Γεια σου, Κίκι!
Μπορείς να προσέξεις τον Φέλεκ για μερικές μέρες;
Εγώ κι ο Πάβελ θα πάμε διακοπές.
Έφαγες;
Έφαγα.
Το κρασί για πρωινό είναι κακή ιδέα.
Κοίτα ποιος μιλάει.
Σου μιλάω εκ πείρας.
Άντε γαμήσου.
Πού είναι η Νίνα;
Στου Άνταμ, χρειαζόμουν λίγο χώρο.
Μπορώ να βοηθήσω;
Βέβαια, εμπρός, βοήθα.
Σοβαρά, τι μπορώ να κάνω;
Βρες μου έναν άντρα που δεν θα με απατάει.
Στρέιτ, κατά προτίμηση.
Έλα, Φέλεκ.
-Θέλεις τίποτα; -Όχι, ευχαριστώ.
Έλα εδώ.
Ναι, ο Φέλεκ μπορεί να μείνει.
Δεν είσαι και πολύ του ευχαριστώ,
αλλά σ' ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ.
Τέλεια.
Κάποια έκανε κακά. Να την αλλάξω;
Βέβαια.
Έλα εδώ.
Κάτσε.
-Μπορείς να το κάνεις στο μπάνιο; -Όχι, περίμενε.
Γλυκέ μου, αυτό είναι το σπίτι μου, οπότε σκάσε.
-Θα φέρεις τα πράγματά της; -Ναι. Κάνε ό,τι πρέπει.
Θα περάσουμε το Σαββατοκύριακο με τον Πάβελ. Τον συμπαθώ. Πολύ.
Γι' αυτό, μην το κάνεις θέμα, προσπάθησε να 'σαι ο καλύτερος εαυτός σου.
Χαρούμενη, ήσυχη και χαμογελαστή.
Με ακούς;
Καλώς τους.
Ευχαριστώ.
Ανέβα.
Η Τόσια δεν έχει πάει ποτέ στη θάλασσα και...
Ήθελε να το ζήσει μαζί σου αυτήν την πρώτη φορά.
Δηλαδή αυτή ήταν δική σου ιδέα;
Και σου έχουμε μια έκπληξη.
Μισώ τις εκπλήξεις.
Μα δεν έχεις περιέργεια;
Δεν θα ήταν έκπληξη.
Σωστό.
Υπάρχει εκεί ένα εστιατόριο με δύο αστέρια Michelin.
Ναι, υπάρχει.
Λένε ότι είναι καλό.
Μας βρήκες τραπέζι;
Είσαι απίστευτος.
-Αυτό είναι το τρένο μας. -Όλα καλά;
Βέβαια! Πάμε, είναι το τρένο μας.
-Είστε διαθέσιμος; -Ναι.
Θα ελέγξω την κράτησή σας.
Θα σας ξεναγήσω και θα σας δείξω τη σουίτα.
-Ακολουθήστε με. -Η κυρία...
-Γεια σας! -Γεια σας.
Γεια!
-Θέλετε βοήθεια; -Όχι, θα το πάρω εγώ αυτό.
Αυτό είναι το εστιατόριο,
το σπα είναι στα αριστερά, χρησιμοποιήστε το όποτε θέλετε...
Τέλεια.
Η παραλία είναι πέντε βήματα μακριά.
Κοίτα εκεί, τόσα δέντρα!
Τα δέντρα είναι καταπληκτικά. Τόσο ψηλά.
Και να η θάλασσα!
Τέλειο. Καταπληκτική επιλογή.
Σοκολατάκια... Πολύ ρομαντικό.
Και τώρα τι κάνουμε;
Ό,τι θες.
Γεια σας.
Με συγχωρείτε.
-Συμβαίνει κάτι; -Όλα καλά, απλώς...
-Πού το θέλετε αυτό; -Εδώ.
-Χρειάζεστε βοήθεια; -Όχι.
-Είμαστε μια χαρά. -Καλή σας μέρα.
Ευχαριστούμε.
Είναι υπέροχο. Μην το ξεχάσεις.
-Θες να πάμε στην παραλία; -Στην παραλία;
-Ξέρεις να κολυμπάς; -Ναι.
Ωραία.
-Λοιπόν... -Απλώς ρωτάω!
-Έχεις αυτήν την έκφραση. -Ποια έκφραση;
-Κάτι σκαρώνεις. -Όχι.
-Λοιπόν; -Εντάξει...
Θυμάσαι το όνειρό σου να πετάξεις;
Το θυμάμαι.
Ο καιρός είναι τέλειος σήμερα. Θα σου αρέσει πολύ.
Τι πράγμα;
Το κάιτ σέρφινγκ.
-Kάιτ σέρφινγκ; -Το έχεις δοκιμάσει;
-Έλα τώρα, όχι... -Είσαι εσύ, ο ήλιος και η θάλασσα.
Τι;
Έλα εδώ.
Γιατί;
Απλώς κάν' το.
Φοράς το άρωμά μου;
Θέλω να μυρίζω όπως εσύ.
Δεν έφερε ποτέ κανέναν εδώ.
Δεν ξέρω γιατί το αξίζω αυτό.
Έτοιμος να πετάξεις;
-Έχω επιλογή; -Όχι!
Τι έχεις εκεί;
Μου άνοιξες την όρεξη.
Να νιώσω τύψεις;
Όχι. Θέλω να πεινάσω και αύριο.
Εντάξει.
Πάντα παγώνει!
Παιδιά, βοηθήστε την Άγκα!
Λοιπόν, ακούστε...
Κοιτάξτε εδώ! Βλέπετε πόσο όμορφο είναι;
Θέλω ήδη να γυρίσω πίσω...
Μαμά!
-Γεια! -Γεια.
-Κορίτσια... -Βιαστείτε, παιδιά!
-Ποιο δωμάτιο; -Μαμά!
-Σε ποιο; -Είμαστε στο δωμάτιο πέντε.
Εσύ είσαι με τα κορίτσια.
Ο μπαμπάς παίρνει φωτιά στις διακοπές.
Φοβερός κόσμος...
-Άνθρωποι. -Σωστά.
Είδες πώς μας κοίταζαν;
Πώς;
-Μην ταράζεσαι. -Εντάξει. Θες κάτι;
-Ελάτε μέσα. -Ας καθίσουμε όλοι μαζί.
-Όχι στον ήλιο. -Φέρε μου λίγο νερό, σε παρακαλώ.
Συγγνώμη.
Ζήτησα συγγνώμη.
Σε άκουσα.
Εντάξει.
Έχω κάτι για σένα.
Ορίστε.
Γεια σας, γείτονες. Είμαι η Άγκα.
-Πάβελ, γεια. -Φίλιπ.
Τι γλυκό κορίτσι.
Πάμε για μπάνιο στην παραλία, μήπως θέλετε να έρθετε κι εσείς;
Τα παιδιά θα παίξουν μαζί. Εκτός αν οι γυναίκες σας έχουν σχέδια...
Όχι γυναίκες, μόνο οι δυο μας είμαστε.
Τρεις, εννοώ.
Εντάξει.
Η πρόσκληση ισχύει ακόμα.
Καλή διασκέδαση, τα λέμε.
Ευγενική δεν είναι;
Ναι.
-Δώσε την μπάλα! -Εδώ πέρα!
Έλα, πιάσε την μπάλα!
Λοιπόν...
Ξέρεις τι σκέφτομαι;
Ήρθε η ώρα για τον ύπνο της, θα τη βάλω να κοιμηθεί.
-Τώρα; -Ναι.
Αν δεν το κάνω, μετά θα μας ταλαιπωρήσει.
-Δεν μπορεί να κοιμηθεί εδώ; -Έχει πάρα πολλή φασαρία.
Θα κοιμηθεί για πέντε λεπτά και μετά θα μας ζορίσει.
-Μπορείς να μείνεις! -Θα έρθω μαζί σου.
-Προσοχή! -Εντάξει. Θα την πασάρεις;
-Θα μπορούσες να χτυπήσεις το παιδί. -Αλλά δεν το χτύπησε.
-Το βρίσκεις αστείο; -Ρε φίλε...
-Όλα καλά! -Πάμε.
Δώσε την μπάλα, φίλε.
Όλα καλά!
Το ταξί.
Εντάξει, κατάλαβα.
Γιατί να κάνουμε τον κόπο;
Μήπως απλώς να μείνουμε εδώ;
Δεν βλέπεις ότι το κάνω ήδη;
Το βλέπω.
Έλα εδώ. Πού είναι το φορεματάκι σου;
-Έχεις δει το φόρεμά της; -Όχι.
Εντάξει.
Είναι ο οδηγός, θα του πω να περιμένει.
Ωραία.
Μισό λεπτό.
Κατεβαίνω αμέσως.
Έλα.
Συγγνώμη, ένα λεπτάκι μόνο.
-Σας ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν;
Γαμώτο...
Περίμενε...
Σου αρέσει ο αστακός;
Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ.
-Όχι; -Όχι.
Μία φορά έχω δοκιμάσει μόνο, οπότε...
Αυτό είναι μους.
Εσύ τι θα πάρεις;
Ήρεμα.
Ίσως παϊδάκια; Και κοτόπουλο Κιέβου;
Και τη μους.
Να σου πω, Τόσια...
Όλα καλά.
Μου τελείωσαν τα σνακ.
Εντάξει...
Θα πάω να την ηρεμήσω.
Εντάξει.
Λοιπόν...
Παράγγειλε ό,τι θέλεις και θα το μοιραστούμε.
Εντάξει.
Τα έχω όλα εδώ.
Το αγαπημένο σου.
Ντομάτα βατόμουρο γεμιστή με πανακότα γιούζου,
και ταρτάρ ντομάτας buffalo heart, γλασαρισμένη με μέλι και σάλτσα σόγιας.
Άνθος αλύσσου...
Εντάξει...
Έλα εδώ.
Έλα, το φαγητό είναι έτοιμο.
Ξέρεις τι...
Ξεκίνα εσύ, θα έρθω σε λίγο.
Δεν θα είναι καλό, αν κρυώσει.
Μισό λεπτό!
-Φυσικά. -Έρχομαι αμέσως.
Φάε.
Φάε, θα την κουνήσω εγώ.
-Θα φάω εγώ τώρα, εντάξει; -Ναι.
Πήγαινε.
-Μπορείς να κλείσεις τη μουσική; -Εντάξει.
-...όχι πια κόκα κόλα. -Στην πρώτη ημέρα διακοπών!
-Και όλες τις επόμενες! -Ακριβώς.
-Καλώς ήρθατε. -Ελάτε μαζί μας, η βραδιά τώρα αρχίζει.
Ευχαριστώ, ίσως κάποια άλλη φορά.
Έχουμε χοιρινό, λουκάνικα... Και επιλογές για βάγκαν.
-"Βίγκαν" λέγονται. -Ό,τι πεις.
Πρέπει να τη βάλουμε για ύπνο.
-Πώς τη λένε; -Αντονίνα.
-Πάμε; -Ναι. Ευχαριστώ.
-Φάτε πρώτα, τα "ευχαριστώ" μετά. Ελάτε! -Είναι αργά.
Συγγνώμη.
Αλλά ευχαριστούμε.
Αναρωτιέμαι ποια από τις δύο είναι η μαμά.
Κόφ' το.
Τι είπες;
-Τίποτα. -Πες το, θα σου πω.
Δεν είπε τίποτα. Δεν έχεις χιούμορ;
-Τα δικά σου δεν είναι αστεία. -Δεν αξίζει τον κόπο.
Θέλεις να μάθεις ποια είναι η μαμά;
Θα σου δείξω.
-Ηρέμησε! -Τι κάνεις...
-Θα τον σκοτώσω! -Ηρέμησε!
Ηρέμησε!
-Είσαι τρελός; -Άκου τη σύζυγο, ρε πούστη!
Σκάστε! Παιδιά...
Συγγνώμη.
Θα πληρώσουμε για τυχόν ζημιές.
-Δεν χρειαζόμαστε τα λεφτά σου, αλήτη. -Εντάξει. Συγγνώμη.
Πηγαίνετε για ύπνο, παιδιά.
Ευχαριστώ.
-Μπράβο. -Σκέψου!
Τι τρέχει μ' εσένα;
-Δεν θα έρθεις μέσα; -Όχι.
-Αυτό ήταν άσκοπο. -Έλα τώρα.
Δεν εννοώ αυτούς τους ηλίθιους, αλλά εγώ να τους ζητάω συγγνώμη;
-Το απεχθάνομαι αυτό στον εαυτό μου. -Δεν χρειαζόταν να το κάνεις.
Το ξέρω.
Καταλαβαίνω πως η Τόσια είναι η απόλυτη προτεραιότητά σου,
το ξέρω αυτό...
αλλά στο εστιατόριο δεν ένιωσα καλά.
Και κάθε φορά που προσπαθώ να σε αγγίξω...
Λυπάμαι που δεν ξετρελαίνομαι με μια μπριζόλα,
αλλά είναι επειδή έχω παιδί.
Αν δεν ήταν εκείνη, μάλλον θα γαμιόμασταν και θα σε ξέχναγα.
Επειδή θα ήμουν μαστουρωμένος.
-Δεν το ξέρεις αυτό... -Το ξέρω.
-Περίμενε... -Μη με διακόπτεις!
Χάρη στην Τόσια, αυτό δεν είναι απλώς μια περιπέτεια.
Οπότε, ή το καταλαβαίνεις
και προσαρμόζεσαι
ή φεύγεις.
Συγγνώμη που σπατάλησα τον χρόνο σου.
Γεια σου. Τι έγινε;
Μπορείς να έρθεις να με πάρεις;
-Τι; -Σε παρακαλώ.
Απλώς πες μου πού είσαι.
Τι έγινε;
Γεια σου, γλυκιά μου.
Πήγαινε να ξεκουραστείς, θα μείνουμε εμείς μαζί της.
Όχι, θα μαζέψω τα πράγματά μας,
θα πληρώσω τον λογαριασμό και μετά φεύγουμε.
-Εντάξει. -Ορίστε.
Θα ήθελα να πληρώσω για το δωμάτιο οκτώ.
Έχει ήδη τακτοποιηθεί.
Εντάξει.
-Εντάξει, γεια. -Αντίο.
Θα περάσουμε από τον πατέρα μου. Δουλεύει εδώ κοντά.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Ξέρω γιατί με άφησε ο Πάβελ, ίσως μάθω γιατί με άφησε και ο μπαμπάς.
Παγωτό κανείς;
-Είμαι εντάξει. -Όχι, ευχαριστώ.
-Εδώ δουλεύει; -Ναι.
Όχι ότι με αφορά, αλλά γιατί το χρειάζεται αυτό;
Θέλει να ξαναφτιάξει τη ζωή του.
Νομίζω πως το έχει κάνει ήδη.
Και γρήγορα, σωστά;
Μου πήρε περίπου τρία χρόνια να προσαρμοστώ στον ρόλο του γονιού...
Εσένα ακόμα περισσότερο.
Αλλά ήμασταν δεκαέξι.
Ήμασταν εντελώς ανώριμοι, δεν είχαμε ιδέα τι σημαίνει να είσαι γονιός.
Τι;
Απλώς...
Τίποτα.
Μόλις θυμήθηκα ότι όταν σου είπα ότι είμαι έγκυος,
άσπρισες και άρχισες να τρέμεις...
Με αιφνιδίασες.
Παραλίγο να χεστείς πάνω σου.
Έτσι είναι.
Αλλά ήσουν πολύ γενναία.
Δεν ξέρω.
Και πολύ σέξι.
Όπως ακριβώς είσαι τώρα.
-Μην το κάνεις. -Τι;
Μην αγγίζεις τα μαλλιά μου, μη μου λες ότι είμαι σέξι.
Μα είμαστε καλά μαζί.
-Ξέρω πως το ένιωσες κι εσύ. -Μου λες τι ένιωσα δηλαδή;
-Δεν εννοούσα αυτό. -Δεν θέλω να σκεφτώ τι εννοούσες.
Όλη μου τη ζωή προσπαθούσα να ανταποκριθώ στις προσδοκίες.
Περίμενα κάποιον να με αγαπήσει με καλοσύνη,
και όταν χτυπούσε τα δάχτυλά του, έτρεχα σαν νυχτοπεταλούδα.
-Έχω κουραστεί. -Γιατί τα βάζεις με τον εαυτό σου;
Δεν ξέρω.
Αλλά βλέπω πώς αλλάζει ο Φίλιπ, και...
-Το θέλω κι εγώ. -Εντάξει.
-Απλώς θέλω να ξέρεις... -Όχι.
-Θέλω να το πω. Πρέπει να... -Όχι!
Γαμώτο.
Σ' αγαπάω, Κίκι.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Σ' αγαπώ τόσο γαμημένα πολύ.
Πώς ήταν;
Ωραίο παγωτό.
Μιλήσατε;
Όχι.
Έχει πολύ τριχωτά αυτιά.
-Φεύγουμε; -Ναι.
Υποτιτλισμός: Μάξιμος Γούτης plint.com