle mi? Peki sessiz günler nasıldı?
Ne? Sen trip attığında? Alışveriş yapmadığında?
Evde yiyecek kalmadığında? Eve yiyecek bir şeyler alabilmek için
babamdan para istemek zorunda kaldığımda?
Babam işten geldiğinde yine kavga etmeye başlayacağınızdan korkuyorduk!
Çünkü o zaman bize kızacaktı ve iki hafta bizimle konuşmayacaktı!
Bizi tamamen görmezden gelecekti!
Babanız mükemmel olmayabilir ama sizi hep önemsedi!
Önemsedi! Bizi o kendi berbat tarzında önemsedi!
Ada'yı yok sayıyordu! Ve sırf karnesi takdirli gelmedi diye
Hubert'e aptal muamelesi yapıyordu!
Dünyadaki cennet.
Sadece sizin sorumluluk sahibi, insanlar olmanızı istiyordu!
Sor... Sorumluluk sahibi öyle mi?
Bir çocuk sorumluluk sahibi olabilir mi? Daha bu kadardım!
Birbirinizi sevmenizden ben mi sorumluydum?
Kavga etmemenizden? Ve birbirinizle normal insanlar gibi
konuşabilmenizden ben mi sorumluydum?
Filip canım.
Bak kimse senden, şu an böyle bir sorumluluğun
altına girmeni isteyemez. Krzysztof kızıyla ilgilenecek.
-Şarabı bırak. -Endişem sadece Tosia için.
Daha çok gençsin, önünde koca bir hayatın var ve her şey...
-Kes şunu. -Burada seninle konuşmuyorum.
Bir çocuğun sevgiye ihtiyacı vardır.
-Bizim aksimize Filip onu seviyor. -Ama o eş cinsel.
Sana üzülüyorum.
Neyse ki rosto, lezzetliydi...
Tuhaf gelecek ama...
-Olga için üzülüyorum. -Ben değil.
Oraya gitmemeliydik.
Eline de ister misin?
Hayır, hayır, onu yeme, yeme.
Tosia'nın hediyesini unuttun.
İlk buluşmamız pek de iyi geçmedi, değil mi?
Yani dahası olacak mı?
-Biz artık bir aileyiz. -Aile fotoğraflarda iyidir.
Ortada durmalısın yoksa seni keserler. Girebilir miyim?
Tabii ki.
Merhaba ufaklık.
-Merhaba. -Bir şey içer misin?
-Evet. -Ne olsun?
Su yeterli.
Ay, ay, bakayım.
Orada neler varmış bakalım?
Şuna bak Tosia.
Büyükannenin sana ne kadar da güzel bir elbise getirdi.
Baksana. Bir prenses için güzel bir elbise.
Çok güzel değil mi?
-Sadece maden suyu var. -Fark etmez.
Olur mu? Dener misin? Hadi gel.
-Limonlu mu? -Lütfen.
Hadi. Büyükanneni kırmayıp, elbiseyi denemek ister misin? Hadi.
Tamam, sanırım artık yavaşça uykuya dalma zamanı geldi.
Sonra prenses olur. Şimdi yatma vakti geldi.
Büyükanne için bir istisna yapamaz mıyız? Olur mu?
Uyumaya gelince kimseye istisna yapmıyoruz.
Anlıyorum...
Hoşça kal ufaklık. Hoşça kal.
Ne oluyor?
Evine çağırıyorsun, geliyorsun, hediye veriyorsun, kendine büyükanne diyorsun.
-Çünkü ben onun büyükannesiyim. -Lütfen bir daha buraya gelme.
Tosia'yı evlat edinmek için başvurdum.
Umarım anlarsın.
Haberin var mıydı?
Ne... Ne oldu?
Dün annen gelip Tosia'yı evlat edinmek istediğini söyledi.
-Bir şey diyecek misin? -İ... İçeri gel.
Bunu biliyor muydun?
-Bilmiyordum. -Annen bunu yapamaz.
-Anlıyorum... -Tabii ki anlıyorsun.
Onunla konuş, ne bileyim buna izin verme.
Lanet olsun!
Sen onun en yakın akrabasısın. Aranızda güçlü bir bağ var.
Tosia için baba gibisin. Ve argümanımızı buna dayandıracağız.
Velayetini almayı başarabilirsek,
evlat edinme ve tam ebeveynlik hakları konusunda iyi bir şansımız olacaktır.
Dün Krzysztof'un annesini gördüm. Tosia'nın büyükannesi.
Neden?
Arayıp torunuyla görüşmek istediğini söyledi.
Tosia'nın genetik materyalinden örnek almış olabilirler.
Ben de babalığını sorgulamak üzereydim.
-Ama o biyolojik babası. -Kesin olarak bilemezsin.
Ayrıca bu süreci uzatır ve bize zaman kazandırır.
Tosia seninle ne kadar uzun süre kalırsa, ilişkiniz o kadar derinleşir.
İyi bir vasi olduğundan mahkemenin, onu alması zorlaşır.
Örnek almadılar, hep yanındaydım.
Mahkeme, genelde biyolojik ebeveyn lehine karar verir.
Ona hiç ilgi göstermedi, iletişim kurmadı.
Bunu Anka'nın ona bu fırsatı vermediği şeklinde sunabilirler.
Tosia'yı kendine istiyordu
ve babası acı çekti çünkü kızını seviyordu.
Biri böyle bir şey dedi diye doğru olmaz
ama tamam.
Önemli bir şey değil.
Bir dahaki sefere lütfen davamızla ilgili her şeyden beni haberdar et, tamam mı?
Olga dün bana geldi. Tosia'yı evlat edinmek için başvurmuş.
O zaman başımız dertte.
-Kusura bakma, biraz düşünmem gerekiyordu. -Sorun değil.
-Tosia nasıl? -İyi, uyudu bile.
Otobüs durağında söylediklerin için hiç teşekkür etmedim.
Tosia'nın sarhoş bir dayıya değil, babaya ihtiyacı olduğu konusunda.
Her zaman hizmetindeyim.
Teresa ne dedi peki?
Mahkemede o cadıyı mahvedeceğiz.
Seni seviyorum. Hadi gidelim.
Pekâlâ. Hazır mısınız?
-Gerginlikten kusacağım. -Tutar mısın?
Filip, bir şey söyleyeceğim.
-Biliyorum. -Hayır dinle.
Adam bizi bekliyor.
-Sevindim. -Neye?
Adam'ın beklemesine. Arabayı alır mısın?
-Dua edeceğim. -Teşekkür ederim.
-Buraya gel. -Ne için?
Konuşma da gel.
Bir komşu olarak, tam bir baş belasıydın.
-Sert bir şey mi hissettim? -Aman Tanrım. Telefon o.
-Umarım öyledir. -Sen delisin.
Bahsi kaybettin.
-Ayık mıydım? -Yüz borcun var.
-Ayık mıydım diye sordum. -Hayır.
Sarhoş bir kadından yararlanmak hiç hoş değildir.
Neye bahse girmiştiniz?
Cenazede Filip başaramayacak, pes edecek demişti.
Test sonuçlarına duyulan güven ne kadar yüksek olursa olsun,
kanaat görüşmede edinilen izlenimlere de dayanıyor.
Testler farklı şekillerde yorumlanabilir.
Yüz yüze görüşmeye dayalı test en güvenilir görüşü sağlar.
Bay Filip, empati düzeyi gayet yüksek bir kişidir.
Dürüst, açık sözlü, sağduyulu, önündeki sorumlulukların ve zorlukların bilincinde.
Bakımı altındaki çocuk güvendedir. Ve ihtiyaçları karşılanmakta.
Evde yapılan ayrıntılı inceleme ve ziyaretin ardından,
dairesinin temiz ve bakımlı olduğunu tespit ettim.
Çocuğun kendi odası var ve yaşına uygun olduğu kanaatine vardım.
Bay Filip'in genç yaşı ve deneyim eksikliği,
ayrıca medeni durumu göz önüne alındığında,
olumlu görüşlere rağmen,
Antonina'nın koruyucu aile evine yerleştirilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Bayan Vasi...
Koruyucu aile evleri,
çoğu durumda, terk edilmiş ya da istenmeyen çocuklar için bir kurtuluştur
ama onlara ne dersek diyelim, onlar yetimhanelerdir.
Burada hangisi daha önemli? Derin sevgi ve bağ mı,
yoksa koruyucu aile evleri hakkında boş laflar mı?
Muhtemelen kendi vicdanımızı rahatlatmak için onlara koruyucu aile evi diyoruz
zira hiçbirimiz kendi çocuklarımız için böyle bir kaderi reva görmezdik.
Hayatı üzerinde hiçbir kontrolü olmayan,
alkolü ve partileri seven biri,
bir gecede küçük bir çocuk için iyi bir rol model olabilir mi gerçekten?
Sizce böyle biri bir çocuğa layıkıyla bakabilir mi?
Alkolden ve kim bilir başka nelerden kaçınmayan biri,
savunmasız bir varlığa bakabilir miydi?
Güvenliğini sağlayabilir, doğru değerleri aşılayabilir mi?
Sayın Yargıç, bu tanım ülkemizdeki birçok aileye uyuyor.
İş çıkışı bira. Akşam yemeğinde şarap, çocuğa karşı ilgisizlik.
Telefona ve televizyona boş boş bakarak geçirilen zamanlar.
Yani çekirdek ailenin, mükemmel olduğunu iddia etmeyelim.
En azından bu odada, yaygın stereotiplere kanmamamız gerekir.
Aynaya bakalım ve kendimize şunu soralım,
bazen bizler de çocuklarımızı ihmal etmiyor muyuz?
-O gey. -Sayın Yargıç.
Avukat Bey.
Lütfen müvekkilinizi
mahkeme salonundaki, kurallar konusunda uyarın.
Elbette, özür dilerim.
-Homoseksüel misiniz? -Söylemiştim.
Bu, bugünkü davanın konusu değil. Avukat Bey!
Lütfen müvekkilinizi kontrol eder misiniz?
-Deneyeceğim. -Teşekkür ederim Sayın Vasi.
Umarım Avukat Bey. Sabrım sınırsızdır
ama onun da bir sınırı var. Buyurun.
Müvekkilim yalnızca çok sevdiği torununun, geleceği konusunda endişe duyuyor.
Kız kardeşini kaybettikten sonra Bay Filip,
baba olmak için kahramanca bir girişimde bulundu.
Ama gençlerin enerjilerini boşaltmaları gerektiğini hepimiz çok iyi biliyoruz.
-Peki yaşlılık dinlenmek için değil midir? -Avukat Hanım.
-Bekâr bir baba tam bir yuva değildir. -Ama sevgi dolu bir yuvadır.
Bayan Olga, Antonina'nın babasının annesi,
torunu için istikrarlı, güvenli, refah içinde sevgi dolu bir yuva sunmaya hazır.
Sanırım, siz de kabul edersiniz ki avukat bey, sevgi servetle ölçülemez.
-Demagoji yapmayalım. -Burada ilk kez sizinle aynı fikirdeyim.
Özür dilerim.
Bir şey söyleyebilir miyim?
Siz kimsiniz?
Ben arkadaşıyım... Arkadaşıydım...
Anka'nın arkadaşıyım.
Filip' in kız kardeşi.
Ve Filip'i buraya, Varşova'ya taşındıklarından beri tanıyorum. Yani...
Hayır, bahsetmek istediğim bu değildi.
Demek istediğim,
16 yaşında hamile kaldım.
Ve kimse çocuğum için uygun koşulları sağlayıp sağlamayacağımı,
iyi anne olup olmayacağımı umursamadı.
Dürüst olacağım kolay değildi.
Ama başardım. Tek şey biliyorum.
Önemli olan sevgi.
Basitçe.
-Sevgi en önemli şeydir. -Bunun davayla hiçbir ilgisi yok.
Var tabii ki! Çünkü burada sürekli çocuğun iyiliğinden bahsediliyor.
Ama kimse bu adamın onun için her şeyi yapacağını,
Tosia'nın hayatının, ilk gününden beri pratikte babası olduğunu görmüyor.
Ve açıkçası hiç de...
Affedersiniz ama bu hanımın hangi sıfatla ifade verdiğini anlayabilmiş değilim.
Devam edebilir miyim?
Dediğim gibi Antonina'nın büyükannesi
onun gelişimi için istikrarlı bir ortam sağlayacak.
Sahip olduğu istikrarlı aile hayatı ve güçlü maddi koşullar,
Antonina'nın gelişimi için güvenli bir yuva oluşturacaktır.
-Alkol sorununuz var mı? -Anlamadım?
Onun alkol sorunu olup olmadığını soruyorum? Bence basit bir soru.
Bağlantıyı göremiyorum.
-Ne kadar ilginç canım da çok çekiyor. -Avukat Hanım!
-Konuya dönün. -Elbette.
Ne yazık ki çizdiğiniz tablo gerçeklerden oldukça uzak.
Önümde bir gazete makalesi var ve alıntı yapıyorum,
"Sarhoş anne, oğlunu plajda kaybetti. "
-Bir bulvar gazetesine mi güveneceğiz? -Gerek yok. Bayan Olga'nın oğlu burada,
Altı yaşındayken onu plajda bırakmıştı.
O sarhoş anne sizsiniz, değil mi?
-Tamam. -Olga ve Krzysiek'le konuştuktan sonra
psikoloğun ne diyeceğini göreceğiz.
İyimser olmalıyız.
Her şeyi...
Beni her şeyi kâğıda yazdım yani...
-Haklısın bir çocuk işleri zorlaştırır. -Hayır dinle...
Hayır, hayır. Bi... Bir saniye dinle.
Özür dilerim.
Beni dinle.
Ben...
Asıl olay şu...
Sana âşık oldum.
Bunu bilmeni istiyorum.
İnsanlar, birlikte olur, çocukları olur ve mutlu bir hayat yaşarlar.
Tamam biliyorum, Tosia senin çocuğun değil.
Ben... Benim ilişkiler konusunda hiç tecrübem yok.
Ama önemli bir şey olduğunda,
iki insan arasında, büyük bir şey olduğunda,
değerli bir şey, bir şey... Aşk.
İki kişi arasında aşk varsa bu mücadeleye değer. Sanırım bu kadar.
Tamam.
Filip. Filip.
Ti... Tişörtümü mü giyiyorsun?
Evet. Çünkü sen kokuyor.
Akşam 11'de işim bitiyor.
Uğrayayım mı?
Uyuyor olabilirim.
Saat biraz geç gibi.
Bir şeyden haberin yok, değil mi?
Hiçbir şey için gergin değilsin.
Benim kaygısız balkabağım.
Evet. Aynen.
Seninle konuşuyorum. Seninle.
Yumurtanı beğendin mi?
Tamam bir şey yok.
İşte annen. Bir dakika sonra kolunu kırdı.
İçki içip, ağaca tırmanmak hiç iyi bir fikir değildi.
Şuna bak. Üçümüzüz.
Her şey yolunda.
Çamaşır makinede küflenmiyor ve çöp de atılıyor.
Değil mi?
Ve Tosia aç değil.
Sebze yiyor.
Elimizden geleni yapıyoruz.
İşte, buraya.
Gelin lütfen.
Birazdan öğreneceğiz.