(มัสซูรี ปัจจุบัน)
เราต่างมีลิสต์สิ่งที่อยากทําในชีวิต
ลิสต์ของความฝันและความสุขง่ายๆ
ลิสต์ของฉันมักเต็มไปด้วย การเดินทางและสถานที่ใหม่ๆ เสมอ
ฉันชื่อปรีติ และหนึ่งในการเดินทาง ในลิสต์ของฉันก็นําไปฉันไปสู่มูซาฟิร์คาเฟ่
มูซาฟิร์คาเฟ่คืออะไรนะเหรอ
ลองถามใครดูก็ได้ แล้วคุณจะ ได้ยินคําตอบที่ต่างกันไปทุกครั้ง
สําหรับฉัน มันคือบ้าน บ้านของแชนเดอร์กับฉัน
ดวงตาคมเข้มคู่สวยของเธอ
เงยขึ้นมาสบตาฉัน
สายลมที่พัดผ่าน ฉากรอบตัวที่เลื่อนไหล
ทุกสิ่งทุกอย่างพลันหยุดนิ่ง
ว่าไง หวัดดี
เดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว
- หวัดดี - คืนนี้พวกเธอจะมากันใช่ไหม
ไม่อะ
ไม่อยากเชื่อว่าราชวีร์ จะวางแผนเดินป่ากับเพื่อนๆ วันนี้
ฉันเลยอดไปงานเลี้ยงคืนนี้เลย
ฉันรู้สึกได้ว่าเธอต้องชอบการเดินป่าครั้งนี้แน่
- งั้นเหรอ - ใช่ เที่ยวให้สนุกนะ ทั้งสองคน
ได้จ้ะ บาย
บาย
มนตราแบบไหนกัน
ที่เธอร่ายใส่ฉัน
บอกหน่อยสิ ใช่เธอไหม
หมู่ดาวร่วงหล่นบนหลังคาบ้านฉันราวดอกมะลิ
สําหรับนักเดินทางทุกคน การเดินทางที่แท้จริงจะเริ่มต้นขึ้น
เมื่อพวกเขาได้พบเพื่อนร่วมทางที่แท้จริง
บางครั้ง เพื่อนร่วมทางคนนั้น ก็อยู่เคียงข้างตลอดไป
และบางครั้ง พวกเขาก็จากไป หลังจากเปลี่ยนเราไปตลอดกาล
มนตราแบบไหนกัน
ที่เธอร่ายใส่ฉัน
บอกหน่อยสิ ใช่เธอไหม
เรื่องคล้ายกันนี้เคยเกิดขึ้นกับฉัน ตอนที่ฉันได้เจอแชนเดอร์
และบางทีชีวิตของเขา ก็อาจจะเปลี่ยนไปแบบนั้นเช่นกัน
ตอนที่เขาได้เจอสุธา
(จากหนังสือ มูซาฟิร์ คาเฟ่ โดย ดิฟยา ปรากาช ดูเบย์)
(จุดแวะพักของหัวใจ)
แม่ครับ เอียงมือถือลงหน่อย แม่หลุดจอไปแล้ว
- แบบนี้เหรอ - ครับ ผมเห็นแม่แล้ว
- ลูกมาถึงแล้วเหรอ - ครับ ถึงแล้ว
มาถึงแต่หัววันเหมือนเคย
ลูกได้เลือกที่ดีๆ หรือเปล่า
- เธอเลือกครับ ดูสิว่ามันสวยแค่ไหน - ใช่เลย สวยมาก
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่ด้วยซ้ํา
ลูกจะไปรู้ได้ยังไง
- วันๆ เอาแต่ทํางาน - แม่ครับ
- จะให้ผมวางสายเลยไหม - เดี๋ยวก่อนสิ
ขอบใจนะ
- แม่รู้ดีว่าในใจลูกยังคง... - แม่ครับ
อย่าเริ่มเปิดประเด็นนี้อีกเลย
- ก็ได้จ้ะ - ผมจะวางสายแล้วนะ
เธอใกล้จะมาถึงแล้ว บายครับ
(โภปาล แปดปีก่อน)
- กาแฟของคุณมาจากไหน - จากภาคใต้ครับ
ภาคใต้ที่ว่านี่หมายถึงอะไร ทมิฬนาดู กรรณาฏกะ เกรละ ตรงไหนกันแน่
- คุณครับ นั่นมัน... - เป็นกาแฟเบลนด์หรือซิงเกิลออริจิน
- คุณครับ - บดปานกลางหรือปานกลางค่อนละเอียด
ปานกลางค่อนละเอียดครับ
เรื่องนั้นผมรู้แน่ ปานกลางค่อนละเอียด
- แน่ใจนะ - ครับ
งั้นทําแบบนี้นะ โมฮาน
ขอกาแฟ
น้ําร้อนอุณหภูมิระหว่าง 90 ถึง 95 องศาเซลเซียส
เหยือกเปล่า แล้วก็แก้วอเมริกาโน่ ช่วยยกทั้งหมดนี้มาให้ที
- คุณครับ แน่ใจเหรอว่ากาแฟตู้... - ไม่ล่ะ แบบนั้นใช้ไม่ได้
อย่าห่วง ผมจะจ่ายให้เต็มจํานวน แถมทิปให้คุณด้วย
ได้ครับ ผมจะไปเอามาให้
โทษทีนะ พวกวิศวกรซอฟต์แวร์ อย่างคุณนี่คิดอะไรอยู่
การย้ายไปอเมริกากลายเป็นอาชีพไปแล้วเหรอ
เปล่านะ ก็แค่สองปีเอง
แปลว่าคุณจะไปอเมริกาสองปี
แล้วจะให้ฉันทิ้งงานของฉันและตามคุณไปงั้นสิ
- ผมจะอยู่คนเดียวได้ยังไง - ก็อยู่คนเดียวไปสิ
พาแม่ของคุณไปปรนนิบัติพัดวีคุณ
ทําไมจะต้องแต่งงานด้วย
กล้าคิดเนอะคนเรา
ฮัลโหล ผมแค่โทรมาบอกว่าผมมาถึงแล้ว
ค่ะๆ ฉันมาแล้ว
มองอะไรไม่ทราบ
ยังไม่ไปอีกเหรอ หรือต้องมีกรีนการ์ดด้วย ถึงจะไปได้
หรือจะให้ฉันปูพรมแดงให้เดิน ไปเลยไป
สวัสดีค่ะ
ขอโทษที่ทําให้รอ
ฉันสุธาค่ะ
พูดได้เด็ดดวงดีนี่
ผมแชนเดอร์
นี่คุณแอบฟังเหรอ
ไม่ได้แอบฟัง แค่บังเอิญได้ยิน
ได้ยินกันทั้งบาง
- นั่งเถอะค่ะ - เชิญครับ
- ขอชาอีกแก้วได้ไหม โมฮาน - ได้ครับ
เหมือนเดิมนะ
ขอโทษครับ ขอเวลาแป๊บนึงนะครับ
คุณมาที่นี่เพื่อมาชงกาแฟเหรอ
ผมค่อนข้างพิถีพิถันเรื่องกาแฟน่ะ
กาแฟที่นี่ดีนะ คุณมาที่นี่บ่อยไหม
แต่ฉันไม่ดื่มกาแฟ
ฉันชอบดื่มชา
ชาเหรอ
และนอกจากชาในวันอาทิตย์
ฉันยังได้ชิมตัวอย่างจากเว็บหาคู่แบบฟรีๆ
ใครปั้นประวัติให้คุณ แม่หรือพ่อของคุณ
โทษนะครับ ให้ตายสิ
(แม่: เธอมาถึงหรือยัง เธอดูเป็นไง)
ถ้าคุณไม่ขัดข้อง ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
คุณมีผู้สมัครอีกคนรอต่อคิวหลังจากผมไหม
ไม่ใช่อะไรนะ ถ้ามี ผมจะได้รีบตัดบทให้จบ
จะได้ไม่เจอนัดซ้อนอีกไง
คุณเป็นทนายเหรอครับ
ใช่ค่ะ
ทนายคดีหย่าร้าง
แต่ครอบครัวฉันชอบปกปิดเรื่องนี้ไว้
มันทําฝ่ายชายกลัวจนเตลิด
แต่ฉันรักงานของฉัน
คุณสนุกกับการทําให้คนหย่ากันเหรอ
เปล่าค่ะ
บอกตามตรงนะ
การหย่าร้างเกิดขึ้นมานานแล้ว ก่อนจะไปถึงห้องพิจารณาคดี
เราแค่ช่วยพวกเขา
ลงตราประทับอย่างเป็นทางการและ...
จัดการเรื่องทรัพย์สิน
ได้แล้วครับ
ขอบคุณ โมฮาน
คุณดูแลคดีหย่าร้าง แต่ก็ยังอยากแต่งงานเหรอ
คือว่าเรื่องนั้น...
ฉันยังไม่อยากแต่งงานตอนนี้
ฉันยอมมาดูตัวก็เพื่อไม่ให้พวกญาติๆ มาคอยเซ้าซี้แม่ของฉัน
ฉันมักจะหาข้ออ้างเพื่อปฏิเสธคู่ดูตัว
คุณควรปฏิเสธพวกวิศวกรซอฟต์แวร์ โดยไม่ต้องไปเจอพวกเขาด้วยซ้ํา
- คุณก็เป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ไม่ใช่เหรอ - ใช่ครับ
แต่ผมเบื่อน่ะ
ตอนนี้ผมทํางานที่ดีดับเบิลยูดีโลจิสติกส์
ผมจัดตั้งระบบฝ่ายปฏิบัติการให้พวกเขา
- ทําไมคุณถึงเลือกทํางานนั้น - มันอยู่ไกลจากครอบครัวผม
ไกลจากเดลี นั่นคือเหตุผล
ไกลจากแฟนเก่าด้วยละสิ
- ไม่ใช่นะ - ไม่ใช่เหรอ
เปล่าเลย ไม่มีอะไรแบบนั้น
คุณแค่คิดเองเออเอง
ก็แค่สิทธิพิเศษเล็กๆ ของการเป็นทนาย
ฉันเรียนรู้ที่จะอ่านใจคนจากสีหน้า
คุณไม่คิดว่างานโลจิสติกส์น่าเบื่อเหรอ
น่าเบื่อน้อยกว่าชีวิตนิดนึง
แล้วคุณวางแผนจะใช้เวลา ที่เหลือในวันอาทิตย์นี้ยังไง
แผนของผมคือมาเจอคุณ แล้วก็ไปดูหนังต่อ
มีกิจกรรมมากมายให้ทําในโภปาล
แต่คุณอยากนั่งอยู่ในห้องมืดๆ ดูเรื่องราวของคนอื่นเนี่ยนะ
โอเค งั้นบอกมาสิว่าคุณมีอะไรจะแนะนํา
ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์มานาฟ ซังตราฮาลายา ไปเดินเล่นรับลมยาวๆ ที่สวนสัตว์วันวิฮาร์
หรือจะให้ดีที่สุดคือ นั่งจิบน้ํามะนาวโซดาเย็นชื่นใจริมทะเลสาบ
สัมผัสถึงแก่นแท้ของโภปาล
- ไปกันเลยไหม - ไปไหนคะ
คุณบอกเองว่ามีกิจกรรมมากมายให้ทําในโภปาล
ทําไมถึงทิ้งอเมริกามาล่ะ
ใจผมไม่ได้อยู่ที่นั่น
ถึงที่นั่นจะมีผู้คนมากมาย แต่กลับรู้สึกว่างเปล่าแบบแปลกๆ
ผมพอจะมีเพื่อนอยู่บ้างสมัยมหาลัย
ได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองนิดหน่อย และเวลาก็สอนส่วนที่เหลือให้ผม
บอกมาหนึ่งสิ่งที่คุณได้เรียนรู้จากที่นั่น
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต เราไม่ควรลืมรากเหง้าของตัวเอง
- และ... - และอะไรคะ
และต่อให้ร้านกาแฟจะเจ๋งแค่ไหน เราก็ควรชงกาแฟเอง
ถ้าคุณเบื่องานโลจิสติกส์เมื่อไหร่
คุณควรเปิดร้านกาแฟของตัวเอง
แม่จะเดินทางจากรัตลัมมาหาฉันทุกสองเดือน
การ์กีแทบจะไม่ใช่เพื่อนร่วมห้องฉันแล้ว แต่เป็นสายสืบที่คอยรายงานข่าวให้แม่
คุณหมายความว่าไง
เธอเป็นสายลับให้แม่ฉัน
ว่าแต่กลยุทธ์ในการยืดเวลา การเดตของคุณฉลาดมาก
ขอบคุณครับ แต่มันไม่ใช่กลยุทธ์
- ไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่
ผมแค่ทําตามสัญชาตญาณ
งั้นก็ดื่มค่ะ
ดื่มครับ
บ้าเอ๊ย
แชนเดอร์ ฉันต้องกลับไปที่ร้านกาแฟนั่น
ทําไมครับ เกิดอะไรขึ้น คุณลืมของไว้เหรอ
ผู้สมัครหมายเลขสาม
- อะไรนะ - แชนเดอร์คะ
คุณช่วยคิดข้ออ้างเพื่อบอกปัดฉันด้วย โอเคนะ
- เดี๋ยวสิ - ขอบคุณ
ทําไมต้องเป็นผม
เวลาผู้หญิงปฏิเสธผู้ชาย คนเป็นแม่จะทําใจยอมรับได้ยากกว่า
เดี๋ยวก่อนสิ
คุณนี่มันจริงๆ เลย
(มูซาฟิร์คาเฟ่)
(ทริปสู่ลาดัก ความฝันวัยเด็กของฉัน วีเค)
- ไงคะ - สวัสดีครับ
(วันศุกร์ที่ 4 กันยายน)
อยากรู้ไหมว่าผมเขียนอะไรในบันทึกคําสัญญา
อยากรู้สิคะ
คุณไม่ต้องบอกฉันก็ได้
แต่ถ้าคุณยังอยากจะบอก ฉันเก็บความลับเก่งค่ะ
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ปีนี้ผมจะกล้าหาญและกล้าเสี่ยง"
นี่เป็นบันทึกใบแรกของผมบนกําแพงคําสัญญานี้
ฉันแน่ใจว่ามันคงไม่ใช่ใบสุดท้าย
นักเดินทางทุกคนต้องการ ที่ที่พวกเขาจะหยุดพักชั่วคราวได้
ที่ที่พวกเขาจะสามารถจดจํา คําสัญญาที่ตนให้ไว้กับตัวเองได้
สําหรับนักเดินทางหลายคน คาเฟ่แห่งนี้กลายเป็นสถานที่ดังกล่าว
นั่นอาจเป็นเหตุผลที่พวกเขา เก็บส่วนหนึ่งของที่นี่ติดตัวไปด้วยยามจากลา
ขณะเดียวกัน ก็ทิ้งส่วนหนึ่งของตัวเองไว้ที่นี่
ไงครับ
ไงคะ สวัสดีค่ะ
สวัสดี
เมื่อวานผมไปที่มอลล์โร้ดแล้วเห็นบางอย่าง
แล้วผมก็คิดว่ามันน่าจะเหมาะกับคุณ
- ราฮิล - แค่ของเล็กๆ น้อยๆ
แต่จงเปิดดูมัน...
ต่อเมื่อคุณพร้อม
พร้อมสําหรับอะไร
เมื่อคุณพร้อมที่จะ มองเห็นตัวเองผ่านสายตาของผม
ราฮิลคะ
ไม่ ผมพูดจริงๆ แต่กลับไปทํางานต่อเถอะ
ขนมปังซาวโดว์สูตรพิเศษของปรีติ เคาชิก
- เสิร์ฟพร้อมโพชเอ้กและอะโวคาโด - ทําอะไรอยู่น่ะ มานี่เลย
- เกิดอะไรขึ้น - มานี่เร็ว
นี่มันอะไรกัน
คุณตามใจฉันเกินไปแล้ว
เดี๋ยวพวกลูกค้าประจําก็คิดว่าเจ้าของคาเฟ่นี้
สนใจแต่ผู้หญิงคนนี้คนเดียวหรอก
ทุกคนรู้อยู่แล้วว่านี่คือผู้หญิงที่
ทําให้คาเฟ่แห่งนี้แสนจะพิเศษ
มานี่เลย
(ห้าอันดับคาเฟ่ที่ต้องแวะไปในปี 2026 อันดับหนึ่ง มูซาฟิร์คาเฟ่)
"หลายวันมานี้ ผมเฝ้ามองผู้หญิงคนหนึ่ง"
"เธอลืมใส่ใจตัวเอง ขณะที่คอยดูแลหัวใจของคนอื่น"
"ผมขอมอบของขวัญชิ้นเล็กๆ นี้ให้เธอ"
"เพื่อที่ว่ายามใดที่เธอได้หยุดพักสักครู่ เธอจะได้มองเห็นตัวเองบ้าง"
เมื่อเราเจอคนที่ใช่ในเวลาที่ผิด
เราก็มักจะกล่าวโทษเวลา
แต่บางทีคําถามอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับเรื่องเวลาเลย
คําถามที่แท้จริงคือ
ตัวเราต่างหากที่พร้อมและใช่แล้วหรือยัง
คุณนั่งนิ่งไม่พูดสักคํา
คุณมีงานอดิเรกอะไรคะ
ฟังนะ ทั้งหมดที่คุณต้องรู้เกี่ยวกับผมคือ
ผมโคตรจะเกลียดงานของผมเลย
โลจิสติกส์เป็นงานที่แสนจะน่าเบื่อ
แต่แม่ของฉันบอกว่าคุณเป็นวิศวกร
- ใช่ ผมเคยเป็นตอนอยู่อเมริกา - อเมริกา
ฉันอยากลงหลักปักฐานในอเมริกามาตลอดเลย
เราไปลงหลักปักฐานกันที่นั่น หลังจากแต่งงานกันแล้วได้ใช่ไหม
ไม่ได้ครับ
ทําไมล่ะ คุณไม่ชอบที่นั่นเหรอ
ไม่ชอบครับ
- อะไร... - ฟังนะ
- สุธา - ฉันขอคุยกับคุณสักสองนาทีนะ
ผู้ชายที่นั่งอยู่กับคุณคนนี้เป็นเดนมนุษย์
- ไม่นะ มันไม่ใช่แบบนั้น - อย่าให้หน้าหล่อๆ ของเขาหลอกคุณได้
เขาเสพติดเซ็กซ์
- จริงเหรอ - จริงสิ
อะไรนะ
ผู้ชายคนนี้ต้องการแค่สามสิ่งจากผู้หญิง
กามารมณ์ กามารมณ์ และกามารมณ์
- ไม่นะ เธอแค่พูดตลกน่ะ - พูดตลกเหรอ
- ไม่ - ฉันต่างหากที่กลายเป็นตัวตลก
- เล่ามาอีก - รู้ไหม
ฉันเกือบต้องเป็นแม่ของลูกเขา แต่รอดมาได้แบบเฉียดฉิวถึงสองหน
- อะไรนะ - เห็นแก่เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ฉันทําได้แค่เตือนคุณ
แต่สุดท้ายแล้ว มันก็คือชีวิตของคุณ ทางเลือกของคุณ ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง...
- แหวะ - ไม่นะ
ทุเรศ
น่าเบื่อกับผีนะสิ
แม่คะ
เธอไปแล้ว
คุณมันบ้าไปแล้ว สุธา
ฟังนี่นะ แชนเดอร์ โมฮาน ชาร์มา
คุณรับมือกับโลกนี้ไม่ไหวหรอก เว้นแต่คุณจะบ้าไปกับมันสักหน่อย
แม่ของเธอกับป้าของผมเป็นเพื่อนรักกัน
ตายจริง
แต่คุณจะปฏิเสธเธออยู่แล้ว ไม่ใช่เหรอ
ไปกล่อมให้ป้าคุณเชื่อด้วยล่ะ
ฉันแสดงได้สมบทบาทไหม
เลวร้ายสุดๆ
ให้ตายสิ
สุธา เขารอคุณอยู่
ผมชื่อคูเชล ผมกําลังโทรหาคุณ
สวัสดีค่ะ
บาย
ฉันต้องบอกคูเชล บัณฑิตผู้น่าสงสารว่า
คุณเป็นพ่อของลูกที่จะเกิดกับฉัน
พรุ่งนี้อยากไปดูละครเวทีด้วยกันไหม
- พรุ่งนี้วันจันทร์ - แล้วไง
คุณใช้ชีวิตน้อยลงในวันจันทร์เหรอ
บาย
สวัสดีค่ะ
ว้าว
ผมหมายถึงว่าคุณช่าง...
ช่างอะไรคะ
คุณช่างมาได้ตรงเวลามาก
งั้นเราเข้าไปดูเรื่องราวของคนอื่น ในห้องมืดๆ กันดีไหม
ไปกันเลย
ไปครับ
สมัยก่อน จากเดลีผมจะตรงดิ่งไปบ้านยาย
แล้วก็ตรงกลับบ้านเลย
เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้
ตลกดีเหมือนกันที่ตอนเด็กๆ
เรากลับพบความสุขมากมาย ได้จากเรื่องง่ายๆ ที่ทําเป็นประจํา
ยังไงก็เถอะ คุณยายเสียไป 20 ปีแล้ว
หลังจากนั้น บ้านของท่านก็ไม่อยู่แล้ว
เราก็เลยค่อยๆ หายไป ไม่ได้มาที่นี่อีก
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทําไมคุณเลือกโภปาล
ทําไมเหรอครับ
"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต เราไม่ควรลืมรากเหง้าของตัวเอง"
ใช่เลย นั่นคือความจริง
คุณรักโภปาลมาก
คุณอยากลงหลักปักฐานที่นี่ไหม
ไม่ค่ะ
งั้นที่ไหน
- คุณเคยไปบอมเบย์ไหม - ผมเคยไปมุมไบ
ตอนที่พ่อเสียชีวิต ฉันเรียนอยู่เกรดสิบ
พ่อเป็นทนายอยู่ที่นี่ ที่ศาลแขวงโภปาล
ฝันของพ่อคือศาลสูงบอมเบย์
และตอนนี้มันเป็นฝันของคุณ
แค่ใหญ่กว่าฝันของเขาหน่อย
ฉันจะเปิดบริษัทกฎหมายของฉันเอง
ในมุมไบ
และฉันจะมอบความสุขทั้งหมด ที่แม่ไม่เคยได้รับให้ท่าน
รู้ไหมว่าพ่อสัญญากับเราว่า
เราจะมีบ้านของเราเอง
ห่างไกลจากรัตลัม
ไกลจากเรื่องวุ่นวายของครอบครัวใหญ่
ที่นั่นจะมีแค่เราสามคนเท่านั้น
แต่แล้วพ่อก็เสียชีวิต
แม่หันมาทุ่มความสนใจทั้งหมดให้ฉัน
แม่ส่งเสียให้ฉันได้เรียน
และมอบความมั่นใจให้ฉันยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง
ผมแน่ใจว่าท่านต้องสุดยอดมากแน่
ใช่แล้วค่ะ
ผมพอจะเห็นอยู่
ใช่เลย ฉันกําลังจะทําตามความฝัน ทั้งของฉันและของแม่ให้เป็นจริง
อีกอย่าง สังคมก็ไม่ได้คาดหวังให้ผู้หญิง ต้องมาคอยดูแลแม่ของตัวเองอยู่แล้ว
เราก็แค่ได้รับอนุญาตให้ทําได้ ใช่ไหมล่ะ
โอ๊ย เจ็บ
นั่นคือเหตุผลที่ว่าทําไมตอนนี้
ฉันถึงไม่มีทั้งเวลา
- และความสนใจที่จะแต่งงาน - ผมเข้าใจครับ
ว้าว
ขอบคุณสําหรับวันจันทร์ที่น่าจดจํา
ฟังนะ แชนเดอร์
ถ้าเราเอาแต่เจอกันแบบนี้ คุณจะตกหลุมรัก
ฉันก็อาจจะเป็นไปด้วย
และถ้าคุณเอาแต่มาเจอฉัน
แล้วคุณจะลงหลักปักฐานได้ยังไง
อะไรนะ
คุณผู้หญิง นี่คุณเพ้อไปถึงไหนครับ
ที่ไหนสักแห่ง...
ที่ฉันไม่ควรจะไป
โอเค
ถ้างั้นเราก็จะไม่ไปที่นั่น
สัญญาครับ
โอ๊ะ
โอกาสมันผ่านไปแล้ว
(สุธา ตริปาฐีจากรัตลัม)
ฮัลโหล
สุธา
ดึกขนาดนี้เนี่ยนะ
ตอนนี้เลยเหรอ
ไม่ๆ ผมจะไป ผมจะไป
(สุธา ตริปาฐีจากรัตลัม: ออกมาหรือยัง)
ไงครับ
เกิดอะไรขึ้น ผมนึกว่าคุณ...
ฉันเกลียดการ์กี
พี่ชาย ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
ได้ครับ
- ใบนี้ไม่ต้อง - คุณทะเลาะกันเรื่องอะไร
นี่คุณ คําถามโคตรจะเชยเลย
ทะเลาะกันต้องมีสาเหตุด้วยเหรอ
แต่มันต้องมีอะไรสักอย่างสิ
สงครามเย็นมันยืดเยื้อมาหลายวันแล้ว
แต่วันนี้การด่าทอมันล้ําเส้นไปหน่อย
ด่าทอเหรอ
หัวเราะทําไม
ไปกันได้แล้ว
มาเร็ว
เราจะไปที่ไหน
ย้อนกลับไปที่ที่คุณเพิ่งจากมา บ้านของเขา
โอเค
นึกว่าถ่ายหนังอยู่หรือไง ปิดไฟซะ
โอเค
คําบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล