[ODGŁOS OTWIERANYCH DRZWI]
Siema...
[W TLE: CICHA, SPOKOJNA MUZYKA]
Siema, siema, siema, siema!
[SZEPTEM] Filip! Przestań! Dopiero usnęła. Filip, błagam cię!
- I co? I co? I co? - Przestań!
- Herbaty? - Nie, dzięki.
- Jak pokaz? - Spoko.
- Potem była impreza. - Impreza?
- To są sprawy zawodowe. - Taa...
Hej. Hej, hej.
Dziękuję, że zajmujesz się Tosią.
- Drinka? - Jest środek nocy.
Zasłużyłeś.
[ODGŁOS KOSIARKI]
- Znowu płacze? - Mmm... Nie.
Przepraszam.
Trzeba tu posprzątać.
Zrobić ci śniadanie?
Nie. Źle się czuję.
- No to powinieneś coś zjeść. - Nie, serio.
- Zaraz się porzygam. - Tym bardziej powinieneś coś zjeść.
[PŁACZ] - Ktoś się chyba obudził.
Fuck.
OLEK: Czemu płaczesz?
Martwię się o małą. Nie ma chyba temperatury.
Może brzuch ją boli, co?
- Głodna jest. - Głodna może?
Może to gorąc, co? Chodź. Chodź.
Gorąc jest. A głód jest? O, tak, tak.
- Filip, wrócisz na 21.00? - Postaram się.
Wróć od razu do domu. Bo ja mam występ w klubie.
- Weźmiesz małą? - Tak.
Chodź!
No nie patrz tak na mnie, no. Wiem, że chujowo wyszło.
OLEK: Filip?
- Chodź. [TOSIA MARUDZI]
Słuchaj, trzeba naprawić ten kran, bo kapie i kapie.
Teraz?
- Chcesz, żeby ci zalało mieszkanie? - Nie zaleje.
Ja mogę poszukać hydraulika. To nie jest problem. Tylko mi powiedz.
Nie. Sam to zrobię, ale później.
- Żeby nie było za późno. - Nie będzie.
Wstawisz wodę?
O, tak.
Słuchaj, możesz się iść myć. Ja jej zrobię jedzenie.
[TOSIA GAWORZY] - No już, już, już!
- Nie myjesz się? [TOSIA POKRZYKUJE]
Już, królewno. Już, już, już.
A, słuchaj. W lodówce są tylko jajka.
Ja potem muszę zrobić zakupy. Chcesz omlet? Na miękko? Sadzone?
- Nie musisz robić mi śniadania. - To nie problem.
Pomyślałem sobie, że, wiesz, wstaniemy, wyjdziemy na spacer,
potem zrobimy zakupy, tak?
Posprzątamy nasze gniazdko... Ile tego jest? Trzy?
- Trzy miarki. - Będzie błysk and fresh.
- Olek... - Zaraz będzie gotowe.
- Olek. - No?
Co do wczorajszej nocy...
- Żałujesz? [FILIP PARSKA ŚMIECHEM]
- Ciebie to śmieszy? - Nie, no...
Po prostu uważam, że to było kompletnie bez sensu.
- A ja tak nie sądzę. - Ale ja tak sądzę.
Nie ma co mieszać seksu i przyjaźni.
My jesteśmy przyjaciółmi?
- Mamy dobry układ. - Mamy układ?
Zajmujesz się Tosią.
- Jestem ci bardzo za to wdzięczny... - Ale nie było ci dobrze?
- Przecież to nie ma znaczenia. - Było czy nie było? Chcę wiedzieć.
Numerek z litości za opiekę nad dzieckiem,
czy po pijaku ci jest wszystko jedno?
Nie chcę, żebyś potem cierpiał.
- O, łaskawca się znalazł. - My nie będziemy razem.
Dlaczego?
No bo ja jestem na zupełnie innym etapie życia.
Nie widzę teraz przestrzeni na związek.
Muszę zająć się Tosią.
Nigdy nie ma dobrego momentu.
Przecież dogadujemy się.
Zajmuję się Tosią, tobą.
Nie rozumiem, dlaczego ty mi to mówisz, co?
Chodzi ci o ten kran?
Że... że tak powiedziałem?
Ja już nie będę... Przepraszam cię, nie będę tak mówił.
Po prostu chciałem, żeby było miło.
- Nie podobasz mi się. [DZWONEK DO DRZWI, SZCZEKANIE PSA]
[DZWONEK DO DRZWI, PUKANIE]
[PUKANIE, DZWONEK DO DRZWI]
[W TLE: NIEPOKOJĄCA MUZYKA]
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Zastałam Anię? - A kto pyta?
- A pan to kto jest? - To pani do mnie przychodzi.
Proszę pana, jestem właścicielką mieszkania.
To dzień dobry, dzień dobry. Ja jestem Filip, brat Ani.
Może pani wejdzie.
Nie mogę skontaktować się z pana siostrą.
Zalega z czynszem za poprzedni miesiąc i zbliża się termin w tym miesiącu.
Tak, to moja wina.
Siostra prosiła, żebym uregulował rachunek,
a ja zapomniałem.
- Do 10 każdego miesiąca. - Do 10 będzie miała pani pieniądze.
- A gdzie jest pana siostra? - Wyjechała.
Wyjechała na taki wyjazd służbowy. Nagły, w ogóle...
Więc musiała zastąpić kolegę, który miał wypadek.
Nie wiem, co się stało, ale to poważne.
- I pan opiekuje się jej córeczką? - Tak.
- Osiem tysięcy. - Za dwa miesiące.
- Czynsz. - Tak. Do 10 będzie miała pani.
Dzień dobry. Jeśli mam być tylko opiekunką,
to musisz mi zacząć płacić jak opiekunce,
bo nie wystarczy, że mnie raz przelecisz po pijaku.
Spierdalaj. Do widzenia.
Jedna skarga sąsiadów, a wyrzucę was na zbity pysk.
[GAWORZY] - No, wiem. Ja też.
Wiesz, gdzie sobie dzisiaj zostaniesz? U pani Beaty.
- Chodźcie. [W TLE: NIEPOKOJĄCA MUZYKA]
- No... Pani Beata jest bardzo fajna. [KOPNIAKI W DRZWI]
Kurwa, co się dobijasz, co?!
Myślisz, że nie mam nic do roboty, tylko do drzwi biegać?!
Czego chcesz?
No co? Co chcesz, no? Mówże, no.
[SYGNAŁ OCZEKUJĄCEGO POŁĄCZENIA]
[TOSIA PŁACZE] - Zajebiście.
Chodź. Felek, chodź.
Dzień dobry. Ja dzwonię w sprawie opiekunki dla dziewczynki.
Rok ma. Tak, jestem trochę w podbramkowej sytuacji.
Więc byłoby super. No, najlepiej, jakby pani tak była za 30 minut.
[ŚMIECH, SYGNAŁ PRZERWANEGO POŁĄCZENIA]
Hej! Hej! Felek! Sraj, dobra? Sraj! No, dawaj!
Tak, ja rozumiem, że jest środek roku i rozumiem, że żłobki są pełne,
ale jestem w naprawdę trudnej sytuacji. Chodź, Felek.
Felek, chodź tu. To do psa.
- Słucham? [SYGNAŁ PRZERWANEGO POŁĄCZENIA]
Chuj ci w oko.
Dobra. Proszę, Tosia.
[ODGŁOS KLUCZA W ZAMKU]
[TOSIA GAWORZY]
[ODGŁOS KLUCZA W ZAMKU]
[PŁACZ TOSI]
[WRZASK TOSI]
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Tak? - Ja do pana mecenasa Nowaka.
Dobrze. Napije się pan czegoś? Kawy? Herbaty?
W takim razie proszę tutaj poczekać, a ja pójdę po mecenasa.
[PŁACZ TOSI, W TLE: PRZECIĄGŁY PISK]
- Konferencyjna wolna? - Tak.
- Cześć. Chodźcie. - Cześć.
- Statystyki są bezwzględne. [PŁACZ TOSI]
Mało dzieci trafia do adopcji.
Samotnym osobom to się udaje rzadko.
A pomyślnych adopcji
dokonanych w zeszłym roku przez samotnych mężczyzn było zero.
Rozumiem.
Jestem z tobą szczery, bo twoja sytuacja jest skomplikowana, wiadomo.
[PŁACZ NARASTA]
FILIP: Chcesz wody?
- Bardzo odważna decyzja, Filip. - Dzięki.
Jesteś młody, samotny, bez stałej pracy.
Twoja orientacja seksualna nie jest atutem.
Na jakiś czas musisz przestać być gejem.
Opinię o potencjalnych rodzicach wydają najczęściej katolickie ośrodki.
Spoko, rozumiem.
[PŁACZ] - Przepraszam.
[SYGNAŁ] - Pani Dominiko, mogę prosić na chwilkę?
No, masz, masz. Napij się.
- Tak? - Zajęłaby się pani dzieckiem?
My byśmy sobie dokończyli rozmowę tylko.
A panu mecenasowi się wydaje, że jeżeli jestem kobietą,
to od razu potrafię i chcę zajmować się dziećmi.
A akurat ja nie lubię dzieci.
I nie zamierzam ich mieć. Coś jeszcze?
[PŁACZ]
- Ja ją chyba muszę przebrać po prostu. - Jasne.
No, chodź.
- Mogę? - Tak, tak, oczywiście.
Dobrze sobie radzisz.
Dzięki.
- Próbuję jej znaleźć opiekunkę. - A nie lepiej żłobek?
Opiekunka wie, jakie życie prowadzisz, kto przychodzi do domu,
sąd ją może wezwać na świadka. Może lepszy żłobek?
Okej.
Dzięki.
Filip...
To, co się wydarzyło wtedy w hotelu, nie może się powtórzyć.
Ty teraz musisz być jak coś...
Jak coś, co nie istnieje w naturze. Mężczyzna doskonały.
Ty masz być najlepszą wersją kogoś doskonałego, tak?
Okej. Czyli najlepiej nie być sobą.
Lepiej bym tego nie ujął.
[W TLE: PRZECIĄGŁY PISK]
- Dobrze się czujesz? - Mhm.
- Mogę skorzystać z łazienki? - Pewnie. Na końcu korytarza po prawej.
[W TLE: NIEPOKOJĄCA MUZYKA]
[ODGŁOS WYMIOTÓW]
ADAM: Słuchaj, oddzwoniła do mnie właśnie moja znajoma, prawniczka.
Nikt tak się nie zna na prawie adopcyjnym. Teresa to jest czołg.
Umówiłem was. Wraca z urlopu pojutrze.
Namiary na Teresę.
A, i kazała ci od razu zapisać się do opieki społecznej i do psychologa.
Co mogłem, to zrobiłem.
Dziękuję.
No to trzymam kciuki.
A co tam u Kiki?
Chyba najlepiej będzie, jak sam ją zapytasz.
Jasne, no tak.
Kiki, jestem pół godziny spóźniony na plan. Zajmiesz się Tosią?
No, ale się nie zajmie.
No, nie zajmie się. Po prostu się nie zajmie.
Kurwa, Kiki! Przespaliśmy się i się nie zajmie, okej?
Dobra, zajmiesz się nią czy nie? Okej. A Nina?
Aha. No dobra, to trzymaj się, na razie. Co?
Nie, ale umówił mnie z Teresą. Tak, dobra. Dobra, muszę kończyć, pa.
[PŁACZ TOSI] - Przepraszam. Przepraszam!
Sorry. Sorry!
[PŁACZ TOSI, W TLE: MUZYKA ELECTRO]
Wszystko jest okej. Dobra. Tak? Super? Jest git? Tak.
Dobra. Jest fajnie?
Tosiu?
[MAMROCZE Z IRYTACJĄ]
[TOSIA MARUDZI]
[WZDYCHA]
Nie! Nie! Nie!
Nie!
Chodź tu.
MAREK: Dziękuję. Pozdrawiam.
Ty będziesz z dzieciakiem do pracy przychodził?
Opiekunka się rozchorowała.
- Jak ty to sobie wyobrażasz? - Wyluzuj.
Wiem, masz ciężki czas. Ale, Filip, ty i dziecko?
- Będziesz brudne dupy wycierał? - Jedną dupę.
Skup się na mojej pracy, a ja się skupię na moim życiu.
Robię to, tylko że to zaczyna być bez sensu.
Marek. Wyprowadzisz Felka?
Teraz?
Dzięki.
- Zajmiesz się małą? - MAKIJAŻYSTKA: Ja?
Jak ty to sobie wyobrażasz? Ja też w pracy jestem.
Wiesz, ona śpi. Wystarczy na nią spojrzeć.
- Ja myślałam, że ty jesteś gejem. - Też tak myślałem.
[TRZASK MIGAWKI] - KOBIETA: No, mamy. Pięknie. Dziękuję.
Możemy ten zegarek przesunąć, Pati? Dzięki.
Gdzie jest Filip? Filip, stań obok Pati.
Mamy to. Gdzie jest muzyka?
Nie no, błagam was! Dość! Pięknie jest.
- Dzięki. - Fajnie, dzięki.
MAREK: Ty, słuchaj.
- Klucze zostawiłem w garde... - Marek!
W garderobie. Pies zesrał się na kanapę.
- To jest patologia. - KOBIETA: Możemy?
Filip.
Filip!
Patrz w moją stronę.
[GŁOŚNA MUZYKA RAP]
Filip!
- 15 minut przerwy. Przebierzcie się. - FILIP: Co tam?
- Filip, skąd ona ma sińca? - Którego?
- Ma więcej sińców? - Jak każde normalne dziecko.
- Musisz uważać. - Wiadomo, że trzeba uważać.
Byłem wczoraj na imprezie i... Nie no, spoko, ale miałem opiekunkę.
- Usiądziesz na fotel? - Sekundkę jeszcze poprosimy, dobra?
- I... - Ale to jest małe dziecko.
- No, okej. - [POGODNIE] Co?
- A skąd to oparzenie tutaj ma? - Nie, no co ty, też przez przypadek.
Żarem od papierosa. Wiem, jak to brzmi, ale to było niechcący.
Wcale nie płakała aż tak bardzo.
Od razu jej to przemyłem.
Chciałem iść do apteki, ale nie mogłem.
- Musiałem być tu. - A co ona się tak po cipce drapie?
Ty chyba nie myślisz, że ja... Ja nie jestem zboczeńcem.
- Nikt tego nie powiedział. - Nie jestem pedofilem!
- Naprawdę staram się... - Wszyscy widzą, że się starasz.
Ja dziecko zostawiłam w sklepie i zorientowałam się dopiero na parkingu.
Z tym swędzeniem idź do lekarza. To jest jakieś odparzenie.
- Zdarza się. - Spoko.
[SYGNAŁ KARETKI]
REJESTRATORKA: Wtedy bez kolejki, tak?
- Dzień dobry. - Dzień dobry. Słucham.
- Z małą jest problem. - Książeczka dziecka.
Nie mam.
Nie mam żadnej książeczki. Ale nie widzi pani, że ona cierpi?
- Co jest dziecku? - Ma wysypkę.
Człowieku, to jest SOR!
- No to gdzie ja mam z nią iść? - Nie wiem. Może do lekarza?
Słucham.
Niestety zapomniałem książeczki zdrowia dziecka.
Poradzimy sobie z tym. Co dolega maluszkowi?
No, ja ją normalnie kąpię
i daję jej jeść, je, i mierzyłem jej temperaturę...
I nic.
- Ale pojawiła jej się wysypka. - A gdzie?
- Tam na dole. - To znaczy na nogach?
Nie no... Wyżej niż kolana i niżej niż brzuch.
Dobrze. Niech pan pokaże.
O matko! Co pan tu zrobił?
Ja jej nic nie zrobiłem.
Tu jest zakażenie bakteryjne. Dziecko ma ranę.
Jak państwo dbacie o higienę?
- No... kąpię ją. - Chyba pan żartuje. Jak pan kąpie?
- Polewam ją w tamtych miejscach. - W jakich miejscach?
- To jest srom. - Dobra, rozumiem.
No chyba jednak nie.
Ja po prostu nie chcę, żeby ktokolwiek pomyślał, że ja...
- Ale co sobie pomyślał? - Ona ma prawo do swojej intymności.
- Nie chcę jej naruszać. - Dziecko samo się nie umyje.
Albo pan, albo żona musicie o to zadbać.
Moja żona zmarła tydzień temu.
No. Tak że ja po prostu jeszcze nie umiem tego wszystkiego.
- Bardzo pana przepraszam. - Spokojnie, nie wiedziała pani.
- Proszę przyjąć moje kondolencje. - Dzięki.
Proszę się nie martwić. Leczenie będzie proste.
Tylko trzeba zadbać o higienę.
My byśmy chcieli zapłacić za wizytę.
Dobrze. No to będzie 450 zł.
- Kartą? Gotówką? - Kartą.
[MUZYKA DUDNI Z ODDALI]
[PIOSENKA KOŃCZY SIĘ, OKLASKI]
Dziękuję.
[NASTROJOWA MUZYKA GRANA NA PIANINIE]
[ŚPIEW] Gdy byłeś wcześniej tu
Unikałem spojrzeń twych
Jesteś jak anioł
Wyciskasz dotykiem łzy
Wirujesz jak piórko
W świecie przepięknym tak
Chciałbym być boski
Jesteś tak, kurwa, boski
Ale ja jestem chory
Pokręcony
Co, do cholery, robię tu?
Jestem tu obcy
[WOKALIZA]
On...
Wybiega znów za drzwi...
On... Wybiega znów...
Ucieka znów, znów, znów...
Znów
[MUZYKA CICHNIE, ENTUZJASTYCZNE OKLASKI]
Dziękuję.
Hej.
Zapomniałeś mi czegoś jeszcze powiedzieć?
Bo to, że jestem chujowy, to już wiem.
- Chciałem cię przeprosić. - Daruj sobie.
Okej.
Coś jeszcze?
Nie zdawałem sobie sprawy, że to takie trudne.
Zajmować się małym dzieckiem samemu.
Dziękuję ci za pomoc.
Piękny występ.
- Słodziak. - Nie zesraj się.
Zostawiłeś jej ulubioną zabawkę.
Dzięki.
- Bez niej by nie zasnęła. - Filip, przestań.
Przestań z tym "dziękuję" i "przepraszam".
Bo w kółko to powtarzasz. Tylko "dziękuję" i "przepraszam".
- Ja wiem, że... - Jak ty, kurwa, nic nie wiesz. Nic.
- Staram się. - Nie rozśmieszaj mnie.
Tobie się wydaje, że jak zdecydowałeś się na szlachetny gest, to wystarczy?
Cała reszta zrobi się sama? A ty będziesz dalej prowadził zabawowe życie?
Ona potrzebuje ojca, Filip, a nie pijanego wujka.
Ty masz poważny problem, człowieku.
- Poważny problem. - Nie przesadzaj.
Wiesz, po co tu przylazłeś? Po prostu Tosia cię dojechała.
I zrobisz wszystko, żeby ktoś się nią zajął.
I to najlepiej za darmo. I w dupie masz, co ja czuję!
Spokojnie. Niepotrzebnie się fatygowałeś,
bo ja nie skoczę z mostu z twojego powodu.
Niestety, ale moim zdaniem nie nadajesz się na ojca.
Okej. Podjąłeś szlachetną decyzję.
Poczułeś się lepiej. Uspokoiłeś wyrzuty sumienia i znowu to samo.
Inni muszą odwalać za ciebie całą robotę. Jak zwykle.
Spójrz wreszcie prawdzie w oczy.
Przepraszam.
Przestań, kurwa, przepraszać.
[W TLE: SPOKOJNA MUZYKA]
GŁOS KOBIETY, PO ANGIELSKU: Ale
Gdy czas oddala istnienia
Trzymaj się swego
Gdy wszystko jest płynne
niczego nie można być pewnym
Trzymaj się swego
Trzymaj, aż je poczujesz
Ciemne, gęste i mokre jak ziemia
Niezmierzone, słodkie i jasne Jak powietrze
Gdy pozostaje jedynie świadomość,
że czujesz to, co czujesz
Trzymaj się swego
Poproś dłonie, by znały to, co trzymają
Wiem, że dni przemykają w piszczących porywach,
Ale odetchnij
I poznasz, że to twoje
Chwiejąc się jak otwarte drzwi gdy nadchodzą burze
Trzymaj
Czas jest nawałą, a miłość misją
Szukamy powołań,
a potem, w remisji żałujemy braku cierpliwości
i czasu dla naszych dzieci
Wczuj się w każdą podjętą decyzję
Podejmij, trzymaj
Trzymaj się swego
Trzymaj ukochanych
Ich dłoni
Ich piersi w swoich dłoniach Jakby te dłonie były ich stanikiem
Unoś ich twarze jak modlitwę
Trzymaj całą noc, dotykaj
wytrzymaj, nie wstrzymuj
Trzymaj swoje
Każdy ból, każdą pretensję
Każde ukłucie wstydu
Każdy dzień spędzony na ściganiu się w głowie z demonem
Trzymaj
Znaj wilki, które na ciebie polują
Z czasem będą psami, które przynoszą ci kapcie
Kochaj je
a poczujesz, jak cię całują, gdy przyjdą cię kąsać
Gorące nosy, krwawe pyski ryjące twe głaski
Trzymaj
Nic, co da się kupić
Nie uczyni się bardziej pełnią
To wszystko karmi się naszym poczuciem braku
I dlatego szukamy szczęścia w tym,
czego zapragniemy akurat w danej chwili
I dlatego nie da się tego tam znaleźć
Dlatego będziesz tam tkwić
z ukochanym, o którego walczyłaś
W samochodzie, na który harowałaś latami
Z pierścionkiem, o którym marzyłaś całe życie
A gdzieś tam
wciąż nie będziesz pewna czy tego naprawdę chcesz
Przestań pragnąć
Trzymaj się swego
Ale jeśli ci dobrze, gdzie jesteś,
z kim jesteś
Niepotrzebne ci nowe kosmetyki
nowe stroje
czy nowe garnki
By gotować nowe wspaniałe rzeczy dla nowych wspaniałych ludzi
Byś sama poczuła się jak nowa wspaniała osoba,
którą uważasz, że powinnaś być
Szczęście jako brand
to nie szczęście
Jesteśmy mądrzejsi niż myślą
Mają nas za idiotów, ale to ich problem
Gdy zachowujemy się jak idioci
staje się to naszym problemem, więc trzymaj się swego
Oddychaj głęboko na mroźnej plaży
Smakuj sól przyjaźni
Zauważaj kroki nieznajomych
Trzymaj się swego I spraw, by było zaraźliwe
Opracowanie i redakcja napisów dla niesłyszących na zlecenie HBO:
TRANSPERFECT MEDIA POLAND i Fundacja Siódmy Zmysł - Karolina Woicka