Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ama Hannah Montana çılgınlığı var…
-Bu sabah burada çıldırmış gibiler… -Genç…
-Hannah Montana! -Milyonların rol modeli…
Hannah fenomeni. Dünyayı kasıp kavuruyor.
-14 yaşında… -Hızla ün kazandı.
…Billboard listelerinde.
Gündüzleri sıradan okul öğrencisi.
Ve sarışın peruğu takınca birdenbire…
Hannah Montana!
O rolde mükemmeldi.
Dört kelime, Hazine Bakanı…
BAŞKAN HANNAH
…Hannah Montana.
Gitmem lazım!
SUNSET GOWER STÜDYOLARI
Eve dönmek güzel.
EKİP
1 NUMARALI HAYRAN
Hannah! Hannah!
SENİ SEVİYORUZ
HARİKASIN HANNAH
Hannah! Hannah! Hannah!
Hadi!
Yirminci yıl dönümü kutlu olsun.
Duygusallaşmaya başladım.
Burası benim yerim. Tamam.
Yani, nasıl 20 yıl geçmiş olabilir?
Yapalım şu işi.
YE KOCA BABANIN SÖRF DÜKKÂNI
Vay canına, şuna bak!
Resmen tıpatıp
bıraktığım gibi. Evim, güzel evim. Bacaklı masa bile burada.
Sanırım bu tayt bende vardı. Hannah'da kesinlikle vardı.
GİTAR DERSLERİ İÇİN ARAYIN
TATLI MISIR EL NEMLENDİRİCİSİ
Tatlı kırıntı dedikleri mısırmış.
Tatlı kırıntı ne, hiç sormadım.
Deneme bile.
Birinci sezon şakası.
Bu gerçekten inanılmaz.
Burada olmak muhteşem.
Hannah Montana'ya dair benden çok şey hatırlayacak
bir kişiyi çıkarmam gerekiyor.
Alex!
Bunu hep yapmak istemiştim.
-Bak! -Anlamıyorsun.
Bu çılgınca.
Hayran olarak burada olmak, seni bu odada görmek baş döndürücü.
Ve tam olarak hatırladığım gibi.
Yani yine evim gibi hissettiriyor.
Bayılacakmışım gibi hissediyorum,
insanlar seni sarı saçlarınla Hannah Montana olarak görünce
ne hissedecek, hayal edebiliyorum. Ve atkı.
-Atkı olay. -Büyük olay.
Kapri.
Konuşacak çok şey var.
-Heyecanlı. -Hazır mısın?
-Evet. Hazırım. -Hadi.
Vay canına. Kızım.
-Ambiyans yaptık. -Modern.
O kertenkele, iguana tarzından bayağı uzaklaştık.
Stewart mutfağında kaç kertenkele olduğunu hiç fark ettin mi?
Çok fazla.
Ama babamı tanısan
salonu dekore etme şansı olsa çok kertenkele olacağını bilirdin.
Miley, bu inanılmaz.
Yirmi yıl önce…
…Hannah Montana yayınlandı ve kültürel bir fenomene dönüştü.
Bu dizi bütün bir kuşağı şekillendirdi
ve 20. yıl dönümünü seninle kutlamak çok özel.
Neden Hannah'ya dönmenin doğru yolunun bu olduğuna karar verdin?
Bu dizide ve Hannah rolünü oynamakta en çok sevdiğim şey,
herkesin bunu izleyebilmesiydi.
Herkesin oturma odasında olabilirdim.
Bilirsin, bir gösteri veya konser verince,
sadece gelebilenlere özel oluyor.
Ve bu, bana göre,
herkesi bu kutlamaya gerçekten dâhil edebilmemin yoluydu.
Ama bu aslında benimle birlikte büyüyen hayranlar için,
ne kadar büyüdüğümüzü, değiştiğimizi görüp
Hannah'dan Miley'ye dönüşümümde
beni ne kadar destekleyip takip ettiklerini fark ettiğim
özel bir an.
Her zaman kolay olmadı.
Biliyorsun, zaman zaman biraz çalkantılı bir geçiş dönemi oldu.
Ve bu an, sadece dizinin kendisini düşünmekle kalmayıp,
ben ve beraber büyüdüğüm insanlar arasındaki
uzun dostluğu, bağlılığı yansıtıyor gibi.
Özel program fikri nasıl aklına geldi ki?
Dolly'den çok şey öğrendim.
Bana bir şey
gerçekleşmeden önce onu tanıtmayı öğretti
O zaman kimse hayır diyemez.
"Hannah-dönümü" özel bölümü olacak dedim.
Öyle bir şey yoktu.
Hannah Montana yıl dönümü planları var mı?
Kesinlikle. Yoğun çalışıyoruz.
-Ne olacak? Anlat. -Söyleyemem.
-Küçük de olsa. -Kâküle bak.
Hayranlar için bir şey yapacak mısın?
Koca bir doğum günü partisi düşünüyorum.
İş başındayım.
Ekibim durmadan arayıp, "Hannah-dönümü ne?" diye sorup duruyordu.
Öyle bir şey yok ama olsun isterim.
Hep olduğu gibi hayranlarımı arkama toplayabilir ve ne kadar çok istendiğini
gösterebilirsem, olabilir diye düşünmeye başladım.
Hannah-dönümü daha ortada yokken,
-ondan bahsetmeye başlamıştım. -Buna bayıldım.
Peki, en başa dönelim,
buraya nasıl geldiğine bakalım, tamam mı?
Sence o ilk seçmelerde
Disney'in dikkatini çeken şey neydi?
Karizma, özgünlük, cesaret ve yetenek, tamam mı?
B mark.
SEÇMELER 3
Ben Miley Cyrus. Hannah rolü için seçmelere katılıyorum.
Evet, süveter senin ama kabul et,
bana senden çok yakışıyor ve…
Bu iki aya.
Sana daha çok yakıştığını düşünüyorsan
neden Noel hediyesi diye verdin?
Hep benden ödünç alıyorsun,
beğendiğim eşyan yok, ödünç alamıyorum, kötü hissediyorum.
Olsun diye sana bunu aldım, ödünç alabilirim ve sevinirsin.
Seçmelerde beni öne çıkaran şey,
hem zayıf yönüm hem de güçlü yönümdü.
Daha önce oyunculuk deneyimim yoktu.
Daha yeni Nashville, Tennessee'den geliyordum.
Minik bir ponpon kızdım.
Ponpon kız takımındaki yerim
kapılmasın diye eve dönmeye çalışıyordum.
Sanırım yaptığım her şey
o kadar samimi olduğu için dikkat çektim.
Tam olarak olduğum gibiydim.
Kimse bana öyle olmayı öğretmedi.
LA'ye gelip güvenle "Başarabilirim." demek için nedenim yoktu.
Gerçekten dayanağım yoktu.
Ama resmen, şarkı söylerim, dans ederim, sarı peruk takarım, dedim.
Ve ben…
Olsun diye olup bitmiyordum.
Yani, aslında… Altıncı sınıfta
hoşlandığım bir çocuk vardı, ona dönüp onunla olmaya çalışıyordum.
"Anne, eve gidersem bu beni çok üzecek." diye düşünmüyordum.
"Rolü isterim, olmazsa en azından
Jeff'le çıkabilirim." diyordum.
Jeff dünyanın neresindeyse…
Nerede biliyorum çünkü arada Facebook'una bakıyorum.
Bahsettiğim Jeff'i biliyor. Okulumda iki Jeff vardı.
İkisini de kapmıştım.
Tish.
Bana aldırma.
-Anne. -Burada oyun oynuyorum.
-Şuna bak, ne güzel. -Hâlâ buna bitiyorum.
Beni bitiriyor.
-Burada geçmişi yâd ediyordum. -Tamam.
-Tamam. Kızım. -Ay biliyorum.
Bu, Hannah'dan önceydi.
Ponpon kız ve kovboyumu seviyorum.
-Mile, bak ne kadar küçük. -Çok sevimli.
-Bu hayatımızdı. -Bu her şey.
Dönüp düşündüğümde benim için çok anlamlı
çünkü tezahüratı o kadar çok severdik ki.
Ve cidden büyük bir karar vermek zorunda kaldın.
-Amigoluk hayatındı. -Bayılırdım.
Sonra seçmelere katılmaya devam mı edeceksin
yoksa orada mı kalacaksın, seçmen gerekti. Deneyeceğim, dedin.
Güzelliğine bak. Çok güzel, değil mi?
Minik Miley.
-Bir şey dökmüşsün. -Sen.
-Hayır, sen. Tamam. -Bence sen.
-Bence… -Bence… Ne?
-Miley. -Gary.
Onu bizzat aradım. O hikâyeyi anlatsın.
Harika bir hikâye.
Küçük senaryomuz vardı…
ESKİ KANAL BAŞKANI
…sıradan kız
gizli kimliğiyle süperstar olmak istiyordu. Çılgın hedefim,
kurgusal bir pop yıldızını gerçek hayatta süperstara dönüştürmekti.
Yüksek bir hedef, diye düşündüm.
Bu yüzden 11 ay boyunca için seçme yaptık. Son iki kişiye gelmiştik.
Ve 12 yaşında ele avuca sığmıyordun,
Tennessee'den yeni gelmiş saf ve gerçek biriydin.
İkiniz de gittiniz.
Odada 10 kişi vardı. Oylama yaptık.
Ezici üstünlük müydü?
Bilmek istediğim… Bire birdi sanki.
-Ezici değildi. -Olacağını düşünmemiştim,
-bu daha güzel. -Ezici değildi.
-İnsanlar argümanlarını öne sürdü. -Gerçek fikirlerini.
Bir karar vermiştim ve ekibime bir e-posta yazdım.
Sana yazdığım e-postayı okuyacağım.
"Sadece harika televizyon programları yaratmakla değil,
yıldız yaratmakla da gurur duyuyoruz. Miley'yi kadroya katmaya hazırım."
Kız risk mi?
Buna şüphe yok."
Doğru.
-Tahmininden çok. -"Potansiyel yıldız mı? Kesinlikle.
Ve bu kararın sonucunda ne olursa olsun, birkaç yıl sonra
hepimizin bir araya gelip bir içki içerek,
güvenli yolu bırakıp daha riskli
ve büyük ödüllü yolu seçtiğimiz anı hatırlayacak olmamız
beni heyecanlandırıyor."
Bunu yaptın. Bunu ortaya çıkardın. Sen…
Masaya getirdiğin şey buydu.
-Bu yüzden başarılı oldu. -Sağ ol Gary.
-Miley, teşekkürler. -Çok teşekkürler.
-Çok hayat değiştirdin. -Sen de. Benimkini.
-Seninkinden fazlasını. -Çok teşekkürler.
Seçmeleri geçtin. Tüm ailen Tennessee'den taşındı.
Bu eşsiz fırsat için Los Angeles'a vardınız.
Hiç kültür şoku yaşadın mı?
Buraya mini etek ve terlikle geldim ve bir daha arkama bakmadım.
Yani, bir kere bile. Annem anlatabilir.
Los Angeles'a vardığımda bir dakika bile memleket özlemi çekmedim.
Oyuncu kadrosundan ilk tanıştığın kişi kimdi?
Sanırım ilk tanıştığım kişiler Lilly ve Oliver'dı,
Mitchel ve Emily.
Deneyimli oyunculardı.
Tam olarak ne yaptıklarını bilen bir oyuncu kadrosuna nasıl uyum sağlayacağımı
çözmeye çalışıyordum.
Arkadaşlarım, gerçekten de… Olay değiller mi?
Mitchel Musso çok tatlıydı.
Ben de tamam dedim.
Güle güle Jeff. Artık konumuz Mitchel.
Bu harika, modundaydım.
Hoşlanıyordum. Her şey yolundaydı.
Emily ile birlikte, tam olarak ne yaptığımı bilmediğim için
takım arkadaşım gibi hissettim.
"Buraya gel." der gibiydi.
Zamanlama, sahneler ve provalarımız söz konusuysa
birbirimizin arkasını kollayacaktık.
İlk günlerde bağınızı güçlendirmek için neler yaptınız?
-Disneyland'e gittiniz mi? -Panda Express'e gittik.
En sevdiğimdi.
İğrenç bir şey yapardım.
Panda Express'te en sevdiğim
pirinç üzerine kola dökmekti.
-Ne? -Soya sosu yerine
-kola koyardım. Bu bir olaydı. -Ne?
"Emily!" derdim.
"Bu köylü kim?" diye düşünmesi hiç şaşırtıcı değil.
-Miley… -Hayır, ben Güneyliyim,
anlatmak gerçekten zor. Ama demin mükemmel şekilde tarif ettim.
Merhaba New York!
Limuzinin gelmiş.
Evet.
Birinci bölümde kullandığın peruktan bahsedebilir miyiz lütfen?
Orada neler oluyordu?
Tamam kızım, pilot bölüm bütçemiz vardı.
Yayınlanıp yayınlanmayacağını bile bilmiyorduk ki,
Hannah'ya o kadar yatırım yapabildiler.
SOYUNMA ODASI C
Peruğu takıp anaya ilk baktığında,
ne hissettin?
Hemen Hannah Montana oldum ve…
Normal hissettim.
-Evet. -Doğal geldi.
-Alo? -Merhaba, benim. 20 saniyeye iniyorum!
Harika! Lilly alarmı, 18 saniye.
En iyi arkadaşın, Miley.
Er geç Hannah olduğunu söylemek zorunda kalacaksın.
Geç olsun.
Hayranlara
dizideki en sevdikleri anları sordum.
Birçok kişi bize yazarak Jake ve Jesse arasındaki
aşk üçgeninin gerçekten en sevdikleri hikâyelerden olduğunu söyledi.
Bu yüzden bugün küçük bir sahne oynatmak istedim.
-Tamam. -Hazır mısın?
-Evet. -Tamam, başlayalım.
Hay çamurlu gevrek!
Selam, açamıyorum ama söyleyeceklerini cidden duymak isterim,
bu yüzden lütfen bir mesaj bırak.
Uzunluğu önemli değil
çünkü söyleyeceklerini gerçekten duymak istiyorum.
Tamam, bip!
Selam, benim.
Seni böyle bir durumda
-…bıraktığım için… -…üzgünüm demek istedim.
-Özetle… -Ne karar verirsen ver,
-tek isteğim mutlu olman. -Tek isteğim mutlu olman.
O dönemde dünyanın bu ikiliye ne kadar hayran olduğunu biliyor muydun?
Evet.
Tamam. Şimdi, 20 yıl sonra Miley.
Evet. Kimi mi seçerdim?
-Jake mi, Jesse mi? -Bence…
Yapamam, çünkü ikisi de dünyada bir yerlerdeler.
Jake.
-Çünkü biliyor musun? -Tamam.
Basında hep hakkımda güzel şeyler söylüyor,
dikkatimi çekiyor.
Jesse'den ise hiçbir ses duymadım.
-Tercihim Jake. -Hadi Jesse.
Hayır, hep… Bilmem. Jake Ryan fantezisini hep sevdim.
-Çok iyi bir cevap. -Evet.
Hannah Montana filmini kaç kere izlediğimi anlatamam bile.
Hoedown Throwdown dansı sana önerildiğinde tepkin ne oldu?
Her şeyimle tamam dedim.
Ben her zaman hazırım. Tam bir dans düşkünüyüm.
Benim iyi yanım da bu, yazarlarsa
"Tamam." derim.
Popping, locking, polka dansı, hadi.
Bugün hâlâ hatırlıyor musun?
Evet. Az önce Jamal Sims'le denedim, bisiklete binmek gibi, hemen hatırladım.
-Klibi oynat. -O klibi oynat!
Hey!
Harika, harika, harika, harika.
KOREOGRAF
-Merhaba! -İki dünyanın en iyisi burada.
Aman tanrım. Mi familia.
Beni de oyuna al, koç.
Hazırım. Binmek gibi…
-Bisiklet. -Bam. Yapalım şunu.
İşte başlıyoruz.
-Beş, altı, yedi. -Altı, yedi.
Hadi. Hey!
Bizde bu iş.
Tamam. Tamamdır.
Hannah Montana'dan bahsederken modadan söz etmeden olmaz.
Her kız onun gibi olmak, onun gibi giyinmek istiyordu
ve herkesin hayali o gardıroba sahip olmaktı.
Evet.
Benim gardırobum.
Onu gördüğümde, "Bana da bundan lazım." dedim.
Tish'e dedim ki, buraya gel de ölçüleri al,
raflarımı tekerlekli hâle getir.
Düğmeye ihtiyacım olacak, basınca
her şey öne geliyor, bütün çantalar,
bütün ayakkabılar, dönen bir sistem var,
arkada bir şey varsa gözden kaçabilir.
Annen hakkında biraz daha konuşalım.
Bence insanların tam bilmediği şey, her şeye ne kadar dâhil olduğu.
-Çok doğru. -Özellikle az önce de belirttiğin gibi,
moda söz konusuysa gerçekten bir vizyonu vardı.
Evet.
Annemin Miley için Hannah'dan bile daha büyük bir vizyonu vardı.
Mesela, bir mağazaya girsek bile
farkı hemen anlardık.
Yani, bu daha Hannah tarzı, bu Miley tarzı gibi.
İşte başlıyoruz.
-Vay canına. -Hannah'nın dolabını hatırlıyorsun.
Dolabımı onunkine göre tasarladım.
Evet ama dolap setinde bulunduğumu hiç hatırlamıyorum.
-Gerçekten mi? -Hayır.
-Pekâlâ, şuna bak. -Tamam.
-İnanamayacaksın. -Kesinlikle.
Hadi. Uzun zaman oldu.
Vay canına. Bu çok çılgınca.
-Öncelikle… -Onu çaldım.
-…gerçek dolabımdan çaldın. -Evet, çaldım.
Bu henüz arşivlere girmeyecek, tamam mı?
Bu da en sevdiklerimden biri. Rico.
-Oldukça şık, değil mi? -Bayıldım.
-Çok güzel. -İyi.
-Tanıdığım başka şeylere bakıyorum. -Tamam.
Başka neyin var?
-Parıltı ekletmediğimiz bir şey yoktu. -Hiçbiri.
Üzerine biraz yapıştırıcı sürebiliyorsak
-taş yapıştırırdık, tamam mı? -Bayıldım.
-Bunları merak ediyordum. -Bunlar orijinal.
-Orijinal mi bunlar? -Evet, orijinaller.
-Tanrım, çok güzel. -Biliyor musun?
-Giymek istememiştim. -Evet.
-Değil mi? -Evet, sen…
Bunlar…
Bana göre değildi. Christopher Lawrence'a söylemeyin.
Bu orijinal.
-"Defileden yeni çıktım." -Defile.
-Bu hâlâ güzel. -Dur, bir şey daha vardı.
-Şimdi giyebilirim, nasıl tatlı. -Gerçekten çok güzel.
-Bunu hatırlıyor musun? -Evet.
Sana bak. Muhteşem görünüyorsun.
-Bu pilot bölümden. -Pilot bölümden mi?
En ikonik bölüm, Lilly'nin en yakın arkadaşı
Miley Stewart'ın Hannah Montana olduğunu öğrendiği,
yüzüme pasta yediğim bölüm.
Bu kot pantolonları hiç sevmedim.
Hannah bunları defalarca giydi.
-Gerçekten de öyle yaptı. -Zebra ile…
-İşte bu. -Kesinlikle.
-Travma. -Ve…
Ben asla…
-Biliyorum. -Bundan nefret ederdim.
Ve askeri bot.
-Dr. Martens. -Tarzım değildi.
-Hayır. -Bak.
-Tish. -Disney alışveriş yaptığında,
-Tish de alışveriş yaptığında. -Doğru.
Buna bayılırdım.
-Hatırlamıyorum. -Hannah filminin açılış sahnesi.
-Aman tanrım. -Bu… Doğru.
Evet, evet, evet.
-Bu. -Bu, yani, hadi ama.
-Bu delilik. -Bu mükemmel.
-Buna bayılıyorum. -Şimdi giyerim.
Tamam, bu arada, ikimizin de dolabına bu lazım.
-Fena. -Şunu izle.
Eskimiş. 20 yıl oldu. Onu rahat bırak.
Gerçekten lazım.
Bunu diyorum işte çünkü bu elbiseyi çoktan unutmuş olurdun.
Ama döndüğünde, "Ah, evet, o." diyorsun.
Tamam, o benim değil.
-Aslında o benim. -Öyle mi?
-Evet. Bu hoşuma gitmedi. -Onu hatırlamıyorum.
-Bohem Hannah'yı sevmiyorum. -Bence bu gerçekten ikonik.
-O filmdeki o küçük etek. -Evet.
CROWLEY MEADOWS'U KORU
-Lucas Till'in kalbini kırıyorum. -Bayılıyorum.
Bayılıyorum!
Hannah filminde voleybol topu kafama çarptığı an bu.
Hannah'nın stili, başarısı arttıkça bir dönüşüm geçirdi.
-Kesinlikle biraz daha lüksleşti. -Daha lüks hâle geldi.
-Çok zarif bir şekilde ifade ettin. -Evet.
Tamam, bu odada üç tane peruk var.
Biri senin, biri benim, biri de Dolly'nin.
-Çok iyi. -Hadi gidelim. Tamam,
bu daha sonraki sezonlardan biriydi, Hannah'nın saçları daha kısaydı.
İşte o anda beni kaybettiler.
-Gerçekten. -Gerçekten bıraktık.
-Biliyorum. -Yani,
uzunluğun şaka konusu olmadığı zamanlar işte.
-Bunlar daha biz. -Evet!
Bu arada, "biz" dememiz çok hoş.
Birinci ile dördüncü sezon arasındaki farktan bahsetmek istiyoruz.
Peruk. Kesinlikle.
Cidden, sanki "Peruk karşılığında turneye çıkarım." yazan
ürünler çıkarmalıydım.
-Cidden. -Turne ne kadar iyi geçerse
peruk da o kadar iyi oluyordu.
-Yine bir anı defterin. -Hangisi? Biliyorum.
-Sana bunu gösterecektim. -Tish anı defterlerine bayılır.
-O elbise muhteşem. -Çok seviyorum.
-Bunu söylüyorum. -Ben de öyle düşünüyordum.
Bak, bunlar Emily, Mitchel ve benim sevimli fotoğraflarımız.
-Çok güzel. -Bu çok sevimli.
Hepiniz çok tatlıydınız.
-Portre fotoğraflarına bayılırım. -Açıkçası…
-Portre çekimlerini geri getirmeliyiz. -Evet.
-İki yaşında senin için yapmaya başladım. -Biliyorum.
-Çok tatlı. -Özgün.
-Ah, Dolly. -Dolly'nin faksı, bayılıyorum.
Onun gibi okumayı da biliyorum.
"Selam, Miley." O her zaman böyle der.
"Selam, Miley.
O güzel çiçekleri aldığımda,
Hannah Montana'nın 15. yıl dönümü olduğunu fark etmemiştim."
O hep böyle der. "Seninle gurur duyuyorum.
Şunu bil ki, ister Hannah Montana'da ister Thompson Station'da olsun,
Dolly Teyzen olmaktan her zaman gurur duyuyorum."
-Çok komik. -Seni seviyorum Dolly Teyze.
Çok güzel.
Burada oturmak bana çok tuhaf geliyor çünkü pilot bölümü çektiğimizde sen daha
-11 yaşındaydın. -Biliyorum.
-On bir. -Biliyorum.
Hayatımızı değiştirip taşınmayı düşünmek
gerçekten çok çılgınca geliyordu.
-Evet. -Ama geriye dönüp baktığımda,
açıkçası bu şimdiye kadar yaşadığım en büyülü şeydi.
Tish, bu beni çok duygulandırıyor çünkü sanki insanlar
benimle tanıştıklarında, kim olduğumu
gördüklerinde, benim için…
Hayatımda benim için önemli şeyleri biliyorum…
Hannah'ya bayılırdım, Miley olmaya bayılıyorum.
Personalarıma da ama gurur duyduğum şey,
bir insan olarak kim olduğum.
Bana her zaman, bir nevi, anı yaşamayı,
kendime sadık kalmayı öğrettin
ve beni Hannah olarak tutmaya çalışmadın. Miley kendini ifade etsin istedin,
her şeyi kaybetmek anlamına gelse bile.
-Evet. -Biliyorsun, her zaman
bana kendim olmayı öğrettin. Ve bunun sebebi annem.
Seni çok seviyorum.
Disney Channel'ın o dönemi, çoğumuz için gerçekten önemli bir dönemdi.
-Raven-Symoné vardı. -Evet.
-Sprouse ikizleri. -Evet.
Selena Gomez vardı. Demi Lovato vardı.
-High School Musical'ın kadrosu vardı. -Evet.
O anın tam ortasında olmak senin için nasıldı?
O kız. O… Onda isim var.
-New Jersey, Nebraska, Arizona. -Montana!
-Evet! Evet, evet.
En sevdiğim anılardan biri, tanıtım için hep birlikte New York'a gitmemiz.
Tam High School Musical vizyona girdiğindeydi.
Vanessa ve Zac çok ünlüydü.
Ve gelmiş geçmiş en havalı çocuklardı. High School Musical çok popülerdi.
Ve onlar sevgiliydiler. Her şeydiler.
Beni seviyorlardı çünkü yaşıma göre olgun bir çocuktum.
Bana "Hey, basınla görüşürken, istersen
seni de alabiliriz." dediler. Ben de, "Olur." dedim.
Sonra beni aldılar ve Vanessa ile Zac'le birlikte
siyah bir arabaya binip lansmanlara gittik.
O dönem, Disney ve o tür dizilerin altın çağı gibiydi.
Çocukluğun çok ötesindelerdi.
Yani, herkes Vanessa, Zac ve High School Musical'ı biliyordu.
O zamanlar Disney sadece çocuklar için değildi gibi.
En çok
hangi Disney erkeğinden hoşlanıyordun?
En çok hoşlandığım Disney erkeği…
Zac'e ilgim giderek arttı.
High School Musical'daki Zac, istediğim kişi değil.
Kaslı ve biraz daha büyükleri seviyorum.
Ben… Gizlice… Aslında, Dylan Sprouse erkek arkadaşımdı.
-Bence en tatlısıydı. -Dur, gerçekten çıktınız mı?
-Evet, erkek arkadaşımdı. -Biliyor muyduk?
Bilmiyorum. Sanırım bir söylenti vardı ama doğru.
-Onaylandı. -Bizim için onayladığın için teşekkürler.
Dylan'dan hoşlanıyordum.
Babaları bizi suşi yemeye götürürdü. O kültürün her yönüne hayrandım.
Hem de iki al bir ödeydi. Kardeşini de getir.
Alo!
Disney kraliyetindensin, bunu sormak zorundayım.
O dönemde yaşadığın en harika ayrıcalık neydi?
En harika ayrıcalık.
Artık Disney Efsanesi oldum ve Disney Efsanesi park hakkım var,
park ettiğimde ekranda "Disney Efsanesi" yazıyor.
Bu müthiş.
-Bir yere varıyorsun ve… -Varınca "Disney Efsanesi" yazıyor.
Hep gülüyor musun?
Her seferinde… Fotoğrafı çekip tanıdığım herkese gönderiyorum,
"Unutma, unutma." diye.
Kiminle konuştuğunu unutma.
Biri bir şey demeye kalkarsa, Disney Efsanesi park hakkını yolluyorum.
Nerede olursam olayım, bir restoranda,
"Disney Efsanesi otoparkı nerede?"
-Şöyle diyorlar: "Bebeğim, bu hiç de…" -Yani, evet, sakin ol.
Beverly Hillton'dasın, rahat ol.
Biliyorum da efsanelere ayrılmış park yeri nerede?
-Tanrım, bu… -Disney Efsanesi otoparkına bayılıyorum.
-Anlıyorum. -Bayılıyorum… En sevdiğim kısım bu.
Bu inanılmaz. Bana açıklayabilir misin,
Taylor Swift nasıl oldu da Hannah Montana filminde rol aldı?
Peki, o sahne için…
Dedikodu zamanı.
O sahne, aradıkları şey…
Kızlarım bunu sevdi.
Tish avukatla görüşüyor.
Taylor Swift'in Hannah Montana filminde rol alması şöyle,
kariyerinin başlangıcı sayılmasıydı
ve sanırım, kötülemek için demiyorum, samimi şekilde
ambarda çıkacak birini arıyorlardı.
İkimiz de ambarda çaldık.
Ve böylece performansa katıldı, Hannah Montana için bir şarkı yazmıştı,
belki hatta iki tane.
Final şarkısı "You'll Always Find Your Way Back Home"u yazdı.
Hakkını veririm.
-O şarkı. -Müthiş.
Eskimiyor.
-O şarkıyla ortalığı yıktı. -Vay be.
Dur.
-Mikayla Red. -Ne?
Bu çılgınca.
Hayır, her şey tıpatıp aynı.
Garip geliyor mu?
-Umarım ben de öyle. -Nasıl hissediyorsun?
-Geldiğin için heyecanlıyım. -Tanrım.
-İçeri buyur. -Yirmi yıl.
Bu oturma odasına hiç girmedin değil mi?
Sete iki kere geldim.
Sadece sete, sahnelere değil.
Hayır.
Çünkü daha çok Hannah'nın hayatında gibiydin.
Hannah'nınkindeydim.
Açıkçası bunun bana fazla geleceğini
ve çok duygusal hissedip gözyaşlarımı kontrol edemeyeceğimi düşünüyordum.
Ama aslında çok eğlenceli.
-Bu çok hoş. -Biliyorum. Ve ben…
-İlginç, özlüyorum. -Bu çılgınca.
Çekimler konusunda ne hatırlıyorsun?
Çünkü büyük bir kısmı bulanık.
Mavi garip makyajı hatırlıyorum.
-Uzaylı gibiydik. -Evet.
Johnny?
Dur, burada değil.
-Hay aksi. -Görüşürüz enayi.
O kostümle çirkin hissettiğimi hatırlıyorum.
Kesinlikle.
Çünkü 15 yaşındayız ve güzel görünmek istiyorum,
ve ben de…
Geriye dönüp izlediğimde, gerçekten acımasızmışız.
-Çok acımasızca. -Modası geçmiş.
-Hiç ünlü olamamış. -Sahte sarışın.
-Kayıttan söyleyen. -Sütyen dolduran.
-Nefret ediyorum. -Bana ne.
Şimdi yarısını bile söyleseler yanlarına kalacağını sanmıyorum.
-Kesinlikle hayır. -Çok kaba davrandım. Özür dilerim.
-Şimdi arayı düzeltebiliriz. -Evet.
Beğeneceğin bir şey görmek ister misin?
-Evet. Tamam. -Tamam. Buraya gel.
-Anladım. Bu bir hediye. -Lütfen.
Kırmızı kazağınla aşırı uyumlu.
Mikayla Red, buradasın.
Evet!
Dur, topuzum engel oluyor.
-Bana bakın. Geri döndüm. -Çok şirin görünüyor.
Bayan Chanel, tam da öyle.
Buna hiç de kızgın değilim.
-Mükemmel. Bu sana. -Bu inanılmaz.
-Seni seviyorum. En iyisisin. -Geldiğin için teşekkürler.
Sen öylesin.
Harikasın. Muhteşem görünüyorsun.
Teşekkür ederim. Sonra bir gösterim var.
"This Is the Life" ve "The Climb"ı söyleyeceğim.
This Is the Life,
-Hannah'nın ilk şarkısı. -Cidden?
ALBÜM: HANNAH LIVE YÖNETMEN: BAZ ROBERTS
Herkesin bildiği ve söylediği bir ortamda
-söylemek gerçekten çok güzel. -Çok tatlı.
Meet Miley albümünün tamamı benim hayatım gibiydi.
-Kültür yarattın, canım. -Sen de.
-Pekâlâ, hadi gidelim Mikayla. -Hadi, harika iş çıkar!
-Çok tatlı. -Teşekkürler, kızım.
Birini 20 yıl boyunca tanımak gerçekten çok güzel.
Demek oluyor ki seni neredeyse 20 yıldır tanıyorum.
-Bu çok garip. -Gerçekten çok garip.
Söylediğinizi duymak istiyorum.
Geldiğiniz için çok teşekkür ederim.
Yirminci yıl dönümü hakkında çok düşündüm,
Hannah-dönümü.
Yıl dönümü denmesi beni sinirlendiriyor.
Herhangi bir yıl dönümü değil.
Ama kutlama yapmak, sadece geçmişe bakmak değil,
aynı zamanda şu anın tadını çıkarmak, bakıp
herkesin de büyüdüğünü görmek çok eğlenceli.
Harika görünüyoruz.
Ayrıca, bu kadar çok yeni yüzün,
bu kadar çok gencin diziyi ilk kez keşfetmesini de
çok seviyorum. Bu, Hannah'nın her zaman yaptığı şeyi,
yani insanları bir araya getirmeyi, gerçekten muhteşem bir şekilde kutluyor.
Şimdi en çok sevdiğim şey ise Hannah'yı eskiden kendimden ayrı
bir varlık olarak düşünmemdi.
Karakter olarak düşünürdüm, her ne kadar ben olsam da,
hep Hannah için en iyisinin ne olacağını düşünürdüm.
Ve bunu her zaman bütünleşmişiz gibi düşünmezdim.
Bu özel bölümde en çok sevdiğim şey ise
Hannah ve Miley'yi yeniden bir araya getirip birleştirmem gibi olması.
Hannah'da olanlar hoşuma gidiyor
ama aynı zamanda Miley'yi bayağı seviyorum.
Onları birleştirmek istiyorum.
Topuklu sesi ve benim değil.
Selam.
Aman Tanrım. Benden daha Hannah'sın.
Bak. Uyumluyuz.
Öyleyiz.
-Selam. -Selam.
Seninle tanışmak çok güzel.
Sana inanılmaz bir şey göstermeliyim.
-Göster. -Tamam.
Hannah'yı izleyerek büyümüş olman
beni çok duygulandırdı.
Yaptıklarınla resmen önümü açtın.
Yani sahnede yaptıklarım,
kırmızı halıya çıkıp orada yapabildiğim…
Hayranlıkla izledim.
Ama bunu yapabilmemin sebebi de senin
2012-2013'te baş ettiğin şeyler…
-Bunun anlamı büyük. -Bununla
o kadar uğraşmam gerekmiyor…
Sen gerçekten…
Dünya acısını senden çıkardı.
Senin olduğun sanatçıyı görmek,
bunu yapabilmem, resmen
gençliğin ve burada var olan şeye olan
sevgini ve minnettarlığının göstergesi.
Bu anın, bu kutlamanın da asıl amacı
gençliğimize sevgi göstermek,
şu anda sahip olduğum hayata sahip olmak için
genç hâlimin ne kadar çok çalıştığını biliyorum
ve benim için bu hep eğlenceliydi.
İşte bu yüzden kıyafetler, sahne,
yani Jonas Brothers'ın benimle turneye çıkmasının sebebi,
Nick'in sevgilim olması, sevgilimden ayrılmak istemememdi.
"Sevgilim gelebilirse turneye çıkarım." derdim.
"Tatlı, sevgilin açılışı yapsın." dediler.
Bam.
Hep şu moddaydım,
"Nick orada olursa daha eğlenceli olur."
Nick'le, ilk isimle hitap, daha eğlenceli olur.
O yüzden hep beni öncelik yaptık.
Annem, benim diğer çocuklarla beraber olmam için çok çabaladı.
Bu çok güzel. Çok zor.
-Çok eğlenceliydi. -Tekrardan
peruğu takmak nasıl? Herhangi bir…
Sadece küçük postişler. Hepsi benim.
-Senin saçın mı? -Evet!
-Ne? -Sadece küçük bir parça var.
-Dur, ne? -Evet, Hannah oldum.
-Kâkül falan da mı? -Kâkül de. Kendi saçım.
Bunun bir parçası olabildiğim için çok minnettarım.
Yani, büyükannemin evinde Hannah'yı izleyerek büyüdüm, şey…
Benim için cidden çok anlamlı. Sana çok minnettarım.
Çok teşekkür ederim. Her şeyimsin.
-Tamam. -Teşekkürler.
Başka kıyafet alma. Arşive geri gönderilmeli.
Endişelenme.
Her an tütüyle çıkacakmışsın gibi geliyor.
-Boleroyu alabilirim. -Öyle düşünüyordum.
Bolero tam senlik.
ŞIK MODA, FLÖRT SORUNLARI VE ÖNLENMESİ
Sence Hannah Montana
ailenin yaşamını nasıl etkiledi?
Bu dizi olmasaydı, iyi ya da kötü, gerçekliğimiz aynı olur muydu,
bilmiyorum.
Hiçbir aile bizim yaşadıklarımızı tam olarak yaşayamaz.
Evet, babanla yıllarca sette çalışmış olmanın ardında
elbette çok uzun bir geçmiş var
ve o da bugün burada.
Benim sayemde yepyeni bir saç modeliyle.
Nasıl hissediyorsun?
Burada olması cidden
çok heyecanlandırıyor çünkü bu diziyi izleyen herkes için
ilişkimizin ne kadar önemli olduğunu biliyorum.
Sanırım babamla aramız iyi olduğunda, insanlar da daha iyi hissediyor.
Cyrus'lar iyi anlaştığında insan iyi hissediyor.
O çok tatlı.
Tatlım, senin yaşında sevimli olan sadece iki şey var.
Sincaplar ve minik köpek yavruları.
Peki, bu durumdan nasıl kurtulacağını biliyor musun?
Baba, bu senin işin. Sen babasın. Yapman gereken bu.
Çok teşekkürler, baba.
Seni seviyorum Mile.
Ben de seni seviyorum.
-Selam. -Selam.
Kilitleri değiştirdiğini sanıyordum.
-Baba. -Nasıl gidiyor?
-Hoş geldin. -Şuna bak.
Bu harika.
İnanmayacaksın ama girdiğimde
-aynısını söyledim. -Cidden mi?
Bu oturma odasına girip, "Evim, güzel evim." dedim.
Evim, güzel evim.
Hiç kimse her ayrıntının eskisi gibi olduğuna inanmayacak,
sen ve ben hariç.
-Evine hoş geldin. -Değil mi?
Peki, sete geri dönmek nasıl bir duygu?
Yani, sanki hemen bir sonraki bölümün
çekimlerine başlamamız normal olurmuş
gibi hissettim.
Önceki repliklerimi öğrenmek için artık çok mu geç?
Bu dizi bizim için yazılmamıştı
ama bir şekilde öyleymiş gibi geliyor.
Her şey o kadar mükemmeldi.
Beraber seçmelere katıldığımız zamanlardan ne hatırlıyorsun?
Benden önce baba rolü için seçmelere katılan adam işini yapıyordu,
ben de orada oturmuş "Bu adam harika." diyordum.
"Adam harika. Dostum, baba bu." diyordum.
"İşte o baba." O odadan çıktığında
odaya girdim ve "Arkadaşlar,
az önce dışarı çıkan adam baba." dedim.
Annemle ikimiz de "Kapa çeneni. Kapa çeneni." diyorduk.
Hep işi başkasına vermeye çalışan oldun.
Babanın sen olmana sevindim.
İstesem de değiştiremem.
Bu bizim için yazılmıştı. Tokalaşmamızı yaptık.
-Birlikte şarkı söyledik. -El…
Tokalaşabilir misin?
Şunu hatırlıyorum. Hatırlıyor musun?
-Ayakta durmamız lazım, değil mi? -Tamam.
-Sonrasını unuttum. -Deneyelim. Ben de hatırlayamıyorum.
Şöyle bir şey…
Ve sonra…
Baba, hatırlamıyorum.
-Ve sonra… -Tamam.
Ve sonra şöyle bir şey. Ve şöyle…
Ulusal şampiyonlar!
Baba, çok da olmadı.
-Ama çok az fark var. -Çok az fark var.
Tokalaştık, şarkılarımızı söyledik
ve birkaç sahne prova ettik.
O programın başarılı olup olmadığını
hiç düşünmemiştim.
Hiç konuşması olmadı.
Sık soruyorlar. Biz dizinin ne kadar başarılı olduğunu biliyor muyduk?
Bunu bu yüzden yapmadık.
Evet, bizim hayatımız gibiydi, değil mi?
Sanat, hayatı taklit ediyordu,
hayat da sanatı taklit ediyordu,
benim için her zaman Miley oldun ve bence dünyayla kurulan bağ,
senin her ikisi de olmanla oluşan o gerçekçilikti.
Şova katılmak hayatımın en eğlenceli
-anlarındandı. -Benim için de öyle.
Peki baba, bir kez birlikte repliklerimizi
prova etmeye ne dersin?
Bir düşüneyim.
Hayır, şaka yapıyorum.
-Hadi. -Hadi yapalım. Hadi ama
-Tamam. -Tamam.
Burası, tüm Stewart'ların konuştuğu masa gibi.
Birkaç kâse mısır gevreği yemeliyiz.
Bu kadar. Tamam. Senaryolarımıza bir göz atalım.
-Tanrım. -"Seni asla unutmayacağım."
-Hiç hatırlamıyorum. -Ah, ben hatırlıyorum.
"Bugün yoğun bir gün geçirdin, değil mi?"
"Son zamanlar bunlardan daha fazla yaşıyor gibiyim."
"Bana bak."
"O zamanlar iki kişi olmak harika bir fikir gibi gelmişti."
Çünkü bu harika bir fikirdi.
Bu sana şey şansı verdi…
Biliyorum.
Normal bir hayat sürme.
"Artık bu konuda pek de başarılı görünmüyor."
"Hayatım, hiçbir şey sonsuza dek sürmez.
Mullet saçım gibi.
Zamanında ne kadar da güzeldi ama…"
Bak, er ya da geç, arkadaki parti bile bir gün sona ermeli.
"Yani artık pes etmem gerektiğini mi söylüyorsun, Hannah?"
"Bunu asla söylemem.
Lilly ve Jesse de öyle.
Bunu sana söyleyebilecek tek kişi…"
"Olamaz."
Lütfen "kalbini dinle" deme.
-Tatlım… -Ya da böbreğimi, dalağımı…
"…ya da başka bir hayati organı."
-Evet, en sevdiğim replik. -Fena değildi.
"Sana ne dememi istiyorsun?"
"Sırrı paylaşsam her şeyin yoluna gireceğini
söylemeni istiyorum."
"Bunu yapamam.
Ama sana şunu söyleyebilirim."
Lilly ile birlikte o okula gidebileceksin.
Dünyanın yarısı ondan nefret etmeden, Jesse ile çıkabileceksin.
Gizliliğinden vazgeçmen gerekecek.
"Nereye gidersen git, insanlar seni her zaman tanıyacak
ve sana farklı davranacaklar.
Buna değer mi?
Ancak sen karar verebilirsin."
"Dalağımın sesini dinlemeliydim."
O repliği de çok seviyorum.
Tatlı mısır. Sahne sıkıcıysa,
arada tatlı mısır deyince herkes gülüyordu.
-Her sefer. -Eğlenceliydi.
-Harikaydı. -Burada olduğun için teşekkürler baba.
Her zaman dostum.
-Seni seviyorum. -Seni seviyorum.
-İki dünyanın da en iyisi. -Gidelim.
-Dışarı. -Geleyim mi?
-Çık. -Bu taraftan mı?
-Evet. -Tamam.
Veranda kapısını kullanabiliriz.
Hadi, gidelim. Son bir kez.
Jason orada bir yerlerde sigara içiyor.
-Bud'dan bahsetmişken… -Orada.
Kapıyı kapatmayı unuttuk.
Sivrisinekler giriyor.
Bugün kutlama yapıyoruz, bu çok duygusal, değil mi?
Çünkü burada oturuyoruz,
bir bakıma bir dönemi kapatıyoruz.
Geçmişe dönüp genç Miley'ye ne söylemek isterdin?
Genç Miley'ye
söylemek istediğim şey, kendimle gurur duyuyorum.
Hayatım için gerçekten bir vizyonum vardı.
Asıl konu
insanları güldürdüğümde ruhumun nasıl hissettiğiydi.
Hatta, sette yaptığımız şu aptalca şeyler bile,
merdivenlerden düşmek, bir oğlan önünde gülünç görünmek gibi.
Mesela, bakıp insanların bana güldüğünü görmek çok hoşuma gidiyor.
Selamlar kuzen.
Bakın, bardak sineğiyim.
Baba, yüzümü o sivilceye kim koydu?
Boynum çok ağrıyor! Bu peruk gerçekten çok ağır!
Bütün çocuklara şunu söylemek istiyorum:
Hannah Montana'ya göre havuçlar harika!
Mile, bu şey ne işe yarıyor?
Bence iyi bir fikrim var.
Ben sadece…
Herkese merhaba.
Haklısın. Artık saçma bir hâl alıyor.
Bir şey söyleyebilecek olsaydım, genç hâlime şunu söylerdim:
Yaptığım her şeyin öncelikle kalpten geldiği gerçeğine
her zaman sadık kaldığım için gurur duyuyorum.
Her zaman amacım, sunabileceğim şeylerle dünyayı
daha iyi bir yer hâline getirmek oldu. Ve…
İster bana gülünmesi olsun,
ister yazdığım bir şarkıya birinin eşlik etmesi olsun,
duygularımı paylaşarak ve cesurca ortaya koyarak
insanların daha az yalnız hissetmesini
sağladığım için gurur duyuyorum.
Son soru.
Son 20 yıldır yanında olan hayranlarına
ne söylemek isterdin?
Hayranlarıma söylemek istediğim bir şey,
bu sadece Hannah Montana'nın 20. yıl dönümü olduğu için değil,
en derinden teşekkür ederim,
çünkü hayatım çok güzel
ve her pop yıldızının benim yaşadığım gibi
bir deneyim yaşamadığını bilmek beni üzüyor ve canımı yakıyor.
Ama hayatımın çok…
Bu bana özgü bir şey ve bazen ben…
Bazen bu süreçte kendimi yalnız hissedebiliyorum
çünkü herkes aynı değil…
Yanında oturup da "Hayatım böyle işte."
diyebildiğim kimse yok ama işte tam da…
İşte tam olarak…
Bence bu kadar duygusal olmamın sebebi,
yaşlandıkça babamın da
annemin de yaşlanması.
Bu yaşam tarzında
kendimi güvende hissetmemi sağlayan birçok insan var.
Ailemde bu kadar çok sevgiye sahip olduğum için
kendimi son derece şanslı hissediyorum. Ve şimdi
farklı bir şekilde sevgi buluyorum,
kadınlığımın bir sonraki adımını attığımı,
biriyle hayat kurduğumu hissettiğim bir sevgi buluyorum.
Bence… Sanırım herkesin sevilme arzusuna dair bir fantezisi var
ve ben bunu her zaman farklı yerlerden,
özellikle de konserlerde
"Seni seviyorum" yazılı pankartlar açan
veya yorumlara yazan milyonlarca insandan hissettim
ama bunu şimdi deneyimlemek ve önümüzdeki 20 yılın
nasıl olabileceğini hayal etmek,
bir televizyon programında olduğundan çok farklı olacak.
Ama yine de, umarım çoğu şey aynı kalır.
Şakalar, bilgelik, mutfakta geçirilen kaliteli zaman,
günün sonunda kanepeye oturup şarkı yazmak.
Ama tek fark şu ki, bu benim olacak.
Bu sadece benim için olacak.
Dünya çapında yayınlanmayacak.
Bu dönemi kapatmak için hayranların için
özel bir şey planladın.
Bundan sonrasını sana bırakıyorum.
Hadi yapalım.
-Teşekkür ederim. -Bu çok duygusal.
-Seni seviyorum. -Ağlamaya hazır ol.
Seni seviyorum.
-Hadi. -Hadi.
-Harika ve eğlenceliydi. -Eğlenceli.
-Evet. -Bence insanlar,
kalmasına izin verirsen…
Hadi gidelim.
Hannah Montana'nın 20. yılını kutlamak bir onurdu.
Her anıyı sevgi dolu bir kalple hatırladım.
Hannah bana başlangıç fırsatını verdi ama hayranlarım bana bu hayatı verdi.
-Saflık yüzüğü bu. Tanrım. -İyi ki doğdun Hannah.
-İşte bu! -Aman Tanrım!
-İyi ki doğdun Hannah. -Noah!
Teşekkürler!
Öncesinde şunu konuştuk,
küçük bir kız çocuğuna ihtiyaç duyulduğunda
her zaman Noah'yı feda ederdik. "Noah müsait" derdik.
Tanrım. Seti çok sevdiğim için sürekli oradaydım.
-Evet. -Çekim setinde çok eğlendim.
Bir sürü küçük kızı
-bir sürü farklı anneyle oynadım. -Biliyorum.
Çılgıncaydı.
20. yıl dönümünüz kutlu olsun, Bayan Montana.
-Teşekkürler. -Eğlenceliydi.
Seni seviyorum.
Teşekkür ederim. Harikasın.
-Seni seviyorum. -Sizi seviyorum.
-Seni seviyorum. -Seni seviyorum anne. Gurur duyuyorum.
Hannah olmaya bayılıyordum.
Şimdi de bayılıyorum.
Bu Miley. Bu da Hannah.
-Bu Hannah. -Bu bir kombinasyon.
Nashville'de "doğum günü" demiyoruz.
"Doom günü" diyoruz. "Bugün doom günüm."
Bugünlük çantam bu.
Ben yeterince kullanana kadar arşive gidemez.
Hayatım için pastalıyordum.
"Kızım, o pastaya abanacaksın!" dedim.
"Yeni sezon gelsin istersin."
Peruğu takabilir miyim?
Peruğu takmak isteyebileceğini düşündüm.
"Tish haklı" dediler.
Haklıydı. Tish hep haklı.
-Evet. -Buna bayılacak.
Alt yazı çevirmeni: Odelli Kartarı