Spotkania ze stażystami są najlepsze. Zwłaszcza gdy mam podchwytliwe pytanie.
No dobrze, moje piękne nieukształtowane umysły,
kto mi wskaże przyczynę dysurii pana Billingsa?
Może to przez kamienie nerkowe.
- Źle. - Zwężenie cewki moczowej.
- Źle. - A przerost prostaty?
Same dobre pomysły. I wszystkie błędne.
Przygotujcie się. To chlamydia.
W domu opieki bawią się jak na festiwalu.
- Co, panie Billings? - Tak.
On to rozumie.
Dlatego babcia nie chce, bym ją odwiedzała?
Tak, Tosh, twoja babcia uwielbia trójkąty.
- To prawda. - Tak.
Bzykanko do końca. Piona.
W rzeczy samej.
Oni myśleli o bzykaniu się staruszków,
a ja o byciu szefem mojej byłej żony.
- J.D. Szybkie pytanie. - Oho.
Co, do diabła? Zmieniłeś badania mojej pacjentki?
Jestem twoim szefem, więc to też moja pacjentka.
- Nieprawda. - Wszyscy pacjenci są moi.
Czyżby? Dobrze.
Nie patrz w kartę. Co dolega pani Goldberg?
Na podstawie moich obserwacji podejrzenie ciąży.
To nie jest śmieszne. Nie możesz zmieniać moich zaleceń.
Elliot. Jestem ordynatorem i wprowadzam ulepszenia.
Nie obchodzi mnie to.
- Minęło dziesięć lat. - A czym się zajmuję?
Chyba będzie trzeba wybrać jedno.
A z jaką inną parą będziemy się spotykać?
- Z moją siostrą i jej mężem. - Nienawidzimy ich. Tylko ja tak myślę?
Nie dość, że J.D. wrócił,
to jeszcze wykorzystuje swoje stanowisko przeciwko mnie. Patrz.
Zainstalował je, a wie, że w moim przypadku nie działają.
Może nie mogę złapać rytmu?
A może go nie masz.
J.D. je zamontował, żeby mnie wkurzyć.
Ja też mam z nimi problem.
Ale myślałam, że po prostu są rasistowskie.
No proszę.
Urazy z małżeństwa przejmują nad wami kontrolę.
Ogarnij się.
Nie jest łatwo, ale ręce już umyłam.
Wiem, że muszę ogarnąć sytuację z Elliot, zwłaszcza że jestem jej szefem.
Doprowadzasz ją do szału, gdy tak mówisz.
Nie lubi tego.
Carla chce znaleźć nową parę znajomych.
Utrzymaj pokój, żebyśmy mogli się spotykać.
Najwyżej unicestwimy każdego, kto stanie między nami.
- Tak. - Dobrze.
Co zrobicie z każdym, kto stanie między wami?
Kochanie, jesteś całym moim światem,
ale to przyjaźń życia, prawda?
Jedyna w swoim rodzaju.
Nie chcesz uprawiać więcej seksu?
Powodzenia w przyszłych przedsięwzięciach.
Turk!
hoży doktorzy: powrót
W mojej ośmiomiesięcznej karierze nikt mnie tak nie potraktował.
I dobrze. Popłacz sobie w samochodzie.
Co noc w nim płaczę.
Siostro, zawieź pana Sharpa do jego sali lub szybu bez windy.
Nie mów tak do pacjenta.
Ten gość to koszmar.
Powiedziałam, że ma wysoki cholesterol, a on zażądał lekarza faceta.
A potem dał mi jedną gwiazdkę.
Lekarzom na potęgę wystawia się opinie na portalach.
Tu jest napisane: „Nie rozumiem ani słowa.
Szkoda, że piękniś nie ma napisów”.
No nie wiem. Ja mam same trzy gwiazdki.
Maksimum to pięć.
To wiele zmienia.
Będziecie krytykowani przez całą karierę.
To powinno się od was odbijać jak kule od bransoletek Wonder Woman.
Przydałaby się bardziej męska metafora.
Recenzje zostają na zawsze. Czytał pan swoje?
Tosh, jestem doświadczonym lekarzem.
Nie czytałem ich od lat i nie zacznę teraz.
Zacznę, jak tylko się oddalę.
Opieka zdrowotna to branża usługowa.
Klient ma zawsze rację.
Pozwólcie mi umrzeć.
Skrajna niewydolność serca brzmi kiepsko…
Kardiolog powiedział, że będę nosić serce w plecaku.
Nieprawda. Pompa serca jest wszczepiana.
W plecaku znajduje się zewnętrzny system operacyjny.
Albo w stylowej torbie dla pacjentki z chorobą serca.
Rany, biorę.
Nie lubię gadżetów.
Bez tego w każdej chwili może pani dostać zawału.
Proszę pomyśleć o rodzinie.
Nie utrzymuję kontaktu z mężem. Nie mamy dzieci.
Może pożyję dłużej. Ale co to będzie za życie?
Zadzwonię do hospicjum, by przygotowali dokumenty.
Napisałam coś, co może zmienić pani zdanie.
„A jeśli piekło jest prawdziwe?”
Traktuj ją łagodniej.
Chcę, by to przemyślała.
Przykro mi, ale brakuje dawców narządów,
a ona wygląda na nieźle wyposażoną.
Rozumiem Georgię.
Kto chciałby być bez przerwy przykuty do jakiegoś urządzenia?
Przyjechał mój robot!
Hola, hola. Nie dotykać.
Przepraszam, dziękuję. Jest piękna.
Nazwałem ją Lisa na cześć gwiazdy WNBA, Lisy Leslie. Przez ramiona.
Właśnie tak, ojczulku.
Nie podlizuj się. Wciąż myślę, kto będzie trenował pierwszy.
Już chcę użyć trójwymiarowego obrazowania, amortyzacji
i narzędzi o większym zakresie ruchu.
Ja już chcę kogoś nim pokroić.
Amara będzie pierwsza.
Dziękuję.
Nieźle, Amaro.
Gratulacje.
- Czemu tak mówisz? - To mój roboci głos.
Zabawny. Dziękuję.
Rany. Czyli nie masz gadki.
Mam bardzo słabą.
Od lat nie czytałem swoich recenzji,
ale na razie nie widzę nic…
Ćwierć gwiazdki? To w ogóle możliwe?
Pana też dopadli? Niech pan pamięta…
Spokojnie. Nie obchodzi mnie,
że jakiś idiota „PiklowyPlacek3214” twierdzi,
że jestem „narcyzem, który nie nadaje się do kierowania szpitalem ani autem”.
To pana zabolało, ale tak jak pan mówił…
Byłem zbyt wkurzony, więc zakłóciłem Tosh niczym w Fistaszkach.
Hej. Nie fistaszkuj mnie.
Dostałam mail. Każesz mi wypisać pacjentkę z niewydolnością serca?
Odmówiła leczenia,
a szpital jest przepełniony i potrzebujemy łóżka.
Próbuję ją przekonać. Potrzebuję czasu.
To nic osobistego.
Nie dla mnie. Jak te automaty do ręczników.
- Wiesz, że nie wyczuwają… - Trupich rąk?
Właśnie. Kiedyś ty mi pobierałeś ręczniki,
a teraz robisz z nich broń.
Szukam oszczędności.
Dzięki za nową polerkę, szefie.
Nawet wybuliłeś na podgrzewane siedzenie. Moje cztery litery ci dziękują.
To standard w przypadku szmaragdowej zieleni.
Ostrożnie, bo polerował na maksa.
To było osobiste, J.D.!
Bardzo dobrze, Amaro. Zacisk.
Świetna robota. Pacjent wróci do rodziny.
Pamiętaj, małe ruchy.
- Jak przy kierowaniu autem. - Jasne.
Dodaj gazu. Za dużo. Hamuj.
- Hamuj! - Gdzie hamulec?
To była masakra.
Mówiłaś, że się uczyłaś.
Bo tak było. Samochodowe metafory mnie zmyliły.
Kto ich nie rozumie?
Ktoś, kto nie umie prowadzić.
Nie miałam kursu w szkole, bo była mała.
Tylko ja i bracia.
W naszym domu.
Uczyłaś się w domu. To ma sens. Myślałem, że po prostu jesteś dziwna.
Dzieci uczone w domu są dziwne?
- Tak. - Nie.
- Nauczanie domowe było super.
Zero dręczenia i prawie zostałam królową, ale bracia głosowali na mamę.
- I tak super. - Pewnie ładna.
Nieważne. Za dużo powiedziałam.
Hej, Tosh. Powiedzmy, że ktoś dostał złą recenzję
i chce ją usunąć.
- Jak to zrobić? - Nie da się.
Świetnie. Wspaniale.
Wygląda na to, że nie tylko ja mam uwagi do ciebie jako szefa.
Nie czytam komentarzy. Jestem ponad hejterami.
Jeśli tak ci to przeszkadza, użyj techniki z terapii dla par.
Wyrzuć z siebie wszystko na notatkę głosową.
Powtarzam. Nie obchodzi mnie to.
Nie podoba mi się, że Elliot mówi mi, co mam robić.
Szef kazał mi wypisać Georgię. Przygotujesz cyfrowe formularze?
Najpierw posłuchaj. Sibby rozmawia z jej krewnym.
Ma na imię Arthur. Jest słodki.
Wyobrażam go sobie jako gostka z Odlotu.
Tego starego, a nie pulchnego harcerza.
Długo byliśmy małżeństwem. Skoro umiera,
muszę ją zobaczyć i powiedzieć, co czuję. Wsiadam w autobus.
Arthurze, przyjeżdżaj jak najszybciej.
To jak prawdziwa komedia romantyczna. Kibicuję im.
Pewnie nosi małą czapeczkę jak Ryan Gosling w Pamiętniku.
To staruszek z filmu Odlot. Myślałam, że już to ustaliliśmy.
Może Arthur zmotywuje Georgię do życia. Nie możemy jej wypisać.
Inaczej nie pozna jego uczuć.
Możemy grać na zwłokę?
Jestem pielęgniarką. Mogę ją wypisywać cały dzień.
Ale J.D. się wkurzy.
- Świetnie. - Dobra. Poznasz naszego informatyka.
Jako lekarz widziałaś wiele, ale Raffi to co innego.
Oczekujecie, że zaktualizuję oprogramowanie,
by system wyłączył się na kilka godzin
i zatrzymał działanie szpitala?
Tak. Wiem, jak to brzmi, ale zrób to dla staruszki.
Nie mów tak o sobie. Jesteś niezła.
Dziękuję.
To nie dla mnie. Dla prawdziwej staruszki.
Umowa stoi.
- Lubię mokre ręce. - Co z tobą nie tak?
Wiele rzeczy. Dlatego nie mogą mnie zwolnić.
Gotowe za trzy, dwa, jeden.
Aktualizacja systemu
Podsumowując, nie jestem narcyzem.
Jestem sercem tego szpitala, wszyscy mnie kochają
i kontroluję to, co tu się dzieje.
- Co tu się dzieje? - System się wyłączył.
- Co? To bardzo… - Bardzo źle.
- Wiem, bo jestem… - Narcyzem.
Szefem!
Słuchajcie, system padł,
ale spokojnie. Turk i ja coś wymyślimy.
- Mnie w to wciągasz? - Nie wciągam, błagam.
Dobra.
Jest pewien gość, ale trzeba wiedzieć, jak z nim rozmawiać. Pójdę z tobą.
- Dobrze. - Arthur, wysiadłeś z autobusu?
Tak. Stoję przed Świętym Wincentym.
- Nie! - To nie ten szpital.
Ma być Świętego Serca.
Masz może dostęp do dużej liczby balonów?
Zostań tam. Wyślę kogoś po ciebie.
Tosh, trzeba przywieźć męża mojej pacjentki.
Da mi dobrą opinię?
Ma niewydolność serca. Wystawi ci ją, nim wyzionie ducha.
Super. Pewnie użyje emotki zranionego serca.
Dobra, słuchajcie. Za godzinę i 20 minut system wróci do normy.
Do tego czasu korzystamy z papieru.
Ukończono 1%
Pisanie? Nie robiłem tego od podstawówki, ale nie szkodzi.
Stary, weź się w garść. Albo chociaż zasłoń się podkładką.
Nie bądź chamski. Podziwiam ją.
Umów się z nią albo zrobi to ktoś inny. Może nawet ja.
Nie zrobiłbyś tego. Prawda? Blake?
Może i dorastałaś inaczej.
Ale jesteś stażystką na chirurgii. Masz super życie.
Niezupełnie. Mieszkam z ciocią.
Ekstra. Mieszkasz z fajną ciocią.
Jest singielką? Pali trawkę? Mam taką ciotkę.
Nie. Jest mamą. Dręczą mnie dwaj pulchni kuzyni i wujek,
który odezwał się tylko dwa razy.
A gdyby tamto winogrono było osobą?
Przestań. To było winogrono. Za bardzo się zadręczasz.
Nie. Nie umiem nawet prowadzić.
Jak mam nauczyć się obsługi robota?
Powinnam zostać przedsiębiorcą pogrzebowym jak wujek.
Umarłych nie można zabić.
Pamiętasz, jak miałeś nic nie mówić u mojego fryzjera?
A sporo powiedziałem. Swobodnie używałem słowa „ziomek”.
Właśnie. Teraz golę głowę, bo nie mogę tam wrócić.
Kiedy tu wejdziemy, nie odzywaj się.
Jasne.
Raffi, ostrzegałem cię, żebyś nie ingerował w sieć szpitala.
I teraz muszę nałożyć na ciebie karę.
Potem Turk powiedział coś, co nie da mi spokoju.
Jako Mistrz Podziemi niedzielnej kampanii Dungeons & Dragons
odbieram ci Amulet Irzod.
To dodawało mi charyzmy. Potrzebuję jej, by uwieść syrenę Drafmore.
Teraz już się do ciebie nie zbliży.
Czemu winisz mnie? To jego była żona mnie o to poprosiła.
Gdy ładne łobuzice o coś proszą, Raffi nie odmawia.
Muszę uciąć sobie pogawędkę z tą łobuzicą.
Hej, kolego. Odnośnie tego, co właśnie usłyszałeś.
Żona myśli, że gram w golfa.
Niech tak zostanie.
- Twój nerdowski sekret jest bezpieczny. - Dzięki.
Dobrze, Arthur jest ze mną. Przywitaj się.
- Cześć. - Co jeszcze umie powiedzieć?
J.D. idzie. Jest wkurzony.
Nie zniosę kolejnej kłótni. Te wasze oktawy…
- Co masz na myśli? - Dziewczyno.
Wiem o wszystkim i jako twój szef…
Zaczyna się.
Gdy się kłócimy, szybko przechodzimy od zera do setki.
Witam na wydarzeniu dnia.
Drobna sprzeczka przerodziła się w wielką bitwę.
Nasze małżeństwo to same gierki.
Wiedziałem, że lubi na ostro.
Wspina się po linie!
Piękna królowa ma waniliowego misia na widelcu.
Pamiętasz, jak narzekałeś, że nigdy nie byłam na górze?
Wszystkiego najlepszego!
Niech żyje KRÓLOWA!
Łokieć w twarz. Brat wreszcie zaliczył.
Doktorze Dorian, proszę stonować.
J.D.!
Należy mi się wyjaśnienie.
Tyle zachodu dla pacjentki, którą miałaś wypisać?
Nie słuchałeś mnie.
Mówiłam, że potrzebuję więcej czasu.
Nie będę trenowała. Chcę, by zrobiła to Amara.
Rozumiem to. Kiedyś miałem okazję
zrobić swoją pierwszą laparoskopową cholecystektomię,
ale Todd też chciał,
- więc oddałem mu zabieg. - Naprawdę?
Nie, Dashana. Jesteśmy chirurgami. Bierzemy, co chcemy.
- Wie pan co? Ma pan rację. - Tak.
- Wezmę, co chcę. - Tak.
- Chcę, by Amara operowała. - Nie.
Oboje mamy dość pewności siebie, by zrobić to, czego chcemy,
ale Amara… Ona tego potrzebuje.
A jako mentor powinien jej pan pomóc.
Oszukałaś mnie.
Tak.
Szanuję to.
Nie idź za mną.
Nie jestem zboczeńcem. Omawiamy pracę…
w damskiej łazience.
Czegoś nie rozumiem?
Chciałam pokazać pacjentce, że jest kochana.
Może dałaby się leczyć.
Nie jesteś stażystką.
Wiesz, że czasem pacjenci chcą umrzeć.
Oczywiście, ale historia Georgii mnie poruszyła…
bo myślałam, że zawsze będziemy razem.
Teraz się zastanawiam, czy kiedyś w ogóle będę kogoś miała.
Musi być przerażona.
Może chciałam dla tej pary happy endu.
Bo my raczej nie mamy na niego szans.
I mnie olśniło.
Przecież bardzo zależało mi na Elliot.
Zawsze będzie jedną z najważniejszych osób w moim życiu.
Wybacz, że cię nie słuchałem.
Nie chcę, byśmy mieli do siebie żal.
Ja też przepraszam.
Zależy mi na tobie. I zawsze tak będzie. Jesteś moją rodziną.
Nie wiem, jak to zrobimy.
Coś wymyślimy.
W przeciwieństwie do tej pary
nie będziemy czekać do końca życia, by się wspierać.
Pomóżmy twojej pacjentce.
Arthur się denerwuje, a utknęliśmy w korku.
Na korek jest jeden sposób.
Przepraszam. Młoda stażystka…
W kontekście szpitala
pierwsze, co przychodzi na myśl, to schorzenia, śmierć, ból i choroby.
Ale jeśli spojrzysz tam, gdzie trzeba, znajdziesz miłość.
- Co się dzieje? - Pomagamy ci dorosnąć.
Będziesz świetnym chirurgiem, ale twoja aura wymaga pracy.
Wskakuj. Nauczę cię prowadzić.
- Poważnie? - Jasne.
I ma podgrzewany fotel.
Mój tyłek tak nie grzeje.
- A jak się rozbiję? - Uczyłem prowadzić dwie córki.
Niczym nie wytrącisz mnie z równowagi.
Hamuj!
Spróbujmy jeszcze raz. Wciśnij gaz powoli.
Udało ci się, Amaro! Jedziesz.
Tak!
Dasz radę, stary.
Amara to dziwaczka,
więc nie ma porównania. Masz szansę.
Nie jest dziwaczką.
Jasne, to normalne.
Amaro! Zastanawiałem się, czy chciałabyś pójść…
- Jasne, miłość czasem boli. - Tak.
Jestem doktor Reid. Cieszę się, że jesteś.
- Gdzie ona jest? - Tędy.
Ale miłość też uzdrawia.
Wiedziałam. Wygląda jak ten gość z Odlotu.
Arthur? Co tu robisz?
Georgia.
- Minęło 20 lat. - Tak.
Nie możesz odejść, zanim ci nie powiem…
że jesteś krową.
Powiedz, że to tylko ksywka.
Zawsze nią byłaś i będziesz.
Nie sądzę.
Ty draniu. Nie zmieniłeś się. Jesteś tylko grubszy.
Miałam umrzeć, ale chyba przeżyję, by zrobić ci na złość.
Włóżcie moje serce do plecaka! Nigdy nie umrę.
Liczyłem, że to powiesz.
Nie poddasz się, choćby tylko po to, by mnie nienawidzić.
Niezły zwrot akcji.
Ty nienawistny, cudowny, brzydki człowieku.
- Czyli lubią pokręcone gierki. - Nie oceniam.
- Spadajmy. - Chodź do mnie.
Dobrze zrobiłaś, żałosna krowo.
Ty też, parszywy draniu.
Muszę się do czegoś przyznać.
To ja napisałam tę okropną recenzję.
PiklowyPlacek3214?
Wcale się nie przejąłem.
Szybcy i wściekli. Jak mogłeś nie zrozumieć?
Trzeba było zrobić wściekłą minę… a potem szybko…
„Fiu” nie znaczy „szybko”. To jest szybko. Wiatr rozwiewa mi włosy.
- Potrzebujemy więcej alkoholu. - Kłócą się jak stare małżeństwo.
Wiesz co, Turk? Mam dość.
Carla, sądzisz, że gra w golfa…
- Nie. - …ale ma inne życie.
- Nie! - To Mistrz Podziemi.
- Przysięgałeś! - Kontroluje cały batalion nerdów.
Dlatego prasowałeś pelerynę?
To płaszcz.
Poczuj gniew Mistrza Podziemi!
Napisy: Karolina Gruszczyńska