(ตอนที่ 11)
พ่อช่วย
อย่าสูบบุหรี่ใกล้ฮันกยอลได้ไหม
ไอ้เด็กนี่
กล้าดียังไงมาจ้องพ่อตัวเองแบบนั้น
ไปเอาเหล้ามาเพิ่ม ไป
ให้ตายสิวะ
เข้าใจแล้ว
ผมจะไปเอามาให้
ให้ตายสิ ทำไมนานนักนะ
ฮันกยอล
แจกยู
หยุดนะพ่อ
ไอ้เด็กเนรคุณนี่ กล้าดียังไงมาเถียงฉัน
ไอ้เวรนี่
แค่เห็นหน้าแก
ฉันก็หมดความอดทนแล้ว
ไอ้เด็กเวร
แจกยู
ผมน่าจะช่วยเขาได้ อันที่จริง…
ผมน่าจะช่วยเขา
แต่ผม…
เดินออกมาแล้วทิ้งเขาไว้ที่นั่น
มันน่าเสียใจที่คุณช่วยเขาไม่ได้ แต่คุณต้องไม่โทษตัวเองเรื่องนี้นะ
พระเจ้าคงทิ้งรอยแผลนี้ไว้ให้ผม
เพื่อที่ผมจะได้ไม่คิดแบบนั้น
ผมจะได้ไม่มีวันลืมบาปของตัวเอง
มันเป็นเหมือนหลักฐาน
ฟังนะครับคุณบม
ผมไม่ได้ซ่อนแผลเป็นนี้ไว้เพราะมันน่าเกลียด
ทุกครั้งที่ผมเห็นมัน
ผมจะจำสายตาที่พ่อมองผมได้…
มันทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลานั้น…
ผมเลยไม่กล้าให้คนอื่นเห็น
คุณแจกยูคะ
ตอนผมวิ่งหนีออกจากบ้านพร้อมฮันกยอลในอ้อมแขน
ผมก็คิดได้
ว่าวันหนึ่ง…
ผมคงต้องรับกรรมเรื่องนั้น
ผมใช้ชีวิตอยู่ด้วยความกังวล
ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่
ในที่สุดเวลานั้นก็มาถึงแล้ว…
ในตอนที่ผมกำลังมีความสุขที่สุดกับคุณ
ขนาดผมยังให้อภัยตัวเองไม่ลงเลย
ใครจะมาให้อภัยผมได้
ต่อให้คุณอภัยให้ผมไม่ได้…
ผมก็ไม่โทษคุณหรอก
เพราะนั่น…
ก็เป็นบาปที่ผมต้องแบกรับไว้
(เฮชบีเอ็ม)
(คอนเสิร์ตการกุศลเฮชบีเอ็ม)
- วันก่อน… - วันก่อน…
ผมขอโทษนะครับ
วันนั้นผมคุมอารมณ์ไม่อยู่
เลยพูดจาเกินเลยไป
ฉันต่างหากที่พูดแรงเกินไป
แต่ฉันถ่อไปถึงชินซู
เพื่อเห็นหน้าลูกสาว แล้วได้ยินเรื่องแบบนั้น
มันทำฉันเสียศูนย์ไปจริงๆ
ผมเข้าใจครับ
ถ้าผมต้องมารู้ว่า คนที่ลูกสาวผมคบหาเป็นคนแบบนั้น…
ไม่ต้องพูดอะไรนะ
สบายดีไหมครับคุณจอง
ดูเหมือนว่าช่วงหลังเราจะบังเอิญเจอกันบ่อยนะคะ
เพราะผมไปตามสถานีโทรทัศน์ งานพรีเมียร์ อะไรอย่างนั้นล่ะมั้งครับ
ผมได้ยินว่าคุณกำลังจะร่วมงาน กับผู้กำกับบงชานโฮนี่ครับ
คุณนี่หูตากว้างไกลจริงๆ เลยนะ
ผมจะรอฟังข่าวดีนะครับ
งั้นก็ ขอตัวครับ
ทำไมครับ เขาเป็นใคร
คนที่ถามฉันเรื่องบมในงานแถลงข่าวน่ะ
นักข่าวพัค จากดิสแฟกต์
ช่วงนี้ไปไหนฉันก็เจอเขาตลอด
เหมือนเขาตามฉันไปทุกที่
ชินซู
- ปลอบเหรอ - ค่ะ
แต่ฉันคิดไม่ออกว่าควรทำไง
ถ้าฉันขึงขังเกินไป เขาก็จะเจ็บ
ถ้าฉันทำเหมือนมันเป็นเรื่องใหญ่เขาก็จะตั้งการ์ด
ทำไมคุณต้องปลอบเขาด้วยล่ะ เขาโดนฟ้องอีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่หรอกค่ะ
ฮันกยอลไปมีเรื่องอะไรมาใช่ไหมเนี่ย
เขาไม่ใช่เด็กที่จะไปมีเรื่องอะไรหรอกค่ะ
ครูบมมานี่ด่วนเลย
เกิดอะไรขึ้นคะ
สอบปลายภาคน่ะ คะแนนออกแล้ว
ฮันกยอลกาข้อสาม ในข้อสอบประวัติศาสตร์เกาหลีทุกข้อ
ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ
ลองดูสิครับ
เขาเสียสติไปแล้วเหรอ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
วิชาคณิตศาสตร์ฮันกยอลก็ตอบแต่ข้อสาม
วิทยาศาสตร์ก็ตอบแต่สาม
ทำไมเขาถึงทำแบบนี้นะ
เสร็จแล้วเหรอฮันกยอล
ผ่านไปแค่สิบนาทีเองนะ
ครับ
เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับเขาเองค่ะ
เขาคิดอะไรของเขาเนี่ย
บอกครูได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมว่ามันไม่ยุติธรรมน่ะครับ
อะไรนะ
ครูบมครับ
เซจินติวหนักมากจริงๆ
เธอตั้งใจเรียนหนักกว่าผมตลอด แต่ทำไมผมถึงได้ที่หนึ่งตลอดล่ะครับ
คนที่ทำงานหนักกว่าควรจะชนะไม่ใช่เหรอครับ
อีกอย่าง ผมไม่ได้คิดจะเข้ามหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ
ผมไม่ต้องได้คะแนนสอบดีๆ ก็ได้
ฮันกยอล
คือ…
ครูเข้าใจนะว่าเธอเป็นห่วงเพื่อน
แต่ความยุติธรรมมันไม่ใช่การตัดผลประโยชน์ตัวเอง
พวกเธอทั้งสองคนควรทำเต็มที่ แล้วยอมรับผลลัพธ์ที่ได้มา
นอกจากนั้น ถ้าคนที่มีพรสวรรค์มากขนาดเธอ
อยากทำให้มันยุติธรรม
ที่เธอต้องทำไม่ใช่การออมมือ
เธอต้องช่วยให้คนอื่นไล่ตามเธอทัน
ฉันคงต้องเอาเรื่องนี้ ไปบอกอาเธอในฐานะครูประจำชั้น
ผมขอบอกอาเองได้ไหมครับ
ผมไม่ทันคิดให้ดีๆ
ให้โอกาสผม
ได้ไปบอกอาเองด้วยนะครับ
ฮันกยอล
คนบ้านนี้เงียบเป็นเป่าสาก เวลากินข้าวตั้งแต่เมื่อไหร่
ฮันกยอล ช่วงนี้อาเธอทำตัวแปลกๆ นะว่าไหม
เมื่อก่อนเขาชอบพูดว่าครอบครัวควรมองหน้ากัน
แทนที่จะเอาแต่จ้องโทรศัพท์
แต่เขานั่งจ้องโทรศัพท์มาตั้งหลายวันแล้ว
กินข้าวไปเถอะ
ไม่คิดว่าช่วงนี้ฮันกยอลทำตัวแปลกๆ เหรอ
แค่ได้ยินคนเรียกชื่อก็สะดุ้งโหยงแล้ว
แถมดูประหม่าตลอดเหมือนปิดบังอะไรไว้
มีอะไรจะพูดไหมฮันกยอล
ไม่มีครับ
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
นี่
กินอีกหน่อยสิ
(หญิงคนนั้น)
ฉันส่งเอกสารไปแล้วนะ อะไรอีกล่ะ
ที่ไหนนะ
ทำไมถึงอยากเจอฉันที่นี่
พี่ทนอยู่ที่นี่ไม่ได้ด้วยซ้ำนี่
ถึงได้หนีไป
ใช่ ฉันเกลียดที่นี่
ทุกครั้งที่มานี่ฉันจะนึกถึงตอนที่โดนทุบตี
และความยากจนของเรา
และการที่พ่อของเราเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่
ทำให้ฉันคลื่นไส้ ฉันทนอะไรเกี่ยวกับที่นี่ไม่ได้เลย
ผู้หญิงคนนั้นแวะมานะ
ใคร
ยุนบม
ขอโทษที่จู่ๆ แวะมานะคะ
ฉันถามฮันกยอลจนรู้ว่าคุณอยู่ไหน
อ๋อ…
งั้นเหรอคะ
ทำไมถึงมาหาฉันเหรอคะ
ไม่นานมานี้คุณซอนบอกฉัน
เรื่องของพ่อพวกคุณ
ฉันไม่มีอะไรจะพูดเรื่องนั้น
อย่ามาหาฉันด้วยเรื่องแบบนี้อีกนะคะ
เขาบอกว่า
"ผมยังให้อภัยตัวเองไม่ได้เลย ใครจะให้อภัยผมได้"
ถ้างั้น
ใครกันคะที่สามารถให้อภัยเขาได้
คุณจะบอกว่าคนคนนั้นคือฉันเหรอ
คุณซอนยังติดอยู่กับความรู้สึกผิดของตัวเอง
ฉันคิดว่าต้องมีใครสักคนให้อภัยเขา
เขาจะได้หลุดพ้นจากความทรงจำนั้นเสียที
และนั่นเป็นเรื่องที่
คนที่ผ่านความเจ็บปวดแบบเดียวกับเขามาเท่านั้น
ที่จะทำให้เขาได้
ฟังนะ
ฉันเป็นคนประเภทที่ทิ้งลูกตัวเอง เพราะคิดถึงแค่ตัวเอง
ความยากจนที่ฉันเจอมาน่ะ ฉันเข็ดขยาดแล้วค่ะ
ส่วนการโดนทุบตี
เป็นฟางเส้นสุดท้าย
ฉันทิ้งหน้าที่ และความรู้สึกผิดทั้งหมดไว้ที่แจกยู
และหนีออกมาโดยไม่หันหลังกลับไปเหลียวแล
ความเจ็บปวดเหรอ
การให้อภัยเหรอ
คิดว่าฉันไม่เคยพูดเรื่องพวกนั้นกับแจกยู
จนถึงทุกวันนี้เพราะฉันไม่มีโอกาสพูดเหรอ
ไม่เลย
มันเป็นเพราะฉันละอายใจมากต่างหาก
นั่นยิ่งเป็นเหตุผลที่คุณไม่ควรหนีไปอีกนะคะ
ขอร้องล่ะค่ะ
เธอมันโง่
น่าสมเพช
ไม่เอาไหน
ฉันหนีไป ทิ้งทั้งลูกและอดีตของฉันไว้เบื้องหลัง
และใช้ชีวิตอย่างเชิดหน้าชูตา
แต่เธอกลับมาโทษตัวเองทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเนี่ยนะ
เธอฆ่าใครเหรอ
เปล่าเลย
เธอไม่ได้เป็นคนทำ
เธอไม่ได้ฆ่าพ่อของเรา พระเจ้าต่างหากที่ทำ
แจกยู
แผลเป็นที่แขนเธอน่ะ
มันไม่ใช่หลักฐานว่าเธอไม่ได้ช่วยพ่อ
มันคือหลักฐานว่าเธอช่วยฮันกยอลไว้
ฮียอน
ถ้าตอนนั้นฉันไม่ได้ลังเล
บางทีพ่อ…
- และเราทั้งสามคน - ก็คงตายกันหมดแล้ว
ทั้งพ่อ ทั้งเธอ
และฮันกยอลด้วย
และฉันก็คงตายแล้วด้วย
ถ้ามีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเด็กที่ฉันทอดทิ้งไป
ฉันคงทนอยู่ต่อไปไม่ได้
เพราะงั้นปล่อยวางได้แล้ว
ฮันกยอลโตมาอย่างดี
เพราะเธอช่วยเขา
และเลี้ยงดูเขา
ฉันขอโทษ
ที่ฉันใช้เวลา 18 ปี
กว่าจะพูดคำนี้ออกมาได้
บมชิก ไม่ได้ หยุดนะ
บมชิก ไม่ได้
เขาคงไปเจอเธอมาแล้วสินะ
หรือฉันจะไม่ควรทำแบบนั้นนะ
ฉันทำให้เรื่องมันแย่ลงรึเปล่าเนี่ย
คุณอยู่นี่เองเหรอ
ฉันเผลอหลับไปตอนดูทีวี
คุณยืนทำอะไรอยู่ล่ะ อยากเข้ามาก่อนไหม
วันนี้ฉันมีกาแฟในบ้านนะ
แล้วก็ทำรามยอนให้ได้ด้วยถ้าคุณหิว
ผมเพิ่งไปเจอพี่มา
เธอต้องการอะไรล่ะ มาให้คุณเซ็นเอกสารอะไรอีกแล้วเหรอ
หรือเธอจะมาอวดกระเป๋าใหม่
เธอบอกว่าคุณแวะไปหาเธอ
เฮ้อ อุตส่าห์บอกแล้วนะว่าไม่ให้บอกคุณ
ว่าแล้วว่าเธอต้องอดใจไม่พูดไม่ได้แน่
คุณบม…
ผมบอกว่ามันเป็นบาปที่ผมต้องแบกรับไว้
แต่ในใจผมรู้สึกอึดอัดไปหมด
ผมบอกว่าคุณไม่ต้องอภัยให้ผมก็ได้
แต่ในใจผมกลัวจริงๆ
กลัวจนแทบบ้า
ขอโทษนะครับ
แล้วก็ขอบคุณ…
ที่เข้าใจคนอย่างผม
ขอบคุณนะคะ
ที่กลับมาเป็นคุณคนเดิม
รู้อะไรไหม
ฉันคิดวิธีดีๆ ที่จะใช้แก้
เวลามันกระอักกระอ่วนแบบนี้ได้แล้ว
ทำยังไงครับ
อันนี้ผมพร้อมมาก
ไม่ค่ะ วันนี้ไม่ใช่ตรงนี้
ตรงนี้
คุณชเวครับ
นี่เรื่องสำคัญนะครับ
ผมมีเรื่องต้องจัดการเยอะมากช่วงนี้ จนแทบทุกเรื่องกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย
คุณแน่ใจเหรอ ว่ามันสำคัญจนต้องโวยวายขนาดนี้
น่าเสียดาย
ที่ผมแน่ใจ
(ดิสแฟกต์)
ฉันต้องหาโอกาสคุยกับคุณฮเยซุก ตอนครูพละนั่นไม่อยู่ให้ได้
ให้ตายสิ เธอไปไหนนะ
- ขอโทษนะครับ - โอ้ สวัสดีครับ
คุณเป็นครูที่โรงเรียนนี้รึเปล่าครับ
อ๋อ…
ผมค่อนข้างสนิทกับครูที่นี่น่ะครับ
คุณเป็นใครครับ
อ๋อครับ
พอดีคือ… ผม…
(พัคแจยอง นักข่าวดิสแฟกต์)
โชคดีที่ผมเจอเขาก่อน
เขาไม่ได้สัมภาษณ์คนอื่นใช่ไหม
ผมว่าเขานัดเจอใครสักคน
เขารู้ว่าคุณบมกำลังคบกับผู้ปกครองอยู่
และเธอหนีมาที่นี่เพราะเรื่องชู้สาว
แต่ว่า…
มีใครที่โรงเรียนรู้เรื่องนี้ไหมครับ
รู้ไหมว่าทำไมเธอถึงหนีจากโซลมานี่
มีคนหนึ่ง
ใครครับ
แล้วคุณทำยังไงกับนักข่าว
โธ่ ไม่เอาน่า
ผมทำงานกับคุณมาตั้งหลายปีแล้ว
ผมเลยบอกเขาไปว่า
"ผมรู้จักคนคนหนึ่ง ที่มีหลักฐานชัดเจนเรื่องชู้ของคุณบม
แต่ที่นี่มีคนเยอะไป
เราไปหาที่สงบๆ ในโซลคุยกันดีกว่า"
แล้วผมก็ให้เขากลับไป
คุณโอ
ผมเคยบอกไหมว่าผมรักคุณแค่ไหน
ผมไม่ได้อยากกอดคุณสักหน่อย
อันดับแรก ช่วยร่างแถลงการณ์ยืนยันข้อเท็จจริง
จากบทสนทนาที่คุณคุยกับนักข่าว
ได้เลย
ร่างเสร็จแล้วส่งมาให้ผมในเมลนะ
ครับ
ผมจะไปขอให้คุณบมเซ็นหนังสือมอบอำนาจ
สำหรับการรับรองบันทึกเสียง และเอกสาร
ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องการคบชู้เพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ได้เลยครับ
เอาล่ะ
คุณจองครับ
อะไรนะ
ใครไปที่ไหนนะ
ทำไม เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ
ผมจะไปคุยกับนักข่าวที่โซลก่อน
บอกทางต้นสังกัดด้วยนะครับ
และเตรียมบทความโต้กลับหรือแถลงการณ์
อย่างเป็นทางการไว้ก่อนเลยก็ดีครับ
ที่รัก
เป็นอะไรไหม
ตายจริง แย่แน่ๆ
- ซอนอุง - ครับ
- เกรดดีขึ้นเยอะเลยนะ - ขอบคุณครับ
ซอนฮันกยอล
- ซล - ครับ
ทำได้ดีมาก
เซจิน
ทำได้ดีมาก
- มินกุ๊ก - ครับ
อะไรเนี่ย
(เกรด อันดับ เฉลี่ยรายวิชา)
เซจินยิ้มให้ใบคะแนนเหรอน่ะ
เฮ้ย เซจินได้ที่หนึ่ง
- อะไรนะ - ถามจริง
จริงเหรอเนี่ย
บ้าไปแล้ว เธอพลิกเกมได้เหรอเนี่ย
ยินดีด้วยนะ
อะไร
คือ…
ให้ตายสิ
รู้อะไรไหม คือ…
โดนยุงกัดมาเหรอเกาอะไรอยู่ได้
วันมะรืนคุณว่างไหม
วันเสาร์เหรอ
ถ้าคุณว่างเราไปหาอะไรกินกันไหม
ฉันจะไปกินข้าวกับคุณทำไม
ทำไมเราถึงกินข้าวด้วยกันไม่ได้ล่ะ
เดี๋ยวผมเมสเสจที่อยู่ไปให้
ถ้าอยากมาก็มา ถ้าไม่อยากก็ไม่ต้อง
ผมจะรอแค่แป๊บเดียว
ถ้าไม่มาก็ไม่เป็นอะไร ตามสบายเลย
ร้านสเต็กนะบอกไว้ก่อน
(ทนายชเวอีจุน)
ให้ตายสิ ใครโทรมาอยู่ได้เนี่ย
อะไรเนี่ย
- สวัสดีค่ะ - คุณบม
ผมมีเรื่องด่วนจะบอกครับ
อะไรนะ
(ห้องพักครู)
ครูบมคะ รับสายนี้หน่อยค่ะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจสอดรู้
แต่เขาพูดเรื่องนักแสดงหญิง กับนักข่าวสักคน เกิดอะไรขึ้นคะ
สวัสดีค่ะ
ฟังสิ่งที่ผมจะพูดให้ดีๆ นะครับ
นักข่าวอาจจะกำลังไปหาคุณ
เพราะงั้นวันนี้อย่าไปไหน แล้วรีบกลับบ้านหลังเลิกงานนะครับ
ตั้งบันทึกเสียงอัตโนมัติเวลารับสายทุกสายด้วย
ครับ
ไม่ต้องรับสายจากเบอร์ที่ไม่คุ้นนะครับ
แล้วแจ้งผมมาทันทีได้เลย
ผมจะไปพบนักข่าวที่โซลแล้วรีบติดต่อกลับหาคุณครับ
นี่
นายพูดเรื่องอะไรน่ะ นักข่าวอะไร
ครูบม
ดงพโยเหรอ
สวัสดีครับ
ครูฝึกให้พวกเรามาเฝ้าบ้านครู
ห้ามถามอะไรด้วย
เขาบอกให้เราดูให้แน่ใจ ว่าครูจะได้พักผ่อนอย่างไร้กังวล
ช่วงที่เขาอยู่โซล
อาของฮันกยอล… ไปไหนนะ
นายโดดขึ้นรถเอง ฉันเลยจะยอมพาไปด้วย
แต่จำไว้นะ
อย่าสร้างปัญหา และอย่าขึ้นเสียง
ไม่งั้นฉันจะฟ้องนายข้อหาขัดขวางการทำงานของฉัน
ถ้าพังข้าวของ นั่นถือเป็นการทำลายทรัพย์สิน
ต่อยคนอื่นคือทำร้ายร่างกาย
พอแล้วน่า แวะสักที่เดี๋ยวหนึ่งสิ
ที่ไหน
ไปเจอครั้งแรกจะไม่มีของติดมือได้ไง
ฉันต้องแต่งตัวให้เหมาะสมด้วย
เขาฝากบอกว่าไม่ต้องห่วง เขาจะจัดการทุกอย่างให้ครับ
แล้วก็ฝากนี่มาให้ครูด้วย
(ดิสแฟกต์)
(ฝ่ายสื่อบันเทิง)
หัวข้อฟังติดหูดีนะ
แต่ต้องมีรูปด้วยคนถึงจะคลิกมาอ่าน
แบบนี้มันดูไม่น่าสนใจเลย
ผมได้ข่าวมาว่ามีคนมีหลักฐาน
- จริงเหรอ - ครับ
(นักข่าวพัคแจยอง)
สวัสดีครับทุกคน
นั่นใครน่ะ
ผมมาพบนักข่าวพัคแจยองครับ
ไปกู้นอกระบบมาเหรอ
- หรือไปค้ำประกัน - อะไรนะครับ
หรือนายไปมีชู้
แผนกสื่อบันเทิงอยู่ไหนเนี่ย
"การเมือง"
"ธุรกิจ"
นักข่าวพัคแจยองอยู่ไหนครับ
"สังคม"
เขาอยู่ไหนนะ
อ๋อ "กีฬา"
ไปหลบก่อนเถอะ
ขอตัวก่อนนะครับ
ไปหลบก่อนไป
"ฝ่ายสื่อบันเทิง" นี่ไง
สวัสดีครับ
ผมเป็นหัวหน้าฝ่ายครับ มีอะไรให้ช่วยครับ
ขอให้คุณมีความสุข และสบายใจในทุกอย่างที่ทำครับ
(ซอนแจกยู)
ซอนแจกยูเหรอ
ใครคือซอนแจกยู
ผมเองครับ
ผมมาที่นี่เพื่อคุยกับนักข่าวพัคแจยอง
อ้าวแย่จัง
วันนี้เขามีธุระส่วนตัวเลยกลับไปแล้วน่ะครับ
งั้นผมรอถึงพรุ่งนี้ก็ได้
ผมมีเวลาว่างเหลือเฟือเลย
ผมเป็นคนดูแลน่ะครับ คุยกับผมก็ได้
อ๋อ คุณเป็นคนดูแลสินะ
ผมได้ยินว่านักข่าวพัค
กำลังจะเขียนข่าวเรื่องลูกสาวของคุณจองนันฮี
ได้ยินว่าเขาไปถึงชินซูเพื่อเขียนข่าวนี้
ผมเลยอยากจะมาเสนอตัวช่วยเขา
คุณคือคนที่มีหลักฐานชัดเจนเหรอ
ผมเกือบเข้าใจผิดแล้วไหมล่ะ
เราวางแผนจะตีพิมพ์ข่าวพรุ่งนี้
แล้วคุณเอาหลักฐานอะไรมาล่ะ
บันทึกการโทร
ข้อความ
หรือดีกว่านั้นอีก เช่นรูป หรือวิดีโอของการคบชู้
การคบชู้…
คบชู้เหรอ
ผมเอาหลักฐานว่าไม่มีการคบชู้มา
ให้ตายสิ ไม่อยากเชื่อเลย
นี่ฟังนะ
ใครจะอ่านบทความที่พิสูจน์ว่าคนไม่ได้คบชู้
คนจะคลิกอ่านต่อเมื่อมีหลักฐานที่ดูเหมือนมันเกิดขึ้น
งั้นก็อย่าตีพิมพ์ข่าวนี้สิ
คุณเป็นใครนะ
ผมเหรอ
ผมเป็นผู้ปกครองในโรงเรียนที่คุณบมสอนอยู่
และผมคบกับคุณบมอยู่
คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง
ผมมาเพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขียนอยู่นี่
ไม่ใช่ความจริง
เพราะงั้นสัมภาษณ์ผมเถอะ
ออกไป
ผมไม่สนใจ ออกไป
ผมอ่านบทความหลายชิ้นระหว่างทางมานี่
พวกคุณเขียนบทความน่าสนใจหลายชิ้นเลยนี่
คุณใช้คำถามในหัวข้อบทความทุกอัน
ใช้คำอย่าง "ต้องสงสัย" หรือ "อ้างว่า"
และทำให้ข่าวลือดูเหมือนความจริง
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ฝ่ายรักษาความปลอดภัยใช่ไหม นี่ฝ่ายสื่อบันเทิง
ใช่สินะ นี่คือฝ่ายสื่อบันเทิง
พวกคุณควรจะเขียนข่าวเรื่องคนดัง
ทำไมถึงมาเขียนข่าว คนในครอบครัวคนดังที่ไม่ใช่คนดังล่ะ
นักข่าวพัคกลับมาแล้วเหรอ
ทำอะไรน่ะ เอาคืนมานะ
นี่
(เลือกไฟล์เสียง ลบ)
เดี๋ยว
คุณลบเสียงที่ผมบันทึกไว้เหรอ
คุณคิดว่าเราไม่เคยรับมือเรื่องแบบนี้เหรอ
ซื่อบื้อจริงๆ คงไปดูวิธีแบบนี้มาจากสักที่ล่ะสิ
ในเมื่อปิดบันทึกเสียงไปแล้ว คุณพูดว่าไงนะ
ว่าเราเขียนข่าวที่ไม่ใช่ความจริงเหรอ
ฟังนะ
เราไม่ตีพิมพ์เรื่องที่ไม่มีมูลความจริง
เราเลี่ยงที่จะเขียนฟันธง แค่ใบ้ความเป็นไปได้
และสร้างเรื่องที่คลุมเครือและกำกวม
จากพื้นฐานความจริง
ดูนะ เราไม่เคยบอกว่าเธอเป็นชู้
เราแค่เขียนว่า "มีข้อสงสัยว่า"
หรือ "มีเบาะแสแจ้งมาว่า"
นักข่าวทำแค่นั้นแหละ
ผู้อ่านจะตีความยังไงก็แล้วแต่คน
มิน่าล่ะคุณถึงเป็นหัวหน้าฝ่าย พูดเก่งจริงๆ
อ๋อ ผมเกือบลืมไป
ใช่เลย
นี่ฟิลลิป
ยังไม่ได้วางสายเหรอ
อะไรนะ บันทึกเสียงไว้ด้วยเหรอ
ตรงส่วนที่เขาพูดเรื่องเขียนข่าว ที่คลุมเครือและกำกวมก็อัดไว้ได้เหรอ
ว้าว ที่เขาพูดเรื่องใบ้ให้คนอ่านคิดเองก็อัดไว้เหรอ
- นี่คุณ… - อื้อ
ใช่
อย่างที่หัวหน้าฝ่ายบอก ฉันก็เป็นแค่คนซื่อบื้อ
เลยลืมวางสายตอนยกกระถางเข้ามา
เก็บบันทึกเสียงนั่นไว้ดีๆ นะ
แจกยู
อ้าวทนายชเว มีอะไรจะเสริมเรื่องกฎหมายไหม
มานี่ๆ
โทรศัพท์ฉัน
นี่ๆ มานี่ก่อน
- นี่ - อื้อ
สวัสดีครับ
ผมชเวอีจุน ที่ปรึกษาด้านกฎหมายของคุณจองนันฮี
รวมทั้งของคุณยุนบม และเป็นประธานสำนักงานกฎหมายชเวอีจุน
เรื่องการเขียนข่าวป้ายสีคุณยุนบม
เรายื่นขอคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว
อย่าลืมส่งบันทึกเสียงเมื่อกี้ไปเป็นหลักฐานด้วยนะ
ถ้ามีการเขียนข่าวอะไรก่อนศาลตัดสิน
เราจะยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการสื่อ
เพื่อดำเนินขั้นตอนตามกฎหมาย
รวมทั้งการแก้ไข ตอบโต้ และเรียกร้องค่าเสียหาย
ถ้าข่าวที่เขียนเป็นความเท็จ
เราจะพิจารณายื่นฟ้องอาญา สำหรับการทำให้เสียชื่อเสียง
ตามข้อกฎหมาย
ดูเหมือนคุณจะยุ่งอยู่ งั้นพอแค่นี้แล้วกัน
ยืนตรง ทำความเคารพ
ทำได้ดีมาก
ทำได้ดีมากทุกคน บาย
ไปกันแล้ว ออกมาเถอะ
ให้ตายสิ ซวยสองชั้นจริงๆ
อันธพาลกับพวกอวดรู้แพ็กคู่กันมาแบบนี้
เราจะทำยังไงดีครับ
เรามีสองทางเลือก
ไม่กระโตกกระตากเรื่องนี้แล้วทำเรื่องอื่น
หรือเปิดหน้าชนให้มันเละกันไปหมด
เป็นยังไงบ้าง
ผมไปเจอนักข่าว และยื่นขอคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวแล้ว
หมายความว่า เราหยุดไม่ให้เขาตีพิมพ์บทความได้ใช่ไหม
คำสั่งคุ้มครองชั่วคราว คือคำร้องจากศาลให้หยุดตีพิมพ์บทความ
แต่มันการันตีไม่ได้ว่าจะไม่มีข่าวเรื่องนี้ออกมา
กฎหมายอะไรเนี่ย
ถ้ามีการตีพิมพ์บทความออกมา
เหยื่อก็ต้องนั่งรับผลของมันไปเหรอ
ให้ตายสิ บ้าบอชะมัด
นั่นใครน่ะ
ซอนแจกยูเหรอ
แจกยูลงแรงไปเยอะครับวันนี้
ถ้าบทความไม่ถูกตีพิมพ์ หรือถ้าสถานการณ์นี้คลี่คลายด้วยดี
ก็ต้องขอบคุณเขาน่ะครับ
ผมโทรมาแจ้งแค่นี้นะครับ ไว้จะติดต่อมาใหม่
ว่าไง ทนายชเวว่ายังไงบ้าง
พูดอะไรหน่อยสิ
นี่ไงล่ะ
ถ้าตั้งใจก็ทำได้นี่
ทำให้ดีแบบนี้ต่อไปนะ
หนูตั้งใจติวเพื่อสอบครั้งนี้มาก
เด็กคนที่ได้ที่หนึ่งมาตลอดน่ะ
แม่ว่าเขาต้องร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่แน่ๆ
เพราะในที่สุดลูกก็ชนะเขาได้แล้ว
ไม่เอาน่า วันดีๆ แบบนี้จะไปสนใจเรื่องเขาทำไม
นี่นักเรียนเกรดหนึ่ง
วันนี้พ่อจะซื้อริบอายชั้นยอดให้ลูกเลย
- แม่คะ - ว่าไงลูก
หนูไปข้างนอกเดี๋ยวนะคะ
ไม่กินเนื้อก่อนเหรอ จะไปไหนน่ะ
นี่ นักเรียนเกรดหนึ่ง
(ซับเวย์)
สเต็กและชีสสองที่ค่ะ
ขอซอสหอมใหญ่ลดน้ำตาล
ค่ะ รอสักครู่นะคะ
ทำไมล่ะ
พอแพ้ฉันแล้วกินไม่ลงเลยเหรอ
ไม่ใช่หรอก
ฉันยอมไม่กินเนื้อเกาหลีชั้นเลิศ เพื่อมากินแซนด์วิชกับนายเลยนะ
นายเคยพูดว่าไงนะ
"การติวเป็นเรื่องของความถึกทน
ถ้าเอาแต่นั่งอารมณ์เสียจะไปชนะฉันได้ไง"
ดีใจไหมที่ได้ที่หนึ่ง
พูดตามตรงฉันมีความสุขมาก
ถ้าไม่นับเรื่องที่สงสารนาย
มันรู้สึกดีนะที่พ่อกับแม่คอยชม
และมันก็สนุกมากที่เห็นเพื่อนๆ อิจฉา
แต่ส่วนที่ดีที่สุดน่ะ
คือการได้รู้ว่าที่ทุ่มเทมันเห็นผล
มันรู้สึกเหมือนทั้งโลกก็รับรู้
เซจิน
- ฟังนะ - ว่าไง
ช่างเถอะ
เธอดูสวยมากเลยนะเวลายิ้ม
ไม่เอาน่า
ยิ้มหรือไม่ฉันก็สวยตลอดแหละ
มัวทำอะไรอยู่ กินสิ
ซอสนี่อร่อยมากเลยนะ
โอเค
อร่อยนะ
ให้ตายสิ วิ่งไปแค่สิบนาทีเอง
อ่อนแอแบบนี้ไงถึงได้ที่โหล่กัน
ครูจอง ผมได้ที่ 24 นะ
คิมมินกุ๊กสิได้ที่โหล่
เอาล่ะๆ ฟังนะ ที่เราต้องการตอนนี้ ไม่ใช่การฝึกซ้อม แต่เป็นการเติมพลัง
กินกันเถอะ
ให้ตายสิ
แม่พวกเธอต้องทนปวดข้อมือ เพื่อเปลี่ยนผ้าอ้อมให้พวกเธอ เพื่ออะไรล่ะ
หลังเธอค่อมเพราะแบกพวกเธอไว้ เพื่ออะไร
เดี๋ยวนะครับ
ครูพูดเรื่องแม่เราทำไม
ที่ฉันพูดเรื่องนี้เพราะคะแนนพวกเธอแย่กว่าฮันกยอล
ที่ตอบข้อสามรวดทุกวิชาอีกนะ
เขาตอบแต่ข้อสามเหรอครับ
ถ้างั้นครูไปว่าเขาน่าจะดีกว่านะ
- ทำไมเราถึงโดนว่าแทนล่ะ - จริงด้วย
พวกนี้นี่ จะไปไหนกันน่ะ
ไปด้วยกันสิ
พวกเขาพูดเรื่องอะไรน่ะ
ซอนฮันกยอล
นายกาแค่ข้อสามตอนสอบเหรอ
จริงเหรอ
เซจิน
เรื่องของเรื่องคือ…
- ขอฉันอธิบาย… - เพราะฉันเหรอ
ฉันถามว่า เพราะฉันเหรอ
ถ้าหลับแล้วก็ไม่เป็นไร
แต่ถ้ายังไม่หลับ ฟังนะ
เรื่องคุณบม
ฉันจะจัดการเรื่องกฎหมายเอง เพราะงั้นไม่ต้องห่วง
ส่วนเรื่องที่ฉันพูด
ต่อหน้าคุณจองก่อนหน้านี้…
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
สำหรับคนอย่างนาย มิตรภาพ
อาจไม่ได้มีค่าอะไร เหมือนอากาศที่นายแทบไม่รู้สึก
แต่…
สำหรับฉัน
นายน่ะ…
เป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน
ทางเดียวที่ฉันจะทำใจยอมรับได้
ว่าเพื่อนคนเดียวของฉันหนีไปกับเงินฉัน
คือการบอกตัวเอง
ว่านายเป็นคนเผาบ้านหลังนั้น
นั่นเป็นทางเดียวที่ฉันจะเกลียดนายได้ และเป็นทางเดียว
ที่การหักหลังของนายจะสมเหตุผลได้สำหรับฉัน
"หักหลัง" เหรอ
นายไม่ได้หลับอยู่เหรอ
ฉันไม่ได้หักหลังนายนะ นายต่างหากหักหลังฉัน
ฉันเนี่ยนะ
คืนนั้น…
ตอนฉันวิ่งออกมาจากบ้านที่กำลังไฟไหม้
ฉันไปหานายทันที
ฉันคิดอะไรไม่ออก คนเดียวที่ฉันคิดถึงตอนนั้นคือนาย
ซอนแจกยูเหรอ
แกกลับบ้านมืดค่ำทุกวัน
ได้ข่าวว่าไปสนิทสนมกับเด็กคนนั้นนี่
พ่อเขาเป็นพวกเมาหยำเป
แถมพี่สาวเขาก็ท้องไม่มีพ่อ
ให้ตายสิ
จะว่าไป ก่อนหน้านี้ลูกบอกว่าไม่อยากได้รถ…
เขาไม่ใช่เพื่อนผมครับ
ผมจะไปคบหาคนแบบนั้นทำไม
ทำแบบนั้นก็เหมือนลดตัวเปล่าๆ
ผมแค่สงสารเขาน่ะ
แค่นั้นเอง
- จริงเหรอ - ครับ
เพื่อทำให้ชีวิตที่โรงเรียนง่ายขึ้น
ผมต้องทำตัวเป็นเพื่อนคนแบบนั้น
เขาไม่ใช่เพื่อนผม
เพราะงั้นไม่ต้องห่วงครับ
- ไปกันเถอะ - โอเค
เขาไม่ใช่เพื่อนผม
ผมแค่สงสารเขาน่ะ
แค่นั้นเอง
ฉันเอาเงินที่ขโมยมาไปใช้อย่างดี
หาที่พักได้
และพาฮันกยอลไปโรงพยาบาลตอนเขาป่วย
ฉันทำงานหนักแทบตาย
จะได้ไม่ดูน่าสมเพช
นายจะได้ไม่พูดแบบนั้นอีก
ถ้าเราบังเอิญเจอกันอีกขึ้นมา
ฉันตีตัวออกห่างจากทุกคน และสนแค่ฮันกยอล
ฉันไม่ทำอะไรนอกจากหาเงิน
ว้าว
เหมือนว่าฉันจะได้คำขอโทษแล้วแฮะ
อะไรนะ
เพราะมันแปลว่าฉันก็เป็นเพื่อนนายเหมือนกัน
นายถึงเสียใจที่ได้ยินฉันพูดว่า เราไม่ใช่เพื่อนกันจนหนีหายไป
มาถึงตอนนี้แล้วมันยังสำคัญอีกเหรอ
แน่นอน
นายจะใช้เงินนั่นไปเข้ามหาวิทยาลัย หรือเลี้ยงฮันกยอล
ฉันก็ไม่มีปัญหาตราบใดที่นายใช้ชีวิตได้
มันเป็นเงินที่ฉันตั้งใจเก็บให้นายแต่แรกแล้ว
แต่ตอนนั้นฉันไม่มีทางอื่น ที่จะเอาเงินก้อนนั้นมาจากพ่อ
ต่อให้ฉันต้องด่านายเสียๆ หายๆ
เพื่อให้ได้เงินนั่นมา
ฉันก็จะทำแบบนั้น…
เป็นร้อยครั้ง พันครั้ง โดยไม่ลังเลเลย
หัวหน้ามาแล้ว
แถวตรง ทำความเคารพ
วันทยหัตถ์
ตามระเบียบพัก
ทางนี้เรียบร้อยดีครับ
- ยินดีต้อนรับกลับครับ - หัวหน้า
ตาบระเบียบพัก
มาทำอะไรที่นี่ล่ะ
ไปอยู่กับเธอเถอะ
คืนนี้คงไม่ง่าย
สำหรับคุณบม
- แล้วนายล่ะ - ฉันต้องไปดู
คนที่คงลำบากใจถ้าไม่มีฉันช่วยคืนนี้
นักแสดงคนโปรดของฉัน จองนันฮี
ตามสบาย
นี่ เอาไว้สิ
ไปล่ะ
ฉันจะใส่ได้เหรอเนี่ย
ลูกรักของพ่อ
บมชิกรอพ่ออยู่เหรอ
ทุกอย่างเรียบร้อยไหมครับ
ก็…
มีกลุ่มยูยิตสูอยู่ด้วยก็อุ่นใจดีค่ะ
ทางด้านคุณล่ะคะ
ให้ตายสิ
ผมเคยอยู่แต่ชนบท ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่
เราไปที่บริษัทแล้วไปคุยกับนักข่าวมา
แต่ว่าการหยุดไม่ให้เขียนบทความ
โดยใช้กฎหมายมันค่อนข้างยาก
ขอบคุณที่พยายามนะคะ
มันเป็นไปได้…
ว่าบทความอาจตีพิมพ์พรุ่งนี้
เยี่ยมเลย
งั้นโต้รุ่งทำอะไรสนุกๆ กันสามคนดีกว่า
เรื่องของพรุ่งนี้ไว้ว่ากันพรุ่งนี้แล้วกันนะ
เรามาทำเรื่องที่ไม่ได้ทำกัน กินของที่อยากกิน
แล้วสนุกกันให้เต็มที่เถอะ
ได้ครับ
บมชิก เราจะไปไหนกันดีนะ
บมชิกน่ารักที่สุดเลย
บมชิกนี่ขายาวเหมือนกันนะ
"บมชิกนี่ขายาวเหมือนกันนะ"
ว้าว เก่งนะเนี่ย
บมชิกคนเก่ง
ความชื้นกำลังดี
เขาย่อยอาหารหมดแล้ว แข็งแรงดีเลย
เก่งนะเนี่ย
- หมุนตัวได้ไหมบมชิก - นั่นแหละ
- เก่งมาก - ว้าว เยี่ยมเลย
หมุนตัวมาเหรอ บมชิก
อัจฉริยะชัดๆ เลยบมชิกของแม่
นั่นไงๆ ตรงนั้น
ดูสิๆ
บมชิกต้องเป็นอัจฉริยะแน่ๆ เลย
เก่งมาก คนเก่ง
ชอบไหมจ๊ะ
บมชิก
หั่นตรงกลางแบบนี้
ว้าว
ทีนี้ก็ใส่ไปได้เลย
โอเค
ในกระทะที่ตั้งไฟไว้ ใส่น้ำมันไปหน่อย
เทตามเข็มนาฬิกาสองรอบ
แล้วก็ใส่ต้นหอมลงไป
ลงไปเลย
รอให้กรอบเดี๋ยวหนึ่ง
ผสมให้เข้ากันดี
ขอลองบ้างสิ
- อะไรนะ - ฉันอยากลองบ้าง
เดี๋ยวนะ
ขอฉันลองอีกทีนะ อีกทีๆ
เดี๋ยวนะ
ให้ตายสิ ไม่ได้ๆ
ไปนั่งก่อนเลยคุณน่ะ นั่งเฉยๆ จะได้เสร็จเร็วขึ้น
เสร็จแล้ว
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
เป็นไงครับ
รสชาติเหมือนยุกแกจังเลยใช่ไหม
อร่อยแบบที่อยากกินเลย อร่อยกว่าที่ซื้อตามร้านอีก
เยี่ยม กินเลยครับ
โดนใจจริงๆ
เอ้านี่ บมชิก
ยังอยากเล่นอยู่เหรอ
คุณคิดเรื่องอะไรอยู่เหรอ
แม่น่ะค่ะ
(แม่)
สวัสดีค่ะ
อย่าเพิ่งวางนะ ฟังแม่ก่อน
ปิดโทรศัพท์
ไม่ต้องเสิร์ช ไม่ต้องส่งข้อความ ไม่ต้องอ่านคอมเมนต์อะไรทั้งนั้น
ลูกจะรู้สึกว่าทุกอย่าง
ไม่ยุติธรรมมากกว่าที่ลูกคิด
คำดูถูกคำเดียวจะฝังรากลึก
กว่าคำชมนับร้อยๆ คำ และ…
คำคำนั้นแหละ
ที่จะกัดกินหัวใจของลูก
แต่ถึงอย่างนั้นก็ตั้งมั่นให้ดี และเชิดหน้าไว้
ต่อให้ไม่อยากกินอะไร ก็อย่าอดข้าว
ต่อให้รู้สึกคลื่นไส้ หรือไม่สบาย ก็ต้องกินให้ได้
คืนนี้ลูกคงหลับไม่ลง
ในเวลาแบบนี้การมีใครสักคนข้างกาย จะช่วยให้ลูกไม่สติแตกได้
บอกซอนแจกยูหรืออะไรก็ช่างนั่น
ให้มาอยู่เป็นเพื่อนลูกก็ได้ถ้าลูกต้องการ
ถ้าลูกได้เกิดมาในครอบครัวคนธรรมดาก็คงดี
แต่ลูกกลับต้องมามีแม่อย่างแม่
แค่นี้นะ
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
ว่าแม่คงต้องเจอค่ำคืนแบบนี้มาหลายครั้ง
ให้ตายสิ นอนไม่หลับเลย
ผมไปเล่นกับบมชิกต่อแล้วกันนะ
คุณบม คุณนอนพักตามที่คุณแม่บอกเถอะ
วันพรุ่งนี้
อาจจะเป็นวันที่ยาวนานก็ได้
คุณยายๆ
ดูนี่สิครับ
มันเขียนอะไรของมันน่ะ
มันเขียนว่าตอนครูบมอยู่โซล…
- ครูบมเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้เหรอเนี่ย - จริงเหรอ
"เป็นชู้กับผู้ปกครอง"
ภรรยาเขาบุกเข้ามาตอนสอน แถมตบหน้าเธอด้วยเหรอ
ให้ตายสิ
ทำไม ทำอะไรกันน่ะ
ครูเป็นลูกสาวนักแสดงจองนันฮีเหรอ
จองนันฮีเหรอ
ผู้หญิงดังๆ ในทีวีเหรอ
ไม่เห็นเหมือนเลย
อะไรเนี่ย
วันนี้พวกเธอเจอครูบมหรือยัง
ยังเลย
ยังนะ
คุณบมครับ
บม…
ในฐานะครู ครูรู้สึกอับอายมาก
ถ้าพวกเธอไม่เชื่อครู ครูก็คงทำอะไรไม่ได้
แต่ครูก็หวังว่าจะเชื่อ
ขอโทษนะคะแม่ คราวนี้ทำตามที่หนูบอกบ้างนะคะ
ครูบมกับผมจะไปโซล
ถึงเวลาแล้วเหรอ
ที่คุณทำอยู่นี่มันเสี่ยงมากเลยนะ
คืนสุดท้ายแล้ว ทำอะไรเสี่ยงๆ หน่อยจะเป็นอะไรไป
ของวิบวับ
ไอ้ซอนแจกยู!
คุณซอนเหรอ
อยู่นี่เองเหรอคุณบม
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล