Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Ο καταιγισμός ιδεών στην αρχή είναι από τα αγαπημένα μου μέρη.
Εντάξει. Για να δούμε.
Πού θέλετε να κάτσετε; Νομίζω ότι θα είναι ωραία εδώ.
Ξεκινάει τόσο άμορφα.
Είναι σαν μια κακοσχηματισμένη μάζα πηλού.
Την οποία συνεχίζεις να ζυμώνεις.
Μια μέρα τη φορά, ένα λεπτό τη φορά.
Μετά κουράζεσαι και βγαίνεις κι εκτός θέματος.
Σε πιάνει πάντα ένας πανικός ότι δεν θα τα καταφέρεις.
Και τότε λες "Ας πιάσουμε πάλι τον πηλό.
Ας συνεχίσουμε να ζυμώνουμε".
Και τελικά αρχίζει να παίρνει μορφή.
Κι είναι πολύ συναρπαστικό όταν αρχίσει να παίρνει μορφή.
Έτοιμοι, πάμε!
Πάμε!
Τι τεστ έχεις, είπαμε; Στην ανθρώπινη ανατομία;
Ήταν μακρινή πορεία. Ναι, δέκα χρόνια.
Το ένα τέταρτο της ζωής μας, το μεγαλύτερο μέρος της ζωής των ηθοποιών.
Σε βυθίζει στο σκοτάδι.
Έχει φτάσει σχεδόν.
Τι είναι;
Ο Ντεμογκόργκον.
Γουίλ!
- Γουίλ! - Γουίλ!
Η πρώτη σεζόν μοιάζει πολύ περιορισμένη σε σύγκριση με το πού είμαστε τώρα.
Μας αρέσει η ιδέα της αργής κλιμάκωσης της σειράς,
όπως σε ένα σίκουελ ταινίας.
Το κάθε επεισόδιο είναι μια ταινία, από άποψη διάρκειας,
αριθμού σελίδων που γυρίζουμε,
πολυπλοκότητας, οπτικών εφέ, επικίνδυνων σκηνών, τοποθεσιών.
Δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι θα φτάναμε εδώ.
Είναι πολύ τρομακτικό,
γιατί είναι πολλές οι σειρές που ο κόσμος λατρεύει
και έχουν απογοητευτικό τέλος.
Και μετά το κοινό απορρίπτει και την υπόλοιπη σειρά.
Δεν γίνεται να αφήσεις ανοιχτές υποθέσεις.
Δεν έχουμε αλλάξει πολύ από την πρώτη σεζόν.
Η ψυχή είναι οι χαρακτήρες,
και γι' αυτούς νοιάζεται ο κόσμος.
Γαμάτο.
Ναι. Ας το ξανακάνουμε.
ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ: STRANGER THINGS 5 - ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
Όταν ξεκίνησε η παραγωγή, δεν είχαμε έτοιμο το τελευταίο σενάριο.
Κι ήταν τρομακτικό, γιατί θέλαμε να γίνουν όλα σωστά.
Ήταν το πιο σημαντικό σενάριο της σεζόν.
Όλο το επεισόδιο πρέπει να οδηγεί στην αυτοκτονία της Έντεκα.
Αν θέλουμε να πιστέψει το κοινό ότι θα αυτοκτονήσει,
και μετά αυτοκτονήσει...
Ναι.
Βασικά, ακόμη προσπαθεί να αποφασίσει;
Έχει ήδη αποφασίσει;
Πρέπει να παίξουμε με το κοινό.
Το έβδομο επεισόδιο σε κάνει να πεις "Θεέ μου.
Θα το κάνει στ' αλήθεια;"
Κι όλοι αυτό θα περιμένουν.
Πιστεύουμε ότι αποφάσισε να ζήσει.
- Δεν ξέρω... - Σας τη φέραμε. Άκυρο.
- Άκυρο. Θα πεθάνει. - Από κει ξεκινάω...
Δεν χρειάζεται να γίνει έτσι.
- Έτσι... - Δεν ξέρω αν πρέπει.
- Πώς αλλιώς; - Θα είναι ασαφές.
Μέχρι τη στιγμή που...
Όχι. Αν γυρίσει και μιλήσει και με τον Χόπερ...
Αν γυρίσει και μιλήσει με τον Χόπερ και μπει στο φορτηγό,
θα 'ναι σαν να έχει αποφασίσει να ζήσει.
Όχι. Όχι απαραίτητα.
Αν το δούμε αυτό, είναι σαν να αποφάσισε να ζήσει.
- Είμαι τόσο... - Μην πεις 100%.
- Φαντάζεσαι... - Είμαι 100% σίγουρος.
Έχουμε άλλη επιλογή;
Δεν έχω ιδέα πώς να το κάνουμε.
Όσο περισσότερες σεζόν,
τόσο περισσότερες ιστορίες πρέπει να κλείσεις
και τόσο μεγαλύτερες οι προσδοκίες.
Πώς ανταποκρίνεσαι στις προσδοκίες,
εκπλήσσοντας ταυτόχρονα και το κοινό;
Είμαστε τόσο κοντά.
Με τον Ρος δεν μας ενδιέφεραν ποτέ τα σενάρια.
Θέλαμε να σκηνοθετήσουμε.
Και καταλάβαμε ότι ο καλύτερος τρόπος
να ασχοληθούμε ήταν μέσω της σεναριογραφίας.
Πιάσαμε ό,τι πιστεύαμε πως ήθελε η βιομηχανία.
Γράψαμε πολλά άθλια σενάρια και αναρωτιόμασταν τι δεν πάει καλά.
Τελικά, έπρεπε να ακούσουμε το ένστικτό μας
και να γράψουμε για εμάς.
Θυμάμαι όταν μας πρωτοήρθε η ιδέα για το Stranger Things.
Γράψαμε τη σκηνή στο υπόγειο με τα παιδιά.
Μας βγήκε τόσο εύκολα.
Καταλάβαμε ότι είχαμε κάτι καλό.
Θα πάμε πολύ πίσω.
Ωραία, ας το κάνουμε.
Το τρελό είναι ότι είμαστε στο δωμάτιο με τα ίδια έπιπλα
όπου εγώ κι οι Ντάφερ καθόμασταν όταν πρωτογνωριστήκαμε.
Ήταν κανόνας του σινεμά και της τηλεόρασης τότε.
Δεν γινόταν σειρά με παιδιά πρωταγωνιστές να μην είναι για παιδιά.
- Τρελάθηκες; - Ακούστε με.
Τρελάθηκες.
Δεν μπορείς να συνδυάσεις θρίλερ με ιστορία ενηλικίωσης.
Αυτή η παράβαση ήταν
που έκανε τη σειρά τόσο ανατρεπτική.
Είδαμε αμέσως ότι κατάλαβε καλά το σενάριο.
Και κάτι εκπληκτικό που έκανε ο Σον,
γιατί ήταν αξιοσέβαστος σκηνοθέτης και παραγωγός...
Είπε "Σας εμπιστεύομαι. Κι εσάς και το όραμά σας".
Αν θέλεις να υλοποιήσεις κάτι δύσκολο,
πρέπει να είσαι πεπεισμένος ότι θα υλοποιηθεί.
Οπότε, ξεκινά με ένα άτομο ή δυο δίδυμους.
Και μετά είναι δέκα άτομα, μετά μια ολόκληρη ομάδα,
και ξαφνικά γίνονται 1.000 άτομα, που λένε "Ξέρεις κάτι;
Ναι, φυσικά και θα το υλοποιήσουμε".
ΣΕΖΟΝ 1
Στην πρώτη σεζόν, δεν είχαμε ιδέα αν θα άρεσε σε κανέναν η σειρά.
ΦΟΒΕΡΟ ΤΟ "STRANGER THINGS" ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ "ΓΚΟΥΝΙΣ"
ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΑΚΟΜΗ
Είδαμε ότι πολύς κόσμος είχε τελειώσει ήδη τη σεζόν.
Έμειναν ξύπνιοι όλη νύχτα.
Και μετά έγινε χαμός.
Θεέ μου!
Είναι σουρεαλιστικό που είναι παγκόσμιο φαινόμενο.
Δεν το χωράει ο νους μου.
Το Stranger Things ανέβηκε στην κορυφή.
Η παρέα από το Χόκινς συγκέντρωσε 52 δις λεπτά προβολής.
Ο θρυλικός Στίβεν Κινγκ τη λάτρεψε τη σειρά.
Έγραψε στο Twitter, και ανταλλάξαμε μέιλ.
Ακόμη μου φαίνεται απίστευτο.
Ήταν μεγάλη έμπνευση για εμάς. Είναι ο θεός μας.
Ανεβαίνουν όλα επίπεδο, κι οι προσδοκίες εκτοξεύονται κάθε χρόνο.
ΑΤΛΑΝΤΑ, ΤΖΟΡΤΖΙΑ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2023
Είναι μια λατρεμένη σειρά
κι ο Ματ κι ο Ρος πρέπει να την ολοκληρώσουν.
Ξέρετε, παίζονται πολλά.
ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΕΝΑΡΙΟΥ
Πολύς κόσμος.
Έπρεπε να σκοτώσουμε κι άλλους.
Η Μίλι είχε δίκιο.
Θα ξεκινήσουμε, προφανώς, από το πρώτο.
Τρία τη μέρα προλαβαίνουμε.
Είναι και μεγάλα. Φύγαμε.
Δεν πίστευες ότι θα τα κατάφερνα, έτσι;
Μπορείς να τα καταφέρεις, μα σήμερα δεν τα κατάφερες.
Λες ότι λέω ψέματα;
Όχι, λέω ότι κάνεις λάθος.
Δεν κάνω λάθος.
Χόλι.
Χόλι!
Τόση ώρα φωνάζω.
Συγγνώμη.
Θα φωνάξεις τον λαό;
Πρωινό!
Είμαστε εδώ για να υλοποιήσουμε το όραμα των Ντάφερ.
Ό,τι κι αν είναι,
όσο μεγάλο και τρελό κι αν είναι όταν το διαβάζεις στη σελίδα.
Όλα ξεκινούν από το σενάριο.
ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΛΗΜΑΤΣΙΔΑ ΣΤΟ ΔΕΝΤΡΟ
Στόχος μου είναι πάντα να υλοποιώ το όραμα στη σελίδα.
Όσο γίνεται,
προσπαθώ να βλέπω φωτογραφικά αρχεία από την περίοδο.
Θέλαμε ένα κάπως τρομακτικό υπόγειο που να θυμίζει λίγο Το Πνεύμα του Κακού.
Όταν άρχισα να φαντάζομαι τον κόσμο του Χόπερ...
Είναι σχεδόν καταθλιπτικός και ίσως και λίγο εθισμένος
όταν τον γνωρίζουμε.
Βλέποντάς το τώρα,
νομίζω ότι καταφέραμε πολλά απ' αυτά που θέλαμε.
Χρειάζομαι μαξιλάρια,
για να της φτιάξω ένα κρεβάτι.
Όταν διαβάζεις για κάποιον στο χαρτί,
πρέπει να φτιάξεις έναν κόσμο.
Ξεκινάς από τις μικρές λεπτομέρειες,
και μετά αρχίζεις να προσθέτεις χρώματα και υφές.
Όταν παίρνω ένα σενάριο,
το διαβάζω ως θαυμάστρια, αφού είμαι μεγάλη.
Αρχίζεις κιόλας να οραματίζεσαι διάφορα.
Κάθε δεκαετία ορίζεται από τη σιλουέτα της.
Ένα χρώμα μπορεί να μεταδώσει
πάθος ή θλίψη.
ΕΣ. ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΚΡΙΛ - ΤΡΑΠΕΖΑΡΙΑ
Οι ηθοποιοί ασχολούνται πολύ.
Είναι...
ΤΖΕΪΜΙ ΚΑΜΠΕΛ ΜΠΑΟΥΕΡ ΒΕΚΝΑ/ΧΕΝΡΙ/ΤΙΝΑΥΤΟ
- Τρομακτικό. - Το ξέρω!
Μ' αρέσει πολύ.
Με αυτά τα σενάρια, οι λέξεις ξεπηδούν από τη σελίδα.
Βλέπεις στο μυαλό σου μια πολύχρωμη εικόνα
του πώς θα μπορούσε να είναι.
Έχουμε πολύ υλικό να γυρίσουμε για τη σεζόν.
Πάμε.
Έχουμε 250 μέρες γυρισμάτων, αλλά δεν είναι αρκετές.
Όταν πάρω ένα σενάριο από τους Ντάφερ,
πρώτα το διαβάζω για την ιστορία.
Μετά αναλύω το κάθε του στοιχείο.
Τα σκηνικά, τα αντικείμενα, την ώρα της μέρας, τους κασκαντέρ, το καστ.
Καταγράφω και παρακολουθώ συνεχώς το συνεργείο και το καστ.
Έτσι λειτουργεί το μυαλό μου.
Ποια είναι η διαφορά πρώτης και πέμπτης σεζόν;
Περίπου 180 μέρες.
Καλώς ήρθατε.
Γεια σας, παιδιά.
Από πότε έχουμε να βρεθούμε όλοι μαζί;
Όταν γράφουμε,
έχουμε στο μυαλό μας και την παραγωγή.
Αλλά προσπαθούμε όσο μπορούμε να τα αφήνουμε στην άκρη αυτά
και να μην ανησυχούμε για το πόσο δύσκολο θα είναι να γίνουν όλα.
Αλλιώς δεν θα γράφαμε τίποτα.
Δεν νομίζω ότι φανταζόμασταν να 'ναι τόσο μεγάλη η πέμπτη σεζόν.
Έχουμε 12 στούντιο γεμάτα πλατό.
Και αμέτρητα εξωτερικά γυρίσματα.
Είναι τεράστια σεζόν.
Τεράστια.
Οι περισσότερες ταινίες
έχουν το μισό μέγεθος ενός επεισοδίου μας.
Αλλά για μια ταινία, έχεις περισσότερο χρόνο προετοιμασίας.
Απλώνουμε τις ράγες, ενώ το τρένο ήδη ταξιδεύει.
Δημιουργούμε κάτι απίστευτα ξεχωριστό,
ειδικά για αυτήν την περίοδο.
Μπορεί να μην ξανάρθει τέτοια ευκαιρία.
Οι ταινίες είχαν τεράστιο ρόλο για μας.
Είπαμε από πολύ μικροί ότι με αυτές θέλαμε να ασχοληθούμε.
Η οπτική τους φύση έπαιξε σημαντικό ρόλο.
Ερωτευτήκαμε από νωρίς τις ταινίες του Τιμ Μπάρτον.
Έχει τόσο ξεχωριστή καλλιτεχνική διεύθυνση που για εμάς ήταν μαγεία.
Ταινίες όπως ο Μπάτμαν, ο Σκαθαροζούμης, ο Ψαλιδοχέρης.
Λατρεύουμε ιστορίες που συνδυάζουν συνηθισμένο κι ασυνήθιστο.
Γιατί περάσαμε υπέροχα παιδικά χρόνια, αλλά ήταν αρκετά ασφαλή.
Ζούσαμε κάπως αποκομμένοι στη Βόρεια Καρολίνα.
Με τον Σπίλμπεργκ μεγαλώσαμε.
Οι ταινίες του μας επέτρεπαν
να ταξιδεύουμε και να ζούμε περιπέτειες.
- Σε πραγματικά μέρη, φανταστικά μέρη. - Απ' όλα.
Συνδέω τις ταινίες με τον μπαμπά. Μας πήγαινε σινεμά κάθε Σαββατοκύριακο.
Νομίζω ότι ήμασταν εννιά, όταν οι γονείς μας
μας πήραν μια κάμερα Hi8.
Δεν νομίζω να ήξεραν
ότι θα ήταν το καλύτερο δώρο που θα μας έκαναν ποτέ.
Κατά το καλοκαίρι της τετάρτης δημοτικού,
αποφασίσαμε ότι θα φτιάχναμε μια ταινία μεγάλου μήκους
με τον Τρίσταν, τον κολλητό και γείτονά μας.
Γράψαμε την πλοκή στα πρόχειρα, κι αρχίσαμε να γυρίζουμε.
Δεν γινόταν μοντάζ. Τη σταματούσαμε και ξαναρχίζαμε.
Στη μάχη!
Μάθαμε πώς να μετακινούμε την κάμερα.
Κι αρχίσαμε να εξελισσόμαστε λίγο ως δημιουργοί.
Ο Σαμ Ράιμι, ο Τζον Γου και μετά ο Σιάμαλαν ήταν.
Περάσαμε πολύ χρόνο αναλύοντας το στιλ τους,
και κάπως έτσι μάθαμε σκηνοθεσία μέσα από τα μάτια τους.
Λίγο Evil Dead.
- Και μετά μπαμ! - Χόλι!
Μπείτε μέσα! Μπείτε.
Αν δεν είστε απαραίτητοι, μην μπείτε.
"Κεφάλαιο Πρώτο: Η Διείσδυση".
"Μετάβαση σε μια τσάντα με πυρομαχικά που πέφτει δίπλα σε μια καραμπίνα.
Ο Χόπερ ετοιμάζει όπλα στο υπόγειο του σταθμού,
όπου η ομάδα ετοιμάζεται για τη διείσδυση".
Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Μεγάλη σκηνή για όλους. - Ναι.
- Αυτή η σκηνή. - Η πρώτη σκηνή της σεζόν.
- Ο χάρτης του Χόκινς; - Ναι.
- Φοβερός. Τέλειο το πλατό. - Ναι.
Νόα, εσύ μπορείς να βάζεις τις μπαταρίες.
Το έχετε κάνει πολλές φορές.
Το κάνετε έναν χρόνο τώρα.
Είστε απόλυτα συγκεντρωμένοι.
Δεν είστε χαλαροί.
Τσάρλι, αν με κοιτάξεις, θα βγάζει νόημα.
Πομπός ενεργός! Κάπως έτσι;
- Ναι. - Τέλεια. Κάν' το έτσι.
Το πλάνο στο Steadicam μάς φέρνει εδώ.
Ξέρω, δεν είναι συναρπαστική πρώτη σκηνή.
- Όχι, είναι καλή για... - Για ζέσταμα.
- Δεν θες μονόλογο τώρα. - Όχι.
Στις θέσεις μας.
Χτυπήστε το κουδούνι.
- Έτοιμοι. - Λήψη πρώτη. Όταν σας πω.
Δεν κάναμε καμιά πρόβα.
Χάλια θα πάει.
Πάμε!
Ευχαριστώ.
- Καλή τύχη. - Πομπός ενεργός.
Πομπός ενεργός.
Χάρινγκτον, έχεις σήμα; Πομπός ενεργός.
Κατ.
Τι κάνει η Μάγια;
Κατ.
- Τι; - Μικρή καθυστέρηση.
ΧΙΛΑΡΙ ΛΙΒΙΤ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
- Είναι αφηρημένη. - Κάτι κάνει.
Θα πει "Γαμώτο" και θα το πατήσει.
- Υπάρχει λόγος. - Κάνε ένα σχόλιο.
- Θα το φωνάξω. - Ο Ματ.
Μάγια, υπάρχει καθυστέρηση,
οπότε ίσως να παίζεις με κανέναν διακόπτη ή...
- Καλή ιδέα. - Ναι.
- Ωραία. Πάμε. - Αράζω.
Έτοιμος, Νίκολαϊ;
Εντάξει. Κάμερα έτοιμη, πάμε!
Πομπός ενεργός.
Χάρινγκτον, έχεις σήμα; Πομπός ενεργός.
- Αυτό ήταν. - Κατ.
- Κατ.
- Καλό ήταν. Ταιριάζει. - Φοβερό. Μπράβο.
Νομίζω ότι υπάρχει ένας περίεργος ηλεκτρισμός μεταξύ μας.
Συνεργαζόμαστε πολύ καλά.
Καλά. Δώστε μου τις ομπρέλες.
- Όχι! Διπλή. - Σ' αγαπώ.
Στην πρώτη σεζόν δεν νιώθαμε σαν ηθοποιοί.
Ήμασταν κανονικά παιδιά, αλληλεπιδρούσαμε κανονικά.
Ήμασταν τρελά παιδιά.
Ήμασταν εκτός ελέγχου, λέγαμε ό,τι θέλαμε.
Δέκα χρόνια;
Τέτοια χημεία δεν είναι προσποιητή.
Έτοιμοι, πάμε!
- Ωραία και τα δύο. - Λέει Stranger Things.
- Κοίτα. - Καλό.
Είναι η οικογένεια που επιλέγεις.
Υπάρχει μια βαθιά αγάπη.
Θαυμασμός και φιλία.
Σαν οικογένεια είναι, ναι.
Είναι λίγο κλισέ, αλλά ισχύει.
Λούκας, εμείς στο παρατηρητήριο.
Ο Μάικ κι η ομάδα πρέπει κάποτε να μαζέψουν τα παιχνίδια
και να ωριμάσουν λίγο.
Ένα, δύο, τρία! Θάνατος στον Βέκνα!
Θάνατος στον Βέκνα!
Ήταν πιο εύκολο να επεκτείνουμε τα παιδικά μας χρόνια,
και τώρα θα ξυπνήσουμε απότομα.
Θυμάσαι την πρώτη σεζόν;
Έντονα.
- Δεν θυμάσαι πολλά; - Δεν ήμουν εκεί.
- Ναι. - Ήσουν.
- Για μια μέρα. - Στην πρώτη σεζόν, ένιωθα...
Κάθε φορά που ερχόσουν, λέγαμε "Ήρθε ο Νόα!"
- Ο διάσημος! - Ο ασύλληπτος Σναπ.
Θέλω να κανονίσω τα εφέ. Θέλουν όλο το...
Για εμάς, ο Γουίλ είναι η ψυχή της πέμπτης σεζόν.
Μετά τη δεύτερη σεζόν,
η ιστορία του έμεινε λίγο πίσω.
Δεν είχε "ενηλικιωθεί" όπως κάποιοι άλλοι χαρακτήρες.
Ταιριάζει πολύ.
Πολύ γλοιώδες.
Θέλουμε να θυμίζει ό,τι θα έκανες εσύ τις προηγούμενες σεζόν.
Όταν φτάσουμε στο δέντρο...
- Αυτό θα έκανες κι εσύ... - Ναι.
- Έτσι λέμε. Το 2015. - Τρελό.
Θέλουμε να τρέμεις.
Να τρέμουν το σαγόνι σου, τα χέρια σου.
Οι Ντάφερ μάς ακούν και συνεργάζονται μαζί μας.
Έτσι ήταν απ' όταν ήμουν δέκα.
Ουσιαστικά, σε σοκάρει.
ΣΕΖΟΝ 1
Ήταν πολύ ωραίο που έγινα σκηνοθέτης για λίγο.
Τι λέει ο Νόα; Αναλαμβάνεις εσύ.
"Ωραία. Μάλλον μ' εμπιστεύεστε".
Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα.
Σήκω και πιάσε το...
Έτσι, ναι. Ναι.
- Εντάξει. - Το 'χεις;
Ναι. Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Ωραία. Έτοιμη η κάμερα.
Πολύ καλό.
Τέλειο ήταν.
Φοβερό!
Οι οντισιόν των παιδιών κράτησαν πολύ.
Πάμε.
Ήταν συναρπαστική η οντισιόν.
Δοκίμασέ την.
Τι λες;
Όμορφη.
Μου λες ότι μπορεί να μετακινεί αντικείμενα,
να κοπανά πόρτες και να μιλά στον Γουίλ,
αλλά δεν μας λέει πού είναι η πύλη; Μαλακίες!
- Δεν είναι παράξενη. - Και φρικιό.
- Άντε χέσου! - Σταματήστε!
Βαρέθηκα πια!
Σκάσε, Ντάστιν.
Εσύ να σκάσεις.
Σταματήστε να μαλώνετε επιτέλους!
Βλέπεις εκατοντάδες παιδιά.
Δεν θυμάμαι πόσα ήταν.
- Και μετά... - Πάνω από χίλια.
Ήταν μοναδικοί.
Δεν είδαμε κανέναν άλλο που θα μπορούσε να παίξει όπως αυτοί.
Ο Ντάστιν έγινε ο Ντάστιν όταν βρήκαμε τον Γκέιτεν.
Στοίχημα ότι μπορεί να κάνει αυτό να πετάξει!
Συγκεντρώσου, εντάξει;
Άλλη μια φορά.
Πήραν νωρίς τους ρόλους.
Και μετά δέθηκαν. Έγιναν φίλοι.
Γράφαμε με αυτούς στο μυαλό,
και ενέπνευσαν σημαντικά τους χαρακτήρες.
Κάνω αυτήν τη διαδρομή εδώ και άπειρα χρόνια.
Από πριν βγάλω δίπλωμα.
Ξεκίνησα όταν ήμουν 10.
Και τώρα θα κλείσω τα 20.
Ξέρω ότι δεν θα υπάρχει άλλη φορά και...
Είναι πολύ περίεργο.
ΕΞ. ΜΑΝΤΡΑ
ΜΕΡΕΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ
Από πού θα πιάσουμε τη Μίλι;
Είμαστε εδώ και μετά...
Στο άλλο και μετά περνάμε στο...
- Μετά στη Μίλι και κατεβαίνει. - Εντάξει.
Έτοιμοι, πάμε!
- Ορίστε. - Είσαι καλά;
- Φοβερό ήταν. - Έπρεπε να το γυρίσουμε.
Αυτό ήταν.
Τα πόδια μου.
Αυτό δεν το ξανακάνω ποτέ.
Χθες ήταν χάλια.
Πάμε άλλη μία. Πάμε.
Πιο πολύ ταραγμένη δείχνει παρά επιθετική.
Θα της μιλήσω.
- Η ταχύτητα πώς ήταν; - Μια χαρά.
- Δεν μου φάνηκε πιο γρήγορο. - Εντάξει.
Μια χαρά ήταν.
Μίλι, δείχνεις τρομαγμένη όταν κατεβαίνεις.
Απλώς σε ενημερώνω.
Αυτό είχα να σχολιάσω.
Έχω τα μισά τους χρόνια.
Είμαι 20, κι εκείνοι 40.
Αλλά έχουμε φοβερή χημεία.
Δεν θα περίμενες να είμαστε φίλοι, αλλά είμαστε.
Έχουμε δεθεί για πάντα.
Πάμε!
Ναι! Ορίστε!
Ναι!
Από την πρώτη σεζόν,
η Έντεκα ήταν τόσο ευάλωτη και φοβισμένη.
Δεν ήξερε τι είναι η αγάπη, τι είναι η φιλία.
Μπαμπά!
Στην πέμπτη σεζόν, ξέρει τι είναι αγάπη,
τι είναι θυμός και τι συναισθήματα νιώθει.
Ξέρει ποια είναι.
Έχει πολλές φιλίες και πολλές αγάπες, και νομίζω...
Μέσα στις πέντε σεζόν έμαθε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος,
κι αυτή ήταν η μεγαλύτερη εξέλιξη.
Ίσως όταν ξαναφοβηθείς, να μη χρειαστείς τον κο Τιναυτό.
Ίσως να χρειαστείς τη Χόλι την Ηρωϊκή.
Θα σε προστατεύσει. Το υπόσχομαι.
- Να... - Κάπως έτσι;
- Τη λατρεύω τη σκηνή. - Είναι πολύ ωραία.
Είναι σχεδόν σαν να μιλάς στον εαυτό σου σε νεαρότερη ηλικία.
- Ναι, όντως. - Πολύ ωραία σκηνή.
- Χόουπ, εσύ θα είσαι εδώ. - Θα κάθομαι;
Στο λύκειο, ήμασταν πολύ ντροπαλά παιδιά.
Δεν είχαμε πολλούς φίλους,
αλλά ακόμη κι όταν ήμασταν μικροσκοπικοί πρωτοετείς,
η Χόουπ είδε αμέσως κάτι μέσα μας.
Εκτός από το ότι ήταν φοβερή καθηγήτρια θεάτρου,
μας έδωσε και πολλή αυτοπεποίθηση.
Δεν θα είχαμε επιβιώσει στο λύκειο χωρίς αυτήν.
Πρέπει να είναι ο διευθυντής εδώ;
Χόουπ, σε τέτοιες συναντήσεις έρχεται κι ο διευθυντής;
Όχι. Βασικά, έχει να κάνει με την ψυχική υγεία, οπότε...
- Ναι, όντως. - Θα μιλούσαμε εμείς πρώτα.
- Όχι τη δεκαετία του '80. - Όχι.
Ήταν πολύ μεγάλη έμπνευση για εμάς,
και ήταν πολύ συναρπαστικό που έπαιξε στη σειρά.
Ακόμα και στο λύκειο,
ήταν κι οι δυο πιο ατρόμητοι και πιο ενσυνείδητοι από τα άλλα παιδιά.
Τα αγόρια ήξεραν καλά
πόσο πολλά δεν ήξεραν και πόσα έπρεπε να μάθουν
και δεν φοβόνταν την αποτυχία,
οπότε έπαιρναν μεγάλα ρίσκα.
Δεν ξεφύτρωσαν από το πουθενά.
Εξελίσσονται 40 χρόνια τώρα.
Προέρχονται από γονείς
που δεν θεώρησαν γελοίο να πάρουν κάμερα σε τριτάκια.
Αν θέλετε χρυσό αστέρι, τι πρέπει να κάνετε;
- Ησυχία! - Ησυχία!
Έτσι μπράβο.
Πείτε να κάνουν ησυχία.
Μία γραμμή, παιδιά. Μία γραμμή.
- Έχετε δει τη σειρά; - Ναι. Εγώ την έχω δει όλη.
- Φοβερή. - Είμαι στη δεύτερη σεζόν.
Πολύ καλή σειρά.
Τους αρέσει πολύ να δουλεύουν με παιδιά.
Την ίδια ενέργεια έχουν.
Θυμούνται πώς ήταν όταν η φαντασία σου
σε ταξίδευε και δημιουργούσε πράγματα.
Είναι σαν τους χαρακτήρες μας στο υπόγειο.
Αυτό τους κάνει φοβερούς σκηνοθέτες,
η παιδική αίσθηση του θαύματος.
Και μετά θα πας στην τουαλέτα.
Κι ακολουθεί η άλλη σκηνή.
- Τι; Φτιάξατε δυο μπάνια; - Δυο μπάνια.
Απίστευτο!
Συνεχίζουμε.
Οι χαρακτήρες μας έπρεπε να αφήσουν την παιδική τους ηλικία.
Και μετά να δώσουν τη σκυτάλη
στην επόμενη γενιά,
στη Χόλι και τους φίλους της.
Έχει ενδιαφέρον.
Η Χόλι ήταν πάντα εκεί,
αλλά κανείς δεν την πρόσεχε ιδιαίτερα.
ΝΕΛ ΦΙΣΕΡ ΧΟΛΙ ΓΟΥΙΛΕΡ
"Κεφάλαιο Δεύτερο: Η Εξαφάνιση της Χόλι Γουίλερ".
"Το σπίτι των Γουίλερ.
Ένας Ντεμογκόργκον βρυχάται στη Χόλι μέσα από το ρήγμα.
Η Χόλι δεν περιμένει να την πιάσει.
Αφήνει τη Χόλι την Ηρωική και τρέχει".
Εντάξει. Έτοιμοι, πάμε.
ΕΣ. ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΓΟΥΙΛΕΡ
Τον Σπίντι Γκονζάλες θυμίζεις.
Τι;
Ξέρεις ποιος είναι ο Σπίντι Γκονζάλες;
Κατάθλιψη. Εντάξει. Ας...
- Νιώθεις γέρος; - Ναι.
Έτοιμοι, πάμε, Νελ.
- Τι έγινε; - Τι συμβαίνει;
Γιατί είσαι τόσο βρόμικη;
- Χόλι. - Κόψαμε τις πρόβες.
Συνεχίζουμε.
Πάμε.
Μαμά!
Μια μαμά στις ταινίες του '80 δεν ήταν μόνο μια μαμά.
Δείτε τη Σιγκούρνι Γουίβερ.
Τη Λίντα Χάμιλτον στον Εξολοθρευτή.
Μιλάμε για ζόρικες μαμάδες.
- Μαμά! - Μωρό μου, εφιάλτης ήταν.
- Δεν είναι εφιάλτης. - Κατ. Πολύ καλό.
Στην πρώτη σεζόν είναι η μαμά.
Και μετά αρχίζει να εξελίσσεται.
Η εξέλιξη σε ηρωίδα δράσης
είναι η φυσική εξέλιξη για μένα.
Νομίζω ότι πάντα αυτό ήθελα να κάνω.
Κατ!
Καλό μου φάνηκε.
- Μαμά! - Όχι, μαμά!
- Έλα! - Πάνω.
- Πήγαινε. - Το κρασί. Πήγαινε.
Για να φύγει, βασικά.
Λες "Μείνε πίσω".
- Μείνε πίσω. - Μείνε πίσω.
Χόλι, μείνε πίσω!
Νομίζεις ότι μπορείς να το διώξεις.
Εννοείται!
- Θα σου σώσω τη ζωή. - Όντως. Ευχαριστώ, μαμά.
Αυτό κάνουν οι μαμάδες.
Το αίμα της μαμάς σου θα πεταχτεί
στο πρόσωπό σου.
Συγγνώμη, δεν είναι αστείο. Και μετά...
Και αυτό είναι. Μετά θα έρθει προς εσένα.
Είσαι τρομοκρατημένη, δεν μπορείς να κουνηθείς.
Κι εκεί τελειώνει η σκηνή.
Πάντα θέλαμε να γίνει μια επίθεση στο σπίτι των Γουίλερ.
Επτά χρόνια το σκεφτόμαστε.
Τι θα έκανε η Κάρεν εναντίον ενός Ντεμογκόργκον;
Έχει πολλά κοινά με τη Νάνσι.
Θέλαμε να δούμε την αγριότητα μέσα της να εξαπολύεται.
Έτοιμοι, πάμε!
Πάμε, μωρό μου. Πάμε!
Άλις!
Μαμά!
- Καλό το τάιμινγκ... - Κατ!
- Κατ. - Το ξέρω.
Αλλά ήταν καλύτερο.
- Ο συγχρονισμός. - Πολύ.
Πολύ ικανοποιητικό, έτσι; Σαν να χτυπάμε τους ηθοποιούς μας.
Άσε.
Το λατρεύω.
Κανείς δεν θα το προσέξει,
αλλά θα έχει αποτέλεσμα.
Το κοινό αρχίζει να αναγνωρίζει τις πολλές μεταβάσεις.
Έτοιμοι, ησυχία, το κουδούνι, παρακαλώ.
Πολύ μ' αρέσει η σκηνή που έγραψαν οι Ντάφερ.
Θα μπορούσαν να γράψουν "Φωνάζει και τρέχει να κρυφτεί".
Αλλά φοράει το βρεγμένο νυχτικό και θέλει να ρίξει ξύλο.
Μεταμορφώνεται σε πολεμίστρια.
Μείνε μακριά από την κόρη μου!
Όχι, μαμά!
- Ναι, κατ. - Κλακέτα.
- Τέλεια. - Είναι πολύ ζόρικη.
Πάντα έγραφαν δυνατές γυναίκες.
Πάντα μου άρεσε ό,τι μου έδιναν.
Πρόσεχε, Φιλ, θα σου φάει τη θέση!
Πολύ συγκεκριμένες στάσεις σώματος και βλέμματα.
Άντε στον διάολο!
Το βρίσκω διασκεδαστικό.
Είναι πιο συναρπαστικό από το να κάθομαι και να μιλάω.
Κι εκείνο μ' αρέσει,
αλλά σ' αυτό κινείσαι, επικεντρώνεσαι στις κινήσεις.
Έρχομαι.
Δεν είναι ο Μαντ Μαξ.
Τα κορίτσια δεν παίζουν βιντεοπαιχνίδια.
Όταν ήμουν μικρή, δεν καταλάβαινα τον αντίκτυπο
του να υποδύομαι έναν τέτοιο γυναικείο χαρακτήρα
σε μια τόσο δημοφιλή σειρά.
Τώρα που η αντίληψή μου είναι ανεπτυγμένη,
μπορώ να δω ότι, ναι, η Μαξ είναι καλό πρότυπο για ένα κορίτσι.
ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΤΕΝΤ ΚΑΡΕΝ ΚΟΙΛΙΑΚΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ
Βάλε αυτό πρώτα κι αυτό λίγο πιο κοντά,
και βάλε αυτό εκεί για να φαίνεται πιο...
Ναι.
Γιατί την καρφώνει, έτσι;
Ναι. Είδες το pre-vis;
Εκεί περνάει μέσα από την πλάτη σου.
Αυτό είδα.
Είπαν "Δεν νομίζω. Θα πέθαινε έτσι".
Θα πέθαινες. Ακριβώς.
- Καλύτερα είναι. - Θα ζήσω.
Έτσι.
Να βγάλουμε μια φωτογραφία;
- Θεέ μου, φρικιαστικό. - Θρίλερ.
Ναι, κοίτα εδώ.
- Πόσο αίμα Ντέμο θέλουμε; - Θα χρειαστούμε αρκετό.
Γιατί στο Πάνω Κάτω ακολουθούν τον Ντέμο με το αίμα.
Σωστά.
ΑΣΛΙ ΖΕΛΤΣΕΡ ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΕΦΕ
Η σειρά μπορεί να θεωρηθεί μια ωδή στα παιδικά μας χρόνια.
Μας αρέσει η ιδέα να τη βλέπουν μικρά παιδιά.
Να νιώθουν ίσως ότι είναι στα όρια του τι κάνει να βλέπουν.
Δεν ξέρω τι θα κάνω. Πρέπει να μην αγγίξω τίποτα, έτσι;
Είχε ένα μικρό ατύχημα.
Εδώ θα είναι το γόνατό σου...
- Έτσι; - Ναι. Και το πόδι σου εδώ.
Πρώτα τα πόδια, μετά το τηλέφωνο και το χέρι.
Αν μου επιτρέπεις, θα αγγίξω το πόδι και το γόνατό σου.
- Ναι. - Έτσι. Αυτό θέλουμε.
Ας βάλουμε λίγο νερό και λίγο αίμα πάνω της.
Μια χαρά σε βλέπω.
- Δεν ξέρω πώς επιβίωσα. - Θα 'πρεπε να ήσουν νεκρή.
- Είναι θαύμα. - Είναι υπερβολικό;
Είναι υπερβολικό;
Η δουλειά σ' αυτήν τη σειρά αρχίζει να σ' αρέσει με τον καιρό.
Δεν είναι μια συνηθισμένη σειρά κι απαιτεί απίστευτη δουλειά.
Αλλά προσελκύει άτομα που θέλουν πολύ ποιοτική δουλειά.
Έχετε ένα λεπτό για την Έιμι;
Φυσικά.
Η Κάλι...
Χωρίς να ξέρω το τέλος, φαντάζομαι ότι θα είναι δυνατό.
- Θα την πυροβολήσουν. - Εντάξει.
Κι είναι μεγάλη υπόθεση.
Νομίζω ότι φαντάζομαι να τρώει σφαίρα στην κοιλιά.
Ναι.
Η σφαίρα τελικά θα τη σκοτώσει.
- Εντάξει. - Σπόιλερ.
Όχι, είναι...
Το ξέρουμε το τέλος. Είναι σχεδιασμένα όλα.
Πρέπει μόνο...
Πρέπει να το γράψω.
Κι απλώς δεν έχουμε χρόνο.
Ναι.
Κάποτε δούλευα επτά μέρες τη βδομάδα,
αλλά δεν μπορώ πια.
- Έχω δύο παιδιά τώρα και... - Ναι.
Εσείς έχετε παιδιά;
Ναι, αλλά είναι 40.
Είναι 40. Ναι, αλλά θυμάστε. Θυμάστε;
Δούλευα όταν ήταν μικρά.
Και, ξέρεις...
- Είναι δύσκολη καριέρα για παιδιά. - Πολύ δύσκολη.
Επειδή είναι τόσο δύσκολο,
και ο κόπος σού φαίνεται τεράστιος ενίοτε,
πρέπει να απολαμβάνεις τις προκλήσεις.
Σε όλους αρέσουν οι προκλήσεις, και δώσαμε πολλές.
- Γαμώτο, συγγνώμη. Ούτε που... - Δεν πειράζει.
Έχουμε εξωτερικό πλατό.
- Άλλο ένα. - Φοβερό.
Απίστευτο.
- Είναι πολύ ωραίο. - Φοβερό.
Η MAC-Z είναι το πρώτο μας εξωτερικό πλατό.
Είναι τέλειο.
Πάντα ήθελα να γυρίσω σε τέτοιο πλατό.
Κι εγώ. Και πάντα ήθελα να φτιάξω ένα.
Ναι, ωραία θα 'ναι.
Όταν ήμασταν μικροί, είδαμε εκείνο στο Γουίλμινγκτον
όπου γύρισαν Το Κοράκι και μας φάνηκε φοβερό.
Όταν ξεκινήσαμε, νιώθαμε σαν παιδιά.
Όταν φτιάχναμε το σπίτι των Γουίλερ,
δεν πιστεύαμε ότι μας άφηναν να το κάνουμε.
Πάντα φαντάζεσαι τα τεράστια εξωτερικά πλατό.
Είναι το σημείο αναφοράς μιας μεγάλης σειράς.
Αναδημιουργήσαμε το κέντρο του Χόκινς,
εκεί όπου θα είναι η MAC-Z.
Μας πήρε αιώνες να το φτιάξουμε.
ΙΟΥΝΙΟΣ 2023
Από νωρίς, από όταν ετοιμάζαμε τη σεζόν,
ξέραμε ότι θα χωριζόταν στη μέση.
Και θέλαμε να φτάσουμε σε μια μεγάλη κορύφωση πριν το διάλειμμα,
γιατί ξέραμε ότι το κοινό θα έπρεπε να περιμένει για τη συνέχεια.
Αλλά τελικά έγινε
ακόμα πιο μεγάλο και περίπλοκο απ' ό,τι περιμέναμε.
Χωρίς αμφιβολία, η σεκάνς στη MAC-Z
είναι η μεγαλύτερη και πιο δύσκολη που έχουμε κάνει.
Είναι σπουδαίο παράδειγμα συνεργασίας πολλών τμημάτων.
Βοηθάει πολύ που με τόσους επικεφαλής τμημάτων
συνεργαζόμαστε τόσο καιρό τώρα. Υπάρχει εμπιστοσύνη.
Δεν μας φέρνουν προβλήματα.
Έρχονται και μας λένε "Αυτή είναι η λύση μας".
- Μ' ακούτε καλά; - Ναι.
Έχουμε αναθεωρημένη εκδοχή του μονοπλάνου.
Θα το βάλω να παίξει.
Όταν επιτίθενται οι Ντέμο,
θέλαμε ένα μονοπλάνο.
Να νιώθει το κοινό ότι είναι με τους χαρακτήρες.
Να μην υπάρχουν μεταβάσεις, να μην παίρνουν ανάσα.
Ναι.
Ωραίο.
Φοβερό. Ναι.
Πολύ καλό.
Εύκολο θα είναι. Έτσι, Πίτερ;
Δεν θα 'ναι πρόβλημα. Ναι.
Όλα καλά, Νελ;
Ας ετοιμαστούμε να γυρίσουμε με ιμάντες.
Με ιμάντες.
Ο Χίρο είναι που τα υλοποιεί όλα αυτά.
Ένας Ντέμο μπορεί να κάνει ό,τι θέλουμε, γιατί είναι κινούμενο σχέδιο,
αλλά όταν αφορά αληθινούς ανθρώπους, γίνεται πολύ πιο περίπλοκο.
Έτοιμοι, πάμε!
Το μονοπλάνο ήταν το πιο σημαντικό για τους Ντάφερ.
Σε αυτό εστιαστήκαμε στην αρχή.
Κάνουμε προετοιμασία επί έξι γεμάτες βδομάδες.
Είναι μεγάλο παζλ το στήσιμο της σεκάνς.
Ναι. Ελπίζω να πάει καλά.
Ανυπομονώ να το δω. Ελπίζω να πάει καλά.
Έτοιμοι, πάμε!
Μια σεκάνς δράσης τόσο τεράστια
μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει με οπτικά εφέ,
αλλά οι Ντάφερ ήθελαν πρακτικά εφέ.
"Θέλουμε να γυριστεί κανονικά, όχι με υπολογιστές".
Πάμε!
Σταμάτα!
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ
Πρέπει να γίνει μια ευρύτερη συζήτηση,
όσο το σκεφτόμαστε, η οποία ξεπερνά
την πορεία των χαρακτήρων. Η πορεία της σειράς.
Η σειρά είναι για τα δύσκολα που σου φέρνει η ζωή,
τα οποία και ξεπερνάς.
Αλλά δεν έχει να κάνει μόνο με αυτά τα εμπόδια.
Είναι κι η χαρά της περιπέτειας.
Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος όταν δεν σκοτώνουμε χαρακτήρες.
Θέλουμε να διατηρούμε τη διασκεδαστική πλευρά της σειράς,
αλλιώς δεν είναι πια η ίδια σειρά.
Γίνεται καταθλιπτική.
Γι' αυτό νομίζω ότι η Έντεκα...
Μιλήσαμε για τα τραυματικά βιώματά της,
και νομίζω ότι πρέπει να μπορούμε να προχωρήσουμε απ' αυτά.
Για μένα, πάντα αντιπροσώπευε τη μαγεία.
- Οπότε, πρέπει να φύγει. - Ναι.
Πρέπει να φύγει, για να μπορούν να προχωρήσουν.
Η πόρτα για τη Νάρνια κλείνει,
και μετά θα βρουν άλλα παιδιά μια δική τους πόρτα για τη Νάρνια.
- Εσύ δεν θα γυρίσεις. - Ναι.
Δεν χάνεις ποτέ αυτό το κομμάτι σου, αλλά πρέπει να ωριμάσεις.
- Σωστά. - Και να προχωρήσεις.
Η σειρά είναι τόσο μεγάλη,
κι έχουμε τόσες σελίδες να γυρίσουμε,
που δεν γίνεται να σκηνοθετούμε μόνο εμείς.
Είναι αδύνατον. Το καταλάβαμε στην πρώτη σεζόν.
Είτε θα βιαζόμασταν με τα σενάρια,
κι ίσως να θυσιάζαμε λίγο την ποιότητα, ή θα σκηνοθετούσαν κι άλλοι.
Κατ.
Και συνέβη κάτι τρελό. Ο Σον Λίβι,
ένας πολύ καταξιωμένος κι επιτυχημένος σκηνοθέτης
και παραγωγός μας τότε, προσφέρθηκε.
Του άρεσαν τα σενάρια και προσφέρθηκε.
Θα το κόψω πριν πλησιάσει η κάμερα.
Κι από κει και πέρα,
είχαμε σκηνοθέτες σε κάθε σεζόν.
- Νικ. Βασική κάμερα; - Ναι.
Εδώ είσαι. Έλεγα μήπως...
Ο Φρανκ Ντάραμποντ είναι ένας από τους ήρωές μας.
Έχει σκηνοθετήσει πολύ αγαπημένες μου ταινίες.
Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ, Το Πράσινο Μίλι, Η Ομίχλη.
Πήραμε το ρίσκο λίγης ντροπής
και του στείλαμε μέιλ. "Χωρίς πίεση,
μάλλον δεν θα θέλεις, αλλά θέλαμε να ρωτήσουμε.
Υπάρχει περίπτωση να θέλεις να σκηνοθετήσεις;"
Γιατί όχι; Τη λατρεύουμε τη σειρά.
Είναι μια αναδρομή στο είδος ταινιών που έβλεπα και λάτρευα από μικρός.
Και πάμε.
Ως επί το πλείστον, όλα όσα βλέπετε στην οθόνη
είναι πραγματικά εκεί.
Είναι παραδοσιακός τρόπος παραγωγής.
Δεν θέλεις να τον χτυπήσεις. Δεν θέλεις να μαλώνετε.
Προσπαθείς να τον ηρεμήσεις.
Γαμώτο!
Η κατασκευή των σκηνικών, η δημιουργία περιβάλλοντος
για το συνεργείο και το καστ,
είναι αλλιώς.
Αλλά είναι φιλόδοξο.
Και ο Ματ κι ο Ρος δεν γράφουν απλές σκηνές.
Πάμε!
Κάθε σκηνή έχει διάφορες πολυπλοκότητες.
Τέλεια. Άλλη μία.
Κάνει τη σειρά να ξεχωρίζει,
αλλά την κάνει επίσης
και πολύ δύσκολη για καθημερινά γυρίσματα.
Προς τα έξω.
Και...
Εντάξει.
Πάμε πίσω.
Όταν γύρισες προς εκείνη, γύρισες και τον ώμο σου.
Ναι.
Εντάξει.
Ο ήχος συντονίστηκε.
Σέιντι.
Ωραίο είναι έτσι. Συνέχισε.
Έτοιμοι.
Ναι, ορίστε. Αυτό ήταν πολύ καλό.
Είναι πολύ παλιό κόλπο του Όρσον Γουέλς.
Το έκαναν στον Πολίτη Κέιν.
Η κάμερα πέρασε μέσα από πινακίδα, η οποία και διαλυόταν
καθώς περνούσε η κάμερα.
Πολύ καινοτόμο για την εποχή.
- Είναι μαγικό κόλπο. - Ναι.
Τι γίνεται στην Άβυσσο;
Απλώς νιώθω
ότι υπάρχει μια υπόσχεση μάχης
εκεί.
Και πώς θα το κάνουμε;
Το ωραίο είναι το τεράστιο τέρας.
Αυτό είναι το καινούριο.
Έχουμε ένα δοκιμαστικό.
Αν θέλουμε ο Γουίλ και όλοι
να πολεμήσουν τον τεράστιο Νοοβόρο,
πρέπει να είναι εκεί έξω όταν ζωντανέψει.
Ιδανικά, το τέρας σηκώνεται σαν μεγάλη αράχνη
και μπορεί να τους κυνηγήσει.
Με κάποιον τρόπο.
Ούτε που ξέρω πώς θα είναι αυτό.
Θα τρέχει πολύ πιο γρήγορα.
Όλα τα παιδιά μού έχουν εκφράσει,
και νομίζω ότι έχουν δίκιο,
ότι θέλουν να συμμετέχουν σ' αυτήν τη μάχη.
Ειδικά ο Φιν.
"Μη μου δώσετε κηροπήγιο, σας παρακαλώ".
Δίκιο έχει.
Θέλει πολύ ένα όπλο, αλλά δεν νομίζω.
Όχι.
Πιστεύετε ότι πρέπει να είναι όλοι μέσα στο τέρας;
Ναι, έτσι νομίζω.
Ακόμη κι αν επιτίθενται τέρατα, αυτοί να τρέξουν μέσα.
Να βγάλουν τα παιδιά.
Υπάρχει μια εκδοχή που...
Οι έφηβοι μένουν έξω.
Έχουν τα όπλα.
Πρέπει να αποκρούσουν ό,τι έρχεται, Ντέμο και λοιπά.
Κι οι άλλοι να πάνε στα παιδιά.
Πρέπει να υπάρχουν τέρατα στην Άβυσσο.
- Συμφωνώ. - Κανένας Ντεμογκόργκον, νυχτερίδες.
Σκυλιά, κάτι.
Θα 'ναι τρελό να μην υπάρχει τίποτα.
Η σκηνή στη MAC-Z είναι τρελή σκηνή.
Πολύ τρελή και με μεγάλη κορύφωση.
Και γιατί έχει τέτοια κορύφωση;
- Επειδή επιτίθενται έξι Ντέμο μαζί. - Ναι, πολύ πράγμα.
Ναι, μάλλον αναρωτιέμαι
μήπως αρχίσουν να κουράζουν οι Ντέμο...
Ναι, δεν έχεις άδικο.
Πόσο κουραστικό, έτσι; Είναι τρελό.
Πολύ.
ΑΤΛΑΝΤΑ
- Γεια! - Τι λέει;
Πώς πάει;
Ο Φίνστερ λέει ότι σκίζεις στη σκηνή.
Κι εκείνος. Πώς είστε;
Μια χαρά. Εσύ; Όλα καλά;
- Αράζεις; - Αράζεις;
- Χαλαρά. - Χαλαρά;
Δέρνεις κάναν Ντέμο;
- Ναι. Πώς πάει το σενάριο; - Καλά.
- Ωραία, θα είναι φοβερό. - Ναι;
Ωραία πράγματα. Επικά.
- Θα τρέχω σε άλλη σκηνή; - Έρχεται πολύ τρέξιμο.
Θα σ' το θυμίσω όταν θα ιδρώνεις.
- Δεν με νοιάζει. Γυμνάστηκα. - Σκόνη στο πρόσωπο.
- Αλήθεια; - Πολύ πράγμα.
Τέλεια θα είναι.
Έτσι θα το κάνουμε;
Ξεκινάει το μάθημα;
- Ρος, πού πας; - Όπου να 'ναι.
- Μας κάνει. - Πού...
Θα σας εξηγήσουμε λίγο τα βασικά γεγονότα.
Βασικά, όπως το φανταζόμαστε εμείς, θα χωριστούν.
Είναι δύο ομάδες. Θα χωριστούν.
Ναι, εμποδίζουν την κατάβαση της Αβύσσου,
και η κεραία του πύργου σπάει.
Το πρόβλημα είναι
ότι μετά βλέπουμε και την κάτω πλευρά της Αβύσσου.
Ρίζες και διάφορα τέτοια κάτω από το χώμα.
Και πολλές μεμβράνες και τέτοια.
Το δύσκολο, οπότε, είναι να παρουσιάσουμε αυτές τις ρίζες
που είναι μπλεγμένες,
και ακριβώς από πάνω πρέπει να υπάρχει ένα ρήγμα.
Οπότε, έχουμε την Άβυσσο με τα βουνά και τους αιωρούμενους βράχους,
και μια εκδοχή της στο Πάνω Κάτω.
- Με βουνά και βράχους. - Ακριβώς.
- Και μετά τον ουρανό του Πάνω Κάτω. - Σωστά.
Αν περάσεις τα σύννεφα του Πάνω Κάτω,
θα βρεις ανάποδους βράχους.
Ναι. Κι όταν κινείται, οι βράχοι κινούνται μαζί.
- Και μετά είναι η τελική μάχη. - Ναι.
Κόψαμε μια άλλη μάχη που ήταν στη μέση.
Οπότε, μένει η τελική.
Είναι και μια έκρηξη ελικοπτέρου.
Και μετά είναι η τελική μάχη,
με τον Νοοβόρο και ό,τι γίνεται μέσα του με τον Βέκνα.
Είπαμε να μην κάνουμε ακραία πράγματα.
Και, αναπόφευκτα, θα αλλάξει όσο θα γράφουμε το σενάριο.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, παιδιά.
Δεν ξέρω αν πρέπει να κρούσω κώδωνα κινδύνου στο τμήμα μου
για το πόσες μέρες γυρισμάτων προβλέπονται
μόνο και μόνο απ' αυτήν τη συνάντηση.
Έτσι νομίζω.
Δεν ξέρω αν έχεις κι εσύ αρκετές πληροφορίες.
Δεν μπορώ να τα έχω έτοιμα εγκαίρως.
Στις 3 Ιουνίου πρέπει να έχουμε ξεκινήσει,
αν θέλουμε να έχουμε το Δέντρο του Πόνου τον Νοέμβριο.
- Είναι ένα πλατό που είναι πλάσμα. - Ναι.
- Θα κινείται κιόλας. - Το ξέρω.
Και μόλις μας έδωσαν νέες οδηγίες για το πώς είναι το έδαφος,
για τις ρίζες και τη μεμβρανώδη φύση.
Πρέπει να το υπολογίσουμε και στο πλατό;
Οι σκηνικές οδηγίες κάνουν τη διαφορά.
Θα πάρουμε ένα σενάριο και θα 'ναι...
Το άλλο 70% της υπόθεσης που δεν θα έχουμε υπολογίσει.
Ακριβώς.
Γιατί πρέπει να είναι στην έρημο;
Γιατί περνούν από τη σπηλιά.
Τους κυνηγά ο Χένρι.
Βγαίνουν από την πάνω έξοδο και προχωρούν στην έρημο.
Μετά δεν ξέρω τι σκατά γίνεται.
Δεν θα έχουμε το τελικό σενάριο εγκαίρως.
Θα πρέπει να βασιστούμε σε συζητήσεις μαζί τους.
Ναι. Μόνοι μας θα το προσαρμόσουμε.
Και πρέπει να 'ναι τέλειο.
Με πιάνετε; Ας μην το ξεχνάμε αυτό.
Ναι, δεν θα το χαλάσουμε εμείς.
Αυτό λέω. Δεν είναι...
Ποτέ δεν κάναμε κάτι πρόχειρα στη σειρά.
Δεν θα πούμε "Αρκεί κι έτσι".
Δεν θα το ακούσουμε ποτέ.
Κι ούτε και θέλουμε. Έτσι;
Μας περιέγραψαν προφορικά το όγδοο επεισόδιο.
Το κύριο θέμα σήμερα
είναι το εσωτερικό του Δέντρου του Πόνου.
Είναι μεγάλο πλατό.
Σαράντα μέτρα σε μάκρος και 25 σε πλάτος.
Έχουμε τις σαρκώδεις αηδίες.
Κόκαλα που προεξέχουν. Τον ινώδη ιστό.
Κληματσίδες. Μαύρες και χοντρές.
Είναι κάτι πολύ αλλόκοτο.
Ουσιαστικά, είμαστε μέσα στα πλευρά του τέρατος.
Όπως... Πώς τον λένε αυτόν με τη μύτη που μεγαλώνει;
- Πινόκιο. - Πινόκιο.
Όπως όταν η φάλαινα κατάπιε τον Πινόκιο.
Έχετε 16 βδομάδες να το φτιάξετε.
Έχουμε την ευκαιρία να ανακτήσουμε απαραίτητο αποθηκευτικό χώρο.
Γιατί όσα θα φτιάξουμε για το οκτώ,
δεν θα χωρέσουν εκτός αν διαλύσουμε άλλα σκηνικά.
Σίγουρα υπάρχουν προκλήσεις.
Ξεκίνησα στη δεύτερη σεζόν. Η δεύτερη σεζόν ήταν πιο μεγάλη.
Η τρίτη ακόμη μεγαλύτερη. Το ίδιο κι η τέταρτη.
Μεγαλώνεις μαζί με τη σειρά.
Τώρα έχουμε μια αίθουσα που λιώνει.
Δεν ξέρω τι να πω.
- Είναι πολύ καλό. - Είναι το πιο πρόσφατο.
- Έτσι το φανταζόμουν. - Είναι πολύ καλό.
- Το αγαπημένο μας. - Σίγουρα.
Είναι σαν...
Και ο συνδυασμός με το καφέ.
Στάζουν και τα χρώματα.
Ό,τι υπάρχει από κάτω, βγαίνει στην επιφάνεια.
- Μ' αρέσει. - Πολύ καλό.
Αυτό τι είναι;
Είναι σμιλεμένος αφρός κάτω από τρία διαφορετικά είδη αφρού.
- Αυτό είναι... - Αυτό φαντάστηκα.
Έχουν ενωθεί με υγρό καουτσούκ και μετά έχουν βαφτεί.
- Έτσι είναι. - Περίπλοκη υπόθεση.
Θα μας γαμή...
Έτσι φανταστήκαμε τον πάνω όροφο.
Όσο ο Τζόναθαν κι η Νάνσι ανακαλύπτουν το πιο λιωμένο τμήμα.
Γυρίζουν στη γωνία.
Εδώ λιώνει πολύ.
Αυτή η ιδέα προέκυψε λόγω της συζήτησης Τζόναθαν και Νάνσι.
Πρέπει να βρεθούν σε μια κατάσταση,
όπου νιώθουν ότι θα πεθάνουν
κι αναγκάζονται να κάνουν μια συναισθηματική κουβέντα.
Κινδυνεύουν να πεθάνουν,
κι ανεβαίνει κι ο συναισθηματικός κίνδυνος.
Το πιάσαμε από κει και προς τα πίσω.
Εκείνη την άνοιξη,
όταν ήσουν στη Λενόρα,
δεν χρειαζόταν να μείνω για δουλειά.
Χρειαζόμουν χώρο.
Εμείς το βλέπουμε σαν σκηνικά πλημμύρας.
Μπορεί να φτάσει τα 75 εκατοστά...
Μπορεί να γεμίσει όσο χρειάζεται.
Πρακτικά εφέ. Θα πλημμυρίσει το πλατό.
Και τα οπτικά εφέ δεν θα ήταν φτηνά.
Είναι σχεδόν αδύνατο.
Έτσι πρέπει.
Θα είναι σκηνή που θα μείνει.
- Όσο τρελή κι αν είναι. - Θα 'ναι τέλεια.
- Ο Σον θα βλέπει εφιάλτες. - Δεν θέλω να είμαι στο γύρισμα.
- Φοβερή σκηνή. - Καλά θα πάει.
Ναι.
Όταν διάβασα το σενάριο...
Περνούσαν όλοι και με ρωτούσαν αν το είχα διαβάσει.
Ήταν σαν να ήξεραν...
Δεν μας δυσκολεύουν εσκεμμένα οι Ντάφερ.
Μας εμπιστεύονται, εξού κι οι προκλήσεις.
Αν δεν μας εμπιστεύονταν, δεν θα έγραφαν σκηνή με λιωμένη αίθουσα.
Πρέπει να στάζει από τον τοίχο.
- Εντάξει. - Βαρύτητα.
- Σηκώνομαι. - Πρώτα γονάτισε λίγο.
- Εντάξει. - Ναι.
Είμαστε πολύ τυχεροί που όλα τα τμήματα συνεργάζονται καλά.
Εμείς, το μακιγιάζ, το ενδυματολογικό, μαζευόμαστε και λέμε
"Τι έχεις; Γιατί εγώ έχω αυτό.
Ταιριάζουν; Μοιάζουν σαν να 'ναι από την ίδια οικογένεια;"
Μπορούσαμε να ξεφύγουμε πολύ,
αλλά κάτι θα έχανε εκείνη η ωραία στιγμή.
- Γεια σας. - Γεια.
- Τέλειο. - Φοβερό.
Ευχαριστώ.
Χάλια είστε. Σαν να βάψατε ολόκληρο σπίτι.
Θεέ μου. Εντάξει.
Έιμι, αυτό είναι που σκέφτεσαι για όταν...
Αυτό ήθελα να ρωτήσω. Είναι υπερβολικό;
Θα είναι πριν καθαριστούν στον σταθμό.
Όχι, πρέπει να είναι χάλια.
Η πρόκληση είναι όταν θα γυρίζουν τη σκηνή...
- Σωστά. - Ξέρω.
Πόσο...
Τον συναισθηματικό διάλογο.
Θέλουμε να είναι έτσι η Νατάλια;
- Εγώ έτσι νομίζω. - Θα κάνουμε πρόβα. Ελάτε...
- Ματ, πρέπει να... - Εντάξει.
Μπορείτε να κοιταχτείτε λίγο;
Εντάξει.
Είναι πολύ δύσκολο να γίνει ανάποδα.
Στην τελική,
το κοινό νοιάζεται περισσότερο για τους χαρακτήρες, όχι για το θέαμα.
Αλλά ο απώτερος στόχος είναι να συνδυάσουμε και τα δύο.
Μέγιστη συγκίνηση, μέγιστο θέαμα, ταυτόχρονα.
ΜΗΝ ΤΟ ΦΑΤΕ
ΕΞ. ΤΑΡΑΤΣΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΧΟΚΙΝΣ
Η ομορφιά αυτού που κάνουμε ως γλύπτες;
Χρησιμοποιούμε και τις δυο πλευρές του εγκεφάλου.
Κάνουμε τις πολύ κομψές γραμμές
και την όμορφη οπτική αντίθεση,
αλλά επίσης ενσωματώνουμε
τη δομή ή την πρακτικότητα, πράγματα που κινούνται.
Υπάρχει σκοπός, πρόθεση, είναι ζωντανές οι δημιουργίες μας.
Δουλεύουμε σε πολλές σειρές
όπου οι γλύπτες φτιάχνουν μόνο καμιά σπηλιά.
Αλλά σε μια σειρά όπως το Stranger Things λες
"Φτιάχνουν φοβερά πράγματα.
Θέλω να συμμετάσχω".
ΕΣ. ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
Ο στόχος μου είναι οι 12 στήλες να είναι έτοιμες μέχρι τέλη Ιουλίου.
ΜΑΤ ΜΑΤΣΟΥΜΠΑΡΑ ΓΛΥΠΤΗΣ
Αυτό αρέσει στον Σον για την εξωτερική υφή.
Όσο πιο μεγάλο και τολμηρό.
Με αυτές τις λεπτομέρειες που θυμίζουν δέρμα δράκου.
ΔΟΚΙΜΗ ΒΕΚΝΑ 2.0
Βρίσκω πολύ άβολο να υποδύομαι πολύ χαρούμενους χαρακτήρες.
Πρέπει να συμμερίζεσαι τους χαρακτήρες σου,
να τους καταλαβαίνεις,
να πολεμάς γι' αυτούς,
για να τους υποδύεσαι.
Κι αν μπεις στο πετσί του ρόλου,
στο τέλος θα ανταμειφτείς.
Έχουμε παρέα. Πώς είσαι;
Μια χαρά.
Ναι. Πώς σου φαίνεται;
- Τέλεια. - Ναι.
Είναι πολύ εύπλαστη. Τέλεια.
Ναι.
Ναι, μπορώ να δω μερικές εκφράσεις;
Ναι.
- Ναι. - Γαμώτο.
Είναι τέλειο. Παραμένεις ο Βέκνα. Απλώς είσαι ο Βέκνα 2.0
- Πώς νιώθεις, Τζέιμι; - Ωραία.
Δεν έχει αλλάξει κάτι. Ξέρω ακριβώς τι πρέπει να κάνω.
- Την κίνηση. - Πώς να εκφραστώ.
Είναι υπέροχο, Μπάρι.
Θέλω μερικά ωραία κοντινά.
Κάναμε τα περισσότερα γυαλιστερά,
αλλά κρατήσαμε ματ αυτά τα καρβουνιασμένα μαύρα.
Κάποια σημεία στο δέρμα είναι πιο καμένα,
κι εδώ έχουμε λίγο φρέσκο αίμα...
Ναι, είναι πολύ καλό.
Σκέφτηκα κάποια πράγματα χθες.
Έχει πολύ ενδιαφέρον
που στο μυαλό του είναι πάλι στο σπίτι του.
Θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε. Είναι επιλογή του αυτό.
- Ναι. - Αποφάσισε να γυρίσει σπίτι.
Και ζει στο ίδιο σπίτι. Είναι σαν να έχει γίνει
το τέλειο όραμα του πώς ήθελε να είναι και πώς δεν ήταν ποτέ.
- Ωραίο. - Το κάνει ανθρώπινο.
Ναι. Και όπως ήθελες να είναι ο μπαμπάς σου.
Σωστά. Και δεν είχα και φίλους.
- Μόνο η Πάτι μού φερόταν καλά. - Ναι.
Πολύ καλός τρόπος σκέψης. Μ' αρέσει πολύ.
Αυτή είναι η πραγματικότητα, έτσι; Μοιάζει πολύ πιο πραγματικό.
- Και θλιβερό. - Και θλιβερό.
Και του δίνει έναν σκοπό, που είναι υπέροχο.
Στην τέταρτη σεζόν, όταν εμφανίστηκε ο Βέκνα ως ο μεγάλος κακός μας,
οι Ντάφερ ήρθαν σ' εμένα για τον σχεδιασμό του.
Πρέπει να περάσαμε από εκατό διαφορετικές εκδοχές.
Από ένα άτομο που φορούσε ρούχα, έναν μανδύα,
έως κάποιον εμφανώς άρρωστο.
Και τελικά χρησιμοποιήσαμε κληματσίδες, σαν να 'ταν κάποια αρρώστια,
κι αυτό ήταν.
Η σεκάνς στη MAC-Z στο τέταρτο επεισόδιο
με τον Βέκνα να βγαίνει από την πύλη θα είναι εμβληματική.
Οι Ντάφερ θέλουν η κάμερα να κινείται με πολύ εκφραστικό τρόπο.
Σπάνια υπάρχει σκηνή
χωρίς κάποιο μεγαλεπήβολο στοιχείο που να 'ναι μεγάλη πρόκληση
και να πρέπει να ετοιμαστεί εκ των προτέρων.
Κρατάμε την κάμερα κοντά στους ηθοποιούς,
γιατί αυτό δίνει μια αίσθηση οικειότητας.
Συνήθως είμαστε στο 1 με 1,5 μέτρο.
Όπως θα ήταν σε μια συζήτηση.
Οπότε, χρησιμοποιούμε και πιο ευρυγώνιο φακό,
για να μην είμαστε πάντα έτσι.
Έτσι, βλέπουμε και το φόντο.
Με τη μάχη στη MAC-Z, το πήγαμε ένα βήμα παραπέρα.
Χρησιμοποιήσαμε φακό 18 χιλιοστών.
Είσαι πιο κοντά στους ηθοποιούς
και ταυτόχρονα έχεις αίσθηση και του περιβάλλοντος.
Σε πειράζει να περπατήσουμε μαζί;
Φυσικά.
ΝΙΚ ΜΙΛΕΡ ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ "Α" ΚΑΜΕΡΑΣ/STEADICAM
Βρέθηκα με τον Χίρο,
για να προσπαθήσω να καταλάβω τη χορογραφία που έφτιαχνε
και να προσπαθήσω να την απομνημονεύσω.
Πώς περνάς την κάμερα από όλα αυτά τα σημεία
χωρίς να σε εμποδίσει κάτι, ώστε να βγει τέλεια η λήψη;
Γιατί οι Ντάφερ θέλουν την τέλεια λήψη κάθε φορά.
Εδώ είναι ένας φύλακας που λέει "Ελάτε".
Μπαμ, τον σκοτώνουν.
Και μετά ανηφορίζουμε.
Έκανα χορό όταν ήμουν μικρός.
Ήξερα ότι έπρεπε να είμαι προετοιμασμένος, σωματικά και νοητικά.
...πίσω από το Humvee.
Ρίχνει μια ματιά...
Και μετά...
Στην τελική, όλα χορογραφία είναι.
Αν ο παρτενέρ σου είναι ο ηθοποιός, πρέπει να ξέρεις τι να περιμένεις.
Εντάξει.
Έλα, ρε φίλε.
Τέλεια. Μια χαρά.
Πρέπει να αρχίσω να καταλαβαίνω
πώς θα είναι η περίοδος της πρόβας για τη MAC-Z.
Δεν έχουμε αρκετούς κασκαντέρ.
- Είναι τεράστια σκηνή. - Ναι.
Δεν ξέρω καν αν μπορώ να φέρω τόσο κόσμο.
Έχουμε 75 κομπάρσους στρατιώτες και 50 κασκαντέρ. Τρέλα.
Είναι η πιο ακριβή σκηνή που έχουμε κάνει;
Πάμε, γουίπ!
Άλμα, έτοιμοι, πάμε!
Είναι πολλοί που έρχονται από το πουθενά.
Φαίνεται σαν να περιμένουν. Θέλουμε να περάσουν δίπλα από κάτι.
Ένα στρατιωτικό φορτηγό ίσως;
Θα χρειαστούμε καθόλου τα ειδικά εφέ γι' αυτές τις πρόβες;
Ναι.
Θέλουμε να κάνουμε κάτι σαν πρόβα τζενεράλε.
Να είναι όλα στη θέση τους. Να έχουμε κάνει όσες πρόβες μπορούμε,
όταν έρθει η βασική μονάδα.
Πίσω όλοι. Ευχαριστώ. Η πρόβα ξεκινάει.
- Είναι βαρύ; - Ναι.
- Είναι φοβερό. - Θεέ μου!
Ανάπαυση.
Μια χαρά.
Τι λέει, φίλε; Όλα καλά;
Βλέπεις τα παιδιά;
- Μια χαρά. - Ναι.
Νομίζω ότι μπορούμε να πάμε αυτό λίγο πιο εκεί.
- Έγινε. - Ναι;
"Κεφάλαιο Τέταρτο: Μάγος".
Μια ατσάλινη πλάκα τραντάζεται ξαφνικά προς τα πάνω.
Οι στρατιώτες ετοιμάζονται.
Όπλα έξω. Στις θέσεις σας, παρακαλώ.
Δεν έχουμε κάνει ποτέ κάτι τόσο περίπλοκο,
με τόσο πολλά άτομα σε μια σεκάνς.
Θέλαμε να είναι εντυπωσιακό,
αλλά μάλλον υποτιμήσαμε το πόσο περίπλοκο θα ήταν.
Όταν έρχεται ο τελευταίος Ντέμο,
πηδά από κει και λιώνει έναν φύλακα.
Κι όταν γίνεται αυτό, φεύγετε προς τα δω.
Ένας Ντέμο εκεί, εκεί.
Κι όταν αυτός τους σκοτώνει όλους,
είστε σταματημένοι εδώ.
Περνάει ο Ραμίρεζ. Και τότε θα είσαι...
- Ψάχνετε μια έξοδο. - Ωραία.
- Πώς πάει; - Γεια.
- Συγγνώμη, ετοιμάζουμε την αρχή. - Όχι, τέλεια.
- Αλλά θέλουμε να βοηθήσεις... - Τον Νόα, ναι. Εντάξει.
Κασκαντέρ, ήχος εδώ, στις θέσεις σας.
Η πρώτη ομάδα παρακολουθεί.
Πρόβα!
Προσέξτε, παιδιά. Τζανκάρλο, Αλίσα, δείτε τους ντουμπλέρ.
Άλμα! Έτοιμοι, άλμα!
Προσοχή!
Είναι μεγαλεπήβολη σεκάνς.
Είναι πέντε συνεχή πλάνα που δείχνουν σαν ένα μονοπλάνο.
Πίσω και πάμε, παιδιά.
Ένα μονοπλάνο είναι απίστευτα εντυπωσιακό για ένα κοινό.
Βγάζει πολλή ένταση, γιατί είσαι διαρκώς με τους ήρωες.
Δεν υπάρχει κάλυψη ή μετάβαση.
Τα βλέπεις όλα να γίνονται μπροστά στα μάτια σου.
Κάντε πίσω.
Θα κάνουμε μια πλήρη πρόβα.
Απομακρυνθείτε αν δεν είστε απαραίτητοι.
Έχουμε ήδη αρκετό κόσμο εδώ.
Έτοιμοι. Τζάστιν.
Άλμα!
Σκέφτομαι αυτήν την ατάκα.
Δεν συμπεριλήφθηκε στο pre-vis, βασικά,
αλλά δεν μας δεσμεύει αυτό.
Νιώθω ότι πρέπει να έχεις μια στιγμή με τα παιδιά.
Θέλω να το δοκιμάσω όπως λέγαμε, εδώ, δηλαδή.
Γουίπ!
Πρέπει να φύγουμε. Τα μάτια σας σ' εμένα!
- Ντέμο! - Έτοιμοι. Τρία, δύο, ένα, πάμε!
Σκύψτε!
Ο χαρακτήρας μου οδηγεί τα παιδιά σε ασφαλές μέρος. Μ' αρέσει.
Ο Μάικ γίνεται αρχηγός.
Έχουμε καιρό να το δούμε αυτό.
Εμένα ν' ακούτε! Τα μάτια σας πάνω μου!
Καλή μίμηση.
Ευχαριστώ. Έπρεπε να γίνω ηθοποιός.
Να είσαι περήφανος για ό,τι είσαι.
Σ' ευχαριστώ.
Έτοιμοι, πάμε!
Πρέπει να φύγουμε. Τα μάτια σας σ' εμένα!
- Ντέμο! - Τρία, δύο, ένα, πάμε!
- Πέστε κάτω! - Προσοχή!
Κάτι λείπει εδώ πέρα.
Κατ.
Σου είπε κανείς μήπως κοιτάξεις λίγο πίσω σου;
Ναι.
Τέρατα, πυροβολισμοί. Δεν θα τους ακούς, αλλά φαντάσου τους.
Χάος.
Στρατιώτες που φωνάζουν, όλα αυτά.
- Κατάλαβα. - Εντάξει.
Είστε σε εμπόλεμη ζώνη.
Τι κάνει αυτός ο τύπος που περπατά εκεί;
Βλέπουν έναν Ντέμο που δεν βλέπουμε.
Θεέ μου.
Είναι καλύτερο. Τι λέτε;
Γίνεται ακόμη καλύτερο.
Πίσω στο κενό σημείο.
Νομίζω ότι πρέπει να προσθέσετε κόσμο.
Είναι πολύ άδειο.
Είναι κι ένας Ντεμογκόργκον.
Και μετά πάει εκεί. Εκεί;
Λέω "Είστε έτοιμοι;" και μένω.
Κι εγώ θα έρθω από πίσω σου.
Έτοιμοι, πάμε!
- Τρία, δύο, ένα... - Πάμε!
Σταμάτα.
Επαναφορά!
- Χίρο. - Μάλιστα.
Ο δεύτερος ιμάντας άργησε.
- Θα το κάνω νωρίτερα. - Ευχαριστώ.
Έγινε.
Έτοιμοι, πάμε!
- Τρία, δύο, ένα, πάμε! - Όχι!
Πάμε.
- Κατ. - Κατ!
Συνεχίζουμε.
Όγδοη λήψη.
Δεν μπορεί να πάρει περισσότερο από χθες.
- Ο Τούντορ θα πει "Πάμε". - Ναι.
Εγώ θα πω "Τρία, δύο, ένα, πάμε".
Θα αντιδράσεις και θα 'σαι γρήγορος.
Για πάμε, η κάμερα ανεβαίνει.
- Βρήκαμε κι άλλα προβλήματα... - Ναι.
Λύσαμε όλα τα προβλήματα που δημιουργήσαμε. Για πάμε.
Στο Radio Shack.
Αν βιαστούμε, θα τα καταφέρουμε.
Θα φύγουμε από το τούνελ. Εντάξει;
Δεν ξέρω αν είχε την ίδια ένταση με την άλλη λήψη.
Ήταν πιο...
Ζωντανή; Ή μήπως κουραστήκαμε;
Η δέκατη είναι;
- Η όγδοη. - Η όγδοη;
- Ακόμη η όγδοη. - Η όγδοη.
- Σταμάτα! - Νομίζω ότι μας κάνει, μωρέ.
- Θα το φτιάξουμε και λίγο. - Ναι.
- Ίσα που φαίνεται. - Εντάξει.
- Η όγδοη είναι η καλύτερη; - Έτσι λέω.
Και το είπαμε όλοι με το που τελείωσε.
Είναι από τις σεκάνς που βλέπεις στο σενάριο
και λες "Όχι, θα είναι αδύνατο να γίνει".
Αλλά τα καταφέραμε.
Νιώθω ότι η μισή μας δουλειά είναι να είμαστε μετεωρολόγοι.
Ίσως σταθούμε τυχεροί.
- Ναι, είναι αναπόφευκτο. - Ναι.
Ας το κάνουμε τώρα, γιατί αυτοί πρέπει να περάσουν.
Μάικ, ας τους πάμε στο 14-15.
Λοιπόν, κασκαντέρ μου.
Ώρα να πάμε στον χώρο 14-15.
Όχι.
Ο καιρός έχει τρελαθεί.
Εντελώς, όμως.
Τα τελευταία εννιά βράδια όλο πέφτουν κεραυνοί.
Ναι. Νομίζω ότι μόνο την Τετάρτη δεν είχαμε κακό καιρό.
Ναι.
Όπως θέλεις να τους σηκώσεις...
Με ένα χέρι.
Και πάμε.
Και τρία, δύο, ένα, πάμε.
Πέφτει.
Ναι.
Ωραία, κατ.
Όχι κι άσχημα.
Ορμάς στον Ντέμο. Τον βλέπεις.
Κι αρχίζεις να κινείσαι προς τα κει.
Γαμώτο.
- Η αδρεναλίνη ανεβαίνει. - Ναι.
Είμαστε εδώ κάθε βράδυ και κάνουμε τόσα τέλεια πράγματα.
- Το ένα μετά το άλλο. - Τεράστιες σεκάνς δράσης. Ναι.
Δεν προλαβαίνεις να χαλαρώσεις.
Έρχονται φλόγες, παιδιά. Είμαστε πολύ κοντά. Ευχαριστώ.
Έτοιμοι, πάμε.
Κατ.
- Κατ. Το κρατάμε. - Κατ.
Έχουμε πολλά φέτος που δεν έχω κάνει ποτέ ξανά,
ως ηθοποιός ή σ' αυτόν τον ρόλο.
Ο Γουίλ ήταν πάντα αδύναμος.
Τον κορόιδευαν πάντα, κι ένιωθε διαφορετικός.
Σε αυτήν τη σεζόν, όμως, μπορεί να πολεμήσει το τέρας,
αλλά και τους εσωτερικούς δαίμονές του,
τις προκλήσεις του, τη σεξουαλικότητά του.
Ουσιαστικά, γίνεται υπερήρωας.
Ένιωσα πιο κοντά στον Βέκνα αυτήν τη σεζόν.
Ήξερα περισσότερα,
οπότε μπορούσα να δώσω περισσότερα.
Κι όλο αυτό ήταν πιο εύκολο και πιο ισχυρό.
Το περιέγραψα στον Νόα.
Έχουμε πολύ όμορφες στιγμές όταν βγαίνουμε από τον εαυτό μας.
Δεν πιέζω. Δεν προσπαθώ.
Δεν το αναγκάζω.
Και νιώθεις ότι έχεις γίνει ένας αγωγός.
Μετά από τόσα χρόνια,
έχει επιτέλους όλες αυτές τις στιγμές που τα ξεπερνά όλα.
Μέσω της αγάπης του για αυτά τα άτομα καταφέρνει να βρει αυτήν τη δύναμη.
Δεν ξέρω. Μ' αρέσει πολύ το πώς το έγραψαν.
"Ο Βέκνα κατεβάζει το χέρι του, κι ο Γουίλ πέφτει κάτω.
Καθώς ο Γουίλ προσπαθεί να ανασάνει,
ο Βέκνα φεύγει.
Περνάει την πύλη και εξαφανίζεται ξανά στο Πάνω Κάτω.
Ο Γουίλ σηκώνει αργά τα χέρια του,
και οι Ντεμογκόργκον σηκώνονται ταυτόχρονα στον αέρα.
Αυτός το κάνει.
Ο Μάικ, ο Λούκας κι η Ρόμπιν κοιτούν καθηλωμένοι,
καθώς μια ισχυρή δύναμη σκοτώνει βίαια τα τέρατα.
Ο Γουίλ πέφτει στα γόνατα στη μέση του φλεγόμενου πεδίου μάχης.
Τα μάτια του, φυσιολογικά πλέον,
αποκαλύπτουν μια νέα ηρεμία και δύναμη.
Αυτός έχει τώρα τον έλεγχο.
Είναι μάγος".
Το γυρίσαμε κι αυτό.
Τελείωσε.
- Είμαστε στη μέρα 118, νομίζω. - Στην 117.
Στην 117. Οπότε, είμαστε στη μέση.
Απομένουν έξι μήνες μόνο.
Κοίτα πόσα Post-it.
ΤΖΑΚΙ ΝΤΕΓΚΡΑΦ ΒΟΗΘΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
Θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το υπόλοιπο της σεζόν
και να το καταλάβουμε.
Έχουμε τα σενάρια;
Όχι, δεν τα έχουμε.
Θα ξεκινήσω.
- Επεισόδιο έξι. Νεκροταφείο εκκλησίας. - Νεκροταφείο.
Εσωτερικό, στην καλύβα του Χόπερ στα έξι και επτά.
Εσωτερικό στη βιβλιοθήκη του Χόκινς.
Μπλε φόντο, η Χόλι πέφτει.
Επτά, στο σπίτι των Κριλ και έξι...
Εσωτερικά στον σταθμό στο επτά και στη σπηλιά στο έξι.
Την Τετάρτη το οκτώ. Στη σπηλιά.
- Το όγδοο είναι κόκκινο. - Συναρπαστικό. Το όγδοο.
Κόκκινος συναγερμός, δηλαδή.
ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΕΝΟ ΣΠΗΛΙΑ
ΕΞ. ΣΠΗΛΙΑ
Πολύ ενδιαφέρουσα μέρα.
Γυρίζουμε το επεισόδιο οκτώ, που δεν έχει γραφτεί πλήρως ακόμα.
Προσοχή, σπόιλερ.
Οπότε, δεν ξέρουμε όλα όσα γίνονται.
Όλοι στο πλατό τριγυρίζουν με κόκκινες σελίδες.
Δεν θες να μπλέξεις πολύ τις σκηνές,
γιατί αυτό μπερδεύει τους ηθοποιούς.
Δεν έχουν βιώσει κάποια γεγονότα ή συναισθήματα.
Αλλά οι σκηνές που εκτυλίσσονται σε καλοκαιρινές μέρες
πρέπει να γυριστούν τώρα.
Δεν έχω διαβάσει ολόκληρο το οκτώ.
Και τώρα το γυρίζουμε.
Δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο.
ΝΤΙΝΑ ΓΚΙΜΠΣΟΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΟΜΜΩΣΕΩΝ
Είναι πολύ περίεργο που περνάμε στο οκτώ.
Ναι.
Δεν μ' αρέσει.
- Πρέπει να είμαι ειλικρινής. - Πρέπει να γίνει.
Ξεκινάμε. Έτοιμοι, πάμε!
Έλα, πρέπει να φύγουμε. Έλα.
- Κατ. - Κατ.
- Πάλι. Ορίστε. - Έχω εικόνα.
Συνεχίζουμε.
- Συνεχίζουμε. - Συνεχίζουμε.
Πρέπει να το οπλίσεις.
Όχι τόσο κοντά.
Η Άβυσσος είναι...
Συγγνώμη, η Άβυσσος είναι...
Χίλαρι, έχεις το σχέδιο;
Αυτό είναι το Χόκινς, αυτό είναι το Πάνω Κάτω.
Αυτό είναι το τείχος.
Θεέ μου.
Και αυτή εδώ πάνω είναι η Άβυσσος.
Η Άβυσσος είναι...
Περίμενε, εντάξει. Πού...
- Στον ουρανό. - Στον ουρανό είναι.
Βασίζεται
σε επιστημονική θεωρία;
Είναι πολύ ρεαλιστικό.
Συμβουλευτήκατε κάποιον;
Όταν διαβάσετε το οκτώ, θα βγάλει νόημα.
Θα είναι γύρω στις 120 σελίδες.
Ίσως 115.
Αποκλείεται, φίλε.
Πρέπει να το κόψουμε λίγο.
Μας πίεζαν συνεχώς,
η παραγωγή και το Netflix, για το όγδοο επεισόδιο.
Ήταν οι πιο δύσκολες συνθήκες συγγραφής στις οποίες έχουμε βρεθεί.
Όχι μόνο λόγω της πίεσης για ένα καλό σενάριο,
αλλά επειδή δεν είχε γίνει ποτέ ξανά τόσος ντόρος.
Δεν έχουμε ξαναπεράσει τόσο χρόνο σε ένα επεισόδιο.
Αναλύοντας τα πάντα,
προσπαθώντας να βγει όσο καλύτερο.
Ήμασταν πάντα ειλικρινείς και πιστοί στη σειρά.
Και πάντα έπιανε για εμάς.
"Κεφάλαιο Έκτο: Απόδραση από το Καμαζότς".
"Μετάβαση στο κεφάλι της Μαξ που πάει πάνω κάτω.
Ο Λούκας την κουβαλά τρέχοντας στον διάδρομο.
Το κασετόφωνο στον ώμο του".
Σε λυπάμαι. Πρέπει να είναι σκληρό...
Θα ξεκινήσουμε με ένα μεγάλο, περίπλοκο μονοπλάνο.
- Αν κουραστείς... - Θα σ' ενημερώσω.
- Πάμε. - Έτοιμοι.
Έτοιμοι, ασανσέρ.
Πολύ συχνά όταν σκηνοθετείς,
πρέπει να κάνεις το τελικό προϊόν καλύτερο από το σενάριο.
- Πάμε! - Πάμε!
Αυτά τα σενάρια, όμως, από την αρχή ως το τέλος,
από το 2014 μέχρι σήμερα,
ήταν πάντα τόσο απίστευτα καλά,
που η δουλειά μου ήταν να μείνω όσο πιο πιστός γινόταν.
- Κατ! - Κατ.
Ο Κέιλεμπ είναι πρωταθλητής.
Δεν είναι εύκολο.
Κοίτα εδώ, μπαμ.
Τέλεια.
- Πόσες λήψεις. Η έκτη είναι; - Έξι.
- Ναι. - Ναι, φίλε.
- Όλα καλά. - Αυτή είναι η έξι.
Ξέρω ακριβώς τι θα κάνω.
Μπράβο σε όλους. Μπράβο.
Κάθε σειρά έχει συγκεκριμένο ρυθμό.
- Μια συχνότητα. - Στο πράσινο.
Δεν ξέρεις τον ρυθμό μιας σκηνής πριν τη γυρίσεις.
Είναι η χημεία που βγάζουν οι ηθοποιοί.
Οι σκηνοθέτες με τις οδηγίες τους.
Έτσι πρέπει να γίνει, και μετά οι ηθοποιοί δίνουν τον ρυθμό.
- Ας γίνει αυτό πρώτα. - Ναι.
Και μετά ας κάνουμε την έκρηξη.
- Βάλε ετικέτες. - Ναι, έγινε.
Είναι πολύ αργά για να ρωτήσω αν μπορεί να σπάσει το τέταρτο παράθυρο;
- Ποτέ δεν είναι αργά. - Ελήφθη.
Θα το κάνω εγώ.
Έχω μια ερώτηση.
Δεν έχει συζητηθεί σε σκηνές που ήμασταν όλοι.
- Κανείς δεν ξέρει ότι τα 'χουμε. - Ναι.
- Ούτε ο Κέιλεμπ. - Ναι.
Να κάνω...
Θέλω να παίξω αυτήν τη σκηνή ψιθυριστά.
- Ναι. - Θέλω να κάνω αυτό.
- Ναι. Μια χαρά. - Είναι εντάξει;
Ναι. Λέει ότι πιάνετε η μια το χέρι της άλλης.
- Μπορούμε. - Ναι.
- Θα ήταν εδώ. - Τέλεια.
- Ωραία. Ας το κάνουμε έτσι. - Ωραία.
Νομίζω ότι θα είναι δύσκολο, αλλά ας ξεκινήσουμε.
Τελευταία βλέμματα.
Εστιάζω την κάμερα.
Τρία, δύο, ένα, πάμε!
Όταν τελειώσουν με τα παράθυρα,
θα πετάξω κι άλλα συντρίμμια πάνω από το στεγνωτήριο,
για να πάνε εκεί.
Στέφανι, μπορούν να απλωθούν και λίγο περισσότερο εδώ.
Ίσως να βάλουμε λίγο αίμα και σε αυτό το σημείο εδώ.
- Εντάξει. - Ακόμα κι εκεί. Και στις δύο πλευρές.
Μόνο το στεγνωτήριο θα ανατινάζαμε,
αλλά με τέτοια σειρά, όλοι είπαν
"Αφού θα ανατινάξουμε το στεγνωτήριο, ας ανατινάξουμε και τα παράθυρα".
Δεν δουλεύεις συχνά σε μια σειρά
όπου υπάρχει τέτοια ευελιξία και τέτοια θέληση για το φανταστικό.
ΠΙΣΩ 3 - ΠΙΣΩ 2 - ΠΙΣΩ 1
ΕΣ. ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
Τελευταίο.
Παιδιά.
Χαμογελάστε.
- Ανάμεικτα συναισθήματα; - Ανάμεικτα.
Αυτή ήταν η ζωή μας εδώ κι έξι βδομάδες, και τώρα τελείωσε.
Πάμε στην επόμενη φάση.
Άνταμ, στην κορυφή, πίσω σου.
Γύρνα λίγο.
ΕΣ. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΧΟΚΙΝΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΟΥ ΛΙΩΝΕΙ
Νάνσι, "μαλακίες" ή "πράγματα";
Δεν ξέρω αν έχω ακούσει τη Νάνσι να βρίζει. Ίσως κάνω λάθος.
Ναι, αλλά όταν βρίζει, βρίζει καλά.
"Ιδέα μου είναι ή γίνεται πιο πηχτό;" Ωραία.
- Έτοιμοι! Νιώστε το! - Τρία, δύο, ένα, πάμε.
Πάμε!
Δεν είσαι μόνο εσύ!
Ακούει κανείς;
Βοήθεια!
- Βοήθεια! - Βοήθεια!
Κατ.
Η γλίτσα;
Θεέ μου, ειλικρινά...
Δεν είναι αρκετά λασπώδης.
Ναι, φαίνεται λίγο αραιή.
Προσποιούνται πολύ καλά.
Θα βασιστούμε σε οπτικά εφέ περισσότερο απ' όσο ήθελα.
Το πραγματικά θλιβερό
είναι ότι μήνες ολόκληρους βλέπαμε δοκιμές όπου ήταν πιο λασπώδης.
Μοιάζει με νερό.
Διαφέρει πολύ απ' αυτό που θέλουμε.
Το θέμα με τη σκηνοθεσία, την ηγεσία,
είναι ότι μπορείς να κάνεις σχολαστική προετοιμασία, όπως κάνω εγώ,
αλλά όταν γυρίζεις κάτι και δεν πάει όπως το θέλεις,
δεν μπορείς να πάθεις κρίση.
Δεν μπορείς να τα παρατήσεις. Να κατεβάσεις ρολά.
Το γύρισμα πρέπει να γίνει.
Η ιστορία πρέπει να βγει σωστά.
Ξέρω ότι σημασία έχει τι έχεις τελικά στο πλάνο,
όχι τι γίνεται στο πλατό.
Οπότε, μπαίνω σε κατάσταση επίλυσης προβλημάτων επιπέδου Τζεντάι.
Θα γυρίσω αυτήν τη γωνία.
Θα περιμένω να λύσουμε το πρόβλημα.
Κι αν στο πλάνο οι θεατές βλέπουν αυτό που πρέπει,
δεν θα καταλάβουν ποτέ ότι αποτύχαμε.
Τα πλάνα σου είναι φοβερά, όμως.
Ναι, έχω χαλαστεί. Δεν υπάρχει...
Γαμώτο.
Είσαι εκεί που ήμασταν χθες στις 9:00 π.μ.
- Δες το άγχος μου. - Μόνο σήμερα;
Έχω άγχος εδώ και 3,5 ώρες.
Γιατί τέτοιες κορυφώσεις;
- Το πρωί στις επτά ήσουν χαλαρός. - Όχι, κοιμόμουν.
Και με το που ξύπνησα, αγχώθηκα.
ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 8
Πάμε να διαβάσουμε
το τελευταίο επεισόδιο του Stranger Things.
Για ελάτε.
Έναν χρόνο τώρα είμαστε σε αναμμένα κάρβουνα.
Ήταν βασανιστήριο.
Η ανάγνωση αυτού του σεναρίου είναι ένα αντίο στα παιδικά μας χρόνια.
Μπρετ, μην κλέβεις.
Μην κλέβεις.
- Απαγορεύεται; - Θα το διαβάσουμε μαζί;
Ναι, λέω να...
Να το κάνουμε έτσι.
Τελειώσαμε την Τετάρτη.
Είναι ολόφρεσκο.
- Λόγος! - Ναι.
- Λόγος; - Ναι!
Το ξέρω. Το σκεφτήκαμε. Απλώς νιώθω
ότι όσα θέλουμε να πούμε για την εμπειρία, τη σειρά
και τους χαρακτήρες είναι στο σενάριο.
Με τον Ρος δεν είμαστε τόσο εύγλωττοι προφορικώς όσο γραπτώς.
Οπότε, προτιμούμε να το διαβάσουμε.
"Κεφάλαιο Όγδοο: Το Κάτω Πάνω". Αυτό ήταν. Πάμε.
"Είμαστε έξω από τη MAC-Z. Έναστρη νύχτα. Από κάτω, το ρήγμα.
Η μεμβράνη είναι ακόμα σκισμένη απ' όταν πέρασε το φορτηγό.
Καθώς ο τεράστιος πλανήτης συνεχίζει την κάθοδό του
σε πορεία σύγκρουσης με το Χόκινς,
περνάμε για τελευταία φορά στους τίτλους αρχής".
"Και μετά...
Ο Στιβ κρέμεται στον αέρα σαν να κρατιέται από το τίποτα".
Όχι!
"Η κάμερα ανεβαίνει για να αποκαλύψει
ένα δυνατό χέρι να τον κρατά. Ο Τζόναθαν.
Τον έπιασε".
"Ο Χένρι βρίσκει την Έντεκα στο σαλόνι.
Τεταμένη στιγμή,
καθώς ο Χένρι βλέπει την αδερφή του για πρώτη φορά μετά από καιρό.
Η φωνή του τρέμει από θυμό".
Πού είναι;
Με τη Μαξ. Ασφαλείς.
"Ο Βέκνα εμφανίζεται ξαφνικά πίσω από τον Χόπερ.
Ο Χόπερ τον αισθάνεται και ανοίγει πυρ. Μπαμ.
Οι σφαίρες του δεν χτύπησαν τον Βέκνα.
Τρύπησαν την πόρτα της δεξαμενής.
Νερό τρέχει από τις τρύπες. Τρέχει πανικόβλητος.
Ανοίγει τη δεξαμενή και βρίσκει την Έντεκα στα ματωμένα νερά".
- Όχι. - "Είναι γεμάτη σφαίρες.
- Γυρίζει το όπλο του και χτυπά το τζάμι". - Όχι, όχι. Γαμώτο.
Χρειάζομαι ένα απ' αυτά τα όπλα.
"Η Νάνσι το σκέφτεται.
Δίνει στον Μάικ ένα χοντρό όπλο
μαζί με μια γεμάτη φυσιγγιοθήκη. Ο Μάικ δεν το πιστεύει".
Γαμώτο, ευχαριστώ!
"Γνέφει καταφατικά και φεύγει. Ο Μάικ φορά τη φυσιγγιοθήκη".
Φωτοβολίδες είναι.
Όταν με βρήκες στο δάσος, ήμουν ένα παιδί.
Φοβόμουν. Δεν καταλάβαινα τον κόσμο.
Δεν καταλάβαινα τους ανθρώπους.
Αλλά εσύ με περιμάζεψες και μου έμαθες τόσα.
Με προστάτεψες. Με μεγάλωσες. Έγινες ο μπαμπάς μου.
Μην το κάνεις. Σε παρακαλώ, μην το κάνεις.
Θέλω να τους βοηθήσεις να καταλάβουν.
- Να καταλάβουν την επιλογή μου. - Μα δεν την καταλαβαίνω.
Σ' αγαπώ, Μάικ.
Σε παρακαλώ, μη μ' αφήνεις, Εντ.
"Μέσα από τους λυγμούς του, ουρλιάζει".
Εντ!
"Ο Λούκας τυλίγει το χέρι του γύρω από τη Μαξ".
Ναι, τώρα σίγουρα προτρέχεις.
Απλώς είσαι σούπερ σέξι.
Κι εσύ είσαι σούπερ νέρντουλας.
"Ένα χαμόγελο και μετά φιλιούνται και φιλιούνται. Ναι."
Ξέχνα το σεντόνι.
Μα μπαίνει πολύ φως. Χρειάζεται διάχυση.
Δεν γυρίζουμε τον Νονό. Άλλη μία.
Μόνο άλλη μία φορά, Τζόναθαν!
Γάμα το σχολείο. Γάμα το σύστημα.
Γάμα τη συμμόρφωση.
Όλους και όλα.
Ό,τι προσπαθεί να μας χωρίσει,
γιατί φέτος είναι η χρονιά μας.
"Κάνει σήμα στην μπάντα, η οποία αρχίζει να παίζει το 'At Last'".
"Πριν η Τζόις το καταλάβει, είναι γονυπετής".
- Θεέ μου. - Έλα, ρε!
"Κρατά ένα σεμνό αλλά όμορφο δαχτυλίδι".
- Θεέ μου! - Γαμώτο.
Τζόις Μπάιερς...
Τζόις Μπάιερς.
Θα περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου
με ένα γέρικο, κουρασμένο πεισματάρικο κάθαρμα
που σ' αγαπάει πολύ;
- "Βουρκώνει. Γνέφει". - Θεέ μου.
Ναι, θα το κάνω.
"Ο Χοπ απλώνει το χέρι του".
"Στη MAC-Z, ο Μάικ κι η Κέι ψάχνουν την Εντ.
Η προσοχή μας πάει στο Radio Shack".
Ένα ξόρκι αορατότητας.
"Η πόρτα του Radio Shack ανοίγει μόνη της. Η Έντεκα είναι".
"Όλοι κλαίνε, αλλά εκείνη ακριβώς τη στιγμή
η Κάρεν ανοίγει την πόρτα και φωνάζει..."
- Χριστέ μου! - Κάρεν!
Παιδιά! Τι γίνεται; Τα λαζάνια κρυώνουν.
"Ο Μάικ κοιτά τη Χόλι και τα παιδιά από τη σκάλα.
Κουβέντες και γέλια γεμίζουν το υπόγειο.
Είναι σαν εκείνον και τους φίλους του πριν τόσα χρόνια.
Μια στιγμή θλίψης καθώς ο Μάικ θυμάται τα παιδικά του χρόνια.
Μετά η θλίψη χάνεται, δίνει τη θέση της σε ένα χαμόγελο.
Φεύγει
και κλείνει την πόρτα του υπογείου.
Τέλος σειράς".
Κομπλέ.
Ευχαριστώ.
Έλα, ρε φίλε.
Τώρα μένει να το γυρίσουμε.
Υπήρχε κάτι τόσο καθαρτήριο στη συγγραφή της τελευταίας σκηνής.
Ήταν πολύ δύσκολο
και μόνο που γράφαμε τις τελευταίες ατάκες τους.
Πιο πολύ απ' όλα θυμάμαι να γράφω "τέλος σειράς".
Αυτές οι δύο λέξεις είχαν τον μεγαλύτερο αντίκτυπο.
Και το κάναμε ενώ τα γυρίσματα συνεχίζονταν.
Γιατί; Όχι.
ΕΞ. ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΡΗΜΟΣ
Είμαστε περήφανοι που η σειρά, στα εννιά χρόνια της,
έπαιρνε ρίσκα από άποψη αφήγησης.
Νομίζω ότι στον κόσμο αρέσει η αυθεντικότητα της σειράς.
Έτσι δημιουργήθηκε η σειρά εξαρχής.
Προσπαθούμε να ακούμε το ένστικτό μας, και όταν μας φαίνεται σωστό, προχωράμε.
Οι καλλιτέχνες που θαυμάζω
μένουν πάντα πιστοί στον εαυτό τους.
ΕΞ. ΑΒΥΣΣΟΣ - ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
Τι είναι αυτά;
Ένα μάτσο σκουπίδια.
Είναι τόσο μοναδική σειρά.
Μας δόθηκε μια ευκαιρία
να φτιάξουμε τόσο πολλά ποιοτικά σκηνικά.
Στην εποχή μας, είναι κάτι σπάνιο.
Στις περισσότερες σειρές θα έφτιαχναν μερικά μόνο,
κι όλα τα άλλα θα ήταν οπτικά εφέ.
Αλλά οι Ντάφερ θέλουν την υλική παιδικά χαρά τους.
Πρέπει να συζητήσουμε με τους Ντάφερ
πού φτάνει αυτό το μπλε και πόσο μακριά είναι.
- Σωστά. - Υπάρχει...
Είναι...
Ναι, είναι...
Θα είναι δύσκολο να καταλάβουμε τον χώρο.
Νομίζω ότι σκεφτόμαστε,
και μόνο λόγω της απόστασης,
τουλάχιστον 20 μέτρα μπλε,
20 μέτρα μπλε εκεί και 20 μέτρα μπλε εκεί.
Φυσικά και είμαι περήφανος για όλα.
Είναι εκπληκτικό επίτευγμα
που δεν έχει ξεφύγει τόσο η σειρά ώστε να επέλθει η καταστροφή της.
Κάτι που θα μπορούσε να γίνει.
Δεν ξέρω τι θα κάνουμε μετά.
Ό,τι κι αν κάνουμε θα είναι βαρετό.
Τι λέει;
- Κόρι, θα βάλεις το pre-vis; - Εδώ δες.
- Η Νατάλια θυμίζει Ρίπλεϊ. - Γαμώτο.
- Ναι! - Δεν φέραμε αρκετά όπλα.
Από την πρώτη σεζόν θέλαμε να είναι όλα πρακτικά εφέ.
Αλλά έχουμε ένα τέρας που είναι ψηλό σαν τρία κτίρια.
Προφανώς, αυτό θα πρέπει να είναι ψηφιακό.
Οι ηθοποιοί, βέβαια, θα είναι έξω.
Δεν είμαστε σε πλατό.
Όσο πιο πρακτικό είναι,
τόσο πιο εύκολο είναι για όλους να χαθούν στη σκηνή.
Όχι!
Ναι! Γαμάτο, ρε φίλε.
Πρέπει να φύγουμε.
Ενίοτε, οπτικοποιούν τις πράξεις σου, τις εκφράσεις, τις κινήσεις.
Σαν πρόβλεψη όσων θα κάνεις.
Αλλά μετά αναρωτιέσαι αν θέλουν ακριβώς τα ίδια.
Δεν νομίζω ότι είναι ο στόχος τους,
αλλά λες "Θέλω να το σκεφτώ επιτόπου".
- Κλειδώστε το. Ευχαριστώ. - Πάμε. Έτοιμοι;
Τρία, δύο, ένα, πάμε! Μπαμ!
Μπαμ!
Και μπαμ!
Ήταν πολύ κοντά, όμως. Εντάξει, κατ.
Το τελευταίο ήταν πολύ γρήγορο.
Το γύρισμα σε μπλε φόντο δεν βγαίνει άσχημο,
αλλά αν είναι δυνατόν, το αποφεύγουμε.
Ειλικρινά, με τον Ρος δυσκολευόμαστε να κεντράρουμε πλάνα
όταν κοιτάμε έναν ηθοποιό σε μπλε φόντο.
Δεν καταλαβαίνω πάντα τι βγαίνει καλό και τι όχι.
Νικ, μπορείς να βάλεις λίγο...
Μπορείς να το κάνεις να τρέμει λίγο;
- Έτοιμοι; - Έτοιμοι, πρόβα, πάμε!
Βρυχηθμός!
Και βράχος!
- Και... Ναι, φύγετε από κει. Απλώς... - Πάμε!
- Από πού; - Και φύγετε από κει.
- Προς τα πού πάμε; - Κατ.
Προς τα πίσω;
Τρέχουμε προς τα κει επειδή την έχουμε ήδη δει;
Τρέχουμε να ξεφύγουμε, και νομίζω ότι το κίνητρο...
- Τρέχετε. - Δεν μας κυνηγά άλλο.
Ναι, σωστά.
- Μετά κάποιος κοιτά και βλέπει την Εντ. - Σωστά.
Έιμς, πού είναι το τέρας;
- Τρέχουν να ξεφύγουν. - Ναι.
- Πού είναι; - Κοιτούσαν εκεί. Το τέρας είναι τώρα...
Ναι, αυτό είπα κι εγώ.
Μέρος της δουλειάς είναι να θυμίζω στους ηθοποιούς
και να τους βοηθώ να αντιλαμβάνονται όσα δεν βλέπουν
αλλά θα είναι στο τελικό προϊόν,
ώστε όλα να μοιάζουν σαν να ήταν εκεί στην πραγματικότητα.
Εκείνη πού είναι;
Είναι στα δεξιά.
Κοιτούσαν προς τα δω, γιατί πετάει τον βράχο από κει.
- Ενδιαφέρον. - Ναι.
Παιδιά. Εντάξει.
Μπερδεύτηκα.
Θα σας το κάνω λίγο πιο εύκολο τώρα.
Καθώς τρέχετε από δω, θα...
Η Έντεκα είναι εδώ.
- Εντάξει. - Το τέρας είναι εδώ.
Οπότε, μπορείτε να τη δείτε όλοι.
Βγάζει νόημα.
Πάμε. Έτοιμοι, βρυχηθμός!
- Πάμε. - Έρχεται κατά πάνω σας. Βράχος!
Δεν έχω ετοιμάσει πλήρως όσα θέλω να κάνω εδώ.
Είναι σαν να μαζευτήκαμε να παίξουμε απόψε,
για να βρούμε τι ακριβώς δουλεύει
και να βρούμε διασκεδαστικές ιδέες που θα συναρπάσουν τους Ντάφερ.
Τους αρέσει η βία, οπότε αν κάνουμε βίαια πράγματα
και προσφέρουμε κάτι σκληρό, θα 'ναι ωραία.
- Ναι. - Ναι.
Έχουμε πολλές ευκαιρίες για βία.
- Ναι. - Ναι.
ΕΣ. ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
Μετά πάει...
Σάνον, κάνε μου την Έντεκα για ένα λεπτό.
- Χρησιμοποίησε τις δυνάμεις σου. - Εντάξει.
Μπαμ, φεύγει προς τα πίσω.
Της πετά τις κληματσίδες του.
Εκείνη θα πέσει για να τις αποφύγει.
Ίσως.
Πάμε!
Προσπάθησε να μη σε τυλίξει τόσο ο ιμάντας
και να τον αφήσεις να σε τραβήξει.
Φοβερό.
- Μπαμ! - Ναι.
Πάω προς τα πίσω, όμως.
Έχω την αρχή και το τέλος.
Μόνο η μέση μού λείπει.
Για να δούμε.
Θα βγαίνουν κόκαλα από δω,
κι αυτά τα δόντια θα βγαίνουν από παντού.
Νομίζω ότι αυτό κι αυτό
είναι τα καλύτερα.
Ναι. Από αυτήν τη γωνία, αυτό φαίνεται τέλειο.
Κι αφού βάλει και το κίτρινο σελάκ,
βγαίνει φοβερό.
Προσπαθώ να το κάνω να θυμίζει
σάρκα, αλλά όχι ανθρώπινη σάρκα,
γιατί τότε θα μοιάζει με μεγάλο πόδι.
Πάντα κάτι αηδιαστικό κάνω εδώ πέρα.
Δεν έχουν τελειώσει τη γλυπτική.
Αυτό θα τελειώσει την άλλη βδομάδα, οπότε θα έχουμε
μιάμιση βδομάδα, νομίζω.
Ελπίζω να βγουν όλα εντάξει.
Είναι υπέροχα. Είμαι περήφανος.
Είναι το τέλος μιας εποχής. Το τέλος του τεράστιου...
- Φτιάχνουμε το τελευταίο τεράστιο σκηνικό. - Ναι.
- Είναι μια χαμένη τέχνη. - Ξεπερασμένη τέχνη, ναι.
Καλημέρα σε όλους.
Είμαστε επιτέλους στο Δέντρο του Πόνου.
Απίστευτη δουλειά από τους γλύπτες, το καλλιτεχνικό, τον Κρις και την ομάδα.
Εντυπωσιακή δουλειά, παιδιά. Υπέροχο σκηνικό.
Πότε το ξεκινήσατε;
Έχει τέσσερις μήνες, έτσι;
Τότε πρέπει να ήταν που είπα
"Θεέ μου, είναι σαν γήπεδο ποδοσφαίρου".
Νομίζω ότι τότε ήταν, πριν πέντε μήνες, που με τη Μελίσα
ξεκινήσαμε για τα καλά τον σχεδιασμό.
Αγχώθηκες ποτέ;
Μάλλον. Δεν θυμάμαι, όμως.
- Ναι. - Μάλλον.
Όταν βλέπεις τις φωτογραφίες,
έχεις ήδη μια ιδέα στο μυαλό σου για το πώς θα το υλοποιήσεις;
Γιατί εγώ το είδα και είπα...
Ναι. Σίγουρα.
"Δεν ξέρω, ξέχνα το. Δεν γίνεται".
Φοβερό ταξίδι.
Δεν έχω πρόβλημα αν είναι το απόγειο της καριέρας μου, γιατί...
- Ήταν φοβερό. - Ναι. Ευχαριστώ. Το εκτιμώ πολύ.
"Κεφάλαιο Όγδοο: Το Κάτω Πάνω".
"Ο Βέκνα σηκώνεται στα πόδια του,
και για άλλη μια φορά η Έντεκα κι ο Βέκνα είναι πρόσωπο με πρόσωπο.
Η Έντεκα κοιτά τη νέα, τρομακτική μορφή του".
Κοίτα πόσο πολλά...
- Κοίτα πόσο μεγάλο. - Θεέ μου.
- Φοβερό. - Κοίτα.
Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω έτσι πρώτα.
- Εσύ το ζήτησες; - Όχι.
- Έτυχε να γίνει; - Δεν έχω ξαναδεί τον μισό Βέκνα.
Μάλλον έτσι ήταν γραφτό να γίνει.
- Και μετά σεισμός. - Ναι.
- Πέφτεις... - Πάω αριστερά, δεξιά.
Είναι αριστερά, δεξιά και κάτω. Το τέρας προσγειώνεται.
Είσαι στην κοιλιά του τέρατος, στον θωρακικό κλωβό,
και μετά αρχίζει να κινείται.
Έπρεπε να κάνουμε κάτι παραδοσιακό με διαδραστικό φως
που έρχεται απ' έξω για να είναι σαν η σκιά να κινείται μέσα.
Ήταν μια εκδοχή ηλιακού φωτός, μουντό, διάχυτο, κεχριμπαρένιο.
Σαν να είμαστε στον Άρη.
Και πάμε!
Αριστερά!
Δεξιά!
Αριστερά.
- Κατ! - Κλακέτα!
- Έτοιμος να ανέβεις; - Ναι.
- Μια δοκιμή πρώτα. - Πανέτοιμος.
- Ας σηκώσουμε τον Τζέιμι. - Πανέτοιμος.
Θα γυρίσουμε και την κάμερα.
Φοβερό.
Είναι η πιο βίαιη σεζόν, λέτε;
Δεν ξέρω αν είναι πιο βίαιη από την τέταρτη.
Ναι, η τέταρτη είχε τα κόκαλα που έσπαγαν, πολύ βίαιο.
Ακόμη κι η δεύτερη. Ο θάνατος του Μπομπ ήταν πιο βίαιος.
Μέχρι κι η μάνα μου με πήρε
και είπε "Το παρατραβήξατε εδώ".
- Αλήθεια; - "Το παρατραβήξατε".
Έτσι είπε;
Δεν ξαναείδε αφού πέθανε ο Μπομπ.
Σταμάτησε. Βλέπει μόνο τα ακατέργαστα πλάνα.
- Φοβερό. - Ούτε εγώ δεν τα βλέπω πάντα.
Οι γονείς σας;
Παίρνω και ρωτάω
"Τα πάει καλά ο Φρανκ;" Και λένε "Πολύ καλά".
Δεν δίνουν σχόλια. Λένε "Δεν βγήκε καλά αυτή η σκηνή".
Και λες "Γαμώτο, ρε μαμά. Θεέ μου".
Δεν λένε και πολλά.
Βλέπει μέχρι να βεβαιωθεί ότι το έχουμε.
Πρόβα, έτοιμοι, πάμε.
Και...
αποκεφαλισμός και νίκη.
Τώρα χορεύουμε! Νικήσαμε τον Βέκνα!
Τουέρκ δίπλα στον Βέκνα!
Βέκνα!
- Τι λέει; - Πώς πάει;
Έτοιμος;
Όλοι είναι συγκινημένοι με τον θάνατό σου, και μάλλον πρέπει...
Να κλάψω;
- Να κλάψω; - Δεν νομίζω.
- Εδώ είχαμε δάκρυα. - Εμείς θα κλάψουμε.
- Ναι; Το καστ; - Ναι.
- Με συμπαθούν! - Έκλαιγαν από χαρά, όμως.
- Κι ανακούφιση. - Από την ένταση. Ναι.
- Σκότωσέ τον. - Καλέ μου.
Ξεχώρισέ τον από τον Τζέιμι.
- Είναι αηδιαστικός. - Δεν θέλω να τον χτυπήσω.
- Δεν θα το κάνεις. - Εντάξει.
Δεν θα είναι εκεί. Αυτό είναι πρόβα για...
Πρόβα για τον διάλογο.
- Έχεις σχεδόν τελειώσει. - Αλήθεια;
- Γλυκέ μου! - Πώς είσαι;
Θεέ μου.
Δεν έχετε γυρίσει μαζί;
Όχι, είναι η πρώτη μας φορά μαζί.
Έτοιμοι, πάμε!
Με λάθος οικογένεια τα 'βαλες.
Και αποκεφαλισμός.
Και κατ.
Κατ.
Κατ!
Τέλος γυρισμάτων για τον Τζέιμι και το Δέντρο του Πόνου. Μπράβο, Τζέιμι!
Δεν λέω τίποτα, θα σας δω την Τρίτη. Άντε γαμηθείτε.
Τετάρτη. Σας αγαπώ. Ήταν φοβερό.
- Σ' αγαπώ. - Ευχαριστώ, Τζέιμι.
Είσαι φοβερός. Μπράβο.
Θα τα πούμε την Τετάρτη.
ΕΞ. MAC-Z
- Ο Τζέιμι τελείωσε. - Πώς νιώθετε; Τελείωσε;
Τελείωσε. Και όλοι τον ρωτούσαν "Για πες, πώς ήταν;"
- Έτοιμος; - Ναι.
Το φορτηγό θα σταματήσει εδώ,
και πριν το καταλάβετε, μάλλον μέσα σε τρία δεύτερα,
θα ανοίξει η πόρτα,
και θα δείτε οπλισμένους στρατιώτες.
Θα λένε "Βγείτε έξω" και θα σας βγάζουν.
Θέλω να το κάνω όσο πιο αυθεντικό γίνεται.
Τα λέμε μετά.
Θα δώσω σήμα.
Βασικά, θα πρέπει να περιμένεις να είναι...
Είναι κλεψιά, αλλά θα περιμένεις να τους σπρώξουν όλους
στο φορτηγό.
Σωστά.
Έτοιμοι, πάμε.
Είναι μια τεράστια ομάδα.
Ένα τεράστιο κινούμενο τσίρκο.
Όταν επιστρέφεις στη σειρά
κι είσαι με όλους αυτούς, είναι σαν να είσαι πάλι 14.
Ναι, δεν αλλάζει ποτέ αυτό.
Αυτοί εδώ κατάφεραν να με κάνουν ήρωα δράσης.
Είμαι στα παιδικά μου χρόνια
και παίζω τον χαρακτήρα που θα ήθελα να παίξω
αν έβλεπα τη σειρά.
Λυπάμαι που σου το έκαναν αυτό.
Σ' εμένα δεν θα το κάνουν.
Ευχαριστώ, όμως, που πήρες...
- Πάει το μούσι σου. - Ναι, θέλει δουλειά.
Όλοι μπορούν να δικαιολογήσουν τη συμπεριφορά τους.
Δεν χρειάζεται να ξέρεις αν είσαι καλός ή κακός.
Σχεδόν κάθε κακός χαρακτήρας θεωρεί ότι είναι καλός κατά κάποιον τρόπο.
Οι Ντάφερ μάς μιλάνε σαν σε ίσους.
Είναι το καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο να σε παίρνουν στα σοβαρά ως παιδί.
Μάλλον είστε ήδη όρθιοι όλοι.
Δεν ξέρω αν υπάρχει αρκετός χρόνος. Νομίζω...
Με βοήθησαν να μάθω να μιλάω σε ενήλικες και να εξηγούμαι.
Να μάθω να υλοποιώ ιδέες και να καταλαβαίνω έναν χαρακτήρα.
Θα πάρουμε μια ανάσα. Κάποια θα πάνε καλά, άλλα όχι.
Υπάρχει ένα γενικό επίπεδο σεβασμού.
Η εμπιστοσύνη είναι το θεμέλιο της σειράς.
Η εμπιστοσύνη στη συνεργασία των διάφορων τμημάτων.
Γι' αυτό το Stranger Things τραβά τόσο κόσμο,
γιατί είναι όλοι ενωμένοι, ακόμη και πίσω από τις σκηνές.
Είναι ένα πλήρες εγχείρημα.
Περνάς τόσο χρόνο με αυτούς τους ανθρώπους.
Τους βλέπεις σε καλές και κακές μέρες, κι αντίστοιχα κι εκείνοι.
Στο παρελθόν δυσκολεύτηκα πολύ να νιώσω ότι ανήκω κάπου.
Αλλά εδώ με καλωσορίζουν και μ' αγαπούν.
Νιώθω σαν να αφήνω πίσω μου ένα κομμάτι μου,
όχι μόνο έναν χαρακτήρα.
Νομίζω ότι είναι...
η μισή μου ζωή.
Τέλος γυρισμάτων
για τη μια και μοναδική Μίλι Μπόμπι Μπράουν.
Δεν είμαι έτοιμη να πω αντίο.
Κυρίες και κύριοι, τέλος γυρισμάτων
για τον Τσάρλι, τη Νατάλια, τον Τζο και τη Μάγια.
Ρίχνετε τόση δουλειά όταν δεν είμαστε εδώ.
Σας ευχαριστώ όλους.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2024
Καλή τελευταία μέρα.
Καλή τελευταία μέρα!
- Γεια σου. - Γεια.
Καλημέρα. Δεκαπέντε ώρες δακρύων ακόμα.
Αυτό θα έλεγα. Έχουμε πολλές ώρες μπροστά μας.
Δεν γίνεται να είσαι ήδη συγκινημένη.
- Η Στίνκι με παρέσυρε από νωρίς. - Θεέ μου.
Όχι, Στέισι, μη.
Συγγνώμη.
- Έχουμε άλλες 12 ώρες. - Και ο Τούντορ μετά.
Έλεος.
- Όλα καλά. - Τι έκανε ο Τούντορ;
- Μ' αγκάλιασε, και τα έχασα λίγο. - Όχι.
Όχι.
Εγώ δεν θα σ' αγκαλιάσω.
- Καλή τελευταία μέρα. - Επίσης.
Θα είναι πολύ συγκινητική σκηνή για όλους μας, ειδικά για τους ηθοποιούς.
Δύσκολο να το πιστέψουμε, παιδιά. Η τελευταία μέρα. Πάμε.
- Ξεκινάμε τη μέρα χαρούμενοι. - Ναι. Σίγουρα.
Θα δούμε πώς θα είμαστε σε 12 ώρες. Τούντορ!
Καλή τελευταία μέρα.
- Όλα καλά; - Μια χαρά;
Ναι. Μια χαρά.
Θέλω μια γρήγορη φωτογραφία.
Για ελάτε εδώ.
Είναι κι ο Ρος.
Ας το κάνουμε.
- Δεν έχω κάτι ιδιαίτερο... - Τι;
Θέλω μόνο να πω ότι σας αγαπώ.
- Κι εγώ σ' αγαπώ. - Κι εγώ.
- Εντάξει. Αυτό ήταν. - Εντάξει.
- Η Σέιντι θα μ' επηρεάσει. - Έλεος.
Πάμε.
Έτοιμοι, πάμε.
Έλα τώρα.
Τι σημαίνει αυτό...
Μαζεύετε τα...
Κι αυτό ίσως. Τέλος πάντων.
Είναι τα παιδικά σας χρόνια. Λέτε αντίο.
Είναι ένα συναίσθημα αποχαιρετισμού.
Θα πάρετε τον χρόνο σας. Δεν θα φύγετε αμέσως.
Έχει βαρύτητα ο αποχαιρετισμός σε αυτό το κομμάτι της ζωής σας.
Αφήνεις το βιβλίο. Και μετά απομακρυνόμαστε αργά.
Μετά θέλω να κοιτάξεις στη σκάλα.
- Και μετά η κάμερα γυρίζει. - Εντάξει. Τέλεια.
Συνεχίζουμε.
Εντάξει.
Κατ.
Λοιπόν, ας το ελέγξουμε.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΖΩΝΗ ΤΩΝ ΝΤΑΦΕΡ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ! ΜΑΤ + ΡΟΣ
- Ήταν φοβερό. - Ναι.
Εντάξει.
Τέλος γυρισμάτων
για τη Σέιντι, τον Κέιλεμπ, τον Γκέιτεν, τον Νόα και τον Φιν.
Ξέρω ότι κάτι έρχεται σίγουρα.
Θέλω μόνο να πω...
Ξεκίνησα σε αυτήν τη σειρά όταν ήμουν 12
με αυτούς εδώ. Και...
Θα ακουστεί στενάχωρο, αλλά δεν νομίζω
ότι είχα πολλούς φίλους μικρός.
Κι όταν μίλησα στους Ντάφερ για πρώτη φορά,
ένιωσα σαν να είχα φίλους.
Και τώρα έχω πολύ περισσότερους.
Στο καστ...
Ο κόσμος ερωτεύτηκε τη σειρά επειδή ερωτεύτηκε εσάς.
Ευχαριστούμε που δώσατε τον εαυτό σας στην ιστορία...
Για όλα τα γέλια, τα δάκρυα...
Θες να αναλάβω εγώ;
Ήσασταν τα μικρά αδέρφια που δεν είχαμε ποτέ.
Είστε οικογένεια. Σας αγαπάμε πάντα.
Πρέπει να ευχαριστήσουμε τόσο πολλά άτομα στην παραγωγή.
Αυτό είναι, αναμφίβολα, χωρίς υπερβολή,
το καλύτερο συνεργείο που είχαμε ποτέ.
Νιώθαμε την αγάπη και το πάθος σας κάθε μέρα.
Ήρθαμε εδώ χωρίς να έχουμε ιδέα τι διάολο κάναμε,
και μάθαμε από το συνεργείο.
Και κάναμε πολλούς φίλους.
Αυτή είναι η 237η μέρα.
Είχαμε 6.725 διατάξεις.
Μιλάμε για 630 ώρες πλάνων.
Για όλους τους νερντ, μιλάμε για ένα πεταμπάιτ, 1.000 τεραμπάιτ.
Να διευκρινίσω ότι μιλάμε για την κύρια μονάδα, οπότε ποιος ξέρει...
Έτοιμοι; Πάμε.
Τέλος γυρισμάτων για το Stranger Things!
Ήταν μεγάλη έκπληξη για όλους το πόσο συναισθηματικό ήταν το αντίο.
Νιώσαμε σαν τον Μάικ στην τελευταία σκηνή.
Είναι πολύ δύσκολο να λες αντίο.
Αλλά πρέπει.
Πρέπει να προχωράς.
Ήταν σημαντικό για όλους να ολοκληρώσουμε την ιστορία,
το ταξίδι των χαρακτήρων,
αυτήν την περίοδο της ζωής μας.
Αλλά οι εμπειρίες μας από την τελευταία δεκαετία,
τα τρελά σκαμπανεβάσματα,
το χάος, οι φίλοι που κάναμε,
θα είναι όλα μαζί μας για πάντα.
Ήταν πραγματικά η περιπέτεια μιας ζωής.
ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ: STRANGER THINGS 5 - ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
- Πείτε όλοι "Stranger Things!" - Stranger Things!
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης