1
00:00:47,255 --> 00:00:54,221
(100 วันปฏิบัติการลวง)

2
00:00:55,096 --> 00:00:56,515
(โรงรับจำนำชงโน)

3
00:00:57,015 --> 00:00:57,932
{\an8}(ตอน 3)

4
00:00:57,933 --> 00:00:59,267
{\an8}โจรล้วงกระเป๋าอะไรกันคะ

5
00:01:00,018 --> 00:01:02,269
{\an8}ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ นะคะ

6
00:01:02,270 --> 00:01:05,440
{\an8}ใช่ครับ แม่หนูคนนี้เป็นลูกค้าของผมครับ

7
00:01:08,151 --> 00:01:09,068
{\an8}นี่น่ะ

8
00:01:09,069 --> 00:01:11,029
{\an8}เธอเอาของชิ้นนี้มาจำนำครับ

9
00:01:14,908 --> 00:01:15,867
{\an8}งั้นนี่อะไรครับ

10
00:01:17,035 --> 00:01:19,620
{\an8}หน้าตาเหมือนกระเป๋าสตางค์ที่คุณพ่อให้ผม

11
00:01:19,621 --> 00:01:21,789
{\an8}เป็นของขวัญวันเรียนจบเป๊ะเลยนะครับ

12
00:01:21,790 --> 00:01:22,624
{\an8}ไหนดูซิ

13
00:01:23,625 --> 00:01:25,293
{\an8}มีอะไรเขียนอยู่บนกระเป๋าด้วยนะครับ

14
00:01:25,961 --> 00:01:28,838
{\an8}"ซาโต้ ฮิเดโอะ"

15
00:01:28,839 --> 00:01:30,673
{\an8}ชื่อคุ้นๆ มากเลยนะครับ

16
00:01:30,674 --> 00:01:31,883
{\an8}คิดว่ายังไงครับ

17
00:01:33,760 --> 00:01:36,221
{\an8}คุณบอกว่าตามหาโรงรับจำนำชงโนอยู่ใช่ไหมคะ

18
00:01:36,972 --> 00:01:40,057
โธ่ แต่จะทำยังไงดีล่ะคะ
ที่นี่ไม่ใช่โรงรับจำนำชงโนค่ะ

19
00:01:40,058 --> 00:01:42,226
เลิกโกหกเถอะครับ คราวนี้ผมไม่หลงกลหรอก

20
00:01:42,227 --> 00:01:45,187
ไม่ใช่จริงๆ นะคะ
ออกไปดูป้ายข้างนอกอีกรอบสิคะ

21
00:01:45,188 --> 00:01:46,730
ผมดูป้ายก่อนเข้ามาแล้วครับ

22
00:01:46,731 --> 00:01:48,816
คุณคิดจะไล่ผมออกไปเพื่อหาจังหวะหนี

23
00:01:48,817 --> 00:01:50,025
คิดว่าผมไม่รู้เหรอครับ

24
00:01:50,026 --> 00:01:52,236
ฉันไม่ได้โกหกนะคะ ที่นี่คือ…

25
00:01:52,237 --> 00:01:53,779
(โรงรับจำนำชงโนแห่งแรก)

26
00:01:53,780 --> 00:01:54,738
"แห่งแรก"

27
00:01:54,739 --> 00:01:57,199
ที่นี่คือ "โรงรับจำนำชงโนแห่งแรก" ค่ะ

28
00:01:57,200 --> 00:01:59,201
ถึงจะเพิ่งเปิดมาได้แค่สามปีก็เถอะค่ะ

29
00:01:59,202 --> 00:02:00,119
ถูกต้องแล้วครับ

30
00:02:00,120 --> 00:02:03,081
เป็นโรงรับจำนำชงโน
ที่มีคำว่า "แห่งแรก" อยู่ข้างหน้าครับ

31
00:02:03,915 --> 00:02:07,126
แถวชงโนมีโรงรับจำนำตั้งกี่แห่งรู้ไหมคะ

32
00:02:07,127 --> 00:02:08,377
น่าจะมีหลายสิบแห่งเลยแหละ

33
00:02:08,378 --> 00:02:10,630
แค่ในตรอกข้างหน้านี้ก็น่าจะเกินสิบ…

34
00:02:12,007 --> 00:02:14,341
ที่นี่จะเป็นแห่งแรกหรือไม่ก็ไม่สำคัญหรอกครับ

35
00:02:14,342 --> 00:02:16,052
เลิกโกหกได้แล้ว

36
00:02:19,055 --> 00:02:20,599
ผมจะให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้ายนะครับ

37
00:02:21,391 --> 00:02:23,143
ส่งมาตอนที่ผมยังพูดดีๆ อยู่เถอะครับ

38
00:02:27,689 --> 00:02:30,858
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าคุณจะเอาอะไรจากฉันนักหนา

39
00:02:30,859 --> 00:02:32,819
ผมบอกแล้วนะว่านี่คือโอกาสสุดท้าย

40
00:02:34,070 --> 00:02:35,780
ยกมือขึ้น!

41
00:02:38,241 --> 00:02:39,951
อย่าขยับ! ยกมือขึ้น!

42
00:02:41,244 --> 00:02:42,913
เร็วเข้า! พาทุกคนลงมาให้หมด

43
00:02:45,123 --> 00:02:46,166
บ้าเอ๊ย

44
00:02:47,083 --> 00:02:49,126
เรื่องแค่นี้ถึงกับต้องแจ้งตำรวจเลยเหรอ

45
00:02:49,127 --> 00:02:51,213
เป็นลูกชายผู้ตรวจการนี่ดีจังเลยนะคะ

46
00:02:52,631 --> 00:02:53,965
แล้วคุณจะยกมือทำไมคะ

47
00:02:54,549 --> 00:02:55,591
ผมไม่ได้เรียกมาครับ

48
00:02:55,592 --> 00:02:56,760
ตรงนั้นน่ะ

49
00:02:57,677 --> 00:02:58,511
เงียบ!

50
00:03:00,388 --> 00:03:03,599
ผมชื่อซาโต้ ฮิเดโอะ เป็นล่ามฝึกหัด
ของทำเนียบผู้สำเร็จราชการโชซอนครับ

51
00:03:03,600 --> 00:03:04,809
อย่าขยับ

52
00:03:06,853 --> 00:03:09,606
ผมแค่จะหยิบบัตรประจำตัว
ของทำเนียบผู้สำเร็จราชการให้ดูครับ

53
00:03:17,739 --> 00:03:20,032
ล่ามฝึกหัดของทำเนียบผู้สำเร็จราชการงั้นเหรอ

54
00:03:20,033 --> 00:03:21,493
ครับ ผมชื่อซาโต้ ฮิเดโอะครับ

55
00:03:23,954 --> 00:03:25,956
ผมไม่อยากพูดเรื่องนี้เท่าไร

56
00:03:26,665 --> 00:03:29,417
แต่ผู้ตรวจการซาโต้ ชินอิจิคือพ่อของผมครับ

57
00:03:30,293 --> 00:03:31,127
ใช่จริงๆ ครับ

58
00:03:32,212 --> 00:03:33,838
ผมเคยเห็นเขาที่สถานีเคโจ

59
00:03:36,299 --> 00:03:38,426
ขออภัยด้วยครับ ผมไม่ทราบว่าคุณเป็นใคร!

60
00:03:39,135 --> 00:03:40,761
มัวทำอะไรกันอยู่ ลดปืนลงสิ!

61
00:03:40,762 --> 00:03:42,180
- ครับ ขออภัยครับ!
- ขออภัยครับ!

62
00:03:44,266 --> 00:03:45,183
ไม่เป็นไรครับ

63
00:03:46,559 --> 00:03:49,228
อาศัยบารมีคุณพ่อเก่งจังเลยนะคะ

64
00:03:49,229 --> 00:03:51,564
การเป็นลูกชายผู้ตรวจการ
มันก็ดีจริงๆ นั่นแหละครับ

65
00:03:55,151 --> 00:03:56,902
ว่าแต่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอครับ

66
00:03:56,903 --> 00:04:00,364
เรากำลังตามล่าพวกกูกุกดัน
ที่คิดลอบสังหารท่านผู้ตรวจการเมื่อวานครับ

67
00:04:00,365 --> 00:04:02,616
ผมเองก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นครับ

68
00:04:02,617 --> 00:04:04,118
กูกุกดันที่ว่านี่

69
00:04:04,119 --> 00:04:06,371
หมายถึงกลุ่มที่มีฐานอยู่ในเซี่ยงไฮ้ใช่ไหมครับ

70
00:04:06,913 --> 00:04:08,414
ชายคนเมื่อวานเป็นคนของกูกุกดันเหรอ

71
00:04:08,415 --> 00:04:09,665
ครับ

72
00:04:09,666 --> 00:04:12,084
เราได้เบาะแสว่าสมาชิกคนสำคัญ
ของกูกุกดันเพิ่งเข้ามาที่เคโจ

73
00:04:12,085 --> 00:04:14,337
และมุ่งหน้ามาที่ชงโน
เราเลยกำลังค้นหาตัวอยู่ครับ

74
00:04:15,588 --> 00:04:17,006
แกเป็นเจ้าของโรงแรมใช่ไหม

75
00:04:17,007 --> 00:04:19,466
ถ้าซ่อนคนของกูกุกดันไว้ก็รีบบอกมาเดี๋ยวนี้!

76
00:04:19,467 --> 00:04:21,760
เดี๋ยวก่อนๆ เดี๋ยวๆ ชด…

77
00:04:21,761 --> 00:04:23,512
"ชดโตะ" อย่ายิงครับ

78
00:04:23,513 --> 00:04:25,098
"ชดโตะ มัตเตะ" เขาพูดว่าไงเนี่ย

79
00:04:27,183 --> 00:04:28,143
ฉันแปลได้

80
00:04:31,271 --> 00:04:32,105
คือ…

81
00:04:32,689 --> 00:04:36,317
เขาถามว่าได้ซ่อนนักสู้กู้เอกราช
ที่ชื่อกูกุกดันไว้ที่โรงแรมนี้ไหมน่ะค่ะ

82
00:04:36,318 --> 00:04:38,944
นักสู้กู้เอกราชเหรอ พูดเรื่องบ้าบออะไรกัน

83
00:04:38,945 --> 00:04:40,195
ไม่ใช่แน่นอนครับ

84
00:04:40,196 --> 00:04:41,613
โรงแรมนี้…

85
00:04:41,614 --> 00:04:43,073
ที่นี่น่ะ…

86
00:04:43,074 --> 00:04:45,034
ไม่เกี่ยวอะไร
กับการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชสักนิด

87
00:04:45,035 --> 00:04:46,660
ไม่เกี่ยวข้องกับการกู้เอกราชค่ะ

88
00:04:46,661 --> 00:04:49,163
ที่นี่มัน… คือ…

89
00:04:49,164 --> 00:04:51,666
ใช่แล้ว กังหันน้ำแห่งชงโน

90
00:04:52,417 --> 00:04:53,625
เป็นกังหันน้ำน่ะครับ

91
00:04:53,626 --> 00:04:55,252
พล่ามบ้าอะไรของแก "มูรูเร" งั้นเหรอ

92
00:04:55,253 --> 00:04:56,628
"มูรูเร" เหรอ

93
00:04:56,629 --> 00:04:59,381
ใช่ กังหันน้ำ คนพวกนี้จะรู้จักกังหันน้ำไหมนะ

94
00:04:59,382 --> 00:05:01,884
- แปลให้ที เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟัง
- คะ

95
00:05:01,885 --> 00:05:05,846
กังหันน้ำก็คือ พอกังหันเริ่มหมุน
ครกกระเดื่องก็จะเริ่มตำ…

96
00:05:05,847 --> 00:05:07,306
เดี๋ยวก่อนค่ะ

97
00:05:07,307 --> 00:05:08,891
เดี๋ยวฉันอธิบายเองนะคะ

98
00:05:08,892 --> 00:05:09,892
คือว่า…

99
00:05:09,893 --> 00:05:11,019
โรงแรมนี้เป็นสถานที่ที่

100
00:05:12,145 --> 00:05:16,273
หนุ่มสาวมักจะมาใช้บริการตอนกลางวันค่ะ

101
00:05:16,274 --> 00:05:18,150
มาทำอะไรที่นี่กันตอนกลางวันแสกๆ

102
00:05:18,151 --> 00:05:20,194
เป็นฐานที่มั่นของกองทัพกู้เอกราชไม่ใช่หรือไง

103
00:05:20,195 --> 00:05:21,195
ไม่ใช่ค่ะ

104
00:05:21,196 --> 00:05:22,154
อะไร

105
00:05:22,155 --> 00:05:23,947
ที่ญี่ปุ่นไม่มีกังหันน้ำเหรอ

106
00:05:23,948 --> 00:05:24,908
ที่นี่คือ…

107
00:05:27,619 --> 00:05:30,954
ที่ที่คนจับคู่มาเล่นกีฬากันค่ะ

108
00:05:30,955 --> 00:05:31,915
อะไรนะ

109
00:05:32,624 --> 00:05:34,792
กีฬาเป็นคู่เหรอ

110
00:05:34,793 --> 00:05:36,878
ใช่ค่ะ กีฬาค่ะ

111
00:05:45,011 --> 00:05:46,012
อย่างนี้นี่เอง

112
00:05:49,057 --> 00:05:51,475
แต่ยังไงก็ตรวจบัตรแล้วค้นให้ทั่ว!

113
00:05:51,476 --> 00:05:53,185
- ครับ!
- เขาบอกว่าจะตรวจบัตรค่ะ

114
00:05:53,186 --> 00:05:54,104
อะไรนะ

115
00:05:55,814 --> 00:05:56,856
ครับ

116
00:06:00,401 --> 00:06:03,154
ขอประทานโทษนะครับ
แต่คุณซาโต้มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ

117
00:06:04,155 --> 00:06:05,115
แล้วผู้หญิงคนนี้คือ…

118
00:06:08,451 --> 00:06:09,493
ผู้หญิงคนนี้คือ…

119
00:06:09,494 --> 00:06:10,620
ถ้าฉันถูกจับไป

120
00:06:11,621 --> 00:06:14,207
คุณจะไม่มีวันได้ตั๋วจำนำคืนแน่ค่ะ

121
00:06:15,500 --> 00:06:18,127
คุณรู้ได้ยังไงว่านั่นคือตั๋วจำนำ

122
00:06:18,128 --> 00:06:19,712
ไม่เห็นจำได้เลยว่าผมเคยบอกคุณ

123
00:06:21,089 --> 00:06:22,089
ผู้หญิงคนนี้…

124
00:06:22,090 --> 00:06:24,967
ชินแทจิน… เขาคือใครเหรอคะ

125
00:06:24,968 --> 00:06:26,803
เจ้าของตั๋วจำนำใบนั้นน่ะค่ะ

126
00:06:30,807 --> 00:06:33,267
ผู้ตรวจการรู้จักเขาไหม

127
00:06:33,268 --> 00:06:34,853
จู่ๆ ฉันก็อยากรู้ขึ้นมาน่ะค่ะ

128
00:06:36,771 --> 00:06:38,022
ผู้หญิงคนนี้…

129
00:06:40,733 --> 00:06:41,734
มาด้วยกันกับผมครับ

130
00:06:43,403 --> 00:06:44,279
มาด้วยกันเหรอครับ

131
00:06:45,405 --> 00:06:46,239
ครับ

132
00:06:47,073 --> 00:06:48,324
เธอเป็นคู่ผม

133
00:06:49,826 --> 00:06:51,452
ในการเล่นกีฬาคู่ครับ

134
00:06:53,705 --> 00:06:55,331
อ๋อ คู่เล่นกีฬา

135
00:06:56,416 --> 00:06:59,544
ผมไม่ได้ทันคิด ต้องขออภัยที่เสียมารยาทครับ

136
00:07:00,128 --> 00:07:01,670
- เก็บปืน
- ครับ

137
00:07:01,671 --> 00:07:04,173
เมื่อกี้คุณบอกเขาว่าอะไรนะ

138
00:07:04,174 --> 00:07:05,132
ปล่อยนะ

139
00:07:05,133 --> 00:07:07,677
ตอนนี้ให้ความร่วมมือกับผมจะดีกว่านะ

140
00:07:08,344 --> 00:07:09,636
ขอบคุณนะครับ

141
00:07:09,637 --> 00:07:11,221
ช่วยรีบตรวจให้เสร็จหน่อยนะครับ

142
00:07:11,222 --> 00:07:12,472
พอดีผมรีบอยู่

143
00:07:12,473 --> 00:07:14,224
ครับ ทราบแล้วครับ

144
00:07:14,225 --> 00:07:17,145
แล้วก็ช่วยเก็บเรื่องที่เจอผมที่นี่

145
00:07:18,480 --> 00:07:19,438
เป็นความลับด้วยนะครับ

146
00:07:19,439 --> 00:07:21,190
แน่นอนครับ

147
00:07:21,191 --> 00:07:23,525
เราจะรีบตรวจค้นให้เสร็จครับ

148
00:07:23,526 --> 00:07:26,487
ทั้งครึ่งแรก ครึ่งหลัง ไปจนถึงช่วงต่อเวลา

149
00:07:26,488 --> 00:07:28,323
ขอให้สนุกกับการแข่งขันเต็มที่นะครับ!

150
00:07:29,073 --> 00:07:29,991
เร็วๆ เข้า!

151
00:07:31,910 --> 00:07:32,744
เห็นแล้วใช่ไหมครับ

152
00:07:35,705 --> 00:07:38,249
พอตรวจค้นเสร็จ ค่อยมาสะสางเรื่องของเรากัน

153
00:07:39,167 --> 00:07:40,001
เข้าใจไหมครับ

154
00:07:43,254 --> 00:07:44,714
จับคนน่าสงสัยได้คนหนึ่งครับ

155
00:07:45,715 --> 00:07:47,634
ตอนนี้อยู่ข้างนอก ออกมาดูหน่อยครับ

156
00:07:49,427 --> 00:07:50,677
คุณซาโต้

157
00:07:50,678 --> 00:07:53,680
เมื่อคืนคุณอยู่ในเหตุการณ์
ก็น่าจะเห็นหน้าคนร้ายสินะครับ

158
00:07:53,681 --> 00:07:55,183
รบกวนช่วยไปยืนยันหน่อยนะครับ

159
00:07:57,644 --> 00:07:58,520
ครับ

160
00:08:01,231 --> 00:08:03,065
ผมจะรีบกลับมา

161
00:08:03,066 --> 00:08:05,776
อย่าแม้แต่คิดจะหนีเชียวนะครับ

162
00:08:05,777 --> 00:08:07,904
คุณคงฉลาดพอ
ที่จะประเมินสถานการณ์นี้ออกใช่ไหม

163
00:08:08,571 --> 00:08:10,573
- ค่ะ
- ค่อยยังชั่วครับ

164
00:08:11,324 --> 00:08:12,325
งั้นผมขอตัวสักครู่

165
00:08:25,255 --> 00:08:26,965
อยากจะบ้าตาย โธ่เว้ย

166
00:08:29,676 --> 00:08:30,510
ขอโทษนะครับ

167
00:08:31,302 --> 00:08:32,345
ขอโทษนะครับ

168
00:08:32,887 --> 00:08:35,306
- คะ
- เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ

169
00:08:36,891 --> 00:08:40,270
คือว่า เมื่อคืนนี้…

170
00:08:46,109 --> 00:08:47,235
คือว่า…

171
00:08:52,031 --> 00:08:52,907
ไม่ใช่ครับ

172
00:08:54,200 --> 00:08:56,451
แค่อายุอานามก็ไม่ตรงแล้วครับ

173
00:08:56,452 --> 00:08:58,746
- ลากตัวไปโรงพักชงโน!
- ครับ!

174
00:09:00,707 --> 00:09:02,124
ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่ใช่

175
00:09:02,125 --> 00:09:03,042
ลากตัวไป!

176
00:09:04,460 --> 00:09:06,295
แต่มันน่าสงสัยที่เขาวิ่งหนีครับ

177
00:09:06,296 --> 00:09:08,046
ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิดจะวิ่งหนีไปทำไม

178
00:09:08,047 --> 00:09:10,424
ตำรวจญี่ปุ่นถือปืนไล่ตามมาขนาดนั้น

179
00:09:10,425 --> 00:09:12,217
ชาวโชซอนคนไหนจะไม่กลัวบ้างครับ

180
00:09:12,218 --> 00:09:13,427
หุบปาก!

181
00:09:13,428 --> 00:09:14,929
เดี๋ยวก่อน!

182
00:09:19,267 --> 00:09:20,643
- ไปได้!
- ครับ!

183
00:09:24,397 --> 00:09:25,523
พวกคุณไปเถอะครับ

184
00:09:26,482 --> 00:09:28,358
ผมจะคุมตัวเขาไว้เอง

185
00:09:28,359 --> 00:09:30,361
งั้นก็ฝากด้วยนะครับ

186
00:09:40,663 --> 00:09:41,705
รีบไปซะ

187
00:09:41,706 --> 00:09:43,791
คุณเป็นชาวโชซอนเหรอครับ

188
00:09:44,542 --> 00:09:45,376
ฉัน…

189
00:09:50,965 --> 00:09:52,382
รีบไปเถอะ

190
00:09:52,383 --> 00:09:53,468
ขอบคุณนะครับ

191
00:09:55,428 --> 00:09:56,429
ขอบคุณครับ

192
00:10:11,819 --> 00:10:14,321
(โรงรับจำนำชงโนแห่งแรก)

193
00:10:14,322 --> 00:10:15,323
อะไรกัน

194
00:10:16,658 --> 00:10:18,451
{\an8}เขียนว่า "แห่งแรก" จริงด้วย

195
00:10:26,876 --> 00:10:27,710
ไปกันเถอะ

196
00:10:29,587 --> 00:10:30,880
เดี๋ยวก่อน

197
00:10:32,423 --> 00:10:33,466
อะไรกันครับ

198
00:10:34,133 --> 00:10:36,386
เจ้าของชุดนี้หายไปไหนแล้ว

199
00:10:38,137 --> 00:10:39,013
คือว่า…

200
00:10:40,139 --> 00:10:41,765
มีผู้ชายคนหนึ่งแจ้งความว่า

201
00:10:41,766 --> 00:10:44,267
ภรรยาตัวเองมีชู้แล้วมาอยู่ที่โรงแรมนี้

202
00:10:44,268 --> 00:10:46,520
ตำรวจก็เลยแห่กันมาเพื่อจับให้ได้คาหนังคาเขา

203
00:10:46,521 --> 00:10:49,564
วุ่นวายกันไปหมดเลยค่ะ
ผู้ชายคนนั้นยังรออยู่ข้างนอกอยู่เลย

204
00:10:49,565 --> 00:10:50,525
แล้ว…

205
00:10:51,109 --> 00:10:53,068
พอจะเห็นไหมครับว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง

206
00:10:53,069 --> 00:10:54,987
ตาเขาแดงก่ำไปหมด

207
00:10:55,530 --> 00:10:59,366
จริงสิ เห็นเขาถามหา
ผู้หญิงที่สวมแหวนอัญมณีสีแดงนะ

208
00:10:59,367 --> 00:11:00,867
อยู่ที่นี่หรือเปล่านะ

209
00:11:00,868 --> 00:11:01,744
อุ๊ย

210
00:11:02,745 --> 00:11:06,332
มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ

211
00:11:08,501 --> 00:11:10,711
เธอบอกว่าถ้าเราสลับชุดกัน

212
00:11:10,712 --> 00:11:13,715
สามีฉันจะตามเธอไปแทน

213
00:11:15,049 --> 00:11:16,008
อะไรนะครับ

214
00:11:36,237 --> 00:11:38,322
เราอย่าได้เจอกันอีกเลยนะคะ

215
00:11:40,992 --> 00:11:43,035
อะไรกัน พอดีตัวเป๊ะเลยนี่

216
00:11:43,786 --> 00:11:45,872
ไม่ขายแล้วเก็บไว้ใส่เองดีไหมนะ

217
00:12:07,560 --> 00:12:14,233
(100 วันปฏิบัติการลวง)

218
00:12:15,318 --> 00:12:17,028
ลูกค้าคนเมื่อกี้เหรอครับ

219
00:12:18,112 --> 00:12:22,199
ผมจะไปรู้ได้ยังไงครับว่า
ลูกค้าแต่ละคนพักอยู่ที่ไหน

220
00:12:22,200 --> 00:12:23,493
ต้องขออภัยจริงๆ ครับ

221
00:12:24,577 --> 00:12:25,786
ครับ เข้าใจแล้วครับ

222
00:12:26,704 --> 00:12:28,206
งั้นก็รีบไปเถอะครับ

223
00:12:28,789 --> 00:12:31,334
คุณบอกว่าไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับโรงรับจำนำชงโนสิ

224
00:12:32,084 --> 00:12:33,335
แล้วพอจะรู้จัก

225
00:12:33,336 --> 00:12:35,420
คนชื่อชินแทจินบ้างไหมครับ

226
00:12:35,421 --> 00:12:36,922
ชินแทจินเหรอครับ

227
00:12:36,923 --> 00:12:40,259
ชินแทจิน…

228
00:12:40,843 --> 00:12:42,719
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ

229
00:12:42,720 --> 00:12:44,430
ชินแทจินคือใครเหรอครับ

230
00:12:45,306 --> 00:12:47,433
ไม่มีอะไรครับ งั้นก็ขอให้โชคดีครับ

231
00:12:47,934 --> 00:12:50,060
ครับ งั้นก็รีบไปจริงๆ ได้แล้วครับ

232
00:12:50,061 --> 00:12:53,481
(ประเมินราคา)

233
00:12:56,776 --> 00:12:58,610
อายุสั้นไปหลายปีเลยเรา

234
00:12:58,611 --> 00:13:00,153
{\an8}(โรงรับจำนำชงโนสาขาหลัก)

235
00:13:00,154 --> 00:13:01,155
{\an8}(โรงรับจำนำชงโนสาขา 2)

236
00:13:02,657 --> 00:13:04,200
{\an8}(โรงรับจำนำจุงโร)

237
00:13:05,493 --> 00:13:07,161
{\an8}(โรงรับจำนำชงโนแท้)

238
00:13:07,954 --> 00:13:09,454
{\an8}(โรงรับจำนำชงโนใหม่)

239
00:13:09,455 --> 00:13:11,081
{\an8}(โรงรับจำนำจงรู)

240
00:13:11,082 --> 00:13:12,582
{\an8}(โรงรับจำนำจองโร)

241
00:13:12,583 --> 00:13:14,210
{\an8}(โรงรับจำนำชงโนที่แท้จริง)

242
00:13:16,295 --> 00:13:19,673
ไม่ได้โกหกจริงๆ ด้วย

243
00:13:19,674 --> 00:13:21,676
(โรงรับจำนำชงโน)

244
00:14:06,804 --> 00:14:08,097
คุณแม่

245
00:14:26,908 --> 00:14:28,242
คุณเป็นใครคะ

246
00:14:30,369 --> 00:14:33,497
ผมชื่อซาโต้ ฮิเดโอะ
เป็นเพื่อนร่วมงานของคุณซูซูกิที่ทำเนียบครับ

247
00:14:34,081 --> 00:14:35,541
อ๋อ ค่ะ

248
00:14:37,460 --> 00:14:40,086
เขาไม่มีครอบครัวครับ

249
00:14:40,087 --> 00:14:42,089
ถ้าเกิดอะไรขึ้น ช่วยติดต่อผมทีนะครับ

250
00:14:43,215 --> 00:14:44,383
รบกวนด้วยครับ

251
00:14:45,718 --> 00:14:46,594
ค่ะ

252
00:14:51,849 --> 00:14:54,392
ในฐานะผู้บัญชาการตำรวจแห่งทำเนียบโชซอน

253
00:14:54,393 --> 00:14:57,355
ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
ที่ได้รับใช้ท่านผู้ตรวจการอีกครั้งครับ

254
00:14:58,981 --> 00:15:01,943
{\an8}ท่านเดินทางกลับญี่ปุ่นตอนปี 1920 สินะครับ

255
00:15:02,735 --> 00:15:04,028
ใช่แล้ว

256
00:15:04,779 --> 00:15:06,279
ช่วงที่ผ่านมาสบายดีไหม

257
00:15:06,280 --> 00:15:08,282
ครับ ต้องขอบคุณท่านเลย

258
00:15:10,242 --> 00:15:14,580
{\an8}เมื่อเทียบกับตอนที่ต้องอดมื้อกินมื้อ
ก่อนจะข้ามมาโชซอนเมื่อปี 1912

259
00:15:15,247 --> 00:15:16,832
เคโจตอนนี้เหมือนสวรรค์เลยครับ

260
00:15:19,168 --> 00:15:21,003
ปี 1912…

261
00:15:21,754 --> 00:15:24,048
นายอยู่ที่โชซอนมา 20 ปีแล้วสินะ

262
00:15:24,590 --> 00:15:25,590
ครับ

263
00:15:25,591 --> 00:15:27,510
จำคำสอนที่ท่านเคยให้ไว้

264
00:15:28,469 --> 00:15:31,055
ตอนเราพบกันครั้งแรกในปีนั้นได้ไหมครับ

265
00:15:32,723 --> 00:15:35,976
"แม้แต่หินยังอุ่นขึ้นได้ในสามปี
โชซอนก็แค่ต้องอดทนให้ถึงสิบปี"

266
00:15:35,977 --> 00:15:38,478
"ดั่งสุภาษิตโบราณที่ว่า แม้แต่หินเย็นเฉียบ

267
00:15:38,479 --> 00:15:39,855
นั่งทับสามปียังอุ่นได้"

268
00:15:40,481 --> 00:15:43,233
"แม้ชีวิตในต่างแดนอย่างโชซอนจะยากลำบาก

269
00:15:43,234 --> 00:15:44,443
ก็ยังดีกว่า

270
00:15:45,111 --> 00:15:48,406
อยู่อย่างอดอยากและโดนเหยียดหยามในญี่ปุ่น
ขอแค่อดทนให้ครบสิบปี"

271
00:15:49,657 --> 00:15:51,617
ท่านบอกให้ผมจำคำนั้นให้ขึ้นใจครับ

272
00:15:53,411 --> 00:15:56,287
ผมยึดถือคำนั้นเป็นเข็มทิศชีวิต
จนก้าวมาถึงจุดนี้ได้ครับ

273
00:15:56,288 --> 00:15:57,707
งั้นเหรอ

274
00:15:58,624 --> 00:16:00,584
สำหรับคนอย่างเรา

275
00:16:01,752 --> 00:16:03,503
โชซอนยังคงเป็น

276
00:16:03,504 --> 00:16:06,257
ดินแดนแห่งโอกาสทั้งในตอนนี้และวันข้างหน้า

277
00:16:07,591 --> 00:16:08,968
- ฟุกุดะ
- ครับ

278
00:16:09,927 --> 00:16:12,346
อยู่โชซอนมา 20 ปีแล้ว

279
00:16:13,180 --> 00:16:14,598
อยากหยุดอยู่แค่ผู้บัญชาการตำรวจเหรอ

280
00:16:16,308 --> 00:16:17,268
อะไรนะครับ

281
00:16:26,652 --> 00:16:28,195
ผมจะจงรักภักดีอย่างถึงที่สุดครับ!

282
00:16:28,863 --> 00:16:30,406
จงพิสูจน์ความภักดีของนาย

283
00:16:31,157 --> 00:16:33,284
ด้วยการกวาดล้างกูกุกดันให้สิ้นซาก

284
00:16:33,868 --> 00:16:34,785
ครับ!

285
00:16:46,630 --> 00:16:50,383
ช่วงนี้แทบไม่มีผู้โดยสารนั่งรถลาก
ก็เลยไม่ค่อยได้วิ่งแล้วแท้ๆ

286
00:16:50,384 --> 00:16:53,971
แต่ทำไมรองเท้ายางพวกนี้ถึงได้สึกเอาๆ นะ

287
00:16:54,722 --> 00:16:56,557
วันนี้ก็แทบไม่มีผู้โดยสารเหรอ

288
00:16:57,349 --> 00:16:58,558
อือ

289
00:16:58,559 --> 00:17:02,604
เดี๋ยวนี้มีแท็กซี่เยอะแยะไปหมด
แต่ละวันหาผู้โดยสารยากมาก

290
00:17:02,605 --> 00:17:05,356
เขาว่าเป็นยุคแห่งสปีดอะไรนั่น

291
00:17:05,357 --> 00:17:07,525
วันนี้อุตส่าห์ได้ผู้โดยสารมาคนหนึ่ง

292
00:17:07,526 --> 00:17:08,694
ก็ดันเป็นพวกขายชาติซะได้

293
00:17:09,904 --> 00:17:11,989
ไอ้คนโชซอนที่ทำงานในทำเนียบผู้สำเร็จราชการ

294
00:17:12,656 --> 00:17:14,157
ชาวโชซอนในทำเนียบงั้นเหรอ

295
00:17:14,158 --> 00:17:16,534
ไม่ใช่ชาวโชซอน แต่เป็นไอ้คนโชซอนต่างหาก

296
00:17:16,535 --> 00:17:19,205
ชาวโชซอนจะไปทำงานในทำเนียบได้ยังไง

297
00:17:20,623 --> 00:17:21,706
โอ๊ย

298
00:17:21,707 --> 00:17:22,750
ปวดหลังชะมัด

299
00:17:23,334 --> 00:17:24,542
นี่ โนมา

300
00:17:24,543 --> 00:17:27,962
นายเลิกลากรถลาก
แล้วไปเป็นคนส่งอาหารตามร้านดีไหม

301
00:17:27,963 --> 00:17:29,964
- คนส่งอาหารเหรอ
- อือ

302
00:17:29,965 --> 00:17:31,091
ที่ใช้จักรยานน่ะเหรอ

303
00:17:31,092 --> 00:17:33,426
ใช่ เดี๋ยวนี้เห็นว่ามีคนสั่ง

304
00:17:33,427 --> 00:17:35,179
พวกซุปกระดูกวัวกับบะหมี่เย็นมากินกันเยอะแยะนี่

305
00:17:36,180 --> 00:17:38,516
ใช่ว่าอยากทำแล้วจะทำได้ซะที่ไหน

306
00:17:39,016 --> 00:17:41,102
จักรยานคันหนึ่งแพงจะตายไป

307
00:17:41,685 --> 00:17:44,355
แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ไหนบอกว่าไม่มีผู้โดยสารไง

308
00:17:49,151 --> 00:17:50,069
หลับแล้วเหรอ

309
00:17:55,282 --> 00:17:57,493
หาเงินไม่ได้สักแดงแท้ๆ ยังจะหลับลงอีก

310
00:18:27,189 --> 00:18:29,900
เกือบจะได้ไปเข้าคุก
ก่อนได้ไปอเมริกาแล้วไหมล่ะ

311
00:18:39,451 --> 00:18:41,537
เขาเอาอะไรมาจำนำไว้ที่นี่กันแน่นะ

312
00:18:42,872 --> 00:18:43,747
เดี๋ยวก่อน

313
00:18:44,248 --> 00:18:47,209
ถ้าชื่อชินแทจิน ก็แปลว่าเป็นชาวโชซอนนี่นา

314
00:18:49,545 --> 00:18:50,670
ให้ตายสิ

315
00:18:50,671 --> 00:18:53,924
แย่งชิงประเทศไปไม่พอ
ยังจะมาแย่งตั๋วจำนำไปอีกเหรอ

316
00:18:56,719 --> 00:18:57,553
จริงๆ เลย…

317
00:19:00,389 --> 00:19:02,474
{\an8}(ค่าหัว 300 วอน)

318
00:19:03,309 --> 00:19:05,895
(ค่าหัว 500 วอน)

319
00:19:08,063 --> 00:19:11,399
(คลินิกการแพทย์ฮันซอง)

320
00:19:11,400 --> 00:19:13,694
{\an8}(ใบระบุรูปพรรณ
ชื่อจริง: ฮันชอลรยง)

321
00:19:15,696 --> 00:19:17,113
รับนี่ไปเถอะค่ะ

322
00:19:17,114 --> 00:19:19,450
คงพอช่วยให้หลบซ่อนตัวได้ระยะหนึ่ง

323
00:19:20,201 --> 00:19:21,576
โธ่

324
00:19:21,577 --> 00:19:22,952
ผมก็ซาบซึ้งใจอยู่หรอก

325
00:19:22,953 --> 00:19:25,121
แต่ก็เกรงใจที่ต้องรบกวนทุกครั้ง

326
00:19:25,122 --> 00:19:26,207
ไม่รู้จักฉันเหรอคะ

327
00:19:26,832 --> 00:19:29,542
ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว
ของประธานโรงทอผ้าโจอิล

328
00:19:29,543 --> 00:19:31,378
คนขายชาติอันดับหนึ่งของโชซอน
ที่ได้ยศมาร์ควิสไงคะ

329
00:19:36,133 --> 00:19:38,719
ความอับอายที่ไม่อาจลงทัณฑ์
พ่อแท้ๆ ด้วยมือตัวเอง

330
00:19:39,303 --> 00:19:41,262
อย่างน้อยฉันอยากชดใช้ด้วยวิธีนี้ค่ะ

331
00:19:41,263 --> 00:19:42,097
ขอบคุณครับ

332
00:19:43,224 --> 00:19:45,016
ต้องขอบคุณสหายอียองบก เลขาของพ่อ

333
00:19:45,017 --> 00:19:47,102
ที่แอบยักยอกเงินของบริษัทออกมาให้ค่ะ

334
00:19:48,145 --> 00:19:51,357
ในยามฉุกเฉิน วิธีนี้เร็วกว่า
การเอาเครื่องทองของฉันไปขายอีกค่ะ

335
00:19:53,734 --> 00:19:54,901
แล้วซูซูกิเป็นยังไงบ้าง

336
00:19:54,902 --> 00:19:57,863
พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่ยังต้องเฝ้าดูอาการอยู่ครับ

337
00:19:58,739 --> 00:20:01,492
หลายวันก่อน ซาโต้ ฮิเดโอะมาเยี่ยมซูซูกิด้วยค่ะ

338
00:20:02,534 --> 00:20:04,535
เขาบอกว่าซูซูกิไม่มีครอบครัว

339
00:20:04,536 --> 00:20:06,413
เลยกำชับให้ช่วยดูแลเป็นอย่างดีค่ะ

340
00:20:07,289 --> 00:20:09,375
ทำเป็นสร้างภาพว่าห่วงใยเพื่อนร่วมงาน

341
00:20:09,959 --> 00:20:12,043
มันเป็นลูกชายของซาโต้ ชินอิจิ

342
00:20:12,044 --> 00:20:14,171
ถ้ามีโอกาส มันคงสาดกระสุนใส่พวกเราแน่

343
00:20:14,713 --> 00:20:18,300
ใช่ครับ วันนั้นเขาก็ทำหน้าที่
ปกป้องพ่อตัวเองอย่างเต็มที่ครับ

344
00:20:18,884 --> 00:20:20,928
แล้ววันนั้นใครเป็นคนยิงซาโต้กันแน่ครับ

345
00:20:22,179 --> 00:20:25,390
แล้วทำไมทำเนียบผู้สำเร็จราชการ
ถึงได้ตามล่าพวกเราเพราะเรื่องนั้น

346
00:20:25,391 --> 00:20:29,103
ถ้าเราฆ่าซาโต้สำเร็จแล้วโดนไล่ล่าก็ว่าไปอย่าง
แต่แบบนี้มันไม่ค่อยยุติธรรมเลยนะครับ

347
00:20:30,771 --> 00:20:34,357
พอไม่มีซูซูกิ เราก็ไม่รู้ความเคลื่อนไหวในทำเนียบ

348
00:20:34,358 --> 00:20:36,610
แม้แต่ตารางเวลา
และความเคลื่อนไหวของซาโต้ก็สืบได้ยากครับ

349
00:20:38,279 --> 00:20:40,322
{\an8}(ประกาศแต่งตั้งโยกย้าย
ล่ามทำเนียบผู้สำเร็จราชการ)

350
00:20:44,451 --> 00:20:48,998
ตอนนี้ตำแหน่งล่ามฝึกหัด
ของทำเนียบผู้สำเร็จราชการกำลังว่างอยู่ค่ะ

351
00:20:49,832 --> 00:20:53,626
ซาโต้ ฮิเดโอะที่เป็นล่ามฝึกหัดเลื่อนไปแทนซูซูกิ

352
00:20:53,627 --> 00:20:56,170
ทำให้ตำแหน่งล่ามฝึกหัดเดิมว่างลงค่ะ

353
00:20:56,171 --> 00:20:57,047
นี่คุณ

354
00:20:57,756 --> 00:21:01,009
อยากส่งสายลับคนใหม่เข้าไป
ในตำแหน่งล่ามฝึกหัดนั่นเหรอครับ

355
00:21:01,010 --> 00:21:01,885
ค่ะ

356
00:21:02,720 --> 00:21:04,972
จำเป็นต้องมีคนของเรา
ในทำเนียบผู้สำเร็จราชการค่ะ

357
00:21:05,556 --> 00:21:06,973
เรื่องนั้นใครไม่รู้บ้างครับ

358
00:21:06,974 --> 00:21:08,850
แต่เราจะส่งใครเข้าไปได้ยังไง

359
00:21:08,851 --> 00:21:10,893
ถ้าเป็นล่ามฝึกหัดก็ต้องพูดภาษาอังกฤษได้ด้วย

360
00:21:10,894 --> 00:21:13,146
คนที่เก่งภาษาอังกฤษ
หายากจะตายไม่ใช่เหรอครับ

361
00:21:13,147 --> 00:21:14,273
จะมีคนแบบนั้นอยู่เหรอครับ

362
00:21:15,316 --> 00:21:16,442
มีค่ะ

363
00:21:17,067 --> 00:21:18,235
ใครกันครับ

364
00:21:20,070 --> 00:21:22,573
เด็กสาวที่ปลอมตัวเป็นสาวใช้ในเรือนของเราค่ะ

365
00:21:23,157 --> 00:21:24,741
อะไรนะ สาวใช้ในเรือนเหรอครับ

366
00:21:24,742 --> 00:21:27,285
ไหวพริบดี ฝีมือโกหกเป็นเลิศ

367
00:21:27,286 --> 00:21:29,037
เอาตัวรอดเฉพาะหน้าเก่ง

368
00:21:29,038 --> 00:21:30,455
และยังใจกล้า

369
00:21:30,456 --> 00:21:32,957
ถึงขั้นมาหาที่บ้านเพื่อกดดันพวกเรา
ในวันที่ซาโต้มาเยี่ยมด้วยค่ะ

370
00:21:32,958 --> 00:21:37,296
แถมยังมือไว
และพูดภาษาอังกฤษเก่งจนน่าทึ่งด้วยค่ะ

371
00:21:40,883 --> 00:21:41,799
ครับ

372
00:21:41,800 --> 00:21:44,052
ผมตรวจสอบทักษะภาษาอังกฤษของเธอแล้ว

373
00:21:44,053 --> 00:21:46,971
แต่ผมคัดค้าน
เรื่องที่จะส่งเด็กคนนั้นไปเป็นสายลับครับ

374
00:21:46,972 --> 00:21:48,599
ตำแหน่งสายลับไม่เพียงแต่กุมชีวิตเรา

375
00:21:49,475 --> 00:21:51,727
แต่ยังกุมชะตากรรม
ของกองบัญชาการเซี่ยงไฮ้ทั้งหมดด้วย

376
00:21:53,062 --> 00:21:54,145
เราจะส่งคนที่

377
00:21:54,146 --> 00:21:56,565
ไม่สนใจเรื่องเอกราช
ไปรับตำแหน่งสำคัญแบบนั้นไม่ได้ครับ

378
00:21:57,232 --> 00:21:59,609
แค่การที่ปล่อยเด็กนั่นไป ผมก็ไม่สบายใจแล้วครับ

379
00:21:59,610 --> 00:22:00,694
จริงด้วย

380
00:22:01,195 --> 00:22:04,781
เท่าที่ฟังมา เด็กคนนั้น
ดูจะสนใจแค่เงินอย่างเดียวเลยนะ

381
00:22:04,782 --> 00:22:08,117
หากส่งไปเป็นสายลับ เธออาจโดนซื้อด้วยเงิน
จนแว้งกลับมาเล่นงานเราได้ครับ

382
00:22:08,118 --> 00:22:10,161
ในเมื่อไม่สนใจเอกราช

383
00:22:10,162 --> 00:22:11,747
เงินคงชักจูงเธอไปทางไหนก็ได้

384
00:22:12,331 --> 00:22:13,415
ถูกต้องเลยค่ะ

385
00:22:14,416 --> 00:22:16,502
ถ้ามีเงิน เด็กคนนั้นก็พร้อมทำงานให้ได้ทุกฝ่าย

386
00:22:17,169 --> 00:22:20,672
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เด็กคนนั้นต้องการมากกว่าเงินค่ะ

387
00:22:21,799 --> 00:22:23,383
นั่นก็คือ…

388
00:22:23,384 --> 00:22:24,885
การไปอเมริกาค่ะ

389
00:22:25,844 --> 00:22:27,845
อะไรนะ อเมริกาเหรอครับ

390
00:22:27,846 --> 00:22:31,475
สำหรับเธอ เงินเป็นแค่ปัจจัยจำเป็น
ในการเดินทางไปอเมริกาเท่านั้นค่ะ

391
00:22:31,975 --> 00:22:34,393
เพราะฉะนั้น
ถ้าเรายื่นเงื่อนไขเรื่องการไปอเมริกา

392
00:22:34,394 --> 00:22:36,730
เธอจะไม่ปฏิเสธข้อเสนอของเราง่ายๆ

393
00:22:37,397 --> 00:22:39,066
และจะไม่หักหลังเราค่ะ

394
00:22:40,400 --> 00:22:42,402
แล้วเธออยากไปอเมริกาทำไมครับ

395
00:22:45,114 --> 00:22:46,739
เธอไม่ใช่ชาวโชซอนหรือไง

396
00:22:46,740 --> 00:22:50,827
พอฉันลืมตาดูโลก
ประเทศนี้ก็กลายเป็นของญี่ปุ่นไปแล้ว

397
00:22:50,828 --> 00:22:52,287
แล้วมันเป็นความผิดของฉันเหรอคะ

398
00:22:52,788 --> 00:22:54,580
ไม่ใช่สักหน่อย จริงไหมคะ

399
00:22:54,581 --> 00:22:57,167
แต่แค่เพราะฉันเป็นชาวโชซอน
ฉันต้องสู้เพื่อเอกราชด้วยเหรอคะ

400
00:22:59,336 --> 00:23:01,839
โชซอนเคยทำอะไรให้ฉันบ้างล่ะ

401
00:23:04,842 --> 00:23:06,760
ฉันไม่รู้เรื่องราวของเธอหรอกค่ะ

402
00:23:07,344 --> 00:23:10,138
แต่ความมุ่งมั่นที่จะไปจากโชซอนของเธอ

403
00:23:10,139 --> 00:23:13,600
มันแรงกล้าพอๆ กับความปรารถนา
ในเอกราชของพวกเราค่ะ

404
00:23:14,226 --> 00:23:16,561
ฉันสัมผัสได้ว่าลึกๆ ในใจของเธอ

405
00:23:16,562 --> 00:23:17,980
คือความเกลียดชังค่ะ

406
00:23:19,731 --> 00:23:23,360
และความเกลียดชังก็ทรงพลังไม่แพ้ความรักค่ะ

407
00:23:24,278 --> 00:23:25,320
ถึงจะอย่างนั้น

408
00:23:25,904 --> 00:23:28,365
แต่คุณไม่รู้ชื่อและไม่รู้ว่าเธออยู่ไหนด้วยซ้ำนี่ครับ

409
00:23:29,283 --> 00:23:30,909
ถึงจะไม่รู้ว่าเธอพักอยู่ที่ไหน

410
00:23:31,869 --> 00:23:33,995
แต่ฉันรู้ว่าจะไปพบเธอได้ที่ไหนค่ะ

411
00:23:33,996 --> 00:23:35,247
(เคโจ)

412
00:23:44,214 --> 00:23:45,632
ไม่เห็นแม้แต่เงาเลยครับ

413
00:23:46,383 --> 00:23:47,885
ตายแล้ว!

414
00:23:50,429 --> 00:23:51,596
- เป็นอะไรไหม
- ขอโทษค่ะ

415
00:23:51,597 --> 00:23:52,847
ขอโทษด้วยนะ

416
00:23:52,848 --> 00:23:53,891
ให้ตายสิ

417
00:23:54,683 --> 00:23:55,642
ขอบคุณค่ะ

418
00:24:06,737 --> 00:24:07,654
นาฬิกาพกของฉัน

419
00:24:08,906 --> 00:24:10,866
อ้าว กระเป๋าสตางค์ผมก็หายเหมือนกัน

420
00:24:14,536 --> 00:24:15,537
(ห้องโดยสารชั้นหนึ่ง)

421
00:24:44,524 --> 00:24:47,693
{\an8}"เรียน คุณฮงกิลซุนที่นับถือ หวังว่าคุณจะสบายดี

422
00:24:47,694 --> 00:24:51,490
ผมอียังบุก พ่อบ้านของประธานโรงทอผ้าโจอิล"

423
00:24:52,407 --> 00:24:53,575
โรงทอผ้าโจอิลเหรอ

424
00:24:54,201 --> 00:24:55,827
อ๋อ โรงงานทอผ้าโจอิลนั่น

425
00:24:56,495 --> 00:25:00,748
"ขอขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งที่คุณให้ความสนใจ

426
00:25:00,749 --> 00:25:04,794
สมัครเป็นเพื่อนร่วมเรียน
และร่วมเดินทางไปศึกษาต่อ

427
00:25:04,795 --> 00:25:07,005
ที่อเมริกากับคุณหนูของเรา"

428
00:25:08,090 --> 00:25:09,007
อเมริกาเหรอ

429
00:25:09,549 --> 00:25:13,469
"จึงขอเรียนเชิญเข้ารับการสัมภาษณ์
ณ บ้านของท่านประธาน

430
00:25:13,470 --> 00:25:18,891
ในวันเสาร์ที่ 9 เมษายนนี้เวลาบ่ายโมงตรง"

431
00:25:18,892 --> 00:25:23,896
{\an8}"หากได้รับการคัดเลือก
ทางเราจะออกค่าเล่าเรียนและค่าครองชีพ

432
00:25:23,897 --> 00:25:25,482
ตลอดการเรียนสองปีที่อเมริกา"

433
00:25:26,316 --> 00:25:27,192
อะไรนะ

434
00:25:28,318 --> 00:25:29,194
เดี๋ยวก่อนนะ

435
00:25:29,945 --> 00:25:32,447
{\an8}"ร่วมเดินทางไปศึกษาต่อที่อเมริกา"

436
00:25:35,575 --> 00:25:37,411
คุณพระ คุณพระช่วย

437
00:25:39,162 --> 00:25:40,289
{\an8}วันนี้วันที่เท่าไรนะ

438
00:25:41,581 --> 00:25:42,832
วันที่ 8 เมษายน

439
00:25:42,833 --> 00:25:44,167
พรุ่งนี้ก็สัมภาษณ์แล้วนี่

440
00:25:46,878 --> 00:25:48,546
ให้ตายสิ นี่มันเรื่องอะไรกัน

441
00:25:48,547 --> 00:25:50,339
นี่ โนมา!

442
00:25:50,340 --> 00:25:51,299
โนมา!

443
00:25:51,300 --> 00:25:53,009
- แป๊บหนึ่งนะ
- มีอะไร

444
00:25:53,010 --> 00:25:54,635
กตนิม เดี๋ยวพี่มานะ

445
00:25:54,636 --> 00:25:55,678
เดี๋ยวมานะ

446
00:25:55,679 --> 00:25:56,804
จะไปไหนน่ะ

447
00:25:56,805 --> 00:25:57,806
เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว

448
00:26:06,398 --> 00:26:08,858
อาจจะดูยากไปนิด
แต่เคยเห็นคนหน้าตาแบบนี้ไหมครับ

449
00:26:08,859 --> 00:26:10,776
- ไม่เคย
- ใช่ไหมครับ ดูไม่ได้เลยเนอะ

450
00:26:10,777 --> 00:26:12,446
สงสัยจะใช้เท้าวาดมั้ง

451
00:26:15,032 --> 00:26:16,782
เคยรับผู้โดยสารหญิงหน้าตาแบบนี้ไหมคะ

452
00:26:16,783 --> 00:26:18,659
- ใส่แว่นตาด้วยนะ
- ไม่รู้หรอก

453
00:26:18,660 --> 00:26:20,286
รูปแบบนี้จะไปหาเจอได้ยังไงครับ

454
00:26:20,287 --> 00:26:22,496
- ดูดีๆ สิคะ
- ไปได้แล้ว

455
00:26:22,497 --> 00:26:23,415
เดี๋ยว…

456
00:26:23,915 --> 00:26:25,875
ลุงคะ

457
00:26:25,876 --> 00:26:29,128
คือว่า เคยรับผู้โดยสารหญิง
หน้าตาแบบนี้บ้างไหมคะ

458
00:26:29,129 --> 00:26:30,881
มาจากปูซาน แล้วก็พูดภาษาถิ่น

459
00:26:33,050 --> 00:26:33,966
แว่นตา

460
00:26:33,967 --> 00:26:35,634
ใช่ค่ะ แว่นตา

461
00:26:35,635 --> 00:26:37,512
แว่นตา ใช่ไหมคะ

462
00:26:39,181 --> 00:26:40,140
คุณเป็นใคร

463
00:26:42,392 --> 00:26:44,226
คุณฮงกิลซุนใช่ไหมคะ

464
00:26:44,227 --> 00:26:46,395
ใช่ค่ะ ว่าแต่คุณคือ…

465
00:26:46,396 --> 00:26:49,649
ฉันมาทำธุระแทนประธานของโรงทอผ้าโจอิลค่ะ

466
00:26:50,442 --> 00:26:52,818
จากบ้านประธานโรงทอผ้าโจอิลเหรอคะ

467
00:26:52,819 --> 00:26:53,904
มีเรื่องอะไรเหรอ

468
00:26:54,780 --> 00:26:59,242
ท่านให้ฉันมาแจ้งว่า
การสัมภาษณ์วันนี้ถูกยกเลิกแล้วค่ะ

469
00:26:59,993 --> 00:27:02,536
คะ ยกเลิกเหรอคะ

470
00:27:02,537 --> 00:27:03,496
ทำไมล่ะคะ

471
00:27:03,497 --> 00:27:05,999
เห็นว่าท่านรับคนอื่นไปแล้ว

472
00:27:06,750 --> 00:27:09,293
ท่านบอกว่ารู้สึกเสียมารยาท
และเกรงใจเป็นอย่างยิ่ง

473
00:27:09,294 --> 00:27:11,170
เลยฝากสิ่งนี้มามอบให้ค่ะ

474
00:27:11,171 --> 00:27:12,464
นี่อะไรเหรอคะ

475
00:27:13,048 --> 00:27:15,174
คุณอุตส่าห์เดินทางมาไกลจากปูซาน
แต่กลับต้องมาเสียเที่ยว

476
00:27:15,175 --> 00:27:18,344
ท่านเลยฝากเงินนี้มาให้เป็นค่าตั๋วรถไฟ

477
00:27:18,345 --> 00:27:20,180
เพื่อแทนคำขอโทษน่ะค่ะ

478
00:27:24,267 --> 00:27:25,226
ยี่สิบวอน

479
00:27:25,227 --> 00:27:27,269
เท่ากับเงินเดือนหนึ่งเดือน
ของพนักงานห้างเลยค่ะ

480
00:27:27,270 --> 00:27:28,562
ต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ

481
00:27:28,563 --> 00:27:29,689
ไม่ใช่เงินน้อยๆ เลย

482
00:27:30,565 --> 00:27:32,024
เพื่อจะไขว่คว้าสิ่งที่ต้องการ

483
00:27:32,025 --> 00:27:34,151
บางครั้งก็ต้องยอมสละบางอย่างไปก่อน

484
00:27:34,152 --> 00:27:35,320
เธอรู้ดีสินะคะ

485
00:27:41,076 --> 00:27:42,077
คุณพระช่วย

486
00:27:45,122 --> 00:27:47,499
กรุณารอตรงนี้สักครู่นะครับ คุณฮงกิลซุน

487
00:27:48,291 --> 00:27:49,334
ได้ค่ะ

488
00:27:49,918 --> 00:27:50,836
ค่ะ

489
00:27:53,004 --> 00:27:54,047
คุณหนูเหรอ

490
00:27:55,924 --> 00:27:57,676
สวยหยาดเยิ้มเลยนะคะ

491
00:27:58,552 --> 00:28:01,972
เหมือนนักแสดงหญิงคิมยอนชิลเลย ว่าไหมคะ

492
00:28:03,765 --> 00:28:06,934
ไม่สิ สวยกว่าคิมยอนชิลตั้งเยอะค่ะ

493
00:28:06,935 --> 00:28:08,145
จริงไหมคะ

494
00:28:08,770 --> 00:28:10,272
งั้นผมจะไปตามคุณหนูมาให้นะครับ

495
00:28:11,273 --> 00:28:12,274
ค่ะ

496
00:28:15,569 --> 00:28:17,320
อะไรกัน ก็สวยออกจะตาย

497
00:28:48,268 --> 00:28:50,562
วันนี้ต้องสร้างความประทับใจ มองเฉยๆ ก็พอ

498
00:28:51,229 --> 00:28:53,148
อย่าโลภจนเสียการใหญ่

499
00:29:01,656 --> 00:29:04,409
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อฮงกิลซุน…

500
00:29:18,298 --> 00:29:19,549
จะบอกว่า

501
00:29:20,091 --> 00:29:22,218
ฉันเต้นอยู่บนกระดานที่ป้าวางไว้

502
00:29:22,219 --> 00:29:24,387
เหมือนเป็นหุ่นเชิดเหรอคะ

503
00:29:25,222 --> 00:29:27,306
ถ้าเธออยากจะพูดแบบนั้น

504
00:29:27,307 --> 00:29:28,266
ก็ใช่ ถูกแล้วละ

505
00:29:31,311 --> 00:29:33,938
ที่คราวก่อนป้าบอกว่างานล่มเพราะฉัน

506
00:29:33,939 --> 00:29:34,940
ถือว่าหายกันแล้วใช่ไหมคะ

507
00:29:36,817 --> 00:29:38,693
หวังว่าเราคงไม่ต้องมาเจอกันอีกนะคะ

508
00:29:40,278 --> 00:29:43,156
แล้วเงิน 20 วอนของฉันล่ะ
ฉันเสียเงินนั่นไปเลยเหรอคะ

509
00:29:48,787 --> 00:29:50,038
ฉันจะส่งเธอไปอเมริกา

510
00:29:51,790 --> 00:29:52,706
คะ

511
00:29:52,707 --> 00:29:54,835
เธอบอกว่าอยากไปอเมริกานี่

512
00:29:55,961 --> 00:29:57,254
แต่เธอต้องมาทำงานกับเรา

513
00:29:58,547 --> 00:30:00,131
ไปทำงานที่ทำเนียบผู้สำเร็จราชการ

514
00:30:01,967 --> 00:30:03,134
ทำเนียบผู้สำเร็จราชการเหรอคะ

515
00:30:05,846 --> 00:30:06,930
อย่าบอกนะว่า

516
00:30:07,514 --> 00:30:09,015
นี่จะให้ฉัน

517
00:30:09,850 --> 00:30:11,642
ไปเป็นสายลับเหรอคะ

518
00:30:11,643 --> 00:30:12,644
ใช่แล้ว

519
00:30:13,353 --> 00:30:16,273
แฝงตัวเข้าไปเป็นสายลับ
ในทำเนียบผู้สำเร็จราชการและทำงานให้เรา

520
00:30:17,357 --> 00:30:21,277
พวกญี่ปุ่นส่งสายลับเข้ามาในรัฐบาลชั่วคราว
และกลุ่มกู้เอกราชของเราไม่หยุด

521
00:30:21,278 --> 00:30:23,989
แต่ก็ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่า
มีแค่พวกญี่ปุ่นที่ส่งสายลับได้นี่นา

522
00:30:25,115 --> 00:30:27,700
โทษนะคะ ฉันไม่ได้โง่นะ

523
00:30:27,701 --> 00:30:30,119
ถึงวันนี้ฉันจะตกหลุมพรางเพราะคำว่าอเมริกา

524
00:30:30,120 --> 00:30:33,247
แต่ปกติฉันมีแต่หลอกคนอื่น
ไม่เคยให้ใครมาหลอกค่ะ

525
00:30:33,248 --> 00:30:35,959
วันนี้ปั่นหัวฉันจนหนำใจ
ก็น่าจะพอแล้วสิ จะเอาอะไรอีกคะ

526
00:30:37,419 --> 00:30:40,713
ต่อให้ป้าให้เงินสักพันวอน ฉันก็ไม่ทำหรอกค่ะ

527
00:30:40,714 --> 00:30:43,299
ฉันไม่อยากเข้าไปพัวพัน
กับเรื่องการกู้เอกราชอะไรนั่นด้วย

528
00:30:43,300 --> 00:30:45,342
ฉันไม่อยากตายโดยที่ไม่ได้ไปอเมริกาค่ะ

529
00:30:45,343 --> 00:30:48,929
เหมือนฉันจะเคยบอกเธอไปแล้วนะ
ว่าตอนนี้เธอไปอเมริกาไม่ได้

530
00:30:48,930 --> 00:30:51,682
ป้าเอาแต่บอกว่าฉันไปอเมริกาไม่ได้

531
00:30:51,683 --> 00:30:54,184
มันสนุกมากเหรอคะ
ที่เอาความหวังอันแรงกล้าของคนอื่นมาล้อเล่น

532
00:30:54,185 --> 00:30:56,730
ฉันกำลังพูดถึงสถานการณ์ในอเมริกาตอนนี้ต่างหาก

533
00:30:57,647 --> 00:31:00,441
อเมริกาประกาศห้ามชาวเอเชีย
อพยพเข้าประเทศมาหลายปีแล้ว

534
00:31:00,442 --> 00:31:01,859
ตามกฎหมายคนเข้าเมืองน่ะ

535
00:31:01,860 --> 00:31:03,360
อย่าพูดจาไร้สาระหน่อยเลยค่ะ

536
00:31:03,361 --> 00:31:04,821
ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องพรรค์นั้นสักนิด

537
00:31:06,114 --> 00:31:08,991
แค่เพราะเธอไม่รู้ ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีจริงนี่

538
00:31:08,992 --> 00:31:12,203
แต่เราจะส่งเธอไปอเมริกาเอง

539
00:31:12,704 --> 00:31:14,580
ขอแค่เธอยอมรับข้อเสนอของเรา

540
00:31:14,581 --> 00:31:15,873
ขอโทษนะคะ

541
00:31:15,874 --> 00:31:18,250
มันชักจะย้อนแย้งแล้วนะ

542
00:31:18,251 --> 00:31:21,921
เมื่อกี้ป้าเพิ่งบอกเองว่า
กฎหมายอเมริกาห้ามไม่ให้ฉันเข้าประเทศ

543
00:31:21,922 --> 00:31:25,299
แล้วป้าจะใช้วิธีไหนส่งฉันไปอเมริกาล่ะคะ

544
00:31:25,300 --> 00:31:26,509
เธอลืมไปแล้วเหรอ

545
00:31:27,385 --> 00:31:30,095
สามีฉันเป็นชาวอเมริกันและเป็นนักข่าว

546
00:31:30,096 --> 00:31:32,098
นั่นหมายความว่าเขาไม่ใช่ชาวโชซอนธรรมดา

547
00:31:32,682 --> 00:31:34,643
ช่างเถอะค่ะ ฉันไปดีกว่า

548
00:31:36,478 --> 00:31:39,772
แล้วก็อย่าคิดจะทำร้ายฉันเด็ดขาดเลยนะคะ

549
00:31:39,773 --> 00:31:41,273
ถ้าคืนนี้ฉันไม่กลับบ้าน

550
00:31:41,274 --> 00:31:45,277
พวกนั้นจะเอาลูกกระสุนกับกระเป๋าเดินทาง
ไปแจ้งความที่โรงพักชงโนทันที

551
00:31:45,278 --> 00:31:48,322
คิดว่าตำรวจจะเชื่อคำพูดเธอเหรอ

552
00:31:48,323 --> 00:31:50,325
ป้าเป็นคนของกูกุกดันใช่ไหมคะ

553
00:31:51,326 --> 00:31:53,035
เพราะงั้น ปล่อยฉันไปเงียบๆ จะดีกว่า…

554
00:31:53,036 --> 00:31:54,037
อีกากยอง

555
00:31:56,581 --> 00:31:58,750
นั่นใครเหรอคะ

556
00:32:00,251 --> 00:32:01,210
อีกากยองเหรอ

557
00:32:01,211 --> 00:32:04,713
เด็กกำพร้าที่เคยเป็นสาวใช้ในเรือน
ที่บ้านมิชชันนารีชาวอเมริกัน

558
00:32:04,714 --> 00:32:08,134
สองสามปีมานี้มาอาศัยอยู่ที่สลัมในคโยดังรี

559
00:32:08,843 --> 00:32:10,803
เธออยู่กับเด็กหนุ่มลากรถคนหนึ่ง

560
00:32:10,804 --> 00:32:12,846
กับเด็กผู้หญิงขาพิการอีกคน

561
00:32:12,847 --> 00:32:14,808
ซึ่งไม่ใช่สามีกับลูกสาว

562
00:32:15,392 --> 00:32:16,893
ชื่อว่าอีโนมา กับพังกตนิมใช่ไหม

563
00:32:17,769 --> 00:32:19,520
ฉันไม่รู้ว่าป้ากำลังพูดเรื่องอะไรค่ะ

564
00:32:19,521 --> 00:32:22,189
เธอสั่งให้สองคนนั้นไปแจ้งความใช่ไหม

565
00:32:22,190 --> 00:32:25,234
แต่เธอคิดว่าตอนนี้สองคนนั้นอยู่กับใครล่ะ

566
00:32:25,235 --> 00:32:28,697
ฉันไม่รู้เรื่องที่ป้าพูดจริงๆ ค่ะ

567
00:32:29,406 --> 00:32:30,448
อย่างนี้นี่เอง

568
00:32:32,742 --> 00:32:34,118
ฉันขอถามอะไรสักอย่างนะ

569
00:32:34,119 --> 00:32:37,121
เธอเป็นเด็กฉลาด ไหวพริบดี
แถมยังพูดภาษาอังกฤษคล่อง

570
00:32:37,122 --> 00:32:38,622
แล้วทำไมมาใช้ชีวิตแบบนี้

571
00:32:38,623 --> 00:32:40,834
ไม่ใช่เรื่องที่ป้าต้องรู้สักหน่อย

572
00:32:41,668 --> 00:32:44,253
แล้วป้าล่ะคะ ทำไมถึงใช้ชีวิตแบบนี้

573
00:32:44,254 --> 00:32:46,505
จะต่อสู้เพื่อเอกราชไปทำไมกันคะ

574
00:32:46,506 --> 00:32:48,173
ทำแบบนั้นอาจจะตายก็ได้นี่คะ

575
00:32:48,174 --> 00:32:50,551
ฉันไม่ต่างจากคนที่ตายไปนานแล้ว

576
00:32:50,552 --> 00:32:51,928
ฉันถึงไม่กลัวความตายยังไงล่ะ

577
00:32:56,558 --> 00:32:58,601
สักวันหนึ่ง ฉันหวังว่าเธอ

578
00:32:59,310 --> 00:33:01,521
จะได้ไปอเมริกานะ กากยอง

579
00:33:02,856 --> 00:33:03,982
ไปอยู่ที่นั่น

580
00:33:04,566 --> 00:33:06,109
และใช้ชีวิตให้มีความสุขนะ

581
00:33:07,777 --> 00:33:10,030
บอกแล้วไงคะว่าฉันไม่ได้ชื่ออีกากยอง

582
00:33:19,706 --> 00:33:20,623
แต่รู้อะไรไหมคะ

583
00:33:21,875 --> 00:33:25,170
ถ้าคิดจะตายเพื่อเอกราช ก็อย่ามีลูกเลยค่ะ

584
00:33:26,171 --> 00:33:27,546
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร

585
00:33:27,547 --> 00:33:30,175
การทิ้งให้เด็กต้องอยู่ตามลำพังมันเลวร้ายที่สุดแล้ว

586
00:33:47,233 --> 00:33:51,237
ทั้งที่เธอปฏิเสธข้อเสนอ
แต่ทำไมถึงปล่อยไปเฉยๆ ล่ะคะ

587
00:34:01,289 --> 00:34:02,707
นั่นสิคะ

588
00:34:03,792 --> 00:34:05,668
ทำไมฉันถึงจะไปอเมริกาไม่ได้

589
00:34:06,252 --> 00:34:07,128
ไม่อยากจะเชื่อเลย

590
00:34:08,129 --> 00:34:11,132
ฉันไปอเมริกาเองได้สบายอยู่แล้ว
ไม่ต้องมายุ่งหรอกค่ะ

591
00:34:16,346 --> 00:34:19,641
{\an8}(สถานกงสุลใหญ่สหรัฐอเมริกา)

592
00:34:23,061 --> 00:34:26,064
ต่อให้ฉันเก็บเงินได้มากพอ
ก็ไปอเมริกาไม่ได้จริงๆ งั้นเหรอ

593
00:34:27,190 --> 00:34:28,024
ทำไมล่ะ

594
00:34:30,026 --> 00:34:30,944
บ้าเอ๊ย

595
00:34:32,278 --> 00:34:33,947
ไม่ได้โกหกจริงๆ ด้วย

596
00:34:37,492 --> 00:34:38,827
อีโนมา พังกต…

597
00:34:39,327 --> 00:34:40,452
กตนิม!

598
00:34:40,453 --> 00:34:42,079
อีโนมา!

599
00:34:42,080 --> 00:34:43,164
พังกตนิม!

600
00:34:49,963 --> 00:34:50,797
ค่อยยังชั่ว

601
00:34:51,381 --> 00:34:52,382
ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่นา

602
00:34:56,845 --> 00:34:59,556
บ้าเอ๊ย อะไรเนี่ย เรื่องนี้ก็โกหกอีก

603
00:35:01,933 --> 00:35:02,851
เหนื่อยชะมัด

604
00:35:03,560 --> 00:35:04,394
กตนิม

605
00:35:08,481 --> 00:35:09,315
พังกตนิม

606
00:35:10,733 --> 00:35:13,570
เธอร้องไห้ทำไม

607
00:35:14,696 --> 00:35:16,156
กตนิมร้องไห้ทำไม

608
00:35:16,823 --> 00:35:18,074
พวกเด็กๆ มารังแกอีกแล้วเหรอ

609
00:35:19,367 --> 00:35:20,201
นี่

610
00:35:21,077 --> 00:35:21,911
นาย…

611
00:35:23,163 --> 00:35:24,539
หน้านายไปโดนอะไรมาอีก

612
00:35:25,707 --> 00:35:26,541
ทำไม…

613
00:35:35,216 --> 00:35:36,050
มาแล้วเหรอ

614
00:35:45,560 --> 00:35:46,895
ทำอะไรอยู่คะ

615
00:35:47,812 --> 00:35:49,062
คิดว่าไงล่ะ

616
00:35:49,063 --> 00:35:51,024
ฉันก็กำลังดูเงินก้อนเล็กๆ

617
00:35:51,524 --> 00:35:56,070
ที่กากยองคนสวยแอบซ่อนไว้
ใต้ชายคาบ้านฉันอยู่น่ะสิ

618
00:35:57,697 --> 00:35:59,573
โห มันเท่าไรกันนะ

619
00:35:59,574 --> 00:36:03,035
หนึ่งวอน ห้าวอน… แกนี่มันน่าทึ่งจริงๆ

620
00:36:03,036 --> 00:36:05,204
ไม่ใช่เงินที่ซ่อนไว้
แต่เป็นค่าแรงรายวันของฉันค่ะ

621
00:36:05,205 --> 00:36:06,039
เอาคืนมา

622
00:36:06,664 --> 00:36:07,707
ค่าแรงเหรอ

623
00:36:08,333 --> 00:36:10,168
นังนี่หน้าตาก็สะสวย

624
00:36:10,710 --> 00:36:13,838
แต่โกหกเก่งเป็นบ้าเลยนะ

625
00:36:14,505 --> 00:36:16,506
เอาไปทำไม นั่นมันเงินฉันนะ

626
00:36:16,507 --> 00:36:17,884
เอาเงินฉันคืนมานะ!

627
00:36:19,552 --> 00:36:20,595
เงินแกเหรอ

628
00:36:21,262 --> 00:36:22,096
เงินแกงั้นเหรอ!

629
00:36:23,514 --> 00:36:25,140
ที่นี่มีเงินของแกตั้งแต่เมื่อไหร่

630
00:36:25,141 --> 00:36:28,478
คิดว่าแกหากินกับการล้วงกระเป๋า
มาได้ทุกวันนี้เพราะใครกันล่ะ

631
00:36:29,729 --> 00:36:30,687
กากยอง

632
00:36:30,688 --> 00:36:33,273
แล้วแกก็ยังติดหนี้ฉันอยู่อีกนะ

633
00:36:33,274 --> 00:36:34,733
อย่าลงไม้ลงมือเลยครับ ค่อยๆ คุยกัน

634
00:36:34,734 --> 00:36:36,986
- ปล่อย!
- เธอเก็บจากค่าแรงจริงๆ ครับ

635
00:36:37,570 --> 00:36:38,571
ไปให้พ้น!

636
00:36:40,990 --> 00:36:41,866
ตอบมาสิ

637
00:36:42,492 --> 00:36:43,492
ฉันบอกให้ตอบมาไง

638
00:36:43,493 --> 00:36:46,662
สถานีคยองซองเป็นถิ่นของใคร

639
00:36:46,663 --> 00:36:48,705
ใครเป็นคนติดสินบนพวกตำรวจ

640
00:36:48,706 --> 00:36:51,084
ให้แกล้งหลับหูหลับตาตอนแกล้วงกระเป๋า

641
00:36:51,584 --> 00:36:53,335
แล้วคิดว่าบ้านหลังนี้เป็นของใคร

642
00:36:53,336 --> 00:36:55,545
ถ้าตอนนั้นฉันไม่รับแกเข้ามา

643
00:36:55,546 --> 00:36:58,383
{\an8}ตอนนี้แกคงได้ไปอยู่ในย่านโคมแดงชินจองแล้ว

644
00:36:59,008 --> 00:36:59,842
รู้ตัวบ้างไหม

645
00:37:00,593 --> 00:37:01,802
แต่แกไม่สำนึกบุญคุณ

646
00:37:01,803 --> 00:37:04,055
กลับขโมยเงินฉันแล้วคิดจะหนีออกนอกประเทศ

647
00:37:04,764 --> 00:37:08,059
ฉันยอมปล่อยไปรอบหนึ่งแล้ว
นี่ยังกล้าแอบเก็บเงินลับหลังฉันอีกเหรอ

648
00:37:08,643 --> 00:37:10,520
พอเถอะครับ หัวหน้า พอได้แล้วครับ

649
00:37:13,314 --> 00:37:15,024
พวกแกสองคนรวมหัวกันใช่ไหม

650
00:37:15,566 --> 00:37:18,068
ตอนที่แกพานังนี่มา แล้วขอให้มันได้อยู่ที่นี่

651
00:37:18,069 --> 00:37:19,027
ฉันบอกว่ายังไง

652
00:37:19,028 --> 00:37:21,905
ฉันบอกว่าถ้าหักหลังฉันเพื่ออีตัว
ฉันจะไม่ปล่อยไว้แน่

653
00:37:21,906 --> 00:37:23,533
ฉันได้เตือนแกไหม

654
00:37:25,118 --> 00:37:26,368
ไม่ใช่อย่างนั้นจริงๆ ครับ!

655
00:37:26,369 --> 00:37:27,495
อย่าตีเขานะ!

656
00:37:34,669 --> 00:37:35,878
นังตัวดีนี่!

657
00:37:37,880 --> 00:37:41,174
แกเคยบอกเองนี่ว่าถ้าฉันจับได้ว่าแอบซ่อนเงินไว้

658
00:37:41,175 --> 00:37:43,177
แกจะยอมชดใช้ด้วยร่างกาย

659
00:37:45,013 --> 00:37:46,431
วันนี้แหละถึงเวลาแล้ว

660
00:37:48,766 --> 00:37:49,600
มานี่เลย

661
00:37:51,561 --> 00:37:52,478
มานี่

662
00:37:54,856 --> 00:37:56,024
อยู่นิ่งๆ

663
00:38:00,695 --> 00:38:03,322
พอเถอะครับ หัวหน้า
ผมจะให้เงินทั้งหมดเลยครับ

664
00:38:03,323 --> 00:38:05,199
ปล่อยกากยองไปเถอะครับ

665
00:38:07,785 --> 00:38:09,161
โธ่เว้ย

666
00:38:09,162 --> 00:38:10,746
อยากตายนักใช่ไหม เวรเอ๊ย

667
00:38:10,747 --> 00:38:11,831
ไปให้พ้น

668
00:38:12,874 --> 00:38:14,082
ไม่นะ

669
00:38:14,083 --> 00:38:15,334
พอเถอะครับ หัวหน้า

670
00:38:15,335 --> 00:38:17,045
- ปล่อย
- หัวหน้าครับ

671
00:38:17,837 --> 00:38:20,131
บอกให้ปล่อยไงเล่า! ปล่อยสิวะ!

672
00:38:22,508 --> 00:38:24,092
ไอ้เวรนี่

673
00:38:24,093 --> 00:38:25,928
ผมผิดไปแล้วครับ พอเถอะครับ

674
00:38:27,221 --> 00:38:29,264
- ปล่อย
- หัวหน้า

675
00:38:29,265 --> 00:38:31,351
- บอกให้ปล่อยไงวะ
- หัวหน้าครับ

676
00:38:34,562 --> 00:38:37,273
ผมขอโทษครับ ยกโทษให้ผมด้วยครับ

677
00:38:40,151 --> 00:38:41,694
ออกไปให้พ้น!

678
00:38:46,282 --> 00:38:48,575
นี่ ไอ้เวรอีโนมา

679
00:38:48,576 --> 00:38:50,118
แกได้สติสักทีสิ

680
00:38:50,119 --> 00:38:52,287
แกรู้ไหมว่านังนั่นมันเป็นผู้หญิงแบบไหน

681
00:38:52,288 --> 00:38:54,040
แม่มันน่ะ

682
00:38:54,957 --> 00:38:56,876
คือพวกที่ไปสมสู่กับไอ้ยุ่น

683
00:38:58,252 --> 00:38:59,629
เป็นโสเภณี

684
00:39:00,588 --> 00:39:02,048
ที่ไปอยู่กินกับไอ้ยุ่น

685
00:39:05,593 --> 00:39:08,136
ตอนที่พ่อแม่ของแก

686
00:39:08,137 --> 00:39:12,307
ตะโกนกู่ร้องว่า "เอกราชเกาหลีจงเจริญ"
แล้วโดนยิงกบาลจนตาย

687
00:39:12,308 --> 00:39:15,310
แม่มันก็กำลังระเริงรักกับพวกไอ้ยุ่นอยู่

688
00:39:15,311 --> 00:39:16,562
แกไม่รู้ละสิ

689
00:39:17,980 --> 00:39:18,815
ไม่จริงครับ

690
00:39:19,774 --> 00:39:20,942
ไม่จริงสักหน่อย

691
00:39:21,484 --> 00:39:25,654
แม่ของกากยอง
ป่วยเป็นวัณโรคตายตั้งแต่เธอยังเด็กครับ

692
00:39:25,655 --> 00:39:26,697
วัณโรคเหรอ

693
00:39:30,535 --> 00:39:31,786
วัณโรค

694
00:39:34,205 --> 00:39:35,872
อีกากยอง แกนี่มันจริงๆ เลย

695
00:39:35,873 --> 00:39:39,919
ฉันชื่นชมในการโกหกของแกจริงๆ

696
00:39:40,586 --> 00:39:44,047
กับคนอื่นก็ว่าไปอย่าง
แต่แกปิดบังเรื่องนี้กับอีโนมาได้ยังไงวะ

697
00:39:44,048 --> 00:39:46,049
กลัวว่าถ้าไอ้โนมารู้เข้า

698
00:39:46,050 --> 00:39:48,010
แล้วแกจะโดนไล่ออกจากบ้านเหรอ

699
00:39:48,803 --> 00:39:49,719
นี่

700
00:39:49,720 --> 00:39:51,596
แกรู้ไหม

701
00:39:51,597 --> 00:39:53,516
ว่าทำไมนังนั่นถึงได้ล้วงกระเป๋าเก่งนัก

702
00:39:55,059 --> 00:39:56,727
เพราะมันอยู่ในสายเลือดไง

703
00:39:57,311 --> 00:40:00,063
มันมีเชื้อสายของพวกญี่ปุ่น
ที่มาปล้นชิงแผ่นดินเราไป

704
00:40:00,064 --> 00:40:03,109
เลือดของโจรมันจะไปไหนได้ล่ะ

705
00:40:04,277 --> 00:40:07,572
คิดว่าแม่แกได้กับพวกไอ้ยุ่นแค่ครั้งเดียวเหรอ

706
00:40:08,156 --> 00:40:11,492
ลึกๆ แกก็คงรู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองมีสายเลือดไอ้ยุ่น

707
00:40:12,243 --> 00:40:13,202
อยู่ในตัวใช่ไหม

708
00:40:16,497 --> 00:40:17,582
นังผู้หญิงน่าสมเพช

709
00:40:19,876 --> 00:40:21,376
อย่ามาพูดจาพล่อยๆ นะคะ

710
00:40:21,377 --> 00:40:22,377
ทำไม

711
00:40:22,378 --> 00:40:23,920
แกยังมองคนแบบนั้นเป็นแม่

712
00:40:23,921 --> 00:40:25,922
พอโดนด่าเข้าหน่อยเลยอารมณ์เสียเหรอวะ

713
00:40:25,923 --> 00:40:27,091
เปล่านะ

714
00:40:28,885 --> 00:40:30,970
อย่ามาพูดจาพล่อยๆ เรื่องฉัน

715
00:40:31,512 --> 00:40:32,346
ว่าไงนะ

716
00:40:33,890 --> 00:40:34,724
ฉัน…

717
00:40:36,517 --> 00:40:38,102
ไม่ใช่ผู้หญิงน่าสมเพชค่ะ

718
00:40:39,437 --> 00:40:40,313
ถ้างั้นแกเป็นอะไรล่ะ

719
00:40:42,732 --> 00:40:44,859
ถ้าไม่ใช่นังผู้หญิงน่าสมเพช

720
00:40:46,027 --> 00:40:47,236
แล้วแกเป็นอะไร

721
00:41:04,170 --> 00:41:06,130
- เห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นไหม
- เห็นสิ

722
00:41:10,134 --> 00:41:11,551
น่าขยะแขยงชะมัด

723
00:41:11,552 --> 00:41:12,969
สายเลือดสกปรกนั่น!

724
00:41:12,970 --> 00:41:14,388
ไสหัวออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!

725
00:41:21,646 --> 00:41:24,690
อย่าวิ่งสิ เด็กๆ ของพวกเธอทั้งหมดนั่นแหละ

726
00:41:27,235 --> 00:41:30,947
ทำไมซักผ้าแรงนักล่ะ มีเรื่องขัดใจกับสามีเหรอ

727
00:41:31,447 --> 00:41:33,115
ก็มีน่ะสิ

728
00:41:33,908 --> 00:41:36,326
แต่ช่วงนี้ไม่เห็นแม่ม่ายร้านชำเลยนะ

729
00:41:36,327 --> 00:41:39,329
ก็หล่อนเล่นชู้กับหนุ่มญี่ปุ่น
แล้วย้ายไปอยู่ญี่ปุ่นแล้วน่ะสิ

730
00:41:39,330 --> 00:41:41,040
มิน่าล่ะถึงไม่เห็นหน้า

731
00:41:45,169 --> 00:41:46,796
นี่ เธอน่ะ

732
00:41:47,380 --> 00:41:50,007
เธอเป็นสาวใช้ในเรือนของชาวอเมริกันใช่ไหม

733
00:41:51,926 --> 00:41:53,636
คงลำบากแย่เลยนะ

734
00:41:54,262 --> 00:41:55,971
สนใจมาทำงานที่โรงทอผ้าไหม

735
00:41:55,972 --> 00:41:58,641
ที่โรงงานอบอุ่นจะตายไปนะ

736
00:42:01,602 --> 00:42:02,937
อย่าเข้ามานะ!

737
00:42:04,730 --> 00:42:06,065
ทำไมเอาแต่ปฏิเสธอยู่ได้

738
00:42:06,732 --> 00:42:09,693
เธอเองก็จ้องจะหาหนุ่มญี่ปุ่นอยู่ไม่ใช่เหรอ

739
00:42:09,694 --> 00:42:11,237
เหมือนกับแม่ของเธอไง

740
00:42:47,315 --> 00:42:48,399
ฉันจะทำค่ะ

741
00:42:50,318 --> 00:42:52,903
ส่งฉันไปอเมริกาทีนะคะ แล้วฉันจะทำค่ะ

742
00:42:53,529 --> 00:42:54,363
งานสายลับ

743
00:43:21,891 --> 00:43:23,351
แต่ฉันมีเงื่อนไขอยู่ค่ะ

744
00:43:24,018 --> 00:43:26,228
{\an8}นอกจากเงินเดือนพื้นฐานแล้ว
ต้องให้เงินพิเศษด้วยค่ะ

745
00:43:26,937 --> 00:43:28,271
{\an8}เงินพิเศษเหรอ

746
00:43:28,272 --> 00:43:31,358
ได้ยินว่าเจ้าหน้าที่ในทำเนียบ
จะได้เงินพิเศษนอกเหนือจากเงินเดือนด้วยนะคะ

747
00:43:31,359 --> 00:43:33,234
นั่นมันเฉพาะเจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นเท่านั้น

748
00:43:33,235 --> 00:43:34,986
เธอเป็นชาวโชซอน ย่อมไม่มีเงินส่วนนั้น

749
00:43:34,987 --> 00:43:35,821
งั้นเหรอคะ

750
00:43:36,530 --> 00:43:40,075
งั้นเงินพิเศษของฉัน ให้กูกุกดันจ่ายก็ได้สินะคะ

751
00:43:40,076 --> 00:43:41,410
นั่นคือเงื่อนไขข้อแรกของฉันค่ะ

752
00:43:43,371 --> 00:43:44,497
แล้วข้อสองล่ะ

753
00:43:45,748 --> 00:43:48,125
ให้ฉันได้กินและพักอยู่ที่บ้านนี้โดยไม่คิดเงินนะคะ

754
00:43:50,628 --> 00:43:52,421
ฉันยอมรับว่าเห็นแก่เงิน

755
00:43:52,922 --> 00:43:54,297
แต่เราต้องอยู่บ้านเดียวกัน

756
00:43:54,298 --> 00:43:56,175
เวลาอยู่ด้วยกันจะได้ไม่น่าสงสัยไงคะ

757
00:43:56,801 --> 00:43:59,136
ฉันจะอยู่ที่นี่ในฐานะผู้เช่า
ไม่ใช่สาวใช้ในเรือนค่ะ

758
00:44:00,137 --> 00:44:02,056
และฉันจะทำงานนี้

759
00:44:02,765 --> 00:44:04,225
แค่สามเดือนเท่านั้นค่ะ

760
00:44:57,945 --> 00:45:00,573
พอครบสามเดือนแล้ว
ช่วยส่งฉันไปอเมริกาด้วยนะคะ

761
00:45:01,323 --> 00:45:03,409
เราก็มีเงื่อนไขเหมือนกัน ข้อแรก

762
00:45:04,285 --> 00:45:05,619
ห้ามซักถามอะไรทั้งสิ้น

763
00:45:06,704 --> 00:45:09,165
เธอแค่ทำงานตามที่เราสั่งก็พอ

764
00:45:10,374 --> 00:45:11,917
เธอไม่มีสิทธิ์ถามหาเหตุผล

765
00:45:12,668 --> 00:45:13,502
ข้อสอง

766
00:45:14,295 --> 00:45:16,213
ห้ามขโมยอะไรในบ้านหลังนี้

767
00:45:17,465 --> 00:45:18,591
และข้อสุดท้าย

768
00:45:19,925 --> 00:45:21,343
ห้ามทรยศพวกเรา

769
00:45:22,511 --> 00:45:24,387
คนทรยศจะต้องถูกลงทัณฑ์สถานเดียว

770
00:45:24,388 --> 00:45:26,390
นั่นเป็นสิ่งที่ฉันจะพูดอยู่พอดีค่ะ

771
00:45:27,975 --> 00:45:31,729
ซาโต้ ฮิเดโอะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของผู้ตรวจการ
แต่เป็นลูกบุญธรรมชาวโชซอน

772
00:45:32,855 --> 00:45:33,980
เขาเป็นชาวโชซอนเหรอคะ

773
00:45:33,981 --> 00:45:34,939
ใช่

774
00:45:34,940 --> 00:45:37,650
เดิมทีเขาเป็นเด็กกำพร้า
ที่เร่ร่อนอยู่ตามท้องถนนในคยองซอง

775
00:45:37,651 --> 00:45:40,279
ซาโต้รับเขาเป็นลูกบุญธรรมตอนอายุราว 12 ปี

776
00:45:42,072 --> 00:45:44,324
ตระกูลของผู้ตรวจการ

777
00:45:44,325 --> 00:45:47,452
สืบเชื้อสายมาจากซามูไรตกยาก
ที่ข้ามมาโชซอนตั้งแต่รุ่นพ่อ

778
00:45:47,453 --> 00:45:49,579
เขาจึงพยายามก้าวข้ามขีดจำกัด
ของการเป็นคนต่างถิ่น

779
00:45:49,580 --> 00:45:51,790
ด้วยการเข้าเรียน
ที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

780
00:45:52,500 --> 00:45:55,252
และกลับมาโชซอนอีกครั้งในฐานะนายทหาร

781
00:45:56,504 --> 00:45:58,838
การที่เขารับเด็กกำพร้าชาวโชซอนมาเลี้ยง

782
00:45:58,839 --> 00:46:01,926
ก็เพื่อแสดงให้เห็นว่า
เขาสนับสนุนนโยบายของญี่ปุ่นอย่างแข็งขัน

783
00:46:05,679 --> 00:46:08,056
ลูกบุญธรรมอย่างซาโต้ ฮิเดโอะ

784
00:46:08,057 --> 00:46:09,557
เป็นชาวโชซอนโดยชาติกำเนิดเท่านั้น

785
00:46:09,558 --> 00:46:11,893
เขาเองก็จบจากโรงเรียนนายร้อยเหมือนพ่อ

786
00:46:11,894 --> 00:46:13,896
และเข้ามาทำงานในทำเนียบผู้สำเร็จราชการโชซอน

787
00:46:14,980 --> 00:46:18,024
จิตวิญญาณของเขาเป็นญี่ปุ่นยิ่งกว่าคนญี่ปุ่นแท้ๆ

788
00:46:18,025 --> 00:46:20,986
และที่สำคัญที่สุด
เขาคือลูกชายของผู้ตรวจการซาโต้

789
00:46:22,279 --> 00:46:23,864
จงระวังตัวและคอยจับตาดูเขาให้ดี

790
00:46:24,740 --> 00:46:25,574
ค่ะ

791
00:46:26,492 --> 00:46:27,660
ฉันจะจำไว้ค่ะ

792
00:46:28,410 --> 00:46:31,121
(ล่าม ซาโต้ ฮิเดโอะ
ล่ามฝึกหัด กึมซอฮี)

793
00:46:33,415 --> 00:46:34,500
อรุณสวัสดิ์ค่ะ

794
00:46:36,126 --> 00:46:40,922
ฉันกึมซอฮี เป็นล่ามฝึกหัดคนใหม่
ที่จะมาร่วมงานตั้งแต่วันนี้ค่ะ

795
00:46:40,923 --> 00:46:43,175
จากนี้ไปขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

796
00:46:43,968 --> 00:46:46,554
ทางนี้ก็เช่นกัน ขอฝากตัวด้วยครับ

797
00:46:48,138 --> 00:46:50,224
ผมจะคอยช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถครับ

798
00:46:51,433 --> 00:46:52,643
ขอบคุณค่ะ

799
00:46:56,313 --> 00:46:59,149
คณะกรรมาธิการสันนิบาตชาติ
ใกล้จะเดินทางมาถึงคยองซองแล้วครับ

800
00:47:01,193 --> 00:47:03,737
ทั้งเรื่องแมนจูเรีย ไหนจะเรื่องที่เซี่ยงไฮ้อีก

801
00:47:04,905 --> 00:47:08,116
ฝ่ายจีนก็ป่าวร้องว่าญี่ปุ่น
รุกรานแมนจูเรียโดยผิดกฎหมาย

802
00:47:08,117 --> 00:47:12,079
ส่วนญี่ปุ่นก็อ้างว่า
เป็นการใช้สิทธิป้องกันตนเองโดยชอบธรรม

803
00:47:13,539 --> 00:47:16,165
นั่นคือสาเหตุที่คณะกรรมการสันนิบาตชาติ

804
00:47:16,166 --> 00:47:19,460
เดินทางไปทั่วแมนจูเรีย
เพื่อตรวจสอบเรื่องนั้นเรื่องนี้

805
00:47:19,461 --> 00:47:22,047
ยังไงก็ได้เบี้ยเลี้ยงไปดูงานกันทั้งนั้นนี่ครับ

806
00:47:23,924 --> 00:47:26,175
แต่การที่พวกเขาจะมาเยือนคยองซองด้วย

807
00:47:26,176 --> 00:47:27,218
มันก็ชัดอยู่แล้วนี่ครับ

808
00:47:27,219 --> 00:47:29,262
ถ้าอยากรู้อนาคตของแมนจูเรียละก็

809
00:47:29,263 --> 00:47:32,515
แค่ดูโชซอน
ที่อยู่ใต้การปกครองของญี่ปุ่นตอนนี้ก็รู้แล้ว

810
00:47:32,516 --> 00:47:34,934
เราได้รับแจ้งมาว่าคณะกรรมาธิการ

811
00:47:34,935 --> 00:47:37,521
อยากแวะมาสำนักข่าวของพวกเรา
ตอนมาคยองซองครับ

812
00:47:38,022 --> 00:47:38,856
อย่างนั้นเหรอ

813
00:47:39,440 --> 00:47:41,816
ครับ และอย่างที่ท่านทราบ

814
00:47:41,817 --> 00:47:44,569
หนึ่งในสองนักข่าวตะวันตก
ที่ร่วมเดินทางมากับคณะกรรมาธิการ

815
00:47:44,570 --> 00:47:46,447
ก็คือหัวหน้าสำนักงานภาคพื้นตะวันออกไกลของเรา

816
00:47:48,032 --> 00:47:48,866
ใช่แล้ว

817
00:47:50,784 --> 00:47:54,496
แล้วก็บังเอิญเหลือเกิน
ที่ผมเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายโชซอน

818
00:47:55,289 --> 00:47:57,165
ถ้าคนอย่างผมบอกคณะกรรมาธิการว่า

819
00:47:57,166 --> 00:48:00,711
ญี่ปุ่นพัฒนาโชซอนเป็นอย่างดี

820
00:48:02,004 --> 00:48:03,546
ก็น่าจะเป็นข้อมูลอ้างอิงชั้นดี

821
00:48:03,547 --> 00:48:05,715
สำหรับรายงานของพวกเขา ว่าไหมครับ

822
00:48:05,716 --> 00:48:08,384
ถ้าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี สันนิบาตชาติ

823
00:48:08,385 --> 00:48:11,138
อาจยอมรับแมนจูกัว
เป็นรัฐเอกราชที่ชอบด้วยกฎหมายก็ได้ครับ

824
00:48:13,349 --> 00:48:15,476
ยังไงก็ขอฝากด้วยนะ

825
00:48:17,561 --> 00:48:19,480
แน่นอนครับ ผมต้องทำเต็มที่อยู่แล้ว

826
00:48:20,814 --> 00:48:22,148
จะว่าไปแล้ว

827
00:48:22,149 --> 00:48:25,736
พอคณะกรรมาธิการมาคยองซอง
ก็น่าจะต้องใช้ล่ามใช่ไหมครับ

828
00:48:26,654 --> 00:48:27,488
ก็คงอย่างนั้น

829
00:48:29,448 --> 00:48:32,200
ครับ ทางแผนกกิจการภายนอกของทำเนียบ

830
00:48:32,201 --> 00:48:34,536
จะจัดหาล่ามไว้สนับสนุน
ช่วงที่คณะกรรมาธิการมาเยือนครับ

831
00:48:35,454 --> 00:48:36,538
เหมือนที่คิดไว้เลย

832
00:48:41,335 --> 00:48:44,046
ว่าแต่ท่านพอจะจำ
สาวใช้ในเรือนที่บ้านผมได้ไหมครับ

833
00:48:45,631 --> 00:48:46,965
สาวใช้ในเรือน…

834
00:48:48,926 --> 00:48:49,842
จำได้อยู่

835
00:48:49,843 --> 00:48:51,428
จำได้สินะครับ

836
00:48:53,180 --> 00:48:54,723
เด็กคนนั้นพูดภาษาอังกฤษเก่งทีเดียวครับ

837
00:48:55,974 --> 00:48:59,143
เธอหัวไวมาก และทำงาน
ในส่วนของตัวเองได้สบายแน่นอนครับ

838
00:48:59,144 --> 00:49:02,897
ถ้าเธอได้เข้ามาทำงานในทำเนียบ

839
00:49:02,898 --> 00:49:06,610
และช่วยในการมาเยือนของกรรมาธิการ
ร่วมกับผมคงจะดีไม่น้อยเลย

840
00:49:07,778 --> 00:49:10,239
แบบนั้นน่าจะเป็นประโยชน์
ต่อเราทั้งคู่ไม่ใช่เหรอครับ

841
00:49:14,493 --> 00:49:15,327
หรือว่า…

842
00:49:25,170 --> 00:49:27,005
ใช่ครับ เธอเป็นคนรู้ใจของผม

843
00:49:29,133 --> 00:49:31,093
อย่างนี้นี่เอง

844
00:49:48,861 --> 00:49:51,196
เริ่มจากล้วงกระเป๋า เป็นสาวใช้ในเรือน

845
00:49:52,197 --> 00:49:54,116
ทีนี้ก็มาเป็นล่ามฝึกหัดในทำเนียบ

846
00:49:55,451 --> 00:49:56,826
คุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรครับ

847
00:49:56,827 --> 00:49:58,661
เพื่อหาเลี้ยงชีพค่ะ

848
00:49:58,662 --> 00:50:00,873
ทำงานในทำเนียบได้เงินเดือนเยอะออกนี่คะ

849
00:50:03,542 --> 00:50:06,628
รู้บ้างหรือเปล่าครับว่า
ทำเนียบผู้สำเร็จราชการเขาทำงานอะไรกัน

850
00:50:07,379 --> 00:50:10,965
ถ้าอยากมีความรัก
ก็ไปทำงานที่สำนักข่าวของแฟนคุณสิครับ

851
00:50:10,966 --> 00:50:13,509
อย่ามาใช้สถานที่แห่งนี้เป็นสนามเด็กเล่น

852
00:50:13,510 --> 00:50:16,180
คิดว่าทำเนียบเป็นสถานที่เล่นสนุกเหรอครับ

853
00:50:20,934 --> 00:50:22,351
กะไว้แล้วเชียว

854
00:50:22,352 --> 00:50:24,145
พอพูดภาษาอังกฤษได้งูๆ ปลาๆ

855
00:50:24,146 --> 00:50:26,439
แต่คงอยากทำตัวเลียนแบบผู้หญิงทำงานสินะ

856
00:50:26,440 --> 00:50:27,733
ฉันไม่เคยเข้าโรงเรียนเลยค่ะ

857
00:50:28,484 --> 00:50:33,405
ทุกวันนี้ แม้แต่คนที่จบจากมหาวิทยาลัย
จักรพรรดิเคโจยังหางานดีๆ ยากเลย

858
00:50:34,364 --> 00:50:35,865
แถมฉันยังเป็นผู้หญิงอีก

859
00:50:35,866 --> 00:50:38,117
ถ้าไม่ใช้เล่ห์เหลี่ยมบ้าง

860
00:50:38,118 --> 00:50:39,620
ฉันจะไปหางานทำได้ยังไงกันล่ะคะ

861
00:50:40,662 --> 00:50:44,082
ขนาดพนักงานต่อสายโทรศัพท์
ยังต้องใช้วุฒิประถมเลยนี่คะ

862
00:50:45,751 --> 00:50:49,630
ส่วนเหตุผลที่ฉันไปทำงาน
ที่สำนักข่าวของคุณยูฟิลิปไม่ได้

863
00:50:50,422 --> 00:50:53,050
ก็เพราะที่นั่นมีสายตาจับจ้องมากเกินไป

864
00:50:57,387 --> 00:50:58,972
ต้องให้ฉันอธิบายเพิ่มอีกไหมคะ

865
00:51:00,557 --> 00:51:02,684
คิดว่าแค่นี้คุณน่าจะเข้าใจได้เองแท้ๆ

866
00:51:04,102 --> 00:51:08,231
ใครเขาจะเอาคนรักไปไว้ในที่ทำงาน
ให้อยู่ข้างๆ กันล่ะคะ

867
00:51:08,232 --> 00:51:09,691
เดี๋ยวคนก็จับได้กันพอดี

868
00:51:14,196 --> 00:51:17,699
คุณกึมซอฮี คุณเคยพูดเรื่องจริง
ที่ไม่ใช่เรื่องโกหกบ้างไหมครับ

869
00:51:18,283 --> 00:51:19,200
คะ

870
00:51:19,201 --> 00:51:22,079
ผมถามว่าเคยพูดความจริงจากใจจริงสักครั้งไหม

871
00:51:23,038 --> 00:51:24,664
ก็ต้องเคยสิคะ

872
00:51:24,665 --> 00:51:26,791
คิดว่าฉันโกหกตลอดเวลาหรือไงกันคะ

873
00:51:26,792 --> 00:51:28,085
นั่นก็โกหกอีกเหรอครับ

874
00:51:29,586 --> 00:51:32,338
คุณนี่ไม่ไว้ใจใครบ้างเลยนะคะ

875
00:51:32,339 --> 00:51:33,757
มันก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอครับ

876
00:51:34,633 --> 00:51:37,135
ถ้าคิดถึงสิ่งที่คุณทำกับผมตลอดเวลาที่ผ่านมา

877
00:51:39,680 --> 00:51:40,514
คุณกึมซอฮี

878
00:51:41,807 --> 00:51:44,100
เราเจอกันเป็นครั้งที่สี่แล้วนะครับ

879
00:51:44,101 --> 00:51:45,768
ครั้งแรก ที่สถานีคยองซอง

880
00:51:45,769 --> 00:51:48,187
ครั้งที่สอง ที่บ้านคุณยูฟิลิป

881
00:51:48,188 --> 00:51:50,773
ครั้งที่สาม ที่โรงรับจำนำชงโนแห่งแรก

882
00:51:50,774 --> 00:51:52,692
สมมุติว่าที่ผ่านมาเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้

883
00:51:52,693 --> 00:51:54,486
แต่ครั้งที่สี่นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วนี่ครับ

884
00:51:56,530 --> 00:51:58,114
คุณไปขอร้องคุณยูฟิลิป

885
00:51:58,115 --> 00:52:00,576
เพื่อให้ได้เข้ามาในทำเนียบ
แถมยังเป็นแผนกที่ผมอยู่อีก

886
00:52:03,328 --> 00:52:04,288
ผมให้สัญญาครับ

887
00:52:05,080 --> 00:52:08,834
ถ้าคุณยอมพูดความจริงกับผมสักครั้ง
โดยไม่โกหกหลอกลวง

888
00:52:10,043 --> 00:52:11,628
ผมจะยอมรับคุณเป็นเพื่อนร่วมงานครับ

889
00:52:12,170 --> 00:52:14,463
คุณใช้คุณยูฟิลิป

890
00:52:14,464 --> 00:52:16,466
เพื่อเข้ามาในทำเนียบ
ผู้สำเร็จราชการเพราะอะไรกันแน่

891
00:52:20,846 --> 00:52:22,806
ทำไมถึงพยายามเข้ามาพัวพันกับผมอยู่เรื่อย

892
00:52:27,019 --> 00:52:28,395
นึกแล้วว่าต้องตอบไม่ได้

893
00:52:29,187 --> 00:52:30,063
ฉันชอบคุณค่ะ

894
00:52:33,692 --> 00:52:36,278
ฉันชอบคุณ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันแล้วค่ะ

895
00:52:39,531 --> 00:52:41,992
ฉันถึงได้มาที่นี่ค่ะ

896
00:52:55,464 --> 00:52:58,592
งั้นคุณจะยอมรับฉัน
เป็นเพื่อนร่วมงานแล้วใช่ไหมคะ

897
00:53:01,219 --> 00:53:02,554
คุณนี่หลอกง่ายผิดคาดนะครับ

898
00:53:03,347 --> 00:53:04,389
คะ

899
00:53:05,390 --> 00:53:06,516
ผมโกหกครับ

900
00:53:07,351 --> 00:53:09,978
ไม่มีกฎว่าคุณเป็นคนเดียวที่โกหกได้นี่

901
00:53:12,230 --> 00:53:14,106
โกหกเก่งจริงๆ เลยนะคะ

902
00:53:14,107 --> 00:53:17,152
ตอนนั้นฉันก็เกือบจะหลงเชื่อไปแล้วเหมือนกัน

903
00:53:17,945 --> 00:53:18,862
เรื่องเจ้าหญิงน่ะเหรอครับ

904
00:53:19,529 --> 00:53:21,365
วันที่คุณขโมยกระเป๋าสตางค์ผมไปน่ะเหรอ

905
00:53:31,541 --> 00:53:35,212
ถ้าคุณทำร้ายฉันตอนนี้
ก็อย่าหวังว่าจะได้ของสิ่งนั้นคืนเลยค่ะ

906
00:53:39,466 --> 00:53:43,136
นี่ อย่าบอกนะว่าคิดว่าผมจะตีคุณ

907
00:53:45,097 --> 00:53:47,348
เห็นผมเป็นคนยังไงกัน

908
00:53:47,349 --> 00:53:48,724
เอาตั๋วจำนำคืนมาเถอะครับ

909
00:53:48,725 --> 00:53:50,142
ไม่อย่างนั้น

910
00:53:50,143 --> 00:53:52,145
ผมจะบอกเรื่องนี้กับคุณยูฟิลิปให้หมดนะ

911
00:53:54,147 --> 00:53:55,398
เรื่องอะไรคะ

912
00:53:55,399 --> 00:53:57,609
เรื่องที่คุณกึมซอฮีพูดกับผมเมื่อกี้ไงครับ

913
00:54:00,946 --> 00:54:03,240
เมื่อกี้ฉันพูดอะไรไปเหรอคะ

914
00:54:04,908 --> 00:54:06,242
จำไม่ได้เหรอครับ

915
00:54:06,243 --> 00:54:08,744
คุณกึมซอฮีเที่ยวพูดคำแบบนั้น
กับใครไปทั่วเลยเหรอครับ

916
00:54:08,745 --> 00:54:11,665
ฉันไม่ได้พูดกับใครไปทั่ว แต่พูดแค่กับคุณนะคะ

917
00:54:12,332 --> 00:54:13,834
เป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยค่ะ

918
00:54:17,421 --> 00:54:21,132
คุณบอกว่าถ้าพูดความจริง
จะยอมรับฉันเป็นเพื่อนร่วมงานไงคะ

919
00:54:21,133 --> 00:54:22,300
ฉันถึงได้พูดออกไป

920
00:54:24,761 --> 00:54:27,264
แต่การที่คุณจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องคุณยูฟิลิป

921
00:54:32,102 --> 00:54:35,897
ดูเหมือนว่าคุณจะเชื่อคำพูดของฉันจริงๆ เลยนะคะ

922
00:54:48,952 --> 00:54:50,620
ล่ามฝึกหัดกึมซอฮี

923
00:54:53,248 --> 00:54:54,666
ยินดีที่ได้พบกันอีกนะ

924
00:54:57,836 --> 00:55:00,212
ฉันจะตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ค่ะ

925
00:55:00,213 --> 00:55:02,466
จากนี้ต้องขอฝากตัวด้วยนะคะ

926
00:55:10,724 --> 00:55:11,725
ยามาดะ

927
00:55:16,521 --> 00:55:18,314
นี่เป็นตารางงานของฉันในสัปดาห์หน้า

928
00:55:18,315 --> 00:55:20,108
- เอาไปดูไว้
- ครับ

929
00:55:22,778 --> 00:55:24,071
เพิ่งมาวันแรกนี่

930
00:55:25,405 --> 00:55:27,240
ได้เดินชมทำเนียบผู้สำเร็จราชการหรือยัง

931
00:55:33,413 --> 00:55:36,249
ที่นี่คือห้องผู้สำเร็จราชการ
ส่วนตรงนี้คือห้องประชุมใหญ่ครับ

932
00:55:37,417 --> 00:55:38,251
ประชุม…

933
00:55:38,960 --> 00:55:40,170
นี่คือห้องเก็บอุปกรณ์ครับ

934
00:55:40,295 --> 00:55:42,421
คะ อุป…

935
00:55:42,422 --> 00:55:44,006
(ห้องผู้ตรวจการ)

936
00:55:44,007 --> 00:55:46,217
นี่คือห้องผู้ตรวจการครับ

937
00:55:46,218 --> 00:55:47,344
ผู้ตรวจการ…

938
00:55:48,428 --> 00:55:49,304
เร็วเข้าสิครับ

939
00:56:00,398 --> 00:56:01,858
ไม่เคยเห็นลิฟต์เหรอครับ

940
00:56:41,565 --> 00:56:43,315
(ห้องน้ำหญิง)

941
00:56:43,316 --> 00:56:44,860
ตรงนี้คือห้องน้ำหญิงครับ

942
00:56:56,788 --> 00:56:57,622
{\an8}(ห้ามเข้า)

943
00:57:16,308 --> 00:57:20,103
ที่ผมยอมทำตามแผนนี้
เป็นเพราะผมไว้ใจคุณ ไม่ใช่เด็กคนนั้น

944
00:57:20,687 --> 00:57:23,648
ฉันเองก็ไม่ได้ไว้ใจเด็กนั่นเต็มร้อย
และไม่ควรไว้ใจด้วยค่ะ

945
00:57:24,357 --> 00:57:26,317
เพราะฉะนั้นเรื่องตัวตนของซูซูกิ

946
00:57:26,318 --> 00:57:28,820
และเรื่องที่เราแกล้งเป็นสามีภรรยากัน
อย่าให้เธอรู้เด็ดขาดนะคะ

947
00:57:29,571 --> 00:57:31,740
ครับ แต่เราต้องเสี่ยงมากขึ้นแน่นอนครับ

948
00:57:33,116 --> 00:57:34,409
ก็คงอย่างนั้นค่ะ

949
00:57:35,785 --> 00:57:37,703
แต่กากยองจะทำได้ดีแน่นอนค่ะ

950
00:57:37,704 --> 00:57:39,915
ผมหมายถึงคุณ ไม่ใช่เด็กคนนั้นครับ

951
00:57:45,378 --> 00:57:48,047
บอกตามตรงว่า
เด็กคนนั้นจะเป็นยังไง ผมไม่สนใจครับ

952
00:57:48,048 --> 00:57:50,383
เพราะสิ่งสำคัญสำหรับผมก็คือคุณ โซรัน

953
00:57:57,599 --> 00:58:00,602
แดซองเอ๊ย! แดซอง!

954
00:58:01,561 --> 00:58:02,603
กินข้าวได้แล้ว!

955
00:58:02,604 --> 00:58:03,980
- ครับ!
- ครับ!

956
00:58:06,399 --> 00:58:08,610
ถึงเวลาก็น่าจะรีบกลับบ้านสิ

957
00:58:22,374 --> 00:58:24,708
อีกากยองเอาอะไรมาทิ้งไว้ให้เนี่ย

958
00:58:24,709 --> 00:58:26,585
{\an8}(ยาถ่ายสูตรเร็วทันใจสำหรับเด็กท้องผูก)

959
00:58:26,586 --> 00:58:28,213
เขียนว่าอะไรก็อ่านไม่ออกสักคำ

960
00:58:36,805 --> 00:58:38,181
แล้วรูปวาดนี่มันอะไร

961
00:58:39,432 --> 00:58:40,267
ให้เอาปุ๋ยคอก

962
00:58:41,476 --> 00:58:42,726
ไปใส่ดอกไม้เหรอ

963
00:58:42,727 --> 00:58:44,479
พี่คะ

964
00:58:45,063 --> 00:58:47,148
อย่าไปนะ

965
00:58:56,533 --> 00:58:58,742
อีกากยองไปอเมริกาจริงๆ เหรอ

966
00:58:58,743 --> 00:59:00,245
โดยไม่บอกเราสักคำเนี่ยนะ

967
00:59:07,460 --> 00:59:09,588
คิดว่าให้จักรยานมาแล้วฉันจะดีใจหรือไง

968
00:59:10,589 --> 00:59:12,048
อย่างน้อยก็น่าจะบอกลากันหน่อยสิ

969
00:59:14,968 --> 00:59:16,553
เธอไม่น่าไปเลยต่างหาก

970
00:59:33,903 --> 00:59:35,989
ช่วยเอาตารางงานของผู้ตรวจการมาทีนะครับ

971
01:00:02,015 --> 01:00:04,309
โทษนะคะ ฉันไม่ขโมยหรอกค่ะ

972
01:00:05,518 --> 01:00:08,897
ไม่เคยได้ยินสุภาษิตที่ว่ากินปูนร้อนท้องเหรอครับ

973
01:00:16,655 --> 01:00:17,781
ไว้เจอกันพรุ่งนี้ครับ

974
01:00:40,679 --> 01:00:42,889
จะล็อกไปทำไม ยังไงก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี

975
01:00:55,902 --> 01:00:56,736
เรียบร้อย

976
01:01:01,825 --> 01:01:04,452
{\an8}(ห้ามลักขโมย)

977
01:01:08,206 --> 01:01:10,458
อะไรเนี่ย ไม่เห็นจะตลกเลย

978
01:01:21,720 --> 01:01:22,928
ฉันไม่ได้ขโมยนะคะ

979
01:01:22,929 --> 01:01:25,055
แค่จะดูแล้วลอกไปต่างหาก

980
01:01:25,056 --> 01:01:26,975
{\an8}(ตารางงานผู้ตรวจการ)

981
01:01:32,522 --> 01:01:33,815
อะไรนะ ชอบฉันงั้นเหรอ

982
01:01:35,066 --> 01:01:37,193
พูดออกมาได้ง่ายดายจังนะ

983
01:02:00,633 --> 01:02:03,219
นำไปส่งให้ผู้ชายที่ลอยเลมอนไว้ในถ้วยชานะครับ

984
01:02:05,555 --> 01:02:07,515
กาแฟแก้วนี้ทางร้านแถมให้ค่ะ

985
01:02:08,808 --> 01:02:11,144
นี่คือใบเสร็จที่เขียนว่าแถมให้ค่ะ

986
01:02:17,192 --> 01:02:19,861
พี่คะ แต๊งกิ้ว อาริกาโตะ

987
01:02:20,987 --> 01:02:22,906
พี่ก็แต๊งกิ้ว อาริกาโตะเหมือนกัน

988
01:02:23,865 --> 01:02:24,991
แวะมาบ่อยๆ นะ

989
01:02:35,043 --> 01:02:36,628
ไม่เห็นจะมีอะไรยากเลย

990
01:02:43,426 --> 01:02:44,385
อย่าขยับ

991
01:02:46,095 --> 01:02:47,931
เธอเป็นสายลับใช่ไหม

992
01:02:50,517 --> 01:02:51,518
กึมซอฮี

993
01:02:52,560 --> 01:02:54,521
ไม่สิ อีกากยอง

994
01:03:10,537 --> 01:03:13,665
(ห้ามลักขโมย)

995
01:03:45,363 --> 01:03:49,284
(100 วันปฏิบัติการลวง)

996
01:03:51,494 --> 01:03:52,911
{\an8}ไม่ต้องห่วงเด็กคนนั้นหรอกค่ะ

997
01:03:52,912 --> 01:03:54,663
{\an8}ยิ่งเธอปรารถนาจะไปอเมริกามากเท่าไร

998
01:03:54,664 --> 01:03:56,164
{\an8}ใครอยู่เบื้องหลัง

999
01:03:56,165 --> 01:03:57,792
{\an8}เธอก็จะทรยศเราได้ยากเท่านั้นค่ะ

1000
01:03:58,710 --> 01:04:01,253
{\an8}ทั้งข้อมือ รอยฟกช้ำ และข้อเท้า

1001
01:04:01,254 --> 01:04:03,046
{\an8}เขาเป็นคนทำเหรอครับ

1002
01:04:03,047 --> 01:04:05,382
{\an8}ในตารางงานที่เธอลอกมา

1003
01:04:05,383 --> 01:04:06,925
{\an8}วันจันทร์ ตอนหนึ่งทุ่ม…

1004
01:04:06,926 --> 01:04:09,428
{\an8}เพราะผู้หญิงโชซอนมักจะทรยศอยู่เสมอ

1005
01:04:09,429 --> 01:04:11,639
{\an8}คนที่ลอกตารางงานนี้มาก็คือเด็กคนนั้นครับ

1006
01:04:12,223 --> 01:04:14,016
{\an8}อย่าให้คุณยูฟิลิปรู้เด็ดขาดนะครับ

1007
01:04:14,017 --> 01:04:16,435
{\an8}โอกาสมาถึงก็ต้องรีบคว้าไว้สิ

1008
01:04:16,436 --> 01:04:19,647
{\an8}ถ้าทำให้เธอตกอยู่ในอันตราย
คุณก็จะไม่ปลอดภัยเหมือนกัน

1009
01:04:27,363 --> 01:04:29,365
{\an8}คำบรรยายโดย ณัฐิญา น่วมถนอม