Δεν είσαι ούτε κρύος ούτε ζεστός.
Είσαι πάντα χλιαρός.
Σε φτύνω από το στόμα μου.
Φέρε το σχοινί.
Θα κρεμαστείς.
Όχι, αυτό θα ήταν πολύ εύκολο.
Πού είναι ο Πέσιαχ;
- Θα επιστρέψει. - Πού είναι;
Θα επιστρέψει, σου το υπόσχομαι.
Θα τον φέρουμε πίσω.
Σε διώχνω από τον Παράδεισο! Στα τσακίδια!
- Πού πας; - Εσύ πού πας;
- Στο Γκντανσκ. - Κι εμείς.
Δεν παίρνω το πρεζόνι. Μόνο εσένα και το παιδί.
Είναι ο σύζυγός μου, δεν είναι πρεζόνι.
Θα πάμε στους γονείς μου.
Καλά, μπείτε μέσα.
- Θηλάζεις; - Ναι.
Ορίστε, πρέπει να φας κάτι.
Υπάρχει ένα σπίτι στη Νέα Ορλεάνη
Το λένε Ανατέλλοντα Ήλιο
Και εκεί πέρα
Καταστράφηκαν πολλά φτωχά αγόρια
Θεέ μου, ξέρω ότι είμαι ένα από αυτά
Η μητέρα μου ήταν ράφτρα
Εκείνη έραψε το νέο μου τζιν
Λοιπόν, Αζραέλ;
Πώς πάει;
Να θυμάσαι: δεν υπάρχει ζωή έξω από τον Παράδεισο.
Ευχαριστώ.
Είναι πιο ζεστά εκεί στα εισιτήρια.
Έχει πυρετό;
Έχω φάρμακα στο σπίτι.
Δεν θα μείνετε εδώ.
Το παιδί θα πάρει αυτό που χρειάζεται και τέλος.
Παίρνουμε τα φάρμακα και φεύγουμε.
Εντάξει, περάστε.
Πού τα έβαλα;
Θυμήθηκα.
Καθόμουν κι εγώ σε εκείνο τον διάδρομο.
Για δύο χρόνια.
Κυρίως εκεί όπου ήσασταν, όχι τόσο στα εισιτήρια, σε χτυπάνε εκεί.
Δες αν βοηθάει κάτι από αυτά.
Μαμά, πάρε τα φάρμακά σου.
Παρακαλώ.
Ακούστε το σχέδιο.
Θα μείνετε εδώ μέχρι να πέσει ο πυρετός.
Τι θέλετε για βραδινό;
Μπιφτέκια;
Ή μπιφτέκια;
Το μπάνιο είναι εκεί.
Θα με βοηθήσεις να βρω δουλειά;
Τελικά μιλάς;
Τι άλλο μπορείς να κάνεις;
Έχω δίπλωμα οδήγησης.
Κάποτε μπήκα στο πανεπιστήμιο.
Μάλλον δεν έχει σημασία.
Όχι, δεν έχει.
Μπορώ να κάνω τα πάντα.
Χρειάζεστε κάτι άλλο;
Εντάξει, ξεκουραστείτε και...
αύριο θα σκεφτούμε κάτι.
Σέμπα;
Κοιμήθηκες, έφαγες και προσευχήθηκες μαζί μας.
Μετά το έσκασες και γύρισες τρομοκρατημένος.
Μετά πάλι βοήθησες την Ανέτα να το σκάσει με το παιδί μας.
Σε τιμώρησα.
Κι ακόμα δεν ξεχωρίζεις το καλό από το κακό.
Οπότε, τι είσαι;
Ένας δειλός;
Ναι, είσαι.
Είσαι ένας χαζός, ένας ηλίθιος.
Είσαι ο γιος μου.
Γι' αυτό, άκουσέ με προσεκτικά.
Θα σε αφήσω να επιστρέψεις στον Παράδεισο. Με τον Πέσιαχ.
Πρώτα, όμως, θα πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι γιος μου.
Το μωρό κοιμάται.
Θα τους απασχολήσω.
Φύγε από δω.
Θα με πιάσουν.
Και θα πάρουν τον Πέσιαχ.
Κάτι θα σκεφτώ.
Όταν το μυαλό σου εστιάζει στο να μιλάς με άλλο τρόπο,
η λογική σκέψη γλιστράει και στην προσευχή παρασύρεσαι αλλού,
μακριά από όλα τα καθημερινά σου.
Δεν ξέρεις τι να κάνεις;
Κήρυξε την αλήθεια για τον Παράδεισο.
Φέρε μου ένα χαμένο πρόβατο.
- Δεν ξέρω αν μπορώ. - Μπορείς, που να πάρει, μπορείς!
Θα μείνουμε μέχρι αύριο για να αναρρώσει ο Πέσιαχ.
Από σένα εξαρτάται.
Να πάω μόνος;
Είσαι ελεύθερος. Μπορείς να πας μόνος σου.
Ένα όνειρο είναι μόνο
Απλώς ονειρεύεσαι
Είναι όλα στο μυαλό σου
Είναι απλώς μια παραίσθηση
Παράδεισος και κόλαση
Ξύπνα
Ξύπ...
- Γιατί αυτό το τραγούδι; - Είναι τυχαίο.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Υπάρχουν μόνο σημάδια.
- Ο σπάγκος έσπασε. - Όχι, δεν έσπασε.
Έλα πίσω!
Μπορείς να αφήσεις τον Πέσιαχ εδώ;
Ακόμα βήχει.
- Παρακαλώ; - Γεια σου, μπαμπά.
Θέλω να καταγγείλω απαγωγή παιδιού.
Πρώτα θέλω να ηρεμήσετε.
Είμαι ήρεμη.
Πάμε από την αρχή. Πού είστε τώρα;
Κάπου κοντά στον σταθμό.
Θέλω λεπτομέρειες. Από ποια πόλη καλείτε;
- Γιατί κλείδωσες; - Συγγνώμη, απλώς ήθελα να κοιμηθώ.
- Καπνίζεις; - Όχι.
Θα ανάψω ένα.
Είναι η μόνη κακή συνήθεια που κράτησα.
Για να θυμάμαι πως πουλούσα τον κώλο μου για ένα τσιγάρο.
Εκεί πέρα, εκεί στον διάδρομο.
Εκεί με βρήκε ο Πιότρ.
Γεμάτη ούρα, εμετό και κόπρανα.
Με ρώτησε αν πεινάω.
Ναι, πεινούσα.
Αλλά το παραδέχτηκα την τρίτη φορά που ρώτησε.
Μου έφερε φαγητό. Καθώς έτρωγα, εκείνος είπε...
πως δεν έφταιγα εγώ.
"Πώς δεν φταίω εγώ;
Ποια πούλαγε τον κώλο της για ένα τσιγάρο;"
Και είπε: "Δεν φταις εσύ γι' αυτό.
Φταίνε εκείνοι που έχουν πολλά.
Επειδή αν οι άνθρωποι μοιράζονταν,
δεν θα υπήρχαν πόλεμοι, ούτε πείνα, ούτε κακό.
Θα ήταν επίγειος παράδεισος".
ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ
Η μαμά σού πήρε ένα αρκουδάκι.
Ναι.
Δεν σου αρέσει;
Όχι;
Ζήτησα να φέρεις άνθρωπο, όχι πατάτες.
Έχω βάλει στο μάτι κάποιον.
Θα τον φέρω αύριο.
"Ναι, θέλω να είμαι εδώ".
Θα φτιάξω βραδινό.
Θέλω να σας ευχαριστήσω.
- Θα σε βοηθήσω. - Δεν χρειάζεται.
- Τα καταφέρνω. - "Δεν θέλω να ξαπλώσω.
Απλώς δεν θέλω".
Ναι.
Θεέ μου.
Τι μεγάλο αγόρι.
Ωραία μυρίζει.
Δοκίμασε.
Ευχαριστώ.
Δεν τρως λάχανο;
- Δεν πρέπει να το φάει. - Γιατί;
- Θηλάζει. - Το μωρό θα πάθει κολικό.
Ωραία, τότε έχει πιο πολύ για μένα.
Εσύ όμως δεν θηλάζεις.
Όχι.
Καλή όρεξη.
Βήξε δυνατά.
- Πίκλες. Κάτι άλλο; - Λίγο χυμό. Ίσως τριαντάφυλλο.
Τριαντάφυλλο. Πάρε τον, σε παρακαλώ.
- Ή σμέουρο. - Είναι πεντανόστιμο.
Σμέουρο, τότε.
Σύνολο έχουμε τριάντα.
Αζραέλ, εδώ είμαι. Κοίτα με.
Κοίτα με!
Σεμπάστιαν;
Ποιος Σεμπάστιαν;
Μπήκες στη δραματική σχολή;
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Κοίτα με στα μάτια.
Έλα να μιλήσουμε.
Έλα.
Έχουμε ένα λεπτό, κοιμάται. Έλα εδώ.
Πάμε για ύπνο.
Εκείνος δεν είναι εδώ.
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ πολύ, αντίο.
Αντίο.
Είναι ο εγγονός μου;
Μπορώ να τον κρατήσω;
Αγοράκι μου.
Έλα στη γιαγιά.
Έχεις έναν όμορφο γιο.
Έλα εδώ.
Πού είναι ο γιος μου;
Άσε με ήσυχο!
Σε ικετεύω!
Σεμπάστιαν;
Σεμπάστιαν, άνοιξέ μου, σε παρακαλώ!
Συγγνώμη.
Βοήθησέ με.
Αζραέλ, εκείνος δεν θα σε βοηθήσει.
Έχεις ακόμα την επιλογή.
Δεν υπάρχει ζωή έξω από τον Παράδεισο.
Ήρθαμε, πάτερ.
Τότε, η μαμά είπε πως θεραπεύεις τον δαιμονισμό.
Έτσι, ήρθα εδώ για να εξομολογηθώ.
Δεν θυμάμαι άλλες αμαρτίες.
Αυτό ήταν, λοιπόν;
Τώρα, πρέπει να αφήσεις πίσω σου αυτήν τη ζωή.
Σε εξορκίζουμε,
κάθε ακάθαρτο πνεύμα, κάθε σατανική δύναμη,
κάθε εισβολή αντιπάλου από την Κόλαση,
κάθε λεγεώνα, κάθε ομάδα και σέκτα διαβολική.
Μα ήταν η μητέρα σου, η γυναίκα που σε μεγάλωσε.
Ήσουν όλος της ο κόσμος.
Ξέρεις γιατί μας άφησε ο μπαμπάς;
Επειδή όταν με κοιτούσε, έβλεπε την ηλίθια γριά πόρνη που είσαι.
Εσύ ήσουν ο εκλεκτός.
Ο Πιότρ είπε ότι έχεις το χάρισμα της ίασης.
- Ίσως δεν το είχες. - Το είχα!
Είπα να πας στο δωμάτιό σου!
Έκανες ακριβώς αυτό που ήθελε.
Είπε: "Ξέρω ότι πονάει και ξέρω γιατί".
Και αυτό ήταν αρκετό;
Μα ήταν το μωρό σου.
Αν απογοητεύσεις τον Πιότρ,
θα βρω το βαθύτερο πηγάδι και θα σε ρίξω μέσα. Κατάλαβες;
Να φοβάσαι πως θα σε φτύσει!
Ο Πιότρ δεν είναι ο Ιησούς.
Καταραμένε δαίμονα και κάθε διαβολική λεγεώνα,
κάνουμε έκκληση, σταμάτα να εξαπατάς ανθρώπινα πλάσματα...
Σεμπάστιαν!
Γύρισε ο μπαμπάς.
Αρχίζουμε την κατασκευή αύριο.
Ο ναός θα είναι τεράστιος.
Θέλω να είναι αρκετά μεγάλος ώστε να χωράει αρκετές εκκλησίες.
Θα ήθελα...
Αζραέλ...
Επέστρεψες.
Ο Αζραέλ μου.
Γιε μου.
Όπως βλέπεις, είμαστε μια χαρά.
Ως συνήθως.
Χτίζουμε έναν ναό.
Τρέξτε!
Κι άλλο νερό!
Βοήθεια!
Σας αγαπώ πολύ και τους δύο.
Αλλά έχω μια κόλαση στο κεφάλι μου.
Τι έκανες; Ο Παράδεισος καίγεται! Και τώρα;
Και τώρα;
Θα προσπαθήσω να ζήσω.
Ενώ πριν δεν ζούσες;
Τότε δεν ξέρω γιατί ήρθες εδώ.
Πες: "Ιησού, σώσε με.
Ιησού, σώσε με.
Θέλω να ζήσω".
Θα ζήσεις.
"Ιησού, σώσε με, επειδή θέλω να ζήσω".
Είχες τη γαλήνη σου! Δεν σε ενόχλησε κανείς!
Θέλεις να ζήσεις. Αλλά ο πόνος σου δεν θέλει να ζήσει.
Θα ζήσεις μόνο αν το θέλω εγώ! Και δεν θέλω να ζήσεις.
- Ιησού, να αντέξω άλλη μια μέρα. - Πιο δυνατά.
Κοίτα με!
- Ιησού, βοήθησέ με... - Δυνατά, να σε ακούσει!
Κοίταξέ με!
Ιησού, βοήθησέ με να...
- Ιησού, βοήθησέ με να αντέξω... - Ιησού, βοήθησέ με...
Ποιος είναι ο Θεός σου;
- Όχι εσύ! - Όχι εγώ;
- Ιησού, βοήθησέ με να αντέξω... - Πιο δυνατά!
Ιησού! Βοήθησέ με να αντέξω...
Κινγκ! Δεν μπορούμε να το χειριστούμε!
Κάνε κάτι, Κινγκ!
Τι έκανες;
Τι στο καλό έκανες;
Αυτό είναι το σπίτι μας!
Θαύμα.
Είναι θαύμα!
Είναι θαύμα.
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς,
αγιασθήτω το όνομά Σου...
Δεν είναι το τέλος της ιστορίας σου, Σεμπάστιαν.
Είναι το πρώτο κεφάλαιο της πραγματικής σου ζωής.
Λοιπόν;
Βρήκες τίποτα;
Όχι.
Ούτε εγώ.
Εσύ;
Άρχοντά μου.
Πατέρα.
Αν ζεις, δώσε μου ένα σημάδι.
Δώσε μου ένα σημάδι.
Σε παρακαλώ.
Τι κάνετε;
Πού πάτε;
Παιδιά!
Δεν είναι νεκρός!
Θα γυρίσει σε εμάς!
Ο Κινγκ ζει!
Είναι ζωντανός! Δεν καταλαβαίνετε;
Ο ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΚΕΛΕΡ ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ ΠΡΙΝ 30 ΧΡΟΝΙΑ.
ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΝ ΕΔΙΩΞΑΝ.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΚΟΜΗ ΤΟΝ ΘΕΩΡΕΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟ.
ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΖΕΙ ΜΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΖΩΗ.
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ: "ΓΙΑΤΙ ΜΠΗΚΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ;"
ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΚΕΛΕΡ, 54 ΕΤΩΝ
Απόδοση: Αλεξάνδρα Συρίμη