OBECNIE
Każdy z nas ma swoją listę.
Listę marzeń i prostych przyjemności.
Moja lista zawsze była pełna podróży i nowych miejsc.
Jestem Preeti i jedna z podróży zawiodła mnie do Musafir Cafe.
Czym jest Musafir Cafe?
Każdy, kogo zapytasz, da inną odpowiedź.
Dla mnie to dom. Chandera i mój.
Twoje ciemne, piękne oczy
Spojrzały w górę i spotkały moje
Płynący wiatr, mijające widoki
Wszystko stanęło w miejscu
Hej! Cześć!
Zaczekaj chwilę.
- Cześć! - Przyjdziecie wieczorem?
Nie.
Nie wierzę, że Rajvir zaplanował na dzisiaj wędrówkę z kumplami
i przez to przegapię imprezę.
Mam przeczucie, że ta wędrówka naprawdę ci się spodoba.
- Serio? - Tak! Bawcie się dobrze!
Dobrze. Pa!
Pa!
Co to za czar
Który na mnie rzuciłaś?
Powiedz, czy tak nie jest?
Gwiazdy opadały niczym jaśminowe kwiaty Na mój dach...
Prawdziwa podróż zaczyna się dopiero wtedy,
gdy znajdzie się dobrego towarzysza.
Czasem ten towarzysz zostaje,
czasem odchodzi, zmieniwszy cię.
Co to za czar
Który na mnie rzuciłaś?
Powiedz, czy tak nie jest?
Coś podobnego spotkało mnie i Chandera.
A może i jego życie zmieniło się tak samo,
gdy poznał Sudhę.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MUSAFIR CAFE
Mamo, obróć trochę telefon. Nie widzę cię.
- Już? - Teraz cię widzę.
- Jesteś na miejscu? - Tak.
Jestem przed czasem.
Wybrałeś dobry lokal?
- To ona wybrała. Patrz, jak tu ładnie. - Pięknie.
Nie znałem tego miejsca.
Bo niby skąd?
- Jesteś zawsze zajęty pracą! - Mamo...
- Mam się rozłączyć? - Zaczekaj.
Dziękuję ci.
- Wiem, że w głębi serca wciąż... - Mamo.
Nie zaczynaj znowu.
- Dobrze. - Rozłączam się.
Ona zaraz tu będzie. Pa.
OSIEM LAT TEMU
- Skąd jest wasza kawa? - Z południa.
To znaczy skąd? Z Tamil Nadu? Z Karnataki? Z Kerali? Skąd dokładnie?
- Proszę pana... - To jakaś mieszanka?
- Proszę pana... - Jak ją mielicie, średnio czy drobno?
Średnio.
To wiem na pewno.
- Na pewno? - Tak.
Zrób coś dla mnie, Mohan.
Odrobina kawy,
gorąca woda w temperaturze między 90 a 95 stopni Celsjusza,
pusty dzbanek i filiżanka do americano. Możesz mi to podać?
- Jest pan pewien, że kawa z ekspresu... - Nie. To nie to.
Spokojnie, za wszystko zapłacę i zostawię ci napiwek.
Już przynoszę.
Przepraszam! Co się wam, informatykom, wydaje?
Tylko w Ameryce robi się karierę?
Nie. To tylko na dwa lata.
Ty jedziesz do Ameryki,
a ja mam zostawić pracę i jechać za tobą?
- Mam mieszkać sam? - Sam?!
Weź mamę. Niech się tobą zajmie!
Po co chcesz się żenić?
Niektórzy to mają tupet!
Halo. Chciałem tylko dać ci znać, że już jestem.
Tak. Już idę!
Na co czekasz?
Wyjdziesz, czy potrzebujesz zielonej karty?
Może mam ci rozwinąć czerwony dywan? Spadaj stąd!
Cześć.
Wybacz, że czekałeś.
Jestem Sudha.
Nieźle mu nagadałaś.
Jestem Chander.
Podsłuchiwałeś?
Nie. Po prostu cię słyszałem.
Jak wszyscy inni.
- Usiądziemy? - Proszę.
- Mohan, podasz mi jeszcze herbatę? - Tak.
Taką jak zwykle.
Wybacz. Daj mi tylko chwilę.
Przyszedłeś tu, żeby samemu zaparzyć sobie kawę?
Jestem wybredny w kwestii kawy.
To przyjemne miejsce. Często tu bywasz?
Ale nie piję kawy.
Uwielbiam herbatę.
Herbatę.
A do niedzielnej herbaty
dostaję propozycje z serwisów randkowych. Za darmo!
Kto stworzył ci profil? Mama czy tata?
Przepraszam.
MAMA: PRZYJECHAŁA? JAKA JEST?
Mógłbym cię o coś zapytać?
Po mnie masz następnych kandydatów?
Chciałbym wiedzieć, ile mam czasu.
Żebyśmy się nie nakładali.
Więc jesteś prawniczką?
Tak.
Od rozwodów.
Rodzina się tym nie chwali.
To odstrasza zięciów.
Ale kocham tę pracę.
Lubisz, jak ludzie się rozwodzą?
Nie.
Szczerze mówiąc,
oni są już po rozwodzie na długo przed sądem.
My tylko im pomagamy
wszystko uprawomocnić i...
rozliczyć się.
Proszę pani.
Dzięki, Mohan.
Zajmujesz się rozwodami, ale chcesz wyjść za mąż?
No właśnie...
Aktualnie nie chcę wychodzić za mąż.
Chodzę na randki, żeby krewni nie nękali mojej mamy.
Zawsze znajdę jakiś powód, by dać im kosza.
Informatyków powinnaś odrzucać bez spotkania.
- Ty też jesteś informatykiem? - Byłem.
Znudziło mnie to.
Teraz pracuję w DWD Logistics.
Opracowuję struktury żandarmerii.
- Czemu wybrałeś tę pracę? - By być daleko od rodziny.
Daleko od Delhi.
I od byłej dziewczyny?
- Nie. - Nie?
Nic z tych rzeczy.
Sama to wymyśliłaś.
Bycie prawniczką ma jedną małą zaletę.
Nauczyłam się czytać twarze ludzi.
Czy logistyka nie jest nudna?
Trochę mniej niż samo życie.
Jak zamierzasz spędzić resztę tej niedzieli?
Planowałem po naszym spotkaniu pójść do kina na jakiś film.
W Bhopalu jest tyle do roboty,
a ty chcesz po ciemku oglądać czyjąś historię?
Więc co polecasz?
Odwiedź muzeum Manav Sangrahalaya. Przejdź się po Van Vihar.
Albo napij się orzeźwiającej lemoniady nad jeziorem.
Poczuj klimat Bhopalu.
- Idziemy? - Dokąd?
Ty powiedziałaś, że w Bhopalu jest tyle do roboty.
Czemu opuściłeś Amerykę?
To nie dla mnie.
Mimo tłumów panuje tam dziwna pustka.
Miałem przyjaciół na uniwerku.
Dowiedziałem się o sobie kilku rzeczy.
Powiedz mi o jednej.
Nieważne, co się wydarzy, nie zapominaj, skąd pochodzisz.
- I... - I?
I nieważne, jak dobra jest kawiarnia, warto samemu parzyć sobie kawę.
Kiedy znudzi ci się logistyka,
powinieneś założyć własną kawiarnię.
Mama przyjeżdża z Ratlam co dwa miesiące.
Gargi to nie tylko moja współlokatorka, ale jej reporterka.
Jak to?
Jest jej szpiegiem.
A twoja strategia, żeby przedłużyć naszą randkę była bardzo sprytna.
Dziękuję, ale to nie była strategia.
- Nie? - Nie.
Po prostu zaufałem intuicji.
Na zdrowie.
Zdrowie.
Cholera.
Chanderze, muszę wrócić do tamtej kawiarni.
Co? Co się stało? Zostawiłaś tam coś?
Trzeciego kandydata!
- Co? - Chander.
Wymyśl coś, żeby dać mi kosza.
- Pa! - Dzięki.
Dlaczego ja?
Kiedy dziewczyna odrzuca faceta, jego matka bardzo to przeżywa, wiesz?
Hej!
Kim ty jesteś?
WYCIECZKA DO LADAKH MARZENIE Z DZIECIŃSTWA - VK
- Cześć. - Dzień dobry.
PIĄTEK, 4 WRZEŚNIA
Nie zapytasz, co napisałem?
Pewnie.
Nie musisz mi mówić.
Ale jeśli chcesz, dotrzymam tajemnicy.
„Bez względu na to, co przyniesie ten rok, będę odważny i podejmę ryzyko”.
To moja pierwsza kartka na ścianie obietnic.
Z pewnością nie ostatnia.
Każdy podróżnik potrzebuje miejsca, w którym będzie mógł odpocząć
i wrócić do obietnic, które sam sobie złożył.
Dla wielu ta kawiarnia jest tym miejscem.
Może dlatego zabierają ze sobą jej część, gdy odjeżdżają,
ale też zostawiają część siebie.
Cześć.
Hej!
Cześć!
Zobaczyłem wczoraj coś w Mall Road.
I... pomyślałem o tobie.
- Rahil. - To nic.
Ale otwórz, dopiero
gdy będziesz gotowa.
Na co?
Żeby spojrzeć na siebie moimi oczami.
Rahil.
Nie przeszkadzaj sobie.
Specjał Preeti Kaushik,
- kanapka z jajkami i awokado... - Co ty robisz?
- Co się stało? - Chodź tu.
Co się stało?
Rozpieszczasz mnie.
Stali klienci pomyślą, że właściciel
zwraca uwagę tylko na nią!
Wszyscy i tak już wiedzą, że to dzięki tej dziewczynie
ta kawiarnia jest wyjątkowa.
Chodź tutaj.
5 KAWIARNI DO ODWIEDZENIA W 2026 R. 1. MUSAFIR CAFE
„Od kilku dni obserwuję dziewczynę,
która zapomina o sobie, troszcząc się o wszystkich wokół.
Ten prezent jest dla niej,
aby kiedy na chwilę się zatrzyma, mogła dostrzec także samą siebie”.
Gdy spotykamy właściwą osobę w niewłaściwym czasie,
zwykle obwiniamy wyczucie czasu.
Może jednak problem nie tkwi w czasie.
Pytanie, czy w tamtej chwili byliśmy dla siebie właściwi.
Siedzisz tak cicho.
Jakie masz hobby?
Powinnaś wiedzieć o mnie tylko jedno:
nienawidzę swojej pracy.
Logistyka jest strasznie nudna.
Mama mówiła mi, że jesteś inżynierem.
- Tak. Byłem nim w Ameryce. - Ameryka!
Zawsze chciałam przeprowadzić się do Ameryki!
Moglibyśmy tam zamieszkać po ślubie, co?
Nie.
Dlaczego? Nie podobało ci się tam?
Nie.
- Co... - Słuchaj.
- Sudha? - Musimy porozmawiać.
Chłopak, z którym siedzisz, to skończony drań.
- Nie, to nie tak... - Nie daj się zwieźć tej buźce.
To seksoholik.
- Serio? - Tak.
Co?!
On chce od kobiet tylko trzech rzeczy:
pożądania, pożądania i jeszcze raz pożądania.
- Nie, ona żartuje. - Żartuję?
To ze mnie zażartowano!
- Mów dalej. - Wiesz,
dwa razy ledwo uniknęłam zajścia z nim w ciążę.
- Co?! - Mogę cię jedynie ostrzec.
Ostatecznie to twoje życie i twój wybór. Cokolwiek zdecydujesz...
- Fuj! - Nie.
Ohyda!
Nudna, też mi coś!
Mamo!
Poszła sobie.
Kompletnie ci odbiło!
Słuchaj, Chanderze Mohan Sharma.
Nie wytrzymasz na tym świecie,
jeśli nie masz w sobie odrobiny szaleństwa.
Jej mama przyjaźni się z moją ciotką.
Aha.
Ale i tak dałbyś jej kosza, co?
Opowiesz to ciotce.
Jak moja gra aktorska?
Fatalna.
Jejku...
On na ciebie czeka.
Kushal! Właśnie do ciebie dzwonię!
Cześć!
Pa!
Muszę powiedzieć biednemu Kushalowi Panditowi,
że jesteś ojcem moich przyszłych dzieci.
Pójdziemy jutro do teatru?
- To poniedziałek. - Więc?
W poniedziałki żyjesz mniej?
Pa.
Cześć.
Wow.
Jesteś taka...
Tak...?
Jesteś taka punktualna.
Idziemy oglądać po ciemku czyjąś historię?
Chodźmy.
Jeździliśmy z Delhi do mojej babci
i z powrotem.
Nie bywaliśmy tutaj.
To zabawne, że jako dzieci
znajdujemy tyle szczęścia w prostych rzeczach.
Babcia zmarła 20 lat temu.
Później zniknął jej dom.
I w końcu przestaliśmy tu przyjeżdżać.
Teraz rozumiem, czemu wybrałeś Bhopal.
Czemu?
„Nieważne, co się wydarzy, nie zapominaj, skąd pochodzisz”.
To prawda.
Ty tak kochasz Bhopal.
Chcesz tu osiąść?
Nie.
Więc gdzie?
- A byłeś kiedyś w Bombaju? - Byłem w Mumbaju.
Mój tata zmarł, kiedy byłam w dziesiątej klasie.
Był prawnikiem w sądzie w Bhopalu.
Marzył o Sądzie Najwyższym w Bombaju.
A teraz to twoje marzenie.
Ja marzę o czymś więcej.
Założę własną kancelarię.
W Mumbaju!
I dam mojej mamie szczęście, którego nigdy nie zaznała.
Tata obiecał nam,
że będziemy mieć własny dom.
Z dala od Ratlam
i problemów mieszkania z rodziną,
tylko dla naszej trójki.
Później zmarł.
I uwaga mojej mamy skupiła się na mnie.
To ona mnie wykształciła,
dała mi pewność siebie i niezależność.
Na pewno jest wspaniała.
Tak. Jest.
Widzę.
Chcę spełnić marzenia moje i mojej mamy.
Społeczeństwo nie oczekuje od dziewczyn zajmowania się matkami.
Czasem się nam na to pozwala.
Dlatego teraz
nie mam czasu
- ani chęci do małżeństwa i... - Rozumiem.
Wow.
Zapamiętam ten poniedziałek.
Słuchaj, Chanderze.
Jeśli będziemy się widywać, zakochasz się.
Może ja też.
A jeśli będziesz się ze mną spotykał,
to jak się ustatkujesz?
Co?
Dokąd pani odpłynęła?
Gdzieś...
gdzie pewnie nie powinnam.
Dobrze.
Dobrze... więc na tym koniec.
Obiecuję.
Nastrój prysł.
Halo?
Sudha?
Co tak późno?
Teraz?
Nie. Już idę.
JEDZIESZ?
Hej!
Co się stało? Myślałem, że...
Nienawidzę Gargi!
Możesz mi pomóc?
Pewnie.
- Weź tę. - O co poszło?
Co za banalne pytanie!
Zawsze musi być jakiś powód?
Coś musiało się wydarzyć.
Zimna wojna trwała już od wielu dni.
Dzisiaj przekleństwa zaszły za daleko...
Przekleństwa!
Co cię tak bawi?
Jedziemy.
Chodź!
Dokąd jedziemy?
Tam, skąd przyjechałeś. Do niego.
Dobrze.
Jesteśmy w filmie? Wyłącz to!
Dobrze.
Napisy: Hanna Szulik