GÜNÜMÜZ
Hepimizin hayatında bir listesi vardır.
Hayaller ve basit sevinçlerle dolu bir liste.
Benim listem her zaman yeni yolculuk ve yerlerle dolu olmuştur.
Ben Preeti ve listemdeki bir yolculuk beni Misafir Cafe'ye götürdü.
Misafir Cafe nedir?
Kime sorarsanız sorun farklı bir cevap duyarsınız.
Benim için burası evim. Chander'le bizim evimiz.
Senin koyu, güzel gözlerin
Yukarı baktı ve benimkilerle buluştu
Esen rüzgâr, geçen manzaralar
Her şey durdu
Hey! Selam!
Bir saniye bekle.
- Merhaba! - Bu gece geliyorsun, değil mi?
Hayır.
Rajvir'in bugün arkadaşlarıyla bir yürüyüş planladığına inanamıyorum
ve bu akşamki partiyi kaçıracağım.
Bu yürüyüşü gerçekten seveceğine dair içimde bir his var!
- Öyle mi? - Evet! İkinize de iyi eğlenceler!
Peki. Hoşça kal.
Güle güle.
Ne tür bir büyü
Yaptın bana
Söyle bana, yapmadın mı?
Yıldızlar yasemin çiçekleri gibi düştü Çatıma...
Her gezgin için asıl yolculuk,
gerçek yoldaşını bulduğunda başlar.
Bazen, o yoldaş yanında kalır.
Bazen, seni sonsuza dek değiştirip giderler.
Ne tür bir büyü
Yaptın bana
Söyle bana, yapmadın mı?
Chander ile tanıştığımda bana da benzer bir şey oldu.
Ve belki onun hayatı da Sudha ile tanıştığında
aynı şekilde değişti.
DIVYA PRAKASH DUBEY'NİN 'MİSAFİR CAFE' KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
MİSAFİR CAFE
Anne, telefonu biraz aşağı eğ. Karede değilsin.
- İyi mi? - Şimdi görebiliyorum.
-Vardın mı? - Evet, buradayım.
Her zamanki gibi erken.
İyi bir yer seçtin mi?
- O seçti. Bak, ne kadar güzel. - Evet, çok güzel.
Bu yeri hiç bilmiyordum.
Nereden bileceksin?
-Sen hep işle meşgulsün! - Anne...
- Şimdi kapatayım mı? - Bekle, bir dakika.
Teşekkür ederim.
-Kalbinin derinliklerinde hâlâ... - Anne.
Lütfen bunu tekrar başlatma.
- Tamam, peki. - Kapatıyorum.
Her an burada olacak. Hoşça kal.
8 YIL ÖNCE
- Kahveniz nereden? - Güneyden efendim.
Güney derken? Tamil Nadu, Karnataka veya Kerala mı? Tam olarak nereden?
- Efendim, bu... - Karışık mı yoksa tek kökenli mi?
- Efendim... - Tamam, öğütme orta mı yoksa orta ince mi?
Orta ince efendim.
Bundan eminim, orta ince.
- Emin misin? - Evet.
O zaman şöyle yap Mohan.
Biraz kahve,
90 ile 95 derece arasında biraz sıcak su,
boş bir demlik ve bir Americano bardağı. Lütfen bunların hepsini getir.
- Efendim, makine kahvesi... - Hayır, o işe yaramaz.
Endişelenme, tüm tutarı ödeyeceğim ve bahşiş de vereceğim.
Tamam efendim. Getireceğim.
Affedersiniz! Yazılım mühendisleri ne düşünüyor?
Amerika'ya taşınmak artık bir kariyer mi?
Hayır, hayır. Sadece iki yıllığına.
Yani iki yıl Amerika'ya gideceksin
ve ben de işimi bırakıp seni takip mi edeyim?
- Tek nasıl yaşayacağım? - Tek mi?
Anneni de yanına al sana baksın!
Neden evlenmen gerekiyor?
Bazı insanların şu cüretkârlığı!
Merhaba. Sadece geldiğimi bildirmek istedim.
Evet, geliyorum!
Neye bakıyorsun?
Gidiyor musun yoksa bunun için de yeşil kart mı lazım?
Senin için kırmızı halı sereyim mi? Kaybol!
Merhaba.
Beklettim, özür dilerim.
Ben Sudha.
Çok güzel konuştun.
Ben Chander.
Kulak misafiri miydin?
Kulak misafiri değildim. Sadece duyabiliyordum.
Herkes duyabiliyordu.
- Oturalım mı? - Lütfen.
- Bir bardak daha chai getirir misin Mohan? - Evet.
Her zamanki gibi.
Özür dilerim, lütfen bir dakika bekle.
Buraya kendi kahveni yapmak için mi geldin?
Kahve konusunda biraz seçiciyim.
Güzel bir kafe. Buraya sık sık gelir misin?
Ama kahve içmiyorum.
Ben chai severim.
Chai.
Ve pazar çayımın yanında,
evlilik sitelerinden de örnekler alıyorum. Ücretsiz!
Profilini kim oluşturdu? Annen mi baban mı?
Affedersin. Tanrım.
ANNEM: GELDİ Mİ? NASIL?
Sakıncası yoksa bir şey sorabilir miyim?
Benden sonra başka adayın var mı?
Hayır. Varsa ona göre bitiririm.
Böylece tekrar çakışmayız.
Avukatsın, öyle mi?
Evet.
Boşanma avukatı.
Ailem genellikle bu kısmı saklıyor.
Talip tarafı korkutuyor.
Ama işimi seviyorum.
Boşanmalara yardım etmekten zevk mi alıyorsun?
Hayır.
Dürüst olmak gerekirse
boşanma mahkemeye ulaşmadan çok önce gerçekleşiyor.
Biz sadece onlara
resmî damgayı alıp uzlaşmalarında...
...yardım ediyoruz.
Hanımefendi.
Teşekkürler Mohan.
Boşanmayla ilgileniyorsun, yine de evlenmek mi istiyorsun?
Şey, o konuda...
Şu an evlenmek istemiyorum.
Akrabalarımın annemi rahatsız etmesini kesmek için taliplerle görüşüyorum.
Onları reddetmek için hep bir bahane buluyorum.
Yazılım mühendislerini onlarla görüşmeden reddetmelisin.
- Sen de yazılım mühendisi değil misin? - Öyleydim.
Sıkıldım.
Şimdi DWD Lojistik'te çalışıyorum.
Askerî Polis operasyonlarını kuruyorum.
- Neden o işi seçtin? - Ailemden çok uzakta.
Delhi'den, ondan.
Ve eski kız arkadaşından da.
- Hayır. Hayır. - Hayır mı?
Hayır, öyle bir şey yok.
Sadece öyle varsayıyorsun.
Avukat olmanın küçük avantajlarından sadece biri.
İnsanların yüz ifadelerini okumayı öğrendim.
Lojistiği sıkıcı bulmuyor musun?
Hayatın kendisinden biraz daha az sıkıcı.
Peki, pazar gününün geri kalanını nasıl geçireceksin?
Planım seninle buluşup sonra da sinemaya gidip film izlemekti.
Bhopal'de yapılacak şey çok,
karanlıkta başka bir hikâye mi izlemek istiyorsun?
Peki o zaman, söyle bana, ne önerirsin?
Manav Sangrahalaya'yı ziyaret et. Van Vihar'da uzun bir yürüyüş yap.
Ya da en iyisi, göl kenarında serinletici limonlu sodanın tadını çıkar.
Bhopal'in kalbini hisset.
- Gidelim mi? - Nereye?
Bhopal'de yapılacak çok şey olduğunu söyleyen sensin.
Amerika'yı neden terk ettin?
Kalbim orada değildi.
Kalabalığa rağmen orada garip bir boşluk var.
Üniversitede birkaç arkadaş edindim.
Kendim hakkında bir şeyler öğrendim ve zaman bana gerisini öğretti.
Orada öğrendiğin bir şeyi söyle.
Hayatta ne olursa olsun köklerini asla unutmamalısın.
- Ve... - Ve ne?
Ve kafe ne kadar iyi olursa olsun, kendi kahveni kendin yapmalısın.
Lojistikten sıkıldığında,
kendi kafeni açmalısın.
Annem Ratlam'dan iki ayda bir ziyarete geliyor.
Gargi sadece oda arkadaşım değil. Temelde onun gizli muhabiri.
Ne demek istiyorsun?
Annemin casusu.
Bu arada randevuyu uzatma stratejin oldukça zekiceydi.
Teşekkür ederim. Ama bu bir strateji değildi.
- Hayır mı? - Hayır.
Sadece sezgilerimi takip ediyordum.
O zaman şerefe.
Şerefe.
Kahretsin.
Chander, kafeye geri dönmem gerekiyor.
Neden? Ne oldu? Bir şey mi unuttun?
Üçüncü aday!
- Ne? - Chander.
Bir bahane uydur ve beni reddet, tamam mı?
- Hey! - Teşekkür ederim.
Neden ben?
Bir kız bir erkeği reddettiğinde, annesi daha da çok üzülür, biliyor musun?
Hey!
Ne biçim insansın?
MİSAFİR CAFE
LADAKH GEZİSİ ÇOCUKLUK HAYALİM - VK
- Merhaba. - Selam.
4 EYLÜL CUMA
Söz notuna ne yazdığımı bilmek ister misin?
Tabii.
Bana söylemek zorunda değilsin.
Ama yine de istersen sır tutmakta iyiyimdir.
"Ne olursa olsun, bu yıl cesur olacağım ve risk alacağım."
Bu, söz duvarına yazdığım ilk notum.
Eminim sonuncusu olmayacak.
Her gezginin bir süre durabileceği, kendilerine verdikleri sözleri
hatırlayabileceği bir yere ihtiyacı vardır.
Birçok gezgin için bu kafe işte o yer hâline geliyor.
Belki de bu yüzden ayrılırken bir parçasını yanlarında taşıyorlar,
kendilerinden bir parça da bırakıyorlar.
Selam!
Hey! Selam!
Selam!
Dün Mall Road'a gittim ve bir şey gördüm.
Ve... Senin için mükemmel olacağını düşündüm.
- Rahil. - Bir şey değil.
Ama bunu sadece
hazır olduğunda aç.
Ne için?
Kendini benim gözlerimle görmeye hazır olduğun zaman için.
Rahil.
Hayır, ciddiyim. Ama lütfen devam et.
Preeti Kaushik'in yumurta
- ve avokadolu ekşi maya ekmeği... - Ne yapıyorsun? Buraya gel!
- Hey, ne oldu? - Buraya gel.
Ne oldu?
Beni şımartıyorsun.
Düzenli müşteriler bu kafenin sahibinin
yalnız bu kıza baktığını düşünecek!
Herkes zaten biliyor ki bu kız
bu kafeyi bu kadar özel kılan kişi.
Buraya gel.
2026'DA ZİYARET EDİLECEK EN İYİ 5 KAFE 1. MİSAFİR CAFE
"Günlerdir bir kızı izliyorum,
başkalarının kalbini korurken kendini unutan bir kızı.
Bu küçük hediye onun için
böylece bir an durakladığında, kendini de görebilsin."
Doğru insanla yanlış zamanda karşılaştığımızda
zamanlamayı suçlama eğilimindeyiz.
Ama belki de olay zamanlama değildir.
Asıl soru şu,
o an kendimiz için doğru kişi miydik?
Çok sessiz oturuyorsun.
Peki, hobilerin neler?
Bak, hakkımda bilmen gereken tek şey şu,
işimden kesinlikle nefret ediyorum.
Lojistik çok sıkıcı bir iş.
Ama annem bana mühendis olduğunu söyledi.
- Evet, Amerika'da mühendistim. - Amerika!
Her zaman Amerika'ya yerleşmek istemişimdir, gerçekten!
Şimdi evlendikten sonra oraya yerleşebiliriz, değil mi?
Hayır.
Neden? Orayı sevmiyor musun?
Sevmiyorum.
- Ne... - Dinle.
- Sudha? - Seninle konuşmam gerekiyor.
Yanında oturan adam tam bir alçak.
- Hayır, hayır, öyle değil... - Hayır, yüzüne aldanma.
O bir seks bağımlısı.
- Cidden mi? - Evet.
Ne?
Bu adam kızlardan sadece üç şey istiyor.
Şehvet, şehvet ve şehvet.
- Hayır, hayır, şaka yapıyor. - Şaka mı?
- Hayır... - Şaka konusu olan benim!
- Daha fazlasını anlat. - Bak,
çocuğunun annesi olmaktan iki kez kıl payı kurtuldum.
- Ne? - İnsanlık adına, seni sadece uyarabilirim.
Ama sonuçta bu senin hayatın ve senin seçimin. Ne karar verirsen ver...
- İğrenç! - Hayır.
İğrenç!
Sıkıcıymış, yalan!
Anne!
Gitti.
Tamamen delisin Sudha!
Şöyle, Chander Mohan Sharma.
Biraz deli olmadığın sürece bu dünyaya katlanamazsın.
Annesi ve teyzem en iyi arkadaşlar.
Ya.
Ama onu reddedecektin, değil mi?
Teyzeni de ikna et.
Oyunculuğum nasıldı?
Gerçekten berbat.
Tanrım...
Sudha, seni bekliyor.
Kushal! Seni arıyorum!
Merhaba.
Güle güle.
Zavallı Kushal Pandit'e gidip gelecekteki çocuklarımın babasının
sen olduğunu söylemem gerekecek.
Yarın tiyatro oyununa gidelim mi?
- Yarın pazartesi. - Ne olmuş yani?
Pazartesi günleri daha az mı yaşıyorsun?
Hoşça kal.
Merhaba.
Vay canına.
Yani...
Ne olmuş?
Tam zamanında geldin.
O hâlde karanlıkta başka bir hikâye izlemeye gidelim mi?
Gidelim.
Yani o zaman Delhi'den büyükannemin evine
ve doğruca geri.
Bunların hiçbirini görmedik.
Çocukken en basit rutinlerde
ne çok mutluluk bulurduk, şimdi komik geliyor.
Neyse, büyükannem 20 yıl önce vefat etti.
Ondan sonra evi de gitti.
Yavaş yavaş buraya gelmeyi bıraktık.
Şimdi neden Bhopal'i seçtiğini anlıyorum.
Neden?
"Hayatta ne olursa olsun köklerini asla unutmamalısın."
Evet, doğru.
Bhopal'i çok seviyorsun.
İsteğin buraya yerleşmek mi?
Hayır.
O zaman nereye?
- Hiç Bombay'a gittin mi? - Mumbai'ye gittim.
Babam vefat ettiğinde onuncu sınıftaydım.
Bhopal Bölge Mahkemesi'nde avukattı.
Hayali Bombay Yüksek Mahkemesi'ydi.
Ve şimdi bu senin hayalin.
Onunkinden biraz daha büyük.
Kendi hukuk büromu kuracağım.
Mumbai'de!
Ve anneme hiç sahip olamadığı tüm mutluluğu vereceğim.
Babam bize kendi evimizin olacağına dair
söz vermişti.
Ratlam'dan uzakta,
aile karmaşasından uzak,
sadece üçümüzün olacağı bir yerde.
Sonra vefat etti.
Ve annemin tüm dikkati bana yöneldi.
Beni eğitti,
bağımsız olmam için bana öz güven verdi.
Eminim harika biridir.
Evet. Öyle.
Bunu görebiliyorum.
Şimdi hem kendi hayallerimi hem de anneminkileri gerçekleştireceğim.
Neyse, toplum kızlardan annelerine bakmalarını beklemiyor.
Bize sadece izin veriliyor, değil mi?
Üzdü.
Bu yüzden şu anda
evlilik için ne zamanım
- ne de ilgim var ve... - Anlıyorum.
Vay canına.
Unutulmaz bir pazartesi için teşekkürler.
Bak, Chander.
Böyle görüşmeye devam edersek âşık olacaksın.
Belki ben de olurum.
Ve benimle görüşmeye devam edersen
nasıl yuva kuracaksın ki?
Ne?
Hanımefendi, nereye gittiniz?
Belki de
gitmemem gereken bir yere.
Tamam.
O zaman... Gitmeyeceğiz.
Söz veriyorum.
Of!
O an geçti.
Alo?
Sudha?
Bu kadar geç saatte mi?
Şimdi mi?
Hayır, geliyorum. Geliyorum.
ÇIKTIN MI????
Hey!
Ne oldu? Senin...
Gargi'den nefret ediyorum!
Abi, biraz yardımcı olabilir misin?
Tabii.
- Bunu al. - Kavganın sebebi neydi?
Ne klişe bir soru!
Kavga etmek için bir neden mi lazım?
Ama mutlaka bir sebep olmalı.
Günlerdir soğuk savaş sürüyordu.
Bugün küfürler biraz fazla ileri gitti...
Küfür mü?
Neden gülüyorsun?
Hadi gidelim.
Hadi!
Nereye gidiyoruz?
Az önce geldiğin yere. Onun evine.
Tamam.
Burada film mi oynuyor? Kapat!
Tamam.
Alt yazı çevirmeni: Odelli Kartarı