Downloaded from YTS.BZ
(เนื้อหาต่อจากนี้มีการบรรยาย ถึงการล่วงละเมิดทางเพศผู้เยาว์)
Official YIFY movies site: YTS.BZ
(ซึ่งอาจกระทบจิตใจผู้ชมได้)
(ในปี 2002 เอลิซาเบธ สมาร์ท วัย 14 ปี ถูกลักพาตัวจากห้องนอนระหว่างนอนหลับ)
(พยานคนเดียวคือน้องสาววัยเก้าขวบ)
(แมรี แคเธอรีน)
ถ้าเอลิซาเบธฟังอยู่ตอนนี้ แมรี แคเธอรีน หนูจะพูดอะไรถึงพี่คะ
ว่าหนูคิดถึงและอยากให้พี่รู้ว่า ครอบครัวเรารักพี่
หนูอยากรู้ว่า ทำไมถึงมีคนอยากลักพาตัวเอลิซาเบธไป
ฉันอายุเก้าปีตอนที่เอลิซาเบธถูกเอาตัวไป
ฉันคิดถึงการมีพี่อยู่
พี่เป็นเพื่อนสนิทของฉันด้วย
(แมรี แคเธอรีน น้องสาวของเอลิซาเบธ)
คุณถามฉันว่าฉันรับมือกับมันยังไงใช่ไหม
ฉันว่าฉันก็ยังรับมือกับมันอยู่นะ
(วันที่ 5 มิถุนายน 2002)
คืนนั้นเอลิซาเบธกับฉันสวดภาวนาด้วยกัน
แล้วเราก็เข้านอน
สิ่งต่อมาที่ฉันจำได้
คือมีผู้ชายอยู่ในห้องนอนฉัน
บอกเเอลิซาเบธว่าถ้าเธอกรีดร้อง เขาจะฆ่าเธอ
ฉันนอนไม่ไหวติง
ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นน่ะค่ะ
สุดท้ายฉันก็รวบรวมความกล้า ไปบอกพ่อแม่ว่าเอลิซาเบธหายไป
ว่ามีผู้ชายเข้ามาเอาตัวเธอไป
ฝันร้ายที่สุดของพ่อแม่ทุกคน
เด็กสาวยูทาห์อายุ 14 ปี
ถูกเอาตัวไปจากห้องนอน ขณะที่ทั้งบ้านกำลังหลับใหล
มันเกิดขึ้นในห้องนอนของเธอเอง
ในเขตชุมชนร่ำรวยได้ยังไง
เอลิซาเบธ สมาร์ทอยู่ที่ไหน
คดีนี้ทำให้คนทั้งประเทศสนใจ
ทางการได้เริ่มการค้นหาทั่วประเทศ
มันมีองค์ประกอบแบบในหนังฮอลลีวูดเลย
คืนนี้ก็มีเรื่องหักมุมที่แปลกและน่าสงสัยเข้ามาใหม่
ตำรวจยังคงเพ่งเป้าไปที่สมาชิกในครอบครัว
ผู้พิทักษ์กฎหมายไม่เชื่อว่าเราพูดความจริง
ในฐานะครอบครัวแล้ว เราจะไม่ปล่อยให้ทางการจัดการฝ่ายเดียว
มีคนที่รู้อะไรบางอย่างอยู่
ผมมีความรู้สึกแน่ใจมากว่าเอลิซาเบธยังมีชีวิตอยู่
ผมต้องหาลูกสาวให้เจอ
ตอนฉันพยายามจะหนี ฉันอยากให้มันไม่มีผิดพลาด
ฉันจะทำทุกอย่างที่ต้องทำ
เพื่อหนีออกมา
(เอลิซาเบธ สมาร์ท)
ในฐานะพ่อ คุณอยู่เพื่อปกป้องลูกของคุณ
และปกป้องพวกแกจากอันตราย
แต่มันไม่เป็นแบบนั้น ผมปกป้องเธอจากอันตรายไว้ไม่ได้
แล้วมันก็วนเวียนในหัวคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผมจำได้แม่นว่าเป็นเวลา 03.58 น.
แมรี แคเธอรีนเข้ามาในห้อง บอกว่ามีคนเอาตัวเอลิซาเบธไป
ผมคิดว่า "นี่ ลูกแค่ฝันร้ายแหละ"
"เอลิซาเบธคงจะอยู่สักที่ในบ้าน"
แต่พอเราเดินไปดูทีละห้อง ความกังวลเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ในห้องครัว ผมเห็นรอยกรีดมุงลวด
และหน้าต่างก็เปิดกว้าง
ภรรยาผมตะโกนว่า "แจ้ง 911"
วันที่ 5 มิถุนายน ช่วงเช้าตรู่…
เพจเจอร์ของผมดังขึ้นมา
เราเคยเจอคดีลักพาตัวหญิงสาว
ที่เฟเดอรัลไฮต์สมาก่อน
แต่การลักพาตัวเด็กจากห้องนอน
เป็นคดีหายากมากๆ
ผมเลยร้อนใจต้องรีบไปที่นั่น
ผมไปที่เกิดเหตุ สารวัตรมารายงานผม
เอลิซาเบธ สมาร์ท เด็กสาววัย 14 ปี
เป็นเด็กที่เล่นดนตรี และร่วมกิจกรรมกับโบสถ์อย่างมาก
ครอบครัวบอกว่าเธอถูกเอาตัวไปจากห้องนอน
ในตอนกลางดึก
หน้าต่างเปิดอยู่
มุ้งลวดโดนตัดออก
และด้านนอกก็มีคนตั้งเก้าอี้ไว้ชิดผนัง
ความคิดแรกของผมคือ คดีนี้จะไม่ยืดเยื้อยาวนานแน่นอน
เราจะได้คำตอบใน 48 ชั่วโมง
ผมคิดผิด
เมื่อเช้านี้ราวช่วงตีสอง ได้เกิดเหตุที่ดูเหมือนจะเป็นการลักพาตัว
จากในบ้านที่บริเวณเฟเดอรัลไฮต์ส
เมื่อข่าวแพร่ออกไป ทุกคนต่างขวัญผวา
ในซอลต์เลกซิตี ฉันนีเชีย ดีเกริง จากเซเว่นนิวส์แอตอีเลเว่น
ฉันจำรายงานข่าวแรกของเรื่องนี้ได้
"เด็กสาวหายตัวไปในเฟเดอรัลไฮต์ส
เอาตัวไปจากห้องนอนตอนกลางดึก"
และฉันจำได้เลยว่า พอฉันพูดออกไปแต่ละคำ มันก็น่าตกใจมาก
เฟเดอรัลไฮต์สเป็นหนึ่งในพื้นที่หรูหราที่สุด ในซอลต์เลกซิตี
บ้านเรือนงดงาม
โบสถ์มอร์มอนสานสัมพันธ์กับชุมชน
คุณไม่คิดว่าจะมีอาชญากรรมเกิดขึ้นที่นี่
และฉันจำได้ว่าคิดว่า นี่มันคือการลักพาตัวจริงๆ เหรอ
มีโทรศัพท์เข้ามา
และเอ็ด พี่ชายผมบอกว่า "ช่วยมานี่ที เราต้องการให้นายช่วย"
ผมจำได้ว่าเดินเข้าประตูหน้า
เอ็ดเดินมาหาผม
แล้วสภาพเขามันเหมือนเพิ่งผ่านเครื่องบดเนื้อมา
เอลิซาเบธ ถ้าลูกฟังอยู่
เรากำลังพยายามช่วยลูกทุกวิถีทาง
เรารักลูก
เราอยากให้ลูกกลับบ้านอย่างปลอดภัย
แม่ของเอลิซาเบธ โลอิส…
อยู่ในห้องรับรอง รายล้อมด้วยครอบครัวและเพื่อนๆ
และเธอก็ส่งเสียงร้องไห้
คร่ำครวญชวนปั่นป่วนออกมา
"ลูกสาวฉันอยู่ไหน"
(แปดชั่วโมงหลังการลักพาตัว)
ตั้งแต่เริ่มต้น เราก็ตั้งห้องรับสายแจ้งเบาะแส
จำนวนเบาะแสที่ประชาชนแจ้งเข้ามา มีประมาณ 40,000 เบาะแส
เราเลยตั้งทีมเจ้าหน้าที่สืบสวนหลายร้อยนาย
ต่อให้คุณจะทาลิปสติกใส่หน้าเมือกแบบผมแค่ไหน
ผมก็ไม่ดูดีขึ้นมาหรอก
เราออกไปที่โรงเรียน และติดต่อเพื่อนของเอลิซาเบธ
การสืบสวนของเราพบว่า เธอไม่มีแฟน ไม่ได้คบคนไม่ดี ไม่เสพยา
เอลิซาเบธ สมาร์ทเป็น เด็กสาวมอร์มอนผู้เคร่งศาสนาอายุ 14 ปีทั่วไป
ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขอยู่ในย่านที่ดีมาก
ทุกคนในพื้นที่รู้จักเอลิซาเบธดี
และตอนสี่โมงครึ่ง ทั้งละแวกนั้นก็เคลื่อนพล
มีใครทำซีพีอาร์หรือปีนผาเป็นบ้างคะ
ชุมชนของเราแข็งแกร่งมาก
และทุกคนก็เต็มใจที่จะทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่ และมาร่วมการค้นหา
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ครับ
ฉันรักเอ็ดกับโลอิส และพวกเขาเป็นครอบครัวที่น่ารัก
สามีสุดหล่อของฉัน
(เสียงของโลอิส สมาร์ท)
บ้านของเราตั้งอยู่บนเนินเขา
ความสุขและสบายใจ
โลอิสกับผมและครอบครัว อยู่ที่นั่นประมาณแปดปี
เรามีลูกหกคน สี่หนุ่ม สองสาว
สวัสดีค่ะแม่
สวัสดี เอลิซาเบธ
เอลิซาเบธเป็นลูกสาวคนแรก
เธอชอบเอาชนะมาก โดยเฉพาะกับพวกพี่น้องผู้ชาย
คือความแข็งแกร่งภายในของเธอเนี่ย เธอมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งมาก
(วันที่สอง)
ทางการได้เริ่มการค้นหาทั่วประเทศในวันนี้ วันพฤหัสบดีที่ 6 มิถุนายน
การค้นหาดำเนินไปเมื่อเช้านี้
เพื่อตามหาวัยรุ่นยูทาห์ เอลิซาเบธ สมาร์ท
เด็กสาวบริสุทธิ์ถูกขโมยตัวไป
จากที่ที่ควรจะปลอดภัยที่สุดในโลก
วันนี้ตำรวจซอลต์เลกซิตีประกาศเงินรางวัล
เงินจำนวน 250,000 เหรียญ หากเอลิซาเบธกลับบ้านอย่างปลอดภัย
ปฏิกิริยาของสื่อต่อคดีนี้มันบ้ามาก
ซีบีเอสนิวส์ ซอลต์เลกซิตี
- ฟ็อกซ์นิวส์ - เอ็นบีซีนิวส์
ทางกรมตำรวจเลยมีความกดดันสูงมาก
ที่จะไขคดีนี้ให้ได้โดยด่วนที่สุด
มีหลักฐานให้สืบน้อยมากครับ
แต่มีพยานในคดีลักพาตัว…
น้องสาววัยเก้าขวบของเอลิซาเบธ สมาร์ท แมรี แคเธอรีน
เป็นเด็กวัยเก้าขวบ ฉันว่าฉันไม่น่าจะเข้าใจเท่าไรว่าเกิดอะไรขึ้น
แค่ว่าพี่สาวฉันหายไป และฉันก็กลัวมาก
เราพยายามทำทุกอย่างด้วยกัน
ฉันอยากเป็นเหมือนพี่
เราทะเลาะกันบ้าง ส่วนใหญ่ก็เพราะว่าฉันวุ่นวายมาก
แต่ถ้ามีโอกาสได้ใช้เวลากับเธอ ฉันก็เอาด้วยเสมอ
แมรี แคเธอรีนน่าจะเป็นกุญแจสำคัญ ในการตามหาเอลิซาเบธ
ทุกคนที่มีความทรงจำที่กระทบกระเทือนจิตใจ จะมีความจำที่ฝังแน่น
เราเลยอยากสอบปากคำเธอ ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและควบคุมได้
ผู้ชายคนนั้นบอกว่า "เงียบไว้"
"ถ้าร้องออกมา ฉันจะยิงเธอ แต่ถ้าไม่ร้อง ฉันจะไม่ทำอะไร"
เสียงเขาฟังดูคุ้นๆ บ้างไหม
ค่ะ
บอกได้ไหมว่าเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน
ไม่ค่ะ หนูจำไม่ได้
แมรี แคเธอรีนบอกว่าเสียงคนร้ายฟังดูคุ้นหู
เธอระบุไม่ได้ว่าเป็นเสียงใคร แต่มันเป็นเสียงที่คุ้นเคย
คือในตอนแรกเราพุ่งเป้าไปที่ครอบครัวสมาร์ท
พวกเขาดูเหมือนครอบครัวปกติ มีความสุข
แต่ตามสถิติแล้ว มีบ่อยมากที่…
คนร้ายที่ก่อเหตุประเภทนี้ คือพ่อแม่หรือสมาชิกในครอบครัวเอง
เราเลยเริ่มจับจ้องไปที่พวกเขา
เราพาสมาชิกครอบครัวสมาร์ทเข้ามา
แล้วสอบปากคำเชิงลึก
และมีบางอย่างที่เอ่ยถึงขึ้นมา แล้วทำให้เราร้อง "หือ"
ผมได้รับข้อมูลว่า สัญญาณเตือนภัยถูกปิดโดยไม่ได้ตั้งใจ
และหน้าต่าง…
ตอนที่ผมดูมันในเช้าวันแรก
ไม่มีรอยถลอกที่ผนังด้านนอก
เวลาที่คุณปีนเก้าอี้ คุณต้องทิ้งรอยถลอกบนผนัง
แต่ผมไม่เห็นเลย
การประเมินเบื้องต้นของผมคือ บางทีนี่อาจไม่ใช่จุดที่คนร้ายบุกเข้ามา
อาจจะเป็นการจัดฉาก
มีคนไปตัดมุ้งลวดหลังเกิดเหตุ แต่ไม่ได้เข้าออกผ่านหน้าต่าง
เราเลยเริ่มค้นบ้าน
เรากำลังหาข้อบ่งชี้ใดๆ ว่ามีอันตรายเกิดกับเอลิซาเบธ
หรือมีศพในบ้านหรือไม่
เรามีสุนัขตำรวจในหน่วยที่เก่งมากๆ
มันชื่อเจเจ เราเชื่อมั่นในตัวมันมาก
และมันก็ได้กลิ่นเอลิซาเบธ
วิ่งออกไปด้านหลังบ้าน แล้วก็ปีนเข้าป่า
และมันก็ตามรอย…
ขึ้นไปถึงถนนที่เป็นทางตัน
และกลิ่นก็หายไป
ผมตั้งสมมติฐาน
ว่าเธอถูกเอาตัวขึ้นรถไป
มีข้อบ่งชี้ว่านี่อาจเป็นฝีมือคนรู้จัก
ตำรวจยืนยันว่าได้ยึด คอมพิวเตอร์ของครอบครัวไปทั้งหมด 12 เครื่อง
เราตามจิกถามตำรวจ
ฝีมือครอบครัวเหรอ นี่เราคิดว่าครอบครัวเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอ
ผมอยากขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือ ขอบคุณมากจริงๆ ครับ
ผมรู้ว่าทุกคนต้องพยายามหนักมาก เพื่อจะตามหาเธอ
แค่คิดว่ามีใครบางคนเข้ามาแล้วเอาตัวเธอไป
ผม… ผมยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้ลูกกลับมาสู่อ้อมกอด
เอ็ดกับโลอิส สมาร์ท ฉันว่าในตอนแรกคุณจะสัมผัสได้ถึงความเศร้า
แต่แล้วมันก็เปลี่ยนไป
ผู้คนดูเอ็ดออกทีวี เวลาที่เขาพูด…
แล้วก็จะแสดงความเห็นว่า "เวลาเขาร้องไห้ ไม่เห็นจะมีน้ำตาเลย"
มีความรู้สึกว่าเขาปกปิดอะไรอยู่หรือเปล่า
เขาเกี่ยวข้องด้วยไหม
เรื่องราวมันมีบางอย่างแปลกๆ
ในฐานะนักข่าวแล้ว คุณถามคำถามที่ดีมาก
แต่ยังมีคำถามอีกมากมายให้ถาม
- เช่นอะไรครับ - มันไม่เป็นความจริง
เป็นฝีมือคนที่ดูจะเข้าใจแปลนบ้านอย่างดี
และรู้ว่าจะเจอเธอในห้องไหน
พวกเขาเอาตัวพ่อของเอลิซาเบธ ไปทดสอบเครื่องจับเท็จ
บางครั้งลูกๆ ก็ถูกคนเป็นพ่อเป็นแม่ฆ่า
แล้วก็มีทฤษฎีว่ามันเกิดอะไรขึ้น
หนึ่งในนั้นคือเอ็ดเป็นคนฆ่าเธอ และเอาศพไปทิ้ง
ผมได้รับสายจากโลอิส ภรรยาผม แล้วผมก็ไปที่นั่น
และ…
ผมเห็น… น้ำตาเธอ
แล้วเธอก็พูดออกมาว่า
"ตำรวจไม่เชื่อว่าคุณพูดความจริง
คิดว่าคุณปิดบังบางอย่างไว้"
ผมทำตัวไม่ถูกจนถึงขั้นตัวสั่น
แล้วก็หยุดสั่นไม่ได้เลย
ผมไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้จริงๆ
และพ่อผมก็บอกว่า "ถ้าแกไม่สงบสติ
ฉันจะส่งแกไปโรงพยาบาล"
พ่อพาผมไปที่โรงพยาบาล
แล้วส่งผมเข้าแผนกจิตเวช ผมร้องไห้ทั้งคืน
การที่ลูกสาวคุณหายตัวไป มันน่าหวาดหวั่นมากนะครับ
ชอบไหมเอ่ย เอลิซาเบธ
แล้วการตกเป็นผู้ต้องสงสัย…
มันเกินบรรยายจริงๆ
ในยูทาห์ คดีค้นหาตัว เอลิซาเบธ สมาร์ท วัย 14 ปี
ยังคงพุ่งเป้าไปที่สมาชิกครอบครัวต่อไป
ตรวจทุกคนเลยค่ะ อะไรก็ได้ ลงมือเลย
นิวส์วีครายงานว่าพ่อของเธอ เอ็ด สมาร์ท
ผ่านเครื่องจับเท็จได้อย่างหมดจด
แต่ผลการทดสอบเครื่องจับเท็จ ของทอม น้องชายเขายังสรุปผลไม่ได้
ผมมี… พี่น้องสามคน
ทอมเป็นคนที่อาจจะดูลุกลี้ลุกลนไปบ้าง
มักจะสร้างปัญหาอยู่ตลอด
เธอเล่นฮาร์ปได้เหมือนนางฟ้า และเธอขี่ม้าเหมือนคาวบอย
เธอ… เธอน่าเหลือเชื่อครับ
การทดสอบเครื่องจับเท็จไม่ผ่าน ถือว่าน่าสงสัยไหม
ใช่ แน่นอนค่ะ
บางทีพี่น้องก็ไม่จำเป็นต้องชอบกัน
อย่าเข้าใจผมผิดนะครับ
- ครอบครัวนี้… - เรารักกัน
เรารักกันมากกว่าที่พี่น้องบ้านไหนจะรักกันได้
มีสื่อบางช่องถามว่า "เดฟ… ทอมไหวไหม"
"เขาดูแปลกๆ นะ ดูจะกระวนกระวาย"
- เราต้องไปแล้ว - โอเค
- ขอบคุณมากครับ - ขอบคุณทั้งคู่มากค่ะ โชคดี
ผมดึงทอมออกมาแล้วบอกว่า "นี่ทอม
สื่อหลายคนสงสัยว่า นายปกปิดอะไรอยู่หรือเปล่า"
ผมเชื่อว่าคนคนนี้…
ไม่ใช่คนไม่ดีเลย และแค่…
และครอบครัวเรารู้สึกชัดเจนมานานแล้วว่า
แล้วก็คิดมาสักพักแล้วว่า
ว่านี่เป็นฝีมือ… ของคนที่ชอบเอลิซาเบธ
เราทุกคนต่างก็มีปัญหา ถ้าคุณ…
ใครก็ตามที่พราก… พวกเขา…
เราถูกฉีกทึ้งจนถึงใจกลาง
และเราเข้าใจว่าทุกคนมีปัญหา
นี่เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมในหลายๆ ด้าน
เพราะมันเกี่ยวกับ นางฟ้าตัวน้อยที่แสนงดงามอย่างที่สุด
ทุกคนมีปัญหากันทั้งนั้น
ใครก็ตามที่ดูบทสัมภาษณ์นั่น
จะคิดว่าทอม สมาร์ทเป็นไอ้บ้าหลุดโลก
และเขาอาจเป็นคนร้าย
เราออกมาจากการสัมภาษณ์ครั้งนั้น
แล้วภรรยาผมก็หันมาพูดว่า "คุณทำครอบครัวเราฉิบหาย"
หนึ่งในคุณสมบัติของครอบครัวเรา ระหว่างพ่อกับแม่และพวกเราที่เหลือ
คืออาการครุ่นคิดแค่เรื่องเดียว
ซึ่งเป็นพฤติกรรมหมกมุ่นแบบสุดขีด
ในสถานการณ์อย่างการลักพาตัว
ที่คุณดูเหมือนจะทำอะไรมากไม่ได้
นอกจากค้นหาจุดเดิมๆ ย่านเดิมๆ คุยกับคนเดิมๆ
พอเจอแบบนั้นสักสามสี่วันโดยไม่ได้นอน
ตัวคุณเองก็มักจะพังลง
ตอนที่ผมเข้าเครื่องจับเท็จ ผมเจอเรื่องนี้มาได้ห้าวันครึ่งแล้ว
คือหูผมเริ่มจะหลอน
แต่การตามหาเอลิซาเบธเป็นเรื่องสำคัญ
คือเราไม่เคยรอให้ทางตำรวจบอก ว่าเราพ้นข้อสงสัยแล้ว
คือใครสนกันล่ะ เรารู้ดีว่าเราไม่ได้เป็นคนร้าย
เป็นมาตรฐานในคดีแบบนี้ ที่ครอบครัวจะถูกเพ่งเล็ง
และมันก็สร้างความลำบากให้พวกเขามาก
แต่พวกเขามีพยานที่อยู่
จากคอมพิวเตอร์ที่พวกเรายึดเอาไว้ บรรดาอีเมลที่พวกเราอ่านดู
เราไม่พบอะไรที่น่าสงสัยเลย
มันชวนให้อึ้งอยู่ครับ
ว่าทางตำรวจใช้เวลานานขนาดนั้น เพื่อจะเลิกตั้งข้อสงสัยครอบครัว
แล้วพอคนสงสัยว่าเราเป็นคนร้าย
เราก็เห็นเลยว่าผู้คนที่ออกมาช่วยเราค้นหา ลดจำนวนลงไปมาก
ตัวเลขลดดิ่งลงเลยครับ
ผมว่าพวกนักข่าวนั่นไม่รู้ตัวหรอกว่า ตัวเองสร้างผลกระทบแค่ไหน
แต่เราก็เดินหน้าต่อ
ไม่ยอมแพ้
เราได้รับโทรศัพท์
มีคนพบศพ...
ที่เกรตซอลต์เลกตรงเส้นทางหลวง 80
เหยื่อเป็นผู้หญิง
ผมโทรหาเอ็ดกับโลอิสแล้วบอกว่า "ฟังนะ เรายังไม่รู้แน่
แต่อาจเป็นเอลิซาเบธก็ได้"
ศพเด็กผู้หญิงถูกเผารุนแรงมาก
ดังนั้นมัน…
เลยอาจจะระบุตัวไม่ได้
ผมพยายามกันตัวเองจากอารมณ์
จนกว่าจะได้รับการยืนยัน
เราสามารถระบุได้ว่าศพนั้นไม่ใช่เอลิซาเบธ
เป็นเหยื่อที่น่าสงสารอีกคน
ผมรู้สึกโล่งใจมาก
แต่ใจคุณเอาแต่คิดตลอดว่า "เธออยู่ไหน เกิดอะไรขึ้นกับเธอ"
ผมคุยกับเอ็ดกับโลอิสทุกวัน พวกเขาแข็งแกร่งมาก
ในครอบครัวผม เรามีประสบการณ์ เจอความสูญเสียและโศกนาฏกรรมมาแล้ว
และผมมีความเข้าใจพื้นฐาน ว่าเอ็ดกับโลอิสต้องเจออะไรบ้าง
มันเจ็บปวดที่เห็นพวกเขาทรมาน
เอลิซาเบธ ถ้าลูกได้ยินเรา เรารักลูกนะเอลิซาเบธ
เรายังไม่ลืม และทุกคนก็ต้องการลูกกลับมา
และเราจะไม่หยุดจนกว่าลูกจะกลับบ้าน
การไม่รู้คือสิ่งที่แย่ที่สุด
เธอต้องผ่านอะไรบ้าง เธอรอดมาได้ยังไง
คุณจะทำอะไรได้บ้าง เพื่อให้เรื่องพวกนี้จบลง
(วันที่เก้า)
บุคคลสำคัญในคดีนี้คือน้องสาววัยเก้าขวบ
เวลาคือสิ่งสำคัญในคดีนี้ และเวลากำลังหมดลง
ใช่เลยค่ะ
ตำรวจไม่อยากให้ฉันคุยกับใครเลย
เพราะมันอาจส่งผลกับความทรงจำของฉันได้
เท่ากับว่าฉันอยู่บนเกาะ โดดเดี่ยวเพียงลำพังก็ว่าได้
สนใจใคร่รู้
พยายามแอบฟังเรื่องนู้นเรื่องนี้ที่เกิดขึ้น แต่ว่า…
ทุกคนก็ปิดกั้นฉันออก
ฉันพยายามนึกว่าใครเป็นคนพาเอลิซาเบธไป
ฉันรู้ว่าเคยได้ยินเสียงเขา
แต่จำไม่ได้ว่าได้ยินมาจากที่ไหน
ฉันอยากช่วย… ในทุกทางที่ทำได้
ฉันถูกสอบปากคำหลายครั้ง
ถึงจุดนึงพวกเขาก็พยายามสะกดจิตฉันด้วย
แต่ก็มีแรงกดดันจากทุกคน
กดดันไม่ให้ฉันคุยกับคนอื่น กดดันที่ต้องเค้นทุกอย่างออกมา
มันหนักมากนะคะสำหรับเด็กอายุเก้าขวบ
แมรี แคเธอรีนอยู่ในจุดที่แย่มาก
คือเธอหวาดกลัวมาก
แต่เธอมั่นใจมากว่าเสียงนั้นคุ้นหู
เราเลยให้ครอบครัวเขียนรายชื่อ
ทุกคนที่เคยมาที่บ้านสมาร์ท
มีคนเคยมาบ้านคุณเยอะไหมคะ
ก็มีคนงานเข้ามาบ้างครับ
แล้วเราก็ได้ชื่อคนจำนวนหนึ่งให้ไปสืบต่อ
หนึ่งในนั้นคือริชาร์ด ริคซี
ริชาร์ด ริคซีเป็นคนงานรับจ้าง
ที่เคยมาทำงานที่บ้านสมาร์ท และเราพบว่า…
เขากับเอ็ด สมาร์ทมีปัญหากันเรื่องค้างค่าจ้าง
เราเลยออกหมายค้นบ้านของริชาร์ด ริคซี
และก็พบเครื่องประดับ ที่เป็นของโลอิส สมาร์ทอยู่ในบ้านเขา
เขาจึงถูกนำตัวเข้ามาสอบสวน
ครั้งสุดท้ายที่นายอยู่ในบ้านนั้นคือเมื่อไหร่
เดือนเมษายน
บอกทีว่ารู้อะไรบ้างเรื่องการลักพาตัว
- ผมไม่รู้ - ให้ตาย
ไม่มีทางที่จะอาศัยอยู่ที่นี่ ในช่วงสองอาทิตย์ครึ่งที่ผ่านมา
โดยไม่รู้เรื่องการลักพาตัวหรอก
ฉันไม่ได้จะเล่นเกม ไม่ได้บอกว่า "บอกมาว่าทำไมถึงได้ลักพาตัวเด็ก"
บอกมาว่ารู้อะไรบ้าง ได้ยินข่าวมาว่ายังไงบ้าง
ผมได้ยินว่ามีคนบุกเข้าไปในบ้านสมาร์ท
- โอเค - เอาตัวเอลิซาเบธไป
- โอเค - แล้วตอนนี้ผมก็เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง
เราสืบมาหลายอาทิตย์โดยไม่ได้คำตอบ หรือผู้ชายคนนี้จะรู้ว่าเอลิซาเบธอยู่ไหน
ชายที่มีประวัติอาชญากรรมยาวเป็นหางว่าว
ทะยานสู่ผู้ต้องสงสัยอันดับต้นๆ ในคดีสมาร์ทค่ะ
ริชาร์ด ริคซีเป็นอาชญากรหัวรุนแรง
เขาเคยยิงเพื่อนตำรวจผมคนหนึ่ง ในคดีปล้นร้านขายยา
(ชายในซอล์ตเลกถูกตั้งข้อหา ยิงปล้นทรัพย์กลางสี่แยก)
ผมไม่รู้เลยว่าริชาร์ดเป็นอาชญากร
ผมได้รับแนะนำเขามา จากศูนย์จัดหางานของโบสถ์
ผมเลยตกใจมาก
รถจี๊ปเชอโรกีสีขาว ปี 1990 คันนี้
เป็นรถที่เอ็ด สมาร์ทให้ริชาร์ด ริคซีใช้ ตอนซ่อมแซมบ้าน
จะยังคงเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญต่อไป
เราสามารถระบุได้ว่าเลขไมล์สะสมของรถจี๊ป เพิ่มขึ้นมาจำนวนหนึ่ง
ในช่วงเวลาที่เอลิซาเบธถูกลักพาตัว
เป็นระยะทางหลายร้อยไมล์
เท่ากับว่าเขาขับรถไปไกลมาก ในคืนลักพาตัว
หรือวันต่อมา
แต่เขาไม่สามารถให้เหตุผล กับจำนวนไมล์ที่เพิ่มขึ้นมาได้เลย
ริชาร์ดพาเธอขึ้นรถคันนั้น ไปที่ไหนสักแห่ง
และขังเธอไว้ในที่ที่เธอออกมาไม่ได้หรือเปล่า
เราได้รับรายงานว่า มีคนเคยเห็นเขาเอาเครื่องมือขุด
ออกจากรถในช่วงเวลานั้น
หรือเขาเอาศพไปฝังซ่อนไว้แล้ว
ถ้านายอยู่ในนั้น ทำอะไรแบบนี้ แล้วเธอตื่นขึ้นมา นายจะทำยังไง
ผมไม่ยอมนั่งเฉยๆ แล้วบอกคุณหรอกนะ
ตำรวจบอกว่า "เรามั่นใจเกือบเต็มร้อยว่าได้ตัวคนร้ายแล้ว"
ทุกอย่างปะติดปะต่อกัน มันเข้าเค้า
แต่ประเด็นคือ พยานคนเดียวของคดีบอกว่าไม่ใช่เขา
ฉันถูกปิดกั้นไม่ให้ดูข่าว
แต่วันหนึ่งฉันเห็นข่าวในทีวี เกี่ยวกับผู้ต้องสงสัย
แล้วก็มีรูปริชาร์ด ริคซีโผล่มา
ตำรวจเรียกตัวผู้ต้องสงสัย…
เขาเคยมาทำงานในบ้านเราเยอะมาก
และก็ใจดีมาก
และ… ฉันรู้ว่าคนที่อยู่ในห้องนอนคืนนั้น ไม่ใช่ริชาร์ด ริคซี
ริชาร์ด ริคซีไม่ใช่คนร้าย ที่เอาตัวพี่ฉันไปตอนมิถุนายน 2002
แมรี แคเธอรีนมั่นใจว่าไม่ใช่ริชาร์ด ริคซี
แต่ตำรวจยังเชื่อมั่นว่า ริชาร์ด ริคซีคือผู้ต้องสงสัยหลัก
แมรี แคเธอรีนกำลังนอนหลับ เธอคงจะงัวเงีย
รายงานบอกว่าเธอหลับตาอยู่ ในระหว่างการลักพาตัว
บางทีเธออาจจะไม่รู้ว่านั่นคือริคซี
ผมจะถามริชาร์ดจากก้นบึ้งของหัวใจ
ให้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ตัวเองซะ หรือไม่ก็บอกเรามาว่าเอลิซาเบธอยู่ไหน
ผม…
ครอบครัวเรากำลังตกนรก
และผมอยากให้มันจบเสียที
(วันที่ 24 กรกฎาคม)
ตอนแรกที่พวกเขาบอกเราเรื่องริชาร์ด ริคซี
มันก็ดูโอเคดี ดูมีความคืบหน้า
ทั้งหมดนั่นระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ในวันที่ 24 กรกฎาคม
มีคนพยายามบุกเข้าไป ในบ้านของลุงและป้าของลิซ สมาร์ท
ที่จริงแล้วมีการตัดมุ้งลวดหน้าต่างห้องนอน
ของญาติผู้หญิงของเอลิซาเบธวัย 18 ปีด้วย
สายสืบกำลังสืบสวนอย่างสุดความสามารถ
เพื่อหาว่าเป็นฝีมือใครและเพราะอะไร
ตอนที่ผมออกไปที่เกิดเหตุ หนึ่งในสิ่งที่ผมสังเกตเห็น…
คือมีเก้าอี้สองตัววางข้างหน้าต่าง
เหมือนที่วางเก้าอี้ไว้ริมผนังบ้านเอลิซาเบธ
เป็นเรื่องบังเอิญที่อุกอาจมาก
มีกี่คนกันที่พยายามบุกเข้าบ้านคน แล้วลักพาตัวคนออกมา
มันเกี่ยวโยงอะไรกันงั้นเหรอ ทำไมต้องเป็นครอบครัวเราด้วย
อาจเป็นคนร้ายคนเดียวกันก็ได้ ลงมือในรูปแบบเดิม
หรืออาจจะเป็นคนอื่นที่รู้เรื่องที่เกิดเหตุ
เรื่องเก้าอี้ที่บ้านเอลิซาเบธ
แล้วลงมือทำเพื่อเป็นการกลั่นแกล้ง หรือการเลียนแบบที่โหดร้าย
เราไม่ได้มองแบบนั้น
เพราะเรื่องเก้าอี้ที่วางพิงผนังบ้านเอลิซาเบธ
ไม่เคยเปิดเผยออกสื่อ
มันจึงไม่ใช่การล้อเล่น ที่มีคนพยายามจะแกล้งพวกเขา
การที่ริชาร์ด ริคซียังอยู่ในคุก ตอนที่เกิดเรื่องนี้…
พร้อมกับคำให้การจากแมรี แคเธอรีน ว่าไม่ใช่ริชาร์ด ริคซีด้วย
มันทำให้ผมรู้สึกจริงๆ ว่า…
ผมไม่รู้แล้วว่าเราจับถูกคนไหม
ริชาร์ด ริคซีเป็นคนที่ชวนสับสนมาก
เขามีโอกาสพิสูจน์ว่าตัวเองบริสุทธิ์เยอะแยะ แต่เขาก็ไม่ทำ
เขาไม่ยอมบอกเราว่าขับรถไปไหน
เราไม่มีหลักฐานชี้ชัดว่าเป็นเขา
และเราก็อยากจะหาเอลิซาเบธให้เจอเหลือเกิน
เราเลยเอาตัวเขากับทนายความมา และบอกว่า…
ถ้าคุณบอกเราว่า ขับรถจี๊ปนั่นไปไหนและไปทำอะไร
ถ้ามันเป็นอะไร ที่ไม่ใช่ฆาตกรรมหรือลักพาตัว
เราจะมอบสิทธิ์คุ้มกันไม่ให้ถูกตั้งข้อหาให้
อยากให้ผมแต่งเรื่องตอแหลไหม
ไม่ ฉันไม่อยากให้นายแต่งเรื่องตอแหล
งั้นก็เชื่อผมสิวะ ให้ตายเหอะ
แต่มันมีอะไรที่ไม่ปะติดปะต่อกันเยอะไป
ไปหาสิวะว่ามันเป็นฝีมือใคร
เราเลยสอบปากคำเขาเพื่อเสนอสิทธิ์คุ้มกัน
และเขากับทนายกำลังพิจารณามัน
และตอนนั้นเองผมก็ได้รับโทรศัพท์บอกว่า
"ริชาร์ดถูกส่งตัวไปรพ.มหาวิทยาลัยยูทาห์"
"เขาสลบไปในห้องขังและดูท่าไม่ดีเลย"
ในยูทาห์ ตำรวจบอกว่าผู้ต้องสงสัยหลัก
ในการหายตัวไป ของอลิซาเบธ สมาร์ทวัย 14 ปี เสียชีวิตแล้ว
จากอาการเส้นเลือดในสมองแตก หรือหลอดเลือดโป่งพองขณะอยู่ในห้องขัง
เขาเก็บความลับอะไรลงหลุมศพไปด้วยกัน
ผมรู้สึกแย่ไปหมด
ผู้ต้องสงสัยของเราตายไปแล้ว
ทุกอย่างที่เขารู้หายไปพร้อมกับเขา
และนั่นทำให้เราเจอทางตัน ซึ่งเป็นเรื่องยากมากๆ
ในฐานะผู้รักษากฎหมาย คุณสร้างกำแพงทางอารมณ์ขึ้นมา
และกำแพงนั่นก็เริ่มทลายลง
ผมเริ่มรู้สึกมีอารมณ์ดำดิ่งไปในคดีเอลิซาเบธ
คอรีโทรมาบอกว่าริชาร์ดเป็นเส้นเลือดโป่งพอง
เราช็อกกันไปช่วงนึง
ถ้าเขาทำอะไรกับเธอ เราอาจไม่มีทางรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมพูดกับเอ็ดกับโลอิสเสมอว่า "อย่ายอมแพ้"
แต่พูดตรงๆ นะ ข้างในใจผม…
ผมคิดว่าเราน่าจะไม่มีทาง
ได้ผลลัพธ์ที่มีความสุขในคดีนี้
ดูเหมือนเป็นการต่อสู้ที่ยังไงก็แพ้
ผมมีความรู้สึกแน่ใจมากว่าเอลิซาเบธยังมีชีวิตอยู่
ผมจำได้ว่ากลับมาบ้านหลังไปโบสถ์วันอาทิตย์
โลอิสกับผมจะนั่งลงและอ่านจดหมายที่ส่งมา
แล้วเราก็ผล็อยหลับไป
ผมฝันว่าเอลิซาเบธเดินกลับเข้ามาในชีวิตเรา
พระเจ้าช่วย
นี่มัน… มันจบแล้ว
เธออยู่ที่นี่และเธอไม่เป็นไร
และข้างในผมก็ปลื้มปีติ มันรู้สึกท่วมท้นมาก
ถ้าผมจะขออะไรสักอย่างในชีวิตได้
คงจะเป็นการให้เอลิซาเบธกลับมาบ้าน
พอผมนึกว่าเธออยู่ข้างนอกนั่น
และกำลังเจอกับนรกขุมไหนก็ตามอยู่
ในใจผมก็คิดว่าเราจะยอมแพ้ไม่ได้
ภาพจำของซอลต์เลกซิตีคือมีความเป็นมอร์มอนสูง
แต่มันมีวัฒนธรรมแหกคอกจากมอร์มอนอยู่
สมัยก่อนเรามีปาร์ตี้เต้นรำใต้ดินเยอะมาก
และช่วงปี 2002
ทุกสุดสัปดาห์จะมีปาร์ตี้ที่บ้านใครสักคนตลอด
แน่นอนว่ามีเหล้าอยู่แล้ว มีกัญชา ชาเห็ดเมา
สมัยนั้นแอลเอสดีก็ฮิตมาก
มันเป็นคืนปกติทั่วไป
และ… ก็มีสามคนนี้เข้ามา
ผู้ชายกับผู้หญิงสองคนแต่งชุดขาวเต็มยศ
และผู้หญิงสองคนก็สวมผ้าคลุมหน้า เลยเห็นแต่ตาของพวกเธอ
คนที่เด็กกว่ามีตาสีฟ้าอมเทา
หลังจากพี่สาวฉันถูกลักพาตัวไป ฉันก็กลัวการเข้านอน
พ่อฉันต้องคอยมากล่อมฉันเข้านอน
และตอนที่ฉันรอพ่ออยู่ ฉันก็จะอ่านหนังสือ
หรือเค้นสมองคิดว่าใครเอาตัวเอลิซาเบธไป
มีอยู่คืนนึง สี่เดือนหลังจากเอลิซาเบธถูกลักพาตัวไป
ฉันกำลังพลิกหนังสือกินเนสส์เวิลด์เรคคอร์ดดู
และด้วยเหตุผลบางอย่าง…
ในช่วงเวลานั้น…
ชื่อนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวฉัน
และฉันก็รู้ในทันทีว่า
นั่นคือคนที่อยู่ในห้องนอนฉัน ในเดือนมิถุนายน 2002
นั่นคือคนที่ลักพาตัวเอลิซาเบธ
มันไม่แปลกที่จะเห็นคนสวมเสื้อคลุมยาวแบบนั้น
ตอนนั้นเป็นช่วงที่คนกล้าแสดงจุดยืน
"เข้ามาสิ ทำอะไรอยู่"
"ไหนเล่าเรื่องคุณมาซิ คุณอยากดื่มไหม"
แล้วผู้ชายคนนั้นก็บอกว่า "ผมดื่มได้ แต่สาวๆ ดื่มไม่ได้"
เขาดูแสดงความมีอำนาจ ความยิ่งใหญ่
ผมหันไปหาผู้หญิงทางขวาของผม ซึ่งเป็นคนเด็กกว่า
"หนูทำอะไรน่ะ ผู้ชายคนนี้…"
"คนที่มากับหนูนี่ดูจะ… บงการหนูนะ"
แล้วผู้หญิงคนแก่กว่าก็ดูจะแสดงท่าทางทำนองว่า
"ห้ามคุยกับเธอนะ"
เธอพูดจาห้วนๆ หยาบๆ แล้วจากนั้นผมก็ไม่สนใจอีก
แบบว่า "ตายละ ปล่อยให้พวกเขา…"
ผมแค่คิดว่าพวกเขาแปลก
(เอลิซาเบธ)
(กันยายน)
(วันที่ 5 มิถุนายน)
(วันที่หนึ่ง)
มาเริ่มกันเลยไหมครับ
ค่ะ
เข้าสู่ฤดูร้อนปี 2002 ฉันอายุ 14
ฉันตื่นเต้นมากที่จะได้จบชั้นม.ต้นซะที
พอย้อนคิดกลับไป มันมีความสุขมาก…
ความทรงจำที่มีความสุข ความรู้สึกที่มีความสุข
คืนนั้นฉันจำเสียงผู้ชายได้
"ฉันเอามีดจ่อคอเธออยู่ ห้ามส่งเสียง"
"ลุกขึ้นแล้วตามฉันมา"
ฉันกลัวมาก
เขาจะทำร้ายฉันไหม เขาจะฆ่าฉันไหม
ฉันได้แต่หวังว่าพ่อแม่จะตื่น แต่ไม่มีใครมาเลย
เขาพาฉันเดินไปที่สวนหลังบ้าน
เราเริ่มออกเดิน
แล้วฉันก็คิดขึ้นมาว่า "เขาจะพาฉันไปไหน"
ฉันกังวลมากจนฉันพลาดโอกาสหนี
ฉันถามเขาว่าเขาจะข่มขืนและฆ่าฉันไหม
เพราะฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่เขาจะทำ
แล้ว… ฉันก็อยากให้เขาทำแบบนั้น ให้ใกล้บ้านฉันที่สุด
พ่อแม่จะได้หาฉันเจอ
เขาแค่ยิ้มน่ากลัวๆ
แล้วก็มองฉันและบอกว่า "ฉันยังไม่ข่มขืนและฆ่าเธอหรอก"
แล้วเราก็มาถึงป่าลึก
และก็มีผู้หญิงคนนึงเดินออกมาจากเต็นท์
ผู้ชายตะโกนชื่อเธอ เฮปซิบาห์
และเธอก็มาหาฉัน กอดฉัน
เธอดูแตกต่างจากทุกคนที่ฉันเคยพบมา
เธอสวมเสื้อคลุมยาวกับผ้าคลุมผม
แล้วเธอก็ถอดรองเท้าฉันออก
แล้วก็เริ่มล้างคราบดินออกจากเท้าฉัน
แล้วก็เริ่มถอดชุดนอนฉันออก
ฉันจำได้ว่าตัวเองยื้อกระดุมตัวเองไว้
และเธอก็บอกว่า "ถ้าฉันเปลี่ยนชุดให้เธอไม่ได้ ก็ต้องให้เขาเข้ามา
แล้วเขาจะฉีกเสื้อผ้าเธอออกนะ"
เธอส่งเสื้อคลุมให้ฉัน แบบเดียวกับที่เธอใส่
เธอรวบชุดนอนและชุดชั้นในฉัน
แล้วก็ลุกออกจากเต็นท์ไป
ฉันจำได้ว่ารู้สึกเหมือน…
เหมือนหายนะใกล้เข้ามาแล้ว
ฉันร้องไห้
ฉันกลัว
นี่คือคำพูดของเขาเป๊ะๆ เลยนะคะ
เขาบอกว่า "ข้าขอมอบตัวเจ้าให้เป็นภรรยาของข้า
ต่อหน้าพระเจ้าและเหล่าเทวดาเป็นพยาน"
ตอนนั้นฉันก็ตะโกนว่า "ไม่"
เขามองมาที่ฉันและบอกว่า
"ถ้าตะโกนออกมาแบบนั้นอีก ฉันจะฆ่าเธอ"
"ถ้ามันจะช่วยให้เธอเงียบได้ ฉันจะเอาเทปกาวปิดปากเธอให้สนิท"
ฉันพยายามอธิบายให้เขาฟังว่ามันไม่ถูกต้อง
เขาจะลักพาตัวฉันมาแล้วแต่งงานกับฉันไม่ได้
มันผิดกฎหมาย ฉันเพิ่งอายุ 14 เอง
และเขาก็ตอบมาแบบเดียวกันเสมอ
ซึ่งก็คือ "ตอนนี้ถึงเวลาส่งตัวเข้าหอแล้ว"
และฉันก็คิดว่าถ้าฉันยื้อเขาไว้ได้นานพอ
จะมีคนมาช่วยฉัน
แต่เขาผลักฉันลงไปกองกับพื้น
และแบบว่า… ฉันใช้ชีวิตมาอย่างใสซื่อมาก
ฉันคิดว่าถ้าฉันนอนคว่ำไว้
เขาจะข่มขืนฉันไม่ได้
ฉันจะทำอะไรมันก็ไม่สำคัญ
สุดท้ายเขาก็ข่มขืนฉัน
และฉันจำได้ว่ามันเจ็บปวดมาก ฉันจำได้ว่าขอร้องให้เขาหยุด
แล้วพอเขาทำเสร็จ
เขาลุกขึ้น แล้วเขาก็ยิ้ม เหมือนมันไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา
แล้วเขาก็เดินออกจากเต็นท์ไป
และฉันถูกทิ้งไว้ที่พื้น
และฉัน…
ฉันจำได้ว่าร่างกายมันเจ็บปวดมาก
จำได้ว่ามองลงไปและเห็นเลือดไหลจากต้นขา
แล้วฉันก็คงจะสลบไป
สิ่งต่อมาที่ฉันจำได้คือ ฉันรู้สึกถึงบางอย่างรอบข้อเท้า
ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉันขอร้องเขา ว่าอย่าล่ามโซ่ฉันเลย
บอกว่าฉันจะไม่หนี
เขาก็แบบ "ฉันรู้ว่าเธอไม่หนีหรอก
แต่ฉันจะไม่ให้เธอถูกยั่วเย้าให้หนีได้"
ชายที่ลักพาตัวฉัน… เขาดูเหมือนรัสปูติน
เขาบอกว่าเขาชื่อเอ็มมานูเอล ดาวิด ไอเซยาห์
และผู้หญิงอีกคนชื่อ เฮปซิบาห์ เอลาดาห์ ไอเซยาห์
และเขามีชุดคัมภีร์ของตัวเอง
เขาบอกว่าพระเจ้าสั่งให้เขา ลักพาตัวเด็กสาวเจ็ดคน
และฉันคือคนแรกในเจ็ดคน
เขาบอกว่าน้องสาวฉัน ก็น่าจะเป็นหนึ่งในภรรยาเขาด้วย
หรือลูกพี่ลูกน้องฉัน โอลิเวีย
ฉันกลัวมากๆ
ฉันสงสัยว่าครอบครัวฉันตื่นหรือยัง
พวกเขารู้หรือยังว่าฉันหายไป
เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ เรียนจบกันไปหรือยัง
ฉันถูกเลี้ยงมาในบ้านที่เคร่งศาสนามาก
ไม่รู้ว่าเคยถูกสั่งสอนไปกี่หนว่า "ห้ามมีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน"
แต่ไม่เคยมีใครให้คำปรึกษาฉันเลย ว่ามันต่างกันอย่างไร ระหว่าง…
เซ็กซ์โดยสมัครใจรักใคร่กับการข่มขืน
ฉันรู้สึกละอายใจมาก
และฉันรู้สึกว่าตัวเองโสโครก
ฉันคิดว่าถ้าครอบครัวฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
พวกเขาจะยังรับฉันกลับไปไหม
บางทีมันอาจจะดีกว่าถ้าไม่มีใครหาฉันเจอ
ทางการได้เริ่มการค้นหาทั่วประเทศในวันนี้
อาสาสมัครหลายพันคนช่วยกันตามหาเด็กสาวคนนี้
เด็บบี้ นอร์ริสได้จัด…
เมื่อเวลาผ่านไป เอ็มมานูเอลจะกลับมา พร้อมกับหนังสือพิมพ์หรือโปสเตอร์ตามหาคนหาย
และฉันจำได้แม่นว่าเขาพูดว่า
"ทั้งซอลต์เลกกำลังตามหาเธออยู่"
"หน้าต่างทุกบานในซอลต์เลก มีรูปเธอแปะไว้"
"แต่จะไม่มีใครหาเธอเจอ เพราะเธออยู่กับฉัน"
แต่วันหนึ่ง ฉันจำได้ว่าจู่ๆ
ฉันก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อฉันเบาๆ
เอลิซาเบธ!
ถึงจะเบามาก แต่ฉันก็ได้ยิน
เอ็มมานูเอลพาฉันเข้าไปในเต็นท์ ชักมีดออกมา
"ถ้ามีใครเข้ามาในค่ายนี้
ฉันจะใช้มีดนี้ฆ่าพวกเขา และทั้งหมดคือความผิดเธอ"
ฉันได้ยินชื่อฉันแค่ไม่กี่ครั้ง
แล้วมันก็เลือนหายไป และฉันก็ไม่ได้ยินอีก
เป็นเรื่องปกติที่ฉันจะตื่นมาพบว่าเขาข่มขืนฉันอยู่
ฉันเปลี่ยนจากชีวิตที่ไม่เคยจับมือผู้ชาย
ไปสู่การถูกข่มขืนทุกวัน วันละหลายหน
หลังจากนั้นเขาจะสวดภาวนาราว 45 นาที
เขาใช้พระเจ้ามาอ้าง ความชอบธรรมในสิ่งที่เขาทำ
แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขารักในอำนาจ เขาชอบความรู้สึกที่ได้ควบคุม
ทุกวันเขาจะทำให้ฉันขายหน้า
และผู้หญิงคนนั้น เฮปซิบาห์ ก็จะสนับสนุนเขา
เวลาเขาพาฉันไปที่น้ำพุ ซึ่งเป็นที่ที่เราไปตักน้ำกัน
เขาจะจับเชือกไว้และจูงฉันไปเหมือนกับหมา
ฉันถูกบังคับให้ดื่ม ดื่มเบียร์จนอ้วกออกมา
แล้วเขาก็ปล่อยฉันนอนคว่ำจมกองอ้วกตัวเอง
เขาขู่ฉันบ่อยมาก
บอกว่าถ้าฉันไม่ทำตามที่เขาอยากให้ฉันทำ
เขาจะฆ่าฉัน
หรือถ้าเขาไม่ได้ฆ่าฉัน เขาก็จะไปฆ่าครอบครัวฉัน
ฉันสงสัยตลอดว่าครอบครัวฉันทำอะไรอยู่
นึกภาพแม่ฉันขับรถสเตชั่นแวกอนสีทอง
ขับไปตามละแวกบ้านเพื่อตามหาฉัน
อรุณสวัสดิ์เอ็ดเวิร์ด
คิดถึงพ่อฉันแล้ว พ่อมักจะมี…
ไม่รู้สิ แววตาพ่อระยิบระยับ
มันทำให้ฉันรู้สึกว่า ตัวเองเป็นคนพิเศษขึ้นมานิดหน่อย
ฉันพยายามจำทุกอย่างที่จำได้
พยายามทำให้ความทรงจำถึงพวกเขา เป็นอมตะในใจฉัน
ฉันรู้ตัวว่าฉันมีบางสิ่ง ที่คุ้มค่าที่จะเอาชีวิตรอดไปหา
(วันที่ 5 มิถุนายน)
(วันที่ 12 ตุลาคม)
(สี่เดือนหลังการลักพาตัว)
โลอิสกับผมออกไปข้างนอกกันตอนเย็น
และเมื่อเรากลับถึงบ้าน
แมรี แคเธอรีนก็บอกว่า "หนูว่าหนูรู้แล้วว่าเป็นใคร"
และเธอบอกว่า "เป็นเอ็มมานูเอล"
แล้วผมก็พูดว่า "เอ็มมานูเอลเหรอ"
เอ็ดโทรหาผม
"คุณต้องไม่เชื่อแน่ แต่แมรี แคเธอรีนรู้แล้วว่าเป็นใคร"
เอ็มมานูเอล
แล้วผมก็พูดว่า "โอเค ใครคือเอ็มมานูเอล"
หนูบอกว่าเจอเขาที่ถนน รู้ไหมว่าถนนเส้นนั้นคือที่ไหน
ในเมือง ตรงที่มีคนไร้บ้านอยู่กันเยอะๆ
เมื่อปีที่แล้ว โลอิสพาเด็กๆ ไปในเมือง
และพวกเขาเห็นคนไร้บ้านคนนี้
ที่เดินเที่ยวเทศนาคำสอน
แล้วหนูเจอเขาอีกเมื่อไหร่
คงเป็นตอนที่เขามาบ้านเรา
โลอิสบอกเขาว่า "ถ้าคุณอยากได้งานทำ นี่นามบัตรของสามีฉัน"
แล้วคนคนนี้ก็มาช่วยผมทำงานจิปาถะในบ้าน
ผมคิดเลยว่านี่แหละคือช่วงเวลารู้แจ้ง
มันน่าดีใจนะ พูดตรงๆ เพราะเราได้รู้อะไรบางอย่าง
เอ็มมานูเอลเป็นคนที่อยู่ในห้องนอนหนูเหรอ
หนูไม่แน่ใจ แต่ก็อาจจะใช่
หนูไม่แน่ใจ แต่ก็อาจจะใช่งั้นเหรอ
แมรี แคเธอรีนถูกสอบปากคำอีกครั้ง
แต่พูดตรงๆ นะ ความทรงจำของเธอ ว่าเอ็มมานูเอลเป็นคนลักพาตัว
ไม่ได้รับความเชื่อถือจากทีมสืบสวนเท่าไร
มันระบุตัวด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว ซึ่งก็เป็นหลักฐาน
แต่มันไม่ถือเป็นหลักฐานที่ดี
อีกอย่าง เอ็มมานูเอลติดต่อกับครอบครัว
ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง ในช่วงหลายเดือนก่อนหน้านี้
เลยมีการคาดเดากันว่า ความทรงจำของเธออาจไม่ถูกต้อง
เราไม่แน่ใจว่าแมรี แคเธอรีนเห็นใคร
และเราไม่แน่ใจว่าเธอคิดว่าตัวเองเห็นใคร
เขาแค่ผุดความคิดใหม่ขึ้นมา
หรือว่าเป็นข่าวใหม่ของคดีนี้ ซึ่งมันไม่ใช่เลย
คือแบบให้ตายสิ คุณต้องการอะไรอีก
คุณมีเด็กคนนึงที่นั่งในห้องนี้
เห็นตอนพี่สาวถูกลักพาตัวไป
แล้วออกมาพูดว่า "หนูคิดว่าเป็นคนนี้"
คือผมไม่เชื่อครับ
ชื่อเอ็มมานูเอลไม่เคยปรากฏในรายชื่อ
คนที่เราสืบสวนมาก่อนเลย
เขาแค่เคยไปที่บ้านนั้นสักสามชั่วโมง
แล้วก็ไม่ได้กลับไปรับค่าจ้างด้วยซ้ำ
แต่เราก็ต้องสืบตามเบาะแส
ทุกอย่างที่จะพาเราไปพบกับเอลิซาเบธได้
ตำรวจพานักสเก็ตช์ภาพมา
และเราก็คุยว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาเป็นยังไง
แล้วเธอก็วาดภาพขณะที่เราคุยกัน
ผมหวังมากว่าพอได้รูปสเก็ตช์นั่นมา
เราจะเจอตัวเอ็มมานูเอล
การนำเอาข้อมูลนี้ออกไปสู่สาธารณะ เป็นเรื่องสำคัญมากๆ ครับ
ใช่ เรากำลังคืบหน้า
มาหาตัวคนคนนี้กัน
ทางตำรวจบอกว่า "ไม่"
"จะเอารูปนี้ออกไปเปิดเผยไม่ได้"
มุมมองเราคือ ถ้าเราเอาภาพนี้ออกสู่สาธารณะ
เราอาจทำให้คนร้ายกลัวจนหนีไปได้
แต่ตอนนี้เรารู้ชื่อแล้ว และเราได้ภาพร่างของเขาแล้ว
เขาสูงปานกลาง รูปร่างผอม ผมสีเข้ม เกลี้ยงเกลา
(พฤศจิกายน)
(ตุลาคม)
(กันยายน)
(สิงหาคม)
เอ็มมานูเอลกับเฮปซิบาห์ทะเลาะกันใหญ่โต
เธอโกรธที่เขาลงไปที่ซอลต์เลก แล้วก็ไปเอาอาหารพวกนี้กลับมา
ส่วนเราติดแหง็กอยู่ในภูเขา หิวโหย
สุดท้ายแล้วก็เลยตัดสินใจว่า ทุกคนจะลงไปที่ซอลต์เลก
นี่เป็นโอกาสที่คนจะจำฉันได้ ฉันอาจจะหนีไปได้
เราเริ่มเดินลงเขา และฉันก็เห็นคนอื่น
นี่จะเป็นโอกาสที่จะได้รับการช่วยเหลือไหม
แต่ถ้าฉันอยู่บนภูเขา…
และเห็นคนที่ดูแปลกๆ สามคน
ฉันคงไม่หยุดทักทายพวกเขาเหมือนกัน
ฉันแอบคิดที่จะกรีดร้องออกมา
แต่ฉันอายุ 14
และถูกทารุณกรรมอย่างหนักมาหลายเดือนแล้ว
เวลาที่ฉันไม่เชื่อฟัง ฉันจะถูกข่มขืน และไม่ได้กินอาหาร
ตอนฉันพยายามจะหนี ฉันอยากให้มันไม่มีผิดพลาด
ในที่สุดเราก็ลงมาจากภูเขา
ฉันรู้แล้วว่าเราอยู่ที่ไหน
ฉันคุ้นเคยกับทุกสถานที่ที่อยู่รอบๆ
ฉันรู้เลยว่าถ้ากลับบ้านจะใช้เวลานานแค่ไหน
ฉันรู้ว่าฉันเดินไปได้ ฉันวิ่งไปได้
แต่ฉันถูกแยกออกมานานมาก
มันเหมือนมองเห็นทุกอย่างผ่านร่างกายคนอื่น
เหมือนอยู่ในจักรวาลคู่ขนาน
ฉันกำลังเดินผ่านสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งน่าจะปลอดภัยมาก
แต่ตอนนี้เต็มไปด้วยอันตราย
เราไปที่ห้องสมุดซอลต์เลกเพื่อไปดูแผนที่
แล้วจู่ๆ ก็มีผู้ชายคนนี้เข้ามาหาเรา
"ผมเป็นสายสืบคดีฆาตกรรม และผมมีเรื่องจะถามคุณนิดหน่อยครับ"
"ผมแค่อยากเช็กให้มั่นใจ ว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนที่เราตามหา"
"ขอดูหน้าเธอหน่อยได้ไหม"
เอ็มมานูเอลบอกว่า "ขอโทษนะ แต่ไม่ได้หรอก"
"นั่นขัดต่อศรัทธาเรา นั่นขัดต่อศาสนาเรา"
"คนเดียวที่จะเห็นหน้าเธอได้ คือสามีในอนาคตของเธอ
และตัวผมที่เป็นพ่อเธอ"
ฉันอยากตะโกนออกไป
แต่เฮปซิบาห์จับขาฉันไว้
และสุดท้ายสายสืบคนนั้น
ก็เชื่อ
ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยพอที่จะร้องออกมา
แล้วเส้นชูชีพนั้นก็หายไป
หลังจากการเผชิญหน้า กับสายสืบคดีฆาตกรรมครั้งนั้น
เอ็มมานูเอลก็รีบร้อนพาฉันกลับขึ้นไปบนภูเขา
เขา… กระวนกระวายมาก
และเขาตัดสินใจแล้ว ว่าเราต้องออกจากซอลต์เลกซิตี
ขณะที่เราออกจากซอลต์เลก ฉันคิดถึงน้องสาว
เธอจะทำอะไรอยู่ เธออยู่ที่ไหน เธอยังนอนบนเตียงเราอยู่ไหม
ฉันรู้ตัวว่าอาจจะไม่มีวันได้เจอครอบครัวอีก
ฉันอาจจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีก ฉันอาจจะไม่มีวัน…
คือฉันอาจจะไม่รอด
ฉันแค่อยากบอกพวกเขาว่า
"ฉันยังมีชีวิตอยู่ อย่าเลิกตามหาฉันนะ"
(ตุลาคม)
(พฤศจิกายน)
(ธันวาคม)
ทั้งแม่และพ่อดีกับพวกเรามากๆ
เข้าใจและเห็นอกเห็นใจอย่างมาก
คริสต์มาสปี 2002
ทุกคนพยายามทำตัวไม่เศร้า
แม่ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดเพื่อเรา
แต่ฉันคิดว่าเราคงไม่มีวันเจอพี่อีกแล้ว
เกือบหกเดือนแล้ว ที่เอลิซาเบธ สมาร์ท อายุ 14 ปี
หายตัวไปจากบ้านเธอเอง ในซอลต์เลกซิตี ยูทาห์
ผมจำได้ว่าวันหนึ่งผมอยู่ในโบสถ์ และผมบังเอิญได้ยินคนพูดว่า
"เชื่อเอ็ด สมาร์ทไหมล่ะ"
"เขายังเชื่อว่าลูกยังมีชีวิตอยู่อีกนะ"
มีความรู้สึกว่าการสืบสวนคดีนี้ กำลังถูกเตะถ่วงอยู่หรือเปล่า
ไม่เลย ไม่เคยเตะถ่วงนะครับ
ปลายปี 2002
ผมได้รับตำแหน่ง เป็นหัวหน้าฝ่ายในเค็ตชัม ไอดาโฮ
ผมคุยกับเอ็ดและโลอิส
บอกว่าผมไม่ได้อยากออกจากคดีนี้กลางคันเลย
ที่ไอดาโฮ ผมจะกลับบ้านหลังเลิกงาน และจะเปิดคอมพิวเตอร์
และก็จะอ่านเบาะแสพวกนี้
และหวังว่าจะเจออะไรบางอย่างที่เราพลาดไป
ผมหมกมุ่น
ถูกมันตามหลอกหลอน
กลัวว่าตัวเองจะตายไป โดยที่ปริศนานี้จะยังตามหลอกหลอน
โชคดีที่ทางฝั่งครอบครัวเองก็พยายามเต็มที่
เพื่อให้ได้เอลิซาเบธกลับมา
เมื่อริชาร์ด ริคซีเสียชีวิตลง
การสืบสวนคดีลักพาตัวเอลิซาเบธ สมาร์ท
ก็ดูจะชะงักงันไป
ตำรวจทุ่มเทเวลาตามหาเอลิซาเบธ ไปหลายพันชั่วโมง
น่าจะเยอะกว่าคดีไหนๆ ในยูทาห์
ผมเชื่อว่าพวกเขาเองก็เชื่อว่า ตัวเองจับคนร้ายได้แล้ว
ริชาร์ด ริคซี
เราทุกคนอยากลุกออกมากรีดร้อง
"แล้วเอ็มมานูเอลล่ะ"
เรามีคนที่อยู่ในห้องนอนนั้น
บอกว่า "ไม่ใช่ริชาร์ด ริคซี"
"เอ็มมานูเอลต่างหาก"
เราอยากตามหาคนคนนี้
ผ่านมาแปดเดือนแล้ว เราไม่เคยล้ำเส้นตำรวจเลย
แม้ว่าเราจะมีเหตุผลมากมายให้โมโห
แต่เราไม่ยอมรอให้ทางการลงมือแล้ว
นี่คือเบาะแสที่ใหญ่ที่สุดที่เรามี
ตอนนี้เรามีข่าวด่วน ในคดีลักพาตัวเอลิซาเบธ สมาร์ท
ผมรู้อยู่แก่ใจว่า ผมรู้เลยว่ามีใครบางคน
ที่รู้อะไรบางอย่างอยู่
เราเลยปล่อยภาพสเก็ตช์ออกมา
แน่นอนว่านั่นทำให้คนสนใจขึ้นมา
ขอแค่สักคนที่รู้ข้อมูลบางอย่าง
แล้วนั่นจะทำให้เรื่องนี้จบลง
ไม่กี่วันหลังการแถลงข่าว
มีคนโทรมาบอกว่า เขาคิดว่าเขาอาจรู้ว่าเอ็มมานูเอลเป็นใคร
เขาอ่านเจอในเดซีเรตนิวส์ และได้เห็นภาพสเก็ตช์
เขาบอกว่าขนเขาลุกซู่ไปหมด
และเขาบอกว่ามีโอกาสที่นี่จะเป็นพี่เขยของเขา
โดยส่วนตัวแล้วผมคงตกใจมาก ถ้าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
แต่… เขาเองก็เพี้ยนๆ อยู่แล้ว
จนมีความเป็นไปได้อยู่ครับ
ผมรู้ว่าเขามีกระโจมอยู่ในภูเขา
แต่เขาไม่เคยให้ครอบครัวรู้ว่ามันตั้งอยู่ตรงไหน
ครับ
ถ้าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริง
ก็มีโอกาสสูงมากที่เธอจะยังมีชีวิตครับ
ว้าว
บ้ามากเลย
เราคิดว่าคนคนนี้คือผู้ต้องสงสัยหลัก และเราต้องหาตัวไอ้ชั่วนี่ให้เจอ
ทุกสิ่งที่เขาบอกมามันตรงเป๊ะหมด
ทอมส่งรูปพวกเขามาให้
นั่นคือเอ็มมานูเอล
ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์
โทรศัพท์ผมดัง
สิ่งแรกที่ผมทำคือ หาชื่อไบรอัน เดวิด มิตเชลล์ในคอมพิวเตอร์
และพบว่า… น่าแปลกใจเหมือนกัน
คือเขาถูกจับข้อหาขโมยเบียร์ จากร้านอัลเบิร์ตสัน
เลยโชคดีที่ทางร้าน ได้ถ่ายรูปโพลารอยด์เขาเอาไว้
ตอนที่จับกุมเขาข้อหาลักขโมย
เขาแต่งตัวเหมือนนักเทศน์เคร่งศาสนาพเนจร
เขาสวมเสื้อคลุมยาวและไว้เครายาว
และเรื่องที่น่าตกใจเกี่ยวกับรูปถ่ายนั้นคือ
เขาถูกจับกุมในช่วงเวลา ที่เอลิซาเบธถูกลักพาตัวไป
เท่ากับตำรวจจับตัวเขาได้แล้ว แต่ก็ปล่อยตัวไป
มันน่าหงุดหงิดมากนะ
พอผมได้เห็นรูปเขา ผมก็รู้ตัวว่ารู้จักเขา
ผมเจอกับเขาหลายครั้ง มาขอทาน
และเขาก็มีผู้หญิงคนนึงอยู่ด้วย ซึ่งส่วนมากจะกอดตุ๊กตาไว้
และมันประหลาดมาก
ผมเลยทำใบปลิวมาแจกทั่วเมือง
มีรูปเขาอยู่สามสี่รูป "ต้องการตัวมาสอบปากคำ"
แล้วจู่ๆ ทั้งครอบครัวก็เดินเครื่องเต็มพิกัด
เราเดินหน้าหาตัวชายคนนี้เต็มที่
เริ่มมีเบาะแสเข้ามา และเราก็สามารถแกะรอยไบรอัน
ในช่วงสองสามปีหลังมานี้ได้
เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อวันด้า บาร์ซี
พวกเขาเดินทางด้วยเท้ามาด้วยกัน รอบสหรัฐอเมริกา
เทศนาคำสอนตามที่พวกเขาตีความ
เขาเชื่อว่าตัวเอง เป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า
ในช่วงสองสามปีหลัง เขาดูจะมีสภาพจิตใจที่รุนแรง
อดีตภรรยาของไบรอัน มิตเชลล์โทรมา
และเราก็คุยกันเรื่องไบรอันอยู่สองชั่วโมง
เราพบว่าเขาเป็นคนอันตรายมาก
เธอกลัวหนู
เขาเลยฆ่าหนูมาจำนวนนึงแล้วใส่ไว้ในเตา
พอเธอเปิดเตาออก ก็เจอกองหนูตายพวกนี้
และเคยโดนข้อกล่าวหา ว่าเขาล่วงละเมิดทางเพศเด็กด้วย
แค่คิดว่าเอลิซาเบธต้องเจอกับอะไร มันก็ใจสลายแล้วครับ
เรามีจุดประสงค์เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
คือหาตัวเอลิซาเบธและพาเธอกลับบ้าน
เรากำลังตามหาตัวเขา ตอนนี้ไม่มีความปรานีแล้ว
เราจะหาหมอนี่ให้เจอ
เราเริ่มแจกจ่ายใบปลิวพวกนี้ไปทั่ว
และลูกสาวผมคนนึงบอกว่า เพื่อนเธอเคยเจอคนสวมชุมคลุมแบบนี้
ที่ร้านชื่อซูเปอร์สลัด
เราเลยไปที่นั่นแล้วคุยกับบริกรคนนึง
"เราคิดว่าคนคนนี้อาจเอาตัวเอลิซาเบธไป"
และเธอบอกว่า "ใช่ พวกคนแต่งตัวแบบพระเจ้า"
"พวกนั้นเข้ามาที่ร้าน และก็มีกันสามคน"
"และหนึ่งในนั้นเป็นเด็กผู้หญิง"
พวกเขาเอาผ้าคลุมเธอไว้
แต่ถ้าจะกินอาหาร ผ้าคลุมก็จะหล่นลงมาบ้าง
และเธอบอกว่า "ทอม… นั่นน่าจะใช่เอลิซาเบธนะ"
และเอ่อ… มันเหมือนผมโดนอัด
ผมล้มลงคุกเข่าบอกว่า "พระเจ้า เธอยังไม่ตาย"
สาธารณชนคือแหล่งข่าวอันยิ่งใหญ่
มีคนมากมายที่เคยเห็นเขา
เราเจอปาร์ตี้ที่พวกเขาเคยไป
คิดแล้วขนลุกเลย
แต่คุณไม่เคยคิดว่านั่นจะเป็นการลักพาตัว
ผมรู้สึกโง่มาก เหมือนคนตาบอด
เราเข้าใกล้แสงที่ปลายอุโมงค์ขึ้นเรื่อยๆ
เธอยังอยู่ เธอยังไม่ตาย
ไม่มีรายงานการพบเห็นเขาที่ยืนยันได้เลย ตั้งแต่ตุลาคม
(ซอลต์เลกซิตี)
(ซานดิเอโก)
(มีนาคม 2003)
(เก้าเดือนหลังการลักพาตัว)
พวกเขามาตั้งฐานกันตรงจุดเล็กๆ นอกซานดิเอโกชื่อเลกไซด์
และฉันถูกขังไว้ที่ค่ายนี้พักหนึ่งเลย
การถูกข่มขืนมันเลวร้ายมาก
แต่บางครั้งฉันก็สงสัยว่า การต้องทนฟังเขาอาจจะแย่กว่าอีก
เขาพล่ามไม่หยุดว่าตัวเองพิเศษแค่ไหน
ว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันยากแค่ไหน ว่าในสถานการณ์รูปแบบอื่น
คงเป็นเรื่องผิดมหันต์ และเขาไม่ได้อยากทำมันเลย
แต่เขาต้องทำเพราะพระเจ้าสั่งให้เขาทำ
คืนหนึ่งเขาก็เริ่มพูด ถึงสถานที่ที่พวกเขาจะไปกัน
เมืองอย่างนิวยอร์ก บอสตัน ไกลจากฝั่งตะวันตก
และฉันจำได้ว่านั่งอยู่ตรงนั้น ฟังพวกเขาคุยกัน
และคิดว่า ถ้าเราไปเมืองใหญ่เมืองอื่นๆ
ฉันว่าต้องไม่มีใครหาฉันเจอแน่
ฉันก็เลยร่วมวงด้วย
"หนูรู้สึกแบบนี้นะ"
"หนูว่า… เราน่าจะ…
กลับไปที่ซอลต์เลก"
"และหนูรู้ว่าพระเจ้าไม่ได้พูดกับหนู
แต่หนูรู้ว่าถ้าคุณถามพระองค์ดู
พระองค์จะยืนยันได้แน่ ว่านี่เป็นเส้นทางที่ถูกต้องไหม
เพราะคุณคือข้ารับใช้ของพระองค์ และคุณคือผู้เผยพระวจนะของพระองค์"
แล้วเขาก็หันมาหาฉันแบบ "แหม"
"พระเจ้าเริ่มเข้าถึงเธอแล้วสินะ"
"ในเมื่อเธอรู้แล้วว่าตัวเองว่างเปล่าแค่ไหน
เราจะกลับไปที่ซอลต์เลกกัน"
(วันที่ 12 มีนาคม)
หากคุณช่วยเราหาตัว ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์มาสอบปากคำได้
กรุณาโทรหาเราที่ 1-800-ไครม์-ทีวี
เราลงรถบัสที่แซนดี้ ซึ่งอยู่ทางใต้ของซอลต์เลก
ฉันปลอมตัว
และเอ็มมานูเอลบอกว่า เขาจะพาฉันกลับขึ้นไปบนภูเขา
และฉันจะไม่ได้รับอนุญาตให้ลงมาอีก
911 ครับ
ถ้าฉันเห็นเอ็มมานูเอลที่เขาตามหากันนี่ ต้องติดต่อใครคะ
ปี 2003 ผมเป็นเจ้าหน้าที่สายตรวจ ในกรมตำรวจแซนดี้ซิตี
ผมได้ยินวิทยุสายตรวจ เปิดเสียงคนโทรเข้ามา
แจ้งว่าอาจพบเห็นตัวเอลิซาเบธ สมาร์ท
เป็นคนสามคนเดินบนถนนสเตต
แน่นอนว่าเราเคยได้รับแจ้งมาเยอะ ในช่วงหลายเดือนนั้น
และทั้งหมดเป็นความเข้าใจผิด
ดังนั้นเอาจริงๆ แล้ว ผมก็ค่อนข้างลังเลว่านี่จะเป็นจริงหรือไม่
เราเริ่มเดินบนทางเท้า
มีรถตำรวจเข้ามาจอดเทียบข้างๆ เรา
แล้วก็มีรถตำรวจมาเพิ่มอีก
และเจ้าหน้าที่ก็เริ่มสอบปากคำผู้คุมตัวฉัน
ทั้งสามคนบอกว่าพวกเขาไม่มีบัตรประจำตัวใดๆ
พวกเขาเป็นผู้ส่งสารจากพระเจ้า
เด็กสาวกำลังปลอมตัวอยู่อย่างแน่นอน เธอสวมวิกน่าเกลียด
คำตอบของเธอไม่สมเหตุสมผล บอกได้เลยว่าเธอประหม่ามาก
เราเลยนำตัวเด็กสาวมาที่นี่
แยกตัวทุกคนออกห่างจากกันสิบหลา
เจ้าหน้าที่คนนี้เขาดึงดันจะซักถามต่อ
"มีเด็กหญิงคนนึง เธอหายตัวไปนานมาก"
"ครอบครัวยังไม่หมดหวัง หนูไม่อยากกลับบ้านเหรอ"
และแน่นอนว่าฉันอยากกลับ
แต่ผู้คุมตัวฉันก็อยู่ตรงนั้นเอง
ฉันกลัวมาก
ฉันอยากได้คำตอบที่มันจะปลอดภัยกว่านี้
และผมก็บอกว่า "เห็นแก่ประเทศชาติ
และเห็นแก่ครอบครัวหนูนะ แค่บอกมาว่าหนูคือเอลิซาเบธ"
แล้วเธอก็มองผมและบอกว่า "เป็นตามที่เจ้าว่า"
ผมไม่เคยได้ยินอะไรพวกนั้นมาก่อน
แต่ผมบอก "ถือว่าใช่แล้วกันนะ"
แล้วเราก็เอาตัวเธอขึ้นรถ ของเจ้าหน้าที่โจนส์ไป
ตอนนั้นเธอก็เริ่มร้องไห้
ผมได้รับโทรศัพท์ "รีบมาให้เร็วที่สุด"
"อย่าหยุด ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น แค่มาที่นี่ก็พอ"
แล้วผมก็ไปถึงที่นั่น
ผมเดินผ่านประตูนี้ไป
และก็มีเจ้าหน้าที่ยืนเรียงกันอยู่
และพอผมเดินผ่านไป พวกเขาก็จะพูดว่า
"ขอพระเจ้าอวยพร คุณสมาร์ท เราหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย"
และคำพูดต่างๆ นานา
ผมเดินไปจนสุดทางแล้วเลี้ยวไป และก็เจอคอร์ดอน พาร์กส์
และคอร์ดอนบอกผมว่า "เอ็ด
เราคิดว่าเราเจอตัวเอลิซาเบธแล้ว"
ผมแค่แบบ… เป็นบ้าไปเลย
และเราเปิดประตูสีเหลืองไป
และมีเด็กสาวคนหนึ่งบนโซฟา
ไม่ใช่เด็กสาวคนเดิม กับที่จากผมไปเมื่อเก้าเดือนก่อน
ตอนนั้นเธอเป็นแค่เด็กหญิง
และที่อยู่หน้าผมตอนนี้เป็นเด็กสาวแล้ว
หน้าเธอโดนแดดเผา บวม
ผมเธอถูกถักเปียเก็บไว้
สมองผมคิดสรตะไปหมด
และผมบอก "เอลิซาเบธ นั่นลูกจริงๆ เหรอ"
แล้วเธอก็ตอบว่า "ค่ะพ่อ"
และผมก็กอดปาฏิหาริย์ไว้ในอ้อมแขน
ฉันใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะตอบโต้ได้
เพราะฉันคิดว่าตัวเองจะเจอปัญหา
แต่ในที่สุดแล้วพ่อก็มา และพ่อจะต้องปกป้องฉันแน่
และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พ่อจะไม่ทอดทิ้งฉัน
และทุกอย่างจะเรียบร้อย
ฉันจำได้ว่าถูกเรียกตัวจากโรงเรียน
พี่ชายฉัน ชาร์ลส บอกว่าตำรวจเจอตัวเอลิซาเบธแล้ว
มันรู้สึกตื่นเต้น มีความสุข
แค่รู้สึกทึ่งกับช่วงเวลานั้น ว่าพี่อยู่ที่นี่จริงๆ
ฉันจำได้ว่าตื่นเต้นมากที่ได้เจอพี่และน้องๆ
แม่ฉันเอามือโอบหน้าฉันไว้ แล้วเราก็ร้องไห้กัน
ผมอยากตะโกนออกมาดังๆ
บอกไม่ถูกเลยว่าผมซาบซึ้งกับช่วงเวลานั้นแค่ไหน
ที่ได้ยินว่าเราพบเธอแล้ว
มันจบแล้ว
ได้เจอครอบครัวอีกครั้ง
มันเตือนใจฉันว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ไม่ได้พรากเอาคุณค่าในตัวฉันไปเลย แบบ…
ปีศาจพวกนั้นไม่มีทางพรากมันไปได้
ปาฏิหาริย์ของยูทาห์ครับ เอลิซาเบธ สมาร์ทยังมีชีวิตหลังหายไปเก้าเดือน
เอลิซาเบธ สมาร์ทวัย 15 ปี ถูกพบตัวแล้วในวันนี้
280 วันหลังจากที่เธอถูกลักพาตัวไป
- เหมือนกลับมาจากความตาย - เรื่องราวที่ก้าวข้ามทุกอุปสรรค
คนมากมายทั่วประเทศต่างน้ำตาไหลพราก
ทุกคนต่างปลื้มใจในซอลต์เลกซิตี
เรื่องจริงครับ
ทุกคนช่วยกัน ทุกคนสวดภาวนา
เราขอขอบคุณทุกคนที่ช่วยค้นหา ทุกคนที่ช่วยเรา
ในประวัติศาสตร์โลกเรานี้
ผมว่าไม่มีเด็กคนไหนที่มีคนสวดภาวนาให้ มากเท่าเอลิซาเบธ สมาร์ทแล้ว
เราขอขอบคุณที่ตอบรับคำภาวนาเหล่านั้น
ขอบคุณค่ะ
แมรี แคเธอรีนคือฮีโร่
ฉันจำได้ว่าตื่นเต้นมากที่ได้กลับบ้าน
คืนนั้นฉันตื่นขึ้นมาหลายครั้ง
และพ่อกับแม่ก็ยืนมองฉันอยู่
ดูให้แน่ใจว่าฉันยังอยู่ที่นั่น
โทรศัพท์ผมดังขึ้น สายสืบคนหนึ่งบอกว่า "คอรี่ พวกเขาเจอเธอแล้ว"
ความรู้สึกโล่งใจนี่มันเหนือจริงมาก
ผมติดรถไปกับทีมข่าวซีบีเอสขึ้นไปบนค่าย
ผมยืนอยู่ตรงนั้นแล้วแบบ… รู้สึกแย่
และผมรู้สึกว่า… เราทำให้เธอผิดหวัง เพราะหาเธอไม่เจอให้เร็วกว่านี้
และน่าจะช่วยให้เธอเจ็บปวดน้อยลงได้
ในฐานะผู้รักษากฎหมายแล้ว เราต้องยอมรับเราไม่ได้ตัดสินใจถูกทุกครั้ง
และเราก็ไม่ได้อ้างว่าเราถูกด้วย
โชคดีที่ครอบครัวเธอลงมือสวนทาง
จากที่กรมตำรวจบอก แล้วเผยแพร่ภาพสเก็ตช์ออกไป
นี่เป็นคดีที่มีคนที่ประหลาดที่สุดที่ผมเคยเจอเลย
ผมไม่เคยโกหกอะไรทั้งนั้น ผมแค่บอกว่า…
งั้นก็บอกความจริงมา ทำไมเอลิซาเบธถึงไปอยู่กับคุณได้
บอกความจริงมาเดี๋ยวนี้
เธอถูกส่งมาให้เราด้วยพลังของพระเจ้า
ทุกครั้งที่เราใกล้จะทำให้เขา
ยอมรับสารภาพความผิดทางอาญา
เขาก็จะกลับไปพูดอ้อมโลก
- ผมคือข้ารับใช้พระเจ้า - ไม่น่ะ
และทำแต่สิ่งที่ได้รับคำสั่งมาเท่านั้น
ผมว่าเขาเจ้าเล่ห์มาก
จงถอยไปเสีย ซาตาน!
ผมไม่ใช่ซาตาน ผมอยู่ตรงนี้ ผมชื่อคอร์ดอน พาร์กส์
จงถอยไปเสีย ซาตาน!
และผมแค่ต้องการคำอธิบายที่มีเหตุผล
จงถอยไปเสีย ซาตาน!
ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์เป็นพวกใคร่เด็กชั่วร้าย
ที่ใช้พระเจ้ามาอ้างความชอบธรรมให้ตัวเอง
และเขาทำได้ทุกอย่าง
ผมว่าเขาไม่ได้ป่วยทางจิตเลย
ผมว่าเขาเล่นละครว่ามีปัญหาทางจิต และมันก็ได้ผล
ผู้พิพากษาศาลแขวงเลื่อนการพิจารณาคดี ออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
คดีนี้มันน่าหงุดหงิดมาก
แต่มันทำให้เอลิซาเบธมีเวลา
เวลาเยียวยาตัวเอง
- สวัสดี - สวัสดีค่ะ
แน่นอนว่าครอบครัวฉันเป็นห่วงมาก
ที่จะพยายามช่วยให้ฉันเดินหน้าต่อ
และกอบเอาเศษที่แตกสลายกลับมา
แต่พอฉันกลับมา ฉันกลัวผู้ชายมาก
ฉันกลัวอะไรหลายอย่าง
และฉันไม่เคยได้ยินใครพูดถึง
การถูกข่มขืนหรือถูกล่วงละเมิดเลย
คือมันไม่ใช่บทสนทนาทั่วๆ ไป
ฉันเลยรู้สึกละอายใจ และอับอายมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ทั้งที่รู้ว่าไม่ใช่ความผิดตัวเอง
มันง่ายที่จะคิดว่า "ฉันน่าจะวิ่งหนี น่าจะทำแบบนั้น น่าจะทำแบบนี้"
น่าเสียดายนะที่เราไม่มีฮาร์ปลูกอยู่ที่นี่ด้วย
โธ่เอ๊ย
เราได้เจอกันบ่อยแค่ไหนเชียวล่ะ
อยากให้ฉันเล่นฮาร์ปพื้นบ้านไหม
ถึงตาพี่เล่นฮาร์ปพื้นบ้านบ้างแล้วล่ะ ฉันโดนให้เล่นตลอดเลย
- นั่นฟิชแอนด์ชิปส์เหรอ - ใช่ มีฟิชแอนด์ชิปส์ด้วย
ตอนเอลิซาเบธกลับมาบ้าน มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข
แต่การจะพยายามกลับสู่สภาวะปกติ ก็เป็นเรื่องยากมากเหมือนกัน
แต่สภาวะปกติคืออะไร
แน่นอนว่าเราทำหลายอย่างด้วยกัน
แม่ฉันมีส่วนสำคัญ ในการช่วยฉันรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่ตอนนี้แม่อยากทิ้งมันไว้ในอดีต
อีกคริสต์มาสนึงที่ฉันได้ตุ๊กตาน่ารักๆ เยอะมาก
แล้วพี่ก็โยนมันใส่ถุงหมด
ใช่ แต่ถ้าเธอย้อนไปนิดนึงนะ
แม่บอกว่าห้ามเราทำอะไรทั้งนั้น จนกว่าห้องจะเรียบร้อย
ก็ฉันไม่มีทางเลือกไง
ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ช่วยได้มากที่สุดจริงๆ
คือการได้ใช้เวลากับครอบครัว
แต่คดีก็กินเวลาล่วงไปหลายปีมาก
(ปี 2003)
เหมือนระบบยุติธรรมกำลังเล่นงานฉัน
และฉันก็คิดว่านี่มันดำเนินมาเกือบสิบปีแล้ว มันต้องจบซะที
ฉันไม่สนว่าต้องทำยังไง
ฉันไม่สนว่าต้องไปนั่งในห้องพิจารณาคดีทุกวัน เป็นเวลาหลายเดือน
ถ้ามันจะทำให้เรื่องนี้จบได้ ฉันก็ยินดีทำ
(วันที่ 10 พฤศจิกายน 2010)
เอลิซาเบธ สมาร์ท ให้การอย่างกล้าหาญและชัดเจน
ถึงเรื่องเจ็บปวดน่าสยดสยองที่เธอพบ
ฉันไม่อยากเจอหน้าเขา
แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าเขาถูกปล่อยตัวไป
เขาต้องออกไปทำร้ายเด็กสาวคนอื่นอีกแน่
และในที่สุดเมื่อคำตัดสินออกมา
ว่าเขาผิดจริง ฉันนี่แบบ…
มันเหมือนกับว่า "ซะทีเถอะ ขอบคุณพระเจ้า"
"มันจบแล้ว และฉันทิ้งมันไว้ในอดีตได้แล้ว"
ฉันตื่นเต้นมากที่ได้ยืนอยู่ตรงหน้า ประชาชนอเมริกาในวันนี้
และมอบความหวังให้เหยื่อรายอื่นๆ
เรามีสิทธิ์ออกมาพูด และเราจะได้รับความยุติธรรม
(ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์ถูกตัดสินว่า มีความผิดฐานลักพาตัว)
(โยกย้ายตัวผู้เยาว์ข้ามเขตรัฐ เพื่อกระทำการทางเพศ)
(เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต โดยไม่มีสิทธิ์ขอทัณฑ์บน)
(วันด้า บาร์ซีรับสารภาพข้อหาลักพาตัว)
(และโยกย้ายตัวผู้เยาว์ข้ามเขตรัฐ เพื่อกระทำการทางเพศ)
(เธอถูกตัดสินจำคุก 15 ปี)
(เธอได้รับการปล่อยตัวในปี 2018)
ฉันเคยนั่งคิดว่า ชีวิตฉันจะเป็นยังไงถ้าไม่เคยถูกลักพาตัว
ฉันมักจะฝันว่าจะเจอใครสักคนที่รักฉัน
ตามหาคนที่ฉันรัก
และ…
และมันก็เป็นจริง ฉันเจอคนนั้นจริงๆ
แล้วเราก็แต่งงานกัน และมีครอบครัวด้วยกัน
พอเวลาผ่านไป ฉันก็เริ่มออกมาพูดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ฉันแค่รู้สึกว่ามันต้องเกิดประโยชน์
มันต้องสร้างสิ่งดีๆ ให้กับโลกนี้บ้าง
แต่เราทุกคนต้องเลือก
เราเลือกที่จะอยู่บนเตียงและดึงผ้าห่มคลุมตัวไว้
หรือเลือกที่จะก้าวต่อไป
ฉันสามารถพูดถึงเรื่องที่ทำร้ายฉัน
เรื่องที่ก้าวข้ามมันได้ยากลำบาก
ฉันอยากให้ผู้รอดชีวิตรู้ว่า พวกเขาไม่มีอะไรต้องอาย
ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่า พวกเขาไม่ได้อยู่ตามลำพัง
ว่าโลกนี้ยังมีคนอื่นที่เคยมีประสบการณ์แบบนี้
และจะเข้าใจคุณอยู่อีก
พอเวลาผ่านไป ฉันก็เริ่มรู้ตัวว่าฉันแข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้
มันใช้เวลานานมากค่ะ
ฉันมีทั้งวันที่ดีและวันร้ายๆ
แต่ฉันมีความสัมพันธ์กับตัวเองที่ดีขึ้น
เสียงในใจฉันเปลี่ยนจาก…
"เธอน่าจะทำแบบนั้นหรือน่าจะทำแบบนี้"
ไปเป็น "เธอจะผ่านมันไปได้"
"เธอทำได้ เธอแข็งแกร่ง ไปต่อนะ"
คุณจะรอดพ้นทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตได้
(มูลนิธิเอลิซาเบธ สมาร์ท ยังคงมุ่งมั่นสร้างการเปลี่ยนแปลงทางสังคม)
(และสนับสนุนผู้รอดชีวิต ในการต่อสู้กับความรุนแรงทางเพศ)
(หากคุณหรือคนที่คุณรู้จัก เคยถูกล่วงละเมิดทางเพศ)
(หาข้อมูลและรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ www.wannatalkaboutit.com)
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร