Sun Han-gyul.
Tak ma na imię.
Wrócę po ciebie.
Wrócę po was obu.
ODCINEK 7
Wybrany numer jest niedostępny. Zostaw wiadomość po sygnale.
Powiedziałem ci.
Jeśli dziś się nie odezwiesz…
to już nie istniejesz.
Od teraz
jesteś dla mnie nikim.
Wymazuję z pamięci twoje imię i twarz.
EDYTUJ - USUŃ
USUNĄĆ? TAK
NIE
SIOSTRZYCZKA
TA KOBIETA
Ja…
Ja nie dotknęłam nawet pana paznokcia…
A wy…
piliście razem kawę…
trzymał pan jej rękę.
Więc…
dlatego byłaś na mnie zła?
Kazał mi pan sobie zaufać, a potem spotkał się z inną kobietą.
Masz rację.
Co?
Ja, Sun Jae-gyu…
nie dotrzymałem słowa.
Nie jestem aż tak silny,
nie jestem inteligentny, kulturalny, wyrafinowany ani cierpliwy.
Przepraszam.
Nie mogę dłużej czekać.
Bom.
Bom!
Bom.
Zwykle taki nie jestem.
Czemu jest pan taki niecierpliwy?
Przepraszam.
Rozpalone serce mężczyzny nie zna cierpliwości.
Ta,
która rozpaliła ten ogień, też jest odpowiedzialna.
Nie mówmy już o tym.
Ale…
muszę wiedzieć, kim ona jest.
Kto to? Pana była?
Przyjaciółka? Czy…
obecna dziewczyna?
W życiu.
To kim ona jest?
To moja…
- agentka ubezpieczeniowa? - Co?
Jest pan tak blisko z agentką?
Co to za ubezpieczenie?
Co pokrywa?
No…
Jak to się nazywa?
Ubezpieczenie kosztów leczenia.
Mówi, że ludzie dożywają teraz setki,
więc muszę mieć ubezpieczenie.
Podobno jest znana
jako doberman świata ubezpieczeń.
Jak ugryzie, to już nie puści.
I co? Ugryzła pana?
Proszę cię.
Sam jestem swoim ubezpieczeniem.
Nigdy nie choruję, więc po co mi to?
No to ona wróci.
Na pewno nie.
Jeśli wróci…
Mówiłem ci.
Wymazałem z pamięci twoje imię i twarz.
Jeśli znowu się tu pojawisz…
to już nie żyjesz.
Dobrze, rozumiem.
Więc między nami już w porządku?
Muszę tylko zaczekać te dwa lata zgodnie z obietnicą?
Tak, dwa lata.
Dobra, dwa lata.
Proszę już iść.
Dobra, to idę.
- A właśnie… - Tak?
Nie należy nam się jakiś urlop?
- Urlop? - Tak.
Jaki urlop?
Bo widzisz,
urlop ma na celu zwiększać produktywność, tak?
Więc…
Jeśli mógłbym spędzić z tobą dzień,
zjeść coś, pójść na randkę,
to mógłbym cierpliwie czekać przez dwa lata.
Czy nie?
Tylko jeden dzień?
Tak.
Jeden dzień, jak Zielone Skrzydło skończy?
Jasne! Tylko jeden dzień.
Chwila.
Naprawdę jedzie pani do Shinsu?
Jak to „chwila”?
Nie odzywała się od roku, a dziś o 7.48 zadzwoniła z prośbą
o bilety na koncert Song Ga-in.
Muszę wykorzystać tę szansę.
Źle to pani odczytała. Proszę się wycofać.
Co się dzieje?
Myślałam, że Bom zmieniła zdanie dzięki twoim działaniom.
Mówił pan,
że w razie czego powinnam się do pana zgłosić po pomoc.
Niestety, tak właśnie…
powiedziałem.
Chcę pana zatrudnić, by zajął się pan ugodą
w sprawie Sun Jae-gyu.
Próbowałem działać,
ale miałem małe potknięcie.
Pewnie byłeś rozkojarzony!
Nie możemy się spieszyć.
Jak ty nic nie zrobisz, to daj mi adres.
Już się spakowałam,
więc pojadę i zakończę to osobiście.
Nie ufa mi pani?
Mam składać miesięczne raporty?
Masz w ogóle jakiś plan?
Więc złodzieja
złapano na gorącym uczynku na polu chili Jjang-gu?
Co to za jeden?
Kto ukradł meju i złoty medal?
- Jeleń. - Jeleń?
Na polu stał jeleń
i coś błyszczało mu na szyi.
- Rety. - Okazało się,
że miał wokół niej medal babci Dong-pyo.
Rety.
Obwiniałyśmy nie tego, co trzeba.
Mogło źle się skończyć.
Rety. Spójrzcie.
Czy to nie Pan Złe Myśli?
O rany. To przerażające.
Piękny dziś mamy dzień!
Przekopywał pole w pełnym słońcu. Może dostał udaru?
Szczerzy się jak idiota. Co on wyprawia?
Skończył prawo na Uniwersytecie Koreańskim jako najlepszy na roku.
Ukończył też 47. edycję Instytutu Szkolenia Prawniczego
jako najlepszy na roku.
Za wyjątkowe umiejętności jako młodszy prawnik
w Kancelarii Sujun
otrzymał nagrodę dla wyróżniającego się nowego prawnika.
Chwila.
Jeszcze nie skończyłem.
Jeśli przeczyta pan cały mój życiorys,
straci pan głos.
„Poznaj profesjonalistę”.
Czym dla was jest sukces?
Opowiem wam, czym jest dla mnie.
KTOŚ PO MOJEJ STRONIE
„Po mojej stronie”?
Mieć kogoś po swojej stronie.
Czy można odnieść sukces bez tego?
Gdy poznaję nowego klienta,
zawsze zaczynam od tej obietnicy.
„Będę po państwa stronie”.
Wszyscy mierzymy się z niesprawiedliwością.
Czasami ranią nas ludzie, którym ufaliśmy.
Jakby nikt nie stał po naszej stronie.
Nie rób tego.
Stoję całkowicie po stronie klienta.
To najważniejsze w zawodzie prawnika.
Wujku.
Potrzebuję przysługi.
Zamówiłbyś galbi na wycieczkę Zielonego Skrzydła?
No nie!
Co jest?
Masz zanik mięśni szczęki?
Cały czas się tak szczerzysz.
Czemu? Wszyscy mówią, że coś ze mną nie tak.
Sam zobacz.
Czemu cały czas taki chodzisz?
Dobra, powiem.
Po wycieczce
idę na randkę z panią Bom.
Wyobraź sobie randkę z Se-jin.
Nie uśmiechałbyś się?
Dobra, rozumiem.
Ale ona się zrazi, jak cię takiego zobaczy.
Czemu miałaby się zrazić?
W szkole był dziś brat Se-jin, cały wystrojony w garniturze.
Wszyscy się na niego gapili, a on był opanowany i idealnie przemawiał.
Widownia była poruszona i zgotowała mu owację na stojąco.
Nie planuję studiów, ale prawie zapragnąłem zostać prawnikiem.
A pani Bom?
Też klaskała na stojąco?
Najgłośniej.
Szczerze mówiąc,
nie będziecie parą jeszcze przez dwa lata.
Do tego czasu może umawiać się, z kim chce.
Więc lepiej przestań się tak szczerzyć.
Jasne?
Jasne.
Twoja nauczycielka oklaskiwała Choi I-juna na stojąco?
Tylko poczekaj na wycieczkę.
Zobaczysz, jak wtedy zareaguje.
- Jasne? - Jasne.
Smacznego.
Widzieliście tego prawnika, Choi I-juna?
Wycelował we mnie i powiedział,
że będzie po mojej stronie.
Ledwo co mogłem złapać oddech. Serce biło mi jak szalone.
Podobno on i Sun Jae-gyu są w tym samym wieku.
To chyba jedyne, co ich łączy.
- Prawda? Ostatnio… - Tak.
…skuli go w kajdanki. Widzieliście?
I kobietom podoba się taki złodziej?
Nie rozumiem tego.
Chyba powinnam coś wyjaśnić.
Pan Sun nie jest złodziejem.
Próbował złapać złodzieja.
Kobieta, z którą był, to nie jego dziewczyna.
To agentka ubezpieczeń.
Agentka ubezpieczeń?
Nie, to niedorzeczne.
Panie Wi, widział pan.
Jak na siebie patrzyli?
Czy tak robi agentka ubezpieczeniowa z klientem?
Gdybym miał opisać jej spojrzenie?
Wyglądała, jakby patrzyła na bezcenny skarb.
Dobre spostrzeżenie.
Gdy ma oko na jakiegoś klienta, już go nie puści.
Jest znana jako doberman świata ubezpieczeń.
Ach tak?
Świetnie się składa.
Dziąsła mi krwawią, miałem wykupić ubezpieczenie na dentystę.
Kiedy znowu tu będzie?
Przykro mi, ale nie ma opcji,
żeby jeszcze tu wróciła.
A skąd właściwie
pani to wszystko wie?
Późno już.
Mam dziś wycieczkę, więc muszę lecieć.
- Niech pani odpowie. - Ona wszystko wie.
Pani Bom, idziemy przodem.
- Tak. - Do zobaczenia.
- Tak.
Pani Bom!
Pani Bom.
Coś jest między panią a Sun Jae-gyu?
Nie, skąd.
Moje bliźniaki coś widziały.
Bom-sik.
Wchodził do pani domu.
Myślałam, że to tylko wytatuowany zbir.
Ale był na dniu sportu i złapał złodzieja.
Jest ambitny i szlachetny.
Widzę, że nie jest taki głupi.
Im więcej czasu pani z nim spędza, tym bardziej się zbliżacie,
prawda?
Nie przyszedł do mnie do domu po to.
Adoptowałam psa, którego uratował.
Przyszedł do niego.
A tak ładnie pani ostatnio wygląda.
Tak promienieją tylko kobiety, które chodzą na randki.
Jedzie pani na wycieczkę do elektrowni wujka Han-gyula, prawda?
Pani Seo.
Celem wycieczki klubu jest wyłącznie…
Autobus przyjechał.
No to…
Coś jest na rzeczy.
A jeśli usłyszą o tym uczniowie?
Weź się w garść, Yoon Bom.
Jeśli uczniowie się dowiedzą, już po tobie.
Musisz traktować dziś pana Suna z dystansem.
Jak najchłodniej.
Przypomnij sobie to uczucie, gdy zobaczyłaś go po raz pierwszy.
- Nieźle. - Ale świeże powietrze.
Chciałbym mieć taką ziemię.
Jest gigantyczny.
Czemu jest taki duży?
Co za niesamowite miejsce.
Nie widzę dziś pana Suna.
No tak.
On?
Mówi Philip. Słyszysz mnie?
Prędkość wiatru w porządku.
Przyjąłem!
Gondola podpięta. Zrzucam linę!
W porządku.
Witajcie w naszym zakładzie, Zielone Skrzydło!
Wujku, coś ci powiem. To była perfekcja.
Mistrzu, myślałem, że to jakiś film akcji.
Ale to nie film.
Te turbiny wiatrowe produkują energię.
Łopaty są podatne na uszkodzenia przez obiekty w powietrzu lub ptaki.
Dlatego nasz zakład nieustannie monitoruje i konserwuje turbiny
na ziemi i w powietrzu.
Pani Bom, od dzisiaj mam nowe marzenie.
Nie chcę już ożenić się z idolką, tylko pracować w JQ Energy.
Co pani myśli, pani Bom?
Wielkość firmy robi wrażenie?
No…
Wysoko tam.
„Wysoko…”
Tylko tyle?
Panele słoneczne też możemy obejrzeć?
Pewnie.
- Dyrektorze Gu, zabierzcie ich. - Dobrze.
- Za mną. - Idziemy.
- Tędy. - Dalej.
Elektrownia w Shinsu ma ponad kilometr kwadratowy.
Tylko tu mamy 82 000 paneli,
które generują 47 gigawatów rocznie.
Mamy razem trzy elektrownie,
w tym w Ulsan i w Dangjin.
Planujemy też farmę wiatrową w Taebaek.
Chcemy wejść na giełdę za trzy lata.
Wielkość się nie liczy.
To ograniczony model biznesowy,
trudno będzie to zrobić bez unikalnej przewagi.
Choi Se-jin.
Nieźle!
To świetne pytanie.
W tym celu nasza firma
inwestuje 24% rocznych dochodów w badania i rozwój.
Opracowujemy technologię opóźniającą spadek wydajności przez zanieczyszczenia.
Wujku, nie potrzebujesz drugiego siostrzeńca?
Powiedz słowo, a zerwę więzi
z bratem bliźniakiem.
Podziękuję.
Co pani sądzi, pani Bom?
Podoba się pani wizja firmy?
No…
Może być.
Poznamy dziś prezesa?
Se-jin chce dowiedzieć się więcej o prowadzeniu elektrowni.
Dyrektorze Gu!
Zaprowadź ich.
Dobra. Proszę za mną.
- Dobrze. - Idziemy.
BIURO PREZESA
Proszę pana, wchodzimy.
Dzień dobry.
Jesteśmy z Klubu Zielone Skrzydło z Liceum Shinsu.
PREZES SUN JAE-GYU
Dzień dobry.
Jestem Sun Jae-gyu, prezes JQ Energy.
Twój wujek jest…
prezesem?
Zgadza się.
„J” oznacza Jae, a „Q” oznacza Gyu.
Ja, Sun Jae-gyu, jestem prezesem JQ Energy.
Mistrzu, wyglądasz jak z okładki Forbesa.
Wiecie, co to za materiał?
Idealny materiał na męża!
Mój wujek to najlepszy materiał na męża.
Silny, wpływowy
- i bogaty. - Daj już spokój.
Co pani myśli, pani Bom?
Podoba się pani prezes tej firmy?
Czemu cały czas pan pyta?
No…
Chyba była pani w szoku, że jestem prezesem tej firmy.
Tak, byłam zaskoczona. To prawda.
Skoro to wujek Han-gyula jest szefem tej firmy,
chyba możemy zadać mu więcej pytań.
Prawda, Se-jin?
Pani Bom, czemu mnie w to pani wciąga?
Dzieciaki pewnie są głodne. Kiedy kolacja?
Dyrektorze Gu.
Zaprowadź ich.
Jasne. Proszę tędy.
- Dalej! - O matko!
Zademonstruję dziś przejście do dźwigni na łokieć
z kolana na brzuchu.
Nakłada pani szminkę na trening?
Nie idę do dojo.
Mówiła pani, że woli oglądać mnie od seriali.
Do kogo pani idzie?
I to w tej koszuli nocnej?
Co z panem?
To ten koleś?
Ten rozwiedziony dureń?
Czemu nazywa pan nieznajomego durniem?
Omamił panią seulskim akcentem i kretyńskim uśmiechem?
Myśli pani, że panią podrywa?
Tacy mężczyźni są strasznie przewidywalni.
Czuje się samotny z dala od domu, więc szuka sobie miejscowej.
Mnie to pasuje.
Też jestem samotna, więc mi pasuje.
Ale mnie nie pasuje.
Rety, co z nią?
Podobno w weekend przyjeżdża wesołe miasteczko.
Wesołe miasteczko?
Tak.
Pani Seo chyba by się nie nabrała, co?
Oszustwo miłosne.
Jakie?
Nie widział pan w telewizji?
Rozkochują cię w sobie,
a potem kradną dane i pieniądze i znikają.
Tak oszukują samotnych ludzi.
Pasta z sardeli.
MARYNOWANE GALBI
Han-gyul, trzymaj swoje galbi.
Wygląda przepysznie.
Ładny kolor. Dawaj je.
Han-gyul.
Wycieczka była rozczarowująca?
Skąd. Była niesamowita.
To czemu pani Bom jest taka chłodna?
Pospiesz się.
Dokąd ona idzie?
Philip.
Co?
Co robisz?
My też chcemy.
Czemu dajesz całe galbi Se-jin?
Bo to…
Najlepsze mięso daję osobie, na której najbardziej mi zależy.
Wcinaj.
Też chciałam ci coś dać.
Nie potrzebuję już twojej pomocy.
Znalazłam świetnego nauczyciela.
Tego też nie chcę.
Jestem na diecie.
Wcinajcie.
Widzicie, jakie soczyste?
Przepyszne.
Czemu Se-jin nie chce takich pyszności?
Ej, dała je mnie.
Ale dobre.
Też możesz sobie zjeść. Dalej.
Co z tobą, Yoon Bom?
Miałaś trzymać dystans, a nie możesz oderwać od niego wzroku.
Chwila, przecież nie patrzyłam z własnej woli.
Jak mogłabym zignorować te żyły pod koszulką?
Nikt nie zignorowałby tych mięśni podczas grillowania.
- Bom. - Co?
Co pan tu robi?
Coś ci dzisiaj nie pasowało?
Nie, to nie to.
Dziś przed wycieczką
pani Seo zapytała, czy coś nas łączy. Wiedział pan?
Han-gyul chyba też coś zauważył.
Bliźniaki mówiły o materiale na męża.
Kogo obchodzi, co gadają bliźniaki?
Dzieciaki wcinają mięso z grilla.
To się nie uda.
Odwołajmy naszą randkę.
Bom.
Zdajesz sobie sprawę, jakie to byłoby okrutne?
Wyczekiwałem tego dnia,
starając się za dużo nie uśmiechać. Twarz mnie już od tego boli.
A jak nas złapią?
Zaplanuję idealną trasę, żebyś nie musiała się martwić.
No ale…
Znajdę idealne miejsce, by na nikogo nie wpaść.
Nie będą nic podejrzewać.
- Pani Sun. - Bom.
Ufasz mi, tak?
Jutro po ciebie przyjadę.
Rety, znowu poczułam motyle w brzuchu.
Tak się podekscytowałaś spóźnieniem na korepetycje?
Gdy chłopak daje dziewczynie mięso, to praktycznie oświadczyny, prawda?
- Jakie mięso? - Galbi z Pocheon.
A jak nazwiecie wnuka?
On sobie tylko tak pogrywa.
Nie lubi mnie, to czemu jest taki miły?
Kto?
Jjun, nie lecę na chłopaka tylko dlatego, że jest popularny
wśród wszystkich dziewczyn.
Nie przekona mnie tanimi konwenansami,
nie przekupi mięsem.
Weszłaś w fazę zaprzeczenia?
Ja?
Ale jestem Choi Se-jin.
Se-jin.
Spotykaj się, z kim chcesz,
ale najpierw
pokonamy Sun Han-gyula.
Sorki, ale mam mętlik w głowie.
Może najpierw powinieneś pokonać jego wujka.
Zapomnij twarz tego chłopaka
i wyobraź sobie Sun Han-gyula.
Zadbam, żebyś wskoczyła na poziom 1
po tych egzaminach.
Dobrze.
Strona 136.
Musisz użyć pierwszego wyrazu i różnicy ciągu.
Ale szybciej i prościej jest użyć średniej arytmetycznej.
Bom!
Wsiadaj.
Która godzina?
Jest 4.30.
Która?
Po północy, nasz dzień się zaczął.
Ale nie było jeszcze wschodu słońca.
Muszę się umyć.
Serio?
Jesteś taka ładna bez mycia. Jak się umyjesz, znowu będę musiał kopać.
Dokąd jedziemy tak wcześnie?
Pierwszy przystanek…
Wschód słońca.
Wybrałem czas i miejsce, żeby na nikogo nie wpaść,
więc nie martw się.
To prawda.
Jest pusto.
Mówiłem, byś mi zaufała.
Zapakowałem dla nas jedzenie.
Częstuj się.
Przykryj się, jeśli ci zimno.
Jest strasznie chłodno.
- Raz, dwa. - Raz, dwa.
Dong-pyo. Pan Wi.
Pan Wi?
- Raz, dwa. - Raz, dwa.
Patrzcie, mistrz.
- Raz, dwa. - Raz, dwa.
Mistrzu, co tu robisz sam?
Hej.
- Oglądam wschód słońca. - Sam?
Nie wiecie, że jestem introwertykiem?
Proszę z nami pobiegać.
Nie, dzięki. Muszę coś przemyśleć.
Biegnijcie sami.
Dobra, obrót!
- Raz, dwa. - Raz, dwa.
Już pobiegli.
- Wyjdź. - Nie ma ich?
- Raz, dwa. - Obrót!
- Raz, dwa. - Wracają.
- Raz, dwa. - Raz, dwa.
Mistrzu!
Po co tu biegniecie? Spływać!
Przerwa!
Uznaliśmy, że jesteś samotny,
więc postanowiliśmy obejrzeć z tobą wschód słońca.
Coście nagle…
tacy troskliwi?
Rany, moje nogi.
Co jest? Coś nie tak?
To nic takiego.
Źle dziś spałem, więc ciężko mi się oddycha.
No dobra,
a to co?
- Jedzonko? - Nie.
Umieram z głodu. Mogę trochę?
To nie jedzenie!
- Otwieramy. - Nie!
Otwieramy.
- Jemy. - No.
Ale pyszności.
Takie dobre.
Ja…
całą noc to gotowałem.
Przepraszam.
Co mam zrobić?
Wybacz, że do tego doszło.
Nikt mnie nie widział?
Nic nie widzieli, tylko koc.
Ale zjedli całe jedzenie, które dla ciebie przywiozłem.
Kogo obchodzi teraz jedzenie?
Mnie.
To pierwsza randka, chciałem cię nakarmić.
Wskakuj.
Ostrożnie.
Co to za restauracja w górach?
Tę perełkę odkryłem niedawno. Podają gukbap.
Nigdy nie spotkałem tu nikogo z Shinsu.
Wchodzimy.
Ostrożnie.
Została wyróżniona przez Michelin.
Nigdy nie spotkałem tu nikogo z Shinsu…
Pani Bom.
Pan dyrektor!
Przyszliście tu razem?
O rany. Wujek Han-gyula.
Pani Bom.
Co pana tu sprowadza?
Pewnie lubi pan gukbap.
Tak, nazywają mnie „ministrem gukbapu”.
Gukbap towarzyszy mi całe życie.
Moja pociecha.
Rozumiem.
A co pan robi tu o tej porze?
Co? No tak.
Mamy dziś rocznicę.
Gukbap w rocznicę,
w dodatku o 7.20 rano?
Ranne ptaszki z nas.
A ta restauracja to taka perełka, o której tylko my wiemy.
Tu 32 lata temu mieliśmy naszą pierwszą randkę.
Rozumiem.
Więc ta perełka jest tu ukryta od 32 lat?
Szczęśliwej rocznicy dla państwa.
Dziękujemy bardzo.
Można prosić o gukbap?
Oczywiście.
To było straszne, co?
Dobrze wyglądam?
Pewnie. Wyglądasz pięknie.
Poprawię ci włosy.
- Chodźmy. - Rety.
Tak flirtuje w tej spódnicy.
Jak tu fajnie.
Świetnie się bawi.
- Hye-suk. - Tak?
Jest gorąco. Zjemy lody?
- Chcesz? - Tak.
Wezmę czekoladowe.
Dzień dobry.
Poprosimy dwa czekoladowe w kubeczkach.
Czemu od razu pani płaci? Co to za maniery?
Panie Jeong, co pan tu robi?
Wyciągaj portfel.
Co z panem?
Wyciągaj portfel, mówię.
Nie do wiary.
Proszę.
Co to ma być?
Co mu wpadło do głowy?
Nie sprzedają tu niczego mocniejszego niż wata cukrowa?
Serio, chyba go zabiję.
Pani Seo!
Po coś tu przyjechał?
Do pracy, to chyba oczywiste.
To rób, co trzeba, i spadaj.
Czemu uderzasz do samotnej matki?
Uderzam?
W Seulu nazywamy to niezobowiązującą relacją.
„Niezobowiązującą”?
Cholera jasna.
Co pan wyprawia?
Lepiej, żebyś nie kłamał,
inaczej będę „zobowiązany” się z tobą policzyć.
Jasne? Możesz nie wierzyć,
ale jestem nauczycielem WF-u w Liceum Shinsu.
Hye-suk!
- Hye-suk! - Cicho bądź.
Rety, oszaleję przez niego. Co w niego wstąpiło?
Może to ta ładna pogoda.
Straszne tu dzisiaj tłumy.
Lepiej jedźmy gdzieś indziej.
Co się dziś dzieje?
Właściwie to
chyba bezpieczniej ukryć się w tłumie
niż w restauracji z kilkoma stolikami.
Zbliżają się egzaminy.
Uczniów ani nauczycieli tu nie będzie.
Że co?
Dokąd oni poszli?
Przecież mam jej torebkę. Kurde.
Musimy tu wchodzić?
Spróbujmy jednej rzeczy, a potem jedźmy.
Wie pan co?
Zawsze chciałam iść do wesołego miasteczka z chłopakiem…
Chodźmy tam.
Chodźmy…
Hye-suk.
Pani Seo. To pani Seo!
Przyłapana.
Hye-suk.
Moje słabe serce tego nie wytrzyma.
Czekaj! Możemy tam nie wchodzić?
Szlag by to.
Co robimy? Tam…
Dajcie mi odejść!
Nie.
Z drogi.
- Tutaj. - Co?
Musimy ukryć się przed panią Seo.
Pani Bom.
Wiem, że pani tu jest. Widziałam panią.
- Gdzie pani jest? - Hye-suk.
Nie powinniśmy tu iść.
Pani Bom.
Gdzie pani jest?
Czemu szukasz pani Bom?
Pani Bom.
Wiem, że pani tu jest.
Pani Bom.
A to kto?
Dajcie mi odejść!
Tam. Pani Bom!
Pani Bom!
Sun Han-gyul?
Chyba dość już dziś zrobiliśmy.
Wracamy do domu?
To nasza pierwsza randka.
Nie obejrzeliśmy wschodu słońca, nie zjedliśmy razem w restauracji.
Można się było tego spodziewać.
Chociaż fajnie byłoby iść do wesołego miasteczka choć na trochę.
Naprawdę chciałaś pojeździć?
Chciałam po prostu iść na normalną randkę.
No to powinniśmy na nią iść.
Chodź ze mną.
Wysiadaj.
Witaj w Jae-gyu-landzie.
Co to za miejsce?
Zamknięta podstawówka.
Plac zabaw jest trochę stary.
Przejażdżka Wikingiem jest tutaj.
Wsiadaj.
Hej, piękna. Nie jedziesz Wikingiem?
- Szybko. - Dobrze.
Jest darmowa.
No dobrze.
Tylko się mocno trzymaj.
Ruszamy.
Mam trochę zwolnić?
Nie, szybciej!
- Szybciej? - Tak.
Dobra! Hej, proszę pani.
Nikogo tu nie ma.
Jeśli się pani wkurzyła,
proszę to wykrzyczeć!
Dobrze.
Zaczynamy!
Trzymaj się, bo odlecisz.
Zaczynamy!
Czas zamykać.
Gdzie tam.
Już tak późno?
Pożegnajmy się tutaj.
Tutaj? Teraz?
Muszę powiedzieć ci coś jeszcze.
Właściwie to trzy rzeczy.
Nie obchodzą mnie żadne romantyczne…
Średni PPM kobiety wynosi 1300 kcal.
Musisz dbać o węglowodany, białko i tłuszcze
w proporcjach 5-3-2 na podstawie spożywanych kalorii.
Następna randka czeka nas za dwa lata.
A pan gada o białkach i tłuszczach?
Mówię tylko, żebyś dobrze się odżywiała.
Dbaj o siebie do naszej następnej randki.
A druga rzecz?
Na pewno zdarzy się jakaś osoba, którą będziesz chciała zabić.
W takiej sytuacji
wyślij mi jej imię i nazwisko.
Zabije ją pan?
Wystraszę ją na śmierć.
Jeśli ktoś będzie ci dokuczał,
nie pozwolę, by uszło mu to na sucho.
Głowa do góry i nie daj się zastraszyć.
A ostatnia rzecz?
Proszę.
Jeśli pewnego dnia nagle
za mną zatęsknisz, otwórz to pudełko.
Dobrze.
A ty chcesz mi coś powiedzieć?
Też powiem trzy rzeczy.
Po pierwsze,
nie musi być pan zawsze odważny.
Proszę nie pakować się w nie swoje kłopoty.
Nie walczyć z niesprawiedliwością.
Trzymać język za zębami.
Dobrze?
Będę o tym pamiętał.
Po drugie…
nie nosić garnituru przy kobietach.
Czemu garnituru…
Dobrze.
Schowam go do szafy i włożę dopiero
za dwa lata.
A po trzecie?
Właściwie nic.
Nie ma trzeciego?
Trzecie i tak nie ma sensu.
Pójdę już.
Naprawdę… żegnamy się tutaj?
Do zobaczenia.
Dobrze. Trzymaj się.
Nie.
Muszę teraz mówić do ciebie formalnie?
Do widzenia, pani Yoon Bom.
Proszę na siebie uważać,
wujku Han-gyula.
Panie Sun.
Tak, pani Bom.
Zostało jeszcze 20 sekund.
Powiedzieć to, czego nie mogłam wcześniej?
Pewnie.
Co to było?
Może pan…
ostatni raz…
mnie przytulić?
NIEBEZPIECZEŃSTWO ZAKAZ WSTĘPU
Płacze pan, panie Sun?
Nic mi nie jest. Proszę przestać płakać.
Ktoś ci się podoba?
Jego wujek… został powalony?
Powiedział, że sprzedaję ubezpieczenia?
Nieźle.
Spotkałam tę kobietę. Proszę nie kłamać.
- Byłeś z panią Bom? - Przyszła do mnie.
Nieważne. Gdzie jest teraz?
Pani Bom!
Napisy: Anna Kurzajczyk