Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
NIEKTÓRE OSOBY POJAWIAJĄCE SIĘ W MATERIALE WYSTĄPIŁY ANONIMOWO.
ICH NAZWISKA I GŁOSY ZOSTAŁY ZMIENIONE.
PRAWDZIWIE IMIĘ MAŁEJ ZOE ZMIENIONO, BY CHRONIĆ JEJ TOŻSAMOŚĆ.
Policja Cheshire. Simon Blackwell. Czy możemy wejść i porozmawiać?
- Proszę. - Dzięki. Przepraszam za najście.
- Zapraszam. - Proszę, nie! Nie znowu! Nie!
- Wszystko wyjaśnię. - Nie!
- Już. - Nie mogę!
To przykre, wiem.
Idź na górę.
- Dobrze. - O nie.
- Lucy? - Tak.
Wejdę, dobrze?
- W porządku? - Tak.
Cześć. Przepraszamy, że przyszliśmy tak wcześnie.
Jestem *** z wydziału śledczego w Chester.
Aresztuję cię pod zarzutem zabójstwa i jego usiłowania.
Możesz milczeć, ale pomijanie faktów może zaszkodzić twojej obronie.
Każde słowo może stać się dowodem.
Rozumiem, że to dla ciebie szok.
Teraz musisz wstać i się ubrać.
- Zejdźmy na dół. - Tak.
Czy mogę zobaczyć kota?
Zostań tu przez chwilę.
Cześć.
Nie zrobiłam tego.
- Wiem! - Wiem!
Przecież wiemy!
Dobrze, zajmijcie się kocurkami.
Wracaj do środka, mamo.
Nie patrz, wracaj do domu.
Mamo, idź.
Dobrze, wskakuj.
Aresztowano dziś pracowniczkę systemu ochrony zdrowia…
…pod zarzutem zabójstwa ośmiorga dzieci…
…i usiłowania zabójstwa sześciorga.
Przeanalizowaliśmy wszystkie dowody
i daliśmy ci możliwość udzielenia wyjaśnień.
To było nie do pomyślenia, że ta młoda pielęgniarka
mogłaby być zdolna do krzywdzenia bezbronnych dzieci.
Sporządziłaś notatkę: „Jestem zła. Zrobiłam to”.
Taka sprawa zdarza się raz w ciągu pokolenia.
Dotyczy 17 dzieci z 13 rodzin.
Jeśli nie miałaś związku z zapaściami i śmierciami tych dzieci,
dlaczego twoja notatka jasno mówi, że za nie odpowiadasz,
że celowo zabiłaś te dzieci?
Bez komentarza.
Nikt nie podejrzewałby młodej pielęgniarki.
Należy do zabójców największej liczby dzieci w brytyjskiej historii.
Lucy Letby uznano za winną…
…zabicia siedmiorga noworodków.
Czy ta skromna pielęgniarka naprawdę zabiła dzieci będące pod jej opieką?
Dziś grupa międzynarodowych ekspertów medycznych…
…przejrzała dokumentację.
Ich ustalenia są sprzeczne ze wszystkim, co mówiono w sądzie.
Podsumowując, nie natrafiliśmy na żadne morderstwa.
To jedna z najbardziej szalonych spraw kryminalnych.
Jest seryjną zabójczynią największej liczby dzieci w historii.
Nie zrobiła tego.
To przerażająca i tragiczna historia.
Jest niewinna. Wypuść ją.
Czy ta kobieta jest winna? A może wcale nie?
ŚLEDZTWO W SPRAWIE LUCY LETBY
DZIĘKI POLICJI Z CHESHIRE FILM UKAZUJE SZCZEGÓŁY ŚLEDZTWA
I NIEUPUBLICZNIONE NAGRANIA.
Ta rozmowa jest nagrywana.
Każde słowo zostanie zarejestrowane.
Przedstaw się, proszę.
Lucy Letby.
- Data urodzenia? - 4 stycznia 1990 roku.
Ta rozmowa pozwala ci skomentować powody twojego aresztowania.
Jeśli jesteś niewinna i masz sensowne wyjaśnienie,
obronę czy alibi, poszukamy wspierających to dowodów.
Nie my mamy cię sądzić. Rozumiesz, Lucy?
Tak.
Dobrze.
Rozmawialiśmy z Lucy Letby przez wiele godzin.
SIERŻANTKA ŚLEDCZA
Na początku zadawaliśmy jej wiele pytań otwartych
dotyczących tego, co dzieje się przy łóżeczku.
Opowiedz mi, co się dzieje podczas pierwszego karmienia.
Lekarze informują, kiedy uznają, że dziecko może już być karmione.
Tak.
Pokarm podaje się przez sondę nosowo-żołądkową.
Dobrze.
Zwykle w przypadku wcześniaków
chcemy podawać im mleko matki lub mleko od dawczyni.
Tak małe dzieci nie dostają mleka modyfikowanego.
Dobrze.
Wydała się kompetentną pielęgniarką,
która wiedziała, jak się opiekować takimi dziećmi.
Jednak, gdy drążyliśmy temat powodu zapaści konkretnego dziecka,
jej odpowiedzi stały się coraz mniej precyzyjne.
Porozmawiamy o ***.
O godzinie 16.01, 20 czerwca 2015 roku,
urodziła się przez cesarskie cięcie i trafiła na oddział neonatologii.
O godzinie 4.25, 22 czerwca 2015 roku,
stwierdzono, że *** zmarła.
Czy powiesz nam coś o tym, co się z nią stało?
Nie bardzo pamiętam ***.
Dobrze.
Mała Zoe trzykrotnie doznała zapaści podczas jednej nocnej zmiany.
Wiedzieliśmy, że Lucy Letby była przy łóżeczku,
dlaczego więc niczego nie pamiętała?
Nie pamiętasz żadnej zapaści ani swojego zaangażowania w pomoc?
Nie.
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
Trzy tygodnie przed terminem
obudziłam się i odeszły mi wody.
Zaczęło się.
ANONIMIZACJA CYFROWA
W szpitalu zrobiono mi badania. Potwierdziły, że wszystko było w porządku.
MAMA ZOE
Byliśmy gotowi na spotkanie z małą Zoe.
Ale to nie było proste.
Rodziłam 60 godzin.
ANONIMIZACJA CYFROWA
Czułam, że coś jest nie tak,
więc nalegałam na cięcie cesarskie.
Doktor uniósł Zoe nad zasłoną,
ale wydawała się oddychać z trudem.
Musiała trafić na oddział intensywnej terapii.
Jej widok w inkubatorze był bolesny.
Nie mogłam jej wyjąć, ale mogłam trzymać ją za rękę.
Była tak delikatna,
mała i cenna.
Zostałam mamą.
Lekarze mówili nam, że reaguje bardzo dobrze,
że reaguje zgodnie z oczekiwaniami
i…
nie było obaw.
Spałam, gdy pielęgniarka włączyła światło.
Powiedziała, że muszę natychmiast przyjść.
Spytałam, co się dzieje. Nie było czasu na wyjaśnienia.
Wieziono mnie długim korytarzem.
Myślałam: „O co tu chodzi?”.
Wyczułam w sali popłoch.
Lekarz próbował wszystkiego, żeby utrzymać jej krążenie.
Nie poddawał się.
Chciałam, żeby walczył dalej.
Ale drugi lekarz położył mu dłoń na ramieniu
i powiedział: „Musisz przestać. Pozwól jej odejść”.
Lekarz wciąż trzymał Zoe, ale…
przerwał swoje działania.
To było na tyle.
Skończone.
To był koniec.
Mój mąż i ja
załamaliśmy się i…
Pytaliśmy: „O co chodzi? Co się właśnie stało?”.
Nic jej nie było, więc…
Byłam taka wściekła,
smutna i zdezorientowana, a potem…
Tak.
Nie wiedzieliśmy, czemu Zoe umarła.
Zaczęło się jej polepszać.
Nikt nie sądził, że umrze.
Dlaczego jej stan się pogorszył? I nie zareagowała na resuscytację?
Jeszcze bardziej niepokojące było to, że Zoe była trzecim zmarłym dzieckiem
w ciągu nieco ponad dwóch tygodni.
Niektóre z dzieci miały dziwną wysypkę
i nie zareagowały na resuscytację, choć uważaliśmy, że powinny.
To było niepokojące. Czemu troje dzieci umarło w tak krótkim okresie?
Czy na oddziale działo się coś, co przeoczyliśmy?
Mieliśmy nadzieję, że te trzy zgony były nieszczęśliwym zbiegiem okoliczności.
Niestety, to się nie skończyło.
Dzieci dalej umierały
o wiele częściej, niż kiedykolwiek zdarzało się to na oddziale.
Do 16 lutego miało miejsce dziewięć zgonów.
To był czas pełen przerażenia i niepokoju.
Niektórzy konsultanci prosili o pilne spotkanie z menedżerami ryzyka
i dyrektorem zespołu pielęgniarskiego,
ale nie wydawali się szczególnie zaniepokojeni.
Nie mieliśmy z czymś takim do czynienia. Nie wiedzieliśmy, co robić.
W czerwcu 2016 roku sprawy zaszły za daleko.
Pojawiły się dwa kolejne zgony, których nie potrafiliśmy wyjaśnić.
Na tym etapie było już 13 niespodziewanych zgonów.
Jestem konsultantem od 21 lat. Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że trzeba coś zrobić.
MAJ 2017
Pewnej nocy siedziałem dość późno w centrali
i odebrałem trzy oddzielne zgłoszenia ze szpitala Countess of Chester.
Odnotowali wzrost liczby zgonów dzieci
i przypadków zapaści na oddziale neonatologicznym.
W okresie od czerwca 2015 do lipca 2016 roku
było 13 zgonów.
Najbardziej niepokojące, co mówili lekarze i specjaliści,
było to, że te przypadki śmierci i zapaści były niewyjaśnialne.
Powiedziano mi,
że ktoś z personelu został przeniesiony z oddziału.
Z początku pomyślałem, że może trochę za wcześnie,
by wskazywać podejrzanego.
Mogły istnieć uzasadnione powody,
dla których zmarło tyle dzieci.
Czy w szpitalu popełniono błędy,
czy pojawiła się nieopanowana choroba zakaźna,
a może te dzieci umarły z przyczyn naturalnych?
Musieliśmy poznać historię każdego z tych dzieci.
Potrzebowaliśmy niezależnych, wiarygodnych ekspertów medycznych,
którzy mogliby obiektywnie spojrzeć
na przypadki niespodziewanych zapaści wśród tych dzieci.
Pewnego ranka byłem w domu i natrafiłem na ten artykuł
o śledztwie policji z Cheshire na oddziale neonatologicznym
poświęconemu zgonom wśród noworodków.
Pomyślałem: „To ciekawe.
To brzmi jak sprawa dla mnie”.
BIEGŁY W PROKURATURZE
Mam ponadtrzydziestoletnie wiedzę i doświadczenie
w opiece nad chorymi niemowlętami.
Mam też za sobą kilkadziesiąt lat pracy jako biegły sądowy
w sprawach karnych.
Powiedziałem policji:
„Przyjrzyjmy się jednemu przypadkowi, żeby się rozeznać”.
To konkretne dziecko urodziło się w dobrej kondycji.
Miało dobre wymiary i ponad dwa kilogramy.
Jego stan był stabilny, ale nagle doznało zapaści.
Widziałam zdjęcia wielkich skrzepów krwi pod wątrobą.
Do tego krwawienie w jamie brzusznej.
Wyglądało to dla mnie okropnie.
Jak dziecko, które dobrze sobie radziło,
skończyło z poważnymi wadami wątroby?
A w ciągu kilku godzin dziecko zmarło.
Powiedziałem policji:
„Chcę przejrzeć dokumentację wszystkich przypadków z tych dwóch lat”.
Otrzymałem 32 przypadki
i wykryłem podejrzane zdarzenie w mniej więcej połowie z nich.
Te dzieci doznały nieoczekiwanych i niewyjaśnionych zapaści.
Nigdy wcześniej nie spotkałem się z czymś takim.
Trzeba było rozważyć coś nie do pomyślenia.
Ktoś celowo skrzywdził te dzieci.
To zmieniło kierunek naszego śledztwa.
To była ta obrzydliwa możliwość, że doszło do zabójstwa dziecka.
Następne pytanie, na które musieliśmy odpowiedzieć, brzmiało: „Kto?”.
Sprawdziliśmy wszystkich, którzy mogli być w okolicy,
za każdym razem, gdy dziecko umierało lub doznawało zapaści.
Którzy lekarze, pielęgniarki tam byli? Kto z rodziny tam był?
Kto miał dostęp do leków? A kto do dokumentacji medycznej?
I sprawdzaliśmy dalej.
Kto inny mógł tam być? Kto inny mógł to zrobić?
Przyglądaliśmy się informacjom i wyłonił się wyraźny wzór.
GRAFIKI PRACY NA NEONATOLOGII
Wśród 25 przypadków podejrzanych zgonów i zapaści
jedno nazwisko stale się powtarzało.
Ta pielęgniarka odegrała kluczową rolę we wszystkich wydarzeniach.
To była Lucy Letby.
DZIEWIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Pamiętam pierwszy dzień wykładów.
Weszłam do auli.
ANONIMIZOWANA PIELĘGNIARKA
Nikogo nie znałam.
Często siedziałam sama.
Ale podeszła do mnie dziewczyna.
Usiadła i powiedziała: „Miło mi, jestem Lucy”.
ANONIMIZACJA CYFROWA
Jej uśmiech od razu sprawił, że poczułam się dobrze.
Po czterech dniach na uczelni byłyśmy właściwie nierozłączne.
Chodziłyśmy razem na wykłady.
Bywałam u niej na obiadach, a ona u mnie.
Na imprezy też chodziłyśmy wspólnie.
Jeśli było bardzo późno, nocowałam u niej albo ona u mnie.
Chodziłyśmy do kina.
Wszystko robiłyśmy wspólnie.
Miała specyficzne poczucie humoru.
Z nią zawsze było fajnie.
Lucy, jako jedynaczka, była oczkiem w głowie rodziców.
Byli bardzo dumni z tego, że poszła na studia położnicze.
Miała zapał do nauki, chciała wiedzieć wszystko,
by mieć pewność, że wie, co robi.
Lucy i ja wspólnie odbyłyśmy pierwszy staż
w szpitalu Countess of Chester.
Obie się tym ekscytowałyśmy.
Ale pielęgniarki w Chester trzymały się ze sobą w wąskiej grupie.
Pamiętam, że poszłyśmy do pokoju socjalnego zjeść lunch.
Pielęgniarki, które tam były, rozmawiały ze sobą.
Pamiętam, że Lucy próbowała dołączyć do rozmowy,
a one ją zignorowały.
Czułam, że one nas tam nie chciały. Zespół medyczny nas nie chciał.
Zaczęłam myśleć, że niektóre osoby specjalnie
utrudniały życie Lucy.
Nie widziałam absolutnie żadnego powodu, dla którego mogliby ją tak traktować.
Poza tym, że nie podobało im się, że była nieśmiała i cicha.
Wiedziałam, że nie chcę zostać w Countess,
ale Lucy aplikowała na stanowisko na oddziale neonatologicznym.
Nie do końca rozumiałam, dlaczego chciała zostać,
w kontekście tego, jak traktowali ją niektórzy pracownicy.
Kończenie studiów to słodko-gorzki czas.
Nasze rodziny umówiły się na wspólną kolację.
Rodzice Lucy byli bardzo dumni, że skończyła studia.
Dali nawet ogłoszenie do lokalnej gazety.
Ale to było też smutne,
bo martwiłam się tym, jak sobie poradzi.
CZTERY LATA PÓŹNIEJ
Lucy była cichą pielęgniarką.
Wydawała się sumienna i zaangażowana.
Sprawiała wrażenie kompetentnej.
W żaden sposób się nie wyróżniała.
Ale pod koniec 2015 roku wszyscy konsultanci zaczynali się martwić
tyloma nietypowymi zgonami na oddziale.
Po przeglądzie kadrowym wyłonił się jeden wspólny czynnik.
Podczas wszystkich zgonów jedna osoba zawsze pełniła dyżur.
To była Lucy Letby.
Z początku nie byłem pewny, co o tym sądzić.
To był czysty przypadek czy to ona wyrządzała krzywdę?
Postanowiliśmy omówić to z siostrą oddziałową.
Upierała się, że Lucy Letby to kompetentna, oddana pielęgniarka
i że było nie do pomyślenia, by mogła krzywdzić pacjentów.
Niestety dochodziło do kolejnych nocnych zgonów,
a Lucy Letby pełniła dyżur we wszystkich przypadkach.
Kierownictwo w końcu zdecydowało,
że Lucy Letby zostanie przeniesiona na dzienne zmiany.
Nocne zgony i zapaści ustały,
ale, co szokujące, zaczęły się powtarzać za dnia.
Na tamtym etapie
jako ciało doradcze zrozumieliśmy, że nie możemy tego dłużej odkładać.
Lucy Letby musiała odejść z oddziału neonatologicznego.
SZANOWNY INSPEKTORZE HUGHES
Niecały rok po rozpoczęciu śledztwa
dostałem od Lucy Letby e-mail wysłany z jej konta służbowego.
ODPOWIEDŹ: OPERACJA KOLIBER
Powołała się na nazwę operacji, która nie była upubliczniona.
CHCĘ MIEĆ JAKIEKOLWIEK POJĘCIE, KIEDY MOGĘ SPODZIEWAĆ SIĘ KONTAKTU
Wiedziała już, że przesłuchaliśmy resztę personelu
i pytała, kiedy przyjdzie jej kolej.
BĘDĘ WDZIĘCZNA ZA WSZELKIE INFORMACJE, KTÓRE MOGŁYBY MNIE USPOKOIĆ
To mnie zainteresowało,
bo pomyślałem, że może chciała nam coś powiedzieć.
CHĘTNIE PODEJMĘ KONTAKT, JEŚLI BĘDZIECIE CHCIELI COŚ ZE MNĄ OMÓWIĆ
BARDZO DZIĘKUJĘ
Musieliśmy przepytać Lucy Letby,
a najlepszym i jedynym sposobem, by to zrobić,
było ją aresztować.
- Lucy? - Tak.
Jestem *** z policji z Cheshire. Mogę na chwilę wejść?
- Tak. - Dziękuję.
- Jest tu ktoś jeszcze? - Tak.
- Kto? - Mój tata.
Jeden z policjantów pójdzie po twojego tatę.
- Ja muszę pogadać z tobą. - Pójdę po niego.
Chcesz usiąść?
Dla twojej informacji: to przypięta kamera i jesteś teraz nagrywana, dobrze?
- Tak. - Tu się zapala światło w salonie?
- Tak. - Którym? W porządku.
Posłuchaj mnie bardzo uważnie, bo będę odczytywać pewne informacje.
- Dobrze. - To ważne, żebyś słuchała.
„Między marcem 2015 a lipcem 2016 roku zespół szpitala Countess of Chester
doświadczył wysokiej śmiertelności wśród niemowląt.
Po dokonaniu analizy w szpitalu sprawę przekazano policji z Cheshire,
która prowadzi śledztwo.
W jego wyniku i dzięki zgromadzonym dowodom
postawiono zarzuty zabójstwa i usiłowania zabójstwa.
Ty jesteś podejrzaną o dokonanie tych przestępstw”.
Możesz milczeć, ale pomijanie faktów może zaszkodzić twojej obronie.
Każde słowo może stać się dowodem.
Aresztowanie jest konieczne dla śledztwa
i służy ochronie dziecka albo innej osoby.
Rozumiesz to, co ci właśnie przeczytałem?
Lucy, teraz będzie tak:
musisz pojechać na komisariat i zostaniesz tam przesłuchana.
Ci policjanci pójdą z tobą na górę.
Od teraz będziemy ci towarzyszyć,
żebyś z nami pozostała i żeby nikomu nic się nie stało.
Potrzebujesz włożyć jakieś buty?
Pójdziesz w tym, co masz na sobie?
Jesteś w dresie, więc chyba będzie odpowiedni.
Weźmy ci jakieś buty.
Ja tylko…
Masz tutaj buty?
Wszystko inne musi pozostać nietknięte,
więc nie możesz przesuwać ani zabierać niczego więcej.
Przeszukacie dom?
Tak, zostanie przeszukany.
Mogę się z nim pożegnać?
- Z kotem? Oczywiście. - Tak.
To tylko ze względu na transport, dobrze?
Chcemy, byś była bezpieczna w pojeździe. I my również. W porządku?
Gdy tylko dotrzemy do aresztu, zdejmiemy ci kajdanki.
Telefon obudził mnie około szóstej rano.
Ta osoba powiedziała: „Tu policja z Cheshire.
Dajemy znać, że kogoś aresztowaliśmy
pod zarzutem zabójstwa twojej córki”.
ANONIMIZACJA CYFROWA
Nagle zdałam sobie sprawę, że ktoś mógł celowo skrzywdzić Zoe.
Wtedy po prostu…
zabrakło nam słów.
W porządku.
Wysiądź z auta.
Rozłóż, proszę, ramiona.
Coś tu jest.
Twoje obecne zajęcie?
Pielęgniarka dziecięca.
Usiądziesz tam, Lucy?
Zatrzymano pracowniczkę ochrony zdrowia podejrzaną o zabójstwo 8 dzieci
i usiłowanie zabójstwa sześciu innych w szpitalu Countess Chester po tym, jak…
Gdy tylko zobaczyłam jej twarz,
od razu rozpoznałam pielęgniarkę.
Kiedy pierwszy raz odwiedziłam Zoe, miała podkładkę do pisania,
ale nie wykonywała żadnej pracy. Tylko tam była i nas obserwowała.
Dzisiejsze aresztowanie potwierdza straszliwą możliwość,
że noworodki mogły paść ofiarą zabójstwa.
W telefonie wyskoczyły mi te informacje.
Trzęsłam się. Serce waliło mi szybko i mocno.
„Dlaczego aresztowali Lucy?”.
Zupełnie temu nie dowierzałam.
Myślałam, że to była fatalna pomyłka.
ROZPOCZĘTO NAGRANIE
Rozmowa jest nagrywana. Mówi posterunkowy detektyw Lee.
- Druga obecna to… - 3201 Vikki Holt.
Przedstaw się jeszcze raz, Lucy.
Lucy Letby.
Główny cel przesłuchania Lucy Letby
zakładał poznanie prawdy o tym, co stało się z tymi dziećmi
i zapewnienie jej pełni możliwości
złożenia odrębnych wyjaśnień
co do powodu, dla którego stan dzieci tak szybko się pogarszał.
Jak ogólnie przebiega procedura resuscytacji?
Personel zajmuje się drogami oddechowymi. Podają też odpowiednie leki.
- Leki podają dwie osoby. - Rozumiem.
Najlepiej, gdy jeszcze ktoś towarzyszy rodzicom.
Miała obszerną wiedzę. Była spokojna.
Była komunikatywna.
W kwestiach związanych z opieką nad tymi dziećmi
znała odpowiedzi na pytania.
Kto robi notatki podczas resuscytacji?
Najlepiej mieć kopistę.
Więc zwykle jeden z młodszych lekarzy
albo któraś z pielęgniarek się tym zajmują.
Gdy skonfrontowano ją z pewnymi kwestiami,
zwłaszcza dotyczącymi jej działań podczas tamtych zapaści,
uważam, że zaczęła odpowiadać nieco bardziej wymijająco.
Czy tuż przed zapaścią
miałaś jakiś powód, by wchodzić do sali noworodków?
Nie pamiętam.
Jasne. Pracowałaś na sali numer 1?
Nie, ale nie pamiętam, którym dzieckiem się opiekowałam.
Dobrze.
I nie pamiętasz,
dlaczego trafiłaś do sali numer 1 i czemu doszło do resuscytacji?
Nie.
Myślała nad udzielanymi odpowiedziami.
Zwlekała przez znaczną chwilę, zanim odpowiadała na pytanie.
Wiesz, dlaczego wymagał resuscytacji?
Nie pamiętam, co było jej powodem.
Wiem tylko, że ona się odbyła.
Te odpowiedzi nasunęły nam wiele istotnych pytań.
Lucy Letby spędziła w areszcie wiele godzin,
ale nie zdołaliśmy o nic ją oskarżyć.
Wciąż brakowało wielu informacji.
Po przesłuchaniu Lucy Letby została zwolniona,
co dało nam możliwość zebrania kolejnych dowodów
i bardzo dokładnego zbadania rzeczy znalezionych podczas przeszukania.
Było mnóstwo materiałów do przejrzenia.
OPERACJA KOLIBER
ZACHOWAĆ
Znaleźliśmy pudełko z napisem „zachować”,
a w środku były karty pacjentów z neonatologii szpitala w Chester.
To były ściśle tajne dokumenty,
zawierające dane osobowe,
nazwiska,
daty urodzin i przegląd stanu zdrowia z tamtego okresu.
Ustaliliśmy, że niektóre z tych dokumentów
odnosiły się do niemowlaków, które doznały zapaści i później zmarły,
co było bardzo niepokojące.
Lucy Letby napisała wiele rzeczy
i zachowała wiele notatek.
Było dużo dzienników
i karteczek.
POMOCY
Odkryliśmy bardzo niepokojące dowody.
Było jasne, że powinniśmy znowu aresztować Lucy Letby.
Musieliśmy jej zadać kilka bardzo bezpośrednich i trudnych pytań.
Policja. Simon Blackwell z Cheshire. Możemy wejść? Musimy porozmawiać.
Lucy?
Tak.
Wejdę, dobrze?
Cześć, Lucy.
Na podstawie nowych i dodatkowych dowodów
aresztuję cię za kilka przestępstw.
- Chodźmy na dół. - Tak.
Wtedy strategia stała się już bardzo prosta.
Było wiele dowodów,
musiałam trzymać się faktów, którym nie mogła zaprzeczyć.
Gdyby mogła przedstawić inne wyjaśnienie,
to właśnie wtedy.
To kontynuacja serii przesłuchań, Lucy.
Jak widać, pali się czerwona dioda.
Ta rozmowa jest też w zapisie wideo
i jest monitorowana z góry.
Twoje mieszkanie zostało przeszukane,
a pod twoim adresem została znaleziona
duża liczba kart pacjentów.
Możesz to wyjaśnić?
To tylko karty, które niechcący zabrałam do domu.
Nie opróżniłam kieszeni przed wyjściem.
Było prawie 250 kart pacjentów
przechowywanych w porządku chronologicznym.
Wyraźnie była osobą dokładną i metodyczną.
Na pewno wiedziała o poufności tych informacji
i o tym, że nie powinna była ich mieć.
Pomysł, że przez pomyłkę mogła zabrać do domu
250 poufnych dokumentów medycznych, był zdumiewający.
ZACHOWAĆ
Dlaczego umieściłaś je wszystkie razem w teczce?
Nie wiedziałam, jak się ich pozbyć, więc tego nie zrobiłam.
Nie wiedziałaś, jak się ich pozbyć?
Nie.
Czy wcześniej zabrałaś któreś z tych kart do domu
i się ich pozbyłaś?
Nie sądzę.
Nie mam w domu niszczarki, a w ten sposób…
Tak powinnam była się ich pozbyć.
W czasie przeszukań domu znaleźliśmy niszczarkę w sypialni,
więc jej zeznanie było z tym sprzeczne.
Mogła samodzielnie zniszczyć dokumenty i się ich pozbyć,
a były pozostawione.
Czy te karty, które trzymałaś u siebie w domu,
odnosiły się do dzieci, którymi zajmowałaś się jako pielęgniarka?
Tak.
Zachowujemy coś z jakiegoś powodu,
bo to dla nas ważne.
DZIENNIK LUCY LETBY 2016
W czasie przeszukań znaleźliśmy kilka dzienników.
Gdy zaczęliśmy je przeglądać, natknęliśmy się na niepokojący szczegół.
W niektórych miejscach zapisywała inicjały,
które pasowały do inicjałów podejrzanych przypadków zgonów.
Mój kolega zapytał cię o zapaści dzieci,
a ty powiedziałaś, że je zapisałaś.
- Czemu? - Oznaczałam je.
- Nie wiem, jak je zapisywałam. - Jasne.
Było kilka dat,
kiedy jedno z dzieci doznało zapaści,
a ona oznaczyła to gwiazdką.
Chyba były takie wpisy w moim dzienniku,
gdzie zaznaczyłam gwiazdką dni,
kiedy mieliśmy dziecko w złym stanie.
Jaki był tego cel?
Nie wiem. Tylko dla swojej…
Swojej?
Chyba dla swojej własnej refleksji.
Czemu chciałaś nad tym rozmyślać?
Z nikim o tym nie rozmawiałam. Przepracowywałam to w sobie.
Z naszego punktu widzenia
zaznaczała dziecko, które zaatakowała tamtego dnia.
Podczas drugiej tury przeszukań
znaleźliśmy w jej garażu czarną torbę na śmieci.
Była tam kartka papieru
zawierająca pewne niepokojące zapiski.
Przeczytam ci fragment, mówi:
„Zabójca. Zabójstwo”.
„Nikt się nie dowie, co się stało i dlaczego”.
Wyjaśnij mi te uwagi, Lucy.
Bez komentarza.
Opowiedz mi o fragmencie „zabójca”.
Bez komentarza.
Sugerujesz tam, że jesteś zabójczynią?
Bez komentarza.
Opowiedz mi o:
„Nikt się nie dowie, co się stało i dlaczego”.
- Bez komentarza. - Co to znaczy, Lucy?
Bez komentarza.
Widać, że zaczyna pojmować,
w jakim kierunku zmierzają te dowody.
Lucy, odkąd opuściłaś oddział,
887 noworodków w 32 tygodniu ciąży lub później
urodziło się w szpitalu Countess of Chester
i przebywało na neonatologii.
Żadne z tych dzieci nie umarło ani nie dostało zapaści.
Czy chciałabyś to jakoś skomentować?
Bez komentarza.
Zgodnie ze wszystkimi dowodami, które mamy,
wyraźnie widać, że byłaś jedyną osobą obecną
przy wszystkich 25 zapaściach
i zgonach 17 dzieci.
To sugeruje twoją odpowiedzialność.
Nikogo innego, tylko twoją.
Jeśli potrafisz to jakoś wyjaśnić,
to teraz masz na to ostatnią szansę.
Bez komentarza.
Dobrze.
Na moim zegarku jest godzina 16.10,
a ta rozmowa dobiegła końca.
Lucy Letby została szczegółowo przesłuchana w sprawie wszystkich dzieci.
Nadszedł właściwy moment, aby podsumować i przeanalizować materiał dowodowy.
Wtedy została zwolniona za kaucją.
Trudno mi sobie wyobrazić,
przez co przechodziła Lucy, gdy ją aresztowano
i przesłuchiwano przez wiele dni.
ANONIMIZACJA CYFROWA
Chciałam jej tylko powiedzieć, że może liczyć na moje wsparcie,
a to, że nie mogłam tego zrobić, było bardzo bolesne.
Nigdy nie wątpiłam w jej całkowitą niewinność.
Na tamtym etapie śledztwa
mieliśmy wiele informacji z przesłuchań, wiele relacji świadków.
Wiele dowodów od biegłych,
a gdy systematycznie się je ze sobą połączyło,
było jasne, że wszystko wskazuje na udział Lucy Letby.
Jest na górze?
Chyba tak.
Cześć. W porządku. Policja z Cheshire. Dobrze?
Lucy, czy mogę włączyć światło?
- Tak. - Chcesz usiąść?
Po prostu…
Lucy, posłuchaj mnie przez chwilę. Jestem *** z policji z Cheshire.
Aresztuję cię pod zarzutem zabójstwa ***,
zabójstwa ***,
zabójstwa ***…
Słyszałaś, Lucy?
Teraz potrzebujemy, żebyś się ubrała.
Policjant zabierze cię z powrotem na komisariat w Chester.
Chcesz się ubrać?
To tylko na czas transportu.
Nie za ciasno?
Masz możliwość ruchu, prawda?
Musimy mieć pewność.
Usiądź tam, proszę.
Mogę zapiąć pas?
24 GODZINY PÓŹNIEJ LUCY LETBY OSKARŻONO
O OSIEM ZABÓJSTW
I 10 PRZYPADKÓW USIŁOWANIA ZABÓJSTWA.
LUCY SPĘDZIŁA W ARESZCIE 23 MIESIĄCE W OCZEKIWANIU NA PROCES.
Pielęgniarka oskarżona
o zabicie siedmiorga dzieci na oddziale noworodków.
Lucy Letby opiekowała się bezbronnymi niemowlętami.
Przyjechała na proces więźniarką.
Oskarżona o zabójstwo siedmiorga dzieci i usiłowanie zabójstwa 10 innych.
Cały czas myślałem: „Czy zrobiliśmy to dobrze?”.
„Czy dowody są na tyle silne, że obronią się przed sądem?”
Otwierając sprawę, Nicholas Johnson powiedział ławie przysięgłych:
że do zapaści i śmierć 17 dzieci nie doszło z przyczyn naturalnych.
Odpowiada za nie oskarżona.
Myślałam tylko o Lucy
i o tym, czego będzie musiała o sobie słuchać.
Przygotowanie do procesu było bardzo trudne.
Nie było dnia, kiedy nie myślałabym o Zoe.
Chciałam oddać jej sprawiedliwość,
ale nie chciałam pojawiać się na rozprawie uprzedzona.
Wiedziałam, że Lucy Letby miała zeznawać,
musiałam stanąć z nią twarzą w twarz.
Miała na sobie jasnoszarą bluzkę i ciemnoszare spodnie.
Odezwała się tylko, by potwierdzić swoje nazwisko.
Rozprawę relacjonowało około 50-60 dziennikarzy z całego świata.
DZIENNIKARZ
Siedziałem w pierwszym rzędzie, najbliżej Lucy Letby.
Stamtąd obserwowałem cały proces.
Na początku procesu
prokuratura wygłosiła oświadczenie na ponad 90 stron.
Mówiono, że było wiele sposobów,
na które Lucy Letby wyrządziła tym dzieciom krzywdę.
Od urazów fizycznych gardła lub żołądka…
Mówiono, że usuwała rurki oddechowe,
co obniżało poziom tlenu u dziecka i doprowadzało do pogorszenia jego stanu.
Stosowała też przekarmianie.
Żołądek dziecka się rozdymał, przesuwał przeponę w stronę płuc
i ograniczał oddychanie.
Zmieniała metody i była pomysłowa w działaniach,
które doprowadzały do zgonów i zapaści.
Teraz prokuratura musiała tego dowieść.
Przez ostatnie siedem miesięcy prokurator Nick Johnson
przedstawiał sprawę przeciwko Lucy Letby.
Teraz ma możliwość spytać ją bezpośrednio
o zarzuty zabójstw i krzywdzenia dzieci, którymi się opiekowała.
Po raz pierwszy od śmierci Zoe widziałam Lucy Letby.
Siedziałam trzy metry od niej.
Przyglądała mi się kilkanaście razy.
Za każdym razem musiałam odwrócić wzrok.
Atmosfera na sali sądowej
była bardzo napięta.
Gdy zeznawała,
zdawała się dobrze pamiętać prawie wszystkie z 17 dzieci,
które miałaby celowo krzywdzić — z wyjątkiem jednego.
Gdy zapytano ją, czy pamięta Zoe,
zamilkła i odpowiedziała, że nie.
Cała sala wstrzymała dech.
W sądzie była bardzo rzeczowa.
Tak samo jak na komisariacie.
Porozmawiamy o ***.
Jest sześć stron jej danych medycznych,
obok których widnieje twoje nazwisko.
Czy byłaś zaangażowana w opiekę nad nią?
Tak.
Opowiedz nam o tym, co się stało ***.
Nie bardzo pamiętam ***.
A czy pamiętasz, że brałaś udział w jej resuscytacji?
Nie pamiętam.
Powiedziałem w sądzie, że stan małej Zoe był stabilny.
Nie było powodu, żeby miał się nagle pogorszyć,
nie mówiąc o zapaści.
Notatki medyczne zawierają uwagi o dziwnym przebarwieniu skóry
dotychczas nieznanym pielęgniarkom i lekarzom.
Znaleziono również powietrze w naczyniu krwionośnym w ciele.
To był zator powietrzny.
LINIA GAZU
To jak zapowietrzony kaloryfer blokujący pracę centralnego ogrzewania.
Przejrzałem literaturę
dotyczącą zatorów powietrznych u noworodków.
Kanadyjscy lekarze, Lee i Tanswell, pisali o tym w 1989 roku.
Zauważali bardzo nietypowe przebarwienia skóry…
MIGRUJĄCE ZMIANY SKÓRNE
…wynikające z obecności powietrza we krwi.
Było to niemal identyczne
z tym, co opisywali lekarze
w stosunku do kilkorga dzieci ze szpitala Countess of Chester.
Doktor Evans wyraził swoją opinię,
a obrona od razu zareagowała: „Chwileczkę.
Były różne powody, dla których stan tych dzieci się pogorszył.
W niektórych przypadkach urodziły się chore i im się pogorszyło,
w innych — leczenie nie było odpowiednie,
co przyczyniło się do zapaści dziecka”.
„Nie macie wystarczających dowodów, by mówić o zastrzyku powietrza”.
Wyjaśniłem ławie przysięgłych, że noworodki na oddziale
są podpięte pod skomplikowaną pompę dożylną,
zatrzymującą bąbelki powietrza w przewodzie.
Jeśli powietrze nie może dostać się do układu przypadkowo,
to znaczy, że może się do niego dostać
tylko w wyniku celowego działania.
Powiedziałem ławnikom, że w mojej opinii
pogorszenie stanu małej Zoe
było konsekwencją wstrzyknięcia powietrza do jej krwiobiegu.
Doktor Evans twierdzi, że jej zapaść była wynikiem zatoru powietrznego
spowodowanego wstrzyknięciem powietrza do jej krwiobiegu,
gdy wyznaczonej pielęgniarki nie było w sali,
ale byłaś tam ty.
Rozumiem.
Czy możesz to jakoś wyjaśnić?
Nie.
Z dostarczonych dowodów wynika,
że byłaś obecna, gdy doszło do zapaści ***.
Zgadzasz się z tym?
Pracowałaś w sali numer jeden, gdy była tam pielęgniarka.
Musiała na chwilę wyjść.
Skoro tak mówi. Nie pamiętam, gdzie wtedy byłam.
Czy wiesz, dlaczego pamiętałaś podawanie leków, ale nie same zapaści?
Pamiętam tylko podawanie leków, bo widziałam notatki
i oczywiście podpisywałam się pod lekarstwami.
Czy to dlatego, że pamiętasz samo podawanie leków?
Bo wtedy skorzystałaś z możliwości zaatakowania…
Nie.
- …i wprowadzenia powietrza? - Nie.
- Nie? - Nie.
Słuchanie o wszystkich dowodach odnoszących się do śmierci Zoe
było bardzo bolesne.
Prokuratura wyjaśniła, w jaki sposób Lucy Letby weszła do sali i…
wtłoczyła powietrze…
ANONIMIZACJA CYFROWA
do jej…
rurki.
Przyglądałem się Lucy Letby, żeby zobaczyć,
jaka była jej reakcja.
Ale w żadnym momencie nie pojawiło się nic,
co wskazywałoby na to, że jest poruszona wstrząsającymi szczegółami czynów,
których miałaby dokonać.
Nic się nie pojawiło.
Czego od niej chcieli? Miała codziennie wyć i płakać?
Ciągle zapewniać o swojej niewinności?
ANONIMIZACJA CYFROWA
Nie uważam tego za realistyczne ani możliwe.
MIELIŚMY KOSZMARNĄ NOC. NASZA PRACA JEST CZASEM ZBYT SMUTNA.
Po tym, jak mała Zoe doznała zapaści,
Lucy Letby napisała do współpracowników.
STRACILIŚMY MAŁĄ ZOE
Dała im znać, że dziewczynka niestety zmarła,
i weszła również w szczegóły dotyczące reakcji rodziców.
WSZYSCY SĄ PRZYGNĘBIENI.
RODZICE SĄ ZROZPACZENI. TATA KRZYCZY
„Rodzice są zrozpaczeni, tata krzyczy”.
To było szokujące, a ona poczuła otępienie.
NIE MOGĘ O TYM MÓWIĆ, CIĄGLE PŁACZĘ.
MUSZĘ TO JAKOŚ WYPRZEĆ.
Zaistniała sprzeczność.
Mówiła przecież: „Nic z tego nie pamiętam”.
Pokazaliśmy Lucy Letby jej wiadomości,
by przypomniała sobie tamte wydarzenia.
NA CO DZIEŃ TO NIESAMOWITA, POZYTYWNA PRACA,
ALE DLACZEGO NIEKTÓRE DZIECI PRZEŻYWAJĄ…
Powtarzała, że niczego nie pamięta.
…A INNE UMIERAJĄ GWAŁTOWNIE I NIESPODZIEWANIE?
To chyba nic dziwnego napisać do znajomej osoby,
by dać jej znać, że ktoś zmarł.
Nie jest też dziwne pisanie do kogoś, że miało się zły dzień.
MOŻE PO PROSTU TAK MIAŁO BYĆ…
Presja jest ogromna.
Dyżury mogą trwać 14 godzin.
Jeśli dziecku się pogarsza,
zauważa to pielęgniarka przy łóżeczku.
To przerażające.
By sobie z tym poradzić, rozmawia się ze znajomymi.
Nie rozumiem, jakiego motywu się doszukiwali.
MYŚLĘ, ŻE LOS ODGRYWA TU SWOJĄ ROLĘ.
WSZYSTKO MA SWÓJ POWÓD.
SARAH I DAN JONES Z CHESHIRE
W czasie procesu pytano Lucy Letby o jej wyszukiwania na Facebooku.
Lucy Letby poświęciła czas na wyszukiwanie rodziców Zoe
i szukała na Facebooku profili mamy i taty. To dziwne.
25 czerwca szukałaś na Facebooku ***.
A potem, znów 25 czerwca, szukałaś ***.
Czy potwierdzasz, że to robiłaś, Lucy?
Nie pamiętam tego, ale mogło tak być.
Czy szukałaś zdjęć dzieci?
Nie.
Obrona mówiła, że nie ma nic złego w takich wyszukiwaniach.
Stwierdzono, że jest „trochę wścibska”.
- Nie wiesz, czego szukałaś? - Nie.
W jej sprawie było wiele dowodów poszlakowych,
które, przy chłodnym oglądzie, nie zawsze wyglądały dla Letby korzystnie.
Jednak nie ma nic nielegalnego w pisaniu do koleżanki
czy szukaniu kogoś na Facebooku.
Aby udowodnić winę, prokuratura potrzebowała czegoś konkretniejszego.
Wiele dowodów w tej sprawie było skomplikowanych medycznie.
Ale według oskarżyciela w dwóch przypadkach
dowody były niepodważalne i bezsporne.
Mamy zapis tego, co się działo, a ona nie może temu zaprzeczyć.
W procesie oskarżono Lucy Letby o skrzywdzenie dwójki dzieci
poprzez podanie im insuliny, chociaż jej nie potrzebowały.
Podawanie komuś insuliny bez potrzeby jest skrajnie niebezpieczne.
Grozi śpiączką, a nawet śmiercią.
Ktokolwiek podał mu insulinę, zrobił to ze świadomością,
że narazi dziecko na niebezpieczeństwo śmierci
lub doprowadzi do nieodwracalnych, mających wpływ na życie urazów.
Zgadzasz się z tym stwierdzeniem?
Tak.
W sądzie obrońcy Letby musieli przyznać, że zrobiono to celowo.
Na oddziale był truciciel,
ale musiał to być ktoś inny.
Nawet Lucy Letby zgodziła się z tym, że insulina syntetyczna
została podana dzieciom i spowodowała zapaści.
Ktoś musiał to zrobić.
Spytano Lucy, czy zgadza się z tym,
że insulina syntetyczna trafiła do organizmu dziecka.
Przedstawiono jej na to dowody. Nie mogła ich odrzucić.
Jednocześnie zastawiali pułapkę. Miała powiedzieć: „Ja to zrobiłam”.
Nie tylko pełniła dyżury w kluczowych momentach.
Podpisy Lucy Letby widniały przy ważnych środkach,
w tym przy torbie z odżywką,
która, według naszych ekspertów, została skażona insuliną.
Potwierdziłaś swój podpis na recepcie na TPN.
Czy dodałaś…
- Nie. - …insulinę do torebek?
Nie.
Te torby z odżywką były zamknięte w tej samej lodówce, co insulina.
Lucy Letby miała klucze do tamtej lodówki.
Miała również okazję do popełnienia tych przestępstw.
Mogło się to odbyć przez przypadek albo celowo,
a stanowisko oskarżyciela od początku mówiło o sabotażu.
Obrona Letby miała trudności z podważeniem tego.
Gdy spojrzeć na wszystkie przedstawione dowody,
nie da się stwierdzić, by był to ktoś inny.
Pytanie brzmi: czy podałaś insulinę?
- Nie. - Eksperci uważają, że ktoś to zrobił.
- Zajmowałaś się nim. - Nie podałam jej.
- Wiesz, kto to był? - Nie.
Teraz ława przysięgłych miała dowód
w postaci dziecka, które zostało celowo otrute insuliną.
Mówiąc najprościej:
był to dowód winy.
Przy ocenie postaci Lucy Letby
brakuje w tej układance pewnego elementu.
Pozostaje pytanie: „Dlaczego to wszystko się wydarzyło?”.
To, co najbardziej się wybijało,
to karteczki samoprzylepne znalezione podczas przeszukań.
Te zapiski są hipnotyzujące.
Są jak obraz Jacksona Pollocka, ale stworzony za pomocą słów.
Całkowicie zapełniony dziwnymi sformułowaniami.
To zagmatwany obraz.
„Zabiłam je”.
„Jestem zła”, „Zrobiłam to”. Szokująca lektura.
Co skłoniło ją do wykonania tych zapisków
i co takiego zrobiła,
że uważała się za złą osobę?
Napisałaś: „Jestem zła. Zrobiłam to”.
„Nie zasługuję, by żyć”.
„Zabiłam je celowo”.
„Jestem okropnym, złym człowiekiem”.
Wyjaśnij nam te notatki.
Bez komentarza.
Każdy myślał: „No to po sprawie”.
„Gra skończona”.
„Popełniła te zbrodnie i przyznała się do nich na piśmie”.
Nigdy nie zrozumiem,
dlaczego obrona nie powołała swoich biegłych.
Ten z prokuratury mógł mówić, co tylko chciał,
a uważałam, że Lucy nie miała nikogo,
kto stanąłby po jej stronie i powiedział: „Są inne wyjaśnienia”.
Przysięgli na procesie pielęgniarki Lucy Letby
wyszli, by rozważyć swój werdykt.
Czekanie na werdykt było bardzo…
stresujące.
Czułam się bezradna.
Pamiętam, że ciągle powtarzałam:
„Kiedy to się skończy
i kiedy prawda wyjdzie na jaw,
gdy zrozumieją, że popełnili błąd,
zrobimy to i to. Takie będą nasze plany”.
Są tutaj dwa scenariusze.
Albo jest niewinna
i padła ofiarą straszliwej pomyłki sądowej,
jej życie zostało wywrócone do góry nogami,
albo to seryjna zabójczyni dzieci.
Stawka nie mogłaby być wyższa.
Mamy do przekazania pilną wiadomość.
- Lucy Letby uznano za winną… - …zabójstwa…
…7 dzieci i usiłowania zabójstwa 6 innych…
Wyrachowana, przebiegła
okrutna, tchórzliwa zabójczyni Lucy Letby.
Dziś przyćmi Myrę Hindley i Beverley Allitt.
Jest najgorszą współczesną brytyjską dzieciobójczynią.
Po 10 miesiącach procesu Lucy Letby uznano za winną.
To chyba najgorsza kobieta, o jakiej słyszałam.
Zamordowała najwięcej dzieci w czasach współczesnych.
Nie potrafiłam zrozumieć, dlaczego to zrobili.
Kiedy w końcu to do mnie dotarło,
zaczęłam się bardzo o nią bać.
Poczułam ulgę, szczęście,
a potem od razu się załamałam,
bo teraz to była prawda
i nie mogłam już uciec przed tą rzeczywistością.
Ja ani zespół nie czuliśmy uniesienia czy satysfakcji.
Dla tych rodzin to było po prostu przytłaczające…
trudne, traumatyczne zakończenie.
Lucy Letby,
ponieważ waga twoich przewinień jest wyjątkowo duża,
spędzisz resztę życia w więzieniu.
Poczułam, że muszę przeprosić moją córkę.
W swojej głowie zawiodłam jako matka.
Spałam, gdy to się działo,
a…
byłam przytomna przez ten cały bolesny…
poród.
A kiedy mnie potrzebowała,
to mnie nie było.
To nie jest coś, co…
sobie wybaczę.
WRZESIEŃ 2024
Śledząc sprawę Lucy Letby od chwili aresztowania
i obserwując jej rozwój,
jako adwokat,
byłem bardzo zaniepokojony.
Musimy pamiętać,
nikt nie widział, żeby robiła coś złego.
ADWOKAT
Nie ma monitoringu.
Nie było motywu.
Żadnego.
Jest z nami adwokat Mark McDonald. Dzień dobry.
Dzień dobry.
Co pan myśli o tej bardzo skomplikowanej i emocjonalnej sprawie?
Rzeczywiście taka jest,
ale też wpisuje się w długą serię skazań
w tym kraju i na świecie.
Wiele z tych skazań okazało się błędami wymiaru sprawiedliwości.
Każda z hipotez, którą wysunęli eksperci,
była tylko teorią.
Ława przysięgłych poznała wszystkie dowody.
- Podjęli tę decyzję. - Mogła być mylna.
To był pierwszy raz,
gdy ktoś przemówił publicznie słowami: „Poczekajcie.
Uważam, że coś w tej sprawie poszło nie tak”.
Po rozmowie zwrócili się do mnie rodzice Lucy.
Byli zrozpaczeni.
Nie mieli dokąd pójść i poprosili mnie o pomoc,
a ja się zgodziłem.
Zacząłem więc przyglądać się tej sprawie.
Obrona w ogóle nie skorzystała z opinii biegłych.
Nie wiem dlaczego.
Nie wiem, czy po prostu uważali
te zarzuty za tak absurdalne, że uznali, że nie ma potrzeby,
ale żałuję, że tak było.
Gdy mnie zatrudniono, przekazywano jedną narrację.
Nie było wątpliwości w związku z jej skazaniem.
Letby była winna.
Wychodziły gazety z napisem „zło” na okładce.
A znali słabe strony tego, jak prokuratura przedstawiła swoją sprawę.
Kilka razy w trakcie procesu odwoływali się do bazgrołów,
gdzie Lucy zapisywała swoje myśli.
„Jestem zła”.
„Zrobiłam to”.
Następnego dnia tak wyglądały okładki.
„SAMA TO PISZESZ, ZABIŁAŚ JE CELOWO”
Na tych okładkach brakowało słów, które miały raczej przeciwny ton.
Słów takich jak „oszczerstwo”,
„dyskryminacja”,
„prześladowanie”,
„dranie”.
Lucy, naprawdę się martwię tym, co napisałaś,
i tym, co sugerowałaś, że mogłaś zrobić.
Powiesz nam coś?
Napisałam to, bo wszystko na mnie spadło.
To było po tym, gdy dowiedziałam się, że usunęli mnie z oddziału.
Miałam wrażenie, że obwiniali moją praktykę zawodową,
że mogłam skrzywdzić te dzieci nieświadomie podczas swojej pracy
i przez to poczułam się winna.
NIENAWIDZĘ SIĘ
Czy chcesz omówić coś, co tam napisałaś?
CZUJĘ SIĘ BARDZO OSAMOTNIONA
Obwiniałam się.
Ale nie dlatego, że coś zrobiłam. Ludzie sprawili, że tak to czułam.
ZABIŁAM JE
ZROBIŁAM TO
Zrobiłam, co mogłam dla tych dzieci, a potem ludzie podważali moją praktykę
lub coś mi zarzucali. Nie mogłam sobie z tym poradzić.
Nie chciałam już tu być.
Pisałaś: „Brak mi słów. Nie mogę oddychać. Nie mogę się skupić”.
Miałam wrażenie, że to wszystko…
wymykało się spod kontroli. Nie wiedziałam, jak się czuć,
co się wydarzy ani co zrobić.
Czułam, że NHS i zespół próbowali sugerować,
że to ja coś zrobiłam.
Czy były osoby, które to sugerowały?
Tak, niektórzy konsultanci.
Dlaczego mogli chcieć cię prześladować albo…
obwiniać ciebie?
Pomyślałam, że może chcieli zrzucić na mnie winę
za coś, co zrobił ktoś inny.
Kiedy Lucy Letby usunięto z oddziału,
otrzymała wsparcie w postaci terapii zajęciowej
w szpitalu Countess of Chester.
Powiedziano jej, by spisywała swoje uczucia i myśli
w ramach terapii.
To nie było żadne przyznanie się do winy.
Jeśli faktycznie wykonała te zapiski
krótko po jej usunięciu z oddziału,
to jej wersja wydarzeń była wiarygodna.
Jeśli chodzi o przytłaczający strach i panikę,
czego się bałaś?
Że będą myśleć, że zrobiłam coś złego.
Dobrze. A co by się stało, gdyby tak pomyśleli?
Doszłoby do tego.
- Jasne. - Że policja się tym zajmie.
- I tak się stało? - A ja stracę pracę.
Lubiłaś tę pracę?
Tak.
Kochałam swoją pracę.
Rozumiem.
Z perspektywy obrony była oddaną pielęgniarką,
odsuniętą od pracy, którą kochała,
udręczoną psychicznie i zrozpaczoną.
Pod wieloma względami tamta karteczka dobrze oddaje złożoność tej sprawy.
Na pierwszy rzut oka
wygląda to na wyznanie winy.
Ale gdy przyjrzeć się bliżej,
sprawa nie była taka oczywista.
Aż do procesu i ogłoszenia wyroku
pisałam do Lucy, a ona mi odpowiadała.
Zawsze starałam się być pozytywna.
Teraz nie wiem, co powiedzieć.
PIELĘGNIARKA
ANONIMIZACJA CYFROWA
„Maisie, nie ma słów, by opisać moją sytuację,
ale wiem, że mam twoją przyjaźń
bez względu na wszystko, to dla mnie tak istotne.
Mam swój pokój i toaletę.
Codziennie mogę brać prysznic i wychodzić na spacer.
Wychodzenie na zewnątrz jest ważne, nawet jeśli jest chłodno.
Tęsknię za Tygryskiem i Plamką. Nie rozumieją, czemu mnie z nimi nie ma.
Muszą myśleć, że jestem okropną mamą.
Rodzice dobrze się nimi opiekują i na pewno ich rozpuszczają.
Robię wszystko, by pozostać silna i optymistyczna.
Zamierzam przez to przejść. Nie poddam się”.
Przepraszam.
Latem 2024 roku wydarzyło się coś niezwykłego.
Dziennikarka pracująca dla magazynu The New Yorker w USA
zbadała wszystko, co mogło pójść nie tak w czasie procesu
i przeniosła uwagę z Lucy Letby
na szpital Countess of Chester.
Artykuł zasiał wątpliwości,
zadając ostateczne pytanie:
„Czy ten oddział dobrze pełnił swoją funkcję?
I czy Lucy Letby stała się kozłem ofiarnym?”.
Ten oddział był w kryzysie.
Pielęgniarki na koniec zmiany płakały z powodu stresu.
Były przepracowane,
bo na oddziale było tyle dzieci
i niewystarczająca liczba personelu i zasobów.
Raz na tydzień zostawałam sama z dzieckiem wymagającym intensywnej opieki
i mówili mi: „Pewnie nic mu nie będzie,
ale jeśli posinieje, daj nam znać”.
Studentka pielęgniarstwa nie powinna być sama z takim dzieckiem.
Oskarżyciel kładł silny nacisk, zwłaszcza w mowie otwierającej,
na grafik, w którym jedna kolumna była całkowicie wypełniona.
Ta tabela miała stanowić przekonujący dowód dla ławy przysięgłych,
by stwierdzili, że była w pracy, gdy coś się wydarzyło.
Wiemy jednak, że to bardzo mały oddział, a ona brała dodatkowe dyżury.
Wiemy też, że Lucy Letby przeszła dodatkowe kursy
i była wykwalifikowana lepiej od wielu pielęgniarek,
co oznaczało, że zajmowała się najbardziej chorymi dziećmi.
Ja bym postawił sprawę inaczej:
dziwne, gdyby w którymś z przypadków jej nie było.
Podczas procesu oskarżyciel powtarzał ławie przysięgłych:
„Dzieci przestały umierać, gdy Lucy Letby usunięto z oddziału”.
Ale z chwilą, gdy usunięto ją z oddziału,
jego status obniżono,
co oznaczało, że nie przyjmował już tak wiele poważnie chorych dzieci.
W takich przypadkach śmiertelność zawsze spadnie.
Uważałem za istotne odsłonić wady tego, co się wydarzyło.
Ale żeby móc to zrobić, musiałem zmienić narrację.
Dołącza do mnie Mark McDonald.
Jest z nami Mark McDonald.
Uważam, że mam sporo dowodów,
by powiedzieć, że istnieją poważne obawy.
Nagle to się zaczęło rozrastać.
Lucy Letby została skazana
za zabójstwo 7 dzieci i usiłowanie zabójstwa 7.
Uważam to za ewidentny błąd wymiaru sprawiedliwości…
BYŁY MINISTER W RZĄDZIE
…który wyraźnie nie poradził sobie z trudną statystyką i danymi medycznymi.
Centralną postacią oskarżenia był dr Dewi Evans.
On był ich głównym ekspertem.
To on od początku widział notatki medyczne
i wysunął wstępną hipotezę na temat tego, jak każde z dzieci zmarło lub zachorowało.
Wszystko skupiało się wokół niego
i jego wiarygodności jako biegłego.
Podczas procesu zdarzyło się coś niezwykłego.
Sędzia Sądu Apelacyjnego wysłał do sędziego e-mail
z dosadną krytyką dr. Dewiego Evansa.
NIE STARA SIĘ BYĆ WYWAŻONY
Twierdził, że dostosowuje zeznania w zależności od tego, kto go instruował.
STANOWI NARUSZENIE ETYKI ZAWODOWEJ
Krótko mówiąc, jest stronniczy.
NIE ZAPOZNANO SIĘ Z CAŁĄ DOKUMENTACJĄ
Dlaczego starszy sędzia, niebiorący udziału w procesie,
zwrócił się do sędziego procesowego z poważnymi wątpliwościami…
WĄTPLIWA REPUTACJA
…co do wiarygodności dr. Dewiego Evansa?
Moim problemem było to, że Sąd Apelacyjny stwierdził,
że dr Dewi Evans był wiarygodnym ekspertem.
Musiałem się więc dowiedzieć,
czy to, co mówił, było prawdą, czy też nie.
Nie potrzebowałem osoby,
która przeczytała książkę i została ekspertem.
Potrzebowałem autora książki.
ALBERTA, KANADA
Byłem dość zajęty, na farmie trwały żniwa,
gdy w moim telefonie pojawił się e-mail.
Od prawnika z Wielkiej Brytanii.
Mój artykuł z 1989 roku o zatorze powietrznym…
HONOROWY KONSULTANT NEONATOLOGII
…wykorzystano, by skazać pielęgniarkę z brytyjskiego OIOM-u.
Dr Shoo Lee był absolutnie kluczowy.
To były jego praca i badania.
Jeśli zostały źle zinterpretowane,
to znaczy, że dr Dewi Evans się pomylił?
Martwiłem się,
bo jeśli mój artykuł został źle zinterpretowany,
to stanął przed nami poważny problem.
Spojrzałem na dowody,
i zdałem sobie sprawę, że nie opisywały takich przebarwień skóry,
które diagnozuje się przy zatorze powietrznym.
To, co opisywały,
było przebarwieniem powstałym w wyniku niedotlenienia.
To znaczy, że skazanie mogło być błędne. Byłem bardzo zaniepokojony.
Młoda kobieta mogła spędzić w więzieniu resztę życia z niewłaściwego powodu.
Powiedziałem Markowi McDonaldowi, że pomogę w tej sprawie i zwołam panel
złożony z 14 czołowych ekspertów z całego świata,
których doświadczenie, wiarygodność i wiedza są bez zarzutu.
Naszym celem było napisanie szczegółowego raportu
o przyczynach zgonu lub obrażeń w każdym z tamtych przypadków.
Pan McDonald reprezentuje klienta i ma do wykonania zadanie.
Mówiliśmy, że przyjmiemy każde wyzwanie, bo uważam, że wyzwania są dobre.
Nie mogliśmy się doczekać, by usłyszeć, co mieli do powiedzenia.
LUTY 2025
Przylatując do Londynu, czułem ogromną presję.
Mieliśmy przedstawić wyniki panelu,
a opinie, które się tam pojawiły, miałyby ogromne znaczenie dla sprawy.
Nie tylko dla Lucy Letby,
ale także dla rodzin i wymiaru sprawiedliwości.
Jesteśmy otoczeni.
Witam wszystkich.
Jest pan przekonany, że skazano niewinną kobietę?
Tak.
- Dziękuję za rozmowę. - Zaczynajmy.
Zaczniemy nieco wcześniej, bo zjawiło się kilka osób.
Chcemy przedstawić raport,
którego pomysł i powstanie zawdzięczmy doktorowi Shoo Lee,
który siedzi obok.
Bez zbędnych wstępów przedstawiam…
ANONIMIZACJA CYFROWA
…dr. Shoo Lee,
gwiazdę dzisiejszego programu.
Dziękuję.
„Oto gwiazda programu”.
To nie jest show.
Nie ma gwiazdy.
Nie ma się z czego cieszyć.
Bezczelność polityka, by przedstawiać kogoś w ten sposób,
jest obrzydliwa.
By podsumować nasze ustalenia dotyczące tych problemów medycznych,
odkryliśmy, że historie chorób były niepełne.
Te dzieci były źle diagnozowane.
Na oddziale brakowało przeszkolonego personelu.
Występowały trudności ze znalezieniem lekarza.
Profesor Lee wyraził się jasno,
że żadnemu z tych dzieci nie wyrządzono krzywdy celowo,
a do zapaści doprowadziła niewystarczająca opieka.
Czasem nawet do śmierci.
To frustrujące, bo w części krytyki
kryje się ziarno prawdy.
Brakowało nam personelu.
Tak jest na większości oddziałów w państwowym systemie ochrony zdrowia.
Ale mieliśmy takie same problemy kadrowe przed 2015, 2016 rokiem,
a wtedy liczba zgonów nie była podwyższona.
Obwinianie koleżanki, co jest okropną rzeczą,
o mordowanie i próby mordowania dzieci na oddziale,
jest najgorszym ze sposobów na zatuszowanie
problemów i niedociągnięć na oddziale neonatologicznym.
Już na samym początku przyjrzałem się wskaźnikom przeżywalności dzieci w Chester
przed tymi przypadkami śmierci i zapaści.
Wskaźnik przeżywalności był równie dobry, co w oficjalnych danych
dla Anglii i Walii za tamte lata.
Ten oddział się nie sypał.
Musieli reanimować dziecko za pomocą…
Przyjrzeliśmy się przypadkom każdego dziecka z osobna.
Pojawił się zarzut, że stan dziecka numer cztery był stabilny,
gdy po urodzeniu przyjęto je na oddział.
To nie było stabilne dziecko, jak twierdził świadek oskarżenia.
Nie ostrzeżono mnie, że przywołają sprawę mojej córki.
To dziecko urodziło się po przedłużonym przedwczesnym pęknięciu błon.
Jeśli błona płodowa pęknie,
może dojść do infekcji.
Matka od razu powinna dostać antybiotyki,
żeby ochronić dziecko przed jakąkolwiek infekcją.
W tym przypadku tak się nie stało.
Gdy odeszły mi wody, powinni byli szybciej podać mi antybiotyki.
Zawiedli mnie. Zawiedli Zoe.
Ale wszyscy lekarze, pielęgniarki i specjaliści jasno stwierdzili,
że stan Zoe się poprawiał. Stawała się coraz silniejsza.
Antybiotykoterapia ruszyła z opóźnieniem
i zbyt późno rozpoczęto leczenie niewydolności oddechowej.
Nie znaleźliśmy dowodów na zator powietrzny.
Nie zgadzam się z doktorem Lee.
Nie przedstawił żadnych nowych dowodów. Wygłosił jedynie nową opinię.
Decyzja ławy przysięgłych została zatwierdzona przez trzech wybitnych,
doświadczonych sędziów Sądu Apelacyjnego.
Moim zdaniem na tym powinien być koniec.
Nasze wnioski z tego panelu wskazują więc,
że nie było medycznych dowodów nadużyć powodujących śmierć lub obrażenia
w żadnym z 17 przypadków procesowych.
Występowały poważne problemy związane z opieką nad pacjentami w tym szpitalu.
Problemy z pracą zespołową oraz współpracą interdyscyplinarną
na oddziale neonatologii w Countess of Chester.
Podsumowując, panie i panowie, nie doszło do żadnych zabójstw.
Jeśli nie ma zabójstwa, to nie ma zabójczyni.
Dlaczego Lucy Letby była w więzieniu?
Dzieciobójczyni czy ofiara?
Widać, jak duże zainteresowanie budzi ta sprawa w Wielkiej Brytanii i poza nią.
Jeśli to nie Lucy Letby, to w tym szpitalu musiało się dziać coś innego,
co było głęboko niewłaściwe.
Macie wątpliwości w sprawie skazania Lucy Letby? Dzwońcie.
Konferencja prasowa była punktem zwrotnym.
Ludzie przestali się już wahać.
Powiedzcie, że nie jestem jedyną osobą, która myśli teraz o Lucy Letby
i o tym, że została niesłusznie skazana.
Nagle przestała już być złem wcielonym,
aniołem śmierci.
Ludzie zaczęli zadawać pytania.
LUCY LETBY NIEWINNA?
„Czy Lucy Letby jest niewinna?”.
Uważamy, że ona nie zabiła tych dzieci.
Dla mnie to jest totalny szok.
W wielu filmach mordercy mieli dziwną historię. Zabijali zwierzęta.
Nie byli jak Lucy Letby. Nie sądzę, by to zrobiła.
Niektórzy twierdzą,
że my, konsultanci, uwzięliśmy się na Lucy Letby.
Gdzie są na to dowody?
TWIERDZILI W SĄDZIE, ŻE STAN TEGO DZIECKA BYŁ DOBRY
W sieci pisano, że zabijam dzieci…
EKSPERCI POWINNI SIEDZIEĆ
…co było szokujące.
TO BYŁO POLOWANIE
Żyję z poczuciem dwóch win.
Czuję, że zawiedliśmy dzieci
i mam malutką wątpliwość: „Zamknęliśmy niewłaściwą osobę?”.
Wątpliwość jest zawsze — że doszło do pomyłki sądowej.
Ale ja nie uważam, by do niej doszło.
Frapujące jest to, że nikt nie widział, jak to robiła.
Przez ostatnie lata zadawałam sobie pytanie —
czy jedną twarz pokazywała mnie, a drugą innym ludziom?
Wątpliwości są zawsze.
ANONIMIZACJA CYFROWA
Można kogoś dobrze poznać, ale nigdy całkowicie.
Człowiek zawsze ma swoje tajemnice.
Ale jeśli nie zobaczę twardych dowodów,
to w to nie uwierzę.
Wiem, ludzie myślą, że popieram zabójczynię dzieci.
Ale to moja przyjaciółka, którą zamknęli w więzieniu.
Na zawsze.
Dr Shoo Lee i eksperci ukończyli raport,
a ja złożyłem go do Komisji ds. Przeglądu Spraw Karnych,
która, miejmy nadzieję, odeśle go do Sądu Apelacyjnego,
by ponownie rozpatrzył sprawę.
Młoda kobieta może siedzieć w więzieniu za zbrodnie, których nie popełniła.
To wielka odpowiedzialność,
bo być może to dla Lucy ostatnia szansa.
To proste, gdy złoczyńcy są złoczyńcami.
Wyglądają jak złoczyńcy i zachowują się jak oni.
Z Lucy jest inaczej.
Ale to nie znaczy, że nie jest zdolna popełnić czynów, za które ją skazano.
Interesująca w tej sprawie jest obecność tak dużej liczby dowodów poszlakowych.
JESTEM ZŁA, ZROBIŁAM TO
Żaden z nich wprost nie udowadnia,
że zamordowała kogoś z zimną krwią.
Ale jeśli je ze sobą połączyć,
trudno nie pomyśleć:
„Jeśli ta kobieta jest niewinna,
to ma niezłego pecha”.
Spędziliśmy kilka dni na przesłuchiwaniu cię
i dogłębnym omawianiu
twojego udziału w zabójstwach i usiłowaniach zabójstw 17 dzieci,
którym to czynom konsekwentnie zaprzeczasz.
Czy chcesz to jakoś skomentować?
Bez komentarza.
Nikt nie chce mówić rodzicom, że ktoś zamordował ich dziecko.
Jedyną osobą, która naprawdę wie,
dlaczego dopuściła się każdego z tych strasznych czynów,
jest sama Lucy Letby.
W obecnej sytuacji, gdy toczy się szeroka publiczna debata,
podtrzymuję swoje stanowisko dotyczące prowadzonego śledztwa.
Przede wszystkim współczujemy rodzinom, które muszą to oglądać
i spotykać się z wieloma bolesnymi sugestiami dotyczącymi ich dzieci.
ANONIMIZACJA CYFROWA
Z tym nie da się pogodzić.
Jest smutek,
ale jest też nadzieja i miłość, którą ją darzymy.
Ostatecznie wciąż tu jesteśmy.
Chcę być wdzięczna za to, co mam, i to doceniać.
Byłam na tyle silna, by spróbować jeszcze raz.
Mamy z mężem pięknego syna.
Jest naszym powodem do życia.
Wielokrotnie rozmawiałam z nim o Zoe.
Wie, że umarła, gdy była noworodkiem.
Wie, że jest w niebie.
To była burza za burzą i…
to jeszcze nie koniec,
ale chcę przez to przejść.
W PAŹDZIERNIKU 2023 ROKU ROZPOCZĘTO DOCHODZENIE
W SPRAWIE WYDARZEŃ W SZPITALU COUNTESS OF CHESTER.
WSZCZĘTO TEŻ ŚLEDZTWO WS. SPOWODOWANIA ŚMIERCI
PRZEZ OSOBĘ PRAWNĄ W SZPITALU W CHESTER.
SZPITAL COUNTESS OF CHESTER ORAZ NHS OŚWIADCZYŁY,
ŻE NIE SKOMENTUJĄ SPRAWY ZE WZGLĘDU NA TRWAJĄCE DOCHODZENIA.
W LIPCU 2025 POJAWIŁY SIĘ DOWODY DOTYCZĄCE JESZCZE 9 DZIECI.
OGŁOSZONO, ŻE LUCY LETBY NIE OTRZYMA ŻADNYCH DALSZYCH ZARZUTÓW.
ADWOKAT BEN MYERS NIE ODPOWIEDZIAŁ,
DLACZEGO W PROCESIE OBRONA NIE POWOŁAŁA SIĘ NA ŻADNYCH BIEGŁYCH.
Napisy: Błażej Bierzgalski