1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.LT

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.LT

3
00:00:25,233 --> 00:00:29,237
กระบวนการส่วนนึงที่ผมชอบที่สุด
ก็คือการระดมความคิดช่วงแรกๆ

4
00:00:30,071 --> 00:00:32,240
โอเค มาคิดเรื่องนี้กัน

5
00:00:32,323 --> 00:00:36,077
ทุกคนอยากนั่งตรงไหน
นี่ว่าตรงนี้รู้สึกดี ตรงนี้รู้สึกใช่

6
00:00:36,161 --> 00:00:39,164
ตอนแรกมันไม่มีรูปร่างอะไรทั้งนั้น

7
00:00:39,247 --> 00:00:42,959
เหมือนกับเป็นดินเหนียวที่ยังปั้นไม่เป็นรูป

8
00:00:43,835 --> 00:00:46,588
แล้วเราก็ต้องค่อยๆ ปั้นต่อไป

9
00:00:47,964 --> 00:00:50,467
วันต่อวัน นาทีต่อนาที

10
00:00:52,135 --> 00:00:55,180
บางครั้งอาจจะเหนื่อยแล้วหลุดประเด็น

11
00:00:56,681 --> 00:01:01,019
จะมีความรู้สึกที่ว่า
สุดท้ายอาจไม่สําเร็จอยู่เสมอ

12
00:01:03,188 --> 00:01:05,690
แล้วก็ทําให้ "เดี๋ยว กลับไปปั้นดินเหนียวใหม่"

13
00:01:05,774 --> 00:01:07,734
"ทําต่อไป นวดมันต่อไป"

14
00:01:07,817 --> 00:01:10,570
และสุดท้ายจึงเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

15
00:01:13,531 --> 00:01:16,868
เมื่อเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ก็จะน่าตื่นเต้นมากๆ

16
00:01:17,952 --> 00:01:20,288
พร้อม และแอ็คชั่น!

17
00:01:21,790 --> 00:01:22,874
แอ็คชั่น!

18
00:01:22,957 --> 00:01:25,794
สอบวิชาอะไรแล้วนะ กายวิภาคเหรอ

19
00:01:28,463 --> 00:01:29,923
เรามากันไกล

20
00:01:30,006 --> 00:01:31,633
ใช่ สิบปี

21
00:01:32,342 --> 00:01:36,596
นั่นชีวิตเราหนึ่งในสี่เลยนะ
ถ้ามองจากมุมของนักแสดงก็มากกว่านั้นอีก

22
00:01:36,679 --> 00:01:38,014
กลืนเข้าไปในความมืด

23
00:01:38,098 --> 00:01:39,808
มันใกล้จะมาถึงแล้ว

24
00:01:39,891 --> 00:01:40,767
อะไรล่ะ

25
00:01:40,850 --> 00:01:42,435
อสูรเดโมกอร์กอน

26
00:01:42,519 --> 00:01:43,853
วิล!

27
00:01:44,771 --> 00:01:45,730
- วิล!
- วิล!

28
00:01:46,564 --> 00:01:51,653
ซีซั่นหนึ่งรู้สึกเล็กจิ๋วมาก
เมื่อเทียบกับเรื่องราวตอนนี้

29
00:01:52,946 --> 00:01:56,074
เราชอบแนวคิดของการค่อยๆ
ทําให้เรื่องราวมันใหญ่ขึ้น

30
00:01:56,157 --> 00:01:57,951
เหมือนเวลาทําหนังภาคต่อ

31
00:02:00,495 --> 00:02:04,415
แต่ละตอนก็เป็นเหมือนหนังเรื่องนึง
ในแง่ของระยะเวลา

32
00:02:04,499 --> 00:02:06,501
จํานวนหน้าของบทที่เราถ่ายทํากันทุกวัน

33
00:02:06,584 --> 00:02:11,297
ความซับซ้อนของ VFX
การแสดงผาดโผน และโลเคชั่นต่างๆ

34
00:02:13,967 --> 00:02:16,553
เราน่าจะไม่นึกฝันว่าจะมันจะยิ่งใหญ่ระดับนี้ได้

35
00:02:20,682 --> 00:02:22,934
มันน่ากลัวเพราะว่า

36
00:02:23,601 --> 00:02:28,731
เรามักได้เห็นซีรีส์ที่ผู้คนรักและชื่นชอบ

37
00:02:28,815 --> 00:02:31,234
แต่ตอนจบกลับพังไม่เป็นท่า

38
00:02:31,985 --> 00:02:35,655
ซึ่งมันก็จะไปทําให้
ซีรีส์ที่ผ่านมาทั้งหมดไร้ความหมาย

39
00:02:37,448 --> 00:02:40,577
เราจะทิ้งปมอะไรไว้ไม่ได้
เราต้องปิดจบเรื่องราวให้เรียบร้อย

40
00:02:42,370 --> 00:02:44,956
แต่สุดท้ายแล้ว มันก็ยังไม่เปลี่ยนจากซีซั่นแรก

41
00:02:45,039 --> 00:02:47,417
ในแง่ที่ว่าสิ่งสําคัญคือเหล่าตัวละคร

42
00:02:47,500 --> 00:02:50,086
และนั่นคือสิ่งที่ผู้ชมสนใจ

43
00:02:51,504 --> 00:02:52,547
สุดยอด

44
00:02:53,339 --> 00:02:54,757
อือ เอาอีกรอบ

45
00:02:57,760 --> 00:03:02,640
(การผจญภัยครั้งสุดท้าย:
เบื้องหลังงานสร้างสเตรนเจอร์ ธิงส์ 5)

46
00:03:13,651 --> 00:03:15,486
{\an8}(ดับเบิลยูเอสคิวเค เดอะสคว็อก)

47
00:03:24,329 --> 00:03:28,750
{\an8}เราเริ่มถ่ายทําทั้งที่ยังเขียน
บทตอนอวสานไม่เสร็จ

48
00:03:28,875 --> 00:03:30,126
{\an8}(ห้องประชุมนักเขียนบท)

49
00:03:30,210 --> 00:03:32,962
ซึ่งน่ากลัวนะ เพราะเราอยากให้มันออกมาดี

50
00:03:33,046 --> 00:03:35,215
นั่นเป็นบทที่สําคัญที่สุดของทั้งซีซั่น

51
00:03:36,716 --> 00:03:38,968
{\an8}ทั้งบทนั้นมันจะต้องบิ้วต์พล็อต
"อีเลเว่นจะฆ่าตัวตาย"

52
00:03:39,052 --> 00:03:40,386
{\an8}(รอส ดัฟเฟอร์
ผู้สร้าง/นักเขียน/ผู้กํากับ)

53
00:03:40,470 --> 00:03:42,764
{\an8}ถ้าเราจะขายให้คนดูคิดว่าเธอจะฆ่าตัวตาย...

54
00:03:42,847 --> 00:03:44,349
{\an8}(แมตต์ ดัฟเฟอร์
ผู้สร้าง/นักเขียน/ผู้กํากับ)

55
00:03:44,432 --> 00:03:45,850
{\an8}แล้วสุดท้ายเธอก็ฆ่าตัวตาย...

56
00:03:45,934 --> 00:03:47,143
{\an8}ใช่

57
00:03:47,227 --> 00:03:49,687
{\an8}ผมสงสัยว่าเธอยังไม่มั่นใจอยู่ไหม...

58
00:03:49,771 --> 00:03:51,105
{\an8}(พอล ดิคห์เตอร์
นักเขียน)

59
00:03:51,189 --> 00:03:52,232
{\an8}หรือปักใจไปแล้ว

60
00:03:53,066 --> 00:03:54,150
{\an8}(เคท ทรีฟราย
นักเขียน)

61
00:03:54,234 --> 00:03:56,152
{\an8}เราต้องหลอกคนดูอยู่เรื่อยๆ

62
00:03:56,236 --> 00:03:59,072
{\an8}เพราะตอนที่เจ็ดเวิร์คเพราะว่ามัน "เฮ้ย"

63
00:03:59,155 --> 00:04:02,116
แบบ "เธอจะเอาจริงเหรอเนี่ย"

64
00:04:02,200 --> 00:04:04,535
และทุกคนจะคาดหวังแบบนั้นกัน

65
00:04:05,119 --> 00:04:07,497
เราคิดว่าเธอเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ

66
00:04:08,206 --> 00:04:10,333
- ไม่รู้สิ...
- ล้อเล่นน่า ไม่เปลี่ยนใจ

67
00:04:10,416 --> 00:04:12,502
ล้อเล่น เปลี่ยนใจ
ตอนนั้นแหละที่มันเริ่ม...

68
00:04:12,585 --> 00:04:14,462
เราไม่ต้องเล่นแบบนั้นก็ได้

69
00:04:14,545 --> 00:04:16,256
- มัน...
- เราไม่ต้องเล่นแบบนั้นก็ได้

70
00:04:16,339 --> 00:04:18,841
- แล้วจะเอายังไง
- ก็ให้มันคลุมเครือ

71
00:04:19,342 --> 00:04:21,177
ให้ไม่มั่นใจจนกว่าจะถึงตอนที่...

72
00:04:21,261 --> 00:04:25,515
ไม่ ถ้าเธอกลับมาแล้วก็มีโมเมนต์กับฮ็อปเปอร์...

73
00:04:26,933 --> 00:04:29,978
ถ้าเธอกลับมาแล้วมีโมเมนต์กับฮ็อปเปอร์
แล้วก็ขึ้นรถตู้

74
00:04:30,061 --> 00:04:32,772
ฉันว่าเธอก็ตัดสินใจชัดแล้วว่าจะอยู่ต่อ

75
00:04:32,855 --> 00:04:34,899
ไม่ ไม่เสมอไป

76
00:04:35,525 --> 00:04:36,567
{\an8}(เคทลิน ชไนเดอร์ฮาน
นักเขียน)

77
00:04:36,651 --> 00:04:38,903
{\an8}ถ้านายเอาภาพนั้นมาให้ดู
ก็แปลว่าเธอเลือกมีชีวิตรอด

78
00:04:38,987 --> 00:04:42,073
- ฉัน...
- อย่ามาฟันธงมั่นใจเต็มร้อย

79
00:04:42,156 --> 00:04:44,158
- นายมีภาพ...
- มั่นใจเต็มร้อย

80
00:04:45,410 --> 00:04:46,536
แล้วอีกตัวเลือกล่ะ

81
00:04:48,246 --> 00:04:50,373
ให้ตาย ไม่รู้จะเอายังไงดี

82
00:04:52,583 --> 00:04:56,796
ยิ่งลากยาว ก็ยิ่งต้องรวบปมสตอรี่เยอะ
ตัวละครยิ่งมีพัฒนาการที่ต้องรวบปมจบเยอะ

83
00:04:56,879 --> 00:04:59,007
และผู้ชมก็ยิ่งคาดหวังสูง

84
00:04:59,090 --> 00:05:01,718
เราจะทําตามความคาดหวังเหล่านั้น

85
00:05:01,801 --> 00:05:04,887
แต่ก็ยังทําให้คนดูเซอร์ไพรส์ได้ยังไง

86
00:05:07,807 --> 00:05:08,850
ใกล้แล้ว

87
00:05:10,351 --> 00:05:13,604
เมื่อก่อนผมกับรอสไม่เคยอยากเขียนบทเลย

88
00:05:13,688 --> 00:05:15,273
เราอยากกํากับ

89
00:05:15,356 --> 00:05:20,194
แต่เราคิดได้ว่าหนทางดีที่สุด
ที่จะเข้าวงการได้น่าจะต้องเป็นการเขียนบท

90
00:05:21,112 --> 00:05:23,823
เราโฟกัสแต่กับสิ่งที่เราคิดว่าวงการนี้ต้องการ

91
00:05:23,906 --> 00:05:28,578
เราเขียนบทแย่ๆ เรื่องแล้วเรื่องเล่า
แล้วไม่เข้าใจเลยว่า "ทําไมมันไม่เวิร์คนะ"

92
00:05:29,495 --> 00:05:32,623
สุดท้ายถึงมาคิดได้ว่าเราต้องทําตามสัญชาตญาณ

93
00:05:32,707 --> 00:05:34,625
และเขียนบทที่เราชอบ

94
00:05:34,709 --> 00:05:35,668
(สเตรนเจอร์ ธิงส์)

95
00:05:35,752 --> 00:05:39,672
ผมจําตอนที่เราผุดไอเดีย
สเตรนเจอร์ ธิงส์ขึ้นมาได้

96
00:05:39,756 --> 00:05:42,550
เราเขียนเฉพาะซีนห้องใต้ดินที่มีเด็กๆ

97
00:05:42,633 --> 00:05:44,427
แล้วเนื้อเรื่องมันไหลออกมาเอง

98
00:05:44,510 --> 00:05:46,512
จนรู้สึกว่า "โอเค บทนี้มีแวว"

99
00:05:47,013 --> 00:05:48,723
อ้อ ย้อนกลับไปไกลเลยเหรอ

100
00:05:48,806 --> 00:05:50,224
ได้ งั้นย้อนไปยาวๆ เลย

101
00:05:50,308 --> 00:05:54,312
{\an8}มันบ้าตรงที่ตอนนี้เราอยู่ในห้องที่มีเฟอร์นิเจอร์...

102
00:05:54,395 --> 00:05:56,230
{\an8}(ชอว์น เลวี
ผู้อํานวยการสร้าง/ผู้กํากับ)

103
00:05:56,314 --> 00:06:00,818
{\an8}ที่ผมกับพี่น้องดัฟเฟอร์มานั่งคุยกัน
ครั้งแรกที่เจอกันเมื่อเกือบสิบปีที่แล้ว

104
00:06:02,320 --> 00:06:05,865
กฎกติกาของการทําหนังกับซีรีส์สมัยนั้นกํากับว่า

105
00:06:05,948 --> 00:06:10,495
ห้ามทํารายการเกี่ยวกับเด็กที่ไม่ได้ทําให้เด็กดู

106
00:06:10,578 --> 00:06:12,830
- บ้าไปแล้วเหรอ
- ฟังก่อนสิ

107
00:06:12,914 --> 00:06:13,956
บ้าไปแล้ว

108
00:06:14,040 --> 00:06:18,753
ห้ามผสมแนวสยองขวัญ
กับเรื่องราวแนวก้าวพ้นวัย

109
00:06:20,838 --> 00:06:25,551
การที่เราละเมิดกฎนั่นละ
ที่ทําให้ซีรีส์นี้รู้สึกแปลกใหม่

110
00:06:25,635 --> 00:06:28,638
เราเห็นในทันทีว่าเขาเข้าใจบท

111
00:06:28,721 --> 00:06:31,349
แล้วที่ชอว์นทํา ซึ่งเหลือเชื่อมาก

112
00:06:31,432 --> 00:06:34,435
เพราะเขาเป็นผู้กํากับและโปรดิวเซอร์
ที่ใครๆ ก็เคารพรัก...

113
00:06:34,519 --> 00:06:37,438
เขาบอกว่า "ผมไว้ใจคุณ
และผมเชื่อในวิสัยทัศน์ของคุณ"

114
00:06:37,522 --> 00:06:42,235
โอกาสเดียวที่จะทําให้เรื่องที่ยากสําเร็จขึ้นมาได้

115
00:06:42,318 --> 00:06:47,240
คือเราต้องเชื่อมั่นหมดใจว่ามันจะต้องสําเร็จ

116
00:06:47,323 --> 00:06:51,035
ดังนั้นก็เริ่มจากหนึ่งคน หรือแฝดสองคน

117
00:06:51,119 --> 00:06:54,831
หรืออาจกลายเป็นสิบคน แล้วก็ทั้งห้องนักเขียน

118
00:06:54,914 --> 00:06:58,918
แล้วจู่ๆ ก็กลายเป็นพันคน
ที่พูดว่า "รู้อะไรไหม

119
00:06:59,001 --> 00:07:02,046
เออ เราจะทําให้งานหินนี่สําเร็จให้ได้"

120
00:07:02,130 --> 00:07:03,548
{\an8}(ซีซั่น 1)

121
00:07:03,631 --> 00:07:07,093
{\an8}ในซีซั่นหนึ่ง เราไม่รู้เลยว่า
จะมีใครชอบซีรีส์นี้รึเปล่า

122
00:07:07,510 --> 00:07:10,805
(กําลังดูสเตรนเจอร์ ธิงส์แบบยิงยาว
ไวบ์ "กูนี่ส์" ชอบมาก)

123
00:07:10,888 --> 00:07:12,890
(ต่ออีกสักตอนก็ได้ #สเตรนเจอร์ธิงส์)

124
00:07:12,974 --> 00:07:16,269
เราได้เห็นว่า โอเค หลายคนดูจบกันแล้ว

125
00:07:16,352 --> 00:07:19,814
พวกเขาโต้รุ่งดูจนจบซีซั่น
แล้วมันก็ค่อยๆ กลายเป็นกระแส

126
00:07:21,774 --> 00:07:23,359
ตายแล้ว!

127
00:07:24,694 --> 00:07:26,529
ปรากฏการณ์แมสระดับโลกมัน...

128
00:07:26,612 --> 00:07:27,655
มันเหมือนฝัน

129
00:07:27,738 --> 00:07:30,158
เป็นอะไรที่เข้าใจได้ยากมาก

130
00:07:30,992 --> 00:07:33,619
สเตรนเจอร์ ธิงส์ขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง
ของชาร์ตซีรีส์สตรีมมิ่ง

131
00:07:33,703 --> 00:07:38,833
ก๊วนเพื่อนจากฮอว์กินส์
ถูกรับชมไปแล้วถึง 52,000 ล้านนาที

132
00:07:39,792 --> 00:07:42,503
สตีเฟน คิง ตํานานวงการสยองขวัญติดใจซีรีส์นี้

133
00:07:42,545 --> 00:07:43,629
(สนุกเพียวๆ อย่าพลาด)

134
00:07:43,713 --> 00:07:46,257
{\an8}เขาโพสต์ทวีตเรื่องซีรีส์เรา
และเราได้คุยกับเขาทางอีเมล

135
00:07:46,340 --> 00:07:49,051
{\an8}ถึงตอนนี้ผมก็ยังอึ้ง เพราะเขา...

136
00:07:49,135 --> 00:07:51,929
{\an8}เขาเป็นแรงบันดาลใจให้เราแต่เด็ก
บูชาเหมือนเทพเจ้า

137
00:07:52,013 --> 00:07:53,639
ผมว่าทุกอย่างมันยิ่งใหญ่ขึ้น

138
00:07:53,723 --> 00:07:55,975
และความคาดหวังก็สูงขึ้นทุกปี

139
00:07:56,559 --> 00:07:59,562
{\an8}(แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย)

140
00:08:00,605 --> 00:08:02,273
{\an8}(ธันวาคม ปี 2023)

141
00:08:02,356 --> 00:08:05,693
{\an8}ผู้คนรักซีรีส์นี้ และแมตต์กับรอสต้อง
ปิดฉากเรื่องราว...

142
00:08:05,776 --> 00:08:07,445
{\an8}(แลมป์ตัน อีน็อกส์
ไลน์โปรดิวเซอร์)

143
00:08:08,404 --> 00:08:10,156
ก็นะ เดิมพันสูง

144
00:08:11,157 --> 00:08:13,701
(อ่านบทร่วมกัน)

145
00:08:43,481 --> 00:08:45,107
เอ้อ คนเยอะจังเลย

146
00:08:47,777 --> 00:08:49,445
น่าจะฆ่าทิ้งไปบ้าง

147
00:08:51,822 --> 00:08:53,157
มิลลี่พูดถูก

148
00:08:53,658 --> 00:08:56,160
คงไม่ต้องบอกว่าเราจะมาเริ่มกันที่บทแรก

149
00:08:56,244 --> 00:08:57,870
เราอ่านได้แค่วันละสามบท

150
00:08:57,954 --> 00:08:59,664
เพราะมันยาว มาเริ่มกันเลย สู้ๆ

151
00:09:03,543 --> 00:09:05,753
ไม่นึกว่าหนูจะทําเวลาได้ใช่ไหมล่ะ

152
00:09:05,836 --> 00:09:10,132
ฉันว่าเธอทําได้ แต่ไม่ใช่วันนี้
ฉันไม่เชื่อหรอกว่าทําแล้วจริงๆ

153
00:09:10,216 --> 00:09:11,676
หาว่าหนูโกหกเหรอ

154
00:09:11,759 --> 00:09:15,263
เปล่า แค่คิดว่าเธอเข้าใจผิด

155
00:09:15,346 --> 00:09:17,932
หนูไม่ได้เข้าใจผิดนะ

156
00:09:19,308 --> 00:09:20,309
ฮอลลี่

157
00:09:20,393 --> 00:09:22,728
ฮอลลี่ ฮอลลี่!

158
00:09:22,812 --> 00:09:24,230
แม่เรียกตั้งหลายที

159
00:09:24,313 --> 00:09:25,565
โทษค่ะ

160
00:09:25,648 --> 00:09:28,276
- ไปตามทุกคนมาทีซิ
- กินข้าว!

161
00:09:33,406 --> 00:09:36,450
เรามีหน้าที่เนรมิตวิสัยทัศน์
ของแมตต์กับรอสให้กลายเป็นจริง

162
00:09:38,077 --> 00:09:39,662
ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม

163
00:09:39,745 --> 00:09:43,833
ยิ่งใหญ่หลุดโลกแค่ไหนเมื่ออ่านบทหน้ากระดาษ

164
00:09:45,751 --> 00:09:47,336
ทุกอย่างเริ่มจากบท

165
00:09:48,254 --> 00:09:50,131
(เถาวัลย์คดเคี้ยวเลี้ยวลดพันต้นไม้)

166
00:09:50,214 --> 00:09:53,676
{\an8}เป้าหมายของผมคือการช่วยกลั่น
วิสัยทัศน์อะไรก็ตามที่อยู่ในหน้ากระดาษออกมา...

167
00:09:53,759 --> 00:09:55,261
{\an8}(คริส ทรูฮีโญ
ผู้ออกแบบงานสร้าง)

168
00:09:55,344 --> 00:10:01,726
{\an8}ผมจะพยายามค้นคว้าหาคลังภาพในยุคนั้น
ให้ได้มากที่สุด

169
00:10:01,809 --> 00:10:06,564
เรารู้ว่าเราอยากได้ห้องใต้ดินชวนขนลุก
กลิ่นอาย "ผีหลอกวิญญาณหลอน"

170
00:10:06,647 --> 00:10:09,817
ตอนที่ผมพยายามนึกว่า
โลกของฮ็อปเปอร์ควรมีหน้าตาเป็นยังไง

171
00:10:10,610 --> 00:10:14,530
เขาอยู่ในจุดที่ค่อนข้างมืด
อีกทั้งยังมีอาการเสพติดนิดๆ

172
00:10:14,614 --> 00:10:15,906
ตอนที่เราเจอเขาครั้งแรก

173
00:10:17,033 --> 00:10:20,411
พอมองย้อนกลับไป
ผมรู้สึกว่าเราได้บรรลุ

174
00:10:20,494 --> 00:10:22,580
หลายๆ อย่างที่เราตั้งใจไว้

175
00:10:23,164 --> 00:10:24,957
อยากได้หมอนอิง

176
00:10:25,041 --> 00:10:27,335
มาทําเตียงให้เธอ ให้ดูเหมือนเตียงชั่วคราว

177
00:10:29,253 --> 00:10:32,381
{\an8}พอได้บทมาแล้ว และได้เห็นตัวละคร
ในหน้ากระดาษ เราก็ต้องสร้างโลก

178
00:10:32,465 --> 00:10:33,591
{\an8}(เจสส์ รอแยล
นักตกแต่งฉาก)

179
00:10:35,176 --> 00:10:37,928
เริ่มจากข้อมูลนั้นทีนี้ที

180
00:10:38,012 --> 00:10:40,848
แล้วก็ค่อยๆ เติมเต็มฉาก
ด้วยโทนสีต่างๆ และเทกซ์เจอร์

181
00:10:45,686 --> 00:10:49,523
{\an8}พอได้บทมา ฉันจะอ่านในฐานะแฟนคลับ
เพราะฉันชอบซีรีส์นี้

182
00:10:49,607 --> 00:10:50,816
{\an8}(เอมี่ พาร์ริส
นักออกแบบชุด)

183
00:10:50,900 --> 00:10:53,569
{\an8}แต่เราก็อดดีไซน์ชุดในใจไปเลยไม่ได้

184
00:10:54,612 --> 00:10:57,156
แต่ละทศวรรษจะมี
ทรงเสื้อผ้าที่เป็นเอกลักษณ์ของมัน

185
00:10:57,948 --> 00:11:00,284
สีสามารถสื่อสารผ่านหน้าจอได้

186
00:11:00,868 --> 00:11:03,162
ว่ามีไฟหรือโศกเศร้า

187
00:11:03,746 --> 00:11:06,248
(ในบ้านครีล ห้องนั่งเล่น กลางวัน
เฮนรี่ ครีล - "คุณอะไรนั่น")

188
00:11:06,332 --> 00:11:08,334
นักแสดงกลุ่มนี้มีส่วนร่วมมาก

189
00:11:10,419 --> 00:11:11,420
{\an8}นี่มัน...

190
00:11:11,504 --> 00:11:13,881
{\an8}(เจมี่ แคมป์เบล โบเวอร์
เว็คนา/เฮนรี่ ครีล/คุณอะไรนั่น)

191
00:11:13,964 --> 00:11:15,341
{\an8}- สยองนะ
- เนอะ!

192
00:11:16,300 --> 00:11:17,301
{\an8}ถูกใจมาก

193
00:11:18,803 --> 00:11:22,223
{\an8}กับบทซีรีส์นี้ คําในหน้ากระดาษช่วยให้
จินตนาการโลดแล่นง่าย

194
00:11:22,306 --> 00:11:23,683
{\an8}(เคเลบ เฮย์แมน
ผู้กํากับภาพ)

195
00:11:23,766 --> 00:11:25,810
{\an8}เรามองเห็นภาพในหัวชัดแจ๋วมาก

196
00:11:25,893 --> 00:11:27,603
{\an8}ว่ามันจะออกมาเป็นยังไง

197
00:11:27,687 --> 00:11:29,313
{\an8}(เบรตต์ ยุตคีวิช
ผู้กํากับภาพ)

198
00:11:29,397 --> 00:11:31,399
{\an8}ซีซั่นนี้มีฉากที่ต้องถ่ายทําเยอะมาก

199
00:11:31,482 --> 00:11:32,441
แอ็คชั่น

200
00:11:32,525 --> 00:11:36,946
เรามีเวลาถ่ายทํา 250 วัน แต่มันไม่พอหรอก

201
00:11:38,239 --> 00:11:41,325
{\an8}พอได้รับบทมาจากสองพี่น้อง
รอบแรกที่อ่าน ผมอ่านเอาเนื้อเรื่อง...

202
00:11:41,409 --> 00:11:43,244
{\an8}(ทิวดอร์ โจนส์
ผู้ช่วยผู้กํากับ 1/ผู้อํานวยการสร้างร่วม)

203
00:11:43,327 --> 00:11:45,871
{\an8}จากนั้นอ่านอีกรอบเพื่อจับแยก
แต่ละองค์ประกอบออกมา

204
00:11:45,955 --> 00:11:50,584
คืออุปกรณ์ประกอบฉาก เครื่องตกแต่งฉาก
ช่วงเวลาของวัน นักแสดงผาดโผน ตัวละคร

205
00:11:51,252 --> 00:11:53,713
ผมต้องคอยประสานติดตามทีมงาน

206
00:11:53,796 --> 00:11:55,840
และนักแสดงทุกคนอย่างใกล้ชิด

207
00:11:55,923 --> 00:11:57,883
สมองผมมันทํางานแบบนี้

208
00:11:57,967 --> 00:12:00,469
ซีซั่นหนึ่งกับซีซั่นห้าต่างกันแค่ไหน

209
00:12:00,553 --> 00:12:02,513
ก็ประมาณ 180 วัน

210
00:12:05,391 --> 00:12:06,600
ขอต้อนรับกลับมา

211
00:12:09,395 --> 00:12:13,107
ไงทุกคน พวกเราได้มานั่ง
ในห้องเดียวกันครั้งสุดท้ายเมื่อไรแล้วนะ

212
00:12:14,233 --> 00:12:15,443
เวลาเราเขียนบท

213
00:12:15,526 --> 00:12:19,113
เราจะพยายามคํานึงถึงเรื่องการผลิตด้วย

214
00:12:20,156 --> 00:12:23,534
แต่ยังไงก็ต้องหาทางวางเรื่องนั้นไปก่อน

215
00:12:23,617 --> 00:12:28,581
และไม่ต้องไปกังวลว่า
ของจริงจะทําออกมาได้ยากเข็ญแค่ไหน

216
00:12:28,664 --> 00:12:30,666
เพราะไม่งั้นคงไม่ได้เขียนเลย

217
00:12:32,042 --> 00:12:35,963
ตอนทําซีซั่นห้า เราน่าจะคาดไม่ถึง
ว่ามันจะยิ่งใหญ่อลังการได้ขนาดนี้

218
00:12:37,006 --> 00:12:40,468
เราสร้างฉากไว้เต็ม 12 สตูดิโอ

219
00:12:41,302 --> 00:12:44,013
อีกทั้งยังมีโลเคชั่นถ่ายทํานับไม่ถ้วน

220
00:12:44,722 --> 00:12:45,848
(บ้านวีลเลอร์)

221
00:12:45,931 --> 00:12:47,183
งานช้างมาก

222
00:12:47,266 --> 00:12:48,559
แมมมอธ

223
00:12:49,894 --> 00:12:54,315
ภาพยนตร์ส่วนใหญ่มีขนาดแค่ครึ่งเดียว
เทียบกับของสเตรนเจอร์ ธิงส์หนึ่งตอน

224
00:12:55,733 --> 00:12:59,653
แต่ถ้าทําหนัง
ก็จะมีเวลาเตรียมตัวมากกว่านี้เยอะ

225
00:13:00,613 --> 00:13:04,700
พวกเราต้องมาวางรางขณะที่รถไฟกําลังวิ่งมา

226
00:13:06,786 --> 00:13:11,999
เรากําลังทําสิ่งที่พิเศษสุดๆ
ในช่วงที่เขาไม่ค่อยทํากันแล้วในอุตหสากรรมนี้

227
00:13:13,083 --> 00:13:15,377
{\an8}นี่เป็นโอกาสที่อาจไม่ได้มีอีกแล้ว

228
00:13:19,215 --> 00:13:22,092
หนังเป็นส่วนสําคัญของวัยเด็กพวกเรามาก

229
00:13:22,176 --> 00:13:25,930
เรายังเด็กมากตอนที่พูดว่า
นี่เป็นสิ่งที่เราอยากทําในชีวิตนี้

230
00:13:26,013 --> 00:13:28,724
ความที่มันขับเคลื่อนด้วยภาพก็เป็นส่วนสําคัญ

231
00:13:29,600 --> 00:13:32,853
เราตกหลุมรักกับทิม เบอร์ตันตั้งแต่เด็ก

232
00:13:32,937 --> 00:13:37,483
การกํากับศิลป์ของเขาโดดเด่นมาก
เรามองว่าเหมือนเวทมนตร์เลย

233
00:13:37,566 --> 00:13:41,487
หนังอย่าง "แบทแมน" "ผีขี้จุ้ย"
และ "เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกร"

234
00:13:42,071 --> 00:13:45,533
เราหลงรักเรื่องราว
ของความธรรมดาปนกับเหนือธรรมชาติ

235
00:13:45,616 --> 00:13:50,246
เพราะผมว่าวัยเด็กของเราดีนะ
แต่ว่าค่อนข้างปลอดภัย

236
00:13:50,329 --> 00:13:53,123
เหมือนไข่ในหิน
ในเขตชานเมืองรัฐนอร์ทแคโรไลนา

237
00:13:53,207 --> 00:13:55,084
เราโตมากับสปีลเบิร์ก

238
00:13:55,167 --> 00:14:00,506
หนังของเขาทําให้เราออกเดินทางไปผจญภัย

239
00:14:00,589 --> 00:14:03,425
- สถานที่จริง สถานที่สมมติ
- อะไรก็ได้

240
00:14:06,220 --> 00:14:07,972
เวลาคิดถึงหนัง ผมจะคิดถึงพ่อ

241
00:14:08,055 --> 00:14:10,975
เพราะเราจะไปดูหนังกับพ่อทุกสุดสัปดาห์

242
00:14:13,602 --> 00:14:18,607
น่าจะตอนเราอายุเก้าขวบมั้งนะ
พ่อแม่ซื้อกล้องวิดีโอ Hi8 ให้เราวันคริสต์มาส

243
00:14:19,191 --> 00:14:21,610
พวกเขาน่าจะไม่รู้ตัวว่านั่นจะเป็น

244
00:14:21,694 --> 00:14:24,738
ของขวัญคริสต์มาสที่ดีที่สุดที่เคยให้เรา

245
00:14:25,906 --> 00:14:28,784
ตอนนั้นเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนป.สี่

246
00:14:28,868 --> 00:14:33,831
เราตัดสินใจถ่ายทําภาพยนตร์ยาวใช้คนแสดงจริง

247
00:14:33,914 --> 00:14:37,459
กับทริสตัน เพื่อนซี้เรา บ้านอยู่ข้างเรา

248
00:14:38,377 --> 00:14:41,881
เราร่างพล็อตคร่าวๆ แล้วเราก็เริ่มถ่ายทํากัน

249
00:14:42,381 --> 00:14:45,718
เราตัดต่อไม่ได้ เพราะงั้นก็
ต้องตัดต่อในกล้องเลย คือหยุดแล้วก็ถ่าย

250
00:14:46,760 --> 00:14:48,971
สู่สนามรบ!

251
00:14:49,555 --> 00:14:52,391
เราเรียนรู้วิธีการเคลื่อนกล้อง

252
00:14:53,559 --> 00:14:58,147
แล้วเราก็เริ่มได้พัฒนาตัวเอง
ในฐานะนักทําภาพยนตร์

253
00:14:58,647 --> 00:15:00,733
ทั้งแซม เรย์มี
จอห์น วู

254
00:15:01,984 --> 00:15:03,319
แล้วต่อมาก็ชามาลาน

255
00:15:03,402 --> 00:15:07,156
เราพยายามทําความเข้าใจ
สไตล์ของพวกเขาอยู่นาน

256
00:15:07,239 --> 00:15:11,535
ซึ่งก็ทําให้เราได้เรียนรู้
วิธีการทําภาพยนตร์ผ่านมุมมองของพวกเขา

257
00:15:13,454 --> 00:15:14,997
เอาแนว "ผีอมตะ" เลยนะ

258
00:15:16,290 --> 00:15:17,499
- แล้วก็ตูม!
- ฮอลลี่!

259
00:15:28,761 --> 00:15:30,554
เข้าไปเลย เข้าไป

260
00:15:31,597 --> 00:15:34,683
ถ้าไม่จําเป็นต้องอยู่ในห้อง ไม่ต้องเข้าไป

261
00:15:35,643 --> 00:15:37,937
"บทที่หนึ่ง: ภารกิจแฝงตัว"

262
00:15:38,896 --> 00:15:43,233
ตัดภาพมาที่ถุงใส่กระสุน
ที่กระแทกเข้ากับฐานปืนไรเฟิลจู่โจม

263
00:15:43,734 --> 00:15:46,278
ฮ็อปเปอร์กําลังเตรียมอาวุธ
อยู่ในห้องใต้ดินเดอะสคว็อก

264
00:15:46,362 --> 00:15:49,031
{\an8}ขณะที่คนอื่นๆ เตรียมตัวทําภารกิจแฝงตัว

265
00:15:49,615 --> 00:15:50,574
{\an8}ดีใจที่ได้เจอกัน

266
00:15:51,075 --> 00:15:53,035
- นี่เป็นซีนสําคัญสําหรับทุกคน
- ใช่

267
00:15:53,118 --> 00:15:56,121
- ซีนนี้เข้าเป้าเลย
- ซีนแรกของซีซั่น

268
00:15:56,205 --> 00:15:58,207
- นี่แผนที่ฮอว์กินส์เหรอ
- ใช่

269
00:15:58,958 --> 00:16:01,710
- เยี่ยมไปเลย ฉากนี้สุดยอด
- ใช่

270
00:16:01,794 --> 00:16:04,797
โนอาห์ นายอาจจะใส่แบตเข้าไปข้างใน

271
00:16:04,880 --> 00:16:07,007
ทุกคนทําแบบนี้มาบ่อยแล้ว

272
00:16:07,091 --> 00:16:10,803
ทํามาเป็นปี ดังนั้นก็ทําจนชินแล้ว

273
00:16:10,886 --> 00:16:12,221
แต่ก็ไม่ถึงกับอารมณ์สบายๆ

274
00:16:12,304 --> 00:16:15,224
ชาร์ลี ถ้าหันมองมาทางฉัน
มันก็มีเหตุผลแหละ

275
00:16:15,307 --> 00:16:17,601
เปิดแท็กแล้ว! แบบนี้ดีป่ะ

276
00:16:17,685 --> 00:16:19,853
- เออ
- เยี่ยมเลย เอาแบบนั้นนะ

277
00:16:25,859 --> 00:16:29,405
ช็อตสเตดิแคมอันนั้นจะพาเข้ามาตรงนี้ ใช่

278
00:16:30,447 --> 00:16:33,033
โอเค รู้ว่านี่ไม่ใช่ซีนแรกที่น่าตื่นเต้นเท่าไร

279
00:16:33,117 --> 00:16:36,036
- เปล่า นี่เป็นวิธีค่อยๆ...
- อุ่นเครื่อง

280
00:16:36,120 --> 00:16:38,038
- ตอนนี้ไม่อยากได้บทพูดคนเดียว
- ถูก

281
00:16:38,122 --> 00:16:39,873
ไปประจําที่กันเลย

282
00:16:41,166 --> 00:16:42,459
กดกริ่งซิ

283
00:16:44,962 --> 00:16:47,589
- ภาพมาแล้ว
- เทคหนึ่ง เริ่มซีนตามที่มาร์กไว้

284
00:16:48,590 --> 00:16:50,134
เรายังไม่ได้ลองเลย

285
00:16:51,176 --> 00:16:52,469
งานนี้เละแน่

286
00:16:52,553 --> 00:16:53,512
แอ็คชั่น!

287
00:17:03,355 --> 00:17:04,398
ขอบใจ

288
00:17:06,275 --> 00:17:08,444
- โชคดีนะ
- เปิดแท็กแล้ว

289
00:17:10,070 --> 00:17:11,071
เปิดแท็กแล้วนะ

290
00:17:11,155 --> 00:17:13,240
แฮร์ริงตัน เปิดแท็กแล้ว
ได้รับสัญญาณบ้างไหม

291
00:17:14,783 --> 00:17:15,659
คัทกันดีกว่า

292
00:17:15,743 --> 00:17:16,994
มายาทําอะไรน่ะ

293
00:17:17,077 --> 00:17:17,995
กําลังคัท

294
00:17:18,495 --> 00:17:19,997
{\an8}- รู้สึกไหม
- กล้องไปถึงมายาช้า

295
00:17:20,080 --> 00:17:21,874
{\an8}(ฮิลารี ลีฟวิตต์
โปรดิวเซอร์ อัพไซด์ดาวน์พิคเจอร์ส)

296
00:17:21,957 --> 00:17:23,542
{\an8}- ฉันว่าเธอควรทําอะไรอยู่
- ใช่

297
00:17:23,625 --> 00:17:25,836
{\an8}แล้วค่อยรู้ตัวว่า "เฮ้ย" แล้วกดปุ่ม

298
00:17:25,919 --> 00:17:28,255
{\an8}- จะได้มีเหตุผล
- ไปคอมเมนต์เลยไหม

299
00:17:28,338 --> 00:17:30,132
- ตะโกนเอาก็ได้
- แมตต์จะตะโกนเมนต์

300
00:17:30,215 --> 00:17:32,217
มายา มันมีช่วงดีเลย์นิดนึง

301
00:17:32,301 --> 00:17:34,845
ตอนที่แพนกล้องไป
น่าจะปรับปุ่มอะไรอยู่ก่อน แล้ว...

302
00:17:34,928 --> 00:17:36,472
- ไอเดียดีนะ
- อือ

303
00:17:36,555 --> 00:17:38,849
- โอเค เอาละนะ
- แค่มานั่งดู

304
00:17:38,932 --> 00:17:39,975
พร้อมไหม นิโคไล

305
00:17:40,059 --> 00:17:43,312
โอเค กล้องพร้อมแล้ว และแอ็คชั่น!

306
00:17:47,983 --> 00:17:49,068
เปิดแท็กแล้ว

307
00:17:51,737 --> 00:17:54,198
แฮร์ริงตัน ได้รับสัญญาณบ้างไหม
เปิดแท็กแล้วนะ

308
00:17:54,281 --> 00:17:55,783
- ช็อตนี้ใช่เลย
- คัทเลย

309
00:17:55,866 --> 00:17:57,785
- กําลังคัท
- กําลังคัท คัทๆ

310
00:17:57,868 --> 00:18:00,871
- ดีมาก รอบนั้นรู้สึกใช่
- สุดยอดไปเลย เป๊ะแล้ว

311
00:18:09,254 --> 00:18:13,092
ผมว่ากลุ่มพวกเรามันมีไวบ์แปลกๆ ที่ลงตัว

312
00:18:13,175 --> 00:18:15,552
เราเข้ากันได้ดีมากๆ

313
00:18:15,636 --> 00:18:17,471
โอเค เอาร่มมานี่เลย

314
00:18:17,554 --> 00:18:19,473
- ไม่ ดับเบิ้ล
- รักนะ

315
00:18:20,057 --> 00:18:23,060
ซีซั่นแรกมันไม่รู้สึกเหมือนเป็นการแสดงเลย

316
00:18:23,143 --> 00:18:25,187
{\an8}เราเป็นเด็กจริงๆ ที่มีปฏิสัมพันธ์กันจริงๆ...

317
00:18:25,270 --> 00:18:26,396
{\an8}(โนอาห์ ชแนปป์
วิล ไบเออร์ส)

318
00:18:26,480 --> 00:18:27,606
{\an8}(เคเลบ แมคลอฟลิน
ลูคัส ซินแคลร์)

319
00:18:27,689 --> 00:18:32,486
{\an8}เราเป็นเด็กบ้าบิ่น อยู่ไม่นิ่ง
พูดอะไรออกมาไม่คิด

320
00:18:32,569 --> 00:18:34,071
คือแบบ สิบปีนะ

321
00:18:34,780 --> 00:18:37,699
{\an8}เคมีแบบนั้นมันเสแสร้งกันไม่ได้...

322
00:18:37,783 --> 00:18:38,992
{\an8}(เซดี้ ซิงก์
แม็กซ์ เมย์ฟิลด์)

323
00:18:39,576 --> 00:18:42,037
พร้อมและแอ็คชั่น!

324
00:18:42,121 --> 00:18:44,748
- ชอบทั้งสองช็อตนี่เลย
- ฟีล "สเตรนเจอร์ ธิงส์" มาแรง

325
00:18:46,792 --> 00:18:47,918
- ดูนั่นสิ
- เจ๋ง

326
00:18:48,502 --> 00:18:50,295
น่าจะเรียกว่าครอบครัวที่เลือกเองเนอะ

327
00:18:51,004 --> 00:18:55,050
เรามีความรัก ความชื่นชม และมิตรภาพที่ลึกซึ้ง...

328
00:18:55,134 --> 00:18:56,552
(มิลลี่ บ็อบบี้ บราวน์
อีเลเว่น/เจน)

329
00:18:56,635 --> 00:18:59,680
{\an8}ก็รู้สึกเหมือนครอบครัวเดียวกันจริงๆ
เน่าดีนะ แต่มันจริง...

330
00:18:59,763 --> 00:19:01,098
{\an8}(นาตาเลีย ไดเออร์
แนนซี่ วีลเลอร์)

331
00:19:01,765 --> 00:19:04,059
ลูคัส เราจะไปประจําการที่จุดสังเกตการณ์เดิม

332
00:19:05,394 --> 00:19:08,147
ถึงจุดนึงไมค์กับแก๊งเพื่อน
ก็ต้องยอมเก็บของเล่นไปก่อน...

333
00:19:08,230 --> 00:19:09,523
{\an8}(ฟินน์ วูล์ฟฮาร์ด
ไมค์ วีลเลอร์)

334
00:19:09,606 --> 00:19:10,607
{\an8}และโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น

335
00:19:10,691 --> 00:19:12,901
หนึ่ง สอง สาม ฆ่าเว็คนา!

336
00:19:12,985 --> 00:19:14,153
ฆ่าเว็คนา!

337
00:19:14,736 --> 00:19:17,948
ที่ผ่านมา เรากอดวัยเด็กของเรา
เอาไว้นานๆ ได้ง่ายกว่า

338
00:19:18,031 --> 00:19:19,449
{\an8}ตอนต้องยอมรับความจริงคงเจ็บ...

339
00:19:19,533 --> 00:19:20,909
{\an8}(เกเทน มาทาราซโซ
ดัสติน เฮนเดอร์สัน)

340
00:19:22,119 --> 00:19:23,787
จําซีซั่นแรกได้ไหม

341
00:19:23,871 --> 00:19:24,913
ชัดเลย

342
00:19:24,997 --> 00:19:27,374
- นายจําไม่ค่อยได้เหรอ
- ก็ไม่ได้อยู่ด้วยนี่นา

343
00:19:27,457 --> 00:19:29,168
- จริงด้วย
- ไม่อยู่ด้วยอะไรล่ะ

344
00:19:29,251 --> 00:19:31,670
- แค่วันเดียวเอง
- ซีซั่นแรก ฉันรู้สึกแบบ...

345
00:19:32,171 --> 00:19:34,882
นี่จําได้ว่าทุกครั้งที่นายเข้าฉาก
เราจะดีใจ "โนอาห์มาด้วย!"

346
00:19:34,965 --> 00:19:37,968
- เฮ้ย ไอ้เด็กคนดัง!
- ชแนปป์ผู้หาตัวจับยาก

347
00:19:38,802 --> 00:19:41,471
อยากได้ VFX แบบนั้น พวกเขาอยากให้ทั้งหมด...

348
00:19:42,055 --> 00:19:43,307
{\an8}(อลิเซีย มาร์แชนด์
นักตกแต่งฉาก)

349
00:19:43,390 --> 00:19:47,144
{\an8}สําหรับเรา วิลคือหัวใจ
และจิตวิญญาณของซีซั่นห้า

350
00:19:49,146 --> 00:19:50,689
หลังจบซีซั่นสอง

351
00:19:50,772 --> 00:19:54,234
เราก็พักเรื่องราวของเขาไปเล็กน้อย

352
00:19:54,318 --> 00:19:58,697
เขาไม่ได้ก้าวพ้นวัย
เหมือนกับตัวละครตัวอื่นๆ

353
00:20:02,075 --> 00:20:03,577
ว้าว เหมือนเป๊ะเลย

354
00:20:04,328 --> 00:20:05,746
เหนอะหนะมาก

355
00:20:05,829 --> 00:20:06,663
เหนียวเหนอะ

356
00:20:08,123 --> 00:20:12,294
ฉากนี้เราจะพยายามทํา
ให้เหมือนกับที่นายทําซีซั่นที่แล้วเป๊ะๆ

357
00:20:12,794 --> 00:20:14,338
พอไปถึงที่ต้นไม้...

358
00:20:15,214 --> 00:20:16,965
- มันเป็นสิ่งที่นายน่าจะทํา
- ใช่

359
00:20:17,049 --> 00:20:19,676
- ตามที่เราคิด เมื่อปี 2015
- โห

360
00:20:19,760 --> 00:20:23,180
ทําตัวสั่นๆ นิดนึง

361
00:20:23,263 --> 00:20:26,642
แล้วก็กราม เกร็งแขนด้วย

362
00:20:28,769 --> 00:20:32,064
พี่น้องดัฟเฟอร์ตั้งใจรับฟัง
และเปิดโอกาสให้เรามีส่วนร่วม

363
00:20:32,147 --> 00:20:34,399
ตั้งแต่ตอนที่ผมสิบขวบ

364
00:20:34,483 --> 00:20:37,486
{\an8}เธอตกตะลึง เข้าใจไหม

365
00:20:37,569 --> 00:20:38,820
{\an8}(ซีซั่นหนึ่ง)

366
00:20:38,904 --> 00:20:43,283
{\an8}มันเจ๋งมากที่ได้สวมบทเป็นผู้กํากับ

367
00:20:43,367 --> 00:20:46,328
{\an8}โนอาห์คิดยังไง เราให้เธอตัดสินใจเลยนะ

368
00:20:46,411 --> 00:20:49,998
ผมก็แบบ "อ๋อ โอเค
พวกพี่ไว้ใจผมสินะ"

369
00:20:50,082 --> 00:20:51,917
ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ดีมาก

370
00:20:52,000 --> 00:20:53,710
ลุกขึ้น แล้วก็จับ...

371
00:20:54,336 --> 00:20:56,046
แบบนั้น ใช่ ใช่

372
00:20:56,129 --> 00:20:57,798
- ครับ
- จําได้นะ

373
00:20:57,881 --> 00:20:59,258
ครับ ขอบคุณ

374
00:21:00,384 --> 00:21:01,343
โอเค

375
00:21:01,969 --> 00:21:03,387
ดีมาก เตรียมกล้อง

376
00:21:09,685 --> 00:21:10,978
รอบนั้นดีมาก

377
00:21:11,061 --> 00:21:12,980
สมบูรณ์แบบเลย

378
00:21:13,063 --> 00:21:14,731
เจ๋งเป้ง

379
00:21:17,734 --> 00:21:19,945
{\an8}เราใช้เวลาคัดตัวนักแสดงเด็กอยู่นาน

380
00:21:20,028 --> 00:21:21,488
{\an8}(เทปคัดตัวปี 2015)

381
00:21:21,905 --> 00:21:23,991
ตอนคัดตัวตื่นเต้นมากค่ะ

382
00:21:24,074 --> 00:21:25,617
เธอต้องลองชุดนี้นะ

383
00:21:27,119 --> 00:21:28,161
ชอบไหม

384
00:21:29,037 --> 00:21:29,913
สวยดี

385
00:21:30,622 --> 00:21:34,918
อ๋อ งั้นนี่จะบอกว่าเธอทําให้ข้าวของบิน

386
00:21:35,002 --> 00:21:37,713
กระแทกประตู แล้วคุยกับวิลในมิติอื่นได้

387
00:21:37,796 --> 00:21:39,548
แต่ดันบอกไม่ได้ว่าประตูอยู่ไหนน่ะเหรอ

388
00:21:39,631 --> 00:21:40,716
ไร้สาระว่ะ!

389
00:21:41,300 --> 00:21:43,510
- เธอไม่ได้เพี้ยนนะ
- ทั้งเพี้ยนทั้งประหลาด

390
00:21:43,593 --> 00:21:45,470
- ไอ้บ้า!
- พอเลย!

391
00:21:46,221 --> 00:21:47,973
เบื่อแล้วนะ ขี้เกียจจะทน

392
00:21:48,056 --> 00:21:49,474
หุบปาก ดัสติน

393
00:21:49,558 --> 00:21:50,892
นายแหละหุบปาก!

394
00:21:50,976 --> 00:21:53,395
พวกเราต้องเลิกตีกันได้แล้วนะ

395
00:21:53,478 --> 00:21:56,106
เราต้องเลือกจากเด็กเป็นร้อยๆ คน

396
00:21:56,189 --> 00:21:57,566
จําไม่ได้แล้วว่ากี่คน

397
00:21:57,649 --> 00:21:59,526
- แล้วก็...
- เกินพันชัวร์ๆ

398
00:21:59,609 --> 00:22:01,028
กลุ่มนี้แหละใช่เลย

399
00:22:01,111 --> 00:22:04,781
เราไม่เห็นคนอื่นที่จะมาสวมบทพวกนี้ได้แล้ว

400
00:22:05,407 --> 00:22:07,534
ดัสตินไม่ได้เป็นดัสติน จนเราไปเจอเกเทน

401
00:22:08,452 --> 00:22:12,289
พนันได้เลยว่าเธอทําให้อันนี้บินได้

402
00:22:14,333 --> 00:22:17,419
นี่ ไง ตั้งใจหน่อยนะ

403
00:22:19,504 --> 00:22:20,797
โอเค เอาอีกที

404
00:22:21,465 --> 00:22:23,008
เราแคสต์พวกเขามาแต่เนิ่นๆ

405
00:22:23,091 --> 00:22:26,219
แล้วทุกคนก็ผูกพันกลายเป็นเพื่อนกัน

406
00:22:26,303 --> 00:22:28,638
เราเขียนบทตามบุคลิกพวกเขาได้

407
00:22:28,722 --> 00:22:31,933
และพวกเขาก็เป็นแรงบันดาลใจ
ให้กับตัวละครอย่างมาก

408
00:22:36,646 --> 00:22:39,316
ฉันขับเส้นนี้มาหลายปีแล้ว

409
00:22:41,360 --> 00:22:46,156
ก่อนจะขับรถได้ก็นั่งรถมา
เริ่มตั้งแต่ตอนอายุสิบขวบ

410
00:22:46,907 --> 00:22:50,243
และตอนนี้กําลังจะอายุ 20

411
00:22:51,453 --> 00:22:53,789
การได้รู้ว่าจะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว...

412
00:22:54,956 --> 00:22:56,083
มันรู้สึกแปลกมาก

413
00:22:56,166 --> 00:22:59,294
{\an8}(นอกอาคาร ลานขยะ)

414
00:22:59,378 --> 00:23:01,004
(วันที่ถ่ายทํา)

415
00:23:01,088 --> 00:23:03,382
เราจะเริ่มถ่ายมิลลี่จากตรงไหนดี

416
00:23:03,465 --> 00:23:05,926
เรามีตรงนี้ แล้วก็มี...

417
00:23:06,009 --> 00:23:08,804
ไปที่อีกฝั่งแล้วค่อยตัดไป...

418
00:23:08,887 --> 00:23:11,223
- แล้วก็ตัดไปที่มิลลี่ แล้วไถลก็ลงไป
- โอเค

419
00:23:12,516 --> 00:23:14,643
พร้อมและแอ็คชั่น!

420
00:23:17,938 --> 00:23:19,272
- เรียบร้อย
- เจ็บไหม

421
00:23:21,066 --> 00:23:23,151
{\an8}- แต่รอบนี้เจ๋งมาก
- เราน่าจะถ่ายไว้

422
00:23:23,235 --> 00:23:24,694
{\an8}รอบนี้ใช่เลย

423
00:23:24,778 --> 00:23:26,029
{\an8}เจ็บขา

424
00:23:26,113 --> 00:23:28,281
{\an8}ไม่เอาอีกแล้ว

425
00:23:29,282 --> 00:23:30,534
เมื่อวานแย่มาก

426
00:23:30,617 --> 00:23:32,577
โอเค มาเอาอีกที เอาเลย

427
00:23:32,661 --> 00:23:35,872
เธอดูกระวนกระวายนะ แทนที่จะก้าวร้าว

428
00:23:35,956 --> 00:23:37,290
ขอไปคุยก่อน

429
00:23:37,374 --> 00:23:39,084
- ความเร็วระดับนั้นเป็นไง
- ก็ดีนะ

430
00:23:39,167 --> 00:23:41,503
- มันรู้สึกไม่ได้เร็วขึ้นเลย
- โอเค

431
00:23:41,586 --> 00:23:42,796
ดี รู้สึกดี

432
00:23:42,879 --> 00:23:46,091
มิลลี่ ตอนไถลลงมา หน้าดูผวามาก

433
00:23:46,174 --> 00:23:47,676
แค่บอกไว้ให้รู้

434
00:23:48,176 --> 00:23:50,262
โอเค คอมเมนต์แค่นั้นแหละ

435
00:23:51,179 --> 00:23:52,514
ฉันเด็กกว่าพวกเขาครึ่งชีวิต

436
00:23:52,597 --> 00:23:54,891
ฉันอายุ 20 พวกเขา 40 แล้ว

437
00:23:56,852 --> 00:23:59,146
แต่เราเข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ย

438
00:23:59,229 --> 00:24:02,190
คือแบบ เราไม่ควรเป็นเพื่อนกันได้
แต่ก็เป็นไปแล้ว

439
00:24:02,274 --> 00:24:04,734
เราผูกพันกันตลอดไป

440
00:24:04,818 --> 00:24:05,735
แอ็คชั่น!

441
00:24:07,863 --> 00:24:10,157
ใช่ นั่นแหละ

442
00:24:12,576 --> 00:24:13,660
ใช่!

443
00:24:14,494 --> 00:24:16,204
ตอนเปิดมาที่ซีซั่นหนึ่ง

444
00:24:16,288 --> 00:24:20,208
อีเลเว่นเปราะบางและหวาดกลัว

445
00:24:20,959 --> 00:24:23,837
เธอไม่รู้จักว่าความรักคืออะไร
มิตรภาพคืออะไร

446
00:24:23,920 --> 00:24:25,213
พ่อ!

447
00:24:25,297 --> 00:24:28,341
ในซีซั่นห้า เธอรู้จักความรัก

448
00:24:28,425 --> 00:24:31,887
รู้จักความโกรธ รู้จักอารมณ์ของตัวเองแล้ว

449
00:24:31,970 --> 00:24:33,847
เธอพอจะเข้าใจว่าตัวเองเป็นใคร

450
00:24:33,930 --> 00:24:38,477
เธอมีเพื่อนและคนที่รักเธอมากมาย
และฉันคิดว่า...

451
00:24:39,895 --> 00:24:44,900
เป็นการเรียนรู้พื้นฐาน
ของการเป็นมนุษย์ภายในห้าซีซั่นมัน...

452
00:24:44,983 --> 00:24:47,068
ค่ะ เธอเติบโตมากที่สุดแล้ว

453
00:24:51,948 --> 00:24:55,243
งั้นคราวหน้าที่เธอกลัว
เธอก็ไม่ต้องไปพึ่งพาคุณอะไรนั่นหรอก

454
00:24:55,327 --> 00:24:57,787
เธออาจแค่ต้องการฮอลลี่ยอดฮีโร่

455
00:24:59,080 --> 00:25:01,291
นางจะปกป้องเธอ พี่สัญญา

456
00:25:03,835 --> 00:25:05,086
- หนูต้อง...
- แนวๆ นั้นป่ะ

457
00:25:05,712 --> 00:25:08,089
- ผมชอบซีนนี้มากนะ
- ใช่ รู้สึกใช่

458
00:25:08,173 --> 00:25:11,551
มันแทบจะเหมือนได้คุยกับตัวเองตอนเป็นเด็ก

459
00:25:11,635 --> 00:25:13,887
- ใช่เลย
- อือ ดีต่อใจ

460
00:25:15,764 --> 00:25:18,642
- โฮป ครูอยู่ตรงนี้นะ
- ให้นั่งไหม

461
00:25:18,725 --> 00:25:19,851
{\an8}(โฮป ฮายน์ส เลิฟ
ครูแฮร์ริส)

462
00:25:19,935 --> 00:25:21,436
{\an8}สมัยมัธยมปลาย เราขี้อายมาก...

463
00:25:21,520 --> 00:25:23,021
{\an8}(ครูการแสดงพี่น้องดัฟเฟอร์สมัยม.ปลาย)

464
00:25:23,104 --> 00:25:23,939
{\an8}เรามีเพื่อนน้อย

465
00:25:24,022 --> 00:25:28,610
{\an8}แต่ถึงแม้เราจะเป็นเด็กม.สามตัวน้อยๆ

466
00:25:28,693 --> 00:25:31,196
โฮปก็มองเห็นแววในตัวเราทันที

467
00:25:31,279 --> 00:25:34,491
นอกจากจะเป็นครูสอนการแสดงที่เก่งมากๆ

468
00:25:34,574 --> 00:25:37,118
ครูก็ยังช่วยให้เรามั่นใจขึ้นมากด้วย

469
00:25:37,202 --> 00:25:39,955
ถ้าไม่มีครู เราคงเรียนม.ปลายไม่รอด

470
00:25:40,038 --> 00:25:42,249
มีครูใหญ่ไหม ครูใหญ่อยู่ด้วยไหม

471
00:25:42,332 --> 00:25:45,544
โฮป เวลาคุยกับผู้ปกครอง
ไม่ต้องเรียกครูใหญ่มาใช่ไหม

472
00:25:45,627 --> 00:25:50,840
ไม่ต้อง คือมันเป็นเรื่องสุขภาพจิตใช่ไหมล่ะ

473
00:25:50,924 --> 00:25:53,218
- ใช่ เรื่องสุขภาพจิต
- ครูว่าควรคุยกันก่อน

474
00:25:53,301 --> 00:25:54,886
- แต่ไม่ใช่ในยุค 80 ไง
- ถูก

475
00:25:55,470 --> 00:25:57,722
ครูเป็นแรงบันดาลใจสําคัญสําหรับเรา

476
00:25:57,806 --> 00:26:00,809
จึงน่าตื่นเต้นมากที่ให้ครูมาอยู่ในซีรีส์ด้วย

477
00:26:01,643 --> 00:26:03,186
แม้แต่ตอนเรียนม.ปลาย

478
00:26:03,270 --> 00:26:08,984
ทั้งสองคนกล้าหาญ
และเห็นอกเห็นใจคนอื่นมากกว่าเพื่อนๆ

479
00:26:10,026 --> 00:26:12,153
คู่นั้นเขาเข้าใจดี

480
00:26:12,237 --> 00:26:15,031
ว่าตัวเองไม่รู้อะไร
และยังต้องเรียนรู้อะไรอีกบ้าง

481
00:26:15,115 --> 00:26:17,742
และพวกเขาไม่เคยกลัวที่จะล้มเหลว

482
00:26:17,826 --> 00:26:20,328
เลยกล้าได้กล้าเสีย

483
00:26:22,247 --> 00:26:25,000
คู่นี้ไม่ได้เกิดมาเก่งทันที

484
00:26:25,083 --> 00:26:26,585
แต่สร้างตัวเองมา 40 ปี

485
00:26:26,668 --> 00:26:31,840
พวกเขามีผู้ปกครองที่ไม่คิดว่า
การซื้อกล้องให้เด็กป.สามเป็นเรื่องไร้สาระ

486
00:26:33,133 --> 00:26:36,261
ทุกคน ถ้าเราอยากได้ดาวทอง
เราต้องทําอะไรเอ่ย!

487
00:26:36,886 --> 00:26:38,388
- ต้องเงียบ
- ต้องเงียบ

488
00:26:38,471 --> 00:26:40,056
เก่งมาก

489
00:26:40,765 --> 00:26:42,434
สั่งให้เพื่อนๆ ที่เดินเข้าไปเงียบนะ

490
00:26:42,517 --> 00:26:45,395
แถวตอนเรียงหนึ่งกันนะ แถวตอนเรียงหนึ่ง

491
00:26:46,062 --> 00:26:47,397
{\an8}(ในอาคาร โรงทหาร)

492
00:26:47,480 --> 00:26:50,191
{\an8}- ทุกคนเคยดูซีรีส์ไหม
- ดูแล้ว ดูหมดเลย

493
00:26:50,275 --> 00:26:52,319
- ชอบมาก
- กําลังดูซีซั่น 2

494
00:26:52,402 --> 00:26:53,236
ซีรีส์สนุกมาก

495
00:26:54,279 --> 00:26:56,781
ฉันว่าพวกเขาชอบทํางานกับเด็กจริงๆ

496
00:26:56,865 --> 00:26:58,366
มันเข้ากับนิสัยพวกเขา

497
00:26:59,075 --> 00:27:01,286
พวกเขายังคงจําได้สมัยที่จินตนาการว่าสามารถ

498
00:27:01,369 --> 00:27:03,830
พาเราไปที่ต่างๆ และสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ

499
00:27:05,123 --> 00:27:07,417
พวกเขายังเป็นเหมือน
ตัวละครของเราในห้องใต้ดิน

500
00:27:07,500 --> 00:27:09,961
ซึ่งก็ทําให้เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ชั้นยอด

501
00:27:10,045 --> 00:27:11,588
เพราะยังคงทึ่งกับโลกเหมือนเด็ก

502
00:27:12,631 --> 00:27:14,633
แล้วก็ไปเข้าห้องน้ํา

503
00:27:14,716 --> 00:27:16,343
ซึ่งจะตัดเข้าซีนที่เราถ่ายไปแล้ว

504
00:27:16,426 --> 00:27:18,970
- อะไร ทําห้องน้ําสองที่เหรอ
- เราทําห้องน้ําสองที่

505
00:27:19,721 --> 00:27:21,306
บ้าไปแล้ว

506
00:27:23,058 --> 00:27:24,351
เริ่มถ่ายแล้ว

507
00:27:28,063 --> 00:27:32,984
เรามีแนวคิดว่าตัวละครของเรา
จะต้องทิ้งวัยเด็กไว้ข้างหลัง

508
00:27:33,068 --> 00:27:35,362
แล้วก็ส่งต่อไม้

509
00:27:35,445 --> 00:27:36,905
ให้กับคนรุ่นต่อไป

510
00:27:36,988 --> 00:27:38,657
ฮอลลี่กับเพื่อนๆ

511
00:27:41,076 --> 00:27:43,828
มันน่าสนใจดี แน่นอนว่า
ฮอลลี่ก็อยู่ด้วยมาตั้งแต่แรก

512
00:27:43,912 --> 00:27:47,999
แต่ไม่มีใครสนใจน้องเลย

513
00:27:48,583 --> 00:27:51,628
{\an8}(เนล ฟิชเชอร์
ฮอลลี่ วีลเลอร์)

514
00:27:53,588 --> 00:27:57,884
"บทที่สอง: การหายตัวไปของฮอลลี่ วีลเลอร์"

515
00:27:58,885 --> 00:28:00,053
เราอยู่ในบ้านวีลเลอร์

516
00:28:00,136 --> 00:28:03,264
เปิดมาที่เสียงเดโมกอร์กอน
คํารามใส่ฮอลลี่ผ่านรอยแยก

517
00:28:03,348 --> 00:28:05,392
ฮอลลี่ไม่รีรอให้มันมาจับเธอ

518
00:28:05,475 --> 00:28:08,436
เธอทิ้งสร้อยฮอลลี่ยอดฮีโร่แล้ววิ่งหนี

519
00:28:08,520 --> 00:28:11,314
{\an8}โอเค พร้อมและแอ็คชั่น

520
00:28:11,398 --> 00:28:13,066
{\an8}(ในอาคาร บ้านวีลเลอร์)

521
00:28:15,944 --> 00:28:18,488
วิ่งเร็วจี๋ไปรษณีย์จ๋า
เหมือนสปีดี้ กอสซาเลสเลยนะ

522
00:28:19,114 --> 00:28:19,989
อะไรนะ

523
00:28:20,073 --> 00:28:22,325
ก็สปีดี้ กอนซา...
รู้จัดสปีดี้ กอนซาเลสใช่ไหม

524
00:28:22,409 --> 00:28:24,536
หดหู่จังเลย โอเค เรามา...

525
00:28:25,286 --> 00:28:27,872
- รู้สึกแก่ยังล่ะ
- มาก

526
00:28:27,956 --> 00:28:30,291
พร้อมและแอ็คชั่น เนล

527
00:28:36,840 --> 00:28:39,509
- อะไร... เกิดอะไรขึ้น
- เป็นอะไร

528
00:28:39,592 --> 00:28:41,010
ทําไมมอมแมมจังล่ะ

529
00:28:41,094 --> 00:28:43,596
- ฮอลลี่
- คัทคลิปซ้อม

530
00:28:43,680 --> 00:28:45,014
กําลังถ่ายทํา

531
00:28:46,224 --> 00:28:47,183
แอ็คชั่น

532
00:28:49,185 --> 00:28:50,562
แม่!

533
00:28:50,645 --> 00:28:53,773
พวกแม่ๆ ในหนังยุค 80 จะไม่ได้เป็นแค่แม่

534
00:28:54,274 --> 00:28:55,984
ลองไปดูซิกัวร์นีย์ วีเวอร์

535
00:28:56,067 --> 00:29:00,071
กับลินดา แฮมิลตันใน "เทอร์มิเนเตอร์" สิ
คือแบบ คุณแม่สายบู๊

536
00:29:00,739 --> 00:29:04,033
- แม่!
- ก็แค่ฝันร้ายจ้ะ มานี่มา

537
00:29:04,117 --> 00:29:07,412
- ไม่ใช่นะแม่
- โอเค คัท เยี่ยมมาก

538
00:29:07,912 --> 00:29:09,622
ซีซั่นแรก เธอเป็นแม่

539
00:29:10,331 --> 00:29:12,876
แล้วเธอก็เริ่มวิวัฒนาการ

540
00:29:13,626 --> 00:29:15,670
วิวัฒนาการสู่การเป็นฮีโร่แอ็คชั่น

541
00:29:15,754 --> 00:29:17,714
{\an8}มันเป็นเส้นทางที่เป็นธรรมชาติของฉัน

542
00:29:17,797 --> 00:29:19,883
{\an8}น่าจะเป็นอะไรที่ฉันอยากทํามานานแล้ว

543
00:29:19,966 --> 00:29:21,134
{\an8}(คาร่า บูโอโน
คาเรน วีลเลอร์)

544
00:29:21,217 --> 00:29:22,343
คัท

545
00:29:23,219 --> 00:29:24,387
ดูดีนะ

546
00:29:28,266 --> 00:29:30,059
- แม่!
- ไม่ แม่

547
00:29:32,520 --> 00:29:33,980
- มาเร็ว
- ลุก

548
00:29:34,063 --> 00:29:36,649
- ไปๆ ไปๆ
- ไวน์ ไปๆ ไป

549
00:29:36,733 --> 00:29:39,027
ให้เธอวิ่งออกไปเลย

550
00:29:39,110 --> 00:29:41,321
ในบทต้องพูดว่า "ถอยไป"

551
00:29:41,404 --> 00:29:42,947
- ถอยไป
- ถอยไป

552
00:29:43,031 --> 00:29:44,032
ฮอลลี่ ถอยไป!

553
00:29:44,115 --> 00:29:46,993
คุณคิดว่าอาจจะสู้มันได้ใช่ป่ะ

554
00:29:47,076 --> 00:29:48,161
ก็ใช่น่ะสิ

555
00:29:49,078 --> 00:29:52,582
- ฉันจะช่วยชีวิตเธอ
- ถูกต้อง ขอบพระคุณค่ะแม่

556
00:29:52,665 --> 00:29:54,042
หน้าที่แม่อยู่แล้ว

557
00:29:56,711 --> 00:30:01,174
เลือดของแม่จะกระเด็นไปโดน...

558
00:30:02,133 --> 00:30:03,760
หน้าเธอ

559
00:30:04,260 --> 00:30:07,055
โทษที ไม่ขํา แล้วก็...

560
00:30:09,641 --> 00:30:12,101
แล้วก็แค่นั้นแหละ มันมาจับเธอ

561
00:30:12,185 --> 00:30:15,146
เธอหวาดกลัวจนตัวแข็งทื่อ

562
00:30:15,230 --> 00:30:17,148
แล้วก็จบซีน

563
00:30:18,775 --> 00:30:22,111
เราอยากให้มีฉากโจมตีที่บ้านวีลเลอร์มานานแล้ว

564
00:30:22,195 --> 00:30:25,406
แต่เราอดกลั้นใจไว้ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา

565
00:30:27,367 --> 00:30:30,370
คาเรนจะทํายังไงถ้าเจออสูรเดโมกอร์กอน

566
00:30:31,246 --> 00:30:34,582
เธอมีนิสัยหลายๆ อย่างที่คล้ายกับแนนซี่

567
00:30:35,708 --> 00:30:40,964
เราเลยอยากเห็นความดุร้ายในตัวเธอ
ถูกปลดปล่อยออกมา

568
00:30:42,048 --> 00:30:44,425
พร้อมและแอ็คชั่น!

569
00:30:46,094 --> 00:30:48,137
- ไปเลยลูก ไป!
- อลิซ!

570
00:30:51,099 --> 00:30:52,141
แม่!

571
00:30:52,225 --> 00:30:53,935
- กะจังหวะดีมาก
- คัท!

572
00:30:54,018 --> 00:30:55,812
- คัท
- เนอะ

573
00:30:56,312 --> 00:30:57,689
กะจังหวะดีขึ้น

574
00:30:57,772 --> 00:30:59,482
- จังหวะดีกว่าเนอะ
- ดีขึ้นเยอะ

575
00:30:59,566 --> 00:31:03,152
สะใจมากใช่ป่ะ เหมือนเราพานักแสดงมาทําร้าย

576
00:31:03,236 --> 00:31:04,195
นั่นสิเนอะ

577
00:31:04,779 --> 00:31:05,613
ถูกใจ

578
00:31:05,697 --> 00:31:07,699
มันเป็นอะไรที่จะไม่มีใครคิดถึง

579
00:31:07,782 --> 00:31:10,118
แต่ว่ามันจะมีผล

580
00:31:10,201 --> 00:31:15,123
ผู้ชมเริ่มจะรู้ทันสไตล์การตัดต่อเยอะๆ กันแล้ว

581
00:31:15,206 --> 00:31:17,375
เข้าฉาก เงียบ กดกริ่งด้วย

582
00:31:18,918 --> 00:31:21,546
ฉันดีใจที่พี่น้องดัฟเฟอร์เขียนฉากนี้ให้ฉัน

583
00:31:22,714 --> 00:31:26,426
พวกเขาจะเขียนให้ "เธอกรีดร้อง
วิ่งหนี ไม่กล้าสู้" ก็ได้

584
00:31:26,509 --> 00:31:30,013
แต่เธอกลับใส่ชุดนอนเปียกๆ ออกมาสู้สุดชีวิต

585
00:31:30,096 --> 00:31:32,390
แปลงร่างเป็นนักรบ

586
00:31:35,226 --> 00:31:40,523
อย่ามายุ่งกับลูกฉัน!

587
00:31:41,941 --> 00:31:43,109
ไม่ แม่!

588
00:31:44,027 --> 00:31:45,778
- คัทตรงนี้นะ
- สเลทปิดท้าย

589
00:31:45,862 --> 00:31:47,614
- ดีมาก
- อย่างโหด

590
00:31:48,573 --> 00:31:50,950
พวกเขาเขียนบทให้ผู้หญิงแกร่งเสมอ

591
00:31:51,951 --> 00:31:54,037
ฉันชอบบทที่พวกเขาให้ฉันเสมอ

592
00:31:54,621 --> 00:31:57,248
ระวังนะฟิล นังหนูอาจมาแย่งงานนายแล้ว

593
00:31:57,332 --> 00:32:02,211
เราต้องคิดเรื่องการวางท่าทาง
และวางบุคลิกให้ถูกต้อง

594
00:32:02,295 --> 00:32:05,423
ไปลงนรก!

595
00:32:06,049 --> 00:32:07,508
ฉันว่าสนุกดีนะ

596
00:32:07,592 --> 00:32:11,763
เป็นวันที่น่าตื่นเต้นกว่าต้องมานั่งคุยกันเยอะ

597
00:32:11,846 --> 00:32:13,097
บทพวกนั้นก็ดีนะ

598
00:32:13,181 --> 00:32:16,351
แต่พอได้ขยับมันก็รู้สึกได้เคลื่อนไหวดี

599
00:32:16,434 --> 00:32:17,393
มาแล้ว!

600
00:32:17,977 --> 00:32:19,354
คนนั้นไม่มีทางเป็นแมดแม็กซ์

601
00:32:19,437 --> 00:32:21,606
นั่นสิ เด็กผู้หญิงไม่เล่นวิดีโอเกมซะหน่อย

602
00:32:22,106 --> 00:32:24,943
ตอนยังเด็ก ฉันไม่เข้าใจผลกระทบ

603
00:32:25,026 --> 00:32:30,615
ของการสวมบทเป็นตัวละครหญิงแบบนี้ในซีรีส์ที่...

604
00:32:30,698 --> 00:32:32,116
ดังระดับนั้น

605
00:32:32,200 --> 00:32:35,286
ตอนนี้พอเริ่มเข้าใจโลกมากขึ้น

606
00:32:35,370 --> 00:32:40,333
ถึงมองออกว่า เออ
แม็กซ์เป็นแบบอย่างที่ดีให้เด็กผู้หญิงทั่วโลก

607
00:32:40,416 --> 00:32:42,877
(แผลเท็ด #2 - แผลคาเรน #2
แผลที่ท้องคาเรน #2)

608
00:32:42,961 --> 00:32:45,421
ใส่อันนี้ก่อน อันนั้นไว้ใกล้อีกหน่อย

609
00:32:45,505 --> 00:32:47,298
{\an8}แล้วก็เติมอันนั้นให้ดูเหมือน...

610
00:32:47,382 --> 00:32:49,634
{\an8}(ไมค์ เมแคช
หัวหน้าทีมแต่งหน้า - อวัยวะเทียม)

611
00:32:49,717 --> 00:32:51,886
{\an8}เพราะเขาต้องแทงใช่ไหม

612
00:32:51,970 --> 00:32:53,680
ใช่ ได้เห็นพรีวิชวลยัง

613
00:32:53,763 --> 00:32:55,974
ในพรีวิชวล มันทะลุไปข้างหลังเลยนะ

614
00:32:56,057 --> 00:32:56,975
เห็นเหมือนกัน

615
00:32:57,058 --> 00:33:00,019
แล้วพวกเขาบอกว่า
"แบบนั้นไม่น่าได้ เพราะเธอคงตาย"

616
00:33:00,103 --> 00:33:01,479
คงตาย ใช่

617
00:33:02,647 --> 00:33:04,232
- แบบนั้นดูดีขึ้น
- ฉันรอด

618
00:33:04,816 --> 00:33:06,442
{\an8}(เจสสิก้า "แกมบี" กัมบาร์เดลลา
ช่างแต่งหน้า)

619
00:33:06,526 --> 00:33:07,485
{\an8}อยากถ่ายรูปไว้ไหม

620
00:33:07,568 --> 00:33:09,570
- พระเจ้า สยดสยอง
- เชือดเฉือน

621
00:33:09,654 --> 00:33:10,989
ดูสภาพสิ

622
00:33:13,366 --> 00:33:16,536
- อยากให้มีเลือดเดโมเยอะแค่ไหนดี
- น่าจะต้องเยอะหน่อย

623
00:33:16,619 --> 00:33:20,623
เพราะพวกนั้นแกะรอยตามเลือด
ของอสูรเดโมในโลกกลับด้าน

624
00:33:20,707 --> 00:33:21,624
ใช่

625
00:33:21,708 --> 00:33:23,918
{\an8}(แอชลีย์ เซลท์เซอร์
ช่าง SFX)

626
00:33:24,002 --> 00:33:27,422
{\an8}ในบางแง่มุม ซีรีส์นี้ก็เป็นเหมือน
การสดุดีชีวิตวัยเด็กของเรา

627
00:33:28,423 --> 00:33:31,300
เราชอบแนวคิดที่ว่าเด็กอายุน้อยดูซีรีส์นี้

628
00:33:31,384 --> 00:33:35,888
แล้วอาจจะรู้สึกว่า
เนื้อหาอาจเข้าข่ายไม่สมวัยเด็ก

629
00:33:37,223 --> 00:33:40,768
ไม่รู้จะทําตัวยังไงดี ห้ามแตะต้องอะไรเลยเนอะ

630
00:33:42,103 --> 00:33:44,063
เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย

631
00:33:44,731 --> 00:33:48,901
กับตรงนี้ แล้วนี่ก็คือจุดวางเข่า...

632
00:33:49,485 --> 00:33:51,738
- นี่เหรอ
- แล้วเท้าก็ไว้ตรงนี้

633
00:33:52,238 --> 00:33:54,907
เราอยากมองเห็นเท้า
แล้วก็เห็นโทรศัพท์ แล้วก็มือ

634
00:33:54,991 --> 00:33:58,453
ขออภัย ขอจับเท้ากับเข่าหน่อยนะครับ

635
00:33:58,536 --> 00:34:00,455
- ได้
- แบบนั้น นี่แหละที่ต้องการ

636
00:34:00,538 --> 00:34:03,249
งั้นเอาเลือดกับน้ํามาสาดเลย เริ่ม

637
00:34:03,332 --> 00:34:05,043
ดูดีนะ

638
00:34:05,626 --> 00:34:08,963
- ชักจะไม่มั่นใจแล้วสิว่ารอดไปได้ยังไง
- นั่นสิ ที่จริงสภาพนี้ตายนะ

639
00:34:09,047 --> 00:34:10,673
- ปาฏิหาริย์
- เยอะไปเหรอ

640
00:34:12,050 --> 00:34:13,301
มากไปไหม

641
00:34:15,553 --> 00:34:19,390
ผมว่าซีรีส์นี้ และการทําซีรีส์นี้
เป็นอะไรที่น้อยคนจะชอบทันที

642
00:34:19,474 --> 00:34:24,645
นี่ไม่ใช่รายการทีวีทั่วๆ ไป
และต้องทุ่มเทพลังงานเยอะมาก

643
00:34:25,354 --> 00:34:30,651
แต่มันดึงดูดคนที่
อยากทํางานในระดับที่สูงสุดเข้ามา

644
00:34:34,989 --> 00:34:37,116
ว่างคุยกับเอมี่สักหน่อยไหม

645
00:34:37,617 --> 00:34:38,618
ว่างสิ

646
00:34:40,620 --> 00:34:44,832
กาลี... คือไม่รู้นะว่าจะจบยังไง
แต่เดาว่ามันควรรู้สึกทรงพลัง

647
00:34:44,916 --> 00:34:47,585
- เธอจะถูกยิง
- โอเค

648
00:34:48,086 --> 00:34:50,088
ซึ่งเป็นพล็อตสําคัญ

649
00:34:50,171 --> 00:34:53,049
ถ้าเธอโดนยิง นี่จินตนาการว่าเธอจะโดนยิงท้อง

650
00:34:53,132 --> 00:34:53,966
ใช่

651
00:34:54,050 --> 00:34:55,760
นัดนี้ถึงตาย

652
00:34:56,427 --> 00:34:57,762
- โอเค
- โทษที สปอยล์

653
00:34:57,845 --> 00:34:58,888
เปล่า มันก็...

654
00:34:59,847 --> 00:35:02,767
ไม่ใช่ว่าเราไม่รู้ตอนจบ วางพล็อตไว้แล้ว

655
00:35:02,850 --> 00:35:03,851
ก็แค่ต้อง...

656
00:35:04,435 --> 00:35:06,395
ต้องเขียนบทออกมา

657
00:35:06,479 --> 00:35:08,773
แล้วตอนนี้เวลาเหลือน้อยแล้ว

658
00:35:08,856 --> 00:35:09,690
ใช่

659
00:35:09,774 --> 00:35:12,568
เมื่อก่อนผมเคยทํางานอาทิตย์ละเจ็ดวัน

660
00:35:13,069 --> 00:35:14,487
แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว

661
00:35:14,570 --> 00:35:17,865
- มีลูกสองคนแล้ว แล้วก็ต้อง...
- ใช่

662
00:35:18,866 --> 00:35:20,576
มีลูกกันไหม

663
00:35:20,660 --> 00:35:21,994
มี แต่ลูก 40 แล้ว

664
00:35:22,078 --> 00:35:25,289
ลูก 40 แล้ว เออ แต่จําได้ใช่ป่ะ
จําได้ไหม

665
00:35:25,790 --> 00:35:28,126
ตอนลูกยังเด็กผมก็ทํางานนะ

666
00:35:28,209 --> 00:35:30,211
แล้วก็นะ...

667
00:35:30,294 --> 00:35:33,673
- วงการนี้มีลูกยากนะ
- ยากมาก

668
00:35:36,175 --> 00:35:38,761
เพราะมันยากมาก

669
00:35:38,845 --> 00:35:41,764
และบางครั้งก็รู้สึกเป็นงานหนัก

670
00:35:41,848 --> 00:35:45,476
เราต้องชอบความท้าทาย

671
00:35:46,894 --> 00:35:49,772
ทุกคนชอบความท้าทาย เราก็ท้าทายพวกเขาสุดๆ

672
00:35:49,856 --> 00:35:52,441
- ฉิบหาย โทษที ไม่ทัน...
- ไม่เป็นไร

673
00:35:52,984 --> 00:35:54,569
เรามีลานกลางแจ้งด้วย

674
00:35:56,737 --> 00:35:58,239
แค่ลานกลางแจ้งอีกลาน

675
00:35:58,865 --> 00:35:59,699
จิ๊บๆ

676
00:35:59,782 --> 00:36:01,159
{\an8}เจ๋งเป้งอ่ะ

677
00:36:01,242 --> 00:36:03,452
{\an8}(นอกอาคาร ย่านกลางเมืองฮอว์กินส์)

678
00:36:03,536 --> 00:36:06,372
{\an8}แม็คซีเป็นฉากกลางแจ้งฉากแรกของเรา

679
00:36:06,455 --> 00:36:07,748
มันเจ๋งมาก

680
00:36:08,374 --> 00:36:10,960
ผมอยากถ่ายฉากกลางแจ้งมานานแล้ว

681
00:36:11,043 --> 00:36:13,546
เหมือนกัน อยากสร้างมานานแล้ว

682
00:36:14,964 --> 00:36:16,674
เออ น่าจะดี

683
00:36:16,757 --> 00:36:20,303
เพราะนี่จําได้ว่าตอนเรายังเด็ก
แล้วเราไปเห็นฉากที่วิลมิงตัน

684
00:36:20,386 --> 00:36:23,598
ที่เขาถ่ายเรื่อง "อีกาพญายม"
ตอนนั้นคิดว่ามันเจ๋งมาก

685
00:36:24,307 --> 00:36:26,601
{\an8}ตอนเริ่มต้นใหม่ๆ เรารู้สึกเหมือนเด็ก

686
00:36:26,684 --> 00:36:27,727
{\an8}(บ้านวีลเลอร์ ปี 2015)

687
00:36:27,810 --> 00:36:29,645
{\an8}ตอนเริ่มสร้างบ้านวีลเลอร์ใหม่ๆ

688
00:36:29,729 --> 00:36:32,231
{\an8}เรานี่แบบ "ไม่อยากเชื่อเลยว่า
พวกเขาให้เราทํา"

689
00:36:32,315 --> 00:36:35,359
แต่เราจะนึกภาพลานกลางแจ้งยักษ์ใหญ่

690
00:36:35,443 --> 00:36:38,946
ซึ่งเป็นเกณฑ์ของซีรีส์ที่ทุนสูงจริงๆ

691
00:36:40,031 --> 00:36:42,950
เราสร้างย่านกลางเมืองฮอว์กินส์ขึ้นมาใหม่

692
00:36:43,034 --> 00:36:45,077
ตรงที่แม็คซีจะไปตั้งอยู่

693
00:36:47,038 --> 00:36:51,000
{\an8}ใช้เวลาสร้างนานมาก ใช้เวลานานเป็นชาติ

694
00:36:51,083 --> 00:36:53,085
{\an8}(มิถุนายน ปี 2023)

695
00:36:54,128 --> 00:36:56,631
{\an8}ช่วงแรกๆ ตอนที่เราแบ่งซีซั่น

696
00:36:56,714 --> 00:36:59,050
เรารู้ว่ายังไงก็ต้องหั่นครึ่งตรงกลาง

697
00:36:59,133 --> 00:37:02,929
ดังนั้นเราก็อยากให้มันจบอลังการท้ายครึ่งแรก

698
00:37:03,012 --> 00:37:06,766
เพราะเรารู้ว่าผู้ชมจะต้องรอรับชมตอนต่อไป

699
00:37:07,350 --> 00:37:09,727
แต่สุดท้ายแล้วมันยิ่งใหญ่

700
00:37:09,810 --> 00:37:11,896
และซับซ้อนกว่าที่จินตนาการเอาไว้อีก

701
00:37:13,814 --> 00:37:17,193
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
ลําดับซีนบู๊แม็คซีอลังการที่สุด

702
00:37:17,276 --> 00:37:19,862
และท้าทายที่สุดที่เราเคยทํามา

703
00:37:21,364 --> 00:37:25,243
ผมว่านี่เป็นตัวอย่างที่ดี
ที่หลายแผนกมาร่วมมือกันทํางาน

704
00:37:26,244 --> 00:37:28,829
มันช่วยได้มากที่หัวหน้าแผนกหลายๆ คน

705
00:37:28,913 --> 00:37:32,959
ร่วมงานกับเรามานานแล้ว
ดังนั้นเราก็ค่อนข้างเชื่อใจกัน

706
00:37:33,042 --> 00:37:35,962
พวกเขาไม่เอาปัญหามาบอก
แต่มักจะมาพร้อม

707
00:37:36,045 --> 00:37:38,547
"นี่เป็นวิธีการแก้ปัญหานี้ของเรา"

708
00:37:39,757 --> 00:37:41,676
- ทุกคนได้ยินชัดไหม
- ชัด

709
00:37:41,759 --> 00:37:44,262
โอเค เรามีวันเทคเวอร์ชั่นปรับปรุงใหม่นะ

710
00:37:44,345 --> 00:37:46,180
เปิดให้ดูเลยนะ

711
00:37:49,767 --> 00:37:51,811
พอพวกอสูรเดโมเริ่มเข้ามาจู่โจม

712
00:37:51,894 --> 00:37:54,897
เราอยากเปลี่ยนไปถ่ายแบบช็อตเดียว

713
00:37:55,564 --> 00:37:59,402
เราอยากให้รู้สึกว่า
เราอยู่กับตัวละครจริงๆ หนีไปไหนไม่ได้

714
00:37:59,485 --> 00:38:02,571
ไม่ตัดต่ออะไรทั้งนั้น
ไม่ให้ผู้ชมมีช่องพักหายใจเลย

715
00:38:05,574 --> 00:38:06,534
ว้าว ใช่เลย

716
00:38:09,245 --> 00:38:10,246
ใช่!

717
00:38:13,249 --> 00:38:14,292
เฮ้ย เจ๋งดี

718
00:38:15,334 --> 00:38:16,627
สุดยอด ใช่เลย

719
00:38:16,711 --> 00:38:18,004
เจ๋งมาก

720
00:38:18,087 --> 00:38:20,298
งานนี้ง่ายแน่ ใช่ไหม ปีเตอร์

721
00:38:20,381 --> 00:38:22,466
ไม่น่าจะมีปัญหา เออ

722
00:38:23,175 --> 00:38:24,010
{\an8}พร้อมนะเนล

723
00:38:24,093 --> 00:38:25,511
{\an8}(ฮิโระ โคดะ
หัวหน้าทีมผู้กํากับคิวผาดโผน)

724
00:38:25,594 --> 00:38:27,221
{\an8}ทุกคน เตรียมตัวถ่ายซีนนี้นะ
ดึงกันด้วย

725
00:38:27,305 --> 00:38:28,556
ดึงด้วย

726
00:38:29,223 --> 00:38:31,976
ฮิโระเป็นคนที่ต้องเนรมิตทุกอย่างขึ้นมา

727
00:38:32,059 --> 00:38:35,021
เราจะให้เดโมกอร์กอน
ทําอะไรก็ได้ตามใจเราเลย

728
00:38:35,104 --> 00:38:36,439
เพราะมันเป็นแอนิเมชั่น

729
00:38:36,522 --> 00:38:40,067
แต่พอมีคนจริงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
เรื่องก็ซับซ้อนขึ้นเยอะเลย

730
00:38:40,776 --> 00:38:41,986
พร้อมและแอ็คชั่น!

731
00:38:42,069 --> 00:38:44,905
สิ่งสําคัญที่สุดสําหรับสองพี่น้องคือฉากวันเทค

732
00:38:44,989 --> 00:38:48,117
เราก็โฟกัสเรื่องซีนนั้นก่อนเป็นอย่างแรก

733
00:38:50,077 --> 00:38:51,871
เราจะมาเตรียมการกันที่นี่

734
00:38:51,954 --> 00:38:53,873
นานหกสัปดาห์เต็มๆ เลย

735
00:38:54,457 --> 00:38:57,168
การเตรียมทุกอย่างในฉากนี้
เหมือนต่อจิ๊กซอว์เข้าด้วยกัน

736
00:38:58,169 --> 00:39:00,963
{\an8}ใช่ หวังว่าจะออกมาดี
อยากเห็นแล้ว ขอให้ลงตัว...

737
00:39:01,047 --> 00:39:02,882
{\an8}(จาห์เนล เคิร์ฟแมน
ผู้ประสานงานคิวผาดโผนเพิ่มเติม)

738
00:39:04,633 --> 00:39:06,010
พร้อม ไปเลย!

739
00:39:06,510 --> 00:39:08,846
ลําดับฉากแอ็คชั่นที่อลังการระดับนี้

740
00:39:08,929 --> 00:39:12,391
จะให้ใช้ VFX ทั้งหมดเลยก็ไม่ยาก

741
00:39:12,475 --> 00:39:14,685
แต่พี่น้องดัฟเฟอร์บอกว่า
"อยากใช้เอฟเฟกต์จริง"

742
00:39:14,769 --> 00:39:19,940
"เราอยากให้ทําออกมาจริงๆ
ดีกว่าใช้คอมพิวเตอร์ทําทั้งหมด"

743
00:39:20,024 --> 00:39:20,983
ไป!

744
00:39:22,485 --> 00:39:23,569
หยุด!

745
00:39:25,654 --> 00:39:28,991
{\an8}(ลอสแองเจลิส)

746
00:39:29,075 --> 00:39:32,620
{\an8}(ห้องประชุมนักเขียนบท)

747
00:39:32,703 --> 00:39:35,581
{\an8}เรามีเรื่องที่ใหญ่กว่านิดนึงที่ต้องคุยกัน

748
00:39:35,664 --> 00:39:38,542
ระหว่างที่เราคิดเรื่องนี้กัน มันยิ่งไปกว่า...

749
00:39:39,293 --> 00:39:41,796
เส้นทางตัวละคร แต่เป็นเส้นทางซีรีส์

750
00:39:42,505 --> 00:39:46,592
ซีรีส์นี้มันเกี่ยวกับการที่
ชีวิตจะโยนอุปสรรคพวกนี้ใส่เรา

751
00:39:46,675 --> 00:39:48,344
อุปสรรคยากๆ ที่เราเอาชนะมันได้

752
00:39:48,427 --> 00:39:52,264
แต่ก็ไม่ได้เกี่ยวกับการเอาชนะอุปสรรคเท่านั้น

753
00:39:52,348 --> 00:39:54,308
ถูก แต่เป็นความสนุกที่ได้ผจญภัย

754
00:39:54,392 --> 00:39:58,771
ซึ่งเป็นอะไรที่คนไม่เข้าใจ
ว่าทําไมเราไม่ยอมฆ่าตัวละครทิ้ง

755
00:39:58,854 --> 00:40:02,775
เพราะแนวคิดเราคือ "เราต้องคงความสนุกนี้ไว้

756
00:40:02,858 --> 00:40:05,903
ในซีรีส์นี้ ไม่งั้นก็จะไม่เหลือซีรีส์"

757
00:40:05,986 --> 00:40:09,365
งั้น... ไม่งั้นมันก็จะน่าหดหู่

758
00:40:10,032 --> 00:40:11,784
นี่ถึงคิดว่าอีเลเว่น...

759
00:40:11,867 --> 00:40:14,453
รู้นะว่าเราคุยกันเรื่องแผลใจของเธอแล้ว

760
00:40:14,537 --> 00:40:18,207
และนี่คิดว่าคนเราต้องมูฟออนจากมันได้

761
00:40:19,959 --> 00:40:23,546
นี่คิดเสมอมาว่าเธอเป็นตัวแทนของเวทมนตร์

762
00:40:23,629 --> 00:40:26,006
- ดังนั้นเธอต้องไป
- ใช่

763
00:40:26,090 --> 00:40:29,677
เธอต้องไป ทุกคนถึงจะก้าวต่อไปได้

764
00:40:29,760 --> 00:40:31,720
เหมือนประตูนาร์เนียปิดลงสําหรับเรา

765
00:40:31,804 --> 00:40:35,474
แต่แล้วเด็กๆ กลุ่มอื่น
จะไปเจอประตูนาร์เนียอีกแห่ง

766
00:40:35,558 --> 00:40:37,184
- แต่เราจะไม่กลับไปอีกแล้ว
- ใช่

767
00:40:37,268 --> 00:40:40,896
เราไม่เสียชิ้นส่วนนั้นของตัวเองไป
แต่เราก็ต้องเติบโต...

768
00:40:40,980 --> 00:40:42,690
- ใช่
- และก้าวต่อไป

769
00:40:48,737 --> 00:40:50,698
ซีรีส์นี้ยิ่งใหญ่มาก

770
00:40:50,781 --> 00:40:53,451
และต้องถ่ายทําหลายหน้า

771
00:40:53,534 --> 00:40:56,495
จนผมกับรอสจะกํากับเองหมดไม่ได้

772
00:40:56,579 --> 00:40:59,373
มันเป็นไปไม่ได้ เรื่องนี้เรารู้มาตั้งแต่ซีซั่นแรก

773
00:40:59,915 --> 00:41:02,585
เรามีทางเลือกระหว่างเร่งเขียนบท

774
00:41:02,668 --> 00:41:05,838
แล้วยอมลดคุณภาพลง
เพื่อจะได้มีเวลากํากับทุกตอน

775
00:41:05,921 --> 00:41:07,214
หรือไม่ก็ต้องใช้ผู้กํากับรับเชิญ

776
00:41:07,298 --> 00:41:08,132
คัท

777
00:41:08,215 --> 00:41:11,177
แล้วก็เกิดเรื่องบ้ามาก คือชอว์น เลวี

778
00:41:11,260 --> 00:41:14,847
ซึ่งเป็นผู้กํากับที่โด่งดัง
และใครๆ ก็รู้จัก

779
00:41:14,930 --> 00:41:17,224
{\an8}ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของเราในตอนนั้น
เขายกมืออาสา

780
00:41:17,308 --> 00:41:19,768
{\an8}เขาชอบบทมาก เลยเสนอตัวมากํากับ

781
00:41:19,852 --> 00:41:22,521
{\an8}เราจะถ่ายฉากนี้ แต่จะคัท
ก่อนกล้องจะเคลื่อนเข้ามานะบ็อบบี้

782
00:41:22,605 --> 00:41:26,859
ตั้งแต่นั้นมาเราก็เลยมีการจ้าง
ผู้กํากับเข้ามาทุกๆ ซีซั่น

783
00:41:27,735 --> 00:41:29,570
{\an8}(แฟรงค์ ดาราบอนท์
ผู้กํากับรับเชิญ บทที่ 3 และ 5)

784
00:41:29,653 --> 00:41:31,947
{\an8}อยู่นี่เอง ผมคิดว่าเรื่องนั้น...

785
00:41:32,031 --> 00:41:35,034
{\an8}แฟรงค์ ดาราบอนท์เป็นไอดอลส่วนตัวของเรา

786
00:41:35,117 --> 00:41:38,662
เขาได้กํากับหนังเรื่องโปรดของผมหลายๆ เรื่อง

787
00:41:38,746 --> 00:41:42,917
"ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง"
"ปาฏิหาริย์แดนประหาร" "มฤตยูหมอกกินมนุษย์"

788
00:41:43,000 --> 00:41:45,294
เรายอมเสี่ยงขายหน้าเล็กน้อย

789
00:41:45,377 --> 00:41:48,672
โดยการอีเมลไปถามเขาว่า "ไม่กดดันนะ

790
00:41:48,756 --> 00:41:52,426
แค่อยากรู้ว่าคุณจะบังเอิญ...
คือก็รู้ว่าคงไม่อยากหรอก

791
00:41:52,510 --> 00:41:56,096
แต่พอจะมีโลกไหนไหม
ที่คุณจะอยากมากํากับให้"

792
00:41:56,180 --> 00:41:59,058
เอาสิ เรารักซีรีส์ขนาดนั้นเลย

793
00:42:00,100 --> 00:42:05,940
นี่เป็นแนวหนังยุคเก่า
ที่ผมชอบดูมาตั้งแต่เด็กๆ

794
00:42:06,023 --> 00:42:07,399
และแอ็คชั่น

795
00:42:07,483 --> 00:42:13,155
ส่วนใหญ่แล้ว
ทุกอย่างที่เราเห็นในจออยู่ตรงนั้นจริง

796
00:42:13,864 --> 00:42:17,076
นี่ค่อนข้างจะเป็นวิถีคนรุ่นเก่าหน่อย

797
00:42:17,159 --> 00:42:21,872
นายไม่อยากทําร้ายเขา ไม่อยากสู้กันด้วยซ้ํา

798
00:42:21,956 --> 00:42:24,333
แต่ที่อยากทําคือพูดให้เขายอม

799
00:42:24,416 --> 00:42:26,126
ปัดโธ่เว้ย!

800
00:42:26,627 --> 00:42:27,878
การสร้างฉาก

801
00:42:27,962 --> 00:42:31,340
{\an8}สร้างสภาพแวดล้อมจริงให้ทีมงาน
และเหล่านักแสดงได้มาใช้...

802
00:42:31,423 --> 00:42:33,175
{\an8}(ลินเนีย แบร์เธลเซน
กาลี ปราสาท)

803
00:42:33,259 --> 00:42:34,510
{\an8}มันสัมผัสความแตกต่างได้

804
00:42:34,593 --> 00:42:36,011
{\an8}แต่ก็เป็นงานช้างด้วย...

805
00:42:36,095 --> 00:42:37,304
{\an8}(ลินดา แฮมิลตัน
ดร.เคย์)

806
00:42:37,388 --> 00:42:40,266
{\an8}และแมตต์กับรอสไม่เคยเขียนซีนที่ง่าย

807
00:42:41,934 --> 00:42:42,810
แอ็คชั่น!

808
00:42:42,893 --> 00:42:46,272
ทุกซีนในนี้ต้องมีความซับซ้อนหลายชั้น

809
00:42:49,358 --> 00:42:51,819
เยี่ยมมาก วิเศษ เอาอีกที

810
00:42:51,902 --> 00:42:54,321
ซึ่งเป็นสิ่งนึงที่ทําให้ซีรีส์นี้พิเศษ

811
00:42:54,405 --> 00:42:56,824
แต่มันก็เป็นสิ่งที่ทําให้ซีรีส์นี้

812
00:42:56,907 --> 00:42:59,868
ถ่ายทํายากมากในแต่ละวันอีกด้วย

813
00:42:59,952 --> 00:43:00,953
เอนออกมา

814
00:43:01,453 --> 00:43:02,413
แล้วก็...

815
00:43:03,789 --> 00:43:04,665
เคลียร์

816
00:43:05,583 --> 00:43:06,542
กลับไปนะ

817
00:43:07,751 --> 00:43:12,006
พอหันไปทางเขาเนี่ย คุณหันทั้งหัวไหล่ด้วย

818
00:43:12,089 --> 00:43:13,048
ใช่

819
00:43:14,758 --> 00:43:15,676
โอเค

820
00:43:15,759 --> 00:43:17,428
บันทึกเสียง

821
00:43:20,514 --> 00:43:21,515
เซดี้

822
00:43:24,268 --> 00:43:27,313
โอเค ดูดีเลย เข้าไปเรื่อยๆ

823
00:43:27,396 --> 00:43:28,814
แล้วก็เคลียร์

824
00:43:29,690 --> 00:43:32,484
ใช่ นั่นแหละ ช็อตนี้ดูดีมาก

825
00:43:34,069 --> 00:43:37,698
นี่เป็นกลเม็ดเก่าแก่ของออร์สัน เวลส์

826
00:43:38,782 --> 00:43:40,784
พวกเขาใช้วิธีนี้ในเรื่อง "ซิติเซนเคน"

827
00:43:40,868 --> 00:43:42,161
ลอดป้ายนีออน

828
00:43:42,244 --> 00:43:44,705
แล้วป้ายนีออนก็ถูกดึกแยกชิ้นส่วน

829
00:43:44,788 --> 00:43:46,498
ขณะที่กล้องลอดผ่านเข้าไป

830
00:43:46,582 --> 00:43:49,418
{\an8}- ในยุคนั้นถือว่าล้ําหน้ามาก
- เหมือนมายากล

831
00:43:49,501 --> 00:43:51,086
{\an8}(เร ดาราบอนท์
ภรรยา/หุ้นส่วนสร้างสรรค์)

832
00:43:53,631 --> 00:43:54,923
จะเกิดอะไรขึ้นในอเวจี

833
00:43:56,050 --> 00:43:58,218
นี่แค่รู้สึกว่า

834
00:43:58,302 --> 00:44:00,763
มันให้ฟีลว่าต้องมีมหาศึกอะไรสักอย่าง

835
00:44:01,972 --> 00:44:03,015
ที่นั่น

836
00:44:04,308 --> 00:44:05,684
เปิดฉากยังไงดี

837
00:44:09,188 --> 00:44:12,149
คือมันเจ๋งตรงสัตว์ประหลาดยักษ์เนี่ยแหละ

838
00:44:14,068 --> 00:44:15,653
นั่นแหละที่แปลกใหม่

839
00:44:16,236 --> 00:44:17,655
เดี๋ยวนะ มีเทสต์ VFX อยู่นี่

840
00:44:18,238 --> 00:44:20,449
ถ้าอยากให้แก๊งวัยรุ่น วิล กับพวกนั้น

841
00:44:20,532 --> 00:44:22,951
ไปสู้กับจอมเปิดโปงตัวเป้งนี่

842
00:44:23,035 --> 00:44:25,621
พวกนั้นต้องอยู่ข้างนอกตอนที่มันมีชีวิตขึ้นมา

843
00:44:25,704 --> 00:44:29,208
จะให้ดี มันต้องลุกขึ้นยืนเหมือนแมงมุมยักษ์

844
00:44:29,291 --> 00:44:30,918
แล้วก็วิ่งไล่ได้

845
00:44:31,001 --> 00:44:32,670
มีฉากไล่ล่าสักแบบนึง

846
00:44:32,753 --> 00:44:35,005
นึกภาพไม่ออกด้วยซ้ําว่าต้องไล่ล่ายังไง

847
00:44:35,089 --> 00:44:37,299
มันวิ่งทันพวกนั้นได้ทันทีแน่

848
00:44:39,760 --> 00:44:41,845
พวกเด็กๆ มาออกความเห็นกันนะ ไมค์ด้วย

849
00:44:41,929 --> 00:44:43,430
แล้วพวกเขาก็พูดมีประเด็น

850
00:44:43,514 --> 00:44:47,184
ที่อยากมีส่วนร่วมในการต่อสู้

851
00:44:47,267 --> 00:44:49,269
โดยเฉพาะฟินน์ที่แบบ

852
00:44:49,353 --> 00:44:51,605
"อย่าเอาเชิงเทียนมาให้อีก ขอร้อง"

853
00:44:52,356 --> 00:44:53,190
ก็เข้าใจได้แหละ

854
00:44:53,273 --> 00:44:56,902
เขาอยากได้ปืนมาก แต่นี่แบบ "ไม่ดีมั้ง"

855
00:44:56,985 --> 00:44:57,986
ไม่ได้

856
00:44:59,988 --> 00:45:03,242
มันรู้สึกว่าพวกเขาควรเข้าไป
ในโพรงซี่โครงกันหมดเลยไหม

857
00:45:03,325 --> 00:45:04,827
ต้อง คิดว่าต้อง

858
00:45:04,910 --> 00:45:08,163
ต่อให้มีสัตว์ประหลาดจู่โจม
ให้วิ่งเข้าไปในซี่โครง

859
00:45:09,206 --> 00:45:10,624
พาเด็กๆ ออกมา

860
00:45:11,542 --> 00:45:16,714
มีอีกเวอร์ชั่นคือให้พวกเขา...
พวกวัยรุ่นอยู่ข้างนอก

861
00:45:16,797 --> 00:45:17,965
พวกเขามีอาวุธ

862
00:45:18,048 --> 00:45:22,261
ดังนั้นถ้าต้องสู้กับตัวอะไร
อย่างอสูรเดโมหรืออะไรก็ช่างที่มาโจมตี

863
00:45:22,344 --> 00:45:23,762
ก็ให้ไปช่วยเด็กๆ

864
00:45:24,346 --> 00:45:26,557
ในอเวจีมันต้องมีสัตว์ประหลาดบ้างสิ

865
00:45:26,640 --> 00:45:30,185
- เห็นด้วย
- ต้องมีเดโมกอร์กอน ค้างคาว

866
00:45:30,686 --> 00:45:32,312
หมา อะไรสักอย่าง

867
00:45:32,980 --> 00:45:35,232
คงไม่สมจริงถ้าไม่มีตัวอะไรเลย

868
00:45:38,277 --> 00:45:40,946
ที่แม็คซีต่อสู้กันดุเดือดมาก

869
00:45:41,029 --> 00:45:43,991
ดุเดือดมาก เร้าใจมากๆ ดังนั้น...

870
00:45:44,074 --> 00:45:46,326
มันเร้าใจเพราะว่าเรามี

871
00:45:46,410 --> 00:45:50,622
- อสูรเดโมรุมโจมตีพร้อมกันหกตัว
- ใช่ เยอะมากๆ

872
00:45:51,206 --> 00:45:54,752
ใช่ ฉันเองคงอาจรู้สึกว่า...

873
00:45:54,835 --> 00:45:57,337
สงสัยว่าคนจะเบื่ออสูรเดโมที่...

874
00:45:58,172 --> 00:46:00,340
ใช่ ก็น่าคิดนะ

875
00:46:05,220 --> 00:46:08,182
คิดดู จะน่าเบื่อแค่ไหน นี่มันบ้าไปแล้ว

876
00:46:10,225 --> 00:46:11,185
มันเยอะไป

877
00:46:15,856 --> 00:46:16,815
{\an8}(แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย)

878
00:46:16,899 --> 00:46:17,858
{\an8}- ไง
- ว่าไงเพื่อน

879
00:46:20,861 --> 00:46:21,987
ว่าไงเพื่อน

880
00:46:22,070 --> 00:46:24,406
ฟินน์สเตอร์บอกว่านายเล่นได้เจ๋งโคตรๆ

881
00:46:24,490 --> 00:46:26,325
โคตรเจ๋งเลย เป็นไงกันบ้าง

882
00:46:26,408 --> 00:46:28,118
เราสบายดี นายล่ะเป็นไง สบายดีนะ

883
00:46:28,202 --> 00:46:29,369
- ชิลๆ
- ชิลๆ

884
00:46:29,453 --> 00:46:31,079
- มาไวบ์
- มาไวบ์เหรอ

885
00:46:31,163 --> 00:46:32,664
เตะก้นเดโมกอร์กอนไรงี้

886
00:46:32,748 --> 00:46:34,583
- ใช่ เขียนบทถึงไหนแล้ว
- ก็ดี

887
00:46:34,666 --> 00:46:36,543
- ดี ออกมาแจ๋วแน่
- เหรอ

888
00:46:36,627 --> 00:46:38,003
ดีมาก อลังการมาก

889
00:46:38,086 --> 00:46:40,881
- ผมมีฉากวิ่งอีกไหม
- ต้องวิ่งแน่นอน

890
00:46:40,964 --> 00:46:42,925
พอเหงื่อออก ฉันจะเตือนเอง

891
00:46:43,008 --> 00:46:45,677
- ไม่แคร์หรอก พักนี้ออกกําลังกาย
- ฝุ่นเต็มหน้า

892
00:46:45,761 --> 00:46:47,513
- จริงดิ
- ใช่ โหดมากแน่นอน

893
00:46:47,596 --> 00:46:48,847
สุดยอดแน่

894
00:46:53,560 --> 00:46:55,062
จะเอางี้กันเหรอ

895
00:46:55,145 --> 00:46:56,522
เริ่มเรียนแล้วเหรอ

896
00:46:57,272 --> 00:46:59,525
- รอส จะนั่งไหน
- ตรงไหนก็ได้

897
00:47:00,234 --> 00:47:01,860
- งั้นก็ได้
- เดี๋ยว จะ...

898
00:47:02,486 --> 00:47:06,156
เราจะเล่าเรื่องสําคัญๆ ให้ฟังนะ

899
00:47:06,907 --> 00:47:10,661
พูดง่ายๆ คือเรานึกภาพไว้ว่า
พวกเขาจะแยกกัน

900
00:47:10,744 --> 00:47:12,538
เป็นสองทีม พวกเขาแยกกัน

901
00:47:12,621 --> 00:47:15,457
อือ พวกเขาหยุดอเวจีไม่ให้เคลื่อนลงมา

902
00:47:15,541 --> 00:47:17,918
แล้วยอดเสาก็แทงทะลุเข้าไป

903
00:47:18,001 --> 00:47:19,962
ปัญหาที่จะตามมาทีหลังคือ

904
00:47:20,045 --> 00:47:23,423
เราได้เห็นด้านล่างของอเวจีที่เราไม่ได้เห็น

905
00:47:23,507 --> 00:47:25,884
มันมีรากแล้วก็อะไรต่อมิอะไรใต้ดิน

906
00:47:25,968 --> 00:47:29,429
แล้วก็มีพวก... เป็นเหมือนเยื่อพังผืด

907
00:47:29,513 --> 00:47:33,183
โจทย์ก็คือเราขายระบบรากนี้ยังไงดี

908
00:47:33,267 --> 00:47:34,434
ที่ประสานกันแล้วก็ดึง

909
00:47:34,518 --> 00:47:37,729
แล้วเราก็ต้องขายว่ามันมีรอยแยกด้านบนพอดี

910
00:47:37,813 --> 00:47:41,191
งั้นเราก็มีอเวจีที่มีภูเขากับหินลอย

911
00:47:41,275 --> 00:47:42,526
{\an8}(เบ็ตซี่ แพเทอร์สัน
ผู้จัดการ VFX)

912
00:47:42,609 --> 00:47:44,027
{\an8}แล้วก็มีอเวจีเวอร์ชั่นโลกกลับด้าน

913
00:47:44,111 --> 00:47:46,238
{\an8}- มีภูเขาแล้วก็หินลอย
- ใช่เลย

914
00:47:46,321 --> 00:47:48,740
{\an8}- แล้วก็ท้องฟ้าโลกกลับด้าน
- ถูกต้อง

915
00:47:48,824 --> 00:47:51,743
งั้นถ้าลอยขึ้นเหนือเมฆโลกกลับด้าน

916
00:47:51,827 --> 00:47:54,538
ก็จะไปชนกับหินกลับหัว

917
00:47:54,621 --> 00:47:58,542
ใช่ แล้วพอมันเคลื่อน หินก็จะเคลื่อนตาม

918
00:47:58,625 --> 00:48:02,880
- แล้วก็มีศึกสุดท้าย
- ใช่

919
00:48:02,963 --> 00:48:05,966
เรากําจัด... ก่อนหน้านี้เคยมี
ศึกครึ่งทาง แต่เราเอาออกไปแล้ว

920
00:48:06,049 --> 00:48:07,718
เพราะงั้นเหลือแค่ศึกสุดท้าย

921
00:48:07,801 --> 00:48:09,803
แล้วมีเฮลิคอปเตอร์ระเบิดด้วย แต่อันนั้น...

922
00:48:09,887 --> 00:48:11,889
แล้วก็มีศึกสุดท้าย

923
00:48:11,972 --> 00:48:15,934
ซึ่งมีจอมเปิดโปงกับศึกเว็คนาทั้งหมดข้างใน

924
00:48:16,018 --> 00:48:19,021
เราพยายามยั้งมือไว้นิดนึง

925
00:48:19,104 --> 00:48:22,941
และสุดท้ายก็คงเปลี่ยน เพราะบทเรายังไม่นิ่ง

926
00:48:23,817 --> 00:48:25,694
โอเค ว้าว

927
00:48:26,528 --> 00:48:27,654
ขอบคุณนะ

928
00:48:32,159 --> 00:48:35,996
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าทางหน่วยงานผม
จะต้องทักท้วงอะไรไหม

929
00:48:36,079 --> 00:48:39,207
ในแง่ของจํานวนวันที่คาดว่าต้องถ่าย

930
00:48:39,291 --> 00:48:41,376
แค่จากการประชุมนั้นที่ไม่ได้เข้าร่วม

931
00:48:41,460 --> 00:48:42,502
ใช่ คิดว่าต้อง

932
00:48:42,586 --> 00:48:45,797
แล้วผมไม่รู้ว่าคุณมีข้อมูลเรื่องนั้น
มากพอจะทักท้วงรึเปล่า

933
00:48:45,881 --> 00:48:47,925
ผมเตรียมฉากพวกนี้ไม่ทันหรอก

934
00:48:48,008 --> 00:48:49,718
{\an8}เราต้องสร้างภายในวันที่ 3 มิถุนายน...

935
00:48:49,801 --> 00:48:51,136
{\an8}(ฌอน เบรนเนน
ผู้กํากับศิลป์)

936
00:48:51,219 --> 00:48:56,308
{\an8}เพื่อให้ทันเดือนพฤศจิกายน
ที่ต้องเตรียมต้นไม้อเวจีบนเวที

937
00:48:56,391 --> 00:48:59,353
- พูดง่ายๆ คือมันเป็นฉากที่เป็นปีศาจด้วย
- ใช่

938
00:48:59,436 --> 00:49:01,772
- แล้วมันต้องขยับได้
- นั่นน่ะสิ

939
00:49:01,855 --> 00:49:06,026
แล้วพวกเขาก็คิดค้นแนวคิดใหม่
ว่าพื้นมันต้องเป็นยังไง

940
00:49:06,109 --> 00:49:09,279
แล้วก็ธรรมชาติของพวกราก
กับเยื่อพังผืดพวกนั้นทั้งหมด

941
00:49:09,363 --> 00:49:12,866
เราต้องพิจารณาเรื่องนั้น
ตอนที่สร้างฉากนี้ขึ้นมาด้วยไหม

942
00:49:13,367 --> 00:49:15,535
ปัญหามันอยู่ที่ทิศทางการถ่ายทํา

943
00:49:15,619 --> 00:49:18,121
เราจะได้บทมา แล้วมันก็จะ...

944
00:49:18,205 --> 00:49:22,250
มันยังมีอีก 70% ของธุรกิจนี้
ที่เราวางแผนล่วงหน้าไว้ไม่ได้

945
00:49:22,334 --> 00:49:23,418
นั่นน่ะสิ

946
00:49:23,502 --> 00:49:25,545
แล้วทําไมต้องให้อยู่ในทะเลทรายด้วยล่ะ

947
00:49:25,629 --> 00:49:28,215
เพราะว่าพวกเด็กวิ่งลอดถ้ําเข้าไปจนสุด

948
00:49:28,298 --> 00:49:29,675
เฮนรี่ไล่ตามมาแล้ว

949
00:49:29,758 --> 00:49:33,929
พวกเด็กวิ่งออกไปทางด้านบน
แล้วก็ลงไปที่ทะเลทราย

950
00:49:34,012 --> 00:49:35,764
จากนั้นไม่รู้แม่งแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

951
00:49:35,847 --> 00:49:38,976
เราไม่ได้เห็นบทไฟนอล
ทันเวลาจะคุยกับพวกเขาแน่

952
00:49:39,059 --> 00:49:41,645
ดังนั้นต้องใช้ข้อมูลจากบทสนทนาที่คุยกันไว้

953
00:49:41,728 --> 00:49:44,564
นั่นแหละ งั้นเราต้องหาทางออกกันเอง

954
00:49:45,691 --> 00:49:47,234
แล้วมันต้องยอดเยี่ยมด้วย

955
00:49:47,943 --> 00:49:51,530
เข้าใจที่พูดไหม ห้ามลืมท่อนนั้นนะ

956
00:49:51,613 --> 00:49:54,491
ถูก ยังไงเราก็จะไม่สุกเอาเผากิน

957
00:49:54,574 --> 00:49:56,702
ถึงได้พูดไง มันไม่ใช่...

958
00:49:56,785 --> 00:49:59,287
ไม่ใช่ว่าเราเคยทํางานเผาในซีรีส์นี้

959
00:49:59,371 --> 00:50:01,331
แต่เราจะไม่ทําแบบ "แค่นี้ก็ได้แล้ว"

960
00:50:01,415 --> 00:50:02,916
เราจะไม่มีวันพูดคํานั้นออกมา

961
00:50:03,000 --> 00:50:05,210
แล้วก็ไม่อยากด้วย จริงไหม

962
00:50:06,795 --> 00:50:09,589
เพิ่งได้ฟังพิตช์เกี่ยวกับตอนที่แปด

963
00:50:09,673 --> 00:50:11,883
หัวข้อหลักของวันนี้

964
00:50:11,967 --> 00:50:15,470
ก็คือภายในต้นไม้อเวจี

965
00:50:15,554 --> 00:50:20,142
ฉากนี้ใหญ่ ยาว 40 เมตร กว้าง 25 เมตร

966
00:50:20,225 --> 00:50:22,811
มีทรงเนื้อๆ ไส้ๆ

967
00:50:22,894 --> 00:50:26,064
กระดูกยื่นออกมา เนื้อเยื่อโยงใยกัน

968
00:50:26,148 --> 00:50:28,233
เถาวัลย์ เส้นเลือดดําใหญ่

969
00:50:28,316 --> 00:50:29,943
ต้องเป็นอะไรที่พิลึกกึกกือ

970
00:50:30,027 --> 00:50:32,821
เหมือนเราอยู่ในซี่โครงของสัตว์ประหลาดตัวนี้

971
00:50:33,405 --> 00:50:36,700
มันเหมือน... คนที่จมูกยาวขึ้นได้นี่ใครแล้วนะ

972
00:50:36,783 --> 00:50:38,368
- พิน็อกคิโอ
- พิน็อกคิโอ

973
00:50:38,452 --> 00:50:40,996
เหมือนตอนพิน็อกคิโอถูกวาฬกลืนเข้าไป

974
00:50:41,079 --> 00:50:43,081
คุณมีเวลาสร้างฉากนี้ 16 สัปดาห์

975
00:50:47,711 --> 00:50:51,548
ตอนนี้เรามีโอกาสเอาคืน
พื้นที่สตูดิโอที่จําเป็นต้องใช้อย่างมาก

976
00:50:51,631 --> 00:50:53,967
เพราะฉากที่ต้องใช้ถ่ายตอนที่แปด

977
00:50:54,051 --> 00:50:57,471
พื้นที่มันไม่พอหรอกถ้าเราไม่ทุบฉากเก่าทิ้งบ้าง

978
00:51:11,234 --> 00:51:12,986
มีความท้าทายแน่นอน

979
00:51:13,070 --> 00:51:14,362
ผมเข้ามาเริ่มทําตอนซีซั่นสอง

980
00:51:14,446 --> 00:51:16,865
ซีซั่นสองเติบโตและยิ่งใหญ่ขึ้น

981
00:51:16,948 --> 00:51:19,534
ซีซั่นสามก็ใหญ่ขึ้น ซีซั่นสี่ก็ใหญ่ขึ้นไปอีก

982
00:51:19,618 --> 00:51:21,328
เราต้องเติบโตไปกับซีรีส์

983
00:51:21,995 --> 00:51:25,290
อย่างเช่น เรามีตึกออฟฟิศที่กําลังละลาย

984
00:51:25,373 --> 00:51:26,875
ไม่รู้จะพูดยังไงดี

985
00:51:28,585 --> 00:51:31,922
- อันนี้ดูเจ๋งนะ
- นี่เป็นเวอร์ชั่นล่าสุด

986
00:51:32,005 --> 00:51:34,800
- นี่แหละตรงกับภาพในใจ
- เจ๋งมาก

987
00:51:34,883 --> 00:51:36,384
- นี่ดีไซน์โปรดของเรา
- ใช่

988
00:51:36,468 --> 00:51:37,677
มันเหมือน...

989
00:51:37,761 --> 00:51:39,721
แล้วก็ที่ผสมสีน้ําตาลเข้าไปด้วย

990
00:51:40,388 --> 00:51:41,807
ทําให้เห็นสีละลาย

991
00:51:41,890 --> 00:51:44,768
สิ่งที่อยู่ข้างใต้นั่นละที่กําลังไหลออกมาด้วย

992
00:51:44,851 --> 00:51:46,603
- ถูกใจ
- ดูดี

993
00:51:46,686 --> 00:51:47,813
มันคืออะไร

994
00:51:47,896 --> 00:51:52,484
เป็นโฟมแกะสลักที่เคลือบด้วย
โฟมเหลวความหนาแน่นต่างกันสามระดับ

995
00:51:52,567 --> 00:51:54,945
- นี่เป็น...
- นึกแล้วเชียว

996
00:51:55,028 --> 00:51:59,407
แล้วเราก็ใช้สเปรย์ยางเคลือบให้คงสภาพ
จากนั้นก็ทาสี

997
00:51:59,491 --> 00:52:01,409
- หลายขั้นตอน
- 12 ขั้นตอน

998
00:52:01,493 --> 00:52:03,662
มันจะโคตร... เออ

999
00:52:04,246 --> 00:52:06,998
นี่เป็นผังชั้นนี้ที่เราคิดเอาไว้

1000
00:52:07,082 --> 00:52:11,002
ตอนที่โจนาธานกับแนนซี่
ค่อยๆ เข้ามาเห็นส่วนที่หลอมละลายมากขึ้น

1001
00:52:11,086 --> 00:52:12,921
พวกเขาอยู่ตรงหัวมุมนี้

1002
00:52:13,004 --> 00:52:14,548
ตรงนี้ละลายมาก

1003
00:52:14,631 --> 00:52:18,218
เราผุดไอเดียนั้นขึ้นมาได้
เพราะมีฉากที่โจนาธานกับแนนซี่ต้องคุยกัน

1004
00:52:18,301 --> 00:52:20,428
เราต้องพาพวกเขาไปเจอสถานการณ์

1005
00:52:20,512 --> 00:52:23,765
ที่พวกเขารู้สึกว่ากําลังจะตาย

1006
00:52:23,849 --> 00:52:27,435
จึงถูกบีบให้ต้องเปิดใจคุยกัน

1007
00:52:28,103 --> 00:52:31,773
เดิมพันภายนอกสูงมาก
จนบีบให้เดิมพันทางอารมณ์เพิ่มขึ้น

1008
00:52:32,440 --> 00:52:34,818
เราก็เลยเอาอันนั้นเป็นตัวตั้ง

1009
00:52:38,822 --> 00:52:40,157
ปิดเทอมฤดูใบไม้ผลินั่น

1010
00:52:41,158 --> 00:52:43,118
ตอนที่เธออยู่เลโนรา

1011
00:52:43,201 --> 00:52:46,288
ฉันไม่ได้จําเป็นต้องอยู่ทํางานหรอก

1012
00:52:46,371 --> 00:52:48,999
ฉันแค่... อยากห่างกัน

1013
00:52:50,750 --> 00:52:53,837
ตามความรู้สึกเรา
มันเป็นฉากน้ําท่วม เราเลยสร้าง

1014
00:52:53,920 --> 00:52:57,799
บ่อ 75 เซนติเมตร...

1015
00:52:57,883 --> 00:53:00,677
จะได้เติมน้ําขึ้นมาให้ได้สูงเท่าที่ต้องการ

1016
00:53:00,760 --> 00:53:03,054
เราใช้เอฟเฟกต์จริง เอาให้ท่วมฉาก

1017
00:53:03,138 --> 00:53:05,140
ถ้าใช้ VFX ทําทั้งหมด มันไม่ใช่ราคาถูกๆ

1018
00:53:05,223 --> 00:53:06,725
แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วย

1019
00:53:06,808 --> 00:53:07,893
เราต้องเติมน้ําท่วมฉาก

1020
00:53:07,976 --> 00:53:09,978
นี่คิดว่าฉากนี้จะน่าจดจํามากนะ

1021
00:53:10,061 --> 00:53:12,397
- ถึงจะบ้าก็เถอะ
- แน่นอน ต้องเจ๋งมากแน่ๆ

1022
00:53:12,480 --> 00:53:15,984
- ชอว์นเก็บไปฝันร้ายแน่
- ตอนถ่ายฉากนี้ขอไม่อยู่ด้วยนะ

1023
00:53:16,067 --> 00:53:18,069
- ฉากนี้ยอดมาก
- มันต้องดีแน่ๆ

1024
00:53:18,153 --> 00:53:18,987
ใช่

1025
00:53:19,529 --> 00:53:20,989
ตลกดีค่ะ เพราะตอนฉันอ่านบทนั้น

1026
00:53:21,072 --> 00:53:24,117
{\an8}ทีมงานทุกคนที่เดินผ่านมาจะถามว่า
"อ่านแล้วยัง"

1027
00:53:24,201 --> 00:53:26,286
{\an8}รู้ไหม เหมือนพวกเขารู้ว่า...

1028
00:53:27,412 --> 00:53:30,999
ไม่ใช่ว่าพี่น้องดัฟเฟอร์
จงใจอยากท้าทายพวกเราทุกคนหรอกนะ

1029
00:53:31,082 --> 00:53:33,376
แต่ว่าบทท้าทายที่ให้มาสื่อว่าพวกเขาไว้ใจเรา

1030
00:53:33,460 --> 00:53:37,255
ถ้าไม่ไว้ใจ ก็คงไม่เขียนบทห้องละลายหรอก

1031
00:53:38,006 --> 00:53:40,717
มันจะละลายมาจากผนัง เพราะงั้นก็ต้องดูหยดๆ

1032
00:53:40,800 --> 00:53:43,136
- โอเค
- แรงโน้มถ่วง

1033
00:53:43,220 --> 00:53:45,680
- ลุกนะ
- ขึ้นไปคุกเข่าก่อน

1034
00:53:45,764 --> 00:53:47,057
- โอเค
- ใช่

1035
00:53:51,269 --> 00:53:54,773
เราโชคดีมากที่
ทุกแผนกของเราทํางานเข้ากันได้ดีมาก

1036
00:53:55,398 --> 00:53:56,983
{\an8}(เอริน ครูเกอร์ เมแคช
หัวหน้าแผนกแต่งหน้า)

1037
00:53:57,067 --> 00:53:59,486
{\an8}พวกเรา เมคอัพ ชุด
เราจะมานั่งคุยกันว่า

1038
00:53:59,569 --> 00:54:02,405
{\an8}"นี่ แผนกเธอมีอะไร เพราะฉันมีแบบนี้นะ"

1039
00:54:02,489 --> 00:54:03,698
{\an8}(บรินน์ เบิร์ก - เคท ชูห์ร)

1040
00:54:03,782 --> 00:54:07,077
{\an8}"มันเข้ากันไหม มันดูเหมือนเป็น
เครือเดียวกันไหม"

1041
00:54:07,160 --> 00:54:09,246
จริงๆ ทําได้มากกว่านี้อีกนะ

1042
00:54:09,329 --> 00:54:12,207
แต่มันจะไปแย่งความสนใจ
จากฉากซึ้งที่เขาถ่ายทํากันไง

1043
00:54:12,290 --> 00:54:13,583
- ไงทุกคน
- ไง

1044
00:54:15,126 --> 00:54:16,586
- ดูดีมาก
- ดีเลย

1045
00:54:16,670 --> 00:54:17,587
ขอบคุณ

1046
00:54:18,338 --> 00:54:21,883
โห สภาพอย่างเละ เหมือนไปทาสีบ้านมาเลย

1047
00:54:21,967 --> 00:54:23,551
ให้ตาย โอเค

1048
00:54:24,552 --> 00:54:29,849
เอมี่ นี่เป็นสภาพที่คิดไว้สําหรับตอนที่คู่นี้...

1049
00:54:29,933 --> 00:54:32,185
นี่แหละที่อยากมาถาม คิดว่าเกินไปไหม

1050
00:54:32,269 --> 00:54:34,813
นี่เป็นสภาพก่อนที่จะไป
ล้างเนื้อล้างตัวที่สคว็อกก็ได้

1051
00:54:34,896 --> 00:54:36,940
ไม่ ผมว่าเละๆ น่ะดีแล้ว

1052
00:54:37,565 --> 00:54:40,443
ความท้าทายก็คือตอนที่ชอว์นถ่ายซีนนั้น...

1053
00:54:40,527 --> 00:54:41,569
- ใช่
- นั่นสิ

1054
00:54:41,653 --> 00:54:42,529
มันต้อง...

1055
00:54:42,612 --> 00:54:44,489
ในซีนบทสนทนาสะเทือนอารมณ์

1056
00:54:44,572 --> 00:54:47,784
อยากให้นาตาเลียอยู่สภาพนั้นไหม

1057
00:54:49,202 --> 00:54:52,122
- ก็อยากอยู่นะ
- เราจะซ้อมกันนะ มากันเลย

1058
00:54:52,205 --> 00:54:53,748
- แมตต์ เราต้อง...
- โอเค

1059
00:54:53,832 --> 00:54:56,459
ช่วยมองหน้ากันหน่อยสิ

1060
00:54:57,043 --> 00:54:57,919
โอเค

1061
00:54:59,504 --> 00:55:01,965
ยากจังเลย ต้องมาทํางานจากหลังมาหน้า

1062
00:55:04,092 --> 00:55:05,176
สุดท้ายแล้ว

1063
00:55:05,260 --> 00:55:09,306
สิ่งที่ผู้ชมแคร์มากที่สุดคือตัวละคร
ไม่ได้สนใจความหวือหวา

1064
00:55:09,389 --> 00:55:13,560
แต่เป้าหมายสูงสุดคือ
การเอาทั้งสองอย่างมารวมกัน

1065
00:55:13,643 --> 00:55:17,689
อารมณ์กินใจ หวือหวาถึงใจ
ผสมผสานเข้าด้วยกัน

1066
00:55:17,772 --> 00:55:20,650
{\an8}(ห้ามกิน)

1067
00:55:20,734 --> 00:55:25,363
{\an8}(นอกอาคาร ห้องแล็บฮอว์กินส์ หลังคา)

1068
00:55:31,661 --> 00:55:32,996
{\an8}(อเล็กซ์ เชอร์ร็อด
หัวหน้าประติมากร)

1069
00:55:33,079 --> 00:55:37,292
{\an8}หน้าที่ของเราในฐานะประติมากรมันแจ๋ว
ตรงที่เราได้ใช้สมองทั้งสองซีก

1070
00:55:38,668 --> 00:55:41,796
เราได้สร้างสรรค์สิ่งที่อ่อนช้อย

1071
00:55:41,880 --> 00:55:45,300
และสร้างภาพที่ตัดกันอย่างงดงาม

1072
00:55:45,383 --> 00:55:48,178
แต่ก็ยังต้องคํานึงถึง

1073
00:55:48,261 --> 00:55:52,098
โครงสร้างหรือสิ่งที่ใช้ได้จริง เคลื่อนไหวได้

1074
00:55:53,892 --> 00:55:58,396
สิ่งที่เราสร้างมีจุดมุ่งหมาย
มีเจตนา มีชีวิตของมัน

1075
00:56:03,151 --> 00:56:05,945
เราเคยทํามาแล้วหลายซีรีส์

1076
00:56:06,029 --> 00:56:07,947
{\an8}ที่ประติมากรได้ทําแค่ฉากถ้ํา...

1077
00:56:08,031 --> 00:56:09,657
{\an8}(เมลิสซ่า แวน แซนท์
คนคุมทีมประติมากร)

1078
00:56:09,741 --> 00:56:12,243
{\an8}พอมาดูซีรีส์อย่างสเตรนเจอร์ ธิงส์ก็คิดว่า

1079
00:56:12,327 --> 00:56:14,871
"พวกนี้ได้ปั้นฉากเจ๋งๆ เยอะเลย"

1080
00:56:14,954 --> 00:56:16,331
"อยากไปทําด้วยจัง"

1081
00:56:16,414 --> 00:56:18,041
{\an8}(ในอาคาร ต้นไม้อเวจี)

1082
00:56:18,124 --> 00:56:22,670
{\an8}เป้าหมายเบื้องต้นของฉันคืออยากทําเสา
ให้ได้ 12 ต้นภายในสิ้นเดือนกรกฎาคม

1083
00:56:23,296 --> 00:56:27,300
{\an8}(แมตต์ มัตสึบาระ
ประติมากร)

1084
00:56:33,723 --> 00:56:37,143
ฌอนชอบแบบนี้ เขาชอบเทกซ์เจอร์แบบนี้

1085
00:56:37,227 --> 00:56:39,187
ถ้ายิ่งใหญ่และเด่นก็ยิ่งดี

1086
00:56:39,270 --> 00:56:42,399
ให้รายละเอียดแทบเหมือนหนังมังกร

1087
00:56:47,278 --> 00:56:49,280
{\an8}(เว็คนา 2.0 ทดสอบ)

1088
00:56:49,364 --> 00:56:54,202
{\an8}เวลาสวมบทตัวละครที่มีความสุขเกินไป
ผมจะอึดอัดมากๆ

1089
00:56:57,956 --> 00:57:02,752
{\an8}เราต้องเข้าถึงตัวละครเราได้
และเราต้องเห็นใจเขาได้

1090
00:57:02,836 --> 00:57:04,629
ถึงจะสู้เพื่อตัวละครได้

1091
00:57:05,213 --> 00:57:06,840
และสวมบทเขาได้

1092
00:57:08,758 --> 00:57:11,261
แล้วถ้าทุ่มเทลงไปจริงๆ

1093
00:57:11,344 --> 00:57:14,305
ก็จะพบสัจธรรมที่ปลายทาง

1094
00:57:40,290 --> 00:57:44,669
มีคนมา เป็นไงบ้าง

1095
00:57:44,752 --> 00:57:45,753
สบายดี

1096
00:57:45,837 --> 00:57:47,172
ใช่เลย คิดว่าไง

1097
00:57:47,255 --> 00:57:48,756
- ดีนะ
- ใช่

1098
00:57:49,382 --> 00:57:51,551
ดัดง่ายมาก ดีเลย

1099
00:57:52,051 --> 00:57:53,052
ใช่

1100
00:57:54,262 --> 00:57:56,389
ขอดูสีหน้าหน่อย

1101
00:57:56,890 --> 00:57:57,932
ใช่

1102
00:58:01,769 --> 00:58:02,979
- ใช่
- ชิบเป๋ง

1103
00:58:04,147 --> 00:58:07,525
ไร้ที่ติ ยังไงก็เป็นเว็คนา
แต่แค่เป็นเว็คนา 2.0

1104
00:58:08,902 --> 00:58:10,570
- รู้สึกยังไง เจมี่
- ดี

1105
00:58:10,653 --> 00:58:14,949
รู้สึกเหมือนเดิม ผมรู้ว่า
ต้องใส่แค่ไหน ว่าต้องใส่...

1106
00:58:15,033 --> 00:58:16,784
- การเคลื่อนไหว
- แค่ไหน ใช่

1107
00:58:16,868 --> 00:58:20,330
สวยมากแบร์รี่ อยากได้ภาพโคลสอัพสวยๆ

1108
00:58:20,413 --> 00:58:21,748
{\an8}ส่วนใหญ่เราเคลือบเงา...

1109
00:58:21,831 --> 00:58:23,500
{\an8}(แบร์รี่ โกเวอร์
หัวหน้าแผนกแต่งหน้าเอฟเฟกต์)

1110
00:58:23,583 --> 00:58:26,503
{\an8}แต่เราพยายามเว้นตรงที่ดําเป็นถ่าน
ไว้ให้เป็นสีด้าน

1111
00:58:27,170 --> 00:58:29,631
มีผิวบางจุดที่มีแผลไหม้มากกว่า

1112
00:58:29,714 --> 00:58:31,799
แล้วในนั้นก็มีเลือดสด...

1113
00:58:31,883 --> 00:58:34,594
ใช่ ทําดีมาก

1114
00:58:36,304 --> 00:58:38,223
เมื่อคืนผมมีไอเดียเด็ดด้วยนะ

1115
00:58:38,306 --> 00:58:41,100
ผมว่าที่มันน่าสนใจมากก็คือ

1116
00:58:41,851 --> 00:58:44,437
ในจิตเขา เขาเลือกกลับบ้าน

1117
00:58:44,521 --> 00:58:48,024
เขาจะไปไหนก็ได้
เขาเลือกได้ จะอยู่ที่ไหนก็ได้ใช่ไหมล่ะ

1118
00:58:48,107 --> 00:58:49,943
- ใช่
- เขาตัดสินใจกลับไปที่บ้าน

1119
00:58:50,026 --> 00:58:53,488
แล้วก็ไปอยู่ในบ้านหลังเดิม
คล้ายว่ามันกลายเป็น...

1120
00:58:54,072 --> 00:58:57,325
ภาพที่สมบูรณ์แบบว่าเขาอยากให้
บ้านเป็นแบบไหน โดยที่มันไม่เคยเป็นมาก่อน

1121
00:58:57,408 --> 00:58:59,327
- ไอเดียดี
- ทําให้เขามีความเป็นมนุษย์มาก

1122
00:58:59,410 --> 00:59:02,413
ใช่ และสิ่งที่อยากให้พ่อเป็น
แล้วก็... ใช่

1123
00:59:02,497 --> 00:59:05,291
ใช่ แล้วนี่เป็น... ผมไม่เคยมีเพื่อน

1124
00:59:05,375 --> 00:59:08,086
- มีแค่แพตตี้ที่ทําดีด้วย
- ใช่

1125
00:59:09,754 --> 00:59:12,632
ดีเลย เป็นวิธีการคิด... ชอบมาก

1126
00:59:12,715 --> 00:59:16,844
มันคือความจริงใช่ไหมล่ะ มันรู้สึก... สมจริงขึ้น

1127
00:59:16,928 --> 00:59:18,555
- เศร้าด้วย
- และเศร้า

1128
00:59:19,222 --> 00:59:22,058
และทําให้มันมีจุดประสงค์ ซึ่งน่ารักดี

1129
00:59:23,685 --> 00:59:28,147
ซีซั่นสี่ ตอนที่เว็คนาโผล่มาเป็นวายร้ายของเรา

1130
00:59:28,231 --> 00:59:29,774
(ไมเคิล มาเฮอร์
ผู้กํากับศิลป์ VFX)

1131
00:59:29,857 --> 00:59:32,902
สองพี่น้องหันมาขอให้ผมดีไซน์ปีศาจตัวนั้น

1132
00:59:33,695 --> 00:59:38,366
เราน่าจะคัดกันอยู่เป็นร้อยลุคได้มั้ง

1133
00:59:38,449 --> 00:59:43,413
ตั้งแต่ลุคที่ใส่เสื้อผ้าเต็มตัว ใส่ผ้าคลุม

1134
00:59:43,496 --> 00:59:46,457
ไปจนถึงลุคที่ดูติดโรคร้าย

1135
00:59:46,541 --> 00:59:50,712
และสุดท้ายเราก็ใช้เถาวัลย์
เป็นเสมือนโรคให้ตัวละคร

1136
00:59:50,795 --> 00:59:52,505
ซึ่งดีไซน์นั้นใช่เลย

1137
00:59:53,923 --> 00:59:56,676
แม็คซีในตอนที่สี่ ลําดับฉากนั้น

1138
00:59:56,759 --> 01:00:00,263
ที่เว็คนาออกมาจากประตู
ผมว่ามันจะติดตรึงใจผู้ชมมาก

1139
01:00:02,557 --> 01:00:06,728
พี่น้องดัฟเฟอร์ชอบให้เคลื่อนกล้อง
ในแบบที่สื่ออารมณ์

1140
01:00:06,811 --> 01:00:10,940
{\an8}แทบไม่มีซีนไหนเลยที่ไม่มีองค์ประกอบ

1141
01:00:11,024 --> 01:00:15,445
{\an8}ที่ทะเยอทะยานหรือท้าทาย
ซึ่งเราต้องวางแผนกันล่วงหน้า

1142
01:00:16,571 --> 01:00:18,906
เราชอบให้กล้องเข้าไปถ่ายตัวละครใกล้ๆ

1143
01:00:18,990 --> 01:00:22,076
เพราะจะให้ความรู้สึกใกล้ชิด

1144
01:00:22,660 --> 01:00:27,040
ปกติเราชอบระยะเมตรถึงเมตรครึ่ง

1145
01:00:27,123 --> 01:00:29,125
คล้ายๆ กับเวลาคุยกัน

1146
01:00:29,208 --> 01:00:32,545
แต่มันก็จะทําให้ต้องใช้เลนส์ที่ไวด์ขึ้นเล็กน้อย

1147
01:00:32,629 --> 01:00:34,422
จะได้ไม่เห็นแค่นี้ตลอด

1148
01:00:34,505 --> 01:00:36,674
ดังนั้นก็จะเห็นฉากหลังมากขึ้นด้วย

1149
01:00:37,592 --> 01:00:42,639
สําหรับศึกที่แม็คซี เรายกระดับมันไปอีกขั้น

1150
01:00:42,722 --> 01:00:44,682
แล้วใช้เลนส์ 18 มม.

1151
01:00:44,766 --> 01:00:46,851
มันทําให้เราใกล้ตัวละครมากขึ้น

1152
01:00:46,934 --> 01:00:50,271
แต่ก็จะเข้าใจบรรยากาศรอบๆ ไปพร้อมๆ กัน

1153
01:00:50,355 --> 01:00:53,024
ขอเดินดูพื้นที่นี้ด้วยกันหน่อยได้ไหม

1154
01:00:53,107 --> 01:00:54,067
ได้เลย

1155
01:00:55,026 --> 01:00:57,737
{\an8}(นิค มุลเลอร์
ช่างกล้อง "A"/สเตดิแคม)

1156
01:00:57,820 --> 01:00:59,030
{\an8}ผมไปหาฮิโระ

1157
01:00:59,113 --> 01:01:02,241
เพื่อทําความเข้าใจการกํากับท่าที่เขาออกแบบ

1158
01:01:02,325 --> 01:01:04,994
ผมจะได้เอาไปท่องจําล่วงหน้า

1159
01:01:08,373 --> 01:01:11,125
ต้องทํายังไงถึงจะเคลื่อนกล้องผ่านพื้นที่ต่างๆ

1160
01:01:11,209 --> 01:01:15,880
โดยที่ไม่ให้กล้องสะเทือน
และให้ภาพออกมาสมบูรณ์แบบ

1161
01:01:15,963 --> 01:01:19,717
เพราะสองพี่น้องอยากให้
กล้องเคลื่อนเป๊ะทุกๆ เทค

1162
01:01:20,426 --> 01:01:22,679
ตรงนี้มียาม "เฮ้ย มานี่"

1163
01:01:22,762 --> 01:01:24,555
ตูม โดนสอยร่วง

1164
01:01:24,639 --> 01:01:26,516
แล้วเราก็จะขึ้นเนิน...

1165
01:01:27,767 --> 01:01:31,145
ตอนเป็นเด็ก ผมเคยเป็นนักเต้น

1166
01:01:31,229 --> 01:01:36,401
ดังนั้นผมรู้ว่าผมต้องเตรียมตัวทั้งกายและใจ

1167
01:01:36,484 --> 01:01:38,277
อ้อมมาหลังรถฮัมวี่

1168
01:01:40,321 --> 01:01:41,531
ออกมาดู...

1169
01:01:42,240 --> 01:01:43,533
แล้วก็...

1170
01:01:45,159 --> 01:01:47,120
สุดท้ายแล้วมันก็เหมือนท่าเต้น

1171
01:01:47,203 --> 01:01:51,416
ถ้าคู่เต้นเราเป็นนักแสดง
เราก็ต้องคาดการณ์ท่วงท่าของเขา

1172
01:01:52,834 --> 01:01:54,001
โอเค

1173
01:01:54,794 --> 01:01:56,045
โหไอ้น้อง

1174
01:01:57,547 --> 01:01:59,424
แจ๋ว โอเค

1175
01:02:03,177 --> 01:02:06,139
ผมต้องเริ่มทําความเข้าใจว่า

1176
01:02:06,222 --> 01:02:09,642
ช่วงซ้อมจะเป็นยังไงในพื้นที่แม็คซี

1177
01:02:11,227 --> 01:02:14,480
เรามีนักแสดงผาดโผนไม่พอจริงๆ

1178
01:02:14,981 --> 01:02:16,607
- มันอลังการ ซีนนี้ใหญ่
- ใช่

1179
01:02:16,691 --> 01:02:20,737
ผมไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเรา...
ว่าผมหาคนมาเยอะขนาดนั้นได้ไหม

1180
01:02:20,820 --> 01:02:25,283
{\an8}ตัวประกอบทหาร 75 คน
แล้วก็นักแสดงผาดโผน 50 คน ใช่ บ้าไปแล้ว

1181
01:02:25,366 --> 01:02:26,701
{\an8}(เดนิส เกรกาเรค
ประชาสัมพันธ์กองถ่าย)

1182
01:02:27,577 --> 01:02:30,079
ฉากนี้แพงที่สุดที่เราเคยถ่ายทําใช่ไหมนะ

1183
01:02:34,417 --> 01:02:36,043
แอ็คชั่น เข้ากอง!

1184
01:02:39,255 --> 01:02:42,133
โดด พร้อม ไป

1185
01:02:42,216 --> 01:02:44,677
มีกลุ่มคนที่มาจากไหนไม่รู้

1186
01:02:44,761 --> 01:02:46,429
แล้วก็เหมือนยืนรออะไรอยู่

1187
01:02:46,512 --> 01:02:48,389
เราอยากหาอะไรมาให้พวกเขาวิ่งผ่าน

1188
01:02:48,473 --> 01:02:50,683
ผมว่าน่าจะ... อาจจะรถห้าตัน

1189
01:02:53,186 --> 01:02:58,274
เราจะเรียกทีมเทคนิคพิเศษ
มาดูงานซ้อมด้วยรึเปล่า

1190
01:02:58,357 --> 01:02:59,692
อือ เรียกมาสิ

1191
01:03:02,320 --> 01:03:04,947
{\an8}เราอยากจะทําให้ถึงขั้นซ้อมจริง...

1192
01:03:05,031 --> 01:03:06,574
{\an8}(เดวิด แชมเปี้ยน
ผู้ช่วยผู้กํากับ 1 หน่วย 2)

1193
01:03:06,657 --> 01:03:10,411
จัดองค์ประกอบทุกอย่างให้เข้าที่
เราจะได้อยู่ในสภาพพร้อมที่สุด

1194
01:03:10,495 --> 01:03:13,164
สําหรับตอนหน่วยหลักเข้ามา
อีกสองสัปดาห์หลังจากนี้

1195
01:03:13,247 --> 01:03:15,708
เริ่มเคลียร์ไปด้านหลังเลย
ขอบคุณ เราจะซ้อมกันแล้ว

1196
01:03:15,792 --> 01:03:16,876
- หนักไหม
- หนักสิ

1197
01:03:16,959 --> 01:03:18,503
- แจ๋วอ่ะ
- ให้ตาย!

1198
01:03:21,547 --> 01:03:23,049
ถอยไป

1199
01:03:25,301 --> 01:03:26,427
ดีแล้ว

1200
01:03:28,971 --> 01:03:30,473
เป็นไงเพื่อน สบายดีนะ

1201
01:03:30,556 --> 01:03:33,851
เห็นพวกเด็กๆ รึเปล่า

1202
01:03:37,396 --> 01:03:39,148
- ดูดีนะ
- ใช่

1203
01:03:39,816 --> 01:03:44,529
รู้สึกเหมือนเราน่าจะ
แผ่อันนั้นไปทางนั้นอีกหน่อยได้นะ

1204
01:03:44,612 --> 01:03:45,446
- ได้
- เนอะ

1205
01:03:52,453 --> 01:03:54,539
"บทที่สี่: พ่อมด"

1206
01:03:55,540 --> 01:03:59,210
จู่ๆ แผ่นเหล็กก็เด้งขึ้นพร้อมเสียงดังกึกก้อง

1207
01:03:59,293 --> 01:04:00,795
ทหารจ่อปืนไรเฟิลรอ

1208
01:04:02,380 --> 01:04:04,757
ไรเฟิลพร้อม เข้าที่กันด้วย!

1209
01:04:06,050 --> 01:04:08,928
เราไม่เคยทําฉากที่ซับซ้อนแบบนี้มาก่อน

1210
01:04:09,011 --> 01:04:12,431
และก็ไม่เคยเอาคนเยอะขนาดนี้
มาเข้าถ่ายลําดับซีนพร้อมกัน

1211
01:04:12,515 --> 01:04:14,016
เราอยากให้มันน่าประทับใจ

1212
01:04:14,100 --> 01:04:18,729
แต่ผมว่าเราประมาทไปหน่อย
ไม่นึกว่ามันจะซับซ้อนขนาดนี้

1213
01:04:18,813 --> 01:04:21,065
เดโมตัวสุดท้าย พอมันมาถึงที่นี่

1214
01:04:21,148 --> 01:04:23,109
มันจะโดดมาจากตรงนั้นแล้วเหยียบยามเละ

1215
01:04:23,192 --> 01:04:25,611
พอคนนั้นเละแล้ว เด็กๆ วิ่งไปทางนี้

1216
01:04:25,695 --> 01:04:27,280
ตรงนั้นมีเดโม ตรงนี้มีเดโม

1217
01:04:27,363 --> 01:04:29,490
พอเดโมตัวนี้จัดการทหารพวกนี้หมด

1218
01:04:29,574 --> 01:04:30,825
กลุ่มเด็กหยุดตรงนี้นะ

1219
01:04:30,908 --> 01:04:34,078
รามิเรซจะวิ่งผ่านไป ถึงค่อยเข้าบท "โอเค"

1220
01:04:34,161 --> 01:04:36,455
- เพราะต้องหาทางออกกันไง
- ใช่

1221
01:04:36,539 --> 01:04:38,499
- ไง เป็นไงกันบ้าง
- ไง

1222
01:04:38,583 --> 01:04:41,669
- โทษที เราบรีฟช่วงเริ่มต้นอยู่
- ดีเลย เยี่ยม

1223
01:04:41,752 --> 01:04:46,048
- แต่รบกวนไปช่วย...
- รู้แล้ว มัน... คือว่า...

1224
01:04:46,132 --> 01:04:48,509
ทีมเซ็ทอัพ ฟังทางนี้
เอ้า เข้าที่นะ

1225
01:04:48,593 --> 01:04:50,386
ทีมแรกดูอย่างเดียว ทางนี้

1226
01:04:50,469 --> 01:04:51,888
ซ้อมแล้วนะ!

1227
01:04:52,597 --> 01:04:56,017
ระวังนะทุกคน จานคาร์โล อลิสซ่า
ดูนักแสดงแทนไว้

1228
01:04:58,311 --> 01:05:01,188
โดด พร้อม และโดด!

1229
01:05:01,272 --> 01:05:02,273
ระวัง!

1230
01:05:02,815 --> 01:05:04,483
นี่เป็นลําดับซีนที่หินมาก

1231
01:05:04,567 --> 01:05:10,156
เป็นการเอาวันเทคห้าช็อต
มารวมกันให้ดูเหมือนลองเทคหนึ่งช็อต

1232
01:05:10,239 --> 01:05:12,450
กลับออกไป แล้วก็ไปเลย

1233
01:05:12,533 --> 01:05:16,454
ผมว่าวันเทคมันสะกดสายตาคนดูดีนะ

1234
01:05:16,537 --> 01:05:19,749
ทําให้ตึงเครียดสุดๆ
เพราะเราลุ้นแบบเกาะติดตัวละคร

1235
01:05:19,832 --> 01:05:21,959
ไม่มีที่ให้หลบ ไม่มีการตัดไปฉากอื่น

1236
01:05:22,043 --> 01:05:24,837
เราต้องดูเหตุการณ์ทั้งหมดต่อหน้าต่อตา

1237
01:05:24,921 --> 01:05:26,339
ถ้าไม่ต้องอยู่ตรงนี้ ออกไปด้วย

1238
01:05:26,422 --> 01:05:28,382
เราจะซ้อมทีมแรกยกชุด

1239
01:05:28,466 --> 01:05:30,760
ถ้าไม่จําเป็นต้องอยู่ตรงนี้ กรุณาไปให้พ้น

1240
01:05:30,843 --> 01:05:32,803
ตรงนี้มีคนเยอะเกินไปอยู่แล้ว

1241
01:05:32,887 --> 01:05:35,765
เตรียมตัว และจัสติน

1242
01:05:36,682 --> 01:05:37,642
โดด!

1243
01:05:38,559 --> 01:05:41,270
นี่กําลังไม่มั่นใจบทนี้

1244
01:05:41,354 --> 01:05:47,026
ว่ามัน... ตอนที่ทําพรีวิชวลเราไม่ได้ลงลึก
แต่เราไม่ได้ปักใจจะเอาให้เหมือนพรีวิชวล

1245
01:05:47,109 --> 01:05:50,112
เพราะนายต้องมีโมเมนต์กับเด็กๆ

1246
01:05:50,196 --> 01:05:53,282
ฉันอยากลองแบบที่เราคิดไว้ก่อน
ซึ่งก็คือตรงนี้

1247
01:05:53,366 --> 01:05:54,617
เข้ากอง!

1248
01:05:54,700 --> 01:05:57,495
เราจะออกไปจากที่นี่กัน
อยู่ใกล้กันไว้ มองพื้น เข้าใจไหม

1249
01:05:57,578 --> 01:06:00,331
- อสูรเดโม!
- พร้อม สาม สอง หนึ่ง ไป!

1250
01:06:01,248 --> 01:06:02,166
หมอบ!

1251
01:06:03,417 --> 01:06:07,171
ตัวละครของผมต้องช่วยให้
เด็กๆ ไม่ตาย หวังว่านะ ซึ่งสนุกดี

1252
01:06:07,922 --> 01:06:09,840
ไมค์ได้เป็นผู้นํา

1253
01:06:09,924 --> 01:06:12,218
เราไม่ได้เห็นภาพนั้นมานานแล้ว

1254
01:06:13,302 --> 01:06:15,429
ฟังฉันนะ จับตาดูฉันไว้!

1255
01:06:17,056 --> 01:06:18,182
เลียนแบบเก่งอ่ะ

1256
01:06:18,265 --> 01:06:20,559
ขอบใจ น่าจะไปเป็นนักแสดงเนอะ

1257
01:06:20,643 --> 01:06:22,311
จงภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น

1258
01:06:22,395 --> 01:06:24,355
ฉัน... ขอบใจนะ

1259
01:06:24,855 --> 01:06:26,941
พร้อมและแอ็คชั่น!

1260
01:06:31,570 --> 01:06:35,241
เราต้องรีบหนีกันนะ
อยู่ใกล้กันไว้ มองฉันไว้ เข้าใจไหม

1261
01:06:35,324 --> 01:06:38,035
- เดโม
- สาม สอง หนึ่ง ไป!

1262
01:06:38,577 --> 01:06:40,079
- หมอบ!
- ระวัง!

1263
01:06:40,162 --> 01:06:42,790
ทางนั้นรู้สึกโล่งๆ ไปนะ

1264
01:06:43,708 --> 01:06:44,959
อุ๊ย

1265
01:06:45,042 --> 01:06:45,960
คัท

1266
01:06:46,043 --> 01:06:49,422
มีใครมาคุยด้วยเรื่องให้หันกลับไปยัง

1267
01:06:49,505 --> 01:06:50,381
มี

1268
01:06:50,464 --> 01:06:51,674
อสูรเต็มไปหมด คนยิงปืน

1269
01:06:51,757 --> 01:06:54,677
ตอนถ่ายไม่ได้ยินหรอก
แต่ให้จินตนาการว่ามีเสียงตูมตามเต็มไปหมด

1270
01:06:54,760 --> 01:06:55,761
{\an8}โกลาหล

1271
01:06:55,845 --> 01:06:57,888
{\an8}ทหารตะโกน กรีดร้อง นู่นนี่นั่น

1272
01:06:57,972 --> 01:06:59,306
{\an8}(เจค คอนเนลลี่
เดเร็ค เทิร์นโบว์)

1273
01:07:00,182 --> 01:07:01,559
เธออยู่ในเขตรบกัน

1274
01:07:01,642 --> 01:07:04,353
หมอนั่นไปเดินเล่นอะไรตรงนั้น

1275
01:07:04,437 --> 01:07:06,689
พวกเขากําลังเฝ้าดูเดโมที่เรามองไม่เห็น

1276
01:07:08,357 --> 01:07:12,278
ให้ตาย คือก็ดีกว่าเก่านะ
ทุกคนคิดว่าไงกัน

1277
01:07:12,778 --> 01:07:15,031
ผมว่าดีกว่านี้ได้อีก

1278
01:07:16,282 --> 01:07:18,409
ถอยกลับมาตรงที่โล่งๆ นี่ซิ

1279
01:07:18,492 --> 01:07:20,995
รู้สึกเหมือนต้องวาดคนเข้าไป

1280
01:07:22,038 --> 01:07:23,664
มันโล่งโจ้งเลย

1281
01:07:23,748 --> 01:07:25,958
ก็ตรงนั้นมีเดโมกอร์กอนอยู่ด้วย

1282
01:07:27,585 --> 01:07:30,713
แล้วมันจะไปทางนั้น ตรงนั้นเหรอ

1283
01:07:30,796 --> 01:07:32,715
แล้วผมจะพูดว่าพร้อม แล้วก็อยู่ตรงนี้

1284
01:07:32,798 --> 01:07:34,925
ยืนไว้ แล้วผมจะอ้อมมาข้างหลังตรงนี้นะ

1285
01:07:35,009 --> 01:07:37,303
พร้อมและแอ็คชั่น!

1286
01:07:37,386 --> 01:07:40,347
- สาม สอง หนึ่ง...
- และแอ็คชั่น

1287
01:07:41,223 --> 01:07:42,433
หยุด

1288
01:07:42,516 --> 01:07:43,517
กําลังรีเซ็ต!

1289
01:07:43,601 --> 01:07:44,977
- นี่ฮิโระ
- ว่าไง

1290
01:07:45,061 --> 01:07:47,563
รอบสองที่ดึงมันช้าไป

1291
01:07:47,646 --> 01:07:49,315
- งั้นจะดึงเร็วขึ้น
- เจ๋ง ขอบคุณ

1292
01:07:49,398 --> 01:07:50,232
ได้อยู่แล้ว

1293
01:07:50,316 --> 01:07:51,859
พร้อมและแอ็คชั่น!

1294
01:07:51,942 --> 01:07:53,861
- สาม สอง หนึ่ง ไป!
- อะไร ไม่ เฮ้ย!

1295
01:07:53,944 --> 01:07:55,279
แอ็คชั่น

1296
01:07:56,238 --> 01:07:58,616
- คัทๆ คัท
- คัท

1297
01:07:59,283 --> 01:08:00,367
กําลังถ่าย

1298
01:08:00,451 --> 01:08:01,619
เทคแปด

1299
01:08:01,702 --> 01:08:04,747
เพื่อน นี่มันจะนานกว่าเมื่อคืนไม่ได้นะ

1300
01:08:04,830 --> 01:08:06,999
- ทิวดอร์จะสั่งแอ็คชั่น
- ใช่

1301
01:08:07,083 --> 01:08:09,376
ฉันจะสั่ง สาม สอง หนึ่ง ไป

1302
01:08:09,460 --> 01:08:11,712
อยากให้ตอบโต้ แต่ก็ต้องเร็วด้วย

1303
01:08:13,464 --> 01:08:15,466
เอาละ เริ่มกันเลย กล้องประจําที่

1304
01:08:15,549 --> 01:08:18,469
- เราเจอปัญหาอื่น...
- ใช่

1305
01:08:18,552 --> 01:08:22,473
เราน่าจะแก้ปัญหาทั้งหมด
ที่เราก่อไว้ได้แล้ว มาลุยกันนะทุกคน

1306
01:08:26,060 --> 01:08:29,688
โอเค ร้านเรดิโอแช็ค
ถ้าเราซอยเท้า ฉันว่ามีโอกาสรอด

1307
01:08:29,772 --> 01:08:32,608
แล้วมุดอุโมงค์หนีออกไปจากที่นี่ โอเคนะ

1308
01:08:32,691 --> 01:08:36,028
ไม่รู้ว่ามันจริงจังเท่ากับอีกเทคนึงไหม แปดน่ะ

1309
01:08:37,738 --> 01:08:39,323
บางอย่างมันรู้สึก...

1310
01:08:39,406 --> 01:08:42,409
มีชีวิตชีวา หรือนี่พวกเราเบื่อกันแล้วนะ

1311
01:08:42,493 --> 01:08:44,036
นั่นเทคสิบไหม

1312
01:08:44,120 --> 01:08:45,204
- เทคแปด
- แปดเหรอ

1313
01:08:45,287 --> 01:08:47,289
- ยังแปดอยู่
- นี่เทคแปด

1314
01:08:47,373 --> 01:08:50,417
- หยุด!
- เรายอมที่มันสะดุดตรงนั้นนิดนึงดีกว่า

1315
01:08:50,918 --> 01:08:53,045
- ค่อยไปปรับให้เนียน
- ใช่

1316
01:08:53,129 --> 01:08:54,880
- ดูแทบไม่ออก
- โอเค

1317
01:08:55,381 --> 01:08:57,800
- คิดว่าแปดดีที่สุดแล้วเหรอ
- แปดดีสุดแล้ว

1318
01:08:57,883 --> 01:09:00,636
ผมว่าตอนที่แสดงอยู่
พวกเราทุกคนก็คิดว่าเทคแปดดีที่สุดแล้ว

1319
01:09:00,719 --> 01:09:03,097
มันเป็นลําดับซีนที่ถ้าอ่านในกระดาษ

1320
01:09:03,180 --> 01:09:06,016
ใจจะคิดเลยว่า "แย่แล้ว ทําไม่ได้หรอก"

1321
01:09:06,100 --> 01:09:07,601
แต่เราทําสําเร็จ

1322
01:09:12,106 --> 01:09:16,068
รู้สึกว่าหน้าที่เรากึ่งนึง
คือเรียนวิชาโทสาขาอุตุนิยมวิทยา

1323
01:09:16,152 --> 01:09:17,403
{\an8}(เอเจ บรูโน่)

1324
01:09:17,486 --> 01:09:18,696
{\an8}เราอาจโชคดี

1325
01:09:18,779 --> 01:09:20,072
{\an8}(ผู้ช่วยผู้กํากับลําดับที่ 2 คนที่ 2)

1326
01:09:20,197 --> 01:09:22,199
- อืม มันเลี่ยงไม่ได้
- ใช่

1327
01:09:22,950 --> 01:09:26,579
เพราะงั้นเราให้พวกเขามาทดลองซีนกันเลยก็ได้

1328
01:09:27,288 --> 01:09:30,583
นี่ไมค์ พานักแสดงไปที่ 14-15 เลยนะ

1329
01:09:30,666 --> 01:09:31,917
เอาละ นักแสดงผาดโผน

1330
01:09:32,001 --> 01:09:35,129
เราจะเริ่มพาทุกคนไป
ที่เขตกักกันเวลา 14-15 กันนะ

1331
01:09:54,607 --> 01:09:55,649
แย่แล้ว

1332
01:09:58,861 --> 01:10:00,154
สภาพอากาศนี่บ้าไปแล้ว

1333
01:10:00,237 --> 01:10:02,198
บ้ามากๆ

1334
01:10:02,281 --> 01:10:05,868
สิบคืนที่ผ่านมา ฟ้าผ่าไปแล้วเก้าคืน

1335
01:10:05,951 --> 01:10:09,622
ใช่ วันพุธน่าจะเป็นวันเดียวที่อากาศดี

1336
01:10:09,705 --> 01:10:10,581
อากาศดี ใช่

1337
01:10:28,891 --> 01:10:30,893
แล้วอยากจะยกพวกนั้นยังไงดี

1338
01:10:32,186 --> 01:10:33,854
ใช้มือข้างเดียว

1339
01:10:33,938 --> 01:10:35,439
และแอ็คชั่น

1340
01:10:38,275 --> 01:10:41,237
และสาม สอง หนึ่ง ไป

1341
01:10:41,820 --> 01:10:42,905
และปล่อย

1342
01:10:44,823 --> 01:10:46,116
ใช่ ใช้ได้เลย

1343
01:10:46,200 --> 01:10:47,076
โอเค คัท

1344
01:10:47,159 --> 01:10:48,244
ไม่เลว

1345
01:10:50,704 --> 01:10:54,250
อืม มันกําลังโจมตีอสูรเดโม
คุณเห็นเขา

1346
01:10:55,167 --> 01:10:57,920
แล้วก็เริ่มเดินมาทางนี้

1347
01:11:05,094 --> 01:11:06,095
ฉิบหาย

1348
01:11:07,346 --> 01:11:09,139
- เลือดสูบฉีดไม่เลิก
- ใช่

1349
01:11:09,223 --> 01:11:12,810
เพราะเรามาทําเรื่องเจ๋งๆ ที่นี่กันทุกคืน

1350
01:11:12,893 --> 01:11:16,230
- ต่อๆ กันไม่หยุด
- ฉากแอ็คชั่นอลัง ใช่

1351
01:11:16,313 --> 01:11:18,232
ไม่มีเวลาจะผ่อนคลายเลย

1352
01:11:20,985 --> 01:11:24,280
เอาละ ไฟจะมาแล้วนะ
ใกล้เสร็จแล้ว ขอบคุณ

1353
01:11:24,363 --> 01:11:26,782
พร้อมและแอ็คชั่น

1354
01:11:38,335 --> 01:11:39,378
โอเค คัท

1355
01:11:39,962 --> 01:11:41,088
- กําลังคัท เซฟไว้
- คัท

1356
01:11:45,301 --> 01:11:48,762
ปีนี้มีหลายอย่างที่ผมไม่เคยทํามาก่อน

1357
01:11:48,846 --> 01:11:50,639
ในฐานะนักแสดง หรือในบทนี้

1358
01:11:51,473 --> 01:11:54,768
วิลเป็นคนอ่อนแอของแก๊งเสมอมา

1359
01:11:54,852 --> 01:11:59,023
ใครๆ ก็ล้อเลียนเขา
และเขารู้สึกแปลกแยกมาตลอด

1360
01:11:59,106 --> 01:12:03,736
แต่ในซีซั่นนี้เขาสามารถสู้สัตว์ประหลาด

1361
01:12:03,819 --> 01:12:08,198
แล้วก็ยังสู้ความคิดลบ
ฟันฝ่าอุปสรรคในตัวและยอมรับเพศวิถีตัวเอง

1362
01:12:08,699 --> 01:12:11,201
เขากลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่

1363
01:12:15,622 --> 01:12:17,833
ซีซั่นนี้ผมรู้สึกใกล้ชิดเว็คนามากขึ้น

1364
01:12:18,584 --> 01:12:20,252
เพราะรู้มากขึ้น

1365
01:12:20,961 --> 01:12:25,299
ทําให้สามารถ... อัญเชิญองค์

1366
01:12:25,382 --> 01:12:32,056
และเข้าถึงตัวละครได้ง่ายขึ้น
มันทรงพลังมากขึ้น

1367
01:12:38,020 --> 01:12:39,605
ผมอธิบายให้โนอาห์ฟังว่า

1368
01:12:39,688 --> 01:12:44,651
เราสามารถมีช่วงเวลางดงาม
ที่ที่เราก้าวออกมานอกตัวเอง

1369
01:12:45,736 --> 01:12:48,030
โดยไม่ต้องฝืน ไม่ต้องพยายาม

1370
01:12:48,864 --> 01:12:51,283
ไม่ต้องไปเค้นมัน

1371
01:12:52,326 --> 01:12:56,080
แล้วก็จะรู้สึกได้ว่าเรากลายเป็นทางผ่านมัน

1372
01:13:01,460 --> 01:13:02,711
ผ่านมาตั้งหลายปี

1373
01:13:02,795 --> 01:13:06,799
ในที่สุดเขาก็ได้มีโมเมนต์ที่เขาก้าวข้ามอุปสรรค

1374
01:13:07,508 --> 01:13:12,930
เขาเข้าถึงพลังนี้ได้
เพราะความรักที่มีให้กับคนรอบข้าง

1375
01:13:13,013 --> 01:13:17,226
ไม่รู้สิ ผมว่าเขาเขียนบทมาเจ๋งมากเลย

1376
01:13:18,560 --> 01:13:21,897
เว็คนาลดมือและวิลหล่นลงมา
ในท่าคลานเข่า

1377
01:13:21,980 --> 01:13:24,858
ขณะที่วิลเฮือกหายใจ
ตัวซีดสั่นเทาด้วยความตกใจ

1378
01:13:24,942 --> 01:13:26,026
เว็คนาเดินจากไป

1379
01:13:26,110 --> 01:13:29,905
เขาก้าวเข้าไปในประตูมิติ
และหายกลับเข้าไปในโลกกลับด้าน

1380
01:13:31,532 --> 01:13:33,992
วิลค่อยๆ ยกแขนขึ้น

1381
01:13:34,076 --> 01:13:37,204
และเดโมกอร์กอนทุกตัวลอยขึ้นจากพื้นพร้อมกัน

1382
01:13:38,080 --> 01:13:39,498
เขาเป็นคนทํา

1383
01:13:40,249 --> 01:13:42,668
ไมค์ ลูคัส และโรบินมองดูด้วยความตะลึง

1384
01:13:42,751 --> 01:13:45,879
ขณะที่สัตว์ประหลาดถูกสิ่งทรงพลังฆ่าตายสยอง

1385
01:13:47,256 --> 01:13:50,467
วิลล้มลงไปคุกเข่ากลางสมรภูมิที่ลุกโชน

1386
01:13:51,093 --> 01:13:52,511
ตาเขากลับมาเป็นปกติ

1387
01:13:52,594 --> 01:13:55,389
เพียงแต่ตอนนี้มันเผยให้เห็น
ความสงบและความแข็งแกร่งแบบใหม่

1388
01:13:56,306 --> 01:13:59,393
ตอนนี้เขาควบคุมเกมได้แล้ว เขาเป็นนักเวท

1389
01:14:12,156 --> 01:14:13,740
อันนี้ถ่ายเสร็จแล้ว

1390
01:14:15,701 --> 01:14:16,743
เรียบร้อย

1391
01:14:23,208 --> 01:14:28,380
- ตอนนี้ก็วันที่ 118 แล้วมั้งนะ
- 17

1392
01:14:28,464 --> 01:14:32,593
วันที่ 117 แปลว่ามาถึงครึ่งทางแล้ว

1393
01:14:33,802 --> 01:14:36,513
เราเหลือเวลาอีกแค่หกเดือน

1394
01:14:37,556 --> 01:14:38,849
{\an8}โพสต์อิตเยอะจริงไรจริง

1395
01:14:38,932 --> 01:14:40,934
{\an8}(แจ็คกี้ ดีกราฟ
รองโปรดิวเซอร์)

1396
01:14:41,018 --> 01:14:44,730
เราพยายามเอาซีซั่นที่เหลือเข้ามาไว้ในหัว

1397
01:14:44,813 --> 01:14:46,106
และทําความเข้าใจ

1398
01:14:47,024 --> 01:14:48,692
แต่เห็นบทแล้วใช่ไหม

1399
01:14:49,443 --> 01:14:51,487
ยัง ยังเลย

1400
01:14:52,821 --> 01:14:54,656
โอเค เรียงให้เลยละกัน

1401
01:14:54,740 --> 01:14:57,701
- ตอนที่หก สุสานโบสถ์
- สุสานโบสถ์

1402
01:14:57,784 --> 01:15:01,497
ภายในกระท่อมของฮ็อปเปอร์ หกกับเจ็ด

1403
01:15:01,580 --> 01:15:03,499
ภายในห้องสมุดฮอว์กินส์

1404
01:15:04,416 --> 01:15:06,001
บลูสกรีน ฮอลลี่ร่วงลงมา

1405
01:15:06,084 --> 01:15:08,295
เจ็ด เราอยู่ในบ้านครีล และหก...

1406
01:15:08,378 --> 01:15:12,633
ภายในสคว็อก เจ็ด
และภายในถ้ํา หก

1407
01:15:12,716 --> 01:15:15,886
วันพุธเราจะถ่ายบทที่แปด ถ้ํา

1408
01:15:15,969 --> 01:15:18,972
- ตอนที่แปดเป็นสีแดง
- น่าตื่นเต้นจัง ตอนที่แปด

1409
01:15:19,056 --> 01:15:20,933
แดงที่สื่อให้ตื่นตัวไว้

1410
01:15:21,683 --> 01:15:23,769
(นรกแดง) (ถ้ํา)

1411
01:15:24,353 --> 01:15:27,481
{\an8}(นอกอาคาร ถ้ํา)

1412
01:15:27,564 --> 01:15:28,982
{\an8}วันนี้เป็นวันที่น่าสนใจมาก

1413
01:15:29,066 --> 01:15:32,819
{\an8}เราจะถ่ายทําตอนที่แปด ซึ่งยังเขียนไม่เสร็จ

1414
01:15:32,903 --> 01:15:35,364
{\an8}สปอยล์ เพราะงั้นเราไม่รู้ด้วยซ้ํา
ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

1415
01:15:35,447 --> 01:15:36,740
{\an8}(มอนทานา มานิสคัลโก
ผู้ช่วยกองถ่าย)

1416
01:15:37,741 --> 01:15:41,245
ทุกคนในกองถ่ายเดินถือหน้าบทที่เป็นสีแดง

1417
01:15:42,412 --> 01:15:44,540
เราไม่อยากข้ามลําดับสตอรี่มากเกินไป

1418
01:15:44,623 --> 01:15:47,125
เพราะไม่งั้นนักแสดงจะสับสน
ว่าอยู่ตรงไหนของเรื่อง

1419
01:15:47,209 --> 01:15:50,087
พวกเขายังไม่พบเหตุการณ์
หรือเจออารมณ์ที่ต้องเจอ

1420
01:15:50,170 --> 01:15:56,301
แต่เราจําเป็นต้องถ่ายทําฉาก
ที่เป็นลุคฤดูร้อนของตอนที่แปดกันแล้ว

1421
01:15:56,385 --> 01:15:58,095
นี่ยังไม่เคยอ่านตอนแปดทั้งหมดเลย

1422
01:15:58,595 --> 01:16:00,264
แต่เรามาถ่ายทํากันเลย

1423
01:16:01,390 --> 01:16:03,600
เกิดมาไม่เคยทําแบบนี้มาก่อน

1424
01:16:05,394 --> 01:16:07,980
{\an8}(เด่นา กิ๊บสัน
หัวหน้าช่างทําผม)

1425
01:16:08,063 --> 01:16:10,566
รู้สึกแปลกมากที่โดดมาถ่ายตอนแปดเลย

1426
01:16:10,649 --> 01:16:11,692
เนอะ

1427
01:16:11,775 --> 01:16:12,693
ไม่ชอบเลย

1428
01:16:12,776 --> 01:16:16,905
- ไม่ชอบสักนิด ขอบอกกันตรงๆ
- แต่มันก็ต้องทําแหละนะ

1429
01:16:22,077 --> 01:16:24,621
เอาละ เตรียมพร้อมและแอ็คชั่น

1430
01:16:30,252 --> 01:16:32,421
เร็วเข้า เราต้องไปแล้ว เร็วสิ

1431
01:16:33,672 --> 01:16:35,591
- คัท
- คัท

1432
01:16:35,674 --> 01:16:38,051
- เอาอีกที เริ่ม
- โอเค ภาพมาแล้ว

1433
01:16:38,635 --> 01:16:39,803
เริ่มถ่ายทํา กําลังถ่ายทํา

1434
01:16:39,886 --> 01:16:41,305
- กําลังถ่าย
- กําลังถ่าย

1435
01:16:50,606 --> 01:16:51,815
ต้องง้างด้วย

1436
01:16:52,316 --> 01:16:54,192
อย่า ใกล้ไป๊

1437
01:16:57,738 --> 01:16:58,947
เดี๋ยวนะ อเวจีนี่คือ...

1438
01:16:59,489 --> 01:17:03,660
โทษที อเวจีมันเหมือน...
ฮิลลารี่ มีที่วาดไว้ไหม

1439
01:17:03,744 --> 01:17:06,705
นั่นฮอว์กินส์ นั่นโลกกลับด้าน

1440
01:17:06,788 --> 01:17:08,373
นั่นกําแพงเนื้อ

1441
01:17:08,457 --> 01:17:09,291
โห

1442
01:17:09,374 --> 01:17:12,169
แล้วตรงนี้ก็คืออเวจี อยู่บนนี้

1443
01:17:12,252 --> 01:17:14,963
อเวจีมัน... เดี๋ยวนะ โอเค แล้ว...

1444
01:17:15,047 --> 01:17:17,007
- มันเหมือนอยู่บนท้องฟ้า
- มันอยู่บนฟ้า

1445
01:17:17,090 --> 01:17:18,759
นี่มันอิงจาก...

1446
01:17:19,509 --> 01:17:20,886
ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์จริงเหรอ

1447
01:17:20,969 --> 01:17:22,554
ทุกอย่างอิงความจริงสุดๆ

1448
01:17:22,638 --> 01:17:24,222
ปรึกษาผู้รู้แล้วไรงี้เหรอ

1449
01:17:25,766 --> 01:17:28,018
พอพวกนายอ่านตอนแปด มันจะมีเหตุผลขึ้น

1450
01:17:28,101 --> 01:17:30,228
น่าจะยาวสัก 120 หน้า

1451
01:17:30,312 --> 01:17:31,563
หรือ 115

1452
01:17:31,647 --> 01:17:33,190
ไม่หรอก

1453
01:17:33,273 --> 01:17:35,359
โห ต้องตัดหน่อยนะ

1454
01:17:41,740 --> 01:17:44,826
เราโดนกดดันต่อเนื่อง

1455
01:17:44,910 --> 01:17:48,830
ทั้งจากฝ่ายผลิตกับ NETFLIX ให้ส่งตอนที่แปด

1456
01:17:50,040 --> 01:17:54,002
นี่เป็นสถานการณ์การเขียนบท
ที่โหดที่สุดที่เราเคยเจอ

1457
01:17:54,086 --> 01:17:58,048
ไม่ใช่แค่เพราะว่าเรากดดัน
เรื่องต้องเขียนบทให้ออกมาดีเท่านั้น

1458
01:17:58,131 --> 01:18:00,967
แต่เราไม่เคยโดนสายตาจับจ้องมากเท่านี้มาก่อน

1459
01:18:02,302 --> 01:18:05,764
เราใช้เวลาเขียนบทตอนเดียวนี้
กับทีมนักเขียนนานที่สุดเลย

1460
01:18:05,847 --> 01:18:07,474
เพราะต้องวิเคราะห์ทีละฉาก

1461
01:18:07,557 --> 01:18:09,685
แล้วดันให้มันดีที่สุดที่เป็นได้

1462
01:18:11,061 --> 01:18:13,689
แค่เราซื่อสัตย์และจริงใจกับซีรีส์

1463
01:18:13,772 --> 01:18:15,565
ที่ผ่านมาก็ใช้ได้แล้ว

1464
01:18:22,739 --> 01:18:25,784
"บทที่หก: กระชากจิตหนีตาย"

1465
01:18:25,867 --> 01:18:28,870
ตัดภาพแบบฮาร์คัทไปที่หัวแม็กซ์
ที่กําลังเด้งขึ้นลง

1466
01:18:28,954 --> 01:18:31,581
ลูคัสอุ้มเธอวิ่งลงไปตามทางเดิน

1467
01:18:31,665 --> 01:18:33,500
ลําโพงบูมบอกซ์แขวนห้อยจากไหล่

1468
01:18:34,000 --> 01:18:37,921
สงสารนะ ซีนนี้โหดมากแน่

1469
01:18:38,004 --> 01:18:41,299
เราจะมาเริ่มวันนี้ด้วยวันเทคที่ยาวและซับซ้อน

1470
01:18:41,383 --> 01:18:43,343
- ถ้าเหนื่อยขึ้นมา...
- จะบอก

1471
01:18:43,427 --> 01:18:44,678
- กําลังถ่าย
- เตรียมตัว

1472
01:18:44,761 --> 01:18:47,848
เตรียมตัวและ... ลิฟต์

1473
01:18:50,267 --> 01:18:52,561
บ่อยครั้งเมื่อเรากํากับ

1474
01:18:52,644 --> 01:18:56,898
เราจะมีหน้าที่ทําให้ของจริงออกมาดีกว่าบท

1475
01:18:57,399 --> 01:18:58,859
- ไปเร็ว
- ไป!

1476
01:18:58,942 --> 01:19:01,820
แต่บทพวกนี้ ตั้งแต่ต้นยันจบ

1477
01:19:01,903 --> 01:19:04,406
ตั้งแต่ปี 2014 ถึงปัจจุบัน

1478
01:19:04,489 --> 01:19:11,329
มันเขียนดีเว่อร์เสมอมา
จนผมมีหน้าที่แค่ต้องเคารพต้นฉบับ

1479
01:19:11,413 --> 01:19:12,998
- คัท
- คัทๆ คัท

1480
01:19:13,081 --> 01:19:15,041
เคเลบโคตรเก่ง

1481
01:19:15,625 --> 01:19:16,960
ไม่ง่ายเลยนะ

1482
01:19:18,211 --> 01:19:19,379
ดูตรงนั้น ตูม

1483
01:19:20,172 --> 01:19:21,506
เยี่ยมมาก

1484
01:19:22,090 --> 01:19:24,301
- กี่เทคนะ หกไหม
- หก

1485
01:19:24,384 --> 01:19:26,136
- ใช่
- ใช่แล้ว

1486
01:19:26,219 --> 01:19:28,054
- ได้แล้ว
- นี่อันที่หกนะ

1487
01:19:28,138 --> 01:19:31,933
รู้แล้วว่าต้องตัดต่อยังไง
ได้แล้ว เก่งมากทุกคน ทําดีมาก

1488
01:19:34,936 --> 01:19:37,063
ทุกซีรีส์จะมีจังหวะของมัน

1489
01:19:37,147 --> 01:19:39,065
- เหมือนคลื่นความถี่
- เขียวของเคเลบ

1490
01:19:39,149 --> 01:19:42,402
พออยู่ในซีน เราจะจับจังหวะได้เมื่อได้ลองจริง

1491
01:19:42,486 --> 01:19:45,113
มันจะมีเคมีที่นักแสดงช่วยดึงออกมา

1492
01:19:45,197 --> 01:19:47,491
หรือแม้แต่ผู้กํากับ ด้วยวิธีการกํากับเรา

1493
01:19:47,574 --> 01:19:51,495
ว่าต้องทําแบบนี้ ต้องอย่างนี้
แล้วนักแสดงถึงจะสร้างจังหวะนั้นขึ้นมา

1494
01:19:52,370 --> 01:19:55,248
- เราอยากได้ซีนนี้ไว้เลย
- อืม

1495
01:19:55,332 --> 01:19:57,250
จากนั้นมาถ่ายฉากระเบิดกัน

1496
01:19:59,586 --> 01:20:02,130
- อย่าลืมติดป้ายไว้นะ
- ติดแน่ ครับผม

1497
01:20:02,214 --> 01:20:06,343
ซูลู ถ้าจะขอให้หน้าต่าง
บานที่สี่แตกไปด้วยตอนนี้ยังทันไหม

1498
01:20:08,386 --> 01:20:09,387
{\an8}- ทันอยู่แล้ว
- รับทราบ

1499
01:20:09,471 --> 01:20:11,097
{\an8}(จอช "ซูลู" แมคลาเกลน
ผู้ช่วยผู้กํากับลําดับ 1)

1500
01:20:11,181 --> 01:20:12,057
{\an8}จัดให้

1501
01:20:13,225 --> 01:20:14,476
อยากถามเรื่องซีนนี้

1502
01:20:14,559 --> 01:20:16,603
{\an8}ไม่ค่อยมีคนพูดถึงเลย
ในฉากที่เราเล่นด้วยกัน...

1503
01:20:16,686 --> 01:20:17,938
{\an8}(มายา ฮอว์ก
โรบิน บัคลีย์)

1504
01:20:18,021 --> 01:20:19,856
{\an8}- ไม่มีใครรู้ว่าเราคบกัน
- ใช่

1505
01:20:19,940 --> 01:20:21,775
{\an8}- รวมถึงเคเลบ
- ใช่

1506
01:20:21,858 --> 01:20:23,151
{\an8}ขอทําท่าแบบ...

1507
01:20:23,235 --> 01:20:27,739
{\an8}อยากขอเล่นซีนนี้แบบกระซิบ

1508
01:20:27,823 --> 01:20:30,200
- ได้
- อยากจะทําแบบนี้

1509
01:20:30,283 --> 01:20:31,868
- ได้ ดี เอาสิ
- ได้นะ

1510
01:20:31,952 --> 01:20:34,955
ได้ ในบทเขียนว่าจับมือกัน ใช่ไหม

1511
01:20:35,038 --> 01:20:35,997
- ได้นะ
- อืม

1512
01:20:36,081 --> 01:20:38,124
{\an8}- นั่นละ... มันจะอยู่ตรงนี้
- ดี

1513
01:20:38,208 --> 01:20:39,960
{\an8}(เอมี่เบธ แมคนัลตี้
วิกกี้ ดันน์)

1514
01:20:40,043 --> 01:20:42,170
{\an8}- โอเค ดี เอาตามนั้น
- เจ๋ง

1515
01:20:42,254 --> 01:20:46,466
เอาละทุกคน ซีนนี้เละแน่ แต่มาถ่ายกัน

1516
01:20:46,550 --> 01:20:48,844
โอเค เช็ครอบสุดท้ายกันเลย เช็คของ

1517
01:20:48,927 --> 01:20:50,345
โอเค จะตีสเลทนะ

1518
01:20:50,428 --> 01:20:53,348
สาม สอง หนึ่ง ไป!

1519
01:20:57,811 --> 01:20:59,688
ฉันว่าพอทําหน้าต่างเสร็จหมดแล้ว

1520
01:20:59,771 --> 01:21:02,649
อยากจะโปรยสะเก็ดระเบิดบนเครื่องอบผ้าอีก

1521
01:21:02,732 --> 01:21:04,568
จะได้มีอะไรด้านหลัง

1522
01:21:04,651 --> 01:21:07,571
สเตฟานี ผมว่า... โทษที... ตรงนี้กว้างขึ้นได้

1523
01:21:07,654 --> 01:21:11,324
เพราะงั้นเติมเลือดตรงพื้นที่
ที่สีอ่อนๆ ตรงนี้ได้ไหม

1524
01:21:11,408 --> 01:21:14,828
- ได้
- ตรงนั้นด้วย สองฝั่งเลย

1525
01:21:19,249 --> 01:21:21,167
ตอนแรกแค่จะให้เครื่องอบผ้าระเบิดเฉยๆ

1526
01:21:21,251 --> 01:21:23,670
แต่ด้วยธรรมชาติของซีรีส์ ทุกคนก็เลยบอก

1527
01:21:23,753 --> 01:21:28,592
"ถ้าไหนๆ ก็จะระเบิดเครื่องอบผ้าแล้ว
เราระเบิดหน้าต่างไปด้วยเลยดีกว่า"

1528
01:21:28,675 --> 01:21:30,927
ไม่บ่อยนะที่จะได้ทําซีรีส์

1529
01:21:31,011 --> 01:21:36,057
ที่มีความยืดหยุ่น
และความมุ่งมั่นที่จะสร้างความอัศจรรย์ขนาดนี้

1530
01:21:37,809 --> 01:21:39,978
{\an8}(หลัง 3 ซ้าย เลเวล 6)
(เลเวล 6 หลัง 2 ซ้าย)

1531
01:21:40,061 --> 01:21:42,063
{\an8}(ในอาคาร ต้นไม้อเวจี)

1532
01:21:57,495 --> 01:21:58,663
ชิ้นสุดท้าย

1533
01:22:05,253 --> 01:22:06,421
นี่ทุกคน

1534
01:22:07,213 --> 01:22:08,214
ยิ้มหวาน

1535
01:22:11,509 --> 01:22:12,510
หวานอมขมกลืนไหม

1536
01:22:12,594 --> 01:22:13,553
หวานอมขมกลืน

1537
01:22:13,637 --> 01:22:17,432
นี่เป็นทั้งชีวิตของเรามาหกอาทิตย์
ตอนนี้ทําเสร็จซะแล้ว

1538
01:22:18,516 --> 01:22:20,393
ไปทําอย่างอื่นกันต่อ

1539
01:22:24,022 --> 01:22:26,775
นี่อดัม บนรางด้านหลังคุณ

1540
01:22:26,858 --> 01:22:28,944
หันกลับไป

1541
01:22:29,736 --> 01:22:33,114
{\an8}(ในอาคาร ฮอว์กินส์แล็บ - ห้องละลาย)

1542
01:22:34,074 --> 01:22:38,036
แนนซี่ ตัวละครคุณ
น่าจะใช้คําว่า "แม่ง" หรือ "บ้า" ดี

1543
01:22:38,119 --> 01:22:41,581
รู้สึกเหมือนคุณไม่เคยสบถ หรือว่าจําผิด

1544
01:22:41,665 --> 01:22:43,917
เวลาจะสบถก็จัดเป็นชุด

1545
01:22:44,000 --> 01:22:47,921
"นี่ฉันคิดไปเอง
หรือว่าน้ําบ้านี่มันเหนียวขึ้น" ดีไหม

1546
01:22:49,547 --> 01:22:55,178
- พร้อมนะ เข้าถึงอารมณ์ เข้าถึงมัน!
- สาม สอง หนึ่ง เริ่ม!

1547
01:22:58,723 --> 01:23:00,266
ไป!

1548
01:23:02,727 --> 01:23:03,645
ไป!

1549
01:23:04,479 --> 01:23:05,689
ไม่ใช่แค่เธอ!

1550
01:23:12,946 --> 01:23:13,863
ใครก็ได้!

1551
01:23:13,947 --> 01:23:14,990
ช่วยด้วย!

1552
01:23:15,824 --> 01:23:17,033
- ช่วยด้วย
- ช่วยด้วย

1553
01:23:17,117 --> 01:23:18,284
คัท

1554
01:23:18,368 --> 01:23:19,327
น้ําเนี่ย

1555
01:23:20,245 --> 01:23:22,080
ให้ตายเถอะ พูดจริงๆ

1556
01:23:22,664 --> 01:23:24,290
มันข้นไม่พอ

1557
01:23:24,374 --> 01:23:26,918
นั่นสิ มันดูเหลวไปหน่อย

1558
01:23:27,002 --> 01:23:29,796
ใช่ เพราะงั้นคู่นี้แอคติ้งตบตาเก่งมาก

1559
01:23:31,965 --> 01:23:35,260
เราจะต้องพึ่งบารมี VFX มากกว่าที่ต้องการ

1560
01:23:35,343 --> 01:23:37,929
แล้วที่น่าใจสลายที่สุด

1561
01:23:38,013 --> 01:23:43,810
ก็คือเราเห็นเขาทดลองมาหลายเดือนแล้ว
ตอนที่มันดูหนืดกว่านี้

1562
01:23:43,893 --> 01:23:46,146
ตอนนี้เหมือนน้ําเลย

1563
01:23:46,646 --> 01:23:48,440
ไม่แม้แต่ใกล้เคียงเรฟเลย

1564
01:23:49,399 --> 01:23:51,943
เรื่องของการกํากับและการเป็นผู้นําเนี่ย

1565
01:23:52,027 --> 01:23:55,989
ก็คือต่อให้เตรียมพร้อมสุดๆ เหมือนผมแล้ว

1566
01:23:56,072 --> 01:24:00,702
แต่พอถึงหน้างานจริงๆ
แล้วทุกอย่างมันไม่ตรงกับที่ต้องการ

1567
01:24:00,785 --> 01:24:02,871
เราจะอาละวาดไม่ได้

1568
01:24:02,954 --> 01:24:04,289
เราจะยอมแพ้ไม่ได้

1569
01:24:04,372 --> 01:24:05,832
เราจะชัตดาวน์ไม่ได้

1570
01:24:05,915 --> 01:24:07,625
เราต้องถ่ายวันนี้

1571
01:24:07,709 --> 01:24:10,336
และเรื่องราวต้องเป๊ะ

1572
01:24:10,420 --> 01:24:13,965
ผมรู้ว่าสุดท้ายแล้วสิ่งสําคัญที่สุดก็คือภาพในคัทจริง

1573
01:24:14,049 --> 01:24:15,925
ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นในกองถ่าย

1574
01:24:16,009 --> 01:24:21,222
ผมเลยเปิดโหมดเจไดนักแก้ปัญหาขั้นเทพทันที

1575
01:24:21,306 --> 01:24:22,974
โอเค จะถ่ายมุมนี้นะ

1576
01:24:23,058 --> 01:24:25,435
จะคงไว้แบบนี้จนกว่าจะแก้ปัญหาได้

1577
01:24:25,518 --> 01:24:28,354
แล้วถ้าเอาสองฉากมาต่อกัน
และผู้ชมเห็นแค่นั้น

1578
01:24:28,438 --> 01:24:30,940
ผู้ชมจะไม่มีวันรู้ว่าวันนี้เราล้มเหลว

1579
01:24:31,024 --> 01:24:33,359
แต่ช็อตคุณเจ๋งเป้ง

1580
01:24:33,443 --> 01:24:36,654
นี่แอบเสียใจนะ ไม่มี... แม่ง

1581
01:24:36,738 --> 01:24:39,949
คุณอยู่จุดที่เราอยู่ตอนนี้
เมื่อวานตอนเก้าโมงเช้า

1582
01:24:42,660 --> 01:24:45,497
- ดูคะแนนความเครียดซะก่อน
- ของวันนี้เหรอ

1583
01:24:45,580 --> 01:24:47,248
เครียดมาสามชั่วโมงครึ่งแล้ว

1584
01:24:47,332 --> 01:24:49,501
{\an8}ทําไมถึงพุ่งขนาดนั้นล่ะ...

1585
01:24:49,584 --> 01:24:50,960
{\an8}(สเตซี่ ชร็อม
ผู้ช่วยของพี่น้องดัฟเฟอร์)

1586
01:24:51,044 --> 01:24:53,671
{\an8}- เมื่อเช้าตอนเจ็ดโมงยังชิล...
- นั่นมันตอนนอน

1587
01:24:53,755 --> 01:24:56,549
นั่น... ทันทีที่ตื่นก็เครียดเลย

1588
01:24:57,675 --> 01:25:00,136
{\an8}(อ่านบทตอนที่ 8 ร่วมกัน)

1589
01:25:01,096 --> 01:25:05,350
โย่ มาอ่านสเตรนเจอร์ ธิงส์
ตอนสุดท้ายกันดีไหม

1590
01:25:07,644 --> 01:25:09,521
มาเร็วทุกคน เข้ามา

1591
01:25:13,817 --> 01:25:16,569
ทั้งปีนี้เราลุ้นแทบนั่งไม่ติด

1592
01:25:17,570 --> 01:25:18,863
โดนทรมานชัดๆ

1593
01:25:21,950 --> 01:25:26,412
ตอนอ่านตอนนั้น มันเป็นสัญญาณสื่อว่า
ถึงเวลาบอกลาวัยเด็กของเราแล้ว

1594
01:25:28,498 --> 01:25:30,083
เบรตต์ ห้ามขี้โกง

1595
01:25:30,166 --> 01:25:31,209
- อะไร
- ห้ามขี้โกง

1596
01:25:31,292 --> 01:25:33,628
- ห้ามขี้โกงเหรอ
- อ่านพร้อมกันทีเดียวเหรอ

1597
01:25:33,711 --> 01:25:35,964
ใช่ ผมว่าเราจะ...

1598
01:25:38,299 --> 01:25:39,467
เริ่มอ่านเลย

1599
01:25:39,551 --> 01:25:40,969
เพิ่งเสร็จวันพุธ

1600
01:25:41,052 --> 01:25:42,428
สดๆ ร้อนๆ ตรงจากแท่นพิมพ์

1601
01:25:42,512 --> 01:25:43,471
- สุนทรพจน์
- ใช่

1602
01:25:43,555 --> 01:25:45,098
- สุนทรพจน์เหรอ
- ใช่

1603
01:25:45,181 --> 01:25:48,059
เนอะ ก็คิดไว้แล้วนะ มันรู้สึกเหมือน...

1604
01:25:49,269 --> 01:25:52,730
ทุกอย่างที่เราอยากพูด
เกี่ยวกับประสบการณ์และซีรีส์นี้

1605
01:25:52,814 --> 01:25:54,566
กับตัวละคร ทุกอย่างมันอยู่ในบท

1606
01:25:55,775 --> 01:25:59,237
ผมกับรอสพูดไม่ค่อยเก่งเท่าเขียนบท

1607
01:25:59,320 --> 01:26:01,990
เพราะงั้นอ่านบทเฉยๆ ดีกว่า

1608
01:26:03,116 --> 01:26:06,911
"บทที่แปด: ชีวิตที่ไม่กลับด้าน"
จบแล้วนะ โอเค

1609
01:26:08,037 --> 01:26:11,583
เราอยู่นอกแม็คซี ดาวเต็มท้องฟ้า
ใต้ท้องฟ้าคือประตูรอยแยก

1610
01:26:11,666 --> 01:26:15,753
พังผืดยังมีรอยขาด
จากตอนที่รถบิ๊กบายขับชนเข้าไป

1611
01:26:15,837 --> 01:26:18,882
ขณะที่ดาวเคราะห์ยักษ์เคลื่อนลงมาต่อเนื่อง

1612
01:26:18,965 --> 01:26:21,176
เพื่อมาปะทะเข้ากับฮอว์กินส์

1613
01:26:21,259 --> 01:26:24,262
เราตัดภาพไปที่ชื่อเรื่องเป็นครั้งสุดท้าย

1614
01:26:25,889 --> 01:26:27,056
จากนั้น...

1615
01:26:27,140 --> 01:26:30,852
สตีฟหายใจเฮือก เขาห้อยกลางอากาศ
แกว่งไปมา ดูเหมือนไม่มีใครคว้าไว้

1616
01:26:31,436 --> 01:26:32,270
ไม่!

1617
01:26:32,353 --> 01:26:34,397
แต่พอกล้องแพนขึ้นมาก็เห็น

1618
01:26:34,480 --> 01:26:37,483
มือที่แข็งแรงจับข้อมือเขาเอาไว้ โจนาธานนี่เอง

1619
01:26:37,567 --> 01:26:38,693
เขาจับไว้ทัน

1620
01:26:40,320 --> 01:26:42,989
เฮนรี่กันมาเห็นอีเลเว่นเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น

1621
01:26:43,072 --> 01:26:45,617
เกิดความตึงเครียดเมื่อเฮนรี่เห็นน้องสาว

1622
01:26:45,700 --> 01:26:47,619
เป็นครั้งแรกในระยะเวลานานมาก

1623
01:26:47,702 --> 01:26:49,621
เสียงเขาสั่นด้วยความโกรธแค้น

1624
01:26:50,788 --> 01:26:51,915
เด็กๆ อยู่ไหน

1625
01:26:53,291 --> 01:26:55,084
กับแม็กซ์ ปลอดภัย

1626
01:26:55,168 --> 01:26:58,171
จู่ๆ เว็คนาก็ปรากฏกายขึ้นหลังฮ็อปเปอร์
เห็นรางๆ ในหมอกหนา

1627
01:26:58,254 --> 01:27:01,090
ฮ็อปเปอร์สัมผัสได้ จึงหันกลับมายิง ปังๆ!

1628
01:27:01,174 --> 01:27:03,551
แต่... กระสุนไม่ถูกตัวเว็คนา

1629
01:27:03,635 --> 01:27:05,595
แต่เจาะประตูแทงค์แยกประสาทสัมผัส

1630
01:27:05,678 --> 01:27:07,180
น้ําไหลออกมาจากรูกระสุน

1631
01:27:07,263 --> 01:27:08,932
เขาปรี่เข้าไปด้วยตื่นตระหนก

1632
01:27:09,015 --> 01:27:12,435
พอเปิดถังออกมาจึงเห็น
อีเลเว่นลอยอยู่ในน้ํานองเลือด

1633
01:27:12,518 --> 01:27:14,520
- ไม่นะ ไม่
- ร่างมีรูกระสุนพรุน

1634
01:27:14,604 --> 01:27:18,316
- เขาหันด้ามปืนมาทุบกระจก
- ไม่นะ ไม่ๆ ให้ตาย

1635
01:27:18,399 --> 01:27:20,318
ก็แบ่งปืนมามั่งดิ

1636
01:27:20,401 --> 01:27:21,778
แนนซี่พิจารณาแล้วถอนหายใจ

1637
01:27:21,861 --> 01:27:23,529
เธอยื่นอาวุธสไตล์แม็กนัมใหญ่ๆ ให้เขา

1638
01:27:23,613 --> 01:27:27,200
พร้อมแถบกระสุนสีแดงๆ
ไมค์ไม่อยากจะเชื่อสายตา

1639
01:27:27,283 --> 01:27:28,660
ยอมด้วยวุ้ย

1640
01:27:28,743 --> 01:27:32,038
เธอพยักหน้าและเดินทางต่อ
ไมค์เอาแถบกระสุนคล้องบ่า

1641
01:27:32,121 --> 01:27:33,414
นั่นมันพลุ

1642
01:27:34,999 --> 01:27:38,002
ตอนคุณไปเจอหนูในป่า หนูยังเด็ก

1643
01:27:38,086 --> 01:27:40,713
หนูกลัว หนูยังไม่เข้าใจโลก

1644
01:27:41,506 --> 01:27:43,424
ยังไม่เข้าใจผู้คน

1645
01:27:43,508 --> 01:27:46,010
แต่คุณพาหนูไปอยู่ด้วย สั่งสอนหนู

1646
01:27:49,305 --> 01:27:52,809
ปกป้องหนู เลี้ยงดูหนู เป็นพ่อให้หนู

1647
01:27:53,893 --> 01:27:56,396
อย่าทําแบบนี้สิ อย่านะ

1648
01:27:56,479 --> 01:27:58,398
ช่วยบอกให้ทุกคนเข้าใจ

1649
01:27:59,565 --> 01:28:03,403
- ทางเลือกของฉันด้วยนะ
- แต่ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจ

1650
01:28:03,486 --> 01:28:04,529
ฉันรักเธอนะไมค์

1651
01:28:05,113 --> 01:28:07,240
อย่าทิ้งฉันไปสิ แอล ขอร้อง

1652
01:28:07,323 --> 01:28:09,659
ไมค์แผดเสียงร้องกลบเสียงสะอื้นไห้ของตัวเอง

1653
01:28:09,742 --> 01:28:10,743
แอล!

1654
01:28:11,744 --> 01:28:14,247
ลูคัสโอบแขนรอบเอวแม็กซ์

1655
01:28:14,872 --> 01:28:17,500
โอเค ชัดเลยว่าต้องใจเย็นๆ

1656
01:28:18,459 --> 01:28:21,004
ช่วยไม่ได้ ก็เธอดูเซ็กซี่สุดๆ

1657
01:28:22,505 --> 01:28:24,382
ส่วนนายก็ดูเฉิ่มเบ๊อะสุดๆ

1658
01:28:24,465 --> 01:28:28,511
ยิ้มให้กัน และพวกเขาก็จูบกันอย่างดูดดื่ม ใช่เลย

1659
01:28:30,555 --> 01:28:32,056
ไม่ต้องไปแขวนผ้า

1660
01:28:32,140 --> 01:28:34,434
แสงมันแรงไป ต้องซอฟต์ลงหน่อย

1661
01:28:34,517 --> 01:28:37,145
ไม่ได้ถ่ายก็อดฟาเธอร์นะเฟ้ย ให้เทคเดียว

1662
01:28:37,687 --> 01:28:43,776
ให้อีกเทคเดียวพอนะ

1663
01:28:45,737 --> 01:28:48,823
ช่างหัวโรงเรียน ช่างหัวระบบ

1664
01:28:48,906 --> 01:28:50,283
ช่างหัวกฎระเบียบ

1665
01:28:50,366 --> 01:28:54,329
ช่างหัวทุกคนกับทุกอย่าง
ที่พยายามถ่วงและทําลายเรา

1666
01:28:54,412 --> 01:28:57,415
เพราะว่านี่ นี่เป็นปีของเรา!

1667
01:28:57,498 --> 01:29:00,918
เขาส่งซิกให้วงดนตรีเล่นเพลงใหม่
"แอตลาสต์" ของเอตต้า เจมส์

1668
01:29:01,002 --> 01:29:04,213
ก่อนที่จอยซ์จะทันเข้าใจ
ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาคุกเข่าข้างนึง

1669
01:29:04,297 --> 01:29:06,382
- เว้ยเฮ้ย
- โหเพื่อน

1670
01:29:06,466 --> 01:29:08,801
เขาหยิบแหวนหมั้นวงเล็กๆ แต่งดงามขึ้นมา

1671
01:29:08,885 --> 01:29:10,595
- ให้ตายสิ
- ชิบเป๋ง

1672
01:29:10,678 --> 01:29:11,929
จอยซ์ ไบเออร์ส

1673
01:29:12,972 --> 01:29:14,140
จอยซ์ ไบเออร์ส

1674
01:29:16,642 --> 01:29:19,228
จะยอมมาใช้ชีวิตที่เหลือ

1675
01:29:19,312 --> 01:29:24,233
กับตาแก่หมดน้ํายา ขี้หงุดหงิด หัวรั้น

1676
01:29:24,317 --> 01:29:27,111
ที่รักคุณมากๆ ไหมครับ

1677
01:29:27,195 --> 01:29:29,489
- ดวงตาเธอมีน้ําตาซึม เธอพยักหน้า
- ให้ตาย

1678
01:29:29,572 --> 01:29:30,948
ค่ะ ยอมสิ

1679
01:29:33,785 --> 01:29:35,536
ฮ็อปเปอร์ลุกขึ้นยืน เขายื่นมือออกมา

1680
01:29:35,620 --> 01:29:38,414
กลับไปที่แม็คซี
ขณะที่ไมค์และเคย์กุลีกุจอหาอีเลเว่น

1681
01:29:38,498 --> 01:29:40,291
เราหันความสนใจไปที่เรดิโอแช็ค

1682
01:29:40,375 --> 01:29:41,793
คาถาอันตรธาน

1683
01:29:41,876 --> 01:29:46,047
ประตูเรดิโอแชคเปิดเองได้
เหมือนมีผี อีเลเว่นนั่นเอง

1684
01:29:48,966 --> 01:29:51,469
ทุกคนร้องไห้ แต่โมเมนต์ซึ้งพังลง

1685
01:29:51,552 --> 01:29:54,263
เพราะคาเรนเปิดประตูห้องใต้ดิน
แล้วตะโกนเข้าไปว่า...

1686
01:29:54,347 --> 01:29:56,599
- โอ๊ยตาย
- คาเรนนี่ก็

1687
01:29:56,682 --> 01:30:00,728
เด็กๆ ทําอะไรกันอยู่เนี่ย
ลาซานญ่าจะชืดหมดแล้วนะ

1688
01:30:00,812 --> 01:30:03,689
ไมค์ยืนมองฮอลลี่และผองเพื่อน
จากขั้นบนสุดของบันได

1689
01:30:03,773 --> 01:30:06,484
เสียงหยอกล้อและเสียงหัวเราะเติมเต็มชั้นใต้ดิน

1690
01:30:06,567 --> 01:30:09,695
พวกเขาก็เหมือนเขากับเพื่อนๆ เมื่อหลายปีก่อน

1691
01:30:09,779 --> 01:30:13,366
เกิดบรรยากาศเศร้าชั่วขณะ
เมื่อไมค์หวนนึกถึงความทรงจําวัยเด็ก

1692
01:30:13,449 --> 01:30:16,744
และความเศร้าก็จางหาย เปิดทางให้รอยยิ้ม

1693
01:30:16,828 --> 01:30:18,121
เขาเดินจากไป

1694
01:30:18,204 --> 01:30:20,415
และปิดประตูห้องใต้ดิน

1695
01:30:20,498 --> 01:30:21,874
จบซีรีส์

1696
01:30:39,475 --> 01:30:40,393
เจ๋งอ่ะ

1697
01:30:41,894 --> 01:30:42,854
ขอบใจ

1698
01:30:43,688 --> 01:30:44,689
หนักเลย

1699
01:30:45,898 --> 01:30:47,525
เหลือแค่ต้องถ่ายทํา

1700
01:30:50,361 --> 01:30:54,407
การได้เขียนบทฉากสุดท้าย
มันรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อย

1701
01:30:54,490 --> 01:30:56,117
แล้วมันยากมากนะ

1702
01:30:56,200 --> 01:31:00,037
ที่ต้องเขียนบทสุดท้ายที่ตัวละครจะได้พูดออกไป

1703
01:31:01,747 --> 01:31:05,293
ที่จําได้แม่นที่สุดคือ ตอนเขียนคําว่า "จบซีรีส์"

1704
01:31:06,127 --> 01:31:08,713
การได้เขียนสองคํานั้นมันทรงพลังที่สุดแล้ว

1705
01:31:10,631 --> 01:31:14,427
แล้วเราได้ทําแบบนั้นขณะกําลังถ่ายทํา

1706
01:31:17,597 --> 01:31:19,682
ทําไม แย่จัง

1707
01:31:23,519 --> 01:31:27,148
{\an8}(นอกอาคาร ทะเลทรายแดง)

1708
01:31:30,443 --> 01:31:33,696
เราภูมิใจที่ตลอดเก้าปีมานี้

1709
01:31:33,779 --> 01:31:36,782
ซีรีส์นี้กล้าเสี่ยงลอง
แนวการเล่าเรื่องแบบใหม่เสมอ

1710
01:31:39,285 --> 01:31:43,164
ผมคิดว่าผู้ชมชอบที่ซีรีส์นี้มีความเป็นตัวของตัวเอง

1711
01:31:43,247 --> 01:31:46,792
ถึงได้มีซีรีส์นี้ขึ้นมาได้แต่แรก

1712
01:31:51,839 --> 01:31:56,219
เราพยายามฟังสัญชาตญาณตัวเอง
ถ้ามันรู้สึกใช่ เราก็เดินหน้าต่อไป

1713
01:32:00,515 --> 01:32:02,892
เหล่าศิลปินที่ผมนับถือ

1714
01:32:02,975 --> 01:32:05,603
ก็ซื่อสัตย์ต่อตัวเองเหนือสิ่งอื่นใด

1715
01:32:11,609 --> 01:32:12,985
{\an8}(นอกอาคาร อเวจี - ต้นไม้อเวจี)

1716
01:32:13,069 --> 01:32:14,654
{\an8}นี่อะไร

1717
01:32:14,737 --> 01:32:15,947
{\an8}ขยะน่ะ

1718
01:32:17,782 --> 01:32:19,659
ซีรีส์นี้ไม่เหมือนใครมาก

1719
01:32:20,535 --> 01:32:22,203
เราได้รับโอกาส

1720
01:32:22,286 --> 01:32:25,790
สร้างฉากคุณภาพสูงหลายแห่ง

1721
01:32:25,873 --> 01:32:28,459
ยุคสมัยนี้ แบบนั้นหาได้ยากมาก

1722
01:32:30,586 --> 01:32:34,382
ซีรีส์อื่นๆ ส่วนใหญ่จะบอกว่า
โอเค สร้างแค่นี้นิดเดียวพอ

1723
01:32:34,465 --> 01:32:36,467
ที่เหลือใช้ VFX เอาก็ได้

1724
01:32:36,551 --> 01:32:39,679
แต่สองพี่น้องเขาอยากเล่น
ในสนามที่จับต้องได้จริง

1725
01:32:40,304 --> 01:32:42,181
เราต้องไปคุยกับสองพี่น้อง

1726
01:32:42,265 --> 01:32:45,268
ว่าฉากบลูจะไปไกลถึงไหน
แล้วต้องเดินทางไกลแค่ไหน

1727
01:32:45,351 --> 01:32:46,811
- นั่นสิ
- คือมัน...

1728
01:32:46,894 --> 01:32:47,728
มัน...

1729
01:32:47,812 --> 01:32:48,729
ใช่ มัน...

1730
01:32:48,813 --> 01:32:52,233
มันจะมีปัญหาเรื่องการทําความเข้าใจพื้นที่นี้

1731
01:32:52,316 --> 01:32:53,859
ผมว่าเรากําลังคิดว่า...

1732
01:32:53,943 --> 01:32:55,528
เพราะระยะทางของมัน

1733
01:32:55,611 --> 01:32:58,197
อย่างน้อยต้องมีบลูสกรีน 18 เมตร

1734
01:32:58,281 --> 01:33:01,075
บลู 18 เมตรตรงนั้น
แล้วก็อีก 18 เมตรตรงนั้น

1735
01:33:02,743 --> 01:33:04,704
ครับ ผมก็ต้องภูมิใจกับทุกอย่างอยู่แล้ว

1736
01:33:04,787 --> 01:33:06,747
ถือเป็นความสําเร็จที่น่าทึ่ง

1737
01:33:06,831 --> 01:33:11,210
ที่มันยังไม่พังยับระดับวินาศสันตะโร

1738
01:33:12,003 --> 01:33:14,380
มันรู้สึก... เป็นไปได้นะ

1739
01:33:16,173 --> 01:33:18,342
ไม่รู้ว่าหลังจากนี้เราจะไปทําอะไรดี

1740
01:33:19,552 --> 01:33:22,638
งานอื่นต่อจากนี้ต้องน่าเบื่อแน่ๆ

1741
01:33:28,769 --> 01:33:30,271
ว่าไง

1742
01:33:31,606 --> 01:33:34,650
- โครีย์ เปิดพรีวิชวลให้ทีสิ
- ว้าว ดูสิ

1743
01:33:34,734 --> 01:33:36,319
- นาตาเลียดูเหมือนริปลีย์เลย
- โห

1744
01:33:36,402 --> 01:33:39,322
- เย่
- เราพกอาวุธมาน้อยไปอ่ะ

1745
01:33:39,405 --> 01:33:43,075
ตอนซีซั่นหนึ่ง เรามองว่า
"ทุกอย่างต้องเป็นเอฟเฟกต์จริง"

1746
01:33:43,159 --> 01:33:47,913
แต่เรามีสัตว์ประหลาด
ที่ตัวใหญ่เท่าตึกสามชั้น

1747
01:33:47,997 --> 01:33:51,417
เพราะงั้นตัวนั้นต้องใช้คอมพิวเตอร์วาดเอา

1748
01:33:51,500 --> 01:33:54,170
อีกทั้งนักแสดงยังต้องออกไปอยู่กลางแจ้ง

1749
01:33:54,253 --> 01:33:55,504
ไม่ได้อยู่ในสตูดิโอ

1750
01:33:56,255 --> 01:33:58,591
ยิ่งใช้ได้จริง

1751
01:33:58,674 --> 01:34:02,511
ทุกคนก็ยิ่งเข้าถึงอารมณ์ในซีนได้ง่ายขึ้น

1752
01:34:02,595 --> 01:34:06,599
แย่แล้ว ไม่นะ!

1753
01:34:07,141 --> 01:34:08,976
เย่ แจ๋วว่ะ

1754
01:34:09,644 --> 01:34:10,895
เราต้องไปกันแล้ว

1755
01:34:12,897 --> 01:34:16,567
บางครั้งจะมีการใช้ CGI
ทําแอ็คชั่น สีหน้า การเคลื่อนไหวให้

1756
01:34:16,651 --> 01:34:18,402
เป็นการทํานายว่าเราจะทําอะไร

1757
01:34:18,486 --> 01:34:21,197
แต่ตอนที่ผมหัน อยากให้ทําหน้าแบบนั้นเหรอ

1758
01:34:21,280 --> 01:34:24,492
นั่นคงไม่ใช่เป้าหมายเขาหรอก
แต่มันก็อาจจะเป็นแนว

1759
01:34:24,575 --> 01:34:27,578
"ไว้เจอของจริงแล้วค่อยคิดดูดีกว่า"

1760
01:34:29,372 --> 01:34:31,916
- เตรียมตัว ขอบคุณทุกคน
- เอาละ พร้อมนะ

1761
01:34:31,999 --> 01:34:36,462
สาม สอง หนึ่ง แอ็คชั่น ตู้ม!

1762
01:34:37,421 --> 01:34:38,422
ตู้ม!

1763
01:34:39,965 --> 01:34:41,300
ตู้ม!

1764
01:34:41,384 --> 01:34:43,469
แล้วก็... ตู้ม!

1765
01:34:43,552 --> 01:34:47,306
อันนั้นเกือบแล้ว เอาละ คัท คัท คัท

1766
01:34:47,390 --> 01:34:49,767
เพื่อน เทคล่าสุดเร็วมาก

1767
01:34:52,144 --> 01:34:55,898
ปกติเวลาใช้บลูสกรีน
ภาพสุดท้ายก็จะดูไม่เลวเท่าไรนะ

1768
01:34:55,981 --> 01:34:58,693
แต่ถ้าเป็นไปได้ เราอยากหลีกเลี่ยง

1769
01:34:59,193 --> 01:35:02,697
บอกตรงๆ ผมกับรอสเฟรมช็อตไม่ค่อยถูกเลย

1770
01:35:02,780 --> 01:35:05,241
เวลาต้องดูนักแสดงหน้าบลูสกรีน

1771
01:35:05,324 --> 01:35:08,661
ผมไม่เข้าใจว่าอะไรดูดี อะไรดูไม่ดี

1772
01:35:08,744 --> 01:35:10,830
นิค เอาแนวแบบ...

1773
01:35:10,913 --> 01:35:14,333
ตอนที่หินพุ่งมาชน ขอกล้องสั่นหน่อยสิ

1774
01:35:18,295 --> 01:35:23,217
- พร้อม
- พร้อม และซ้อม แอ็คชั่น

1775
01:35:23,300 --> 01:35:24,468
โฮก!

1776
01:35:25,678 --> 01:35:27,680
และหินชน!

1777
01:35:29,098 --> 01:35:32,393
- แล้วก็... เออ หนีไปเลย เอาแบบ...
- ไป ไปๆ ไป!

1778
01:35:32,476 --> 01:35:34,437
- ทางไหน
- หนีออกไป

1779
01:35:34,520 --> 01:35:36,272
- แล้วต้องไปทางไหน
- คัทซ้อม

1780
01:35:36,355 --> 01:35:37,440
ข้างหลังเหรอ

1781
01:35:37,523 --> 01:35:41,694
คือเราวิ่งเข้าช็อตเพราะเห็นเธอแล้วไหม

1782
01:35:41,777 --> 01:35:45,531
ไม่ใช่ เราวิ่งหนีมันมา
แล้วแรงจูงใจมันน่าจะเป็น...

1783
01:35:45,614 --> 01:35:48,576
- วิ่งหนี
- มันไม่ได้ไล่ตามเราแล้ว

1784
01:35:48,659 --> 01:35:50,035
ถูกต้อง

1785
01:35:50,119 --> 01:35:53,289
- แล้วก็มีคนหันไปเห็นอีเลเว่น
- เราได้... ใช่

1786
01:35:53,372 --> 01:35:54,915
เอมส์ สัตว์ประหลาดอยู่ไหน

1787
01:35:54,999 --> 01:35:56,959
- พวกเขากําลังวิ่งหนีใช่ไหม
- ใช่

1788
01:35:57,042 --> 01:35:59,837
- งั้นมันอยู่ไหน
- ถ้าหันหน้าทางนี้ สัตว์ประหลาดก็ต้องอยู่...

1789
01:35:59,920 --> 01:36:01,756
นั่นแหละที่คิด โอเค ใช่

1790
01:36:01,839 --> 01:36:03,841
{\an8}ส่วนนึงของหน้าที่ VFX คือการย้ําเตือนทุกคน...

1791
01:36:03,924 --> 01:36:05,426
{\an8}(ฌอน เอมส์
ผู้จัดการ VFX เพิ่มเติม)

1792
01:36:05,509 --> 01:36:08,137
{\an8}และคอยบอกตําแหน่งของสิ่งที่ยังไม่อยู่ในฉาก

1793
01:36:08,220 --> 01:36:10,931
แต่จะอยู่ในภาพสุดท้าย

1794
01:36:11,015 --> 01:36:12,725
ทุกอย่างจะได้ดูเหมือน

1795
01:36:12,808 --> 01:36:17,354
มีการวางเฟรมและถ่ายทํา
ด้วยความตั้งใจว่ามันจะอยู่ตรงนั้น

1796
01:36:17,438 --> 01:36:18,314
แล้วเธออยู่ไหน

1797
01:36:18,397 --> 01:36:19,982
เธออยู่สามนาฬิกา

1798
01:36:20,065 --> 01:36:23,903
พวกเขาหันหน้าทางนี้
เพราะเธอโยนหินมาจากทางนั้น

1799
01:36:23,986 --> 01:36:25,237
- อ๋อ น่าสนใจ
- ใช่

1800
01:36:25,321 --> 01:36:26,739
ทุกคน โอเค

1801
01:36:26,822 --> 01:36:27,948
สับสนละ

1802
01:36:28,032 --> 01:36:31,327
มีข้อมูลมาฝาก จะช่วยให้ทุกอย่างง่ายขึ้น

1803
01:36:31,410 --> 01:36:35,206
ขณะที่วิ่งมาทางนี้ ก็...

1804
01:36:35,289 --> 01:36:37,583
อีเลเว่นอยู่ทางนี้

1805
01:36:37,666 --> 01:36:39,293
- โอเค
- สัตว์ประหลาดอยู่นี่

1806
01:36:39,960 --> 01:36:42,254
ดังนั้นทุกคนจะเริ่มเห็นเธอ แล้ววิ่งช้าลง

1807
01:36:42,338 --> 01:36:43,547
แบบนั้นมีเหตุผล

1808
01:36:43,631 --> 01:36:46,217
เอาละ พร้อม และโฮก!

1809
01:36:46,300 --> 01:36:49,136
- ไป
- มันจะมาฆ่าเรา และหินมาชน!

1810
01:37:16,038 --> 01:37:21,210
ผมยังคิดไม่ครบเลยว่าอยากทําอะไรในนี้บ้าง

1811
01:37:21,919 --> 01:37:25,130
คืนนี้เราจะได้มาเล่นสนุกกัน

1812
01:37:25,214 --> 01:37:28,801
มาคิดดูซิว่าในนี้ควรมีอะไร

1813
01:37:28,884 --> 01:37:32,847
และพยายามคิดหาอะไรสนุกๆ
ใหม่ๆ ให้สองพี่น้องได้ตื่นเต้นกัน

1814
01:37:32,930 --> 01:37:36,684
พวกเขาชอบความรุนแรง
เพราะงั้นถ้ามีท่าแรงๆ หน่อย

1815
01:37:36,767 --> 01:37:39,144
เอาให้โหดๆ แบบนั้นน่าจะดี

1816
01:37:39,228 --> 01:37:40,563
- ใช่
- ใช่

1817
01:37:40,646 --> 01:37:43,566
ฉันว่าในนี้มีโอกาสทําเรื่องโหดๆ เยอะ

1818
01:37:44,149 --> 01:37:45,693
- ใช่
- ใช่

1819
01:37:48,779 --> 01:37:53,158
{\an8}(ในอาคาร ต้นไม้อเวจี)

1820
01:37:54,159 --> 01:37:55,244
แล้วเธอก็...

1821
01:38:00,124 --> 01:38:03,085
แชนนอน มาเป็นอีเลเว่นให้ทีสิ

1822
01:38:03,711 --> 01:38:06,505
- โยนพลังใส่เว็คนาทางนี้ที
- โอเค

1823
01:38:08,215 --> 01:38:10,134
ตู้ม เขาไถลมาด้านหลัง

1824
01:38:11,510 --> 01:38:14,179
ยิงเถาวัลย์ใส่เธอ

1825
01:38:14,263 --> 01:38:15,848
แล้วเธอจะพุ่งหลบ

1826
01:38:18,934 --> 01:38:20,060
ได้มั้ง

1827
01:38:28,152 --> 01:38:29,153
ไป!

1828
01:38:30,154 --> 01:38:33,866
อาจจะต้องต้านแรงเหวี่ยงสักนิดนึงนะ

1829
01:38:33,949 --> 01:38:36,911
แล้วปล่อยให้มันดึงไปแล้วค่อยทําท่า

1830
01:38:38,787 --> 01:38:40,414
โอเค เจ๋งเลย

1831
01:38:41,290 --> 01:38:42,499
- ตู้ม
- ใช่

1832
01:38:45,002 --> 01:38:46,503
ทํางานกลับหน้ากลับหลัง

1833
01:38:47,421 --> 01:38:49,840
มีจุดเริ่มต้น แล้วก็มีตอนจบ

1834
01:38:49,924 --> 01:38:51,842
แต่ยังไม่มีท่อนตรงกลาง

1835
01:38:51,926 --> 01:38:53,135
ไหนดูอันนี้ซิ

1836
01:39:06,148 --> 01:39:08,442
ตรงนี้จะมีกระดูกเสียบ

1837
01:39:08,525 --> 01:39:12,237
เราจะมีฟันโผล่ออกมาทั่วทั้งฉาก

1838
01:39:18,202 --> 01:39:21,246
ผมว่าอันนั้น กับอันนั้น...

1839
01:39:22,081 --> 01:39:23,165
ชอบที่สุดแล้ว

1840
01:39:23,248 --> 01:39:27,044
ใช่ มองจากมุมตรงนั้น อันนั้นดูดีมาก

1841
01:39:27,127 --> 01:39:29,588
พอเคลือบครั่งสีเหลืองๆ เสร็จแล้ว

1842
01:39:30,214 --> 01:39:31,507
มันจะเวิร์คมาก

1843
01:39:33,133 --> 01:39:34,927
พยายามทําให้มันดูเหมือน...

1844
01:39:36,011 --> 01:39:37,554
{\an8}เนื้อ แต่ไม่ใช่เนื้อคน

1845
01:39:37,638 --> 01:39:38,764
{\an8}(เคท เอสปาดา
ทิวทัศน์)

1846
01:39:38,847 --> 01:39:40,516
{\an8}เพราะไม่งั้นจะเหมือนเท้ายักษ์

1847
01:39:40,599 --> 01:39:42,935
ทางนี้มีแต่งานแหยะๆ

1848
01:39:43,435 --> 01:39:45,396
อันนั้นยังปั้นไม่เสร็จเลย

1849
01:39:45,479 --> 01:39:48,357
กว่าจะทําเสร็จก็ปลายสัปดาห์หน้า

1850
01:39:48,440 --> 01:39:49,650
แปลว่าเราจะมี...

1851
01:39:50,484 --> 01:39:51,527
{\an8}(โครี่ ซีล
คนคุมทีมทาสี)

1852
01:39:51,610 --> 01:39:52,987
{\an8}ประมาณหนึ่งสัปดาห์ครึ่ง

1853
01:39:53,654 --> 01:39:55,739
หวังว่าทุกอย่างจะลงตัว

1854
01:40:09,378 --> 01:40:11,755
งดงาม ภูมิใจทีมนั้นจัง

1855
01:40:13,340 --> 01:40:16,343
รู้สึกเหมือนเป็นวันสิ้นยุค
เหมือนเป็นจุดจบของ...

1856
01:40:16,427 --> 01:40:19,388
- เราอาจกําลังทําฉากยักษ์สุดท้ายอยู่
- ใช่

1857
01:40:21,098 --> 01:40:23,767
- ศิลป์นี้ใกล้ตายแล้ว
- ยุคนี้ไม่มีแล้ว ใช่

1858
01:40:33,193 --> 01:40:34,570
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน

1859
01:40:34,653 --> 01:40:37,406
ในที่สุดเราก็ได้มาอยู่ในต้นไม้อเวจี

1860
01:40:37,489 --> 01:40:39,199
งานดีมาก ทั้งทีมแกะสลัก

1861
01:40:39,283 --> 01:40:41,744
ทีมทาสี แผนกศิลป์ คริสกับทีมของเขา

1862
01:40:41,827 --> 01:40:45,789
ผลงานงดงามน่าทึ่งมาก ฉากสวยจริงๆ

1863
01:40:53,547 --> 01:40:55,257
เริ่มกันเมื่อไรเหรอ

1864
01:40:55,340 --> 01:40:57,301
สี่เดือนก่อนใช่ไหม

1865
01:40:57,384 --> 01:40:59,178
นั่นน่าจะเป็นตอนที่ฉันอุทาน

1866
01:40:59,261 --> 01:41:01,972
"พระเจ้าช่วย นี่ใหญ่เท่า
สนามอเมริกันฟุตบอลเลย"

1867
01:41:02,056 --> 01:41:05,601
น่าจะสักห้าเดือนที่แล้วที่ผมกับเมลิสซ่า

1868
01:41:05,684 --> 01:41:08,812
เริ่มวางแผนและวางกระบวนการกันจริงจัง

1869
01:41:08,896 --> 01:41:10,439
ตอนแรกประหม่าบ้างไหม

1870
01:41:11,440 --> 01:41:13,275
น่าจะ แต่จําไม่ได้แล้ว

1871
01:41:13,358 --> 01:41:14,693
- เออ
- น่าจะประหม่า

1872
01:41:15,277 --> 01:41:17,946
เวลามองรูปฉาก

1873
01:41:18,030 --> 01:41:24,328
คุณก็พอจะมีแนวทางในหัวแล้วสิว่า
จะทําออกมายังไงให้สําเร็จ

1874
01:41:24,411 --> 01:41:26,497
เพราะตอนที่ฉันดูอันนั้น ฉันก็...

1875
01:41:26,580 --> 01:41:27,539
ใช่ สุดๆ

1876
01:41:27,623 --> 01:41:30,751
"ไม่รู้แล้ว ฝันไปเถอะ ไม่มีทางหรอก"

1877
01:41:30,834 --> 01:41:31,752
เหนื่อยมานาน

1878
01:41:31,835 --> 01:41:35,589
ผมรับได้นะถ้างานนี้
เป็นจุดสูงสุดในอาชีพ เพราะ...

1879
01:41:35,672 --> 01:41:39,510
- มันสุดยอดไปเลย
- ใช่ ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ

1880
01:41:41,386 --> 01:41:43,972
"บทที่แปด: ชีวิตที่ไม่กลับด้าน"

1881
01:41:44,890 --> 01:41:46,809
เว็คนาลุกขึ้นยืน

1882
01:41:46,892 --> 01:41:50,312
และเป็นอีกครั้งที่อีเลเว่นกับเว็คนา
ต้องมาประจันหน้ากัน

1883
01:41:50,395 --> 01:41:53,482
อีเลเว่นมองดูร่างใหม่น่าสะพรึงกลัวของเว็คนา

1884
01:41:53,565 --> 01:41:56,652
- ดูสิว่ามีกี่... ดูขนาดมันสิ
- ให้ตายเถอะ

1885
01:41:56,735 --> 01:41:58,821
- สุดยอด
- ดูนี่สิ

1886
01:41:59,738 --> 01:42:01,198
ว้าว

1887
01:42:02,991 --> 01:42:05,953
ดีใจจังเลยที่ได้เห็นพี่สภาพนี้ก่อน

1888
01:42:06,036 --> 01:42:07,538
- ขอแบบนี้เหรอ
- เปล่า

1889
01:42:07,621 --> 01:42:10,374
- แค่บังเอิญสินะ
- ไม่เคยเห็นเว็คนาครึ่งหน้ามาก่อน

1890
01:42:10,457 --> 01:42:12,668
ฟ้าอาจลิขิตให้เป็นแบบนี้

1891
01:42:14,378 --> 01:42:15,838
- แล้วก็แผ่นดินไหว
- ใช่

1892
01:42:15,921 --> 01:42:18,382
- ล้ม ล้ม ล้ม...
- แล้วก็ไปทางซ้าย ทางขวา

1893
01:42:18,465 --> 01:42:23,887
ส่ายซ้าย ขวา แล้วก็ลง
สัตว์ประหลาดล้ม

1894
01:42:24,638 --> 01:42:27,850
เราอยู่ในท้องปีศาจ ในโพรงซี่โครง

1895
01:42:27,933 --> 01:42:29,685
แล้วมันก็เริ่มขยับ

1896
01:42:30,394 --> 01:42:33,480
เราต้องใช้ไฟแบบอินเตอร์แอคทีฟยุคเก่า

1897
01:42:33,564 --> 01:42:38,110
ที่ฉายเข้ามาจากนอกฉาก
ให้รู้สึกว่าเงาด้านในเคลื่อนไหว

1898
01:42:38,193 --> 01:42:43,323
เป็นแสงอาทิตย์สีเหลืองอําพัน
แบบที่หม่นๆ และซอฟต์ๆ

1899
01:42:43,407 --> 01:42:45,409
สมมุติว่าอยู่บนดาวอังคาร

1900
01:42:45,909 --> 01:42:47,161
และแอ็คชั่น

1901
01:42:47,244 --> 01:42:48,328
ซ้าย

1902
01:42:48,829 --> 01:42:49,830
ขวา

1903
01:42:51,623 --> 01:42:52,708
ซ้าย

1904
01:42:56,503 --> 01:42:58,088
- คัทเลย
- สเลทปิดท้าย

1905
01:42:58,172 --> 01:42:59,715
- พร้อมขึ้นไหม
- พร้อมมาก

1906
01:42:59,798 --> 01:43:02,050
- ทดสอบการห้อย ตรวจสอบทุกอย่าง
- พร้อมมาก

1907
01:43:02,134 --> 01:43:04,052
- พาเจมี่ขึ้นไปเลย
- พร้อมสุดๆ

1908
01:43:07,264 --> 01:43:09,808
เราจะหมุนกล้องกันด้วย

1909
01:43:09,892 --> 01:43:11,518
สุดยอดเลย

1910
01:43:23,864 --> 01:43:26,658
คิดว่าปีนี้โหดที่สุดเลยไหม รุนแรงสุดไหม

1911
01:43:26,742 --> 01:43:29,828
ไม่น่าจะโหดกว่าปีที่แล้วหรอก

1912
01:43:29,912 --> 01:43:33,373
นั่นสิ ปีที่แล้วมีหักกระดูกเยอะ
อันนั้นก็โหดมากนะ

1913
01:43:33,457 --> 01:43:36,710
ขนาดซีซั่นสองยังไม่มีอะไรโหด
เท่าตอนที่บ็อบตาย

1914
01:43:38,378 --> 01:43:40,130
จะไม่มีวันลืมเลยตอนแม่โทรมาหา

1915
01:43:40,214 --> 01:43:42,424
แล้วโวยวาย "อันนั้นทําเกินไปแล้วนะ"

1916
01:43:42,507 --> 01:43:44,176
- จริงดิ
- "ทําเกินไปแล้ว"

1917
01:43:44,760 --> 01:43:45,844
แม่บอกเหรอ

1918
01:43:45,928 --> 01:43:47,763
เหมือนแม่เลิกดูหลังจากบ็อบตาย

1919
01:43:47,846 --> 01:43:51,016
เลิกดูไปเลย เปล่า แม่ดูฟุตดิบทุกวันเลย

1920
01:43:51,099 --> 01:43:53,810
- สุดยอด
- พวกเขาดูฟุตดิบทุกวัน ฉันไม่ดู

1921
01:43:53,894 --> 01:43:54,978
พ่อแม่เนี่ยนะ

1922
01:43:55,062 --> 01:43:56,772
เวลาโทรไปหา ฉันจะบอกว่า

1923
01:43:56,855 --> 01:43:59,775
"แฟรงค์สบายดีไหม"
พวกเขาจะตอบว่า "เขาสบายมาก"

1924
01:43:59,858 --> 01:44:03,028
ไม่ใช่คอมเมนต์ แต่แนวตําหนิ
"ซีนนั้นน่าจะยังไม่ได้นะ"

1925
01:44:03,111 --> 01:44:05,280
คือแบบ "โห่แม่ แรงอ่ะ"

1926
01:44:05,364 --> 01:44:07,741
แม่... พวกเขาไม่ค่อยออกความเห็น

1927
01:44:08,659 --> 01:44:11,620
แม่จะคอยดูว่าเราได้ฟุตจริงๆ

1928
01:44:12,454 --> 01:44:16,208
มาซ้อมกัน พร้อม และแอ็คชั่น

1929
01:44:19,211 --> 01:44:20,504
แล้วก็...

1930
01:44:20,587 --> 01:44:23,507
ตัดหัว แล้วก็ชัยชนะ

1931
01:44:36,645 --> 01:44:39,022
ปาร์ตี้แดนซ์ เว็คน่าเสร็จเราแล้ว!

1932
01:44:42,109 --> 01:44:43,735
ทเวิร์คใส่เว็คน่ากัน

1933
01:44:45,153 --> 01:44:46,238
เว็คน่า!

1934
01:44:46,822 --> 01:44:47,990
- ว่าไงเพื่อน
- ว่าไง

1935
01:44:48,073 --> 01:44:49,324
พร้อมถ่ายยัง

1936
01:44:49,408 --> 01:44:52,661
ปรากฏว่าทุกคนตื้นตันตอนที่นายตาย
เพราะงั้นฉันว่านายควร...

1937
01:44:52,744 --> 01:44:53,829
ควรร้องไห้ไหม

1938
01:44:54,329 --> 01:44:56,123
- ควรร้องไห้ไหม
- ไม่ต้องหรอก

1939
01:44:56,206 --> 01:44:58,750
- ตรงนี้มีน้ําตานะ
- เราร้องไห้ตอนเห็นนายโดนฆ่า

1940
01:44:58,834 --> 01:45:01,086
- เหรอ นักแสดงน่ะเหรอ
- ใช่

1941
01:45:02,879 --> 01:45:06,883
- "พวกเขาชอบฉัน ชอบฉันจริงๆ"
- แต่น่าจะร้องไห้เพราะดีใจ

1942
01:45:07,467 --> 01:45:09,720
- และโล่งอก
- หายตึงซะที ใช่

1943
01:45:13,890 --> 01:45:15,183
- คุณต้องฆ่าเขา
- คนดี

1944
01:45:15,267 --> 01:45:16,810
อย่ามองว่าเป็นเจมี่

1945
01:45:16,893 --> 01:45:19,646
- ดูสภาพน่าขยะแขยงเขาสิ
- ฉันไม่อยากจามขวานใส่เขา

1946
01:45:19,730 --> 01:45:21,440
- ไม่ต้องทําจริงๆ หรอก
- โอเค

1947
01:45:21,523 --> 01:45:24,526
เขาจะไม่อยู่ตรงนั้นจริง
เราแค่จะมาซ้อม...

1948
01:45:24,609 --> 01:45:26,528
ซ้อมบทพูด

1949
01:45:27,404 --> 01:45:29,990
- ใกล้หมดบทบาทแล้วนะ
- จริงดิ

1950
01:45:30,073 --> 01:45:32,034
- คนดีจ๋า
- สบายดีไหมครับ

1951
01:45:32,117 --> 01:45:33,327
โอ๊ยตาย

1952
01:45:34,703 --> 01:45:36,204
ไม่เคยถ่ายซีนเดียวกันเหรอ

1953
01:45:36,288 --> 01:45:39,166
ไม่เคย นี่ครั้งแรกเลยที่เข้าฉากด้วยกัน

1954
01:45:40,208 --> 01:45:42,085
พร้อมและแอ็คชั่น!

1955
01:45:56,933 --> 01:45:59,186
มึงมาเล่นผิดบ้านแล้ว

1956
01:46:00,604 --> 01:46:02,272
และตัดหัว

1957
01:46:04,066 --> 01:46:05,108
และคัท

1958
01:46:05,192 --> 01:46:06,026
คัท

1959
01:46:06,526 --> 01:46:07,986
คัทแล้ว

1960
01:46:09,863 --> 01:46:14,159
จบแล้ว ฉากเจมี่กับต้นไม้อเวจี
เก่งมากเจมี่!

1961
01:46:14,993 --> 01:46:18,580
ไม่กล่าวบทอําลาหรอกนะ
เพราะวันพฤหัสก็เจอกัน ไปตายห่า

1962
01:46:18,663 --> 01:46:20,624
วันพุธสิ รักทุกคนนะ งานสุดยอดมาก

1963
01:46:20,707 --> 01:46:22,125
- รักนะ
- ขอบคุณ เจมี่

1964
01:46:22,209 --> 01:46:24,544
คุณเจ๋งมาก ทําได้ดีมาก

1965
01:46:26,004 --> 01:46:28,507
ไว้เจอกันนะ... เจอกันวันพุธ

1966
01:46:31,468 --> 01:46:33,887
{\an8}(นอกอาคาร แม็คซี)

1967
01:46:34,554 --> 01:46:37,015
{\an8}- เจมี่ปิดกองแล้ว
- พวกนายรู้สึกยังไง เจมี่กลับแล้ว

1968
01:46:37,099 --> 01:46:38,433
{\an8}(เบรตต์ เกลแมน
เมอร์เรย์ บาวแมน)

1969
01:46:38,517 --> 01:46:41,061
{\an8}ใช่ เสร็จแล้ว
ทุกคนไปถามเขาว่า "รู้สึกยังไง"

1970
01:46:42,813 --> 01:46:44,773
- พร้อมยัง
- พร้อม

1971
01:46:44,856 --> 01:46:48,110
รถจะไถลมาหยุดตรงนี้

1972
01:46:48,193 --> 01:46:52,197
และก่อนจะรู้ตัว น่าจะภายในสามวินาที

1973
01:46:52,280 --> 01:46:53,657
ประตูบานนี้จะเปิดออก

1974
01:46:53,740 --> 01:46:55,951
แล้วก็มีทหารถือปืนมารอรับ

1975
01:46:56,034 --> 01:46:59,663
ตะโกนสั่งว่า "ออกมา!"
และลากทุกคนลงมาจากรถ

1976
01:46:59,746 --> 01:47:02,707
นี่อยากถ่ายจริง ให้มันรู้สึกสมจริง

1977
01:47:02,791 --> 01:47:04,126
ไว้เจอกันนะ

1978
01:47:05,961 --> 01:47:06,962
เดี๋ยวบอกคิว

1979
01:47:08,547 --> 01:47:11,425
ที่จริงคุณต้องรอให้พวกเขา...

1980
01:47:11,508 --> 01:47:14,344
ขี้โกงนิดนึง แต่ให้รอจนกว่าจะถูกผลัก

1981
01:47:14,428 --> 01:47:15,637
ใส่รถบรรทุก

1982
01:47:15,720 --> 01:47:16,596
ได้

1983
01:47:16,680 --> 01:47:19,099
พร้อม และแอ็คชั่น

1984
01:47:27,149 --> 01:47:29,067
งานนี้จัดชุดใหญ่มาก

1985
01:47:31,111 --> 01:47:33,405
เหมือนละครสัตว์ยักษ์พเนจร

1986
01:47:36,199 --> 01:47:38,076
พอกลับมายังซีรีส์นี้

1987
01:47:38,160 --> 01:47:40,871
และได้อยู่กับคนพวกนี้
เหมือนได้กลับไปอายุ 14 อีกครั้ง

1988
01:47:42,038 --> 01:47:44,040
มันไม่มีวันหายไปไหน

1989
01:47:46,501 --> 01:47:51,214
พวกเขาทําให้ผมได้เข้าใกล้
คําว่า "ดาราหนังบู๊" ที่สุดแล้ว

1990
01:47:53,008 --> 01:47:55,093
เหมือนย้อนกลับไปเป็นเด็ก

1991
01:47:55,177 --> 01:47:58,305
แล้วได้สวมบทตัวละครที่อยากเล่น

1992
01:47:58,388 --> 01:48:00,015
ถ้าดูซีรีส์เรื่องนี้

1993
01:48:01,850 --> 01:48:03,727
ขอโทษด้วยที่โดนแบบนั้น

1994
01:48:04,227 --> 01:48:06,188
อย่าคิดจะมาทํากับผมนะ

1995
01:48:08,315 --> 01:48:09,900
แต่ขอบคุณนะที่ยอมเจ็บแทน

1996
01:48:09,983 --> 01:48:12,652
- เคราไม่รอดนี่
- เรียกแผนกเสริมหล่อหน่อย

1997
01:48:14,571 --> 01:48:18,241
ทุกคนหาเหตุผลมาหนุนพฤติกรรมตัวเองได้เสมอ

1998
01:48:18,825 --> 01:48:21,286
เราไม่จําเป็นต้องรู้หรอกว่าเราดีหรือชั่ว

1999
01:48:21,369 --> 01:48:25,582
ตัวร้ายแทบทุกตัวจะคิดว่าตัวเองมีความดีในตัว

2000
01:48:27,250 --> 01:48:31,046
- และแอ็คชั่น
- พี่น้องดัฟเฟอร์คุยกับเราเหมือนเท่าเทียมกัน

2001
01:48:31,880 --> 01:48:36,051
เป็นความรู้สึกที่ดีที่สุดในโลกเลย
ที่ได้เป็นเด็กที่มีคนรับฟังจริงจัง

2002
01:48:36,134 --> 01:48:38,428
รู้สึกเหมือนพวกนายตึงสุดแล้ว

2003
01:48:38,512 --> 01:48:41,556
ฉันว่าในตอนนี้... ไม่รู้ว่าจะมีเวลาพอไหม ฉันว่า...

2004
01:48:42,057 --> 01:48:45,310
พวกเขาสอนให้ผมคุยกับผู้ใหญ่
และอธิบายตัวเอง

2005
01:48:45,393 --> 01:48:48,897
และสอนวิธีคิดไอเดียและทําความเข้าใจตัวละคร

2006
01:48:54,236 --> 01:48:57,072
เราจะหายใจเข้าลึกๆ
บางอย่างอาจเวิร์ค หรืออาจไม่เวิร์ค

2007
01:48:58,406 --> 01:49:00,784
ทุกคนมีความเคารพให้เกียรติกัน

2008
01:49:03,245 --> 01:49:05,872
รากฐานของซีรีส์นี้สร้างขึ้นบนความไว้ใจ

2009
01:49:06,540 --> 01:49:09,709
ไว้ใจว่าทุกแผนกร่วมมือกันได้

2010
01:49:10,460 --> 01:49:13,255
น่าจะเพราะอย่างนั้นทุกคนถึง
ถูกดึงเข้ามาหาสเตรนเจอร์ ธิงส์

2011
01:49:13,338 --> 01:49:16,633
เพราะทุกคนเกี่ยวพันกัน
แม้แต่เบื้องหลังก็ไม่เว้น

2012
01:49:17,926 --> 01:49:20,136
นี่เป็นงานใหญ่เต็มรูปแบบ

2013
01:49:20,220 --> 01:49:22,973
เราได้เข้าใจคนเหล่านี้จริงๆ

2014
01:49:23,056 --> 01:49:27,018
ได้เห็นวันที่ดีและวันที่แย่
และพวกเขาก็เห็นเราด้วย

2015
01:49:28,603 --> 01:49:32,524
สมัยก่อนฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยเข้าพวก

2016
01:49:34,234 --> 01:49:37,737
แต่ที่นี่ พวกเขาต้อนรับและรักฉัน

2017
01:49:46,329 --> 01:49:49,749
รู้สึกเหมือนกําลังจะทิ้ง
ชิ้นส่วนนึงของตัวเองไว้ข้างหลัง

2018
01:49:49,833 --> 01:49:51,626
ไม่ใช่แค่ตัวละคร

2019
01:49:51,710 --> 01:49:53,211
ฉันว่ามันคือ...

2020
01:49:55,505 --> 01:49:56,590
ครึ่งชีวิตของฉัน

2021
01:49:58,508 --> 01:50:03,680
นี่เป็นวันปิดกองซีรีส์
ของมิลลี่ บ็อบบี้ บราวน์ตัวจริงเสียงจริง

2022
01:50:13,064 --> 01:50:14,858
ฉันยังไม่พร้อมปล่อยมือ

2023
01:50:23,908 --> 01:50:26,953
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
ซีรีส์ของเราปิดกองแล้ว

2024
01:50:28,288 --> 01:50:32,042
สําหรับชาร์ลี นาตาเลีย โจ และมายา

2025
01:50:33,585 --> 01:50:36,296
ตอนเราไม่อยู่ที่นี่ คนอื่นทุ่มเททํางานกันหนักมาก

2026
01:50:36,379 --> 01:50:38,423
ขอบคุณทุกคนที่นี่จริงๆ นะครับ

2027
01:50:54,606 --> 01:50:56,775
{\an8}(ธันวาคม ปี 2024)

2028
01:50:56,858 --> 01:50:58,443
{\an8}สุขสันต์วันสุดท้าย

2029
01:50:58,526 --> 01:51:00,028
สุขสันต์วันสุดท้าย

2030
01:51:04,407 --> 01:51:05,867
- ไงเพื่อน
- ไง

2031
01:51:09,412 --> 01:51:12,082
อรุณสวัสดิ์ ต้องร้องไห้กันอีก 15 ชั่วโมง

2032
01:51:12,165 --> 01:51:15,043
กําลังจะพูดพอดี เพราะวันนี้ลากยาว

2033
01:51:16,127 --> 01:51:18,213
รีบร้องไห้แล้วเหรอ

2034
01:51:19,005 --> 01:51:22,425
- ก็เจอสติงกี้ก่อนเลย โทษที
- ให้ตาย

2035
01:51:23,051 --> 01:51:24,427
อย่าสิ สเตซี่ อย่า

2036
01:51:24,511 --> 01:51:26,096
ขอโทษ

2037
01:51:26,179 --> 01:51:28,556
- ยังต้องสู้อีก 12 ชั่วโมงนะ
- ทิวดอร์ก็มาเล่นอีก

2038
01:51:28,640 --> 01:51:29,849
โอ๊ยตาย

2039
01:51:30,475 --> 01:51:32,686
- สบายมาก
- หมายความว่าไง โดนทิวดอร์เล่น

2040
01:51:32,769 --> 01:51:35,105
- ทิวดอร์มากอด ก็เลยเก็บอาการไม่อยู่
- แย่เลย

2041
01:51:35,188 --> 01:51:36,272
แย่เลย

2042
01:51:36,981 --> 01:51:38,817
ไม่ต้องห่วง ไม่กอดหรอก

2043
01:51:39,859 --> 01:51:42,028
- สุขสันต์วันสุดท้ายนะ
- สุขสันต์วันสุดท้าย

2044
01:51:44,364 --> 01:51:47,033
{\an8}วันนี้จะเป็นวันที่สะเทือนใจ
และซีนนี้ก็จะสะเทือนอารมณ์

2045
01:51:47,117 --> 01:51:48,451
{\an8}โดยเฉพาะกับนักแสดงของเรา

2046
01:51:48,535 --> 01:51:51,955
ไม่น่าเชื่อว่ามาถึงจุดนี้จนได้
วันสุดท้ายแล้ว มาเริ่มกันเลย

2047
01:51:59,796 --> 01:52:02,966
- เริ่มต้นวันอย่างสดใส
- ใช่ แน่นอน

2048
01:52:03,049 --> 01:52:06,636
ไว้อีก 12 ชั่วโมงค่อยมาดูสภาพ ทิวดอร์!

2049
01:52:08,179 --> 01:52:09,806
สุขสันต์วันสุดท้าย

2050
01:52:09,889 --> 01:52:10,724
- แดนดี้
- พีชชี่

2051
01:52:10,807 --> 01:52:12,225
ใช่สวยหรู

2052
01:52:15,729 --> 01:52:18,231
อยากถ่ายรูปแป๊บ ถ่ายรูปก่อน

2053
01:52:22,318 --> 01:52:24,237
เอาละ เข้ามากอดกันเลย

2054
01:52:24,320 --> 01:52:25,405
อย่าลืมรอสสิ

2055
01:52:25,488 --> 01:52:26,740
- มาลุย
- มาลุย

2056
01:52:26,823 --> 01:52:28,324
- ไม่มีอะไรพิเศษ...
- อะไร

2057
01:52:28,408 --> 01:52:30,285
แค่อยากบอกว่ารักทุกคนนะ

2058
01:52:30,368 --> 01:52:31,828
- รักเหมือนกัน
- รักด้วย

2059
01:52:31,911 --> 01:52:34,080
- โอเค นั่นแหละ
- โอเค

2060
01:52:38,168 --> 01:52:40,086
- โดนเซดี้เล่นแน่
- แย่แล้ว

2061
01:52:43,089 --> 01:52:44,132
เริ่มนะ

2062
01:52:44,758 --> 01:52:47,218
พร้อมและแอ็คชัน

2063
01:52:48,595 --> 01:52:49,596
ขอเลขเด็ด

2064
01:52:50,889 --> 01:52:53,808
นี่แปลว่า... นี่คือการเก็บ...

2065
01:52:54,434 --> 01:52:56,853
อาจจะ... นี่มันน่าจะ... แต่ช่างเถอะ

2066
01:52:56,936 --> 01:52:59,272
เอาวัยเด็กไปเก็บ เหมือนการบอกอําลา

2067
01:52:59,355 --> 01:53:01,149
อารมณ์บอกลา

2068
01:53:01,649 --> 01:53:04,277
งั้นต้องบรรจง
ไม่ใช่ยัดๆ แล้วก็เดินหนีไปเลย

2069
01:53:04,360 --> 01:53:07,906
ต้องมีน้ําหนักในการบอกลาส่วนนึงของชีวิต

2070
01:53:13,620 --> 01:53:16,956
สอดสมุดเข้าไป แล้วเราจะค่อยๆ ถอยออกมา

2071
01:53:17,040 --> 01:53:18,958
แล้วอยากเห็นคุณมองไปทางบันได

2072
01:53:19,042 --> 01:53:21,503
- แล้วก็แพนหนี
- โอเค เยี่ยม ดี

2073
01:53:24,464 --> 01:53:25,715
กําลังถ่าย

2074
01:53:49,113 --> 01:53:49,989
โอเค

2075
01:54:08,967 --> 01:54:09,843
คัท

2076
01:54:14,305 --> 01:54:16,015
โอเค เราจะเข้าไปดูก่อน

2077
01:54:35,118 --> 01:54:38,246
{\an8}(โซนพี่น้องสุดท้ายเหรอ
ขอบคุณ แมตต์ + รอส)

2078
01:54:44,711 --> 01:54:47,630
- เยี่ยมไปเลย
- ใช่ๆ

2079
01:54:57,015 --> 01:54:57,932
เอาละทุกคน

2080
01:54:58,016 --> 01:55:04,647
ถือว่าปิดกองซีรีส์สําหรับเซดี้
เคเลบ เกเทน โนอาห์ และฟินน์

2081
01:55:23,875 --> 01:55:26,210
รู้เลยว่าต้องมีอะไรแน่ๆ

2082
01:55:29,839 --> 01:55:31,716
แค่อยากจะบอกว่า...

2083
01:55:32,634 --> 01:55:38,389
ผมเริ่มทําซีรีส์นี้ตอนอายุ 12

2084
01:55:38,473 --> 01:55:42,727
กับคนพวกนี้ และ...

2085
01:55:43,728 --> 01:55:48,024
พูดแบบนี้คงฟังดูเศร้าแต่ผมคิดว่าตัวผมเอง

2086
01:55:48,107 --> 01:55:50,568
ตอนเป็นเด็กไม่ค่อยมีเพื่อน

2087
01:55:50,652 --> 01:55:53,696
แล้วตอนได้คุยกับพี่น้องดัฟเฟอร์ครั้งแรก

2088
01:55:53,780 --> 01:55:56,115
มันรู้สึกเหมือนผมมีเพื่อนแล้ว

2089
01:55:58,868 --> 01:56:01,287
แล้วตอนนี้ก็มีเพื่อนอีกตั้งหลายคนเลย

2090
01:56:12,173 --> 01:56:14,008
สําหรับนักแสดง...

2091
01:56:15,301 --> 01:56:18,346
ผู้คนตกหลุมรักซีรีส์
เพราะพวกเขาตกหลุมรักพวกคุณ

2092
01:56:19,263 --> 01:56:23,518
ขอบคุณที่ยอมทุ่มเทให้เรื่องราวขนาดนี้

2093
01:56:23,601 --> 01:56:25,687
ขอบคุณสําหรับเสียงหัวเราะ น้ําตา...

2094
01:56:28,898 --> 01:56:30,400
ให้พูดแทนไหม

2095
01:56:30,483 --> 01:56:35,947
ขอบคุณที่เป็นน้องๆ ที่เราไม่เคยได้มี

2096
01:56:37,198 --> 01:56:39,575
เราเป็นครอบครัวกัน เราจะรักทุกคนเสมอ

2097
01:56:45,623 --> 01:56:48,835
เราต้องขอบคุณหลายๆ คนในโปรดักชั่นนี้

2098
01:56:48,918 --> 01:56:51,379
ไม่ต้องสงสัยและไม่จําเป็นต้องพูดให้เว่อร์เลย

2099
01:56:51,462 --> 01:56:53,464
ทีมนี้เป็นทีมที่ดีที่สุดที่เราเคยร่วมงานด้วย

2100
01:56:53,548 --> 01:56:56,259
เราสัมผัสได้ถึงความรักและแพชชั่นคุณทุกวัน

2101
01:56:56,342 --> 01:56:59,637
ตอนเข้ามาใหม่ๆ เราไม่รู้เลยว่าต้องทําอะไร

2102
01:56:59,721 --> 01:57:01,639
และผมได้เรียนรู้จากทีมงาน

2103
01:57:03,266 --> 01:57:05,351
และเราได้เพื่อนใหม่มากมาย

2104
01:57:06,728 --> 01:57:09,981
นี่คือวันที่ 237

2105
01:57:10,064 --> 01:57:14,027
เราได้ทําการเซ็ทอัพมาทั้งหมด 6,725 ครั้ง

2106
01:57:15,820 --> 01:57:19,449
ซึ่งรวมเป็นฟุตถ่ายทําถึง 630 ชั่วโมง

2107
01:57:20,992 --> 01:57:25,913
สําหรับชาวเนิร์ด นั่นคือเมมหนึ่งพาราไบต์
ซึ่งก็เท่ากับ 1,000 เทราไบต์

2108
01:57:26,706 --> 01:57:30,877
ขอพูดให้ชัดว่านั่นแค่ยูนิตหลัก
เพราะงั้นใครแม่งรู้วะ...

2109
01:57:35,923 --> 01:57:40,303
พร้อมนะ ใส่ไปแล้ว
ปิดกองถ่ายสเตรนเจอร์ ธิงส์!

2110
01:58:10,875 --> 01:58:15,296
ผมว่าทุกคนเซอร์ไพรส์
ที่ตอนบอกลาเราตื้นตันใจกันมาก

2111
01:58:15,379 --> 01:58:18,424
เรารู้สึกเหมือนไมค์ตอนนาทีสุดท้ายในซีรีส์เลย

2112
01:58:18,508 --> 01:58:21,177
การปล่อยวางช่างยาก

2113
01:58:21,260 --> 01:58:22,595
แต่เราต้องทํา

2114
01:58:22,678 --> 01:58:24,263
เราต้องก้าวต่อไป

2115
01:58:24,347 --> 01:58:28,309
เป็นสิ่งสําคัญสําหรับทุกคน
ที่ต้องปิดฉากเรื่องราวนี้

2116
01:58:28,392 --> 01:58:29,936
ตัวละครเหล่านี้

2117
01:58:30,019 --> 01:58:32,188
ในช่วงเวลานี้ของชีวิตเรา

2118
01:58:32,271 --> 01:58:35,358
แต่ประสบการณ์ทั้งหมดที่เรามี
ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา

2119
01:58:35,441 --> 01:58:36,901
ทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดีทั้งหลาย

2120
01:58:36,984 --> 01:58:39,695
ความวุ่นวายโกลาหล มิตรภาพที่สร้าง

2121
01:58:39,779 --> 01:58:42,532
จะอยู่กับเราตลอดไป

2122
01:58:43,783 --> 01:58:46,577
มันคือการผจญภัยที่ชีวิตนึงมีครั้งเดียวจริงๆ

2123
01:58:48,996 --> 01:58:51,374
(การผจญภัยครั้งสุดท้าย:
เบื้องหลังงานสร้างสเตรนเจอร์ ธิงส์ 5)

2124
01:59:56,898 --> 02:00:00,776
- ทุกคนพูดว่า "สเตรนเจอร์ ธิงส์"
- สเตรนเจอร์ ธิงส์

2125
02:00:02,528 --> 02:00:05,448
{\an8}คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล