1
00:01:05,274 --> 00:01:06,984
(ตอนที่ 11)

2
00:01:15,576 --> 00:01:17,328
พ่อช่วย

3
00:01:18,788 --> 00:01:21,373
อย่าสูบบุหรี่ใกล้ฮันกยอลได้ไหม

4
00:01:21,957 --> 00:01:23,375
ไอ้เด็กนี่

5
00:01:23,459 --> 00:01:26,378
กล้าดียังไงมาจ้องพ่อตัวเองแบบนั้น

6
00:01:29,465 --> 00:01:31,759
ไปเอาเหล้ามาเพิ่ม ไป

7
00:01:33,844 --> 00:01:34,970
ให้ตายสิวะ

8
00:01:35,054 --> 00:01:36,096
เข้าใจแล้ว

9
00:01:36,972 --> 00:01:38,098
ผมจะไปเอามาให้

10
00:02:05,125 --> 00:02:08,044
ให้ตายสิ ทำไมนานนักนะ

11
00:02:36,699 --> 00:02:38,450
ฮันกยอล

12
00:02:55,426 --> 00:02:56,385
ฮันกยอล

13
00:03:19,742 --> 00:03:20,784
แจกยู

14
00:03:27,041 --> 00:03:28,500
แจกยู

15
00:03:39,470 --> 00:03:41,555
หยุดนะพ่อ

16
00:03:41,639 --> 00:03:45,017
ไอ้เด็กเนรคุณนี่ กล้าดียังไงมาเถียงฉัน

17
00:03:45,768 --> 00:03:46,602
ไอ้เวรนี่

18
00:03:48,187 --> 00:03:51,106
แค่เห็นหน้าแก

19
00:03:51,190 --> 00:03:53,734
ฉันก็หมดความอดทนแล้ว

20
00:03:53,817 --> 00:03:55,319
ไอ้เด็กเวร

21
00:03:57,446 --> 00:03:58,864
แจกยู

22
00:04:22,638 --> 00:04:24,056
แจกยู

23
00:04:29,269 --> 00:04:31,563
ผมน่าจะช่วยเขาได้ อันที่จริง…

24
00:04:33,315 --> 00:04:34,858
ผมน่าจะช่วยเขา

25
00:04:36,318 --> 00:04:37,569
แต่ผม…

26
00:04:42,783 --> 00:04:44,534
เดินออกมาแล้วทิ้งเขาไว้ที่นั่น

27
00:04:45,828 --> 00:04:50,040
มันน่าเสียใจที่คุณช่วยเขาไม่ได้
แต่คุณต้องไม่โทษตัวเองเรื่องนี้นะ

28
00:04:53,419 --> 00:04:54,837
พระเจ้าคงทิ้งรอยแผลนี้ไว้ให้ผม

29
00:04:56,672 --> 00:04:58,924
เพื่อที่ผมจะได้ไม่คิดแบบนั้น

30
00:05:10,310 --> 00:05:12,104
ผมจะได้ไม่มีวันลืมบาปของตัวเอง

31
00:05:15,107 --> 00:05:16,650
มันเป็นเหมือนหลักฐาน

32
00:05:20,112 --> 00:05:21,780
ฟังนะครับคุณบม

33
00:05:22,573 --> 00:05:24,700
ผมไม่ได้ซ่อนแผลเป็นนี้ไว้เพราะมันน่าเกลียด

34
00:05:27,786 --> 00:05:29,413
ทุกครั้งที่ผมเห็นมัน

35
00:05:34,293 --> 00:05:36,170
ผมจะจำสายตาที่พ่อมองผมได้…

36
00:05:40,632 --> 00:05:41,925
มันทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลานั้น…

37
00:05:44,470 --> 00:05:46,555
ผมเลยไม่กล้าให้คนอื่นเห็น

38
00:05:47,806 --> 00:05:48,766
คุณแจกยูคะ

39
00:05:52,561 --> 00:05:54,772
ตอนผมวิ่งหนีออกจากบ้านพร้อมฮันกยอลในอ้อมแขน

40
00:05:55,564 --> 00:05:56,940
ผมก็คิดได้

41
00:05:58,942 --> 00:06:00,235
ว่าวันหนึ่ง…

42
00:06:03,822 --> 00:06:06,158
ผมคงต้องรับกรรมเรื่องนั้น

43
00:06:13,916 --> 00:06:15,042
ผมใช้ชีวิตอยู่ด้วยความกังวล

44
00:06:15,876 --> 00:06:17,920
ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่

45
00:06:19,171 --> 00:06:20,506
ในที่สุดเวลานั้นก็มาถึงแล้ว…

46
00:06:24,009 --> 00:06:27,471
ในตอนที่ผมกำลังมีความสุขที่สุดกับคุณ

47
00:06:35,354 --> 00:06:37,147
ขนาดผมยังให้อภัยตัวเองไม่ลงเลย

48
00:06:37,898 --> 00:06:39,399
ใครจะมาให้อภัยผมได้

49
00:06:42,778 --> 00:06:44,571
ต่อให้คุณอภัยให้ผมไม่ได้…

50
00:06:47,116 --> 00:06:48,700
ผมก็ไม่โทษคุณหรอก

51
00:06:51,370 --> 00:06:52,329
เพราะนั่น…

52
00:06:54,414 --> 00:06:56,332
ก็เป็นบาปที่ผมต้องแบกรับไว้

53
00:07:18,564 --> 00:07:20,858
(เฮชบีเอ็ม)

54
00:07:23,944 --> 00:07:26,446
(คอนเสิร์ตการกุศลเฮชบีเอ็ม)

55
00:07:27,739 --> 00:07:29,199
- วันก่อน…
- วันก่อน…

56
00:07:33,787 --> 00:07:34,746
ผมขอโทษนะครับ

57
00:07:35,455 --> 00:07:37,457
วันนั้นผมคุมอารมณ์ไม่อยู่

58
00:07:37,541 --> 00:07:39,376
เลยพูดจาเกินเลยไป

59
00:07:40,043 --> 00:07:41,753
ฉันต่างหากที่พูดแรงเกินไป

60
00:07:42,796 --> 00:07:44,423
แต่ฉันถ่อไปถึงชินซู

61
00:07:44,506 --> 00:07:46,967
เพื่อเห็นหน้าลูกสาว แล้วได้ยินเรื่องแบบนั้น

62
00:07:47,050 --> 00:07:48,552
มันทำฉันเสียศูนย์ไปจริงๆ

63
00:07:49,178 --> 00:07:50,512
ผมเข้าใจครับ

64
00:07:51,013 --> 00:07:54,558
ถ้าผมต้องมารู้ว่า
คนที่ลูกสาวผมคบหาเป็นคนแบบนั้น…

65
00:07:56,185 --> 00:07:57,477
ไม่ต้องพูดอะไรนะ

66
00:07:58,061 --> 00:08:00,189
สบายดีไหมครับคุณจอง

67
00:08:00,814 --> 00:08:02,941
ดูเหมือนว่าช่วงหลังเราจะบังเอิญเจอกันบ่อยนะคะ

68
00:08:03,025 --> 00:08:06,361
เพราะผมไปตามสถานีโทรทัศน์
งานพรีเมียร์ อะไรอย่างนั้นล่ะมั้งครับ

69
00:08:06,445 --> 00:08:09,406
ผมได้ยินว่าคุณกำลังจะร่วมงาน
กับผู้กำกับบงชานโฮนี่ครับ

70
00:08:10,115 --> 00:08:11,742
คุณนี่หูตากว้างไกลจริงๆ เลยนะ

71
00:08:12,868 --> 00:08:14,828
ผมจะรอฟังข่าวดีนะครับ

72
00:08:14,912 --> 00:08:15,996
งั้นก็ ขอตัวครับ

73
00:08:22,753 --> 00:08:24,588
ทำไมครับ เขาเป็นใคร

74
00:08:25,839 --> 00:08:28,717
คนที่ถามฉันเรื่องบมในงานแถลงข่าวน่ะ

75
00:08:28,800 --> 00:08:29,927
นักข่าวพัค จากดิสแฟกต์

76
00:08:37,267 --> 00:08:41,563
ช่วงนี้ไปไหนฉันก็เจอเขาตลอด

77
00:08:42,481 --> 00:08:45,108
เหมือนเขาตามฉันไปทุกที่

78
00:08:51,823 --> 00:08:53,116
ชินซู

79
00:08:59,706 --> 00:09:01,625
- ปลอบเหรอ
- ค่ะ

80
00:09:02,376 --> 00:09:04,670
แต่ฉันคิดไม่ออกว่าควรทำไง

81
00:09:05,712 --> 00:09:08,799
ถ้าฉันขึงขังเกินไป เขาก็จะเจ็บ

82
00:09:08,882 --> 00:09:11,218
ถ้าฉันทำเหมือนมันเป็นเรื่องใหญ่เขาก็จะตั้งการ์ด

83
00:09:12,052 --> 00:09:14,972
ทำไมคุณต้องปลอบเขาด้วยล่ะ
เขาโดนฟ้องอีกแล้วเหรอ

84
00:09:16,181 --> 00:09:17,683
ไม่ใช่หรอกค่ะ

85
00:09:17,766 --> 00:09:19,893
ฮันกยอลไปมีเรื่องอะไรมาใช่ไหมเนี่ย

86
00:09:19,977 --> 00:09:22,020
เขาไม่ใช่เด็กที่จะไปมีเรื่องอะไรหรอกค่ะ

87
00:09:24,022 --> 00:09:25,857
ครูบมมานี่ด่วนเลย

88
00:09:26,900 --> 00:09:28,193
เกิดอะไรขึ้นคะ

89
00:09:28,819 --> 00:09:31,989
สอบปลายภาคน่ะ คะแนนออกแล้ว

90
00:09:32,072 --> 00:09:35,450
ฮันกยอลกาข้อสาม
ในข้อสอบประวัติศาสตร์เกาหลีทุกข้อ

91
00:09:35,534 --> 00:09:37,202
ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ

92
00:09:37,286 --> 00:09:38,662
ลองดูสิครับ

93
00:09:39,538 --> 00:09:41,540
เขาเสียสติไปแล้วเหรอ

94
00:09:41,623 --> 00:09:42,790
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

95
00:09:45,419 --> 00:09:47,629
วิชาคณิตศาสตร์ฮันกยอลก็ตอบแต่ข้อสาม

96
00:09:48,922 --> 00:09:50,590
วิทยาศาสตร์ก็ตอบแต่สาม

97
00:09:50,674 --> 00:09:51,675
ทำไมเขาถึงทำแบบนี้นะ

98
00:09:58,348 --> 00:10:00,267
เสร็จแล้วเหรอฮันกยอล

99
00:10:01,435 --> 00:10:02,894
ผ่านไปแค่สิบนาทีเองนะ

100
00:10:03,645 --> 00:10:04,688
ครับ

101
00:10:10,902 --> 00:10:13,155
เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับเขาเองค่ะ

102
00:10:14,406 --> 00:10:16,533
เขาคิดอะไรของเขาเนี่ย

103
00:10:26,626 --> 00:10:28,879
บอกครูได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

104
00:10:37,095 --> 00:10:38,722
ผมว่ามันไม่ยุติธรรมน่ะครับ

105
00:10:39,598 --> 00:10:40,474
อะไรนะ

106
00:10:42,684 --> 00:10:43,560
ครูบมครับ

107
00:10:44,936 --> 00:10:47,064
เซจินติวหนักมากจริงๆ

108
00:10:48,273 --> 00:10:52,277
เธอตั้งใจเรียนหนักกว่าผมตลอด
แต่ทำไมผมถึงได้ที่หนึ่งตลอดล่ะครับ

109
00:10:52,361 --> 00:10:55,030
คนที่ทำงานหนักกว่าควรจะชนะไม่ใช่เหรอครับ

110
00:10:56,365 --> 00:10:58,867
อีกอย่าง ผมไม่ได้คิดจะเข้ามหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ

111
00:10:58,950 --> 00:11:00,869
ผมไม่ต้องได้คะแนนสอบดีๆ ก็ได้

112
00:11:02,537 --> 00:11:03,455
ฮันกยอล

113
00:11:04,664 --> 00:11:05,582
คือ…

114
00:11:08,293 --> 00:11:11,296
ครูเข้าใจนะว่าเธอเป็นห่วงเพื่อน

115
00:11:11,380 --> 00:11:14,841
แต่ความยุติธรรมมันไม่ใช่การตัดผลประโยชน์ตัวเอง

116
00:11:14,925 --> 00:11:19,054
พวกเธอทั้งสองคนควรทำเต็มที่
แล้วยอมรับผลลัพธ์ที่ได้มา

117
00:11:19,846 --> 00:11:22,224
นอกจากนั้น ถ้าคนที่มีพรสวรรค์มากขนาดเธอ

118
00:11:22,307 --> 00:11:24,184
อยากทำให้มันยุติธรรม

119
00:11:24,726 --> 00:11:26,186
ที่เธอต้องทำไม่ใช่การออมมือ

120
00:11:26,269 --> 00:11:28,605
เธอต้องช่วยให้คนอื่นไล่ตามเธอทัน

121
00:11:35,487 --> 00:11:38,240
ฉันคงต้องเอาเรื่องนี้
ไปบอกอาเธอในฐานะครูประจำชั้น

122
00:11:38,323 --> 00:11:40,075
ผมขอบอกอาเองได้ไหมครับ

123
00:11:42,953 --> 00:11:44,788
ผมไม่ทันคิดให้ดีๆ

124
00:11:45,831 --> 00:11:46,998
ให้โอกาสผม

125
00:11:47,082 --> 00:11:49,960
ได้ไปบอกอาเองด้วยนะครับ

126
00:11:56,842 --> 00:11:57,801
ฮันกยอล

127
00:12:12,941 --> 00:12:15,569
คนบ้านนี้เงียบเป็นเป่าสาก
เวลากินข้าวตั้งแต่เมื่อไหร่

128
00:12:19,114 --> 00:12:22,200
ฮันกยอล ช่วงนี้อาเธอทำตัวแปลกๆ นะว่าไหม

129
00:12:22,826 --> 00:12:24,828
เมื่อก่อนเขาชอบพูดว่าครอบครัวควรมองหน้ากัน

130
00:12:24,911 --> 00:12:26,955
แทนที่จะเอาแต่จ้องโทรศัพท์

131
00:12:27,038 --> 00:12:29,583
แต่เขานั่งจ้องโทรศัพท์มาตั้งหลายวันแล้ว

132
00:12:29,666 --> 00:12:31,126
กินข้าวไปเถอะ

133
00:12:31,793 --> 00:12:33,545
ไม่คิดว่าช่วงนี้ฮันกยอลทำตัวแปลกๆ เหรอ

134
00:12:33,628 --> 00:12:35,672
แค่ได้ยินคนเรียกชื่อก็สะดุ้งโหยงแล้ว

135
00:12:35,755 --> 00:12:37,591
แถมดูประหม่าตลอดเหมือนปิดบังอะไรไว้

136
00:12:39,050 --> 00:12:40,510
มีอะไรจะพูดไหมฮันกยอล

137
00:12:42,888 --> 00:12:44,264
ไม่มีครับ

138
00:12:45,849 --> 00:12:46,766
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ

139
00:12:47,434 --> 00:12:48,310
นี่

140
00:12:50,187 --> 00:12:51,188
กินอีกหน่อยสิ

141
00:12:59,696 --> 00:13:02,657
(หญิงคนนั้น)

142
00:13:06,578 --> 00:13:08,246
ฉันส่งเอกสารไปแล้วนะ อะไรอีกล่ะ

143
00:13:12,834 --> 00:13:13,752
ที่ไหนนะ

144
00:13:19,382 --> 00:13:20,842
ทำไมถึงอยากเจอฉันที่นี่

145
00:13:22,511 --> 00:13:24,471
พี่ทนอยู่ที่นี่ไม่ได้ด้วยซ้ำนี่

146
00:13:25,138 --> 00:13:26,890
ถึงได้หนีไป

147
00:13:30,310 --> 00:13:33,146
ใช่ ฉันเกลียดที่นี่

148
00:13:36,441 --> 00:13:39,194
ทุกครั้งที่มานี่ฉันจะนึกถึงตอนที่โดนทุบตี

149
00:13:40,779 --> 00:13:42,531
และความยากจนของเรา

150
00:13:45,992 --> 00:13:48,495
และการที่พ่อของเราเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่

151
00:13:49,454 --> 00:13:52,415
ทำให้ฉันคลื่นไส้
ฉันทนอะไรเกี่ยวกับที่นี่ไม่ได้เลย

152
00:13:58,296 --> 00:13:59,965
ผู้หญิงคนนั้นแวะมานะ

153
00:14:02,467 --> 00:14:03,301
ใคร

154
00:14:05,011 --> 00:14:05,845
ยุนบม

155
00:14:12,102 --> 00:14:13,937
ขอโทษที่จู่ๆ แวะมานะคะ

156
00:14:14,938 --> 00:14:18,733
ฉันถามฮันกยอลจนรู้ว่าคุณอยู่ไหน

157
00:14:20,151 --> 00:14:21,027
อ๋อ…

158
00:14:23,488 --> 00:14:24,489
งั้นเหรอคะ

159
00:14:25,073 --> 00:14:27,659
ทำไมถึงมาหาฉันเหรอคะ

160
00:14:28,618 --> 00:14:31,746
ไม่นานมานี้คุณซอนบอกฉัน

161
00:14:35,000 --> 00:14:36,876
เรื่องของพ่อพวกคุณ

162
00:14:41,131 --> 00:14:43,091
ฉันไม่มีอะไรจะพูดเรื่องนั้น

163
00:14:43,174 --> 00:14:45,427
อย่ามาหาฉันด้วยเรื่องแบบนี้อีกนะคะ

164
00:14:54,185 --> 00:14:56,104
เขาบอกว่า

165
00:14:56,896 --> 00:15:00,358
"ผมยังให้อภัยตัวเองไม่ได้เลย
ใครจะให้อภัยผมได้"

166
00:15:01,818 --> 00:15:03,903
ถ้างั้น

167
00:15:04,779 --> 00:15:06,865
ใครกันคะที่สามารถให้อภัยเขาได้

168
00:15:07,699 --> 00:15:10,910
คุณจะบอกว่าคนคนนั้นคือฉันเหรอ

169
00:15:11,494 --> 00:15:15,582
คุณซอนยังติดอยู่กับความรู้สึกผิดของตัวเอง

170
00:15:16,416 --> 00:15:18,209
ฉันคิดว่าต้องมีใครสักคนให้อภัยเขา

171
00:15:18,293 --> 00:15:20,587
เขาจะได้หลุดพ้นจากความทรงจำนั้นเสียที

172
00:15:20,670 --> 00:15:21,880
และนั่นเป็นเรื่องที่

173
00:15:22,881 --> 00:15:25,050
คนที่ผ่านความเจ็บปวดแบบเดียวกับเขามาเท่านั้น

174
00:15:26,718 --> 00:15:27,886
ที่จะทำให้เขาได้

175
00:15:31,973 --> 00:15:32,891
ฟังนะ

176
00:15:35,226 --> 00:15:38,271
ฉันเป็นคนประเภทที่ทิ้งลูกตัวเอง
เพราะคิดถึงแค่ตัวเอง

177
00:15:39,481 --> 00:15:41,941
ความยากจนที่ฉันเจอมาน่ะ ฉันเข็ดขยาดแล้วค่ะ

178
00:15:42,567 --> 00:15:43,860
ส่วนการโดนทุบตี

179
00:15:45,111 --> 00:15:46,738
เป็นฟางเส้นสุดท้าย

180
00:15:47,364 --> 00:15:50,158
ฉันทิ้งหน้าที่ และความรู้สึกผิดทั้งหมดไว้ที่แจกยู

181
00:15:50,241 --> 00:15:52,827
และหนีออกมาโดยไม่หันหลังกลับไปเหลียวแล

182
00:15:55,163 --> 00:15:56,206
ความเจ็บปวดเหรอ

183
00:15:57,999 --> 00:15:58,917
การให้อภัยเหรอ

184
00:16:03,088 --> 00:16:04,839
คิดว่าฉันไม่เคยพูดเรื่องพวกนั้นกับแจกยู

185
00:16:04,923 --> 00:16:07,592
จนถึงทุกวันนี้เพราะฉันไม่มีโอกาสพูดเหรอ

186
00:16:07,676 --> 00:16:08,510
ไม่เลย

187
00:16:10,762 --> 00:16:12,305
มันเป็นเพราะฉันละอายใจมากต่างหาก

188
00:16:14,182 --> 00:16:18,144
นั่นยิ่งเป็นเหตุผลที่คุณไม่ควรหนีไปอีกนะคะ

189
00:16:20,146 --> 00:16:21,606
ขอร้องล่ะค่ะ

190
00:16:24,609 --> 00:16:25,777
เธอมันโง่

191
00:16:28,905 --> 00:16:30,115
น่าสมเพช

192
00:16:32,492 --> 00:16:33,535
ไม่เอาไหน

193
00:16:36,162 --> 00:16:39,624
ฉันหนีไป ทิ้งทั้งลูกและอดีตของฉันไว้เบื้องหลัง

194
00:16:39,708 --> 00:16:41,584
และใช้ชีวิตอย่างเชิดหน้าชูตา

195
00:16:43,169 --> 00:16:45,630
แต่เธอกลับมาโทษตัวเองทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเนี่ยนะ

196
00:16:48,174 --> 00:16:49,259
เธอฆ่าใครเหรอ

197
00:16:50,719 --> 00:16:51,636
เปล่าเลย

198
00:16:55,056 --> 00:16:56,349
เธอไม่ได้เป็นคนทำ

199
00:16:57,809 --> 00:16:59,853
เธอไม่ได้ฆ่าพ่อของเรา
พระเจ้าต่างหากที่ทำ

200
00:17:09,112 --> 00:17:10,113
แจกยู

201
00:17:11,698 --> 00:17:13,907
แผลเป็นที่แขนเธอน่ะ

202
00:17:15,577 --> 00:17:18,288
มันไม่ใช่หลักฐานว่าเธอไม่ได้ช่วยพ่อ

203
00:17:20,707 --> 00:17:22,709
มันคือหลักฐานว่าเธอช่วยฮันกยอลไว้

204
00:17:34,888 --> 00:17:35,847
ฮียอน

205
00:17:38,224 --> 00:17:40,310
ถ้าตอนนั้นฉันไม่ได้ลังเล

206
00:17:44,981 --> 00:17:46,107
บางทีพ่อ…

207
00:17:48,067 --> 00:17:50,028
- และเราทั้งสามคน
- ก็คงตายกันหมดแล้ว

208
00:17:50,570 --> 00:17:52,030
ทั้งพ่อ ทั้งเธอ

209
00:17:54,574 --> 00:17:55,575
และฮันกยอลด้วย

210
00:18:00,455 --> 00:18:01,623
และฉันก็คงตายแล้วด้วย

211
00:18:02,582 --> 00:18:04,876
ถ้ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเด็กที่ฉันทอดทิ้งไป

212
00:18:04,959 --> 00:18:06,836
ฉันคงทนอยู่ต่อไปไม่ได้

213
00:18:08,421 --> 00:18:10,465
เพราะงั้นปล่อยวางได้แล้ว

214
00:18:17,639 --> 00:18:19,224
ฮันกยอลโตมาอย่างดี

215
00:18:22,060 --> 00:18:23,228
เพราะเธอช่วยเขา

216
00:18:24,687 --> 00:18:26,272
และเลี้ยงดูเขา

217
00:18:38,993 --> 00:18:40,411
ฉันขอโทษ

218
00:18:42,664 --> 00:18:44,290
ที่ฉันใช้เวลา 18 ปี

219
00:18:45,667 --> 00:18:47,418
กว่าจะพูดคำนี้ออกมาได้

220
00:18:57,262 --> 00:18:58,471
บมชิก ไม่ได้ หยุดนะ

221
00:18:58,555 --> 00:19:00,557
บมชิก ไม่ได้

222
00:19:10,066 --> 00:19:11,901
เขาคงไปเจอเธอมาแล้วสินะ

223
00:19:15,029 --> 00:19:16,406
หรือฉันจะไม่ควรทำแบบนั้นนะ

224
00:19:17,240 --> 00:19:18,491
ฉันทำให้เรื่องมันแย่ลงรึเปล่าเนี่ย

225
00:19:36,926 --> 00:19:37,927
คุณอยู่นี่เองเหรอ

226
00:19:39,804 --> 00:19:42,432
ฉันเผลอหลับไปตอนดูทีวี

227
00:19:47,687 --> 00:19:50,982
คุณยืนทำอะไรอยู่ล่ะ อยากเข้ามาก่อนไหม

228
00:19:51,065 --> 00:19:53,067
วันนี้ฉันมีกาแฟในบ้านนะ

229
00:19:53,151 --> 00:19:55,904
แล้วก็ทำรามยอนให้ได้ด้วยถ้าคุณหิว

230
00:19:59,282 --> 00:20:01,659
ผมเพิ่งไปเจอพี่มา

231
00:20:02,243 --> 00:20:05,538
เธอต้องการอะไรล่ะ
มาให้คุณเซ็นเอกสารอะไรอีกแล้วเหรอ

232
00:20:05,622 --> 00:20:07,582
หรือเธอจะมาอวดกระเป๋าใหม่

233
00:20:09,167 --> 00:20:10,501
เธอบอกว่าคุณแวะไปหาเธอ

234
00:20:10,585 --> 00:20:13,338
เฮ้อ อุตส่าห์บอกแล้วนะว่าไม่ให้บอกคุณ

235
00:20:13,421 --> 00:20:15,214
ว่าแล้วว่าเธอต้องอดใจไม่พูดไม่ได้แน่

236
00:20:18,009 --> 00:20:19,427
คุณบม…

237
00:20:24,015 --> 00:20:26,601
ผมบอกว่ามันเป็นบาปที่ผมต้องแบกรับไว้

238
00:20:28,436 --> 00:20:31,731
แต่ในใจผมรู้สึกอึดอัดไปหมด

239
00:20:34,359 --> 00:20:36,319
ผมบอกว่าคุณไม่ต้องอภัยให้ผมก็ได้

240
00:20:37,987 --> 00:20:39,697
แต่ในใจผมกลัวจริงๆ

241
00:20:41,908 --> 00:20:43,117
กลัวจนแทบบ้า

242
00:20:47,288 --> 00:20:48,331
ขอโทษนะครับ

243
00:20:49,958 --> 00:20:51,167
แล้วก็ขอบคุณ…

244
00:20:53,503 --> 00:20:55,338
ที่เข้าใจคนอย่างผม

245
00:21:00,051 --> 00:21:01,302
ขอบคุณนะคะ

246
00:21:02,595 --> 00:21:04,806
ที่กลับมาเป็นคุณคนเดิม

247
00:21:11,145 --> 00:21:13,147
รู้อะไรไหม

248
00:21:14,107 --> 00:21:17,193
ฉันคิดวิธีดีๆ ที่จะใช้แก้

249
00:21:17,276 --> 00:21:18,987
เวลามันกระอักกระอ่วนแบบนี้ได้แล้ว

250
00:21:19,988 --> 00:21:20,822
ทำยังไงครับ

251
00:21:27,245 --> 00:21:28,830
อันนี้ผมพร้อมมาก

252
00:21:35,169 --> 00:21:38,339
ไม่ค่ะ วันนี้ไม่ใช่ตรงนี้

253
00:21:45,054 --> 00:21:46,014
ตรงนี้

254
00:22:23,468 --> 00:22:24,844
คุณชเวครับ

255
00:22:25,970 --> 00:22:27,096
นี่เรื่องสำคัญนะครับ

256
00:22:27,180 --> 00:22:30,683
ผมมีเรื่องต้องจัดการเยอะมากช่วงนี้
จนแทบทุกเรื่องกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย

257
00:22:31,642 --> 00:22:34,479
คุณแน่ใจเหรอ ว่ามันสำคัญจนต้องโวยวายขนาดนี้

258
00:22:34,562 --> 00:22:36,022
น่าเสียดาย

259
00:22:38,232 --> 00:22:39,442
ที่ผมแน่ใจ

260
00:22:39,525 --> 00:22:40,485
(ดิสแฟกต์)

261
00:22:44,781 --> 00:22:48,451
ฉันต้องหาโอกาสคุยกับคุณฮเยซุก
ตอนครูพละนั่นไม่อยู่ให้ได้

262
00:22:49,243 --> 00:22:51,204
ให้ตายสิ เธอไปไหนนะ

263
00:22:53,331 --> 00:22:54,874
- ขอโทษนะครับ
- โอ้ สวัสดีครับ

264
00:22:54,957 --> 00:22:56,876
คุณเป็นครูที่โรงเรียนนี้รึเปล่าครับ

265
00:22:58,086 --> 00:22:59,962
อ๋อ…

266
00:23:00,046 --> 00:23:03,007
ผมค่อนข้างสนิทกับครูที่นี่น่ะครับ

267
00:23:03,091 --> 00:23:04,467
คุณเป็นใครครับ

268
00:23:04,550 --> 00:23:05,510
อ๋อครับ

269
00:23:06,010 --> 00:23:07,804
พอดีคือ… ผม…

270
00:23:13,434 --> 00:23:14,936
(พัคแจยอง นักข่าวดิสแฟกต์)

271
00:23:15,019 --> 00:23:18,356
โชคดีที่ผมเจอเขาก่อน

272
00:23:18,940 --> 00:23:21,400
เขาไม่ได้สัมภาษณ์คนอื่นใช่ไหม

273
00:23:22,527 --> 00:23:23,820
ผมว่าเขานัดเจอใครสักคน

274
00:23:23,903 --> 00:23:26,155
เขารู้ว่าคุณบมกำลังคบกับผู้ปกครองอยู่

275
00:23:26,239 --> 00:23:29,575
และเธอหนีมาที่นี่เพราะเรื่องชู้สาว

276
00:23:29,659 --> 00:23:30,743
แต่ว่า…

277
00:23:31,828 --> 00:23:33,579
มีใครที่โรงเรียนรู้เรื่องนี้ไหมครับ

278
00:23:35,373 --> 00:23:39,085
รู้ไหมว่าทำไมเธอถึงหนีจากโซลมานี่

279
00:23:39,836 --> 00:23:41,879
มีคนหนึ่ง

280
00:23:41,963 --> 00:23:43,589
ใครครับ

281
00:23:43,673 --> 00:23:45,800
แล้วคุณทำยังไงกับนักข่าว

282
00:23:45,883 --> 00:23:47,218
โธ่ ไม่เอาน่า

283
00:23:47,301 --> 00:23:49,137
ผมทำงานกับคุณมาตั้งหลายปีแล้ว

284
00:23:49,220 --> 00:23:50,596
ผมเลยบอกเขาไปว่า

285
00:23:50,680 --> 00:23:53,516
"ผมรู้จักคนคนหนึ่ง
ที่มีหลักฐานชัดเจนเรื่องชู้ของคุณบม

286
00:23:53,599 --> 00:23:55,643
แต่ที่นี่มีคนเยอะไป

287
00:23:55,726 --> 00:23:58,104
เราไปหาที่สงบๆ ในโซลคุยกันดีกว่า"

288
00:23:58,187 --> 00:23:59,188
แล้วผมก็ให้เขากลับไป

289
00:24:02,525 --> 00:24:03,359
คุณโอ

290
00:24:04,735 --> 00:24:06,237
ผมเคยบอกไหมว่าผมรักคุณแค่ไหน

291
00:24:06,946 --> 00:24:09,740
ผมไม่ได้อยากกอดคุณสักหน่อย

292
00:24:11,784 --> 00:24:13,953
อันดับแรก ช่วยร่างแถลงการณ์ยืนยันข้อเท็จจริง

293
00:24:14,036 --> 00:24:15,872
จากบทสนทนาที่คุณคุยกับนักข่าว

294
00:24:15,955 --> 00:24:16,789
ได้เลย

295
00:24:22,795 --> 00:24:25,464
ร่างเสร็จแล้วส่งมาให้ผมในเมลนะ

296
00:24:25,548 --> 00:24:26,465
ครับ

297
00:24:27,675 --> 00:24:31,012
ผมจะไปขอให้คุณบมเซ็นหนังสือมอบอำนาจ

298
00:24:31,095 --> 00:24:32,972
สำหรับการรับรองบันทึกเสียง และเอกสาร

299
00:24:33,055 --> 00:24:35,516
ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการคบชู้เพื่อใช้เป็นหลักฐาน

300
00:24:36,350 --> 00:24:37,393
ได้เลยครับ

301
00:24:38,853 --> 00:24:41,230
เอาล่ะ

302
00:24:43,733 --> 00:24:44,817
คุณจองครับ

303
00:24:45,526 --> 00:24:46,569
อะไรนะ

304
00:24:47,195 --> 00:24:48,696
ใครไปที่ไหนนะ

305
00:24:49,488 --> 00:24:51,657
ทำไม เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ

306
00:24:51,741 --> 00:24:54,202
ผมจะไปคุยกับนักข่าวที่โซลก่อน

307
00:24:54,285 --> 00:24:56,078
บอกทางต้นสังกัดด้วยนะครับ

308
00:24:56,162 --> 00:24:58,581
และเตรียมบทความโต้กลับหรือแถลงการณ์

309
00:24:58,664 --> 00:25:00,374
อย่างเป็นทางการไว้ก่อนเลยก็ดีครับ

310
00:25:02,877 --> 00:25:05,463
ที่รัก

311
00:25:05,546 --> 00:25:06,422
เป็นอะไรไหม

312
00:25:08,466 --> 00:25:09,675
ตายจริง แย่แน่ๆ

313
00:25:11,552 --> 00:25:12,887
- ซอนอุง
- ครับ

314
00:25:15,431 --> 00:25:17,058
- เกรดดีขึ้นเยอะเลยนะ
- ขอบคุณครับ

315
00:25:24,899 --> 00:25:26,192
ซอนฮันกยอล

316
00:25:39,622 --> 00:25:41,123
- ซล
- ครับ

317
00:25:43,084 --> 00:25:44,001
ทำได้ดีมาก

318
00:25:47,338 --> 00:25:48,172
เซจิน

319
00:25:52,760 --> 00:25:53,928
ทำได้ดีมาก

320
00:25:57,515 --> 00:25:59,100
- มินกุ๊ก
- ครับ

321
00:26:03,145 --> 00:26:04,188
อะไรเนี่ย

322
00:26:04,272 --> 00:26:05,773
(เกรด อันดับ เฉลี่ยรายวิชา)

323
00:26:07,191 --> 00:26:10,778
เซจินยิ้มให้ใบคะแนนเหรอน่ะ

324
00:26:10,861 --> 00:26:13,239
เฮ้ย เซจินได้ที่หนึ่ง

325
00:26:13,322 --> 00:26:14,865
- อะไรนะ
- ถามจริง

326
00:26:14,949 --> 00:26:15,866
จริงเหรอเนี่ย

327
00:26:15,950 --> 00:26:18,160
บ้าไปแล้ว เธอพลิกเกมได้เหรอเนี่ย

328
00:26:28,129 --> 00:26:29,505
ยินดีด้วยนะ

329
00:26:40,766 --> 00:26:41,600
อะไร

330
00:26:45,021 --> 00:26:46,897
คือ…

331
00:26:46,981 --> 00:26:48,232
ให้ตายสิ

332
00:26:48,316 --> 00:26:50,026
รู้อะไรไหม คือ…

333
00:26:50,901 --> 00:26:52,903
โดนยุงกัดมาเหรอเกาอะไรอยู่ได้

334
00:26:54,655 --> 00:26:56,407
วันมะรืนคุณว่างไหม

335
00:26:57,700 --> 00:26:58,576
วันเสาร์เหรอ

336
00:26:58,659 --> 00:27:00,786
ถ้าคุณว่างเราไปหาอะไรกินกันไหม

337
00:27:01,537 --> 00:27:03,414
ฉันจะไปกินข้าวกับคุณทำไม

338
00:27:04,999 --> 00:27:06,459
ทำไมเราถึงกินข้าวด้วยกันไม่ได้ล่ะ

339
00:27:11,505 --> 00:27:13,799
เดี๋ยวผมเมสเสจที่อยู่ไปให้

340
00:27:13,883 --> 00:27:15,760
ถ้าอยากมาก็มา ถ้าไม่อยากก็ไม่ต้อง

341
00:27:15,843 --> 00:27:17,553
ผมจะรอแค่แป๊บเดียว

342
00:27:17,636 --> 00:27:19,847
ถ้าไม่มาก็ไม่เป็นอะไร ตามสบายเลย

343
00:27:22,308 --> 00:27:24,143
ร้านสเต็กนะบอกไว้ก่อน

344
00:27:28,147 --> 00:27:30,024
(ทนายชเวอีจุน)

345
00:27:33,611 --> 00:27:36,197
ให้ตายสิ ใครโทรมาอยู่ได้เนี่ย

346
00:27:37,907 --> 00:27:38,783
อะไรเนี่ย

347
00:27:41,285 --> 00:27:42,203
- สวัสดีค่ะ
- คุณบม

348
00:27:42,286 --> 00:27:44,455
ผมมีเรื่องด่วนจะบอกครับ

349
00:27:44,538 --> 00:27:45,414
อะไรนะ

350
00:27:46,165 --> 00:27:48,042
(ห้องพักครู)

351
00:27:57,718 --> 00:27:59,470
ครูบมคะ รับสายนี้หน่อยค่ะ

352
00:27:59,553 --> 00:28:01,055
ฉันไม่ได้ตั้งใจสอดรู้

353
00:28:01,138 --> 00:28:03,974
แต่เขาพูดเรื่องนักแสดงหญิง
กับนักข่าวสักคน เกิดอะไรขึ้นคะ

354
00:28:05,142 --> 00:28:06,060
สวัสดีค่ะ

355
00:28:11,232 --> 00:28:13,818
ฟังสิ่งที่ผมจะพูดให้ดีๆ นะครับ

356
00:28:15,111 --> 00:28:17,738
นักข่าวอาจจะกำลังไปหาคุณ

357
00:28:18,531 --> 00:28:22,535
เพราะงั้นวันนี้อย่าไปไหน
แล้วรีบกลับบ้านหลังเลิกงานนะครับ

358
00:28:23,160 --> 00:28:25,246
ตั้งบันทึกเสียงอัตโนมัติเวลารับสายทุกสายด้วย

359
00:28:26,705 --> 00:28:27,540
ครับ

360
00:28:28,124 --> 00:28:29,834
ไม่ต้องรับสายจากเบอร์ที่ไม่คุ้นนะครับ

361
00:28:29,917 --> 00:28:31,043
แล้วแจ้งผมมาทันทีได้เลย

362
00:28:32,044 --> 00:28:34,505
ผมจะไปพบนักข่าวที่โซลแล้วรีบติดต่อกลับหาคุณครับ

363
00:28:35,923 --> 00:28:36,966
นี่

364
00:28:37,550 --> 00:28:39,718
นายพูดเรื่องอะไรน่ะ นักข่าวอะไร

365
00:28:49,854 --> 00:28:51,313
ครูบม

366
00:28:52,064 --> 00:28:52,898
ดงพโยเหรอ

367
00:28:55,151 --> 00:28:56,527
สวัสดีครับ

368
00:28:58,195 --> 00:29:00,781
ครูฝึกให้พวกเรามาเฝ้าบ้านครู

369
00:29:00,865 --> 00:29:01,991
ห้ามถามอะไรด้วย

370
00:29:02,074 --> 00:29:04,618
เขาบอกให้เราดูให้แน่ใจ
ว่าครูจะได้พักผ่อนอย่างไร้กังวล

371
00:29:04,702 --> 00:29:05,995
ช่วงที่เขาอยู่โซล

372
00:29:06,704 --> 00:29:08,831
อาของฮันกยอล… ไปไหนนะ

373
00:29:11,208 --> 00:29:13,294
นายโดดขึ้นรถเอง ฉันเลยจะยอมพาไปด้วย

374
00:29:13,919 --> 00:29:14,795
แต่จำไว้นะ

375
00:29:15,379 --> 00:29:17,006
อย่าสร้างปัญหา และอย่าขึ้นเสียง

376
00:29:17,089 --> 00:29:19,675
ไม่งั้นฉันจะฟ้องนายข้อหาขัดขวางการทำงานของฉัน

377
00:29:20,384 --> 00:29:22,303
ถ้าพังข้าวของ นั่นถือเป็นการทำลายทรัพย์สิน

378
00:29:22,386 --> 00:29:23,554
ต่อยคนอื่นคือทำร้ายร่างกาย

379
00:29:23,637 --> 00:29:26,015
พอแล้วน่า แวะสักที่เดี๋ยวหนึ่งสิ

380
00:29:26,891 --> 00:29:28,309
ที่ไหน

381
00:29:28,392 --> 00:29:31,187
ไปเจอครั้งแรกจะไม่มีของติดมือได้ไง

382
00:29:31,729 --> 00:29:33,022
ฉันต้องแต่งตัวให้เหมาะสมด้วย

383
00:29:34,440 --> 00:29:37,026
เขาฝากบอกว่าไม่ต้องห่วง
เขาจะจัดการทุกอย่างให้ครับ

384
00:29:38,402 --> 00:29:39,778
แล้วก็ฝากนี่มาให้ครูด้วย

385
00:29:56,754 --> 00:29:58,422
(ดิสแฟกต์)

386
00:29:58,506 --> 00:29:59,673
(ฝ่ายสื่อบันเทิง)

387
00:30:00,674 --> 00:30:02,343
หัวข้อฟังติดหูดีนะ

388
00:30:02,426 --> 00:30:06,764
แต่ต้องมีรูปด้วยคนถึงจะคลิกมาอ่าน

389
00:30:06,847 --> 00:30:09,016
แบบนี้มันดูไม่น่าสนใจเลย

390
00:30:09,934 --> 00:30:12,186
ผมได้ข่าวมาว่ามีคนมีหลักฐาน

391
00:30:12,770 --> 00:30:13,938
- จริงเหรอ
- ครับ

392
00:30:24,114 --> 00:30:26,116
(นักข่าวพัคแจยอง)

393
00:30:35,084 --> 00:30:36,794
สวัสดีครับทุกคน

394
00:30:39,505 --> 00:30:40,756
นั่นใครน่ะ

395
00:30:42,216 --> 00:30:45,719
ผมมาพบนักข่าวพัคแจยองครับ

396
00:30:46,178 --> 00:30:47,304
ไปกู้นอกระบบมาเหรอ

397
00:30:47,555 --> 00:30:48,847
- หรือไปค้ำประกัน
- อะไรนะครับ

398
00:30:49,807 --> 00:30:51,141
หรือนายไปมีชู้

399
00:30:51,559 --> 00:30:53,102
แผนกสื่อบันเทิงอยู่ไหนเนี่ย

400
00:30:53,185 --> 00:30:55,104
"การเมือง"

401
00:30:55,187 --> 00:30:56,313
"ธุรกิจ"

402
00:30:56,939 --> 00:30:58,566
นักข่าวพัคแจยองอยู่ไหนครับ

403
00:30:59,316 --> 00:31:00,234
"สังคม"

404
00:31:04,113 --> 00:31:04,989
เขาอยู่ไหนนะ

405
00:31:05,489 --> 00:31:07,116
อ๋อ "กีฬา"

406
00:31:07,199 --> 00:31:08,117
ไปหลบก่อนเถอะ

407
00:31:08,200 --> 00:31:09,868
ขอตัวก่อนนะครับ

408
00:31:09,952 --> 00:31:11,036
ไปหลบก่อนไป

409
00:31:15,749 --> 00:31:17,751
"ฝ่ายสื่อบันเทิง" นี่ไง

410
00:31:23,340 --> 00:31:25,467
สวัสดีครับ

411
00:31:25,551 --> 00:31:27,469
ผมเป็นหัวหน้าฝ่ายครับ มีอะไรให้ช่วยครับ

412
00:31:27,553 --> 00:31:30,848
ขอให้คุณมีความสุข และสบายใจในทุกอย่างที่ทำครับ

413
00:31:30,931 --> 00:31:32,266
(ซอนแจกยู)

414
00:31:33,225 --> 00:31:34,435
ซอนแจกยูเหรอ

415
00:31:34,518 --> 00:31:35,978
ใครคือซอนแจกยู

416
00:31:36,562 --> 00:31:37,396
ผมเองครับ

417
00:31:38,105 --> 00:31:41,817
ผมมาที่นี่เพื่อคุยกับนักข่าวพัคแจยอง

418
00:31:42,985 --> 00:31:44,194
อ้าวแย่จัง

419
00:31:44,820 --> 00:31:47,698
วันนี้เขามีธุระส่วนตัวเลยกลับไปแล้วน่ะครับ

420
00:31:49,908 --> 00:31:51,952
งั้นผมรอถึงพรุ่งนี้ก็ได้

421
00:31:52,870 --> 00:31:54,663
ผมมีเวลาว่างเหลือเฟือเลย

422
00:31:57,458 --> 00:32:02,796
ผมเป็นคนดูแลน่ะครับ คุยกับผมก็ได้

423
00:32:03,589 --> 00:32:06,550
อ๋อ คุณเป็นคนดูแลสินะ

424
00:32:08,385 --> 00:32:10,054
ผมได้ยินว่านักข่าวพัค

425
00:32:10,137 --> 00:32:12,640
กำลังจะเขียนข่าวเรื่องลูกสาวของคุณจองนันฮี

426
00:32:12,723 --> 00:32:14,975
ได้ยินว่าเขาไปถึงชินซูเพื่อเขียนข่าวนี้

427
00:32:15,059 --> 00:32:17,102
ผมเลยอยากจะมาเสนอตัวช่วยเขา

428
00:32:18,854 --> 00:32:22,858
คุณคือคนที่มีหลักฐานชัดเจนเหรอ

429
00:32:25,694 --> 00:32:28,447
ผมเกือบเข้าใจผิดแล้วไหมล่ะ

430
00:32:28,530 --> 00:32:31,742
เราวางแผนจะตีพิมพ์ข่าวพรุ่งนี้

431
00:32:31,825 --> 00:32:33,118
แล้วคุณเอาหลักฐานอะไรมาล่ะ

432
00:32:33,202 --> 00:32:34,161
บันทึกการโทร

433
00:32:34,953 --> 00:32:36,288
ข้อความ

434
00:32:36,372 --> 00:32:39,291
หรือดีกว่านั้นอีก เช่นรูป หรือวิดีโอของการคบชู้

435
00:32:44,338 --> 00:32:45,923
การคบชู้…

436
00:32:46,548 --> 00:32:47,675
คบชู้เหรอ

437
00:32:47,758 --> 00:32:49,802
ผมเอาหลักฐานว่าไม่มีการคบชู้มา

438
00:32:52,680 --> 00:32:54,682
ให้ตายสิ ไม่อยากเชื่อเลย

439
00:32:55,349 --> 00:32:56,767
นี่ฟังนะ

440
00:32:56,850 --> 00:32:59,186
ใครจะอ่านบทความที่พิสูจน์ว่าคนไม่ได้คบชู้

441
00:32:59,269 --> 00:33:03,148
คนจะคลิกอ่านต่อเมื่อมีหลักฐานที่ดูเหมือนมันเกิดขึ้น

442
00:33:05,067 --> 00:33:06,694
งั้นก็อย่าตีพิมพ์ข่าวนี้สิ

443
00:33:09,738 --> 00:33:10,989
คุณเป็นใครนะ

444
00:33:11,573 --> 00:33:12,408
ผมเหรอ

445
00:33:14,618 --> 00:33:16,704
ผมเป็นผู้ปกครองในโรงเรียนที่คุณบมสอนอยู่

446
00:33:16,787 --> 00:33:17,996
และผมคบกับคุณบมอยู่

447
00:33:22,292 --> 00:33:23,460
คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง

448
00:33:24,169 --> 00:33:25,754
ผมมาเพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขียนอยู่นี่

449
00:33:25,838 --> 00:33:26,922
ไม่ใช่ความจริง

450
00:33:27,005 --> 00:33:28,173
เพราะงั้นสัมภาษณ์ผมเถอะ

451
00:33:28,841 --> 00:33:29,675
ออกไป

452
00:33:30,175 --> 00:33:32,136
ผมไม่สนใจ ออกไป

453
00:33:36,098 --> 00:33:38,767
ผมอ่านบทความหลายชิ้นระหว่างทางมานี่

454
00:33:38,851 --> 00:33:41,145
พวกคุณเขียนบทความน่าสนใจหลายชิ้นเลยนี่

455
00:33:41,895 --> 00:33:44,523
คุณใช้คำถามในหัวข้อบทความทุกอัน

456
00:33:44,606 --> 00:33:47,025
ใช้คำอย่าง "ต้องสงสัย" หรือ "อ้างว่า"

457
00:33:47,109 --> 00:33:50,195
และทำให้ข่าวลือดูเหมือนความจริง

458
00:33:50,279 --> 00:33:51,780
ไม่อยากจะเชื่อเลย

459
00:33:51,864 --> 00:33:54,116
ฝ่ายรักษาความปลอดภัยใช่ไหม นี่ฝ่ายสื่อบันเทิง

460
00:33:54,199 --> 00:33:56,201
ใช่สินะ นี่คือฝ่ายสื่อบันเทิง

461
00:33:56,285 --> 00:33:58,537
พวกคุณควรจะเขียนข่าวเรื่องคนดัง

462
00:33:58,620 --> 00:34:01,957
ทำไมถึงมาเขียนข่าว
คนในครอบครัวคนดังที่ไม่ใช่คนดังล่ะ

463
00:34:02,750 --> 00:34:03,876
นักข่าวพัคกลับมาแล้วเหรอ

464
00:34:05,669 --> 00:34:07,713
ทำอะไรน่ะ เอาคืนมานะ

465
00:34:07,796 --> 00:34:08,714
นี่

466
00:34:09,297 --> 00:34:11,800
(เลือกไฟล์เสียง ลบ)

467
00:34:16,554 --> 00:34:17,389
เดี๋ยว

468
00:34:19,266 --> 00:34:21,601
คุณลบเสียงที่ผมบันทึกไว้เหรอ

469
00:34:21,685 --> 00:34:23,562
คุณคิดว่าเราไม่เคยรับมือเรื่องแบบนี้เหรอ

470
00:34:24,146 --> 00:34:27,274
ซื่อบื้อจริงๆ คงไปดูวิธีแบบนี้มาจากสักที่ล่ะสิ

471
00:34:27,357 --> 00:34:29,860
ในเมื่อปิดบันทึกเสียงไปแล้ว คุณพูดว่าไงนะ

472
00:34:29,943 --> 00:34:32,196
ว่าเราเขียนข่าวที่ไม่ใช่ความจริงเหรอ

473
00:34:32,279 --> 00:34:33,489
ฟังนะ

474
00:34:33,572 --> 00:34:36,867
เราไม่ตีพิมพ์เรื่องที่ไม่มีมูลความจริง

475
00:34:37,534 --> 00:34:40,411
เราเลี่ยงที่จะเขียนฟันธง แค่ใบ้ความเป็นไปได้

476
00:34:40,996 --> 00:34:43,916
และสร้างเรื่องที่คลุมเครือและกำกวม

477
00:34:43,998 --> 00:34:45,417
จากพื้นฐานความจริง

478
00:34:45,501 --> 00:34:48,128
ดูนะ เราไม่เคยบอกว่าเธอเป็นชู้

479
00:34:48,754 --> 00:34:50,297
เราแค่เขียนว่า "มีข้อสงสัยว่า"

480
00:34:50,380 --> 00:34:52,716
หรือ "มีเบาะแสแจ้งมาว่า"

481
00:34:53,300 --> 00:34:56,594
นักข่าวทำแค่นั้นแหละ

482
00:34:56,678 --> 00:34:59,139
ผู้อ่านจะตีความยังไงก็แล้วแต่คน

483
00:35:03,769 --> 00:35:07,314
มิน่าล่ะคุณถึงเป็นหัวหน้าฝ่าย พูดเก่งจริงๆ

484
00:35:09,358 --> 00:35:10,943
อ๋อ ผมเกือบลืมไป

485
00:35:13,070 --> 00:35:13,904
ใช่เลย

486
00:35:15,113 --> 00:35:16,073
นี่ฟิลลิป

487
00:35:16,156 --> 00:35:18,116
ยังไม่ได้วางสายเหรอ

488
00:35:18,700 --> 00:35:21,036
อะไรนะ บันทึกเสียงไว้ด้วยเหรอ

489
00:35:22,704 --> 00:35:26,875
ตรงส่วนที่เขาพูดเรื่องเขียนข่าว
ที่คลุมเครือและกำกวมก็อัดไว้ได้เหรอ

490
00:35:26,959 --> 00:35:29,878
ว้าว ที่เขาพูดเรื่องใบ้ให้คนอ่านคิดเองก็อัดไว้เหรอ

491
00:35:29,962 --> 00:35:31,088
- นี่คุณ…
- อื้อ

492
00:35:31,588 --> 00:35:32,756
ใช่

493
00:35:34,216 --> 00:35:36,635
อย่างที่หัวหน้าฝ่ายบอก ฉันก็เป็นแค่คนซื่อบื้อ

494
00:35:36,718 --> 00:35:38,720
เลยลืมวางสายตอนยกกระถางเข้ามา

495
00:35:38,804 --> 00:35:40,889
เก็บบันทึกเสียงนั่นไว้ดีๆ นะ

496
00:35:40,973 --> 00:35:42,307
แจกยู

497
00:35:42,391 --> 00:35:45,018
อ้าวทนายชเว มีอะไรจะเสริมเรื่องกฎหมายไหม

498
00:35:45,102 --> 00:35:46,019
มานี่ๆ

499
00:35:46,103 --> 00:35:47,312
โทรศัพท์ฉัน

500
00:35:47,396 --> 00:35:48,480
นี่ๆ มานี่ก่อน

501
00:35:49,064 --> 00:35:50,858
- นี่
- อื้อ

502
00:35:52,568 --> 00:35:53,610
สวัสดีครับ

503
00:35:53,735 --> 00:35:56,113
ผมชเวอีจุน ที่ปรึกษาด้านกฎหมายของคุณจองนันฮี

504
00:35:56,196 --> 00:35:59,032
รวมทั้งของคุณยุนบม
และเป็นประธานสำนักงานกฎหมายชเวอีจุน

505
00:36:05,914 --> 00:36:07,833
เรื่องการเขียนข่าวป้ายสีคุณยุนบม

506
00:36:07,916 --> 00:36:11,461
เรายื่นขอคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว

507
00:36:11,545 --> 00:36:14,631
อย่าลืมส่งบันทึกเสียงเมื่อกี้ไปเป็นหลักฐานด้วยนะ

508
00:36:16,967 --> 00:36:19,720
ถ้ามีการเขียนข่าวอะไรก่อนศาลตัดสิน

509
00:36:19,803 --> 00:36:22,180
เราจะยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการสื่อ

510
00:36:22,264 --> 00:36:23,891
เพื่อดำเนินขั้นตอนตามกฎหมาย

511
00:36:23,974 --> 00:36:26,560
รวมทั้งการแก้ไข ตอบโต้ และเรียกร้องค่าเสียหาย

512
00:36:28,896 --> 00:36:31,565
ถ้าข่าวที่เขียนเป็นความเท็จ

513
00:36:31,648 --> 00:36:34,276
เราจะพิจารณายื่นฟ้องอาญา
สำหรับการทำให้เสียชื่อเสียง

514
00:36:34,359 --> 00:36:35,819
ตามข้อกฎหมาย

515
00:36:41,283 --> 00:36:44,786
ดูเหมือนคุณจะยุ่งอยู่ งั้นพอแค่นี้แล้วกัน

516
00:36:45,662 --> 00:36:47,205
ยืนตรง ทำความเคารพ

517
00:36:50,000 --> 00:36:51,501
ทำได้ดีมาก

518
00:36:52,461 --> 00:36:53,712
ทำได้ดีมากทุกคน บาย

519
00:37:02,262 --> 00:37:03,388
ไปกันแล้ว ออกมาเถอะ

520
00:37:06,600 --> 00:37:09,061
ให้ตายสิ ซวยสองชั้นจริงๆ

521
00:37:09,144 --> 00:37:12,147
อันธพาลกับพวกอวดรู้แพ็กคู่กันมาแบบนี้

522
00:37:12,230 --> 00:37:13,273
เราจะทำยังไงดีครับ

523
00:37:14,524 --> 00:37:16,526
เรามีสองทางเลือก

524
00:37:17,611 --> 00:37:19,363
ไม่กระโตกกระตากเรื่องนี้แล้วทำเรื่องอื่น

525
00:37:19,446 --> 00:37:23,075
หรือเปิดหน้าชนให้มันเละกันไปหมด

526
00:37:39,508 --> 00:37:40,634
เป็นยังไงบ้าง

527
00:37:41,176 --> 00:37:45,180
ผมไปเจอนักข่าว
และยื่นขอคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวแล้ว

528
00:37:45,263 --> 00:37:47,975
หมายความว่า
เราหยุดไม่ให้เขาตีพิมพ์บทความได้ใช่ไหม

529
00:37:48,058 --> 00:37:52,896
คำสั่งคุ้มครองชั่วคราว
คือคำร้องจากศาลให้หยุดตีพิมพ์บทความ

530
00:37:53,480 --> 00:37:57,150
แต่มันการันตีไม่ได้ว่าจะไม่มีข่าวเรื่องนี้ออกมา

531
00:37:57,234 --> 00:37:59,653
กฎหมายอะไรเนี่ย

532
00:37:59,736 --> 00:38:01,488
ถ้ามีการตีพิมพ์บทความออกมา

533
00:38:01,571 --> 00:38:03,824
เหยื่อก็ต้องนั่งรับผลของมันไปเหรอ

534
00:38:04,449 --> 00:38:06,284
ให้ตายสิ บ้าบอชะมัด

535
00:38:06,827 --> 00:38:07,828
นั่นใครน่ะ

536
00:38:09,538 --> 00:38:10,664
ซอนแจกยูเหรอ

537
00:38:13,000 --> 00:38:16,878
แจกยูลงแรงไปเยอะครับวันนี้

538
00:38:20,132 --> 00:38:23,385
ถ้าบทความไม่ถูกตีพิมพ์
หรือถ้าสถานการณ์นี้คลี่คลายด้วยดี

539
00:38:24,011 --> 00:38:25,429
ก็ต้องขอบคุณเขาน่ะครับ

540
00:38:26,054 --> 00:38:28,473
ผมโทรมาแจ้งแค่นี้นะครับ ไว้จะติดต่อมาใหม่

541
00:38:30,976 --> 00:38:33,437
ว่าไง ทนายชเวว่ายังไงบ้าง

542
00:38:35,439 --> 00:38:37,816
พูดอะไรหน่อยสิ

543
00:38:50,287 --> 00:38:51,663
นี่ไงล่ะ

544
00:38:51,747 --> 00:38:53,623
ถ้าตั้งใจก็ทำได้นี่

545
00:38:53,707 --> 00:38:55,542
ทำให้ดีแบบนี้ต่อไปนะ

546
00:38:56,293 --> 00:38:58,628
หนูตั้งใจติวเพื่อสอบครั้งนี้มาก

547
00:38:58,712 --> 00:39:00,338
เด็กคนที่ได้ที่หนึ่งมาตลอดน่ะ

548
00:39:00,797 --> 00:39:02,966
แม่ว่าเขาต้องร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่แน่ๆ

549
00:39:03,050 --> 00:39:05,302
เพราะในที่สุดลูกก็ชนะเขาได้แล้ว

550
00:39:05,385 --> 00:39:08,013
ไม่เอาน่า วันดีๆ แบบนี้จะไปสนใจเรื่องเขาทำไม

551
00:39:08,096 --> 00:39:09,765
นี่นักเรียนเกรดหนึ่ง

552
00:39:10,640 --> 00:39:14,478
วันนี้พ่อจะซื้อริบอายชั้นยอดให้ลูกเลย

553
00:39:18,774 --> 00:39:20,692
- แม่คะ
- ว่าไงลูก

554
00:39:21,234 --> 00:39:22,569
หนูไปข้างนอกเดี๋ยวนะคะ

555
00:39:22,652 --> 00:39:25,113
ไม่กินเนื้อก่อนเหรอ จะไปไหนน่ะ

556
00:39:25,197 --> 00:39:26,907
นี่ นักเรียนเกรดหนึ่ง

557
00:39:28,325 --> 00:39:30,368
(ซับเวย์)

558
00:39:30,452 --> 00:39:33,288
สเต็กและชีสสองที่ค่ะ

559
00:39:33,371 --> 00:39:35,999
ขอซอสหอมใหญ่ลดน้ำตาล

560
00:39:36,083 --> 00:39:37,584
ค่ะ รอสักครู่นะคะ

561
00:39:45,092 --> 00:39:45,967
ทำไมล่ะ

562
00:39:46,802 --> 00:39:48,762
พอแพ้ฉันแล้วกินไม่ลงเลยเหรอ

563
00:39:51,056 --> 00:39:52,224
ไม่ใช่หรอก

564
00:39:52,307 --> 00:39:55,393
ฉันยอมไม่กินเนื้อเกาหลีชั้นเลิศ
เพื่อมากินแซนด์วิชกับนายเลยนะ

565
00:39:56,686 --> 00:39:58,313
นายเคยพูดว่าไงนะ

566
00:40:00,065 --> 00:40:01,650
"การติวเป็นเรื่องของความถึกทน

567
00:40:01,733 --> 00:40:04,236
ถ้าเอาแต่นั่งอารมณ์เสียจะไปชนะฉันได้ไง"

568
00:40:09,116 --> 00:40:10,700
ดีใจไหมที่ได้ที่หนึ่ง

569
00:40:13,537 --> 00:40:14,996
พูดตามตรงฉันมีความสุขมาก

570
00:40:16,081 --> 00:40:17,874
ถ้าไม่นับเรื่องที่สงสารนาย

571
00:40:20,001 --> 00:40:22,337
มันรู้สึกดีนะที่พ่อกับแม่คอยชม

572
00:40:23,046 --> 00:40:26,133
และมันก็สนุกมากที่เห็นเพื่อนๆ อิจฉา

573
00:40:29,261 --> 00:40:30,929
แต่ส่วนที่ดีที่สุดน่ะ

574
00:40:34,933 --> 00:40:36,143
คือการได้รู้ว่าที่ทุ่มเทมันเห็นผล

575
00:40:39,688 --> 00:40:41,356
มันรู้สึกเหมือนทั้งโลกก็รับรู้

576
00:40:49,614 --> 00:40:50,448
เซจิน

577
00:40:52,117 --> 00:40:53,618
- ฟังนะ
- ว่าไง

578
00:40:58,915 --> 00:40:59,749
ช่างเถอะ

579
00:41:00,959 --> 00:41:02,627
เธอดูสวยมากเลยนะเวลายิ้ม

580
00:41:04,421 --> 00:41:05,297
ไม่เอาน่า

581
00:41:06,214 --> 00:41:08,758
ยิ้มหรือไม่ฉันก็สวยตลอดแหละ

582
00:41:10,135 --> 00:41:11,386
มัวทำอะไรอยู่ กินสิ

583
00:41:11,469 --> 00:41:13,263
ซอสนี่อร่อยมากเลยนะ

584
00:41:13,346 --> 00:41:14,389
โอเค

585
00:41:23,899 --> 00:41:24,900
อร่อยนะ

586
00:41:25,859 --> 00:41:27,819
ให้ตายสิ วิ่งไปแค่สิบนาทีเอง

587
00:41:28,570 --> 00:41:31,281
อ่อนแอแบบนี้ไงถึงได้ที่โหล่กัน

588
00:41:31,364 --> 00:41:33,408
ครูจอง ผมได้ที่ 24 นะ

589
00:41:33,491 --> 00:41:34,534
คิมมินกุ๊กสิได้ที่โหล่

590
00:41:34,618 --> 00:41:39,414
เอาล่ะๆ ฟังนะ ที่เราต้องการตอนนี้
ไม่ใช่การฝึกซ้อม แต่เป็นการเติมพลัง

591
00:41:39,497 --> 00:41:40,874
กินกันเถอะ

592
00:41:41,625 --> 00:41:43,585
ให้ตายสิ

593
00:41:43,668 --> 00:41:47,339
แม่พวกเธอต้องทนปวดข้อมือ
เพื่อเปลี่ยนผ้าอ้อมให้พวกเธอ เพื่ออะไรล่ะ

594
00:41:48,632 --> 00:41:51,635
หลังเธอค่อมเพราะแบกพวกเธอไว้ เพื่ออะไร

595
00:41:51,718 --> 00:41:53,094
เดี๋ยวนะครับ

596
00:41:53,178 --> 00:41:54,596
ครูพูดเรื่องแม่เราทำไม

597
00:41:54,679 --> 00:41:58,141
ที่ฉันพูดเรื่องนี้เพราะคะแนนพวกเธอแย่กว่าฮันกยอล

598
00:41:58,225 --> 00:41:59,976
ที่ตอบข้อสามรวดทุกวิชาอีกนะ

599
00:42:01,478 --> 00:42:03,021
เขาตอบแต่ข้อสามเหรอครับ

600
00:42:03,813 --> 00:42:06,066
ถ้างั้นครูไปว่าเขาน่าจะดีกว่านะ

601
00:42:06,149 --> 00:42:08,235
- ทำไมเราถึงโดนว่าแทนล่ะ
- จริงด้วย

602
00:42:09,694 --> 00:42:12,280
พวกนี้นี่ จะไปไหนกันน่ะ

603
00:42:14,574 --> 00:42:15,867
ไปด้วยกันสิ

604
00:42:20,080 --> 00:42:21,414
พวกเขาพูดเรื่องอะไรน่ะ

605
00:42:24,000 --> 00:42:24,876
ซอนฮันกยอล

606
00:42:27,254 --> 00:42:29,047
นายกาแค่ข้อสามตอนสอบเหรอ

607
00:42:34,135 --> 00:42:34,970
จริงเหรอ

608
00:42:37,138 --> 00:42:37,973
เซจิน

609
00:42:40,267 --> 00:42:41,726
เรื่องของเรื่องคือ…

610
00:42:42,477 --> 00:42:44,771
- ขอฉันอธิบาย…
- เพราะฉันเหรอ

611
00:42:48,108 --> 00:42:49,567
ฉันถามว่า เพราะฉันเหรอ

612
00:43:06,584 --> 00:43:08,003
ถ้าหลับแล้วก็ไม่เป็นไร

613
00:43:09,170 --> 00:43:10,588
แต่ถ้ายังไม่หลับ ฟังนะ

614
00:43:12,924 --> 00:43:13,967
เรื่องคุณบม

615
00:43:16,094 --> 00:43:19,222
ฉันจะจัดการเรื่องกฎหมายเอง
เพราะงั้นไม่ต้องห่วง

616
00:43:19,806 --> 00:43:20,932
ส่วนเรื่องที่ฉันพูด

617
00:43:23,643 --> 00:43:25,520
ต่อหน้าคุณจองก่อนหน้านี้…

618
00:43:29,774 --> 00:43:31,192
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น

619
00:43:42,078 --> 00:43:45,040
สำหรับคนอย่างนาย มิตรภาพ

620
00:43:45,665 --> 00:43:47,917
อาจไม่ได้มีค่าอะไร
เหมือนอากาศที่นายแทบไม่รู้สึก

621
00:43:49,169 --> 00:43:50,045
แต่…

622
00:43:52,339 --> 00:43:53,506
สำหรับฉัน

623
00:43:55,925 --> 00:43:56,843
นายน่ะ…

624
00:44:00,388 --> 00:44:01,723
เป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน

625
00:44:02,974 --> 00:44:04,434
ทางเดียวที่ฉันจะทำใจยอมรับได้

626
00:44:04,517 --> 00:44:07,187
ว่าเพื่อนคนเดียวของฉันหนีไปกับเงินฉัน

627
00:44:09,606 --> 00:44:11,316
คือการบอกตัวเอง

628
00:44:13,526 --> 00:44:16,363
ว่านายเป็นคนเผาบ้านหลังนั้น

629
00:44:18,031 --> 00:44:20,784
นั่นเป็นทางเดียวที่ฉันจะเกลียดนายได้
และเป็นทางเดียว

630
00:44:22,452 --> 00:44:26,247
ที่การหักหลังของนายจะสมเหตุผลได้สำหรับฉัน

631
00:44:31,711 --> 00:44:32,879
"หักหลัง" เหรอ

632
00:44:34,339 --> 00:44:35,256
นายไม่ได้หลับอยู่เหรอ

633
00:44:37,509 --> 00:44:39,969
ฉันไม่ได้หักหลังนายนะ นายต่างหากหักหลังฉัน

634
00:44:42,013 --> 00:44:42,847
ฉันเนี่ยนะ

635
00:44:46,059 --> 00:44:47,143
คืนนั้น…

636
00:44:55,151 --> 00:44:57,070
ตอนฉันวิ่งออกมาจากบ้านที่กำลังไฟไหม้

637
00:45:01,157 --> 00:45:02,867
ฉันไปหานายทันที

638
00:45:04,327 --> 00:45:08,790
ฉันคิดอะไรไม่ออก
คนเดียวที่ฉันคิดถึงตอนนั้นคือนาย

639
00:45:10,917 --> 00:45:12,377
ซอนแจกยูเหรอ

640
00:45:12,460 --> 00:45:15,088
แกกลับบ้านมืดค่ำทุกวัน

641
00:45:15,171 --> 00:45:17,132
ได้ข่าวว่าไปสนิทสนมกับเด็กคนนั้นนี่

642
00:45:18,091 --> 00:45:19,884
พ่อเขาเป็นพวกเมาหยำเป

643
00:45:19,968 --> 00:45:24,139
แถมพี่สาวเขาก็ท้องไม่มีพ่อ

644
00:45:24,222 --> 00:45:26,141
ให้ตายสิ

645
00:45:26,224 --> 00:45:29,769
จะว่าไป ก่อนหน้านี้ลูกบอกว่าไม่อยากได้รถ…

646
00:45:30,603 --> 00:45:31,896
เขาไม่ใช่เพื่อนผมครับ

647
00:45:32,814 --> 00:45:34,607
ผมจะไปคบหาคนแบบนั้นทำไม

648
00:45:34,691 --> 00:45:36,025
ทำแบบนั้นก็เหมือนลดตัวเปล่าๆ

649
00:45:36,651 --> 00:45:38,903
ผมแค่สงสารเขาน่ะ

650
00:45:39,904 --> 00:45:41,448
แค่นั้นเอง

651
00:45:41,531 --> 00:45:43,741
- จริงเหรอ
- ครับ

652
00:45:43,825 --> 00:45:45,493
เพื่อทำให้ชีวิตที่โรงเรียนง่ายขึ้น

653
00:45:45,577 --> 00:45:47,287
ผมต้องทำตัวเป็นเพื่อนคนแบบนั้น

654
00:45:48,913 --> 00:45:50,290
เขาไม่ใช่เพื่อนผม

655
00:45:51,833 --> 00:45:53,042
เพราะงั้นไม่ต้องห่วงครับ

656
00:45:56,421 --> 00:45:58,339
- ไปกันเถอะ
- โอเค

657
00:46:11,978 --> 00:46:13,021
เขาไม่ใช่เพื่อนผม

658
00:46:13,730 --> 00:46:16,524
ผมแค่สงสารเขาน่ะ

659
00:46:17,275 --> 00:46:18,568
แค่นั้นเอง

660
00:46:20,987 --> 00:46:22,864
ฉันเอาเงินที่ขโมยมาไปใช้อย่างดี

661
00:46:24,407 --> 00:46:25,533
หาที่พักได้

662
00:46:26,409 --> 00:46:28,578
และพาฮันกยอลไปโรงพยาบาลตอนเขาป่วย

663
00:46:28,661 --> 00:46:30,163
ฉันทำงานหนักแทบตาย

664
00:46:31,122 --> 00:46:32,624
จะได้ไม่ดูน่าสมเพช

665
00:46:34,000 --> 00:46:36,211
นายจะได้ไม่พูดแบบนั้นอีก

666
00:46:36,294 --> 00:46:37,754
ถ้าเราบังเอิญเจอกันอีกขึ้นมา

667
00:46:37,837 --> 00:46:41,424
ฉันตีตัวออกห่างจากทุกคน และสนแค่ฮันกยอล

668
00:46:42,800 --> 00:46:44,594
ฉันไม่ทำอะไรนอกจากหาเงิน

669
00:46:44,677 --> 00:46:45,929
ว้าว

670
00:46:47,597 --> 00:46:49,098
เหมือนว่าฉันจะได้คำขอโทษแล้วแฮะ

671
00:46:52,393 --> 00:46:53,728
อะไรนะ

672
00:46:53,811 --> 00:46:58,525
เพราะมันแปลว่าฉันก็เป็นเพื่อนนายเหมือนกัน

673
00:46:59,609 --> 00:47:03,780
นายถึงเสียใจที่ได้ยินฉันพูดว่า
เราไม่ใช่เพื่อนกันจนหนีหายไป

674
00:47:05,323 --> 00:47:07,575
มาถึงตอนนี้แล้วมันยังสำคัญอีกเหรอ

675
00:47:08,785 --> 00:47:09,994
แน่นอน

676
00:47:10,078 --> 00:47:14,624
นายจะใช้เงินนั่นไปเข้ามหาวิทยาลัย
หรือเลี้ยงฮันกยอล

677
00:47:14,707 --> 00:47:17,001
ฉันก็ไม่มีปัญหาตราบใดที่นายใช้ชีวิตได้

678
00:47:18,086 --> 00:47:21,172
มันเป็นเงินที่ฉันตั้งใจเก็บให้นายแต่แรกแล้ว

679
00:47:21,839 --> 00:47:25,843
แต่ตอนนั้นฉันไม่มีทางอื่น
ที่จะเอาเงินก้อนนั้นมาจากพ่อ

680
00:47:28,221 --> 00:47:29,889
ต่อให้ฉันต้องด่านายเสียๆ หายๆ

681
00:47:30,682 --> 00:47:31,849
เพื่อให้ได้เงินนั่นมา

682
00:47:33,017 --> 00:47:33,935
ฉันก็จะทำแบบนั้น…

683
00:47:36,020 --> 00:47:39,190
เป็นร้อยครั้ง พันครั้ง โดยไม่ลังเลเลย

684
00:47:53,246 --> 00:47:54,163
หัวหน้ามาแล้ว

685
00:47:55,039 --> 00:47:57,000
แถวตรง ทำความเคารพ

686
00:47:57,083 --> 00:47:58,418
วันทยหัตถ์

687
00:47:59,502 --> 00:48:00,420
ตามระเบียบพัก

688
00:48:01,629 --> 00:48:02,755
ทางนี้เรียบร้อยดีครับ

689
00:48:03,298 --> 00:48:05,133
- ยินดีต้อนรับกลับครับ
- หัวหน้า

690
00:48:05,925 --> 00:48:06,926
ตาบระเบียบพัก

691
00:48:07,010 --> 00:48:08,052
มาทำอะไรที่นี่ล่ะ

692
00:48:12,807 --> 00:48:13,891
ไปอยู่กับเธอเถอะ

693
00:48:15,268 --> 00:48:17,979
คืนนี้คงไม่ง่าย

694
00:48:19,856 --> 00:48:20,857
สำหรับคุณบม

695
00:48:21,649 --> 00:48:26,029
- แล้วนายล่ะ
- ฉันต้องไปดู

696
00:48:26,112 --> 00:48:28,406
คนที่คงลำบากใจถ้าไม่มีฉันช่วยคืนนี้

697
00:48:30,283 --> 00:48:32,577
นักแสดงคนโปรดของฉัน จองนันฮี

698
00:48:32,660 --> 00:48:33,786
ตามสบาย

699
00:48:35,204 --> 00:48:36,122
นี่ เอาไว้สิ

700
00:48:38,166 --> 00:48:39,000
ไปล่ะ

701
00:48:44,422 --> 00:48:47,216
ฉันจะใส่ได้เหรอเนี่ย

702
00:49:08,321 --> 00:49:09,656
ลูกรักของพ่อ

703
00:49:10,365 --> 00:49:12,700
บมชิกรอพ่ออยู่เหรอ

704
00:49:19,874 --> 00:49:21,250
ทุกอย่างเรียบร้อยไหมครับ

705
00:49:21,334 --> 00:49:22,210
ก็…

706
00:49:23,002 --> 00:49:25,296
มีกลุ่มยูยิตสูอยู่ด้วยก็อุ่นใจดีค่ะ

707
00:49:26,381 --> 00:49:28,800
ทางด้านคุณล่ะคะ

708
00:49:29,717 --> 00:49:31,010
ให้ตายสิ

709
00:49:31,094 --> 00:49:33,429
ผมเคยอยู่แต่ชนบท ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่

710
00:49:33,513 --> 00:49:36,891
เราไปที่บริษัทแล้วไปคุยกับนักข่าวมา

711
00:49:36,974 --> 00:49:38,768
แต่ว่าการหยุดไม่ให้เขียนบทความ

712
00:49:39,769 --> 00:49:41,562
โดยใช้กฎหมายมันค่อนข้างยาก

713
00:49:45,983 --> 00:49:48,111
ขอบคุณที่พยายามนะคะ

714
00:49:50,405 --> 00:49:52,573
มันเป็นไปได้…

715
00:49:53,908 --> 00:49:55,493
ว่าบทความอาจตีพิมพ์พรุ่งนี้

716
00:50:06,504 --> 00:50:07,547
เยี่ยมเลย

717
00:50:09,424 --> 00:50:12,009
งั้นโต้รุ่งทำอะไรสนุกๆ กันสามคนดีกว่า

718
00:50:16,389 --> 00:50:18,141
เรื่องของพรุ่งนี้ไว้ว่ากันพรุ่งนี้แล้วกันนะ

719
00:50:20,685 --> 00:50:23,521
เรามาทำเรื่องที่ไม่ได้ทำกัน
กินของที่อยากกิน

720
00:50:23,604 --> 00:50:24,856
แล้วสนุกกันให้เต็มที่เถอะ

721
00:50:33,239 --> 00:50:34,240
ได้ครับ

722
00:50:35,825 --> 00:50:37,702
บมชิก เราจะไปไหนกันดีนะ

723
00:50:45,793 --> 00:50:47,462
บมชิกน่ารักที่สุดเลย

724
00:50:48,379 --> 00:50:50,089
บมชิกนี่ขายาวเหมือนกันนะ

725
00:50:50,173 --> 00:50:51,924
"บมชิกนี่ขายาวเหมือนกันนะ"

726
00:50:52,008 --> 00:50:53,926
ว้าว เก่งนะเนี่ย

727
00:50:54,010 --> 00:50:56,596
บมชิกคนเก่ง

728
00:51:01,642 --> 00:51:03,269
ความชื้นกำลังดี

729
00:51:04,187 --> 00:51:06,898
เขาย่อยอาหารหมดแล้ว แข็งแรงดีเลย

730
00:51:08,399 --> 00:51:09,233
เก่งนะเนี่ย

731
00:51:10,234 --> 00:51:12,361
- หมุนตัวได้ไหมบมชิก
- นั่นแหละ

732
00:51:12,445 --> 00:51:14,572
- เก่งมาก
- ว้าว เยี่ยมเลย

733
00:51:14,655 --> 00:51:16,032
หมุนตัวมาเหรอ บมชิก

734
00:51:17,116 --> 00:51:18,826
อัจฉริยะชัดๆ เลยบมชิกของแม่

735
00:51:18,910 --> 00:51:20,286
นั่นไงๆ ตรงนั้น

736
00:51:20,369 --> 00:51:21,412
ดูสิๆ

737
00:51:21,496 --> 00:51:23,706
บมชิกต้องเป็นอัจฉริยะแน่ๆ เลย

738
00:51:23,790 --> 00:51:24,624
เก่งมาก คนเก่ง

739
00:51:25,583 --> 00:51:26,459
ชอบไหมจ๊ะ

740
00:51:27,126 --> 00:51:29,712
บมชิก

741
00:51:31,422 --> 00:51:33,341
หั่นตรงกลางแบบนี้

742
00:51:35,927 --> 00:51:36,761
ว้าว

743
00:51:37,261 --> 00:51:38,471
ทีนี้ก็ใส่ไปได้เลย

744
00:51:38,554 --> 00:51:39,388
โอเค

745
00:51:39,472 --> 00:51:42,892
ในกระทะที่ตั้งไฟไว้ ใส่น้ำมันไปหน่อย

746
00:51:43,559 --> 00:51:46,270
เทตามเข็มนาฬิกาสองรอบ

747
00:51:46,354 --> 00:51:47,939
แล้วก็ใส่ต้นหอมลงไป

748
00:51:50,024 --> 00:51:50,858
ลงไปเลย

749
00:51:50,942 --> 00:51:54,529
รอให้กรอบเดี๋ยวหนึ่ง

750
00:51:56,113 --> 00:51:58,658
ผสมให้เข้ากันดี

751
00:52:00,493 --> 00:52:02,703
ขอลองบ้างสิ

752
00:52:02,787 --> 00:52:04,080
- อะไรนะ
- ฉันอยากลองบ้าง

753
00:52:05,164 --> 00:52:06,833
เดี๋ยวนะ

754
00:52:11,003 --> 00:52:13,339
ขอฉันลองอีกทีนะ อีกทีๆ

755
00:52:14,173 --> 00:52:15,007
เดี๋ยวนะ

756
00:52:16,884 --> 00:52:18,052
ให้ตายสิ ไม่ได้ๆ

757
00:52:19,262 --> 00:52:22,515
ไปนั่งก่อนเลยคุณน่ะ นั่งเฉยๆ จะได้เสร็จเร็วขึ้น

758
00:52:22,598 --> 00:52:23,850
เสร็จแล้ว

759
00:52:25,768 --> 00:52:27,270
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ

760
00:52:29,814 --> 00:52:30,648
เป็นไงครับ

761
00:52:30,731 --> 00:52:32,316
รสชาติเหมือนยุกแกจังเลยใช่ไหม

762
00:52:35,069 --> 00:52:37,864
อร่อยแบบที่อยากกินเลย
อร่อยกว่าที่ซื้อตามร้านอีก

763
00:52:37,947 --> 00:52:39,615
เยี่ยม กินเลยครับ

764
00:52:52,920 --> 00:52:53,921
โดนใจจริงๆ

765
00:53:01,554 --> 00:53:03,514
เอ้านี่ บมชิก

766
00:53:05,016 --> 00:53:06,058
ยังอยากเล่นอยู่เหรอ

767
00:53:13,107 --> 00:53:14,275
คุณคิดเรื่องอะไรอยู่เหรอ

768
00:53:17,528 --> 00:53:18,362
แม่น่ะค่ะ

769
00:53:35,880 --> 00:53:38,174
(แม่)

770
00:53:47,016 --> 00:53:47,892
สวัสดีค่ะ

771
00:53:48,392 --> 00:53:49,518
อย่าเพิ่งวางนะ ฟังแม่ก่อน

772
00:53:52,188 --> 00:53:53,564
ปิดโทรศัพท์

773
00:53:54,398 --> 00:53:57,401
ไม่ต้องเสิร์ช ไม่ต้องส่งข้อความ
ไม่ต้องอ่านคอมเมนต์อะไรทั้งนั้น

774
00:53:58,527 --> 00:54:00,112
ลูกจะรู้สึกว่าทุกอย่าง

775
00:54:01,864 --> 00:54:03,616
ไม่ยุติธรรมมากกว่าที่ลูกคิด

776
00:54:06,202 --> 00:54:08,704
คำดูถูกคำเดียวจะฝังรากลึก

777
00:54:10,289 --> 00:54:12,500
กว่าคำชมนับร้อยๆ คำ และ…

778
00:54:14,293 --> 00:54:15,503
คำคำนั้นแหละ

779
00:54:17,088 --> 00:54:19,090
ที่จะกัดกินหัวใจของลูก

780
00:54:20,800 --> 00:54:22,677
แต่ถึงอย่างนั้นก็ตั้งมั่นให้ดี และเชิดหน้าไว้

781
00:54:23,552 --> 00:54:25,846
ต่อให้ไม่อยากกินอะไร ก็อย่าอดข้าว

782
00:54:25,930 --> 00:54:28,224
ต่อให้รู้สึกคลื่นไส้ หรือไม่สบาย ก็ต้องกินให้ได้

783
00:54:29,183 --> 00:54:33,354
คืนนี้ลูกคงหลับไม่ลง

784
00:54:37,316 --> 00:54:41,612
ในเวลาแบบนี้การมีใครสักคนข้างกาย
จะช่วยให้ลูกไม่สติแตกได้

785
00:54:41,696 --> 00:54:43,572
บอกซอนแจกยูหรืออะไรก็ช่างนั่น

786
00:54:45,366 --> 00:54:47,410
ให้มาอยู่เป็นเพื่อนลูกก็ได้ถ้าลูกต้องการ

787
00:54:50,329 --> 00:54:54,792
ถ้าลูกได้เกิดมาในครอบครัวคนธรรมดาก็คงดี

788
00:54:58,587 --> 00:55:01,632
แต่ลูกกลับต้องมามีแม่อย่างแม่

789
00:55:06,637 --> 00:55:07,513
แค่นี้นะ

790
00:55:24,196 --> 00:55:25,239
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว

791
00:55:28,075 --> 00:55:30,661
ว่าแม่คงต้องเจอค่ำคืนแบบนี้มาหลายครั้ง

792
00:55:36,167 --> 00:55:38,335
ให้ตายสิ นอนไม่หลับเลย

793
00:55:38,419 --> 00:55:40,296
ผมไปเล่นกับบมชิกต่อแล้วกันนะ

794
00:55:42,965 --> 00:55:46,844
คุณบม คุณนอนพักตามที่คุณแม่บอกเถอะ

795
00:55:47,636 --> 00:55:48,554
วันพรุ่งนี้

796
00:55:50,097 --> 00:55:52,308
อาจจะเป็นวันที่ยาวนานก็ได้

797
00:56:15,081 --> 00:56:16,332
คุณยายๆ

798
00:56:16,916 --> 00:56:18,042
ดูนี่สิครับ

799
00:56:21,170 --> 00:56:23,047
มันเขียนอะไรของมันน่ะ

800
00:56:23,130 --> 00:56:27,593
มันเขียนว่าตอนครูบมอยู่โซล…

801
00:56:27,676 --> 00:56:29,678
- ครูบมเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้เหรอเนี่ย
- จริงเหรอ

802
00:56:37,812 --> 00:56:39,855
"เป็นชู้กับผู้ปกครอง"

803
00:56:41,148 --> 00:56:44,193
ภรรยาเขาบุกเข้ามาตอนสอน
แถมตบหน้าเธอด้วยเหรอ

804
00:56:45,277 --> 00:56:46,695
ให้ตายสิ

805
00:56:46,779 --> 00:56:47,696
ทำไม ทำอะไรกันน่ะ

806
00:56:51,951 --> 00:56:53,828
ครูเป็นลูกสาวนักแสดงจองนันฮีเหรอ

807
00:56:53,911 --> 00:56:55,162
จองนันฮีเหรอ

808
00:56:55,246 --> 00:56:57,289
ผู้หญิงดังๆ ในทีวีเหรอ

809
00:56:57,373 --> 00:56:58,791
ไม่เห็นเหมือนเลย

810
00:56:58,874 --> 00:56:59,708
อะไรเนี่ย

811
00:57:01,043 --> 00:57:02,920
วันนี้พวกเธอเจอครูบมหรือยัง

812
00:57:03,462 --> 00:57:04,839
ยังเลย

813
00:57:04,922 --> 00:57:05,798
ยังนะ

814
00:57:40,791 --> 00:57:41,750
คุณบมครับ

815
00:57:47,381 --> 00:57:48,924
บม…

816
00:58:59,578 --> 00:59:02,289
ในฐานะครู ครูรู้สึกอับอายมาก

817
00:59:02,373 --> 00:59:04,875
ถ้าพวกเธอไม่เชื่อครู ครูก็คงทำอะไรไม่ได้

818
00:59:04,959 --> 00:59:05,960
แต่ครูก็หวังว่าจะเชื่อ

819
00:59:06,543 --> 00:59:09,213
ขอโทษนะคะแม่
คราวนี้ทำตามที่หนูบอกบ้างนะคะ

820
00:59:09,296 --> 00:59:11,715
ครูบมกับผมจะไปโซล

821
00:59:11,799 --> 00:59:12,800
ถึงเวลาแล้วเหรอ

822
00:59:12,883 --> 00:59:14,885
ที่คุณทำอยู่นี่มันเสี่ยงมากเลยนะ

823
00:59:14,969 --> 00:59:17,429
คืนสุดท้ายแล้ว
ทำอะไรเสี่ยงๆ หน่อยจะเป็นอะไรไป

824
00:59:17,513 --> 00:59:18,514
ของวิบวับ

825
00:59:18,597 --> 00:59:20,140
ไอ้ซอนแจกยู!

826
00:59:20,224 --> 00:59:22,059
คุณซอนเหรอ

827
00:59:22,142 --> 00:59:23,435
อยู่นี่เองเหรอคุณบม

828
00:59:30,943 --> 00:59:32,945
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล