1 00:01:05,065 --> 00:01:06,066 {\an8}ซอนฮันกยอลใช่ไหม 2 00:01:06,150 --> 00:01:06,984 {\an8}(ตอนที่ 8) 3 00:01:12,948 --> 00:01:15,284 {\an8}คุณ… เป็นใครครับ 4 00:01:15,367 --> 00:01:16,535 {\an8}ฉันเหรอ 5 00:01:18,370 --> 00:01:20,581 {\an8}คือฉัน… 6 00:01:25,503 --> 00:01:27,546 {\an8}เอ่อ ฉัน… 7 00:01:28,422 --> 00:01:29,423 {\an8}ฉันแค่… 8 00:01:33,719 --> 00:01:36,180 {\an8}อย่าไปบอกอาเธอนะ โอเคไหม 9 00:01:38,224 --> 00:01:40,100 {\an8}อะไรนะครับ ไม่ได้… 10 00:01:48,692 --> 00:01:52,613 เธอเคยพูดนี่ว่าเห็นฉันออกกำลังกายสนุกกว่าดูทีวีอีก 11 00:01:53,322 --> 00:01:54,698 ให้ตายสิ ยัยผู้หญิงบ้านั่น 12 00:01:54,782 --> 00:01:57,576 ต้องทำยังไงเธอถึงจะตาสว่างกันนะ 13 00:01:57,660 --> 00:01:58,994 บ้าบอสิ้นดี 14 00:02:01,622 --> 00:02:02,998 แล้วนี่อะไรอีก 15 00:02:03,082 --> 00:02:04,625 ไม่ว่าจะไปไหนก็มีแต่คน… 16 00:02:07,336 --> 00:02:08,212 หา 17 00:02:11,257 --> 00:02:12,132 นั่น… 18 00:02:16,345 --> 00:02:17,388 ตายจริง 19 00:02:20,391 --> 00:02:23,686 ให้ตายสิ อะไรกันเนี่ย 20 00:02:25,563 --> 00:02:26,647 ทรายบ้านี่ 21 00:02:32,361 --> 00:02:36,574 สรุปคือครูบม กับคุณซอนพวกคุณ… 22 00:02:36,657 --> 00:02:37,867 ใช่ไหม 23 00:02:37,950 --> 00:02:40,578 ครูจองผู้เมตตาและเอื้ออารี 24 00:02:41,245 --> 00:02:44,748 ถ้าคุณจะช่วยทำเป็นไม่เห็นเรื่องเมื่อกี้ 25 00:02:44,832 --> 00:02:47,126 เราจะติดค้างคุณไปจนวันตาย 26 00:02:47,209 --> 00:02:49,044 ไม่สิ ไปถึงชาติหน้าเลย 27 00:02:49,128 --> 00:02:50,296 ไม่เอาน่า 28 00:02:50,796 --> 00:02:51,839 ไม่ต้องห่วง 29 00:02:52,673 --> 00:02:53,883 ผมจัดการเอง 30 00:02:58,220 --> 00:03:00,681 อะไร คุณจะทำอะไร 31 00:03:00,764 --> 00:03:02,182 คุณจะทำอะไรน่ะ 32 00:03:11,901 --> 00:03:13,110 หัวใจแทบวาย 33 00:03:16,363 --> 00:03:19,742 ขอให้คุณมีสุขภาพแข็งแรง ครอบครัวร่มเย็น 34 00:03:19,825 --> 00:03:21,368 ตลอดปีตลอดไป 35 00:03:24,246 --> 00:03:27,291 ถึงยังไงเราก็เป็นคนฝึกศิลปะ การป้องกันตัวทั้งคู่ ถ้าคุณทำเป็นไม่เห็น 36 00:03:27,374 --> 00:03:29,585 ไม่ว่าคุณต้องการอะไร คุณจอง 37 00:03:29,668 --> 00:03:32,421 ผมก็จะทำให้ ดีไหมครับ 38 00:03:32,504 --> 00:03:35,174 - อะไรก็ได้เหรอ - ใช่ อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ 39 00:03:42,514 --> 00:03:44,683 ก็นะ ในเมื่อคุณขอร้องซะขนาดนี้ 40 00:03:44,767 --> 00:03:47,853 ผมคงดูแย่น่าดูถ้าไม่ทำตามที่คุณขอ 41 00:03:49,605 --> 00:03:51,774 - อย่างแรกครูบม - คะครูจอง 42 00:03:55,903 --> 00:03:58,489 คุณสนิทกับทนายที่เป็นพี่ของเซจินใช่ไหม 43 00:04:00,032 --> 00:04:02,326 ผมอยากได้ข้อมูลของผู้ช่วยทนายหน่อย 44 00:04:02,409 --> 00:04:04,286 ผู้ช่วยทนายเหรอคะ 45 00:04:05,287 --> 00:04:07,414 - แค่นั้นเหรอคะ - ใช่ 46 00:04:09,416 --> 00:04:10,584 ส่วนคุณ 47 00:04:11,251 --> 00:04:12,086 ครับผม 48 00:04:13,337 --> 00:04:14,254 ให้ตายสิ หนักจริงๆ 49 00:04:14,338 --> 00:04:16,173 เดี๋ยวผมช่วยถือให้ครับ 50 00:04:18,634 --> 00:04:19,593 มานี่มา 51 00:04:22,221 --> 00:04:23,806 - มากับฉันหน่อย - ครับ 52 00:04:27,935 --> 00:04:29,603 กล้ามไหล่แน่นจริงๆ 53 00:04:52,710 --> 00:04:54,878 อย่าไปบอกอาเธอนะ โอเคไหม 54 00:05:02,177 --> 00:05:04,638 - อาครับผม… - แต่ถึงงั้น 55 00:05:04,722 --> 00:05:07,516 เขามาขอให้ฉันทำแบบนั้นได้ไง บ้าไปแล้ว 56 00:05:08,559 --> 00:05:10,394 ให้ตายสิ 57 00:05:20,654 --> 00:05:21,655 สวัสดีค่ะ 58 00:05:35,794 --> 00:05:36,879 ครูบม 59 00:05:38,255 --> 00:05:39,631 ช่วงสุดสัปดาห์คุณได้เจอฉันไหมนะ 60 00:05:39,715 --> 00:05:42,259 เจอคุณเหรอคะ ที่ไหน พูดเรื่องอะไรน่ะ 61 00:05:44,011 --> 00:05:45,929 ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนเจอคุณนะ 62 00:05:46,597 --> 00:05:51,477 ที่สวนสนุก ฉันนึกว่าเจอคุณไปกับใครอีกคน 63 00:05:52,853 --> 00:05:53,896 อะไรเนี่ย 64 00:05:54,521 --> 00:05:55,731 ผมเอง 65 00:05:55,814 --> 00:05:56,982 หมายความว่ายังไง 66 00:05:57,066 --> 00:06:01,070 มีสาวใหญ่คนนึง มัวแต่จะรีบไปเล่นสนุกจนลืมกระเป๋าไว้ 67 00:06:03,030 --> 00:06:06,241 แล้วผมก็บังเอิญเจอครูบม เราเลยเดินไปมาด้วยกัน 68 00:06:07,034 --> 00:06:08,118 มีปัญหาหรือเปล่า 69 00:06:09,828 --> 00:06:14,041 งั้นคุณจะบอกว่าครูบมไปสวนสนุกคนเดียวเหรอ 70 00:06:14,124 --> 00:06:16,460 สมัยนี้คนเขาไปกินข้าว ไปเที่ยวคนเดียวเป็นปกติ 71 00:06:16,543 --> 00:06:18,045 ทำไมจะไปสวนสนุกคนเดียวไม่ได้ 72 00:06:18,629 --> 00:06:19,838 เห็นด้วยทุกประการค่ะ 73 00:06:20,672 --> 00:06:23,634 ฟังนะ เลิกสงสัยเธอไปเรื่อยได้แล้ว 74 00:06:23,717 --> 00:06:25,177 เช็กของในกระเป๋าคุณดีๆ ก็พอ 75 00:06:30,182 --> 00:06:31,183 ครูบม 76 00:06:37,397 --> 00:06:39,983 นี่คำถามนะ รีบตอบผมมาด้วยล่ะ 77 00:06:43,779 --> 00:06:46,740 จะว่าไป คุณขอให้คุณซอนทำอะไรเหรอคะ 78 00:06:47,491 --> 00:06:51,537 คุณคงไม่ได้ขอให้เขาไปฆ่าใครใช่ไหมคะ 79 00:06:57,626 --> 00:07:00,587 (ศูนย์กีฬา) 80 00:07:01,547 --> 00:07:03,966 ไม่น่าสมัครไว้หกเดือนเลย 81 00:07:05,259 --> 00:07:07,678 คงขอคืนเงินไม่ได้ด้วยใช่ไหมเนี่ย 82 00:07:18,689 --> 00:07:19,523 คุณจองเหรอ 83 00:08:03,066 --> 00:08:04,151 อาของฮันกยอล… 84 00:08:06,069 --> 00:08:07,487 โดนทุ่มเหรอ 85 00:08:08,989 --> 00:08:11,408 คุณเคยแพ้มาก่อนในชีวิตไหม 86 00:08:13,535 --> 00:08:18,582 เหมือนถามว่าผมเคยตายมาก่อนไหมเลยนะ 87 00:08:19,499 --> 00:08:21,835 มันไม่เคยเกิดขึ้น และจะไม่มีวันเกิดขึ้น 88 00:08:21,919 --> 00:08:23,128 วันจันทร์นี้ 89 00:08:24,588 --> 00:08:29,343 ซอนแจกยูผู้ยิ่งใหญ่ จะต้องแพ้ให้ผมจองจินฮยอก 90 00:08:30,761 --> 00:08:33,472 ตาฉันไม่ดีจนมองผิดแน่ๆ 91 00:08:33,555 --> 00:08:36,141 คนที่นอนอยู่ที่พื้นไม่ใช่คุณจอง 92 00:08:36,225 --> 00:08:38,185 แต่เป็นอาของฮันกยอลหรอกเหรอ 93 00:08:39,144 --> 00:08:40,771 อ้าว คุณมาด้วยเหรอครูซอ 94 00:08:41,563 --> 00:08:44,191 ดูเหมือนที่ผมฝึกมาจะได้ผลดีน่ะ 95 00:08:44,274 --> 00:08:46,777 แล้วทำไมเขายังนอนอยู่ที่พื้นล่ะ 96 00:08:47,361 --> 00:08:49,279 หรือเขาจะบาดเจ็บรึเปล่า 97 00:08:53,951 --> 00:08:56,703 คุณซอน เสร็จแล้วครับ ลุกได้แล้ว 98 00:08:58,413 --> 00:09:00,832 ผมจะนอนแบบนี้สักพัก คุณไปก่อนเถอะ 99 00:09:06,338 --> 00:09:09,383 คุณสู้ผมไม่ได้หรอก น่าจะ… 100 00:09:14,388 --> 00:09:16,974 น่าประทับใจจริงๆ 101 00:09:17,057 --> 00:09:19,101 คุณเก่งขึ้นเยอะเลยนะ 102 00:09:19,184 --> 00:09:21,770 คุณไม่ได้มานานเลยนะเนี่ย 103 00:09:21,853 --> 00:09:24,273 ตัดสินใจจะกลับมาฝึกต่อแล้วเหรอ 104 00:09:25,274 --> 00:09:27,901 อ๋อ ไม่ใช่หรอก 105 00:09:28,485 --> 00:09:31,238 ช่วงนี้ฉันยุ่งมากเลยว่าจะมาขอเงินคืน 106 00:09:35,742 --> 00:09:37,244 ไปเปลี่ยนชุดเถอะ 107 00:09:39,079 --> 00:09:43,458 วันนี้เป็นวันดีที่ผมจะได้ สอนทักษะลับในการใช้ล้มซอนแจกยูของผม 108 00:09:44,376 --> 00:09:47,921 หมายถึงฉันก็ชนะเขาแบบคุณได้เหรอ 109 00:09:50,674 --> 00:09:51,717 เห็นนี่ไหม 110 00:09:52,301 --> 00:09:55,429 ขนาดตอนนี้เขายังลุกไม่ขึ้นเลย เห็นไหมล่ะ 111 00:09:56,471 --> 00:09:57,889 รีบไปเปลี่ยนชุดเร็วเข้า 112 00:09:58,890 --> 00:10:00,017 โอเค ได้เลย 113 00:10:00,100 --> 00:10:02,644 ตายจริง ไม่น่าเชื่อเลย 114 00:10:11,111 --> 00:10:14,031 ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่นะ 115 00:10:25,542 --> 00:10:26,376 นี่ครับ 116 00:10:28,253 --> 00:10:30,547 เปิดมันได้เลย ถ้าวันหนึ่ง 117 00:10:30,630 --> 00:10:33,467 อยู่ดีๆ คุณเกิดรู้สึกคิดถึงผมขึ้นมา 118 00:10:35,302 --> 00:10:37,763 ฉันก็คิดถึงเขานิดหน่อยนะ 119 00:10:39,473 --> 00:10:42,059 ต้องคิดถึงแค่ไหนถึงจะเปิดได้ล่ะเนี่ย 120 00:10:55,822 --> 00:10:58,533 ไม่ได้สิ ผ่านไปไม่นานเอง 121 00:10:59,117 --> 00:11:00,077 เปิดตอนนี้ไม่ได้ 122 00:11:25,102 --> 00:11:27,062 ว่าแต่ในกล่องนี่มีอะไรนะ 123 00:11:29,940 --> 00:11:30,816 น้ำหอมรึเปล่านะ 124 00:11:31,691 --> 00:11:32,818 หรือจดหมายเขียนมือ 125 00:11:34,444 --> 00:11:37,447 หรือว่า… แหวน 126 00:11:51,461 --> 00:11:52,963 - ขอโทษครับ - ตายจริง 127 00:11:54,339 --> 00:11:57,259 บมชิกเป็นอะไรไหมลูก โอเคไหม 128 00:12:00,053 --> 00:12:01,054 ขอโทษนะคะ 129 00:12:08,145 --> 00:12:09,271 ผู้หญิงคนนั้นนี่ 130 00:12:16,778 --> 00:12:17,904 ผู้หญิงคนนั้น 131 00:12:29,374 --> 00:12:30,208 กระเป๋าฉันค่ะ 132 00:12:31,001 --> 00:12:32,085 อ๋อค่ะ 133 00:12:37,257 --> 00:12:38,633 แบรนด์ฮอลลี่เหรอคะ 134 00:12:40,844 --> 00:12:41,678 รู้จักด้วยเหรอคะ 135 00:12:42,762 --> 00:12:45,557 ปกติฉันใช้ใบใหญ่ๆ จากแบรนด์นี้น่ะค่ะ 136 00:12:46,224 --> 00:12:48,268 เลยไม่รู้ว่าพวกเขาทำขนาดเล็กแบบนี้ด้วย 137 00:12:48,977 --> 00:12:51,563 แต่ที่คุณถือมัน… 138 00:12:53,648 --> 00:12:55,525 หมายถึงฉันมีอยู่ที่บ้านน่ะค่ะ ใหญ่เบิ้ม 139 00:12:55,609 --> 00:12:58,528 อ๋อ ที่บ้าน เข้าใจแล้ว 140 00:12:59,821 --> 00:13:02,365 ฉันมีจริงๆ นะ 141 00:13:02,449 --> 00:13:04,242 ฉันซื้อมาจากห้าง 142 00:13:04,326 --> 00:13:07,454 - แบบไม่ลดราคาด้วย - เอาเถอะค่ะ ว่าแต่นั่นกลิ่นอะไรคะ 143 00:13:08,413 --> 00:13:09,706 ตายจริง 144 00:13:09,789 --> 00:13:11,750 ตายจริง มาเห่าใส่ฉันทำไมเนี่ย 145 00:13:11,833 --> 00:13:13,877 บมชิกไม่เห่าสิลูก 146 00:13:15,212 --> 00:13:16,213 เห่าเลย 147 00:13:16,838 --> 00:13:17,839 ดีมาก 148 00:13:17,923 --> 00:13:19,466 ไม่ได้นะ ไม่เห่าสิ 149 00:13:21,760 --> 00:13:24,554 ตายจริง ปกติน้องไม่เคยเห่าใครเลยนะคะ 150 00:13:25,555 --> 00:13:28,016 หรือว่าน้องจะรู้ว่าที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ 151 00:13:31,311 --> 00:13:33,188 เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะคะ 152 00:13:33,271 --> 00:13:34,981 ถ้าคุณไม่พอใจก็ดีแล้ว… 153 00:13:38,193 --> 00:13:39,319 ขอโทษนะคะ 154 00:13:40,278 --> 00:13:44,282 แต่เรื่องประกัน ถ้าขายให้คนที่ต้องใช้เถอะค่ะ 155 00:13:44,366 --> 00:13:47,077 มาคอยเซ้าซี้คนอื่นแบบนี้มันไม่ถูกนะ… 156 00:13:47,160 --> 00:13:50,622 แจกยูพูดอย่างนั้นเหรอ ว่าฉันมาขายประกัน 157 00:13:51,206 --> 00:13:52,290 "แจกยู" เหรอ 158 00:13:52,791 --> 00:13:54,209 น่าสนใจนะ 159 00:13:54,709 --> 00:13:56,670 เขาหัดโกหกผู้หญิงเป็นแล้ว 160 00:13:59,381 --> 00:14:03,510 แปลว่า คุณไม่ได้มาขายประกันเหรอคะ 161 00:14:11,685 --> 00:14:13,979 เรื่องความสัมพันธ์ของฉันกับเขา 162 00:14:14,729 --> 00:14:17,190 คุณลองไปฟังจากแจกยูเองดีกว่านะคะ 163 00:14:19,109 --> 00:14:19,943 ขอตัวค่ะ 164 00:14:20,026 --> 00:14:22,529 อ๊ะ… เดี๋ยว 165 00:14:29,077 --> 00:14:29,911 อะไรเนี่ย 166 00:14:31,288 --> 00:14:34,708 เธอไม่ใช่ตัวแทนประกันเหรอ 167 00:15:06,114 --> 00:15:07,407 นี่… 168 00:15:21,588 --> 00:15:22,881 "ของขวัญให้คนที่แอบชอบ" เหรอ 169 00:15:22,964 --> 00:15:24,466 นายแอบชอบใครอยู่เหรอ 170 00:15:24,549 --> 00:15:26,509 - เปล่า - จะไปไหนน่ะ 171 00:15:26,593 --> 00:15:29,387 - มานี่ก่อนสิ - ให้ตายสิ 172 00:15:30,889 --> 00:15:31,723 ฮันกยอล 173 00:15:31,806 --> 00:15:33,391 เวลาสารภาพน่ะ 174 00:15:33,475 --> 00:15:35,435 - ของขวัญไม่ใช่ประเด็นสำคัญนะ - ใช่แล้ว 175 00:15:35,518 --> 00:15:36,770 ตอนฉันอยู่มัธยมต้น 176 00:15:37,354 --> 00:15:40,982 ฉันเคยขโมยบัตรเครดิตของแม่ เพื่อเอาไปซื้อเนื้อเกาหลีมาทำช่อดอกไม้ 177 00:15:41,066 --> 00:15:43,818 แล้วฉันก็กวาดของลงจากโต๊ะ ตอนมื้อเที่ยง แล้วบอกเธอว่า 178 00:15:44,527 --> 00:15:46,780 "ถ้ารับไปถือว่าเราเดทกัน" 179 00:15:46,863 --> 00:15:50,742 ทุกคนในโรงอาหาร กรี๊ดกร๊าดกันเหมือนไปดูคอนเสิร์ต 180 00:15:51,326 --> 00:15:53,828 แล้วไงต่อ เธอตกลงไหม 181 00:15:54,496 --> 00:15:55,330 เธอย้ายโรงเรียนหนี 182 00:15:56,498 --> 00:15:59,918 เธออายจนหยุดร้องไห้ไม่ได้ 183 00:16:00,001 --> 00:16:01,878 ไปตั้งสี่วัน 184 00:16:01,961 --> 00:16:05,256 หลังจากนั้น เธอก็ออกจากชินซูไปเลย 185 00:16:05,340 --> 00:16:07,509 - ไอ้หมอนี่… - เรื่องจริงนี่ 186 00:16:09,803 --> 00:16:10,637 พอแล้ว 187 00:16:14,265 --> 00:16:15,100 พอๆ 188 00:16:17,435 --> 00:16:18,770 พรุ่งนี้เริ่มสอบปลายภาคแล้วนะ 189 00:16:19,270 --> 00:16:21,314 ไปสู้กันด้วยผลสอบไป 190 00:16:21,398 --> 00:16:22,607 ครูครับ 191 00:16:22,691 --> 00:16:26,111 คราวนี้ตาแดฮันได้ที่โหล่นะครับ 192 00:16:28,363 --> 00:16:31,825 อะไร ถ้านับตอนทดลองสอบมันต้องตานายสิ 193 00:16:32,992 --> 00:16:33,993 พอเลย 194 00:16:36,246 --> 00:16:39,833 สนใจแต่จะหาคนสอบได้ที่โหล่หรือไง 195 00:16:42,544 --> 00:16:46,131 แต่ก็นะ ที่หนึ่งไม่เคยเปลี่ยนมืออยู่แล้วนี่ 196 00:16:46,214 --> 00:16:49,300 โธ่ อาจารย์ก็เอาแต่โอ๋ฮันกยอลคนเดียว 197 00:16:49,384 --> 00:16:50,301 เงียบเลย 198 00:16:57,100 --> 00:16:58,143 คิดออกแล้ว 199 00:16:59,394 --> 00:17:00,395 คิดอะไรออก 200 00:17:01,604 --> 00:17:02,480 ของขวัญ 201 00:17:03,690 --> 00:17:07,068 ของขวัญที่จะทำให้เธอมีความสุข 202 00:17:11,740 --> 00:17:13,032 ฉันคิดออกแล้ว 203 00:17:36,681 --> 00:17:40,769 (สัญญาตกลงแบ่งทรัพย์สินมรดก) 204 00:17:40,852 --> 00:17:43,480 อุตส่าห์เตือนแล้วว่าอย่ากลับมา 205 00:17:46,441 --> 00:17:47,275 เสียงอะไร 206 00:17:48,234 --> 00:17:49,444 เสียงเหมือนบมชิกเลย 207 00:17:59,245 --> 00:18:01,372 บม… ไม่สิ ครูบม 208 00:18:03,374 --> 00:18:06,920 ยังไม่ถึงวันดูแลบมชิกของผมนี่ คุณมาทำอะไรครับ 209 00:18:13,593 --> 00:18:15,595 คุณต้องรักษาสัญญาสิ 210 00:18:16,179 --> 00:18:20,058 ถ้าคุณคิดถึงผมมากขนาดนี้คุณจะรอสองปีได้ยังไง 211 00:18:20,141 --> 00:18:21,476 โธ่เอ๊ย 212 00:18:22,811 --> 00:18:24,687 เธอไม่ใช่ตัวแทนประกัน 213 00:18:26,439 --> 00:18:28,983 ฉันบังเอิญเจอผู้หญิงคนนั้น 214 00:18:29,067 --> 00:18:29,943 เพราะงั้นพูดความจริงมา 215 00:18:31,820 --> 00:18:36,241 ถ้าคุณโกหกฉันอีก ไม่ต้องสนเรื่องรอสองปีแล้ว เราจบกันแค่นี้ 216 00:18:42,664 --> 00:18:44,165 (ผู้รับมรดกร่วม ซอนฮียอน) 217 00:18:44,249 --> 00:18:45,291 {\an8}ซอนฮียอน 218 00:18:47,293 --> 00:18:48,962 หยุดนะพ่อ 219 00:18:49,796 --> 00:18:51,840 เสียสติไปแล้วเหรอ 220 00:18:51,923 --> 00:18:54,342 เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อมันเป็นใคร 221 00:18:54,425 --> 00:18:56,678 กล้าดียังไงเอาเด็กนี่กลับมาบ้าน 222 00:18:56,761 --> 00:18:59,848 ใช่ หนูเสียสติไปแล้วที่คิดจะกลับมาที่นี่อีก 223 00:18:59,931 --> 00:19:03,476 หนูรู้อยู่แล้วว่าพ่อต้องตีหนูอีก แต่ยังไงนั่นก็หลานพ่อนะ 224 00:19:03,560 --> 00:19:05,603 หนูเลยคิดจะพาเขามาหาพ่อ 225 00:19:05,687 --> 00:19:10,191 แกไปจากที่นี่เพราะเกลียดฉันนักหนา แต่ตอนนี้กลับจะมาบอกว่ามันเป็นหลานฉันเหรอ 226 00:19:10,275 --> 00:19:14,153 วันนี้ฉันจะฆ่าแกซะนังตัวดี 227 00:19:15,363 --> 00:19:16,197 พี่ 228 00:19:19,951 --> 00:19:21,369 - แจกยู - ไป 229 00:19:21,911 --> 00:19:23,413 พาเด็กไปจากที่นี่ 230 00:19:47,020 --> 00:19:49,522 แจกยู ไม่เป็นไรใช่ไหม 231 00:19:50,815 --> 00:19:52,400 พี่เสียสติไปแล้วเหรอ 232 00:19:52,984 --> 00:19:55,153 พี่พาลูกมาที่นี่ทำไม 233 00:19:55,987 --> 00:19:58,114 จะให้ฉันไม่เสียสติได้ยังไง 234 00:19:58,990 --> 00:20:02,577 กลับมาจากไปหาปลาทีไร เขาก็เมาแอ๋แล้วพังข้าวของตลอด 235 00:20:04,412 --> 00:20:07,874 แจกยู เธอยังคิดว่าแม่ตายเพราะรถชนอยู่อีกเหรอ 236 00:20:10,710 --> 00:20:11,711 ฉันไม่เชื่อนะ 237 00:20:11,794 --> 00:20:14,297 ฉันคิดว่าแม่พยายามหนีพ่อแล้ว… 238 00:20:14,380 --> 00:20:15,590 พอแล้ว 239 00:20:19,385 --> 00:20:22,513 พี่หนีไปเพราะทนให้เขาทุบตีไม่ได้ พี่ก็ควรไปมีชีวิตที่ดีๆ สิ 240 00:20:23,598 --> 00:20:25,391 พี่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวคนเดียวได้ยังไง 241 00:20:25,475 --> 00:20:26,893 พี่มีเงินพอเลี้ยงเขาได้เหรอ 242 00:20:27,477 --> 00:20:28,519 จะว่าไป 243 00:20:29,687 --> 00:20:33,691 ถ้าฉันหวังจะเลี้ยงเขาได้จริงๆ ฉันควรไปหาเงินที่โซล 244 00:20:43,660 --> 00:20:44,494 ซอนฮันกยอล 245 00:20:46,955 --> 00:20:48,289 นั่นคือชื่อของเขา 246 00:20:50,124 --> 00:20:51,292 เธอก็เห็นใช่ไหม 247 00:20:52,210 --> 00:20:54,963 เขาเป็นคนที่แย่ แต่เขาไม่ได้ทำร้ายเด็ก 248 00:20:55,755 --> 00:20:58,049 ระหว่างที่เธอดูแลฮันกยอล 249 00:20:58,633 --> 00:21:01,386 ฉันจะไปหาเงินเลี้ยงตัวเอง เลี้ยงเธอ และฮันกยอล 250 00:21:01,469 --> 00:21:03,596 ให้พวกเรามีชีวิตที่ดีให้ได้ไม่ว่าจะยังไง 251 00:21:05,723 --> 00:21:09,894 หลังจากนั้นเราทั้งสามคน จะได้ไปใช้ชีวิตให้ห่างไกลจากเขากัน 252 00:21:11,771 --> 00:21:15,233 ที่ที่เขาจะไม่มีวันหาเราเจออีก 253 00:21:19,529 --> 00:21:20,697 ฉันจะมารับเธอ 254 00:21:21,781 --> 00:21:23,074 ฉันจะมารับเธอทั้งสองคน 255 00:21:25,034 --> 00:21:29,789 ตั้งแต่เธอหายไปทั้งแบบนั้น เธอก็ไม่ได้ติดต่อผมมาอีกเลย 256 00:21:32,208 --> 00:21:34,377 ผมขอโทษที่โกหกคุณ 257 00:21:35,503 --> 00:21:39,757 แต่ผมไม่ทันได้บอกฮันกยอลด้วยซ้ำ เพราะงั้นผมเลยไม่ได้บอกคุณ 258 00:21:43,094 --> 00:21:43,970 งั้นหมายความว่า 259 00:21:45,471 --> 00:21:49,267 ฮันกยอลไม่รู้ว่าแม่เขายังมีชีวิตอยู่เหรอคะ 260 00:21:51,144 --> 00:21:54,981 ผู้หญิงคนนั้น… ตายไปแล้วสำหรับผม 261 00:21:57,942 --> 00:22:01,070 ฮันกยอลเข้าใจว่าพ่อแม่เขาเสียไปแล้วในกองเพลิง 262 00:22:02,113 --> 00:22:05,033 เพราะงั้นอย่าไปบอกอะไรเขาเรื่องนี้นะครับ 263 00:22:05,783 --> 00:22:07,368 ฉันเข้าใจว่าคุณรู้สึกยังไง 264 00:22:08,536 --> 00:22:11,789 แต่ฉันก็คิดว่าคุณควรบอกเขาว่าแม่เขายังมีชีวิตอยู่… 265 00:22:11,873 --> 00:22:14,000 เธอไม่สมควรจะได้เป็นแม่ของเขา 266 00:22:18,546 --> 00:22:21,215 อาจจะไม่ แต่เด็กย่อมต้องคิดถึงแม่ตัวเอง 267 00:22:22,425 --> 00:22:24,510 ต่อให้เกลียดแม่ตัวเอง พวกเขาก็จะยังคิดถึงแม่ 268 00:22:25,845 --> 00:22:28,389 คุณรู้ไหมว่าการอยู่แบบนั้นมันรู้สึกยังไง 269 00:22:31,476 --> 00:22:33,061 ถ้าฉันเป็นฮันกยอล 270 00:22:34,353 --> 00:22:38,775 ฉันคงอยากรู้ว่าตัวเองมาจากไหน พ่อแม่เป็นใคร 271 00:22:39,942 --> 00:22:42,153 ฉันคงอยากรู้เรื่องนั้นไปทั้งชีวิต 272 00:22:45,281 --> 00:22:49,452 เขามีสิทธิที่จะรู้ว่าพ่อแม่ตัวเองคือใคร 273 00:22:51,412 --> 00:22:52,246 บมชิก 274 00:22:54,791 --> 00:22:55,708 อ้าว 275 00:22:56,375 --> 00:22:57,210 กลับมาแล้วเหรอ 276 00:22:57,835 --> 00:22:58,836 เธอคงเหนื่อยมากแล้ว 277 00:22:59,962 --> 00:23:01,839 วันนี้บมชิกมาอยู่กับเราเหรอครับ 278 00:23:02,965 --> 00:23:03,925 ใช่ 279 00:23:08,930 --> 00:23:10,932 - อื้อ เอ้านี่ - ครับ 280 00:23:14,060 --> 00:23:17,188 ฝากดูบมชิกจนถึงวันที่ฉันมารับด้วยนะคะ 281 00:23:17,772 --> 00:23:19,816 ส่วนเรื่องที่ฉันบอกคุณในฐานะครูของฮันกยอล… 282 00:23:21,776 --> 00:23:23,861 ฉันหวังว่าคุณจะพิจารณาดูนะคะ 283 00:23:24,862 --> 00:23:25,696 ไปก่อนนะคะ 284 00:23:34,956 --> 00:23:36,332 ไปกัน มาเร็ว 285 00:23:37,458 --> 00:23:38,543 - เข้าบ้านกันเถอะ - ครับ 286 00:23:45,174 --> 00:23:46,467 บมชิก มานี่เร็ว 287 00:23:47,093 --> 00:23:52,056 เด็กที่หายตัวไปเมื่อ 31 ปีก่อน ได้กลับสู่อ้อมกอดของครอบครัวแล้วเมื่อไม่นานมานี้ 288 00:23:52,640 --> 00:23:54,892 ในปี 1995 ระหว่างทัศนศึกษากับทางโรงเรียน 289 00:23:54,976 --> 00:23:58,187 น้องเอ หายตัวไปในโซล และไม่มีใครทราบชะตากรรมมาตลอดหลายปี 290 00:23:58,729 --> 00:24:02,483 แต่ด้วยเทคโนโลยีวิเคราะห์ดีเอ็นเอ ในที่สุดเราก็สามารถระบุตัวตนบุคคลนี้ได้ 291 00:24:02,567 --> 00:24:04,485 ทุกอย่างโอเคไหมฮันกยอล 292 00:24:05,653 --> 00:24:06,487 ครับ 293 00:24:07,029 --> 00:24:09,115 ถ้าอยากได้อะไรก็บอกนะ 294 00:24:09,824 --> 00:24:10,867 เธอรู้ใช่ไหม 295 00:24:10,950 --> 00:24:14,328 ว่าถ้าเธอต้องการ ฉันพร้อมให้ตับ หรือถุงน้ำดีเธอได้เสมอ 296 00:24:14,996 --> 00:24:16,622 ไตก็ให้ได้ 297 00:24:18,916 --> 00:24:20,376 ได้มากสุดแค่ไตเหรอครับ 298 00:24:21,544 --> 00:24:25,131 สำหรับผม ถ้าอาต้องการ แม้แต่หัวใจผมก็ให้ได้ครับ 299 00:24:26,340 --> 00:24:29,135 อาเป็นทั้งพ่อ ทั้งแม่ ครอบครัวคนเดียวที่ผมมี 300 00:24:29,719 --> 00:24:33,556 ต่อให้ผมหายใจไม่ออก หรือเลือดไม่ไหลเวียนก็ไม่เป็นไร 301 00:24:45,943 --> 00:24:47,486 ทำไมอยู่ดีๆ พูดอะไรแบบนี้ล่ะครับอา 302 00:24:49,197 --> 00:24:50,489 มีอะไรรึเปล่าครับ 303 00:24:51,157 --> 00:24:52,366 ไม่มีหรอก 304 00:24:52,450 --> 00:24:54,619 พรุ่งนี้มีสอบปลายภาคแล้ว รีบเข้านอนล่ะ 305 00:25:01,500 --> 00:25:03,336 พายุไต้ฝุ่นวังเซที่พัดเข้าสู่โอกินาวา 306 00:25:03,419 --> 00:25:06,172 {\an8}กำลังเคลื่อนตัวไปทางเหนือ และตะวันตกเฉียงเหนืออย่างรวดเร็ว 307 00:25:06,255 --> 00:25:09,508 ตั้งแต่คืนพรุ่งนี้คาดว่า ทางชายฝั่งตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ 308 00:25:09,592 --> 00:25:13,804 จะมีลมแรงและปริมาณฝนมากถึง 400 มิลลิเมตร 309 00:25:13,888 --> 00:25:17,058 ผู้อยู่อาศัยในบริเวณโดยรอบควรระวังเป็นพิเศษ 310 00:25:22,813 --> 00:25:24,273 (คณิตศาสตร์) 311 00:25:44,418 --> 00:25:48,631 ผู้หญิงคนนั้น… ตายไปแล้วสำหรับผม 312 00:25:55,888 --> 00:25:58,015 เสร็จแล้วเหรอฮันกยอล 313 00:26:01,477 --> 00:26:02,937 ผ่านไปแค่สิบนาทีเองนะ 314 00:26:04,355 --> 00:26:05,523 ครับ 315 00:26:06,232 --> 00:26:07,775 สมเป็นซอนฮันกยอล 316 00:26:07,858 --> 00:26:09,777 นั่นแหละอันดับหนึ่งของชั้น 317 00:26:13,322 --> 00:26:14,156 เงียบๆ 318 00:26:25,251 --> 00:26:28,254 วันนี้ผมสอบวิชาคณิต จริยธรรม และชีววิทยา 319 00:26:28,337 --> 00:26:31,048 ส่วนพรุ่งนี้มีวิชาอังกฤษ วรรณคดี และประวัติศาสตร์โลก 320 00:26:31,966 --> 00:26:36,554 แล้วก็ดงพโยอยากคุยกับอา เรื่องวันเกิดอายุครบ 70 ของยายเขาด้วย 321 00:26:41,475 --> 00:26:44,729 (สัญญาตกลงแบ่งทรัพย์สินมรดก) 322 00:26:44,812 --> 00:26:47,356 (ผู้รับมรดกร่วม ซอนฮียอน) 323 00:26:49,317 --> 00:26:50,776 (ซอนแจกยู) 324 00:26:59,160 --> 00:27:01,245 ลองคิดดูดีๆ นะแจกยู 325 00:27:03,331 --> 00:27:04,540 พ่อน่ะ… 326 00:27:06,250 --> 00:27:08,627 เขาเคยทำอะไรให้เราบ้าง 327 00:27:09,628 --> 00:27:13,007 อย่างเดียวที่เขาทิ้งไว้ให้เรา คือที่ดินที่ขายไม่ออกผืนเดียวนั่น 328 00:27:14,216 --> 00:27:16,344 ถ้าเอาที่ตรงนั้นมาทำรีสอร์ท… 329 00:27:19,889 --> 00:27:22,183 ฉันอุตส่าห์หวังว่าพี่จะมาหาฮันกยอล 330 00:27:24,393 --> 00:27:26,020 ฉันต้องกระเตงเด็กที่ร้องไห้จ้าไว้บนหลัง 331 00:27:27,855 --> 00:27:30,107 รอวันที่พี่กลับมาทุกวัน 332 00:27:31,984 --> 00:27:33,361 "ฮันกยอลไม่ว่ายังไง… 333 00:27:35,237 --> 00:27:37,281 แม่เธอก็จะกลับมาหาเรา" 334 00:27:39,158 --> 00:27:40,451 "รออีกสักวันเถอะนะ" 335 00:27:41,035 --> 00:27:42,787 "อีกสักสองวันแล้วกัน" 336 00:27:47,833 --> 00:27:49,919 ฉันจะหายไปตามที่นายต้องการ 337 00:27:53,881 --> 00:27:55,508 ฉันจะไม่มาหานาย… 338 00:27:57,593 --> 00:28:01,430 หรือฮันกยอลอีกเลย 339 00:28:03,474 --> 00:28:04,642 ถ้านายเซ็นตรงนี้ 340 00:28:14,318 --> 00:28:15,319 ว่าไงดงพโย 341 00:28:16,320 --> 00:28:17,279 อะไรนะ 342 00:28:20,866 --> 00:28:25,329 เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันไปรับ ดูยายเธอดีๆ ไปก่อน 343 00:28:26,372 --> 00:28:27,206 โอเค 344 00:28:28,249 --> 00:28:30,084 มีอะไรครับ เกิดอะไรขึ้น 345 00:28:30,167 --> 00:28:32,211 เหมือนข้างนอกจะไฟดับ 346 00:28:34,797 --> 00:28:36,590 (แจ้งเตือนฉุกเฉิน) 347 00:28:36,674 --> 00:28:37,550 จริงด้วย 348 00:28:37,633 --> 00:28:40,136 แต่เหมือนบ้านเรา จะไม่เป็นอะไรเพราะแผงโซลาร์เซลล์ 349 00:28:40,219 --> 00:28:43,556 ยายดงพโยต้องใช้ไฟฟ้า เดี๋ยวฉันไปพาเธอมานะ 350 00:28:43,639 --> 00:28:47,518 บอกเพื่อนบ้านคนอื่นให้มานี่ได้ถ้าต้องใช้ไฟ โอเคนะ 351 00:28:47,601 --> 00:28:48,978 เดี๋ยวสิครับ งั้น… 352 00:28:50,062 --> 00:28:51,897 ให้เซจินกับพี่ชายเธอมาด้วยได้ไหม 353 00:28:51,981 --> 00:28:53,732 จะไปชวนอีจุนมานี่ทำไม 354 00:28:53,816 --> 00:28:57,653 เซจินต้องติวสอบสำหรับพรุ่งนี้ ป่านนี้เธอคงหงุดหงิดน่าดู 355 00:28:58,571 --> 00:29:01,031 แต่ฝนตกหนักขนาดนี้ผมคงให้เธอมาเองไม่ได้ 356 00:29:02,700 --> 00:29:04,034 ตามใจ เดี๋ยวฉันมานะ 357 00:29:14,253 --> 00:29:15,337 ฉี่เหรอ 358 00:29:18,090 --> 00:29:19,800 - คืนมานะ - ไม่ให้ 359 00:29:21,177 --> 00:29:24,805 ครูซอ เดี๋ยวผมจะเล่าวิถี ของผู้ให้การศึกษาที่แท้จริงให้ฟัง 360 00:29:24,889 --> 00:29:28,267 ย้อนไปตอนที่ผมอายุ 26 361 00:29:28,350 --> 00:29:31,145 ตอนที่พึ่งเริ่มทำงานเป็นครู 362 00:29:31,228 --> 00:29:32,897 มาตามคำชวนกันหมดเลย 363 00:29:34,690 --> 00:29:36,442 อย่าวิ่งกันสิ 364 00:29:36,525 --> 00:29:37,610 นี่ๆ 365 00:29:41,238 --> 00:29:43,699 ช่วงสุดท้ายของอินนิ่งที่เก้า สองเอาต์ 366 00:29:43,782 --> 00:29:46,160 สองสไตร์ก สองบอล วินาทีสำคัญแล้ว 367 00:29:46,243 --> 00:29:49,163 ความตึงเครียดเริ่มถาโถม แล้วพิทเชอร์ก็ขว้างไปแล้ว 368 00:29:49,246 --> 00:29:50,706 เขาตีได้ 369 00:29:50,789 --> 00:29:52,416 - ไกลมากเลย - จะข้ามไปแล้ว 370 00:29:52,500 --> 00:29:54,585 - ข้ามแล้วๆ - ข้ามแน่ๆ 371 00:29:54,668 --> 00:29:56,045 - ไปแล้วๆ - โฮมรัน! 372 00:29:56,128 --> 00:29:59,632 ให้ตายสิ โฮมรันตอนท้ายอินนิ่งเก้า ไม่น่าเชื่อ 373 00:30:01,217 --> 00:30:04,053 นี่ ใครทำส้วมตันแล้วหนีหายไปเนี่ย 374 00:30:04,136 --> 00:30:05,679 มินกุ๊กอึก้อนโตเลย 375 00:30:05,763 --> 00:30:07,640 แค่นั้นเล็กเกินกว่าจะเป็นของผม 376 00:30:07,723 --> 00:30:09,683 นายเป็นอะไร เครื่องผลิตอึเหรอ 377 00:30:11,101 --> 00:30:12,811 ให้ตายสิ 378 00:30:12,895 --> 00:30:14,980 มันเป็นงานเลี้ยงวันเกิดของพวกเขาแล้ว… 379 00:30:21,654 --> 00:30:24,490 เอาต์ครับ เอาต์ พวกเขาจะไปต่อกันอีกอินนิ่ง 380 00:30:24,573 --> 00:30:25,991 อาครับ 381 00:30:26,075 --> 00:30:27,618 ตายจริง 382 00:30:27,701 --> 00:30:31,038 ทำไมทุกคนมาอยู่นี่กันหมดเลยล่ะ 383 00:30:34,416 --> 00:30:35,709 - นี่ - โอเค 384 00:30:38,087 --> 00:30:39,713 นี่ เบาๆ กันหน่อยสิ 385 00:30:39,797 --> 00:30:41,298 หยุดเล่นแล้วเงียบๆ กันที 386 00:30:43,133 --> 00:30:45,135 ทุกคน เงียบๆ 387 00:30:51,308 --> 00:30:53,769 ระเบียบเป็นสิ่งสำคัญที่สุดเวลาอยู่ร่วมกัน 388 00:30:54,436 --> 00:30:56,522 ดูเหมือนว่าทุกคนคงต้องค้างคืนกันที่นี่ 389 00:30:56,605 --> 00:31:01,068 เพราะงั้นจากนี้ไปต้องทำตามที่ฉันพูดนะ 390 00:31:01,151 --> 00:31:02,069 เข้าใจไหม 391 00:31:02,152 --> 00:31:03,654 - ครับครูฝึก - ครับ 392 00:31:03,737 --> 00:31:06,073 อย่างแรกเลย ครูซอ ครูจอง 393 00:31:06,156 --> 00:31:08,784 หาวัตถุดิบในตู้เย็นมาทำอาหารที 394 00:31:10,661 --> 00:31:12,955 โอเค 395 00:31:13,706 --> 00:31:14,748 ครูวี 396 00:31:15,332 --> 00:31:18,127 ถ้ามีคนจะมาอีกช่วยไปรับพวกเขากับฟิลิปทีนะครับ 397 00:31:18,210 --> 00:31:20,004 - ได้ครับ - ฮันกยอล 398 00:31:20,087 --> 00:31:22,089 เธอจัดการแบ่งห้องจัดเตียงให้ทุกคนนะ 399 00:31:23,048 --> 00:31:24,300 - ดงพโย - ครับ 400 00:31:24,383 --> 00:31:25,426 ทำความสะอาดและจัดรองเท้า 401 00:31:25,509 --> 00:31:27,428 แล้วพวกเราล่ะครับคุณอา 402 00:31:27,511 --> 00:31:29,013 อ๋อ พวกเธอสองคน… 403 00:31:29,972 --> 00:31:32,057 ไม่ต้องทำอะไรเลยน่าจะมีประโยชน์สุด 404 00:31:34,893 --> 00:31:37,104 ถ้าแบ่งงานเสร็จแล้ว 405 00:31:37,187 --> 00:31:39,565 - เราขอกลับไปดูทีวีก่อนนะ - ครูฮง 406 00:31:40,399 --> 00:31:42,985 คุณต้องทำหน้าที่สำคัญที่สุดนะ 407 00:31:45,988 --> 00:31:49,533 ในเมื่อผมเป็นหัวหน้าคณาจารย์ที่โรงเรียน 408 00:31:50,117 --> 00:31:51,285 งั้นเดี๋ยวผมคุมทุกคนให้ 409 00:31:52,411 --> 00:31:53,787 ช่วยไปจัดการเรื่องส้วมตันด้วยครับ 410 00:31:56,832 --> 00:31:57,666 ส้วมเหรอ 411 00:31:57,750 --> 00:31:58,834 มันตันนี่ครับ 412 00:31:58,917 --> 00:32:01,795 ปกติคนที่ใช้ห้องน้ำมีแค่สองคน 413 00:32:01,879 --> 00:32:04,632 แต่ตอนนี้มีเป็นสิบ มันคงทำงานหนักน่าดู 414 00:32:04,715 --> 00:32:06,508 โอเคนะครับ โอเค 415 00:32:06,592 --> 00:32:10,012 เอาล่ะ ถ้าใครไม่ชอบงานที่ฉันจัดให้ 416 00:32:10,095 --> 00:32:12,056 เชิญออกไปจากที่นี่ได้เลย 417 00:32:12,139 --> 00:32:14,224 แต่บอกไว้ก่อน ว่าในย่านนี้ 418 00:32:14,725 --> 00:32:18,437 ที่เดียวที่พวกคุณดูทีวีระหว่างไฟดับ และพายุเข้าได้ 419 00:32:18,520 --> 00:32:19,772 คือที่นี่ 420 00:32:20,439 --> 00:32:22,733 เอาล่ะ ประจำที่ 421 00:32:22,816 --> 00:32:24,151 ประจำที่ 422 00:32:25,653 --> 00:32:26,904 เร็วๆ 423 00:32:31,992 --> 00:32:32,993 อาครับ 424 00:32:33,535 --> 00:32:35,204 ผมติดต่อครูบมไม่ได้ 425 00:32:35,829 --> 00:32:36,664 ครูบมเหรอ 426 00:32:36,747 --> 00:32:38,457 เธอไม่รับสายผมเลย 427 00:32:40,250 --> 00:32:43,170 ครูบมอยู่กับพี่ชายของเซจิน 428 00:32:44,713 --> 00:32:46,173 ผมคุยกับพวกเธอเมื่อชั่วโมงก่อน 429 00:32:53,013 --> 00:32:54,348 นายไปทำอะไรกับครูบม 430 00:32:55,974 --> 00:32:57,518 มีคนบอกเหรอ 431 00:32:58,060 --> 00:33:00,562 เธออยากขอบคุณฉันเรื่องที่ฉันไปบรรยาย 432 00:33:00,646 --> 00:33:02,022 เลยมาหาฉันที่สำนักงาน 433 00:33:02,106 --> 00:33:04,191 เรื่องนั้นช่างมัน ตอนนี้เธออยู่ไหน 434 00:33:05,984 --> 00:33:09,988 ตอนเราคุยกันอยู่ เธอได้รับสายจากครูจองแล้วก็รีบออกมาเลย 435 00:33:10,072 --> 00:33:10,948 ถามทำไม 436 00:33:12,616 --> 00:33:13,492 เธอไม่อยู่นี่เหรอ 437 00:33:14,493 --> 00:33:18,038 ฉันได้ยินมาว่าบางที่น้ำท่วมแล้วด้วย 438 00:33:19,623 --> 00:33:22,209 ฮันกยอล ดูแลทุกคนด้วยนะ 439 00:33:33,262 --> 00:33:34,304 คุณบม 440 00:33:36,598 --> 00:33:37,975 คุณบม 441 00:33:53,031 --> 00:33:54,241 คุณบม 442 00:33:57,286 --> 00:33:58,495 คุณบม 443 00:34:00,330 --> 00:34:01,540 คุณบม 444 00:34:10,174 --> 00:34:13,093 ตายจริง ดูทำเข้าสิ 445 00:34:13,177 --> 00:34:15,429 ไปเดินตามนักร้องต้อยๆ 446 00:34:16,555 --> 00:34:18,307 ไม่อยากจะเชื่อเลย 447 00:34:18,849 --> 00:34:20,684 คุณเป็นห่วงฉันเหรอคุณซองแท 448 00:34:21,602 --> 00:34:22,478 ครูบมเหรอ 449 00:34:22,561 --> 00:34:25,022 อาของฮันกยอลไปตามหาเธออยู่ 450 00:34:25,105 --> 00:34:26,315 ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ 451 00:34:26,899 --> 00:34:29,443 ที่โซลเป็นยังไงบ้างคะ ฝนตกหนักไหม 452 00:34:32,654 --> 00:34:34,907 โอเค แล้วเขามีลูกไหม 453 00:34:34,990 --> 00:34:35,991 ลูกเหรอคะ 454 00:34:36,074 --> 00:34:38,076 เขาไม่เคยแต่งงานนะ ทำไมถึงจะมีลูกได้ล่ะ 455 00:34:38,160 --> 00:34:40,496 ไม่สิ เขาหย่าแล้วนี่ 456 00:34:40,579 --> 00:34:43,916 เขาบอกว่าเขาไปศาลครอบครัว เพื่อยื่นเรื่องหย่าในปี 2017 457 00:34:43,999 --> 00:34:45,459 ฉันว่าไม่น่าใช่นะคะ 458 00:34:45,542 --> 00:34:47,669 คุณชเวมาที่นี่กับคุณโอ 459 00:34:47,753 --> 00:34:51,632 เพราะเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ แต่งงานกันหมดแล้วยกเว้นเขาคนเดียว 460 00:34:51,715 --> 00:34:52,674 อะไรนะ 461 00:34:54,635 --> 00:34:56,261 เข้าใจแล้วค่ะ 462 00:34:56,929 --> 00:34:59,431 ไว้ฉันจะโทรหาก่อนนอนนะคะ 463 00:35:01,016 --> 00:35:02,601 ค่ะคุณซองแท 464 00:35:04,978 --> 00:35:06,522 น่ารักจริงๆ 465 00:35:06,605 --> 00:35:07,439 อุ๊ยแม่ 466 00:35:07,523 --> 00:35:09,525 - เราคุยกันหน่อยได้ไหม - ทำไมล่ะ 467 00:35:10,317 --> 00:35:11,693 มาคุยกันหน่อยน่า 468 00:35:12,277 --> 00:35:14,029 - มีอะไร - ตามผมมา 469 00:35:16,281 --> 00:35:17,616 มาสิ 470 00:35:19,284 --> 00:35:20,202 อะไรของเขาเนี่ย 471 00:35:26,291 --> 00:35:27,960 ว่ามาสิ มีอะไร 472 00:35:30,504 --> 00:35:33,131 ซองแทอะไรนั่นน่ะ 473 00:35:33,215 --> 00:35:35,008 คุณรู้จักเขาดีแค่ไหน 474 00:35:37,970 --> 00:35:41,139 เขามีอะพาร์ตเมนต์ที่ซูโรดงในโซล 475 00:35:41,223 --> 00:35:42,391 และในปี 2017… 476 00:35:43,433 --> 00:35:46,311 ทำไมฉันต้องบอกคุณเรื่องนี้ด้วยเนี่ย 477 00:35:46,395 --> 00:35:48,313 เขาเคยขอเงินคุณไหม 478 00:35:48,397 --> 00:35:50,190 คุณพูดเรื่องอะไรของคุณเนี่ย 479 00:35:50,274 --> 00:35:51,775 ต้มตุ๋นด้วยความรัก 480 00:35:52,568 --> 00:35:53,402 หา 481 00:35:54,361 --> 00:35:57,990 พวกนี้จะทำเหมือนสนใจคุณ รักคุณ 482 00:35:58,073 --> 00:35:59,867 เพื่อหลอกเอาเงินคุณไง นักต้มตุ๋นน่ะ 483 00:36:01,869 --> 00:36:05,122 คุณจะบอกว่าซองแทเข้าหาฉันเพื่อเงิน… 484 00:36:05,664 --> 00:36:09,167 ฉันดูรวยมากเลยสินะ ขอบคุณที่ชม 485 00:36:14,464 --> 00:36:17,009 ฟังนะ อย่าตกใจไปล่ะ 486 00:36:17,509 --> 00:36:19,511 โอเคนะ ฟังผมให้ดีๆ 487 00:36:20,387 --> 00:36:21,638 หมอนั่นน่ะ… 488 00:36:22,973 --> 00:36:24,349 ไม่เคยแต่งงาน 489 00:36:26,018 --> 00:36:27,686 - ไม่เคยแต่งงานเหรอ - ใช่ 490 00:36:27,769 --> 00:36:29,730 เหมือนคุณน่ะเหรอ 491 00:36:32,232 --> 00:36:34,526 เขาบอกว่าเขาหย่าแล้วไง 492 00:36:34,610 --> 00:36:38,739 ทำไมคนโสดต้องแกล้งทำเป็นหย่าแล้วด้วย 493 00:36:38,822 --> 00:36:41,909 พอที เลิกพูดไร้สาระแล้วไปกินข้าวได้แล้ว 494 00:36:42,701 --> 00:36:44,870 ถ้าคุณไม่เชื่อก็ลองไปถามเขาเองก็ได้ 495 00:36:44,953 --> 00:36:46,914 พี่ของเซจินพูดมาเองเลยนะ 496 00:36:49,082 --> 00:36:51,001 ให้ตายสิ พูดด้วยไม่ได้เลย 497 00:36:51,710 --> 00:36:52,878 ไม่เคยฟังเลยจริงๆ 498 00:37:13,815 --> 00:37:15,817 ทำไมมันแย่ขนาดนี้ล่ะเนี่ย 499 00:37:16,360 --> 00:37:20,405 ฝนตกไม่พอ ไฟยังดับอีก 500 00:37:22,282 --> 00:37:24,117 มันมาทางนี้แน่ๆ นี่ 501 00:37:28,038 --> 00:37:29,206 หายไปไหนนะ 502 00:37:35,379 --> 00:37:36,463 คุณบม 503 00:37:37,756 --> 00:37:39,675 - คุณบม - เอ๊ะ 504 00:37:40,801 --> 00:37:42,302 นี่ฉันหูฝาดไปด้วยแล้วเหรอเนี่ย 505 00:37:46,974 --> 00:37:49,476 อยู่ทีเถอะขอร้องล่ะ 506 00:37:50,811 --> 00:37:52,062 นี่ไง 507 00:37:53,939 --> 00:37:55,399 (โรงอาบน้ำชินซู) 508 00:37:56,775 --> 00:37:58,610 เจอแล้ว 509 00:38:30,350 --> 00:38:31,518 ให้ตายสิ 510 00:38:32,644 --> 00:38:35,480 ฉันแค่กะจะมาดูเบสบอลแต่กลับต้องทำอะไรเนี่ย 511 00:38:35,564 --> 00:38:38,066 แถมยายของดงพโยยังเอารีโมทไปอีก 512 00:38:40,318 --> 00:38:43,155 แต่พูดตามตรงผมทึ่งในตัวอาของฮันกยอลมากเลยนะ 513 00:38:43,739 --> 00:38:47,659 พอไฟดับปุ๊บเขาก็พาพวกเรามานี่ปั๊บ 514 00:38:47,743 --> 00:38:49,619 แถมให้เราค้างคืน และให้เรากินข้าวอีก 515 00:38:49,703 --> 00:38:51,496 มันไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ เลยนะ 516 00:38:51,580 --> 00:38:52,706 เงียบเถอะน่า 517 00:38:54,374 --> 00:38:56,376 เจ้าหน้าที่ส้วม ยังไม่เสร็จเหรอครับ 518 00:38:56,460 --> 00:38:58,253 ผมต้องเข้าห้องน้ำน่ะ 519 00:38:58,336 --> 00:38:59,838 - ไปใช้อีกห้องสิ - โอเค 520 00:39:01,006 --> 00:39:03,467 ครูครับ ห้องน้ำในห้องนอนหลักก็ตัน 521 00:39:03,550 --> 00:39:04,718 ช่วยจัดการทางนั้นด้วยนะครับ 522 00:39:04,801 --> 00:39:07,721 เลิกอึกันสักทีเถอะ ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ 523 00:39:07,804 --> 00:39:09,848 อย่าตะโกนสิ เดี๋ยวนะ 524 00:39:09,931 --> 00:39:10,932 มันน่า… 525 00:39:13,435 --> 00:39:15,979 นี่ คนอื่นทำอะไรอยู่น่ะ 526 00:39:16,063 --> 00:39:18,899 ฉันมาแล้วๆ 527 00:39:18,982 --> 00:39:20,150 เข้ามาเลย 528 00:39:20,233 --> 00:39:22,819 {\an8}ทีนี้กระโดด หนึ่ง สอง สาม 529 00:39:25,072 --> 00:39:26,448 ปีศาจฮันกยอล 530 00:39:27,115 --> 00:39:29,326 เขาควรอ่านหนังสือเตรียมสอบพรุ่งนี้นี่ 531 00:39:30,035 --> 00:39:30,869 มานั่งเล่นเกมเนี่ยนะ 532 00:39:31,369 --> 00:39:33,121 ท่าไม้ตาย หนึ่ง สอง สาม 533 00:39:33,205 --> 00:39:34,581 - โดนซะ - ทำอะไรเนี่ย 534 00:39:38,210 --> 00:39:39,086 ชนะขาดลอยเลย 535 00:39:39,169 --> 00:39:43,965 นักเรียนอันดับหนึ่งของชินซูโดนโอดงพโยปราบแล้ว 536 00:39:45,759 --> 00:39:48,011 เลือกเกมต่อไปได้เลยนะ ฉันจะไปซักผ้าก่อน 537 00:39:48,970 --> 00:39:51,014 เล่นเกมอะไรต่อดีนะ 538 00:40:29,636 --> 00:40:30,720 คุณพระ 539 00:40:35,142 --> 00:40:37,310 ไม่ๆ ฉันอธิบายได้นะ 540 00:41:16,641 --> 00:41:20,228 เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ 541 00:41:22,522 --> 00:41:23,481 คิดว่ายังไงล่ะ 542 00:41:24,232 --> 00:41:25,108 ฉันมาส่องไงล่ะ 543 00:41:25,692 --> 00:41:26,902 - ส่องเหรอ - ใช่ 544 00:41:27,694 --> 00:41:30,488 ฉันพูดตรงกว่าที่คิดนะเพราะงั้นฉันจะบอกตรงๆ เลย 545 00:41:30,572 --> 00:41:33,158 ฉันมาเพื่อหาคำตอบเรื่องหนึ่ง 546 00:41:33,241 --> 00:41:35,827 นายทำข้อสอบเสร็จในสิบนาทีได้ยังไง 547 00:41:35,911 --> 00:41:37,871 และทำไมนายได้คะแนนสูงสุดตลอด 548 00:41:37,954 --> 00:41:39,706 แล้วมาหาในนี้ทำไมล่ะ 549 00:41:40,290 --> 00:41:41,625 จะให้ฉันไปหาที่ไหนล่ะ 550 00:41:44,127 --> 00:41:45,170 ตามมา 551 00:41:50,634 --> 00:41:52,719 นี่คือสวิทช์เปิดปิด 552 00:41:52,802 --> 00:41:54,471 ปรับความสว่างตรงนี้ 553 00:41:56,932 --> 00:41:58,975 และสำหรับบรรยายออนไลน์ ใช้อันนี้ 554 00:42:00,894 --> 00:42:03,605 เดี๋ยวฉันจะดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครเข้ามาหลังจากนี้ 555 00:42:03,688 --> 00:42:05,232 เพราะงั้นอ่านหนังสือให้เต็มที่ได้เลย 556 00:42:05,899 --> 00:42:07,776 ฉันเปลี่ยนปลอกหมอนกับผ้าปูแล้ว 557 00:42:10,862 --> 00:42:12,656 ถ้าฉันนอนนี่ แล้วนายจะนอนไหนล่ะ 558 00:42:12,739 --> 00:42:15,659 เรามีโซฟาราคาแพงอยู่ 559 00:42:28,255 --> 00:42:29,756 ฉันอ่านอันนี้แล้ว 560 00:42:32,259 --> 00:42:33,510 อันนี้ด้วย 561 00:42:36,012 --> 00:42:37,764 นี่มันโน้ตที่เขาให้ฉันยืมนี่ 562 00:42:40,183 --> 00:42:41,101 ให้ตายสิ 563 00:42:41,184 --> 00:42:43,603 ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลย 564 00:42:55,865 --> 00:42:57,909 นี่คือห้องของฮันกยอลสินะ 565 00:43:30,025 --> 00:43:32,152 คุณบม ได้ยินไหมครับ 566 00:43:39,659 --> 00:43:40,618 คุณชเวเหรอคะ 567 00:43:41,786 --> 00:43:43,330 เป็นอะไรไหมครับ บาดเจ็บไหม 568 00:43:45,373 --> 00:43:46,750 เกิดอะไรขึ้นคะ 569 00:43:47,334 --> 00:43:49,085 ลมมันพัดแรงจนป้ายสั่น 570 00:43:49,586 --> 00:43:51,338 ผมว่าคุณตกใจจนหมดสติไป 571 00:43:53,506 --> 00:43:55,091 คุณออกมาจากสำนักงานตั้งนานแล้วนี่ครับ 572 00:43:55,175 --> 00:43:57,594 ทำไมยังอยู่แถวนี้อีก 573 00:44:00,680 --> 00:44:02,724 ฉันต้องทำอะไรนิดหน่อยน่ะค่ะ 574 00:44:03,558 --> 00:44:04,768 ขอบคุณค่ะ 575 00:44:05,727 --> 00:44:09,022 ไปคุยกันข้างในเถอะครับ เดินไหวไหม 576 00:44:22,911 --> 00:44:23,870 เข้ามาก่อนครับ 577 00:44:26,122 --> 00:44:28,833 ที่นี่เป็นที่เดียวที่เราใช้ไฟฟ้าได้ตอนนี้ 578 00:44:31,378 --> 00:44:32,545 (นักแสดงจองนันฮี) 579 00:44:34,297 --> 00:44:38,218 คุณควรไปอาบน้ำก่อนนะครับ เดี๋ยวจะเป็นหวัด 580 00:44:38,301 --> 00:44:41,971 - เดี๋ยวผมไปรับสายนี้ก่อน - โอเคค่ะ 581 00:44:44,307 --> 00:44:45,141 สวัสดีครับ 582 00:44:55,068 --> 00:44:56,403 อยู่บ้านสินะคะ 583 00:44:59,030 --> 00:45:01,032 คุณชเวบอกว่า 584 00:45:01,116 --> 00:45:03,201 ที่นี่เป็นที่เดียวที่มีไฟฟ้าใช้ 585 00:45:05,703 --> 00:45:07,914 อากาศแบบนี้คุณออกไปทำอะไรข้างนอก 586 00:45:08,498 --> 00:45:11,960 พอดีฉันไปหาของมาน่ะ 587 00:45:12,627 --> 00:45:14,546 คุณนี่ไม่มีสามัญสำนึกเลยเหรอ 588 00:45:16,214 --> 00:45:18,258 ฝนตกหนักแบบนี้ใครเขาออกไปข้างนอกกัน 589 00:45:18,341 --> 00:45:19,259 นี่คุณ 590 00:45:20,051 --> 00:45:23,430 ไม่คิดหน่อยเหรอว่าฉันมีเหตุผลที่ต้องทำแบบนั้น 591 00:45:23,513 --> 00:45:25,890 คุณคงมีเหตุผลแหละ แต่ทำแบบนี้มันสร้างปัญหานะ 592 00:45:27,767 --> 00:45:31,396 "คุณบาดเจ็บไหม โอเครึเปล่า" คุณควรถามอะไรแบบนั้นไม่ใช่เหรอ 593 00:45:31,479 --> 00:45:33,064 คำถามพวกนั้นเขาเอาไว้ถาม… 594 00:45:33,648 --> 00:45:35,817 คนที่มีสามัญสำนึก 595 00:45:42,991 --> 00:45:44,701 ตอนแรกฉันว่าจะมาอาบน้ำที่ที่มีไฟฟ้า 596 00:45:45,452 --> 00:45:47,203 แต่ฉันไปอาบที่บ้านดีกว่า 597 00:45:47,996 --> 00:45:51,166 เพราะฉันใช้แต่สบู่ราคาแพงที่ซื้อจากห้าง 598 00:46:00,592 --> 00:46:02,302 สามัญสำนึกเหรอ สร้างปัญหาเหรอ 599 00:46:02,886 --> 00:46:05,513 ฉันไปสร้างปัญหาให้เขาตอนไหน 600 00:46:11,728 --> 00:46:12,979 ตามฉันมาทำไม 601 00:46:14,147 --> 00:46:17,192 สบู่จากร้านทั่วไป หรือห้างก็เหมือนกันนั่นแหละ 602 00:46:17,275 --> 00:46:18,735 มันสำคัญ 603 00:46:18,818 --> 00:46:21,571 ขนาดต้องกลับไปอาบที่บ้านทั้งๆ ที่ไม่มีไฟเลยเหรอ 604 00:46:22,655 --> 00:46:25,074 ดูท่าคุณจะไม่เข้าใจว่าฉันจะสื่ออะไรสินะคะ 605 00:46:25,658 --> 00:46:28,077 คุณคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องสบู่จริงๆ เหรอ 606 00:46:28,828 --> 00:46:32,499 ทั้งๆ ที่ฉันตัวเปียกโชก คุณกลับเอาแต่พูดเรื่องสามัญสำนึก 607 00:46:33,374 --> 00:46:36,503 เพราะคุณเคยอยู่แต่ในอะพาร์ตเมนต์ในโซล 608 00:46:37,295 --> 00:46:42,091 คุณอาจจะคิดว่าฝนมันโรแมนติก เพราะเคยมองฝนจากอะพาร์ตเมนต์สูงๆ 609 00:46:42,592 --> 00:46:43,593 แต่ที่นี่มันไม่เหมือนกัน 610 00:46:45,053 --> 00:46:46,596 ที่นี่เวลาพายุเข้า 611 00:46:47,889 --> 00:46:52,352 สามัญสำนึกคือการทิ้งบ้านทิ้งเรือเพื่อเอาชีวิตรอด 612 00:46:53,436 --> 00:46:56,981 อะไรมันสำคัญสำหรับคุณ ถึงขนาดต้องฝ่าพายุออกไปเอามาด้วย 613 00:47:01,778 --> 00:47:02,737 พอใจหรือยัง 614 00:47:10,203 --> 00:47:13,414 ฉันน่ะ ใส่ใจชีวิตตัวเองมากค่ะ 615 00:47:13,998 --> 00:47:17,752 ดูสิ หุ่นดีขนาดนี้จะไม่ให้ฉันรักตัวกลัวตายได้ไง 616 00:47:17,835 --> 00:47:19,087 แต่นั่นน่ะ… 617 00:47:20,380 --> 00:47:22,757 เป็นของขวัญชิ้นแรกที่คุณให้ฉัน 618 00:47:26,553 --> 00:47:27,637 แปลว่า 619 00:47:29,013 --> 00:47:32,809 คุณไม่ยอมกลับบ้าน ทั้งที่อากาศเป็นแบบนี้เพราะของโง่ๆ นี่เหรอ 620 00:47:33,476 --> 00:47:35,353 มันอาจจะเป็นของราคาแพงก็ได้นี่ 621 00:47:35,436 --> 00:47:36,563 อย่าเพชร หรือทอง 622 00:47:37,146 --> 00:47:40,400 ถ้าเป็นของแบบนั้นคงน่าเสียดายน่าดู 623 00:47:41,568 --> 00:47:42,485 และถ้า… 624 00:47:43,319 --> 00:47:45,071 ถ้ามัน… 625 00:47:46,489 --> 00:47:47,907 เป็นแหวนหมั้น 626 00:47:49,242 --> 00:47:52,870 มันก็คงเหมือนฉันปฏิเสธความรู้สึกคุณ 627 00:47:56,040 --> 00:47:57,542 ฉันน่าจะเก็บไว้ที่บ้าน 628 00:47:58,918 --> 00:48:02,338 เอาติดตัวไปด้วยให้มันหายทำไมนะ 629 00:48:02,839 --> 00:48:07,427 คุณบม ผมซื้อให้คุณอีกเป็นพันอันก็ได้ 630 00:48:07,510 --> 00:48:11,806 เพราะงั้นอย่าเสี่ยงอันตรายเพื่อของแบบนี้อีกนะ 631 00:48:12,807 --> 00:48:15,435 ถ้าป้ายนั่นมันหล่นโดนคุณจริงๆ ขึ้นมาล่ะ 632 00:48:16,978 --> 00:48:18,104 คุณรู้ได้ยังไง 633 00:48:20,982 --> 00:48:21,816 เอ๊ะ 634 00:48:23,026 --> 00:48:25,612 คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเกือบโดนป้ายหล่นใส่ 635 00:48:32,076 --> 00:48:33,161 คุณบม 636 00:48:34,287 --> 00:48:35,580 คุณบม 637 00:48:36,164 --> 00:48:37,582 คุณบม 638 00:49:30,176 --> 00:49:32,553 คุณบมล่ะ เธอปลอดภัยไหม 639 00:49:32,637 --> 00:49:34,931 ฉันว่าเธอตกใจจนสลบไป 640 00:49:37,684 --> 00:49:38,518 แล้วนายล่ะ 641 00:49:43,064 --> 00:49:43,940 ฉันไม่เป็นไร 642 00:49:44,023 --> 00:49:45,692 รีบพาเธอกลับบ้านไปก่อนเถอะ 643 00:49:45,775 --> 00:49:47,735 ไม่ต้องห่วง นายรีบจัดการแผลเถอะ 644 00:49:54,867 --> 00:49:58,538 ผมรีบทำแผลแล้วเปลี่ยนชุด คุณจะได้ไม่รู้ 645 00:50:01,666 --> 00:50:06,421 แต่ เมื่อกี้ผมก็พูดแรงไป 646 00:50:08,673 --> 00:50:10,717 พอคิดว่าป้ายมันเกือบหล่นโดนคุณ 647 00:50:11,217 --> 00:50:14,429 ผมก็โมโหขึ้นมา เหมือนฟิวส์ขาด 648 00:50:16,764 --> 00:50:20,017 คุณร้องไห้เหรอคะคุณซอน 649 00:50:20,101 --> 00:50:21,310 ผมเหรอ 650 00:50:22,645 --> 00:50:23,563 ไม่ใช่ฝนเหรอ 651 00:50:23,646 --> 00:50:24,689 ไม่ใช่ คุณร้องไห้จริงๆ ด้วย 652 00:50:26,149 --> 00:50:29,235 คุณบม ผมจะบอกเรื่องตัวเองให้คุณฟังนะ 653 00:50:29,819 --> 00:50:33,322 ผมว่าผมไม่เคยร้องไห้ ยกเว้นแค่ตอนเกิด 654 00:50:36,451 --> 00:50:37,910 ดูสิ นี่น้ำตาจริงๆ นะ 655 00:50:38,536 --> 00:50:39,412 เอ๋ 656 00:50:44,167 --> 00:50:45,501 ผมเป็นอะไรเนี่ย 657 00:50:46,169 --> 00:50:49,380 ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว คุณไม่ต้องร้องนะ 658 00:50:49,464 --> 00:50:50,298 หยุดร้องได้ 659 00:50:56,095 --> 00:50:57,180 ผมหยุดไม่ได้ 660 00:50:57,764 --> 00:50:58,598 อะไรนะ 661 00:51:00,349 --> 00:51:04,645 ผมไม่เคยร้องไห้ เลยไม่รู้ว่าต้องหยุดยังไง 662 00:51:07,774 --> 00:51:10,735 งั้นลองท่องสูตรคูณก็ได้ค่ะ 663 00:51:10,860 --> 00:51:12,278 สูตรคูณเหรอ 664 00:51:12,361 --> 00:51:16,949 ฉันเคยอ่านเจอว่าเราร้องไห้ เพราะสมองซีกขวาทำงาน 665 00:51:17,033 --> 00:51:20,495 เพราะงั้นถ้าคุณใช้สมองซีกซ้าย มันอาจจะช่วยให้สมองซีกขวาหยุดทำงานได้ 666 00:51:21,162 --> 00:51:22,288 สูตรคูณเหรอ 667 00:51:24,582 --> 00:51:26,626 สองหนึ่งสอง สองสองสี่ 668 00:51:26,709 --> 00:51:28,711 สองสามหก สองสี่แปด 669 00:51:30,671 --> 00:51:31,672 มันไม่ได้ผล 670 00:51:33,132 --> 00:51:34,842 งั้นถ้าแบบนี้ล่ะ 671 00:51:39,889 --> 00:51:41,098 ผมไม่บ้าจี้ 672 00:51:42,099 --> 00:51:45,853 ตรรกะก็ไม่ได้ ทางกายก็ไม่ได้ ทำยังไงดี 673 00:51:46,938 --> 00:51:51,776 งั้นลองอะไรที่โรแมนติก แบบนี้ไหม 674 00:52:05,039 --> 00:52:08,543 ผมว่ามันได้ผลนะ 675 00:52:11,254 --> 00:52:12,255 โล่งอกไปที 676 00:52:12,755 --> 00:52:13,589 ไปกันเถอะค่ะ 677 00:52:16,509 --> 00:52:17,426 คือ… 678 00:52:19,428 --> 00:52:23,641 ถ้าจะให้มันหยุดสนิทผมว่า… 679 00:53:42,428 --> 00:53:46,849 ไฟติดแล้ว งั้นฉันกลับบ้านดีกว่า 680 00:53:46,933 --> 00:53:50,269 ช่วย… อยู่นี่เถอะ 681 00:53:51,187 --> 00:53:53,397 ผมให้คุณอยู่คนเดียวไม่ได้ ไม่งั้นผมคงกังวลแย่ 682 00:53:55,107 --> 00:53:57,193 ฮันกยอลชอบโจ๊กแกงชีกี 683 00:53:57,276 --> 00:54:00,446 ผมเลยซื้อถั่วงอกมาไว้ พรุ่งนี้เช้าเรามากินกันนะ 684 00:54:01,656 --> 00:54:03,783 จะว่าไปฮันกยอลยัง… 685 00:54:05,868 --> 00:54:07,244 ไม่รู้เรื่องใช่ไหมคะ 686 00:54:13,834 --> 00:54:14,669 ครูบมครับ 687 00:54:17,338 --> 00:54:18,589 ผม… 688 00:54:21,592 --> 00:54:22,802 กลัวว่า… 689 00:54:26,263 --> 00:54:28,683 ฮันกยอลจะรู้เรื่องที่แม่ทิ้งเขาไป… 690 00:54:33,896 --> 00:54:36,565 มากกว่ากลัวเขารู้ว่าผมโกหกเขาอีก 691 00:54:40,861 --> 00:54:42,154 มันน่ากลัวมากจริงๆ สำหรับผม 692 00:55:21,777 --> 00:55:24,530 ออกมาทำอะไรน่ะ มาเอาน้ำเหรอ 693 00:55:25,156 --> 00:55:27,867 เปล่า ฉันแค่หนาวน่ะ 694 00:55:30,911 --> 00:55:32,872 เรามีแค่ผ้านวมเอง 695 00:55:34,582 --> 00:55:37,626 รอเดี๋ยวนะ ในห้องอาฉันน่าจะมีแผ่นทำความร้อน 696 00:56:03,069 --> 00:56:04,695 (ศาลเกาหลี) 697 00:56:17,208 --> 00:56:19,960 "สัญญาตกลงแบ่งทรัพย์สินมรดก" เหรอ 698 00:56:30,721 --> 00:56:31,639 "ซอนฮียอน" เหรอ 699 00:56:34,934 --> 00:56:38,437 ทำไมตราประทับของคนที่ตายแล้วถึงมาอยู่นี่ได้ 700 00:56:42,691 --> 00:56:43,818 ซอนฮันกยอลใช่ไหม 701 00:56:46,612 --> 00:56:48,447 คุณ… เป็นใครครับ 702 00:56:49,240 --> 00:56:50,074 ฉันเหรอ 703 00:56:51,826 --> 00:56:54,036 คือฉัน… 704 00:57:00,167 --> 00:57:02,253 นี่ปีศาจฮันกยอล 705 00:57:03,504 --> 00:57:07,133 ผมยังไม่ให้อภัยเธอ 706 00:57:08,801 --> 00:57:11,762 แต่คุณบอกว่าเขามีสิทธิรู้ว่าพ่อแม่เขาคือใคร 707 00:57:13,973 --> 00:57:15,391 สิ่งที่คุณพูด… 708 00:57:17,476 --> 00:57:19,353 ผมคิดถึงมันตลอด 709 00:57:23,607 --> 00:57:26,944 ผมจะคิดว่าทางไหนจะดีที่สุดสำหรับฮันกยอล 710 00:57:34,743 --> 00:57:35,661 อาครับ 711 00:57:38,622 --> 00:57:39,456 ว่าไง 712 00:57:57,892 --> 00:57:58,934 "ซอนฮียอน" 713 00:58:02,938 --> 00:58:05,566 คือชื่อแม่ผมที่อาบอกว่าเสียชีวิตในไฟไหม้ 714 00:58:15,868 --> 00:58:16,785 เธอยังมีชีวิตอยู่เหรอครับ 715 00:59:09,421 --> 00:59:12,883 {\an8}คุณอา ฮันกยอลไปที่โซล 716 00:59:13,592 --> 00:59:14,969 {\an8}แม่ดีใจที่ลูกมานะฮันกยอล 717 00:59:16,428 --> 00:59:19,390 {\an8}เพราะอาลูกไม่ยอมให้แม่เจอลูก 718 00:59:19,473 --> 00:59:21,392 {\an8}ผมเรียกคุณว่าแม่ได้ไหม 719 00:59:21,475 --> 00:59:23,811 {\an8}เพราะฉันใจสลาย 720 00:59:23,894 --> 00:59:27,564 {\an8}พี่ไม่ได้อยู่กับฮันกยอลจนถึงวันนี้ เพราะงั้นชดใช้ให้เขาด้วย 721 00:59:27,648 --> 00:59:31,193 {\an8}มั่นใจเข้าไว้ แล้ววันนี้มาสนุกกันให้เต็มที่เถอะ 722 00:59:31,277 --> 00:59:32,152 ก็ดีครับ 723 00:59:39,201 --> 00:59:41,203 {\an8}คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล