Како звучеше на телефон? -Нормално.
Љубезно, дури.
Сигурен си дека е паметно тоа?
Не. Но веројатно е убаво да имаш баба. Мислам.
Никогаш немав, па не знам.
Кога затруднев, баба ми, мајката на мајка ми,
само ме гушна, ништо не ми пререче.
А мајка ми ми викаше два дена.
Кул баба е чисто злато.
Одиме? -Да.
Број 12.
Зборуваше ли со Павел? -Не. Не ми се јавува на повиците.
Можеби треба... -А ти да разговараш со Адам?
ГОРД
Добар ден. -Добар ден.
Филип Рачински.
Знам. Влезете.
Г. Рачински, фала што дојдовте. Мојот повик...
Можеби ве изненадил. -Да. Викајте ме Филип.
А вие, г-це? -Кики.
Јас... Ѝ бев пријателка на Анка.
Добар простор.
Дојде со телохранител. Ми се плашиш?
Треба ли?
Внука ми.
Многу е убава.
Да. Заспа патем.
Повелете.
Не соблекувајте ги кондурите. Ова е елегантна куќа.
Повелете.
Ова е Филип.
Ова е...
Кики.
А ова е внука ми Тоша.
Ада. -Филип.
Кики, здраво. -Мило ми е.
Маж ми, Јереми.
Јерек. Мило ми е.
Нашиот син. Ќе се претставиш? -Како се викаш?
Ксавери. -Здраво.
И брат ми, Хуберт.
Хуберт. -Кики, здраво.
Хуберт.
Убаво што дојдовте, мама зготви толку храна...
Нема да се фрли.
Слатка е. Ист Кришек.
Да.
Што ќе се напиете? -Хуберт!
Тивко, ќе ја разбудиш. Одиме во работната соба.
Чаша вода? -Ајде, има вино...
Да ја затворам вратата?
Возам, па подобро вода.
Виното ќе ве опушти. -Престани. Со лимон?
Супер.
Вино? -Не, со Тоша сум.
Фала.
Тоа е сигурно Криштоф. Ќе му отвориш?
Ѝ купив ситница на Тоша.
Ќе проба кога ќе се разбуди, не ѝ го знам бројот.
Сигурно ќе одговара, фала.
Целото семејство е тука.
Може ли да разговараме? -Разговараме.
Подобро во кујната.
Се извинувам.
Криштоф, се чини, не го израдува нашата посета.
Таков е, ретко е среќен. -Ти кажав дека ќе збесне.
Само дрдориш. -Не почнувај... -Ајде.
Да го прославиме роденденот на мама убаво и брзо.
Убаво што дојдовте.
Имаше ли метеж на патот?
Знаете како е во Варшава. -Да.
Криштоф!
Сине, те молам, остани.
Да знаевме дека ви е роденден, ќе донесевме подарок.
Како да знаете кога не сте од семејството?
Среќна сум што сите се собравме денеска.
Се надевам дека почесто ќе го гледам ова.
Зошто овој циркус? -Ајде.
Сакам да му заблагодарам на Филип што е добар со Тоша.
Можеби не е најдобар момент, но...
Верувам дека треба да се соочиме со тешки ситуации,
а не да ја ставаме главата в песок. Ксавери, не тропај.
В песок. Затоа мислам
дека Криштоф треба да ја посвои Тоша.
Не кажувај ми што да правам. -Кришек.
Кој ѓавол ѝ кажа? -Кришек...
Смири се.
Ксавери, земи го мојот телефон и гледај нешто во друга соба.
На детето му треба семејство.
Тоша има семејство.
Бев јасен. Не го сакам тоа дете. -"Не го сакам тоа дете".
Возрасен човек треба да биде одговорен.
Можеби, едноставно, не сум.
Кој е виновен за тоа? -Да погодувам?
Јас? -Не знам.
Но можно е.
Брак е противотров за такви глупости.
Луѓето се венчаваат и добиваат деца.
Не како сега. Отворени врски, самохрани мајки, самоубиства.
Во твојата глава се е поврзано. Сиромаштијата води до самоубиство.
Или глобалното затоплување? -Се е само забава, нели?
Прави што сакаш. -Можеби да престанеш да пиеш.
Се грижиш за мене? -Да!
Одамна не сум те видел трезна.
Во ред.
Среќен? -Супер, мамо.
Одлично, како секогаш. Фала.
Нема да остане дамка.
Не би требала да имаш ни куче.
Камоли деца.
Стави ми.
Дали ти фалеше нешто? -Да.
Ти.
Бев дете со клуч околу вратот. Секогаш беше на работа,
а потоа беше бесна зашто мораше да не гледаш нас. Или куќата.
Не си фер. -Не сум?
Знаеше дека Ада се сечеше?
Знаеше? Или не?
Добро, Кики...
Одиме. -Зошто? Седете.
Зборуваме за семејни работи, како семејство.
Седни.
Не беше единственото дете со такви родители.
Секое семејство има свои проблеми!
Не сме дисфункционални... -Сме.
Да ги кажуваме нештата по име. Дисфункционални сме!
Мојот најубав спомен од детството е со дадилката од соседството.
Најдобрите спомени од детството ми се со странец!
Доста!
Се сеќаваш како ни удираше шамари?
Како беше?
Кој ѓавол бара, стап добива. -Аман, престани!
Ада, престани да плачеш.
Не бевме среќни, мамо.
Кришек... Глупав ли си?
Кој денес е среќен? Дали некој тука е среќен?
Тоа се вика живот. -Тоа не е живот. Не треба да биде.
А брак не е волшебен лек.
Е! Тоа е одговорност!
Се жениш и имаш деца.
Се запраша ли дали ќе бидеш добра мајка?
Или дали сакаш да имаш деца?
Не го сакаш ни внук ти! А јас сум ист како тебе,
зашто никогаш во животот никого не сакав!
Ги потрошив најубавите години на вас. Татко ти и јас...
Уфрли го и тато во таа убава слика на совршено семејство!
Таткото!
Секогаш се каравте.
Сите парови се караат, едноставно е така.
А "тивок молк"?
Кога се лутеше? И не сакаше да купуваш намирници?
Немаше ништо за јадење и морав да барам пари од тато
за да купам ебена храна за дома?
Кога ќе се вратев, се плашевме дека пак ќе се карате
и пак нема да ни зборувате две недели!
Не игнориравте! -Не беше совршен, но се грижеше за вас!
Се грижел? На негов мрднат начин!
Игнорирајќи ја Ада а него го третираше како дебил
зашто не добивал само петки.
Рај на земјата!
Сакаше да бидете одговорни возрасни!
Одговорни?
Толку мало дете? Бев толкав!
Одговорен за вас двајца за да се сакате,
а не да се расправате!
Да зборувате меѓусебно како луѓе!
Драг мој Филип,
никој не очекува од тебе да носиш таква одговорност
и затоа Криштоф ќе се грижи за ќерка си.
Остави го виното. -Само сум загрижена за Тоша.
Млад си, животот е пред тебе.
Престани. -Не зборувам со тебе.
На детето му е потребна љубов.
За разлика од нас, тој ја сака. -Но тој е педер.
Те жалам, мамо.
Но месото беше добро, нели?
Можеби е чудно, но...
Жал ми е за Олга. -Мене не.
Не требаше да одиме таму.
Сакаш малку в рака?
Не јади го тоа!
Ги заборави подароците на Тоша.
Нашата прва средба добро помина.
Сакате да кажете дека ќе ги има уште?
Сега сме семејство. -Семејство е само за на слики.
Најдобро е кога си во средина или ќе те исечат. Може да влезам?
Повелете.
Еј, малечка!
Здраво! -Ќе се напиете нешто?
Да. -Што?
Може вода.
Оф!
Што имаш тука?
Тоша, гледај.
Гледај што ти донесе баба.
Гледај колку убав фустан.
За принцеза.
Минерална, од фрижидер. -Не е важно.
Ќе го пробаш? Дојди...
Со лимон? -Да, молам.
Ќе го пробаш фустанчето од баба?
Време е да оди на спиење.
После ќе биде принцеза, сега треба да спие.
Не можеме да направиме исклучок за баба?
Кога се работи за спиење, нема исклучоци.
Разбирам.
Чао, малечка. До гледање.
Што беше ова?
Не поканивте дома, доаѓате тука, се нарекувате баба...
Баба сум ѝ. -Не доаѓајте веќе.
Поднесов барање да ја посвојам Тоша.
Се надевам дека ме разбираш.
Знаеше ли?
Што?
Мајка ти дојде кај мене и рече дека ќе ја посвои Тоша.
Ќе кажеш нешто? -Влези.
Знаеше ли?
Не. -Не може така.
Сфаќам... -Глупост. Зборувај со неа, забрани ѝ.
Срање!
Најблизок род си ѝ, цврсто сте врзани.
На Тоша си ѝ како татко. Тоа ќе биде нашиот аргумент.
Ако успееме да добиеме старателство,
ќе имаме шанси за посвојување и родителско право.
Вчера ја видов мајка му на Криштоф. Баба ѝ на Тоша.
Зошто? -Сакаше да ја види внуката.
Можеа да земат ДНК на Тоша. Ќе барав тест на татковство.
Тој ѝ е биолошки татко. -Не знаеш за сигурно.
Освен тоа, ќе добиеме на време.
Колку подолго е Тоша со тебе, вашиот однос ќе стане подлабок.
Се докажуваш како старател и потешко ќе ти ја земат.
Не зедоа примерок.
Судовите рутински пресудуваат во полза на биолошките родители.
Никогаш не се обидел да стапи во контакт со неа.
Ќе кажам дека Анка го држеше подалеку зашто таа сакаше бебе.
А тој страдал зашто ја сакал ќерката. Тоа се само зборови.
Но добро...
Не е страшно, само следниот пат извести ме, добро?
Дојде кај мене синоќа. Поднесува барање за посвојување.
Тогаш го наебавме.
Извини, морав да ја разбистрам главата. -Во ред е.
Како е Тоша? -Добро, спие.
Не ти се заблагодарив за она што го кажа на автобуската.
Дека на Тоша ѝ треба татко, а не пијан вујко.
Секогаш на услуга.
Што кажа Тереза?
Дека ќе ја уништиме вештерката во судот.
Те сакам. Одиме.
Па? Подготвени?
Толку сум нервозен што ќе повратам. -Земи ја.
Филип, морам да ти кажам нешто.
Знам. -Не, чекај...
Адам чека.
Мило ми е. -Бидејќи...
Адам не чека? Може да ја земам количката?
Со среќа. -Фала.
Дојди. -Зошто?
Послушај, аман!
Како комшија беше ужас.
Почувствував нешто тврдо? -Боже... Тоа ми е мобилниот.
Се надевам. -Луда си.
Го изгуби облогот.
Бев трезна? -Ми должиш стотка.
Бев ли трезна? -Не.
Искористуваш жена под влијание?
За каква кладба се работи?
На бдеењето. Дека Филип ќе се откаже.
И со најголем степен на доверба во тестовите,
мислењето ќе се темели на разговорот.
Тестовите можат различно да се толкуваат.
Тестот според разговорот е најмеродавен.
Г. Филип има високо ниво на емпатија,
искрен е, отворен, свесен за предизвиците и одговорноста.
Детето е безбедно со него и нејзините потреби се задоволени.
По деталната обиколка и прегледот на просториите,
заклучив дека станот е чист и уреден,
а детето има своја соба соодветна за нејзина возраст.
Со оглед на возраста на г. Филип и немање искуство и брак,
покрај позитивното мислење,
сметам дека детето треба да се даде кај вдомувачи.
Чесен судија.
Вдомувачките домови се често
подарок од небо за напуштени и несакани деца.
Но како и да ги викаме, тоа се сиропиталишта.
Што е поважно? Искрена љубов и врска
или празно клише за куќите на вдомувачи
кои ги нарекуваме "домови" за да ја смириме совеста,
бидејќи никогаш не би ги дале таму своите деца?
Може ли некој кој немаше никаква контрола,
кој сакаше да пие и да се забавува,
преку ноќ да стане пример на мало дете?
Мислиме ли дека таков човек може да биде добар старател?
Може ли некој кој сака алкохол и кој знае што уште,
да се грижи за ранливо суштество?
Да ѝ пружи сигурност, збир на вредности?
Чесен судија, овој опис важи за многу семејства во земјава.
Пиво после работа, вино за вечера, без интерес за детето,
поминувајќи време гледајќи во телефон или ТВ?
Основното семејство не е совршено!
Барем тука не треба да дозволиме да надвладеат стереотипи.
Да се погледнеме во огледало и да се запрашаме:
дали и самите ги занемаруваме сопствените деца?
Тој е геј. -Чесен судија.
Адвокату,
ве молам подучете го својот клиент
за правилата во судот. -Секако, се извинувам.
Дали сте хомосексуалец? -Тоа го кажав.
Тоа не е предмет на овој случај. Адвокату!
Можете ли да го контролирате својот клиент?
Ќе се обидам. -Фала.
Подобро ви е. Моето трпение е огромно,
но има граници. Ве молам.
Клиентот е само загрижен за иднината на саканата внука.
Откако ја изгуби сестрата, Филип храбро се трудеше да биде татко,
но сите знаеме дека младоста си го бара своето.
Нели староста треба да одмора? -Адвокату.
Самохран татко не е целосен дом. -Но дом е полн со љубов.
Олга, мајката на таткото на Тоша, подготвена е да создаде
стабилен, сигурен, богат дом полн со љубов за својата внука.
Ќе се сложите дека љубовта не се мери со богатство?
Тоа е демагогија. -Се согласувам.
Извинете.
Може ли да кажам нешто?
Која сте вие?
Јас... Бев...
Најдобра пријателка на Анка.
Сестрата на Филип.
Го познавам Филип откако дојдоа во Варшава.
Но не се работи за тоа.
Сакав да кажам...
Останав трудна на 16 г.
Никому не му беше гајле дали ќе му пружам на детето се
или дали ќе бидам добра мајка.
Не беше лесно.
Но успеав. И едно нешто знам.
Се се сведува на љубов.
Едноставно е.
Љубовта е најважна. -Не е релевантно.
Е! Сите зборувате за доброто на детето,
а не гледате дека тој би сторил се за неа?
Ѝ беше татко од првиот ден.
Во кое точно својство сведочи госпоѓата?
Може ли да продолжам?
Како што реков, баба ѝ на Тоша ќе ѝ пружи стабилен дом.
Нејзината стабилна семејна и материјална ситуација
ќе овозможи сигурен простор за развојот на Тоша.
Имате ли проблеми со алкохолот? -Што?
Прашав дали има проблеми со алкохолот.
Не е релевантно.
Интересно. Сепак... -Адвокату.
Поминете на главното. -Секако.
Сликата што ја прикажа адвокатот е далеку од реалноста.
Имам новински напис: "Пијана мајка изгуби син на плажа."
Зар ќе веруваме на таблоиди? -Син ѝ е тука.
Го оставила на плажа кога имал 5 г.
Бидејќи бевте мајка алкохоличар, нели?
Па? -Ќе видиме што ќе каже психологот
по разговорот со Кришек и мајка му.
Да останеме оптимисти.
Јас...
Запишав се...
Точно, децата комплицираат. -Слушај...
Не, чекај.
Извини.
Слушај ме.
Јас...
Се работи за...
Те сакам.
Сакам да го знаеш тоа.
И дека луѓето можат да бидат заедно со деца, да се среќни.
Сфаќам, Тоша не е твоја...
Немам искуство со врски,
но мислам дека ако постои нешто големо...
Ако нешто силно се случува меѓу луѓе...
Нешто скапоцено, љубов...
Ако има љубов, тогаш вреди да се бориш. Така мислам.
Добро.
Филип.
Носиш моја маица?
Зашто мириса на тебе.
Ќе бидам слободен во 23 ч.
Може ли да наминам?
Можеби ќе спијам.
Можеби ќе биде доцна.
Ништо не сфаќаш, нели?
Ништо не те нервира.
Мое безгрижно шатче.
Така е.
Со тебе разговарам.
Ти се допаѓа јајце?
Во ред е.
Минута подоцна, мајка ти скрши рака.
Алкохол и качување на дрва никогаш не се паметна идеја.
Гледај, ние тројца.
Добро ни оди.
Алиштата не се стоени, фрламе ѓубре.
Нели?
Тоша не е гладна.
Јаде зеленчук.
Се трудиме колку можеме.
Тука.
Влезете, молам.
Ќе дознаеме наскоро.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС