W szpitalach klinicznych jedno się nie zmieniło:
wypalenie zawodowe stażystów.
Przykro mi, że ma pani małą bliznę,
ale przypomnę, że pani żyje.
- Nie ma za co. - Dr. Green. Miłego piątku.
- Masz plany na weekend? - Tak. A kto nie ma?
Pacjentka z 402.
Jest martwa. Podpisz.
Jesteś cudowny.
Mam wybrać między bólem odbytu, zaparciami a penisem?
Dawno nie widziałem górnej połowy.
To jedna z wad tej pracy. Chyba że jest się Winstonem.
- Pójdzie na proktologię. - Tak.
Uwaga, zbierzcie się.
Pora ich zainspirować.
To bardzo trudna praca,
ale pamiętajcie: „Trudne drogi prowadzą do pięknych miejsc”.
To z kartki z życzeniami?
Nie, Dashana.
Z czekoladek z motywującą wiadomością na opakowaniu.
Odpal kolejną maksymę.
No i „bądź kobietą, która jest w tobie”.
Zastanówcie się.
Rany, masz szokująco gładkie dłonie.
Nie mam takich od urodzenia. To zasługa rękawiczek nawilżających.
- Chcesz? - Wiesz co?
Nie… Są twoje. Jeszcze się uzależnię.
Nie ma za co.
Stary, co to miało być? Ta dziewczyna to petarda.
Rozmawiała z tobą.
Nie zauważyłem. Co mi jest?
To te damskie cukierki. Wpływają na twój testosteron.
- Czuję się silny i wolny. - Dawaj.
Posłuchaj mnie.
Kocham cię, ale nie zniosę już SMS-ów o 3.00,
jaki to jesteś samotny.
Jestem fanem ciebie i Bullsów.
Jesteście w dołku, ale ktoś musi wygrać.
To kradzież.
- Nieprawda. - Tak!
KONSERWATOR
Zmarnowana szansa u dziewczyny marzeń mnie zdołowała,
ale konserwator i ja mieliśmy swój tajny rytuał.
- Bądź silny. - Ty też.
Damy radę.
- Gdzie się szwendasz? - Cześć, Jordan.
Od czasu diagnozy Coxa Jordan nie daje mi spokoju.
Nie możemy czekać.
Łuski Jordan prawie wyschły.
Pozwalam na to, bo jesteś chory.
To wina jego mamy.
Też była słaba genetycznie. Ja mam krew wikingów.
Pewnie ułatwia plądrowanie czy coś.
No dalej. Przydaj się na coś. Co z nim?
Daruj sobie. Czuję się świetnie. Skończyliśmy.
Perry, wiesz, że muszę ci zrobić badania krwi,
sprawdzić OB i CRP.
I jeszcze badanie fizykalne.
Rób to, co ja.
Gdy go dotkniesz, wyobraź sobie mojego trenera Jamiego.
Tak będzie znośniej.
Rozbierz się.
I chętnie zobaczę to zdjęcie Jamiego.
W porządku, Ash?
Straciłem pacjentkę.
Przykro mi.
I wylądowałem w strefie przyjaciół Amary.
Friendzone.
Mój drogi, znam to uczucie.
Jeszcze się to zmieni.
Asher dostał w emocjonalne jaja, a mnie ucieszyło, że nie jestem stażystą.
Stare problemy miałem już za sobą.
Miłego dnia.
Woźny?
- Tęskniłeś? - W garniturze.
Woźny od Woźnego.
WOŹNY
Hoży doktorzy: powrót
Trzydzieści lat.
W sumie tylko 17.
Więc kiepsko się zestarzałeś.
Co tu robisz?
Wiesz co? Nieważne.
Jestem tu szefem. Nie masz nade mną władzy.
Mam.
Nie jesteś tu jedynym szefem.
Patrzysz na szefa Komisji Wspólnej.
Jesteś w Komisji?
Więc o nas słyszałeś.
Zrobię inspekcję całego budynku.
Będę w twoim biurze.
Zmieniłem zamki.
Przywróciłem je.
Pan Jensen był na przedślubnej kolacji córki.
Nie skończyłam.
Zwymiotował i zemdlał.
Cofam to.
Nic mu nie będzie? Ślub już jutro.
Skarbie, za nic go nie przegapię.
Mój tata nie przyszedł, bo miał zjazd drużyny pływackiej.
Do ołtarza prowadziła mnie najbardziej męska ciotka.
Znam szamana, który mógłby pomóc poradzić sobie z tą traumą.
Wczoraj mój psychiatra mamrotał „Jezu”,
- więc powinnam spróbować. - Tak.
Skarbie.
To dziewczyna J.D.
Bądź skrzydłowym kumpla.
Chwila. Mam podrywać inną?
- To chyba pułapka. - Wcale nie.
J.D. za często u nas bywa.
Jest jak piąta córka.
Wiesz co? Masz rację.
Jeśli mam odkurzyć podręcznik podrywacza i oczarować ją, by się ze mną przespała,
tak zrobię. Dla nas.
Nie to powiedziałam.
Hej, lola.
Będę szczery, mała. Jesteś niezła.
W sklepie chciałaś kupić czekoladę i pomyślałem:
„A niech mnie. Ma, co trzeba, i lubi czekoladkę”.
Może wspomożesz brata i wklepiesz mu numer do komórczaka?
Co powiesz?
Naprawdę wypaliłeś z takim tekstem?
Brednie z lat 2000 typu „mała to, mała tamto”?
- Tylko… - Pewnie miałeś lamerski fryz na kwadrat.
Mój był super.
Teraz już nic nie rośnie.
Straciłem nawijkę. Jakbym się przeterminował.
Wiem, to urocze.
To ona. Wiedziałem, co robić, choć wyszedłem z wprawy.
Zaraz. Turk nauczył mnie, co mówić.
Hej, mała, jesteś niezła.
Zawezwę cię.
Mówi się „zawezwę” czy „wezwę”?
Co robisz?
Ćwiczę, co powiedzieć, by poznać nową kobietę.
Powiem to w imieniu wszystkich kobiet: spróbuj z facetami.
- Mogę ci w czymś pomóc? - Owszem.
Perry nie szanuje cię jako lekarza.
Odmawia wykonania zleconych badań krwi.
Dlaczego? To tylko dwie minuty i po bólu.
- Dlatego Elliot cię zostawiła? - Żegnaj.
Jordan, kopę lat.
Wiem, całe szczęście.
Przyjmiesz tę nadal wredną piątkę?
Tak.
Spójrz na to.
Bez nadziei, przytłoczeni śmiercią. Każde z nich ze zgarbioną,
pokonaną postawą wypalonego stażysty.
TikTokerka pierwsza się złamie.
- Boże, co z tobą? - Masz rację.
Potterowiec też za chwilę wyleci z Hogwartu.
Ja się prawie poddałam na stażu.
Dr Kelso podrzucał mi wizytówki
klubów go-go, które wzięłyby „łkającą blondynkę”.
Nie będę ich dobijać. Pomogę im.
Życzę powodzenia.
Wiem, że to był gówniany dzień,
ale chcę wypisać ojca na ślub córki. Kto pomoże?
No to inaczej. Wszyscy pomożecie.
Mogłam iść w striptiz.
Próbowałem. To nie takie fajne.
Co się dzieje?
Nie szanujesz mnie jako lekarza?
Próbuję ci to powiedzieć od 20 lat i w końcu załapałeś.
Jestem z ciebie dumny.
Co jest? Czemu nie zrobiłeś badań?
Zdradzę ci tajemnicę.
Jak stukniesz w tamtą ścianę,
znajdziesz tajną skrytkę Kelsa z pornosami z lat 30.
Oglądałeś kiedyś sprośny film ze slapstickową muzyką graną na pianinie?
Nie.
Przestań mnie wkurzać i mów, co się dzieje.
Dobra. Mam wrażenie, że terapia działa. Dobrze się czuję.
Jeśli zrobię badania
i wyjdzie co innego,
to mi przejdzie.
Posłuchaj.
Wierzę, że w trakcie leczenia
dobre nastawienie może sporo zmienić.
Ty mnie tego nauczyłeś,
więc zmień nastawienie
i zrób te badania.
I szanuj mnie jako lekarza.
Dobrze.
Zgadzasz się na wszystko?
Nastawienie i badania.
Gdybym zaczął cię szanować, kazałbym wyssać
z siebie całą krew, bo to znaczyłoby, że mam demencję.
Wspaniała pogadanka lekarza z pacjentem.
- Wyjdź z mojego gabinetu. - Jest mój, ale to omówimy kiedy indziej.
Wynocha!
Rany, koleś z lat 2000.
Przepraszam za dziwne zachowanie męża.
- Próbował mnie poderwać. - Wtedy
- bym to zrobił. - Spokojnie.
Dobra.
Uważamy, że jesteś urocza…
Przerwę ci.
Nie oceniam waszego stylu życia, ale jestem tradycjonalistką.
Szukam miłego, wrażliwego faceta,
który woli musical od futbolu.
- Boże, jesteś idealna. - Naprawdę.
Pójdziesz z nami na górę?
To zajmie kilka minut.
Idę stąd. Jeśli pójdziecie za mną, krzyknę: „Uwaga, niebezpieczeństwo”.
Jestem dość niska, więc mogę uchodzić za dziecko.
Musimy znaleźć inną gorącą laskę, która pójdzie z nami do łóżka.
Odbiło ci?
Jaki jest nasz cel?
Wypisać pana Jensena na ślub.
Poproszę o okrzyki od reszty.
Szybka D mówi za grupę.
Dobra. Może mieć niedrożność jelit. Co robimy?
Trzeba zmusić jelita do pracy?
Tak. Kiedy się dowiemy, czy to działa?
Gdy, jak to mówicie, wypuści gazy.
To kwestia kupy i bąków.
Blake, Tosh, neostygmina. Asher, tomografia.
Amara, Dashana, sonda żołądkowa.
Damy radę.
Czujesz się pominięty?
Trzeba było nie być wrednym.
Teraz omija cię hype na grupie.
Ty jesteś największą suką w budynku.
Może i tak, ale kocham te dzieciaki. Patrz.
Tosh, masz fatalną fryzurę. Idź się uczesać.
Wyglądasz, jakbyś w nocy figlowała.
Niezły vibe.
- Chciałabym. Kumam. - Kumam.
Takie IQ, a jesteś za głupi, by dostrzec, że jesteś wredny.
Patrz, jak odchodzę.
Nie panikuj.
Znalazłem bombę.
To toster.
Wiem.
Można go zmienić w wybuchający toster? Tak. Nie raz tak robiłem.
- Po co? - By uniknąć spłaty długów.
W szpitalu ze skompresowanym tlenem
to jak bomba.
Chcesz przejść inspekcję?
- Tak. - Dobrze.
Pozbądź się tych pojemników.
Ograniczenie szczurów o dziesięć procent pomoże.
Wiesz co? Nie wierzę, że jesteś z Komisji Wspólnej.
Zadzwońmy do nich.
O nie, przyłapali mnie.
Potrzymaj, muszę odebrać.
Komisja Wspólna, proszę słuchać, bo menu uległo zmianie.
Czas filmowy, wciśnij jeden.
Dla dwojga, wciśnij pięć.
Nie olewaj mnie.
Zależy mi na tym miejscu.
Doktor blondynka, doktor łysy.
Todd, jego nie lubiłem.
Odbarczyliśmy go. Daliśmy leki na pobudzenie perystaltyki.
Na co czekamy? Tosh.
Aż puści wiatry. Było dobrze?
- Strasznie. - Doktor Reid.
I po niedrożności.
Wreszcie coś, czego dawno nie widziałem na twarzach stażystów.
Trochę radości.
Co się dzieje?
Blok serca.
- Przygotuj elektrody. - Tato?
Ale to nigdy nie trwa długo.
Wyniki nie były lepsze.
Wiesz co, staruszku? Miałeś rację.
Przyjąłem pozytywne myślenie, ruszyłem tyłek i nawet znalazłem energię,
by kopnąć w automat,
bo nie chciał wydać mi chipsów.
Więc znów jestem sobą.
Dawaj dobre wieści.
Perry, niestety nie na takie wyniki liczyliśmy.
Nie wiem dlaczego…
ale leczenie nie działa.
A niech mnie.
Dzień dobry.
Masz wyniki badań?
- Jeszcze nie. - Dlaczego? Minął dzień.
- Co się dzieje? - Robię śniadanie.
Jezu, Perry.
Poproszę śmietankę.
- Klin klinem. - Rany.
Wciąż spałem, więc nie wiedziałem,
co dr Cox miał na myśli, pisząc: „Nic jej nie mów”.
Dzień dobry, słoneczko.
Teraz rozumiem.
Wiedziałam, że nie zastanę tu seksualnie zaspokojonej kobiety,
więc wyważyłam drzwi.
Teraz muszę zatrudnić kogoś, kto wie, jak to naprawić.
Jesteś ordynatorem, więc czemu wciąż nie ma wyników Perry’ego?
Kłam, ale wiarygodnie.
Boję się konfrontacji.
Zbyt prawdziwe.
Powinieneś zmienić zaimki.
Pokaż, że masz jaja.
Ubieraj się. Odwieziesz mnie. Wzięłam Ubera,
bo wciąż jestem wstawiona po porannej kawie.
Obciążenie organizmu przez niedrożność
ujawniło wadę serca, która na szczęście jest uleczalna.
To dobre wieści.
Doktorze Turk.
Mam przekazać złe wieści?
Zamknij się i mów.
Wiem, że to dzień ślubu, ale dziś musimy wszczepić rozrusznik.
Chcę, byś wzięła ślub.
Przełożymy go.
Damy wam chwilę.
Świetnie zajęliście się panem Jensenem. Proszę o radość.
- Nie czuję tego. - Szybka D, dawaj.
Nie warto.
Czasem nie cierpię tego miejsca.
Ja czasem też.
Przykro mi, że pacjent nie dotrze na ślub.
- I? - I nic.
Jestem miły.
Chwila. Ślub może się odbyć tutaj.
Zabieg dopiero za kilka godzin.
Ślub ma być w tym szpitalu?
To obrzydliwe.
My się tu pobraliśmy, Kevin.
Więc to piękne.
W razie czego dajcie znać.
Jeśli tak ma wyglądać bycie miłym, to wracam do bycia suką.
Czemu Jordan nie wie o twoich wynikach?
Dlatego też oglądałem dokument o Jordanie
po osiem minut w toalecie.
Żeby nie widziała, jak płaczę.
Turk zrobił to samo, ale słyszałem, jak łkał.
Dla niej muszę być silny i niezniszczalny. Powinieneś to rozumieć.
Zawsze chciałeś, bym ja wspierał ciebie.
I choć tobie mam to za złe,
to nie przeszkadza mi, gdy ona czasem tego potrzebuje,
bo pozwala mi uprawiać z nią seks.
Wiesz, co jest lepsze od seksu?
Intymność emocjonalna.
Powtórzysz to głośniej?
- Nie, słabo wyszło. - Słuchaj.
Następnym razem, gdy nas zobaczysz, powiedz to tak,
jakbyś mówił to po raz pierwszy, a ja będę gotowy.
Nie będę kłamał.
Ale zagram.
Gdy tak rozmyślałem nad rolą,
pocieszał mnie fakt, że stażystom w końcu coś się udało.
Mocą nadaną mi przez postępowy kościół internetowy
ogłaszam was mężem i żoną.
Pocałuj pannę młodą.
Łatwo się przyzwyczaić do tego, że w szpitalu dzieją się same złe rzeczy.
Ale gdy wydarzy się tu coś pięknego…
To naprawdę wiele zmienia.
Dobra robota.
Elliot pokazała im, jak znaleźć światło w ciemności.
Uśmiech!
I choć było miło, nadszedł czas na występ.
Nie takich wyników oczekiwaliśmy. Przykro mi.
Perry.
Jordan, skarbie, zawsze wiem, kiedy zaczynasz się wzruszać. Spokojnie.
Nic mi nie jest.
Nawet jako pacjent uczysz mnie, jak być lepszym lekarzem.
Po mistrzowsku.
Nie ma za co. Walka zaczyna się dzisiaj.
Chodźmy.
Czekaj.
Mój wariograf wyje głośniej, niż gdy chcesz słuchać o moich snach.
- Jest w nich wredny. - U mnie też.
Wiedzieliście od początku?
Tylko na tyle cię stać po 12 obozach teatralnych?
- Szyłem kostiumy. - Co jest, Perry?
Przepraszam…
Lubię to, jak mnie postrzegasz. Nie chciałem tego stracić.
Jeśli to pomoże, moim zdaniem zawsze byłeś mazgajem.
Czemu ja raz nie mogę być tą silną?
Dobrze.
Nie gap się tak, bo zaczniemy pobierać opłaty.
Chcę mieć to, co wy.
Nie ma szans.
Masz za niski próg bólu.
Nieważne.
Nie zepsują mi nastroju.
To inny toster, który kupiłem ci w prezencie.
Nie podłączaj go tu.
- Dopiero w domu. - Nie, dziękuję.
Włożę ci go pod samochód.
Uciekaj. Dokądkolwiek.
Mam pacjenta.
Dzień dobry.
Dzień dobry. Cześć. To ty.
- Witam, jestem… - Charlie.
- J.D. Miło mi. Oficjalnie. - Mnie również.
Babciu, mówiłam ci o przystojniaku, który ukradł mi słodycze.
Dobra, pora ją wezwać.
Jeśli masz później czas,
poszłabyś ze mną na wesele zupełnie obcej osoby?
Chyba już pamiętam, czym jest zabawa.
Druga z prawej.
Zostanę jej złą decyzją.
Ona gapi się na mnie od ceremonii.
Nie.
Notuj.
Ukradła ci dziewczynę.
Chodź, zatańczymy.
Dwa pinty jasnego Penny’s.
- A ty? Chcesz zatańczyć? - Ja nie tańczę.
Fajnie.
Co? Zwal to na alkohol.
- Jeszcze nie piliśmy. - Motyla noga.
Dobra.
Naprawdę cię lubię.
Od początku.
Jesteś słodki i zabawny i zasługujesz na kogoś, kto też tak myśli.
Chodzi o mnie.
- Fotobudka? - Tak.
Ostrzegam, jest tu moja była, ale się przyjaźnimy.
Nie będzie dziwnie.
- Jest piękna. - Tak.
Jaka była w łóżku?
- Poważnie? - To był żart.
Boże, jesteś strasznie spięty. Przyniosę ci drinka. Co chcesz?
Tylko nie appletini.
Męskie piwo.
- Gładko poszło - Jasne.
- Przemycić ci appletini? - Właśnie miałem pisać.
Trochę alkoholu naprawdę rozluźnia.
Turk musi iść na siłownię.
Taki jest nasz świat.
Nieważne, jak jest ciężko, możemy na siebie liczyć.
Wspieramy się nawzajem i wspólnie płaczemy.
Nawet podejmujemy złe decyzje.
Choć udawałem, że lubię coś,
co smakuje jak mocz wielkiego niedźwiedzia,
uśmiech był prawdziwy.
Przydałby mi się przyjaciel.
Jeśli ktoś z rodziny ma problemy, pomagamy.
Muszę iść do pacjenta. To dość ważne. Mogę zadzwonić później?
Sądzisz, że się napalę, bo ratujesz komuś życie?
Masz rację.
- Zadzwoń. - Tak zrobię.
Nie poznawaj nikogo.
Dr Cox poprosił, bym wrócił do Najświętszego Serca i coś zmienił.
Nie wiem, czy już się udało.
Ale gdy patrzę na studentów i swoich przyjaciół…
czuję wdzięczność za to, jak ta praca na mnie wpłynęła.
Pora pomóc temu, który w końcu przyznał, że mnie potrzebuje.
„To nie było do ciebie”.
Za późno.
SZPITAL ŚWIĘTEGO SERCA
Chciałeś wyjść bez pożegnania?
Miałem taką nadzieję.
Listę rzeczy do naprawienia zostawiłem jemu.
Poznaj mojego syna.
Hej, doktorze D.
Konserwator to syn woźnego?
Nieźle. Gość mnie uwielbia.
Super, że tata załatwił ci tu pracę.
- Słucham? - Co?
Masz mojego syna za dziecko nepotyzmu?
Nazwał mnie nepo woźnym?
- O nie. - Tak, synu.
Mówiłem ci, że świat jest okrutny.
Myślisz, że sam nie dostałbym pracy?
Zapłacisz za to.
Proszę. Porządek przywrócony.
Myślałem, że damy radę.
Nie damy.
Auf Wiedersehen.
Napisy: Karolina Gruszczyńska