Downloaded from YTS.BZ
DEZE FILM BESCHRIJFT SEKSUEEL MISBRUIK VAN MINDERJARIGEN
Official YIFY movies site: YTS.BZ
DIT KAN SCHOKKEND ZIJN VOOR KIJKERS
IN 2002 WERD DE 14-JARIGE ELIZABETH SMART UIT HAAR SLAAPKAMER ONTVOERD
DE ENIGE GETUIGE WAS HAAR ZUSJE (9)
MARY KATHERINE
Als Elizabeth nu luistert, wat zou je dan tegen haar zeggen?
Dat ik haar mis en dat we allemaal van haar houden.
Ik vraag me af waarom iemand Elizabeth zou willen ontvoeren.
Ik was negen toen Elizabeth werd ontvoerd.
Ik miste mijn zus.
M'n beste vriendin.
MARY KATHERINE ELIZABETHS ZUS
Je wil weten of ik het verwerkt heb?
Daar ben ik nog steeds mee bezig.
5 JUNI 2002
Die avond hebben Elizabeth en ik samen onze gebedjes gezegd.
En gingen we slapen.
Toen ik wakker werd…
…was er een man in de kamer.
Hij zei tegen Elizabeth dat hij haar zou vermoorden als ze schreeuwde.
Ik was als verlamd.
Ik kon niet geloven wat er gebeurde.
Uiteindelijk verzamelde ik de moed om mijn ouders te vertellen…
…dat een man haar had meegenomen.
De nachtmerrie van elke ouder.
Een 14-jarig meisje…
…thuis ontvoerd terwijl de familie sliep.
Hoe kon dit? In haar eigen slaapkamer…
…in een chique wijk?
Waar is Elizabeth Smart?
Deze zaak werd groot nieuws.
Er is een landelijke klopjacht gestart.
Het had alle elementen van een Hollywood-film.
Een vreemde nieuwe wending.
De politie blijft zich concentreren op haar familieleden.
Ze geloven niet dat wij de waarheid vertellen.
We wilden het niet alleen aan de politie overlaten.
Iemand weet hier meer van.
Ik had heel sterk het gevoel dat Elizabeth nog leefde.
Ik moest m'n dochter vinden.
Ik wilde zeker weten dat ik kon ontsnappen.
Ik wilde alles doen om…
…weg te komen.
Het is je taak als vader om je kind te beschermen…
…tegen gevaar.
Dat is niet gelukt. Ik heb haar niet beschermd.
Dat blijft altijd door je hoofd spoken.
Het was 3.58 uur.
Mary Katherine kwam binnen en zei dat iemand Elizabeth had meegenomen.
Ik dacht dat ze een nachtmerrie had gehad.
Elizabeth is wel ergens.
Maar toen we gingen zoeken, werd ik steeds banger.
Ik zag in de keuken dat de hor kapot was.
En het raam stond wagenwijd open.
Mijn vrouw gilde dat ik 112 moest bellen.
's Ochtends vroeg op 5 juni…
…ging mijn pieper af.
Er was een jonge vrouw ontvoerd…
…in Federal Heights.
Dat een kind uit eigen slaapkamer wordt ontvoerd…
…komt bijna nooit voor.
Ik ben er met haast naartoe gegaan.
Bij het plaats delict werd ik gebrieft.
Elizabeth Smart was nog maar veertien.
Druk bezig met muziek maken. Druk bezig met de kerk.
Volgens de familie was ze ontvoerd…
…midden in de nacht.
Het raam stond open.
Er was een hor kapot.
Buiten had iemand een stoel tegen de muur gezet.
Ik dacht direct: dit gaat niet lang duren.
Binnen 48 uur hebben we een antwoord.
Dat klopte niet.
Rond twee uur vannacht heeft een ontvoering plaatsgevonden…
…bij een huis hier in Federal Heights.
De angst sloeg toe toen mensen het hoorden.
Nicea DeGering vanuit Salt Lake City voor 7 News.
Ik herinner me dat verslag goed.
'Er is een meisje vermist in Federal Heights.
Midden in de nacht uit haar slaapkamer meegenomen.'
Ik schrok zelf van de woorden die uit mijn mond kwamen.
Federal Heights is een van de meest chique delen van Salt Lake City.
Prachtige huizen.
Een gemeenschap gelieerd aan de Mormoonse kerk.
Je zou niet denken dat daar misdaad voorkomt.
Ik vroeg me af of het wel een echte ontvoering kon zijn.
Ik werd gebeld.
Mijn broer Ed had mijn hulp nodig.
Ik weet nog dat ik het huis binnenstapte.
Ed kwam me ophalen.
Hij zag er vreselijk uit.
Elizabeth, als je dit hoort…
We doen alles wat we kunnen om je te helpen.
We houden van je.
We willen dat je veilig thuiskomt.
Elizabeths moeder, Lois…
…was omringd door familie en vrienden.
Je hoorde alleen maar een bloedstollend…
…gekreun en gehuil.
'Waar is mijn dochter?'
8 UUR SINDS DE ONTVOERING
We hebben direct een telefoonlijn ingesteld voor tips.
Er kwamen ongeveer 40.000 meldingen binnen.
We vormden een team van honderden onderzoekers.
Al draagt een aap een gouden ring.
Meer wordt het niet.
We gingen naar Elizabeths school om haar vrienden te spreken.
Er was geen sprake van vriendjes, onzuivere types, drugsgebruik.
Elizabeth Smart was het typische vrome Mormoonse meisje van veertien…
…uit een goede wijk. Normaal leven.
Iedereen in de buurt kende Elizabeth.
Om half vijf was de hele wijk in touw.
Wie kan er reanimeren of rotsklimmen?
Onze gemeenschap is erg sterk.
Iedereen liet alles vallen om te gaan zoeken.
Waarom doet u dit?
Ik hou van Ed en Lois. Wat een geweldige familie.
Mijn knappe man.
STEM VAN LOIS SMART
Ons huis ligt in de heuvels.
Geluk en vreugde.
We woonden er al acht jaar.
We hadden zes kinderen. Vier jongens, twee meisjes.
Hoi, mam.
Hoi, Elizabeth.
Elizabeth was onze eerste dochter.
Ze was nogal van de competitie, vooral met haar broers.
Ze was ontzettend sterk van geest.
DAG 2
Vandaag gaat er een landelijke klopjacht van start.
De zoektocht gaat door…
…naar Elizabeth Smart, de ontvoerde tiener uit Utah.
Een onschuldig meisje…
…dat veilig had moeten zijn.
De politie heeft een beloning aangekondigd.
Een kwart miljoen dollar voor Elizabeths terugkeer.
De media-aandacht was krankzinnig.
CBS News, Salt Lake City.
Fox News. - NBC.
De politie stond onder druk…
…om de zaak razendsnel op te lossen.
Er was heel weinig bewijs.
Maar er was wel een getuige.
Het negenjarige zusje van Elizabeth, Mary Katherine.
Ik was negen, ik begreep niet goed wat er aan de hand was.
Ik wist dat mijn zus weg was. En dat ik bang was.
We deden heel veel dingen samen.
Ik wilde net zoals zij zijn.
We ruzieden ook, vooral over mijn troep.
Maar als het even kon, was ik altijd bij haar.
Mary Katherine moest de sleutel zijn in de zoektocht naar Elizabeth.
Bij een traumatische herinnering blijven altijd bepaalde dingen hangen.
We wilden haar ondervragen op een veilige plek.
Hij zei: 'Stil.'
'Als je schreeuwt, schiet ik je neer. Anders doe ik je niets.'
Kwam zijn stem je bekend voor?
Ja.
Weet je waar je die eerder hebt gehoord?
Nee, dat weet ik niet meer.
Mary Katherine gaf aan dat de stem haar bekend voorkwam.
Ze wist niet wiens stem het was, maar het was een bekende stem.
Mijn eerste indruk van de Smarts…
…was die van een normaal, gelukkig gezin.
Maar statistisch gezien is bij zoiets als dit…
…de dader vaak een ouder of familielid.
Dus gingen ze onder een vergrootglas.
We ondervroegen familieleden.
We deden diepte-interviews.
En daar kwamen wel een paar dingen uit.
Zo stond het alarm per ongeluk uit.
En dan was er het raam.
Toen ik daar de eerste ochtend naar keek…
…zag ik niets op de buitenmuur.
Zelfs met een stoel laat je wel sporen achter.
Ik zag niets.
Ik twijfelde of de indringer daar wel binnen was gekomen.
Misschien was het in scène gezet.
Had iemand die hor later kapot gemaakt. Was niemand via dat raam gegaan.
We doorzochten het huis.
We zochten aanwijzingen dat Elizabeth iets aangedaan was.
Zou haar lichaam in het huis zijn?
Onze afdeling heeft een goede speurhond.
Die heet JJ. We vertrouwden vol op hem.
Hij pikte Elizabeths geur op.
Hij ging de achterdeur uit, richting de boomgrens.
Hij volgde het spoor…
…tot aan de straat daar, die doodloopt.
Daar raakte hij haar geur kwijt.
Mijn aanname was…
…dat ze in een auto geduwd was.
Dit zou wel eens een bekende kunnen zijn.
De politie heeft twaalf computers meegenomen van de familie.
We hadden zoveel vragen voor ze.
Kan het de familie zijn?
Allemaal ontzettend bedankt voor jullie hulp.
Alleen met z'n allen kunnen we haar vinden.
Het is pijnlijk om te denken dat iemand haar heeft meegenomen.
Ik zou er alles voor over hebben om haar weer hier te hebben.
Aanvankelijk voelde je hun pijn.
Maar dat veranderde.
Mensen zagen Ed op televisie spreken…
…maar zagen geen tranen in zijn ogen.
Het gevoel was: vertelt hij ons wel alles?
Weet hij meer?
Een gek verhaal.
Je stelt goede vragen.
Maar er zijn meer vragen.
Zoals? - Er klopt iets niet.
De dader wist hoe het huis in elkaar zat…
…en waar ze was.
Elizabeths vader heeft een leugendetectortest gedaan.
Soms worden kinderen gedood door hun eigen ouders.
Er waren theorieën.
Eentje was dat Ed het gedaan had.
Ik werd gebeld door Lois en toen ik aankwam…
…zag ik een traan op haar wang.
Ze vertelde me…
…dat de politie me niet geloofde.
En dacht dat ik iets verborg.
Ik was zo overweldigd dat ik stond te trillen.
Dat hield maar niet op.
Ik had er absoluut niks mee te maken.
Mijn vader zei dat als ik niet kalmeerde…
…hij me liet opnemen.
Hij reed me naar het ziekenhuis…
…naar de psychiatrische afdeling. Ik heb de hele nacht gehuild.
Een vermiste dochter is iets verschrikkelijks.
Vind je dat leuk?
Om dan ook nog verdacht te worden…
Er zijn geen woorden voor.
De zoektocht naar de 14-jarige Elizabeth Smart…
…blijft gefocust op haar familie.
Leg iedereen onder een vergrootglas. Wat er maar nodig is.
Newsweek meldde dat haar vader, Ed Smart…
…de test had gehaald.
Maar de test van zijn broer Tom was minder duidelijk.
Ik had drie broers.
Tom leefde een beetje een beetje op het randje.
Die kwam wel eens in de problemen.
Ze speelt harp als een engel. en ze rijdt paard als een cowboy.
Ze is ongelooflijk.
Is falen bij een leugendetectortest verdacht?
Absoluut.
Niet alle broers houden evenveel van elkaar.
Snap je?
Wij houden van elkaar.
We houden van elkaar.
Een paar cameramensen zeiden 'Is Tom in orde?
Er is iets met hem. Hij is zenuwachtig.'
We moeten gaan. - Oké.
Bedankt. - Bedankt. Succes.
Ik zei tegen Tom…
…dat de media zich afvroegen of hij iets te verbergen had.
Volgens mij is de dader…
…helemaal geen slecht mens.
De hele familie heeft het gevoel…
…en dat biedt ons troost…
…dat het iemand is die van Elizabeth houdt.
We hebben allemaal problemen.
Mensen die zijn ontvoerd…
We zijn uiteengescheurd.
Ieder huisje z'n kruisje.
Dit is in veel opzichten een prachtig verhaal.
Het gaat over een mooi, engelachtig meisje.
Ieder huisje…
Iedereen die dat interview ziet…
…vindt Tom Smart gestoord.
Heeft hij het gedaan?
Na dat interview…
…zei mijn vrouw: 'Nu heb je het verpest.'
Onze hele familie, mijn moeder, vader, broers…
…lijdt aan monomanie.
Dat is een soort obsessief gedrag.
Bij een ontvoering…
…waarbij je weinig kunt…
…behalve blijven zoeken…
Na drie of vier nachten zonder slaap…
…stort je vanzelf in.
Mijn leugendetectortest vond plaats na ruim vijf dagen.
Ik hoorde dingen.
Elizabeth vinden was het enige wat telde.
We hebben niet gewacht op een oké van de politie.
We wisten zelf dat we niets gedaan hadden.
Bij dit soort zaken wordt altijd naar de familie gekeken.
En dat is heel zwaar voor ze.
Maar hun alibi's klopten.
En op al die computers…
…vonden we niets verdachts.
Het was verbijsterend…
…hoe lang het duurde voordat de politie ons niet meer verdacht.
In de tijd dat we onderzocht werden…
…merken we dat minder mensen kwamen helpen met zoeken.
De cijfers namen echt een duik.
Ik denk niet dat die verslaggevers beseften wat voor impact ze hadden.
Maar we moesten doorgaan.
Niet opgeven.
We werden gebeld.
Er waren botten…
…gevonden bij Great Salt Lake.
Een vrouwelijk slachtoffer.
Ik belde Ed en Lois en zei, 'We weten het niet.
Maar het kan Elizabeth zijn.'
Het lichaam van het meisje was onbeschrijflijk verbrand.
Daardoor…
Ze was niet te herkennen.
Ik nam mezelf in bescherming…
…tot het echt was bevestigd.
We stelden vast dat het Elizabeth niet was.
Het was iemand anders.
Ik voelde me zo opgelucht.
Maar je denkt constant: waar is ze, wat gebeurt er met haar?
Ik sprak elke dag met Ed en Lois. Ze waren sterk.
Mijn familie heeft ook verlies en verdriet meegemaakt.
Ik snapte een beetje wat zij doormaakten.
Heel pijnlijk.
Elizabeth, als je ons kunt horen, We houden van je.
We zijn je niet vergeten. Kom terug.
We blijven je zoeken.
Het niet weten, dat is het ergste.
Wat maakt ze mee? Hoe overleeft ze dit?
Hoe kun je dit tot een einde brengen?
DAG 9
De sleutelfiguur in de zaak is het zusje.
Tijd is van essentieel belang.
Precies.
Ik mocht van de politie met niemand praten…
…omdat dat mijn herinnering zou kunnen beïnvloeden.
Ik werd een soort eilandje.
Ik wilde alles weten.
Probeerde stiekem te luisteren wat er gebeurde, maar ik…
…werd buitengesloten.
Ik probeerde me te herinneren wie Elizabeth had meegenomen.
Ik kende zijn stem.
Maar waar had ik die eerder gehoord?
Ik wilde helpen.
Ik ben meerdere keren ondervraagd.
Ze probeerden me zelfs te hypnotiseren.
Maar ik stond onder druk.
Ik mocht met niemand praten. Ze wilden alles van me weten.
Als negenjarige vreselijk.
Mary Katherine had het zwaar.
Ze was doodsbang.
Maar ze wist zeker dat ze die stem herkende.
De familie maakte een lijst…
…met iedereen die recent daar in huis was geweest.
Zijn er veel mensen bij jullie thuis geweest?
Een paar aannemers.
Zo kwam er een lijst met mensen die we beter moesten bekijken.
Met daarop Richard Ricci.
Richard Ricci was een aannemer.
Hij had aan het huis van het gezin gewerkt.
Hij en Ed hadden ruzie gehad over verschuldigd loon.
We kregen een huiszoekingsbevel voor Ricci…
…en vonden daar wat sieraden van Lois Smart.
Dus werd hij ondervraagd.
Wanneer was je voor het laatst in hun huis?
In april.
Wat weet je over de ontvoering?
Niets.
Niemand uit deze buurt kan de afgelopen weken…
…om de ontvoering heen.
Ik vraag niet waarom je het gedaan hebt.
Maar wat heb je op het nieuws gehoord?
Dat iemand heeft ingebroken bij de Smarts.
En Elizabeth heeft ontvoerd.
En nu ben ik verdacht.
Er kwamen al weken geen antwoorden. Zou hij weten waar ze was?
Een man met een crimineel verleden…
…aan de top van de lijst met verdachten in de Smart-zaak.
Richard Ricci was een gewelddadige misdadiger.
Hij had een agent neergeschoten bij een overval op een apotheek.
Ik had geen idee dat Richard een misdadiger was.
Hij werd aanbevolen vanuit de kerk.
Ik was geschokt.
Deze witte Jeep Cherokee uit 1990…
…gaf Ed Smart aan Ricci in ruil voor zijn werk…
…en is nu een bewijsstuk geworden.
We konden zien dat de Jeep flink wat kilometers had gemaakt…
…rond Elizabeths ontvoering.
Honderden kilometers.
Een lange rit, de nacht van de ontvoering…
…of vlak erna.
Hij kon die kilometers niet uitleggen.
Heeft Richard haar meegenomen?
Naar een plek waar ze niet kan ontsnappen?
Het verhaal ging dat hij gezien was met graafmateriaal…
…in zijn kofferbak.
Had hij het lichaam verborgen door het te begraven?
Als jij daar was, wat zou je dan doen?
Dat ga ik jou niet vertellen, vriend.
De politie wist bijna zeker dat ze de dader hadden.
Het paste. Het voelde logisch.
Maar de enige ooggetuige zei dat hij het niet was.
Ik werd weggehouden bij het nieuws.
Toch zag ik op televisie iets over mogelijke verdachten…
…met daarbij een foto van Richard Ricci.
Een mogelijke verdachte van de politie…
Hij had veel werk gedaan rondom ons huis.
Hij was altijd heel aardig.
Ik wist gewoon dat hij het niet was geweest.
Richard Ricci was niet de man die mijn zus had meegenomen.
Mary Katherine was ervan overtuigd dat het niet Richard Ricci was.
Maar de politie zag hem als hoofdverdachte.
Mary Katherine sliep, ze was niet helder.
Volgens ondervragingen had ze haar ogen dicht tijdens de ontvoering.
Misschien had ze niet doorgehad dat het Ricci was.
Ik vraag Richard recht uit mijn hart…
…om zijn naam te zuiveren of te zeggen waar Elizabeth is.
Ik…
Ons gezin gaat door de hel.
Ik wil dat het ophoudt.
24 JULI
Toen we hoorden over Richard Ricci…
…dachten we: dit is vooruitgang.
Op 24 juli veranderde dat.
Een poging tot inbraak bij de oom en tante van Liz Smart.
Er is een hor kapot bij de slaapkamer…
…van Elizabeths achttienjarige nicht.
De politie draait overuren…
…om de dader te vinden.
Op het plaats delict viel het me op…
…dat er twee stoelen bij het raam stonden.
Net zoals de stoel bij Elizabeth thuis.
Dat was wel heel toevallig.
Hoe vaak breken mensen nou in om iemand te ontvoeren?
Wat is de connectie? Waarom onze familie?
Misschien was het wel dezelfde dader.
Of iemand die wist dat er bij Elizabeth…
…ook een stoel stond.
Misschien een misplaatste grap. Een na-aper.
Zo zagen wij het niet.
Dat er een stoel bij Elizabeths huis stond…
…was geen publieke kennis.
Dus het was niet dat iemand ze probeerde te tarten.
Richard Ricci zat vast toen dit gebeurde.
En Mary Katherine zei dat hij het niet geweest was.
Daardoor kreeg ik het gevoel…
…dat we mogelijk de verkeerde man hadden.
Richard Ricci was een vreemde man.
Hij kreeg alle kans om z'n naam te zuiveren, maar deed dat niet.
Hij weigerde die kilometers te verklaren.
We hadden geen bewijs dat hij het was.
En we wilden Elizabeth wanhopig graag vinden.
Dus lieten we hem en zijn advocaat komen.
'Vertel ons waar je was en wat je met die Jeep gedaan hebt.
Is het geen moord of ontvoering…
…dan vervolgen we je niet.'
Moet ik wat onzin verzinnen?
Nee, dat vraag ik niet.
Geloof me dan.
Je verhaal klopt niet.
Zoek uit wie het wél gedaan heeft.
Tijdens de ondervraging…
…dachten ze na over ons aanbod.
Toen kreeg ik een belletje.
Richard moest naar het ziekenhuis.
Hij was ineengezakt in zijn cel. Het zag er slecht uit.
De hoofdverdachte…
…in de zaak van Elizabeth Smart is overleden.
Hij heeft een beroerte of hersenbloeding gehad in zijn cel.
Welke geheimen gaan mee z'n graf in?
Ik werd er misselijk van.
Onze hoofdverdachte was dood.
Alles wat hij wist, was weg.
We zaten op een dood spoor.
Je probeert een emotionele muur neer te zetten.
En die muur brokkelde voor mij af.
Ik was emotioneel over de zaak van Elizabeth.
Cory belde om te zeggen dat Richard een hersenbloeding had gehad.
Ik was in shock.
Als hij haar iets had aangedaan, zouden we het nooit weten.
Ik zei dat Ed en Lois niet op moesten geven.
Maar op dat moment…
…leek het me zeer onwaarschijnlijk…
…dat deze zaak goed zou aflopen.
We waren aan de verliezende hand.
Maar mijn gevoel zei dat Elizabeth nog leefde.
Op een zondag kwam ik uit de kerk.
Lois en ik lazen altijd de brieven die we hadden gekregen.
We vielen die dag in slaap.
En ik droomde dat Elizabeth weer binnen kwam lopen.
Mijn God.
Het was voorbij.
Ze was terug, ze was oké.
Ik was zo blij, dat overweldigde me.
Als ik één wens had…
…dan was het wel dat ze weer terug zou zijn.
De gedachte dat ze nog ergens was…
…en door de hel ging…
…betekende dat we niet op mochten geven.
Salt Lake voelt heel Mormoons aan.
Maar dat heeft ook een keerzijde.
Vroeger waren er veel geheime dansfeesten.
Rond 2002…
…was er elk weekend wel een feestje bij iemand thuis.
Alcohol, wiet, paddo's.
LSD was toen ook in trek.
Het was een typische avond…
…toen er drie mensen binnenkwamen.
Een man en twee vrouwen in witte jurken.
De vrouwen met gezichtsbedekking.
De jongste had blauwgrijze ogen.
Nadat mijn zus was ontvoerd, durfde ik niet te slapen.
Mijn vader moest me instoppen…
…en voor hij kwam, keek ik naar mijn boeken.
En dacht ik na over wie het gedaan kon hebben.
Vier maanden na de ontvoering van Elizabeth…
…bladerde ik door het Guinness World Records-boek.
En om de een of andere reden…
…kreeg ik…
…een naam in mijn hoofd.
En ik wist het meteen.
Dat is wie er in mijn slaapkamer was.
Dat is wie Elizabeth heeft ontvoerd.
Het was niet ongebruikelijk, mensen in gewaden.
Het was een tijd van zelfexpressie.
Kom binnen. Wat doe jij?
Wat is jouw verhaal? Drankje?
De man zei: 'Ik mag wel iets drinken, de vrouwen niet.'
Hij leek de baas. Had enige grootheidswaan.
Ik keerde me naar de vrouw rechts van me, de jongste.
'Die man waarmee je bent…
…lijkt wel erg controlerend.'
En de oudere vrouw zei iets in de trant van…
'Je mag niet met haar praten.'
Heel kortaf. Dus ging ik ervandoor.
Laat ze maar.
Ik vond het mafkezen.
ELIZABETH
SEPTEMBER
5 JUNI
DAG 1
Zullen we beginnen?
Ja.
Ik was in de zomer van 2002 veertien jaar oud.
Klaar om naar de bovenbouw te gaan.
Ik denk terug aan veel gelukkige…
…herinneringen. Veel blijdschap.
Ik herinner me van die avond de stem van een man.
'Ik heb een mes op je keel. Hou je stil.'
'Opstaan en meekomen.'
Ik was doodsbang.
Zou hij me pijn doen? Wilde hij me vermoorden?
Ik hoopte dat mijn ouders iets zouden horen, maar er kwam niemand.
Hij leidde me door de achtertuin.
We liepen een pad op…
…en ik dacht alleen maar: waar gaan we naartoe?
Ik was bang dat ik mijn kans zou missen om te ontsnappen.
Ik vroeg hem of hij me ging verkrachten en vermoorden.
Dat moest haast, dacht ik.
Zo ja, doe het dan maar dicht bij mijn huis.
Dan vinden m'n ouders me.
Hij had een vreselijke glimlach.
En hij zei: 'Ik ga je nóg niet verkrachten en vermoorden.'
Toen we bij de bomen aankwamen…
…kwam er een vrouw uit een tent.
Een man riep de naam Hephzibah.
Ze kwam naar me toe, en omhelsde me.
Ze was een bijzondere verschijning.
Ze had een tuniek aan, en een hoofdtooi op.
Ze deed mijn schoenen uit.
En waste mijn voeten.
Daarna trok ze mijn pyjama uit.
Ik greep naar de knoopjes.
'Als ik het niet mag, vraag ik het aan hem', zei ze.
'Dan scheurt hij alles van je lijf.'
Ze gaf me een badjas aan, net zoiets als zij aanhad.
Ze pakte mijn pyjama en ondergoed…
…en liep daarna de tent uit.
Ik kreeg het gevoel…
…dat mijn einde nabij was.
Ik moest huilen.
Ik was bang.
Dit waren zijn precieze woorden.
'Ik verzegel je aan mij als mijn vrouw.
God en zijn engelen zijn mijn getuigen.'
Ik schreeuwde: 'Nee.'
En hij keek me aan en zei…
'Als je dat nog een keer doet, vermoord ik je.'
'Ik kan je mond ook dichtplakken.'
Ik probeerde duidelijk te maken dat dit niet oké was.
Hij kon me niet ontvoeren en met me trouwen.
Ik was nog maar veertien, dat mocht helemaal niet.
Hij had op alles hetzelfde antwoord.
'Het is tijd om ons huwelijk te bekronen.'
Als ik hem lang genoeg kon tegenhouden zou iemand…
…me wel redden.
Hij duwde me op de grond.
Ik was zo onschuldig.
Ik dacht dat als ik op mijn buik bleef liggen…
…hij me niet kon verkrachten.
Het maakte niets uit wat ik deed.
Hij verkrachtte me.
Het deed pijn. En ik smeekte hem om op te houden.
Toen hij klaar was…
…stond hij op en leek het voor hem allemaal niet zoveel te betekenen.
Hij liep zo de tent uit.
En liet me daar op de grond achter.
Ik…
Ik had zoveel pijn, fysiek.
Ik zag het bloed langs mijn dijen stromen.
Daarna ben ik denk ik flauwgevallen.
Het volgende dat ik me herinner, is dat ik iets om mijn enkels voelde.
Ik smeekte hem om me niet vast te maken.
Ik zou niet wegrennen.
Hij zei: 'Ik weet dat je niet wegrent.
Maar zo kom je niet in de verleiding.'
Mijn ontvoerder leek op Raspoetin.
Hij zei dat hij Emmanuel David Isaiah heette.
De vrouw heette Hephzibah Eladah Isaiah.
Ze hadden hun eigen geschriften.
God had ze bevolen om zeven jonge meisjes te ontvoeren.
Ik was de eerste.
Hij zei dat mijn zusje ook een van zijn vrouwen kon worden.
Of mijn nicht, Olivia.
Het was vreselijk.
Ik vroeg me af of mijn familie al wakker was.
Of ze al wisten dat ik weg was.
Zaten mijn klasgenoten op school?
Ik ben zeer religieus opgevoed.
Mij is altijd geleerd: geen seks voor het huwelijk.
Maar ik wist het verschil niet tussen…
…consensuele seks, intimiteit en verkrachting.
Ik schaamde me.
Ik voelde me vies.
Als mijn familie zou ontdekken wat er met me was gebeurd…
…wilden ze me dan wel terug?
Misschien kon ik maar beter niet gevonden worden.
Er is vandaag een klopjacht begonnen.
Duizenden vrijwilligers zoeken het meisje.
Debbie Norris…
Na verloop van tijd kwam Emmanuel met krantenartikelen en posters.
Ik weet nog dat hij zei…
'Heel Salt Lake zoekt je.'
'Je gezicht hangt overal.'
'Maar ze vinden je nooit. Want ik heb je.'
Op een dag hoorde ik plotseling…
…heel ver weg mijn naam.
Elizabeth.
Heel zachtjes, maar ik hoorde het echt.
Emmanuel nam me mee de tent in en pakte zijn mes.
'Als iemand dit kamp betreedt…
…vermoord ik ze met dit mes. En dan is dat jouw schuld.'
Ik hoorde m'n naam een paar keer.
Daarna werd het stil.
Ik werd vaker dan eens wakker terwijl hij me verkrachtte.
Ik had nog nooit iemands hand vastgehouden.
En werd nu meerdere keren per dag verkracht.
Daarna ging hij 45 minuten bidden.
Hij rechtvaardigde zijn daden met God.
Hij was gek op macht. Op het gevoel dat hij de baas was.
Hij vernederde me elke dag.
En de vrouw, Hephzibah, moedigde dat aan.
Als we naar onze waterbron gingen…
…liet hij me aan een riem lopen, alsof ik een hond was.
Ik moest bier drinken tot ik moest overgeven.
Dan liet hij me achter, in mijn eigen kots.
Hij bedreigde me vaak.
Als ik niet zou doen wat hij wilde…
…zou hij me vermoorden.
Of mijn familie.
Ik vroeg me altijd af hoe het me ze ging.
Ik dacht aan mijn moeder in haar goudkleurige auto.
Op zoek naar mij.
Goedemorgen, Edward.
Als ik terugdenk aan m'n vader, had hij altijd een kleine…
…fonkeling in zijn ogen.
Ik voelde me daar bijzonder door.
Ik probeerde me alles te herinneren.
Ze in mijn hoofd te vereeuwigen.
Ik had iets om voor te overleven.
5 JUNI
12 OKTOBER
Lois en ik waren een avond uit.
Toen we thuiskwamen…
…zei Mary Katherine: 'Ik weet wie het is.'
'Het was Emmanuel.'
Emmanuel?
Ed belde me.
'Mary Katherine weet wie het is.'
Emmanuel.
Wie is Emmanuel?
Je kende hem van op straat. Weet je welke straat?
In de stad. Waar de daklozen wonen.
Een jaar eerder was Lois met de kinderen in de stad geweest.
Ze zagen een dakloze…
…die aan het prediken was.
Wanneer zag je die man opnieuw?
Toen hij bij ons huis was.
Lois had hem het kaartje van Ed gegeven. Als hij werk nodig had…
Hij hielp me rondom huis.
Dat was nogal een moment.
Ik was blij. Eindelijk hadden we iets.
Was Emmanuel de man in je slaapkamer?
Ik weet het niet zeker. Misschien.
Je weet het niet zeker?
Mary Katherine moest komen.
Maar haar herinnering van Emmanuel als ontvoerder…
…werd niet super serieus genomen.
Ze herkende zijn stem. Dat is wel bewijs…
…maar geen geweldig bewijs.
Het contact met Emmanuel…
…was maanden geleden en zeer beperkt.
Misschien herinnerde ze zich het niet goed.
Wie heeft ze gezien?
En weet ze het wel zeker?
Dit is niet per se…
…een doorbraak in deze zaak.
Wat hebben ze nog meer nodig?
Dit kind vertelt je…
…dat ze heeft gezien dat haar zus werd ontvoerd.
En geeft aan wie ze denkt dat het was.
Ik was niet overtuigd.
Hij stond op geen enkele lijst…
…met verdachten.
Hij was er één keer geweest.
En was nooit teruggekomen voor zijn geld.
Maar we volgden het op.
Alles voor Elizabeth.
De politie liet een tekenaar komen.
Hoe zag de man eruit?
Tijdens ons gesprek werd er geschetst.
Ik hoopte dat we met die tekening…
…Emmanuel zouden vinden.
Het was belangrijk om dit aan de grote klok te hangen.
Er was iets gebeurd.
Laten we deze man vinden.
De politie zei 'nee'.
Dit mag niet gedeeld worden.
Ons idee was dat naar buiten treden…
…hem zou kunnen afschrikken.
Maar we hadden een naam en een tekening.
Hij was van gemiddelde lengte. mager postuur, donker haar, gladgeschoren.
NOVEMBER
OKTOBER
SEPTEMBER
AUGUSTUS
Emmanuel en Hephzibah kregen enorme ruzie.
Ze was boos omdat hij naar Salt Lake ging om te eten…
…en wij in de bergen niets kregen.
Dus werd besloten dat we naar Salt Lake zouden gaan.
Mijn kans om herkend te worden. Misschien wel te ontsnappen.
Onderweg naar beneden zag ik mensen.
Was dit mijn kans om gered te worden?
Maar als ik zelf in de bergen zou zijn…
…en drie hele vreemd uitziende mensen zou zien…
…zou ik ze ook niet aanspreken.
Ik overweeg te schreeuwen.
Maar ik was veertien.
Ik werd al maandenlang heftig misbruikt.
Bij ongehoorzaamheid werd ik verkracht. Kreeg ik niets te eten.
Dus ik wilde pas ontsnappen als ik zeker wist dat het zou lukken.
Uiteindelijk kwamen we beneden aan.
Ik wist precies waar we waren.
Ik kende alle plekken daar.
Ik wist precies hoever ik van huis was.
Ik kon het bewandelen of rennen.
Maar ik was al zo lang zo ver weg.
Het was alsof ik in een ander lijf zat.
Een soort parallel universum.
Dit was een heel veilige plek…
…maar die voelde nu heel gevaarlijk.
We gingen naar de bibliotheek om landkaarten te bekijken.
Daar kwam een man op ons af.
'Ik ben rechercheur en wil jullie wat vragen.'
'Ik moet controleren dat zij niet het meisje is dat we zoeken.'
'Mag ik kijken?'
Emmanuel zei dat het niet mocht.
'Dat druist in tegen ons geloof. Tegen onze religie.'
'De enigen die haar mogen zien, zijn haar toekomstige echtgenoot…
…en ik, haar vader.'
Ik wilde het uitschreeuwen.
Maar Hephzibah pakte mijn been vast.
De rechercheur…
…liet zich overtuigen.
Ik voelde me niet veilig.
Dus daar ging mijn reddingslijn.
Na de confrontatie met die rechercheur…
…haastten we ons terug de bergen in.
Emmanuel maakte zich zorgen.
Hij besloot op dat moment dat we Salt Lake City zouden verlaten.
Toen we de stad verlieten, moest ik aan mijn zusje denken.
Wat was zij aan het doen? En waar? Sliep ze nog in ons bed?
Zou ik mijn familie ooit nog zien?
Misschien kwam ik wel nooit meer terug.
Misschien zou ik het niet overleven.
Ik wilde tegen ze zeggen…
…dat ik nog leefde. Dat ze niet op moesten geven.
OKTOBER
NOVEMBER
DECEMBER
Pap en mam zijn geweldig geweest.
Zo begripvol en zo attent.
Tijdens de feestdagen…
…probeerden we ons groot te houden.
Mijn moeder probeerde het zo normaal mogelijk te maken.
Maar ik dacht dat we Elizabeth nooit meer zouden zien.
De 14-jarige Elizabeth verdween bijna zes maanden geleden…
…uit haar kamer in Salt Lake City, Utah.
Ik herinner me dat ik op een dag iemand in de tempel hoorde zeggen…
'Ongelooflijk, die Smart.'
'Hij denkt dat ze nog leeft.'
Het gevoel is dat het onderzoek vastgelopen is.
Dat is niet zo.
Eind 2002…
…kreeg ik een baan aangeboden als hoofd politie van Ketchum, Idaho.
Ze wisten dat…
…ik het erg vond om ze zo achter te laten.
In Idaho ging ik na mijn werk…
…gewoon door met het onderzoek.
In de hoop dat ik iets zou vinden wat we over het hoofd gezien hadden.
Ik was geobsedeerd.
De zaak achtervolgde me.
Ik zou dit mysterie meenemen mijn graf in.
Gelukkig deed de familie al het mogelijke om…
…haar terug te halen.
De dood van Ricci…
…heeft het onderzoek naar de ontvoering…
…stilgelegd.
De politie had duizenden uren naar Elizabeth gezocht.
Meer dan naar wat dan ook in de geschiedenis van Utah.
Ze geloofden dat ze de dader hadden.
Richard Ricci.
En wij dachten alleen maar…
'En Emmanuel dan?'
Er was één ander iemand bij de ontvoering…
…en die zei dat het Ricci niet was.
Maar Emmanuel.
We wilden hem vinden.
Acht maanden zijn we de politie trouw geweest.
Ook als we reden hadden om boos te worden.
We lieten het niet langer over aan de autoriteiten.
Dit was iets groots.
Brekend nieuws in de zaak van Elizabeth Smart.
Ik voel in mijn hart dat er iemand is…
…die hier meer van weet.
We gaven de schets vrij.
Dat vonden mensen interessant.
Als ook maar één iemand iets weet…
…kan dat het einde betekenen.
Een paar dagen na de persconferentie…
…kreeg ik een telefoontje van een man die dacht te weten wie Emmanuel was.
Hij had over ons gelezen en de schets gezien.
En had de kriebels gekregen.
Het kon wel eens zijn zwager zijn.
Het zou me verbazen als hij er iets mee te maken heeft.
Maar hij is er gek genoeg voor.
Het zou kunnen.
Hij had altijd een tent in de bergen.
De familie mocht nooit weten waar.
Oké.
Als hij hier iets mee te maken heeft…
…is de kans groot dat ze nog leeft.
Wauw.
Absurd.
Dit was onze hoofdverdachte. We moesten hem vinden.
Alles wat hij zei, paste.
Tom liet ze een foto opsturen.
Dat is Emmanuel.
Brian David Mitchell.
Telefoon.
Ik zocht direct Brian David Mitchell op.
En vreemd genoeg…
…was hij al eens gearresteerd voor het stelen van bier.
Ze hadden toen een foto van hem gemaakt.
Voor zijn arrestatie.
Hij was verkleed als een of andere religieuze fundamentalist.
Een lange jurk, een lange baard.
Wat opviel aan die foto…
…was dat die stamde uit de tijd van de ontvoering.
Ze hadden hem. En lieten hem gaan.
Extreem frustrerend.
Toen ik de foto zag besefte ik: ik ken deze man.
Ik heb hem vaak zien bedelen.
Met een vrouw aan zijn zijde. Vaak met een pop in haar armen.
Heel bizar.
Ik maakte een folder die we door de stad verspreidden.
Met wat foto's van hem en het woord 'gezocht'.
De familie zat erbovenop.
Alles om hem te vinden.
Er kwamen tips binnen en we ontdekten…
…Brians bewegingen van de laatste jaren.
Hij was getrouwd met ene Wanda Barzee.
Ze waren te voet door grote delen van de Verenigde Staten getrokken.
Om hun eigen geloof te verkondigen.
Hij zag zichzelf als een profeet van God.
De laatste paar jaar leek hij gewelddadig te worden.
Brian Mitchells ex-vrouw belde…
…en we hebben twee uur over hem gepraat.
Hij bleek gevaarlijk te zijn.
Zij was bang voor muizen.
Dus had hij een stel muizen gedood…
…zodat zij die zou vinden.
Ook was hij ooit beschuldigd van seksueel misbruik van kinderen.
Hartverscheurend, het idee dat Elizabeth dit moest doormaken.
We hadden nog maar één doel.
Elizabeth vinden, en terug naar huis krijgen.
We moesten hem vinden. Zonder genade.
We zouden hem vinden.
We deelden folders uit…
…en een vriendin van mijn dochter had mensen met sluiers gezien.
Ergens bij Souper Salad.
Dus gingen we daar naartoe om met een serveerster te praten.
We zeiden dat we dachten dat hij Elizabeth had meegenomen.
'O, ja, die Jezus-mensen', zei ze.
'Die kwamen altijd met z'n drieën.'
'Eentje was een meisje.'
Ze had een sluier op…
…maar om te eten moest die wel eens aan de kant.
Ze zei: 'Ik denk dat het Elizabeth was.'
Een klap in mijn gezicht.
Mijn God. Ze leeft nog.
Andere mensen zijn een enorme bron.
Meerdere mensen hadden hem gezien.
Ze waren naar een feestje geweest.
Om ijskoud van te worden.
Je denkt nooit aan een ontvoering.
Ik voelde me een idioot. Ik voelde me blind.
We zagen een lichtje.
Ze is er nog. Ze leeft nog.
Maar sinds oktober was hij niet meer gezien.
SALT LAKE CITY
SAN DIEGO
MAART 2003
9 MAANDEN SINDS DE ONTVOERING
Ze hadden een plekje gekozen buiten San Diego genaamd Lakeside.
Ik werd lange tijd in dat kamp vastgehouden.
Verkrachting is afschuwelijk.
Maar naar hem luisteren was haast nog erger.
Hij ging maar door over hoe bijzonder hij was.
Hoe moeilijk het was om dingen te doen…
…die hij eigenlijk niet wilde doen.
Maar hij moest het van God.
Op een avond begon hij over de plekken waar ze naartoe wilden.
Steden zoals New York, Boston, ver van de westkust.
Ik luisterde naar ze…
…en dacht: als we naar een andere stad gaan…
…word ik nooit meer gevonden.
Dus bemoeide ik me ermee.
'Ik heb een voorgevoel.'
'Het gevoel dat we…
…terug moeten naar Salt Lake.'
'God zou niet tegen mij praten…
…maar als je het vraagt…
…bevestigt hij dit pad vast.
Want jij bent zijn profeet.'
Toen zei hij: 'Nou…
God werkt eindelijk met je.'
'Nu je weet dat je niets bent…
…moeten we terug naar Salt Lake.'
12 MAART
Bel met tips over de locatie van Brian David Mitchell…
…naar 1-800-CRIME-TV.
We stapten in Sandy uit de bus, ten zuiden van Salt Lake.
Ik was vermomd…
…en Emmanuel wilde me weer de bergen in brengen.
Ik mocht niet weer naar beneden.
112.
Bij wie moet ik zijn als ik die Emmanuel heb gezien?
Ik was in 2003 sergeant bij de politie van Sandy.
Ik hoorde dat iemand had gebeld…
…dat ze Elizabeth Smart hadden gezien.
Drie mensen, op State Street.
Elke maand kregen we dat soort telefoontjes.
Nooit waren ze het.
Ik dacht niet dat het echt zou zijn.
We liepen op de stoep.
En er stopte een politieauto naast ons.
Daarna nog meer politieauto's.
Ze ondervroegen mijn gevangennemers.
Geen van drieën had legitimatie.
Boodschappers van God.
Het meisje was vermomd met een lelijke pruik.
Haar antwoorden waren vreemd. Ze was duidelijk heel nerveus.
Dus namen we haar mee…
…naar een plekje een paar meter verderop.
De agent ondervroeg me.
'Dit meisje wordt al heel lang vermist.'
'Men houdt hoop. Wil je niet naar huis?'
Natuurlijk wilde ik dat.
Maar mijn gevangennemers stonden vlakbij.
Ik was als de dood.
Ik zocht het veiligste antwoord.
Ik zei tegen haar: 'Zeg voor de rust van het land…
…en voor je familie alsjeblieft dat je Elizabeth bent.'
En ze keek me aan en zei: 'Gij zegt dat.'
Dat kende ik niet.
Maar ik nam dat als een 'ja'.
We namen haar mee in de auto van agent Jones.
En toen begon ze te huilen.
Ik werd gebeld. 'Je moet direct komen.'
'Geen tussenstops. Snel.'
Toen ik daar aankwam…
…liep ik de deur door…
…en stond er een hele rij agenten.
En ze zeggen allemaal…
'God zegene u. We hopen dat alles goed komt.'
Dat soort dingen.
Om de hoek zie ik Cordon Parks.
En hij zegt: 'Ed…
…we geloven dat we haar hebben gevonden.'
Vanbinnen word ik gek.
We lopen een gele deur door…
…en er zit een jonge vrouw op een bank.
Niet de jonge vrouw die ik negen maanden geleden verloren had.
Dat was een jong meisje.
Voor me zat een jonge vrouw.
Haar gezicht was verbrand door de zon.
Ze had vlechten.
Mijn hoofd wist niet wat het moest denken.
'Elizabeth, ben jij het echt?'
En toen zei ze: 'Ja, pap.'
En sloot ik mijn wonder in mijn armen.
Ik zei even niets.
Want ik dacht dat ik in de problemen zat.
Maar toen was mijn vader er. Die zou me beschermen.
Die zou me nooit verlaten, wat er ook gebeurde.
Alles zou goed komen.
Ik werd uit school gehaald.
Mijn oudste broer zei dat ze haar misschien gevonden hadden.
We waren heel blij.
Ongelooflijk dat ze er echt was.
Ik was zo blij om mijn zusje en broers te zien.
Mijn moeder hield me vast. Iedereen moest huilen.
Ik wilde het uitschreeuwen.
Ik was zo ontzettend dankbaar…
…dat ze gevonden was.
Het was voorbij.
Door mijn familie…
…zag ik in dat alles wat er was gebeurd…
…niets afdeed aan mijn waarde.
Die monsters konden me dat niet afpakken.
Het wonder van Utah. Elizabeth Smart leeft nog.
De 15-jarige Elizabeth Smart is vandaag gevonden.
Ze werd 280 dagen vermist.
Terug uit de dood. - Een ongelooflijk verhaal.
Mensen in het hele land moesten huilen.
Salt Lake City is uitzinnig.
Het is echt zo.
Iedereen heeft gebeden.
We danken God voor al hun hulp.
In de geschiedenis…
…is er niet zoveel gebeden als voor Elizabeth.
Dank voor uw antwoord.
Dank u.
Mary Katherine is een held.
Ik was zo blij om weer thuis te zijn.
Ik werd die nacht een paar keer wakker.
Mijn ouders stonden aan mijn bed.
Ik was er nog.
Ik kreeg een belletje. 'Cory, ze hebben haar gevonden.'
Wat een opluchting.
Ik reed met CBS News mee naar het kamp.
Om misselijk van te worden.
We hadden haar teleurgesteld door haar niet eerder te vinden.
We hadden haar zoveel pijn kunnen besparen.
Ook de politie heeft niet alle antwoorden.
We kunnen ook niet doen alsof.
Gelukkig ging haar familie tegen onze aanbevelingen in.
En hebben ze die schets vrijgegeven.
Deze zaak ging over de vreemdste mensen.
Ik heb nergens over gelogen.
Hoe is Elizabeth dan bij jou beland?
Zeg me de waarheid.
Ze werd door God aan ons gegeven.
Elke keer als hij bijna…
…iets crimineels had toegegeven…
…was het hetzelfde liedje.
Ik ben de dienaar van de Heer.
Ik doe alleen maar wat me is opgedragen.
Hij was erg sluw.
Ga weg achter Mij, Satan.
Ga weg, achter mij, Satan.
Ik ben Satan niet. Ik ben Cordon Parks.
Ga weg, achter mij, Satan.
Ik wil een rationele uitleg…
Ga weg, achter mij, Satan.
Brian David Mitchell is een pedofiel…
…die zich rechtvaardigt door God.
Hij is tot alles in staat.
Ik geloof niet dat hij geestesziek was.
Hij speelde het. En het werkte.
Het proces werd uitgesteld en uitgesteld.
Het was ontzettend frustrerend.
Maar het gaf Elizabeth de tijd.
Tijd om beter te worden.
Hallo. - Hoi.
Mijn familie was natuurlijk erg bezorgd.
Hoe konden ze me verder helpen?
Hoe kon ik het leven weer oppakken?
Ik was bang voor mannen.
Ik was voor heel veel dingen bang.
Niemand had het over…
…verkrachting of misbruik.
Dat was geen normaal gesprek.
Ik schaamde me.
Ook al was het niet mijn schuld.
Natuurlijk denk je: ik had dingen anders moeten doen.
Helaas zijn je harpen hier niet.
Nou ja.
Hoe vaak zien we elkaar nou?
Zal ik anders die harp bespelen?
Jij bent wel aan de beurt.
Is dat vis met friet? - Ja, deze ook.
Elizabeths terugkeer was vreugdevol.
Maar het was moeilijk om het normale leven weer op te pakken.
Wat is normaal?
We deden veel dingen samen.
Mijn moeder hielp me verwerken wat er was gebeurd.
Maar ze is nu klaar om het in het verleden te laten.
Met kerst had ik allerlei knuffelbeesten gekregen…
…en die stopte jij in een zak.
Ja maar…
…we mochten pas iets doen als onze kamer opgeruimd was.
Ik had geen keus.
Wat het meest hielp…
…was tijd doorbrengen met m'n familie.
Maar de zaak sleepte voort. Jarenlang.
2003
Het voelde alsof het systeem tegen me was.
Dit duurde al bijna tien jaar. Het moest voorbij zijn.
Doe wat moet.
Al moet ik maandenlang elke dag in een rechtszaal zitten.
We moeten er een punt achter zetten.
10 NOVEMBER 2010
Elizabeth Smart heeft moedig en in detail getuigd…
…over haar ontvoering.
Ik wilde hem niet zien.
Maar als hij vrij zou komen...
…zou hij dit een ander aandoen.
Toen het vonnis uiteindelijk kwam…
Schuldig. Dat was…
Het werd tijd. Godzijdank.
Het was voorbij. Het ligt in het verleden nu.
lk sta vol trots voor het oog van Amerika…
…om hoop te geven.
Spreek je uit. Je wordt gehoord.
Mitchell werd schuldig bevonden aan ontvoering
en minderjarigenvervoer met een seksueel doel.
Zijn straf: levenslang zonder voorwaardelijke vrijlating.
Barzee pleitte schuld aan ontvoering
en minderjarigenvervoer met een seksueel doel.
Ze werd veroordeeld tot 15 jaar cel.
In 2018 werd ze vrijgelaten.
Ik vroeg me wel eens af hoe anders mijn leven had kunnen zijn.
Ik droomde ervan iemand te vinden die van me hield.
Iemand van wie ik hield.
En…
Dat is ook uitgekomen. Ik heb iemand gevonden.
We zijn getrouwd. We hebben een gezin.
Na verloop van tijd sprak ik me in het openbaar uit over mijn ervaring.
Ik wilde dat het een doel kreeg.
Dat er iets goeds van kwam.
We moeten allemaal kiezen.
Blijven we in bed onder de dekens.
Of gaan we verder?
Ik kan praten over dingen die me pijn hebben gedaan.
Over dingen die moeilijk te overwinnen waren.
Ik wil dat slachtoffers zich nergens voor schamen.
Ze zijn niet alleen.
Er zijn meer mensen die dit hebben meegemaakt.
Die je begrijpen.
Ik was sterker dan ik dacht.
Dat duurde lang.
Ik heb goede en slechte dagen.
Maar ik heb nu een betere relatie met mezelf.
Vanbinnen denk ik niet meer…
'Je had dit of dit moeten doen.'
Ik denk nu: 'Je redt het wel.'
'Je kunt dit. Je bent sterk. Ga door.'
Je kunt alles overleven.
De Elizabeth Smart Foundation blijft streven naar verandering
en pleit voor slachtoffers van seksueel geweld.
Als jij of iemand die je kent seksueel misbruikt is…
…kun je meer informatie vinden op wannatalkaboutit.com
Vertaling: Claudia Witteveen