Sun Han-gyul.
'Yon ang pangalan niya.
Babalikan kita.
Babalikan ko kayong dalawa.
EPISODE 7
Hindi matawagan ang numerong dinial mo. Mag-iwan ng voicemail pagkatapos ng beep.
Malinaw kong sinabi sa 'yo.
Kung di mo 'ko kokontakin ngayong araw…
patay ka na sa 'kin.
Magmula ngayon,
hindi na kita kilala.
Buburahin ko ang pangalan mo, mukha mo, lahat.
I-EDIT - I-DELETE
I-DELETE? OO
HINDI
ATE
'YONG BABAE
Ni…
Ni hindi ko pa nahahawakan ang kuko mo, pero…
Pero…
nakipagkape ka sa kanya…
at naghawak-kamay kayo.
So…
nagalit ka sa 'kin dahil do'n?
Sabi mo, magtiwala ako sa 'yo, tapos, ginawa mo 'yon sa ibang babae.
Tama ka, Ms. Bom.
Ano?
Ako, si Sun Jae-gyu…
ay walang isang salita.
Hindi ako kasing lakas ng itsura ko,
at hindi ako matalino, sosyal, mahinhin, o mahaba ang pasensiya.
Sorry.
Di ko na kayang maghintay pa.
Ms. Bom.
Ms. Bom!
Ms. Bom.
Hindi ako karaniwang ganito.
Bakit ba ang ikli ng pasensiya mo?
Sorry.
May limitasyon ang kayang tiisin ng nagliliyab na puso. Hay naku.
Well,
medyo responsable din ang nagsimula sa pagliyab na 'yon.
Wag na natin 'tong pag-usapan.
Pero…
kailangan mong sabihin sa 'kin kung sino siya.
Sino ba siya? Ex ba?
Babaeng kaibigan mo? O…
girlfriend mo ngayon?
Hinding-hindi.
E, sino siya?
Ang totoo…
- …taga-insurance siya. - Taga-insurance?
Sino'ng gano'n kalapit sa ahente ng insurance?
Anong klase ng insurance?
Anong klase ng coverage 'yon?
Well…
Ano ba'ng tawag do'n?
Health insurance sa aktwal na gastos.
Sabi niya, nabubuhay hanggang sa 100 ang mga tao ngayon,
so di puwedeng wala akong health insurance.
Kilala pala siya bilang
Doberman ng mundo ng insurance.
Pag kumagat siya, di na niya pinapakawalan.
So, kinagat ka ba niya?
Ms. Bom naman.
Ako 'yong tipo ng lalaking insurance na mismo ang sarili.
Di ako nagkakasakit, so bakit ako kukuha ng insurance?
E di, babalik siya.
Di mangyayari 'yon.
Kung babalik 'yong babae…
Malinaw kong sinabi.
Binura ko ang pangalan mo, ang mukha mo, lahat.
Kung magpapakita ka ulit dito sa 'min…
patay ka.
Okay, naiintindihan ko.
So, okay na tayo?
Kailangan ko na lang maghintay nang dalawang taon tulad nang ipinangako ko.
Oo, dalawang taon.
Dapat umuwi ka na.
Sige. Aalis na 'ko.
- Siya nga pala… - O, ano 'yon?
Wala ba tayong bakasyon o kung ano?
- Bakasyon? - Oo.
Para sa'n ang bakasyon?
Well, alam mo kasi,
pampasipag ng mga tao ang mga bakasyon, di ba?
So…
kung makakasama lang kita nang isang araw,
kakain tayo ng masarap, at magde-date tayo,
sa tingin ko, matiyaga akong makapaghihintay nang dalawang taon.
O siguro hindi?
Isang araw lang, di ba?
Oo.
Isang araw lang pagkatapos ng Green Narae?
Sige ba! Isang araw lang.
Tigil.
Pupunta ka ba talaga sa Shinsu?
Ano'ng sinasabi mong "tigil"?
Tinawagan ako ng anak ko, na isang taon ko nang di nakakausap, nang 7:48 a.m.
para humingi ng tickets sa concert ni Ga-in.
Pa'no ako makakatigil? Dapat ituloy ko.
Maling signal ang nakuha mo, so umatras ka muna.
Ano ba'ng nangyayari?
Akala ko parte ng malaking plano mo ang biglaang pagbabago ng desisyon ni Bom.
Sabi mo kanina,
kung may mangyayari, dapat siguraduhin kong kukunin kita.
Sa kasamaang palad…
sinabi ko nga 'yan.
Gusto kitang opisyal na kunin para ayusin ang areglo para sa…
kaso ng assault ni Sun Jae-gyu.
Sinusubukan kong gawin 'yong malaking plano,
pero medyo sumablay 'yong lapis ko sandali.
Ga'no ka ba kawala sa sarili para sumablay ang lapis mo?
Di kailangang magmadali.
Kung di mo kaya 'to, ibigay mo na lang sa 'kin ang address.
Nag-empake na 'ko,
so ako na mismo ang pupunta at tatapusin ko 'to nang harapan.
Sinasabi mong di mo 'ko mapagkakatiwalaan?
Gusto mo ba ng buwanang report, gano'n?
May plano ka ba talaga?
So nahuli sa akto
'yong magnanakaw sa taniman ng sili ni Jjang-gu?
Sino 'yon?
Sino'ng kumuha ng lahat, ng meju at gintong medal?
- Usa. - Usa?
May usa sa taniman…
- Oo. - …at kumikintab ang leeg no'n.
- Naku po. - Suot pala no'n
ang gintong medal ng lola ni Dong-pyo.
Grabe naman.
Sinisi natin ang maling tao.
Kung nagkataon, ang sama no'n.
Hala. Tingnan n'yo 'yon.
Si Mr. Masama ang Iniisip 'yon?
Ay, naku. Nakakatakot naman 'yan.
Ang gandang araw ngayon!
Nagbungkal siya ng lupa habang tirik ang araw. Naprito ng araw ang utak niya?
Ngumingiti siya na parang tanga. Sa'n siya pupunta?
Gumraduate siya bilang valedictorian sa law sa Hanguk University.
Nagtapos din siya sa 47th Judicial Training Institute
bilang valedictorian.
Kinilala siya para sa natatanging talento niya bilang junior na abogado
sa Law Firm Sujun,
at nanalo siya ng Gawad Natatanging Bagong Abogado.
Tama na.
Marami pang natitira.
Kung babasahin n'yo po ang buong résumé ko,
baka mapaos po kayo, Mr. Hong.
"Makakilala ng matagumpay."
Ano ba sa tingin n'yong lahat ang tagumpay?
Eto ang tagumpay para sa 'kin.
MAY KAKAMPI AKO
"May kakampi ako"?
Kapag may kakampi ka nang buo,
may mas matagumpay pa ba do'n?
Sa unang beses na makakilala ako ng kliyente,
lagi akong nagsisimula sa pangakong 'to.
"Kakampihan kita."
Lahat tayo humaharap sa mga di patas na sitwasyon.
Minsan, tinatalikuran ka ng mga taong pinagkatiwalaan mo,
at pakiramdam mo, wala kang kakampi.
Wag.
Kakampi mo nang buong-buo.
Gano'n ang pagiging abogado.
Tito.
May pabor po ako.
Puwede po ba kayong mag-order ng masarap na galbi para field trip ng Green Narae?
Tito naman!
Ano? Bakit?
Nawalan po ba kayo ng muscle sa panga?
Lagi po kayong nakangiti nitong mga nakaraan.
Bakit? Laging sinasabi ng lahat na may mali sa 'kin.
Tingnan n'yo po mismo.
Bakit po ba palakad-lakad kayo nang ganyan?
Ang totoo,
pagkatapos nitong field trip,
magde-date kami ni Ms. Bom nang isang araw.
Isipin mo na lang na magde-date kayo ni Se-jin.
Kaya mo bang wag nang ngumiti?
Well, gets ko po 'yan.
Baka ma-turn off si Ms. Bom kung aarte kayo nang ganyan.
Bakit naman siya mate-turn off?
Nagpunta po sa school 'yong kuya ni Se-jin kanina, bihis na bihis, naka-suit pa.
Kahit na ang daming nanonood, kalmado siya at di siya nagkamali sa pagsasalita.
Lahat ng nasa auditorium, sobrang na-touch kaya nag-standing ovation sila.
Wala akong planong mag-college, pero muntik ko nang gustuhing mag-abogado.
E, si Ms. Bom ba?
Nag-standing ovation din ba siya?
Siya ang pinakapumalakpak.
Sa totoo lang,
dalawang taon pa bago kayo maging magkarelasyon talaga.
Bago 'yon, malaya siyang i-date ang kahit na sino.
So wag na po kayong magpatawa at wag kayong masyadong ngumiti.
Gets n'yo po?
Na-gets ko.
So nag-standing ovation ang teacher mo kay Choi I-jun?
Magbantay kang mabuti sa field trip n'yo.
Tingnan mo kung pa'no magre-react ang teacher mo.
- Gets mo? - Gets po.
Enjoy po.
Di ba si Choi I-jun, 'yong abogado?
Itinuro niya ako
at sabi niya, "Kakampihan kita."
Bigla akong halos di makahinga at sobrang bilis ng tibok ng puso ko.
Magkaedad daw sila ni Sun Jae-gyu.
Pero magkaibang-magkaiba sila.
- Di ba? No'ng isang araw… - Oo.
…nakita mo ba 'yong panggugulo ni Sun Jae-gyu habang nakaposas siya?
Bakit ba pinagkakaguluhan ng mga babae ang magnanakaw na 'yon?
Di ko talaga maintindihan.
May ilang bagay akong dapat linawin.
Hindi magnanakaw si Mr. Sun.
Huhulihin niya sana 'yong magnanakaw.
Hindi girlfriend ni Mr. Sun 'yong babaeng nakita n'yo.
Ahente ng insurance siya.
Ahente ng insurance?
Kalokohan naman 'yan.
Mr. Wi, nakita mo sila.
'Yong tinginan nila,
mukha ba 'yong ahente ng insurance at kliyente para sa 'yo?
Kung ilalarawan ko ang tingin sa mga mata niya,
parang nakatingin siya sa sobrang importanteng yaman.
Ayos ang observation mo.
Pag may napili na siyang kliyente, di na niya papakawalan 'yon.
So kilala siya bilang Doberman ng mundo ng insurance.
Gano'n ba?
Ayos 'yan, a.
Sumasakit ang ngalangala ko, so kukuha sana ako ng dental insurance.
Kailan babalik 'yong ahente ng insurance?
Masakit mang sabihin, pero imposible
na siyang bumalik dito.
Siya nga pala, Ms. Bom,
pa'no mo nalaman ang lahat ng 'yon?
Ay, ang bilis ng oras.
May field trip ako, so mauna na ako.
- Sumagot ka muna bago ka umalis. - Lahat alam niya.
Ms. Bom, mauna na po kami.
- Okay. - Kita-kits po mamaya.
- Okay.
Ms. Bom!
Ms. Bom.
May namamagitan sa inyo ni Sun Jae-gyu, 'no?
Walang namamagitan sa 'min.
Nakita kayo ng kambal ko no'ng isang araw.
Bom-sik!
Nakita nilang pumasok siya sa bahay mo.
Akala ko siga lang siyang may dragong tattoo sa braso niya.
No'ng nakita ko siya sa fest at hinuli niya ang magnanakaw,
competitive at matino siya.
Naisip kong di lang siya bobong lalaki.
Kapag mas nakasama mo siya, mas gusto mong malapit ka lang sa kanya,
tama ba 'ko?
Di po siya pumunta sa bahay ko para mapalapit sa 'kin.
Well, 'yong asong inampon ko, siya ang nag-rescue do'n.
So bumisita siya para mangamusta.
Ang ganda mo nitong mga nakaraan.
Talagang blooming ka na parang may boyfriend ka.
Magfi-field trip daw kayo sa kung saan nagtatrabaho ang tito ni Han-gyul.
Ms. Seo.
Para lang talaga sa field trip ng Energy Club 'yong pagbisita namin.
O, nandito na 'yong bus.
Sige po.
May nangyayari.
Pa'no kung marinig 'yon ng mga estudyante?
Umayos ka, Yoon Bom.
Kung malalaman ng mga estudyante, tapos ka na.
Kapag nakita mo si Mr. Sun ngayon, dapat talagang mataray ka
at malayo ang loob mo.
Tandaan mo 'yong naramdaman mo no'ng una mo siyang nakitang may inihaw.
- Wow, - Wow, ang sariwa.
Sana akin 'tong lupang 'to.
Ang laki nito.
Bakit ang laki nito?
Wow, nakakaloka 'tong lugar na 'to.
Di ko nakikita si Mr. Sun dito ngayon.
A, oo.
Siya?
Si Philip 'to. Naririnig mo ba 'ko?
Okay lang ang lakas ng hangin ngayon.
Okay!
Naka-hook na ang nacelle. Pababa na ang lubid!
Okay.
Welcome sa planta namin, Green Narae!
Tito, may sasabihin ako sa inyo. Perfect 'yon.
Master, akala ko po nanonood ako ng action na pelikula.
Di lang pelikula ang napanood n'yo.
Gumagawa ng wind energy 'tong mga wind turbine,
at madaling masira ng mga lumilipad na gamit o ibon ang mga blade.
Kaya laging mino-monitor at minamantini ng planta namin ang mga turbine
sa lupa at sa hangin.
Ms. Bom, may bago na po akong pangarap simula ngayon.
Hindi na ang ikasal sa idol, ang pumasok sa JQ Energy na.
Ano sa tingin mo, Ms. Bom?
Gusto mo ba ang laki ng kompanya?
Well…
Mataas naman.
"Mataas…"
'Yon lang ba?
Puwede rin naming makita ang solar plant, di ba?
Oo.
- Director Gu, samahan mo sila. - Sige.
- Sunod kayo sa 'kin. - Tara.
- Dito tayo. - Sige na.
Nasa 1,058,000 square meters ang laki ng Shinsu Power Plant.
Dito pa lang, may 82,000 module na kami,
at nagge-generate 'to ng nasa 47 gigawatts kada taon.
Sa ngayon, meron kaming tatlong planta,
kasama 'yong nasa Ulsan at Dangjin,
at nagpaplano kami ng wind farm sa Taebaek.
Gusto naming mag-public sa KOSDAQ sa loob ng tatlong taon.
Kahit pa ga'no kalaki 'to,
limitado ang modelo ng negosyo,
so mahirap mag-public kung walang kakaiba dito.
Choi Se-jin.
Ayos!
Magandang tanong 'yan.
Para ayusin ang mga isyung 'yon,
ini-invest ng kompanya namin ang 24% ng taunang kita namin sa R&D
at gumagawa kami ng tech para maiwasan ang pagbaba ng performance dahil sa polusyon.
Tito, di n'yo po ba kailangan ng isa pang pamangkin?
Kung gusto n'yong mag-ampon ng bata, iiwan
ko kaagad ang kakambal ko.
Pass ako d'yan.
Ano sa tingin mo, Ms. Bom?
Gusto mo ba ang vision ng kompanya?
Well…
Okay naman.
Puwede ba naming makita ang CEO ngayon?
Gusto ni Se-jin na matuto pa tungkol sa pagpapatakbo ng power plant.
Director Gu!
Samahan mo sila.
Sige. Dito tayong lahat.
- Okay. - Tara na.
OPISINA NG CEO
Sir, papasok po kami.
Hello po.
Galing po kami sa Green Narae Energy Club sa Shinsu High.
CEO SUN JAE-GYU
Hello po.
Ako si Sun Jae-gyu, ang CEO ng JQ Energy.
'Yong tito mo…
CEO?
Tama.
'Yong "J" para sa Jae, at 'yong "Q" para sa Gyu.
Ako, si Sun Jae-gyu, ang CEO ng JQ Energy.
Master, mukha po talaga kayong cover model ng Forbes.
Guys, alam n'yo ba kung ano 'tong telang 'to?
Materyales ng perfect na asawa!
Sa totoo lang, ang tito ko ang pinakamagandang maging asawa.
Malakas siya, malaki ang impluwensiya niya,
- at mayaman siya. - Ay, tama na.
Well, ano sa tingin mo, Ms. Bom?
Gusto mo ba ang CEO ng kompanyang 'to?
Bakit mo 'ko tinatanong nang tinatanong?
A…
parang nagulat ka kasi no'ng narinig mong ako ang CEO ng kompanyang 'to.
Oo, nagulat ako. Nagulat nga ako.
Dahil ang tito ni Han-gyul ang nagpapatakbo sa kompanya,
mas malaya tayong makakapagtanong kung pa'no pinapatakbo ang planta.
Di ba, Se-jin?
Ms. Bom, bakit n'yo po ba ako idinadamay nang idinadamay dito?
Malamang gutom na ang mga bata. Kailan tayo magdi-dinner?
Director Gu.
Samahan mo sila.
Sige. Please, dito tayo.
- Tara! - Ginulat mo naman ako!
Magla-live demo ako ngayong araw ng paglipat sa armbar
mula sa knee-on-belly.
Bakit ka nagli-lipstick, e, magwo-work out ka?
Di ako pupunta sa dojo.
Sabi mo mas masaya akong panoorin kaysa sa mga palabas sa TV.
Sino'ng kikitain mo?
Sa'n ka pupunta nang nakasuot nitong nightgown?
Ano ba'ng problema mo?
'Yong lalaki ba?
'Yong gagong na-divorce, di ba?
Bakit mo tinatawag na "gago" 'yong taong di mo naman halos kilala?
Suwabe nga siyang magsalita sa Seoul accent habang nakangiti siya sa 'yo.
Akala mo ibig sabihin no'n may gusto siya sa 'yo, gano'n?
Ang daling hulaan ng mga gano'ng lalaki.
Malungkot siya kasi malayo siya sa Seoul at gusto niya ng babaeng makakaharutan.
Okay lang naman 'yon.
Malungkot din ako, so okay lang 'yon.
Hindi dapat ganito.
Hay, ano ba'ng problema niya?
Pupunta daw sila sa amusement park ngayong weekend.
Amusement park?
Oo.
Hindi naman mauuto sa gano'n si Ms. Seo, di ba?
'Yong love scam.
Anong cam?
Di mo ba napanood sa balita?
Nagkukunwari silang interesado at mahal ka nila
para kunin ang impormasyon mo, pera mo, tapos, maglalaho sila.
Scam 'yong nagsasamantala sa malulungkot na tao.
Maanghang na dilis.
A LA POCHEON MARINATED GALBI
Han-gyul, eto 'yong galbi na binanggit mo.
Mukhang ang sarap ng karne.
Maganda ang kulay. Dalhin mo 'yan dito.
Uy, Han-gyul.
Corny ba ang field trip ngayon?
Hindi naman po. Ang saya nga, e.
Pero bakit ang layo ng loob ng teacher mo buong araw?
Sige na po, bilis.
Sa'n siya pupunta?
Philip.
Ano?
Ano'ng ginagawa mo?
Gusto din namin niyan.
Bakit mo ibinibigay ang lahat ng galbi kay Se-jin?
Kasi…
ito ang pinakamagandang hiwa, so ibinigay ko sa pinakamahalaga sa 'kin.
Kain na.
Gusto din kitang bigyan ng regalo.
Parang di ko na kailangan ang tulong mo.
May nahanap na akong magaling na tutor.
Pass na rin ako dito.
Nagda-diet ako.
Kain na.
Wow, nakikita mo ba kung ga'no ka-juicy 'to?
Ang sarap nito.
Bakit ayaw kumain ni Se-jin ng ganito kasarap?
Guys, sa 'kin niya ibinigay 'to.
Ang sarap.
Puwede ka ring kumain nito. Sige, kain ka.
Ano ba'ng problema mo, Yoon Bom?
Dapat mataray ka. Bakit di mo maalis ang tingin mo sa kanya?
Teka, di ako tumingin kasi gusto ko.
Pa'no ko mababalewala 'yong mga ugat na bumabakat sa shirt niya?
Pa'no mababalewalang nagfe-flex ang braso niya habang nag-iihaw siya?
- Ms. Bom. - Ano?
Bakit ka nagpunta dito?
May iniisip ka ba ngayong araw?
Wala, di sa gano'n.
Kanina kasi,
tinanong ako ni Ms. Seo tungkol sa relasyon natin. Alam mo 'yon?
Mukhang may napansin din si Han-gyul.
At binanggit ng kambal 'yong magandang asawahin.
Sino ba'ng may pakialam sa sinasabi ng kambal?
Ine-enjoy lang ng mga bata 'yong karne.
Di puwede 'yong ganito.
Wag na lang nating ituloy ang date natin.
Ms. Bom.
Naiisip mo ba kung ga'no kasakit 'yong sinabi mo sa 'kin?
Hinihintay ko 'yong araw na 'yon,
at sinusubukan kong wag ngumiti araw-araw. Parang pupulikatin na 'tong mukha ko.
Ano'ng gagawin natin kung mahuhuli tayo?
Pagsisikapan kong planuhin ang ruta, so di mo kailangang mag-alala.
Kahit na…
Hahanapin ko ang tamang lugar para wala tayong makasalubong
at walang maghihinala.
- Mr. Sun. - Ms. Bom.
May tiwala ka, di ba?
Bukas, susunduin kita sa bahay mo.
Hala, muntik na akong ma-excite ulit.
Gano'n ka ba ka-excited para ma-late ka sa pagpapa-tutor?
Pag binilhan ng lalaki ang babae ng karne, di ba parang nanliligaw ka na no'n?
- Anong klase ng karne? - Pocheon galbi.
Ano'ng ipapangalan mo sa apo n'yo?
Hay naku, manloloko siya.
Kung di niya ako gusto, bakit sobrang bait niya?
Sino'ng sobrang bait sa 'yo?
Jjun, di ako 'yong tipong nahuhulog sa lalaki dahil lang sikat siya
sa lahat ng babae.
Di ako 'yong tipong nauuto sa mga pambobola
o nasusuhulan ng karne.
Ito 'yong pagtanggi ng crush?
Ako?
Pero ako si Choi Se-jin.
Se-jin.
Okay lang sa 'kin kahit sino ang maging boyfriend mo,
pero bago 'yon,
talunin natin si Sun Han-gyul.
Sorry, pero medyo naguguluhan ako ngayon.
So baka dapat pabagsakin mo muna ang tito ni Han-gyul.
Dapat kalimutan mo ang mukha ng lalaking 'yon
at si Sun Han-gyul ang isipin mo.
Sisiguraduhin kong makakakuha ka ng Grade 1
sa report card mo ngayong final.
Okay.
Pumunta tayo sa page 136.
Kailangan mong gamitin ang unang term at common difference.
Pero mas mabilis at mas madali kung gagamitin mo ang arithmetic mean.
Ms. Bom!
Sakay na.
Anong oras na ba?
4:30 a.m. na.
4:30 a.m. na?
Pagkatapos ng hatinggabi, 'yong araw na 'yon na?
Kahit na, di pa sumisikat ang araw,
at ni hindi pa ako naghihilamos.
Talaga?
Ganito ka kaganda kahit di pa naghilamos. Kung maghihilamos, magbubungkal ulit ako.
Sa'n tayo pupunta nang ganito kaaga?
Ang unang nasa schedule natin…
ang pagsikat ng araw.
Pumili ako ng oras at lugar kung kailan at saan wala tayong makakasalubong,
so di mo kailangang mag-alala.
Tama ka.
Walang tao sa paligid.
Sabi ko sa 'yo magtiwala ka sa 'kin.
Eto, nagbalot ako ng pagkain.
Kumain ka kung gutom ka.
Magtakip ka nito kung nilalamig ka.
Ang lamig. Grabe, malamig.
- Isa, dalawa. - Isa, dalawa.
Si Dong-pyo. Si Mr. Wi.
Si Mr. Wi?
- Isa, dalawa. - Isa, dalawa.
O, si Master 'yon.
- Isa, dalawa. - Isa, dalawa.
Master. Ano po'ng ginagawa n'yo dito nang mag-isa?
Uy.
- Papanoorin ko ang pagsikat ng araw. - Kayo lang?
Di mo ba alam na introvert ako?
Halika na, sumama ka sa 'ming tumakbo.
Pass muna ako. Kailangan kong mapag-isa para mag-isip.
Mauna na kayo.
Okay, e di, ikot na!
- Isa, dalawa. - Isa, dalawa.
Wala na sila.
- Labas na. - Wala na ba sila?
- Isa, dalawa! - Ikot!
- Isa, dalawa. - Pero pabalik sila.
- Isa, dalawa. - Isa, dalawa.
Master!
Bakit ba kayo pumupunta dito? Alis na!
Pahinga muna!
Naisip naming baka malungkot po kayo,
so nagdesisyon kaming tumigil sa pagtakbo at panoorin po ang araw kasama kayo.
Bakit ba…
ang bait n'yo?
Ay, ang mga hita ko.
Ano po'ng problema? Okay lang po ba ang lahat?
Wala 'to.
Di maganda ang tulog ko kagabi, so medyo hirap akong huminga.
Siya nga pala,
ano po 'to?
- Di ba 'to pagkain? - Hindi, hindi.
Nagugutom ako. Puwedeng pahingi ng isa?
Walang pagkain!
- Buksan mo. - Di 'to pagkain!
Buksan mo.
- Kumain na tayo. - Oo.
Ang sarap nito.
Sobrang sarap.
Na…
Nagpuyat ako para iluto at ihanda 'to.
Sorry dito.
Ano'ng gagawin ko?
Sorry, naiparanas ko 'yon sa 'yo.
Sigurado kang walang nakakita?
'Yong kumot lang ang nakita nila.
Siya nga pala, kinain nila ang lahat ng pagkaing ibinalot ko para sa 'yo.
Sino'ng may paki sa pagkain ngayon?
Ako, meron.
Unang date natin, so dapat kumain ka nang maayos.
Sakay na.
Ingat ka sa pagtapak.
Anong restaurant naman kaya ang nandito sa kabundukan?
Nahanap ko no'ng nakaraan 'tong di sikat pero masarap na restaurant ng gukbap.
Wala pa akong nakakasalubong na taga-Shinsu dito.
Pasok na tayo.
Ingat sa pagtapak.
Ito ang may Michelin na lugar sa Shinsu.
Wala pa akong nakakasalubong na taga-Shinsu…
Ms. Bom.
Principal!
Magkasama ba kayong nagpunta dito?
Hala. Tito ni Han-gyul.
Ms. Bom.
Bakit ka napadpad dito?
Mahilig ka siguro sa gukbap.
Oo, "ang Ministro ng Gukbap" ang tawag nila sa 'kin.
Kasama ko ang gukbap buong buhay ko.
Pampagaan ng loob ko.
A, gano'n pala.
Principal, ano po'ng ginagawa n'yo dito nang ganitong oras?
Ano? A, oo.
Anniversary namin ngayon.
Teka, gukbap sa anniversary n'yo,
lalo na nang 7:20 nang umaga?
Gustong-gusto namin ang umaga.
Dagdag pa do'n, kami lang ang nakakaalam sa masarap pero di sikat na lugar na 'to.
Dito kami unang nag-date, 32 taon na ang nakalipas.
A, gano'n pala.
So 32 taon nang di sikat 'tong masarap na lugar na 'to?
Happy anniversary po sa inyong dalawa.
A, maraming salamat.
Pahingi po ako ng gukbap dito.
Sige.
Sobrang nakakatakot 'yon, 'no?
Okay lang ba ang itsura ko?
Oo naman. Maganda ka.
Teka, Hye-suk, ang buhok mo.
- Tara na. - Ay.
Lumalandi siya sa palda niyang 'yon.
Ang saya nito.
Sobrang nag-e-enjoy siya.
- Hye-suk. - O?
Mainit. Kumain ba tayo ng ice cream?
- Tara ba? - Oo.
Chocolate sa 'kin.
Oo, hello.
Dalawang chocolate na naka-cup, please.
Bakit ang bilis mong magbayad? Wag ka namang bastos.
Mr. Jeong, ano ba'ng ginagawa mo dito?
Ilabas mo ang pitaka mo.
Ano ba'ng problema mo?
Sabi ko, ilabas mo ang pitaka mo.
Grabe.
Eto.
Hay, ano ka ba!
Ano ba'ng problema niya?
Wala ba silang ibinebenta ditong mas matulis kaysa sa cotton candy?
Papatayin ko talaga siya.
Ms. Seo!
Bakit ka nagpunta dito?
Para sa trabaho, halata naman.
E di, magtrabaho ka na lang at umalis ka na.
Bakit ka dumadamoves sa single mom?
Dumadamoves sa kanya?
Sa Seoul, ito ang tinatawag naming "situationship."
"Situationship"?
Lintik.
Bakit mo ba ginagawa 'to?
Dapat di ka nagsisinungaling,
kundi magiging ibang "sitwasyon" 'to.
Nakuha mo? Maniwala ka o hindi,
ako ang nag-iisang PE teacher sa Shinsu High.
Hye-suk!
- Hye-suk! - Hinaan mo lang.
Hay, naloloka ako sa kanya. Ano ba'ng nakain niya?
Baka dahil sa magandang panahon.
Nakakapagtakang matao dito ngayon.
Di puwede 'to, pumunta tayo sa ibang lugar.
Ano ba'ng nangyayari ngayon?
Alam mo,
di ba mas ligtas kung napapaligiran tayo ng maraming tao
kaysa sa restaurant na may ilang mesa lang tulad kanina?
At malapit na ang finals,
so imposibleng pupunta dito ang mga estudyante o teacher.
BUMPER CARS
Aba!
Teka, sa'n sila nagpunta?
Hay, hawak ko pa rin ang bag niya. Lintik naman.
Kailangan nating subukan?
Ms. Bom. Gawin natin 'to, tapos, umalis na tayo.
Alam mo?
Matagal ko nang gustong pumunta sa amusement park kasama ang boyfriend ko…
Pumasok tayo do'n.
Tara na…
Hye-suk.
Si Ms. Seo. Ayon si Ms. Seo!
Huli ka.
Hye-suk.
Di kaya ng mahinang puso ko 'to.
Teka, Hye-suk! Puwede bang wag tayong pumasok dito?
Lintik.
Ano'ng gagawin natin? Do'n…
Ilabas ang mga hinanakit ko!
Hindi.
Tumabi ka.
- Halika dito. - Ano?
Dapat magtago tayo kay Ms. Seo. Dali.
Ms. Bom.
Alam kong nandito ka. Nakita na kita.
- Nasa'n ka? - Hye-suk.
Di dapat yata tayo pumunta dito.
Ms. Bom.
Ms. Bom, nasa'n ka?
Hye-suk, bakit mo ba hinahanap si Ms. Bom?
Ms. Bom.
Alam kong nandito ka.
Ms. Bom.
Sino ka?
Ilabas ang mga hinanakit ko!
Oo, d'yan sa loob. Ms. Bom!
Ms. Bom!
Sun Han-gyul?
Parang marami na tayong nagawa para sa date.
Umuwi na ba tayo?
Kahit na, unang date natin.
Di natin napanood ang pagsikat ng araw o di tayo nag-enjoy sa masarap na resto.
Hindi naman sa di natin 'yon inaasahan.
Sana lang talaga nakapag-date tayo sa amusement park, kahit sandali lang.
Gusto mo talagang mag-rides?
Gusto ko lang ng normal at tipikal na date tulad ng iba.
Kung 'yon ang gusto mo, dapat gawin natin.
Oo, sumama ka sa 'kin.
Labas na.
Welcome sa Jae-gyu Land!
Ano 'tong lugar na 'to?
Isinarang elementary school 'to.
Mas maganda dati 'tong palaruan.
Lahat ng gustong sumakay sa Viking, pumunta dito.
Uy, ikaw.
Uy, ganda. Di ka ba sasakay sa Viking?
- Halika na, dali. - Okay.
Okay lang.
Okay.
Kumapit ka sa safety bar.
Eto na.
Gusto mo bang hinaan ko nang kaunti?
Hindi, lakasan mo pa!
- Lakasan pa? - Oo.
Okay! Uy, miss.
Walang tao dito.
Kung naiinis ka ngayong araw,
sumigaw ka hangga't gusto mo, okay?
Okay.
Eto na!
Kumapit ka nang mabuti, kundi lilipad ka.
Eto na!
Magsasara na.
Imposible.
Gabing-gabi na ba kaagad?
Magba-bye na tayo dito.
Dito, ngayon na?
May huli pa akong gustong sabihin sa 'yo.
Puwedeng may sabihin akong tatlong bagay?
Alam mo, wala naman akong pakialam sa romantiko…
1,300 calories ang BMR ng average na babae.
Siguraduhin mong babalansehin mo ang carbs, protina, at fat mo
sa 5-3-2 ratio base sa kabuuang pagkonsumo mo ng calorie.
Paglagpas ng hatinggabi, dalawang taon mo 'kong di makikita.
Tapos carbs at protina ang binabanggit mo?
Ang sinasabi ko, kumain ka nang mabuti kahit mag-isa ka.
Alagaan mo ang sarili mo hanggang sa araw na magkita ulit tayo.
E, 'yong pangalawa?
Magkakaroon at magkakaroon ng kahit isang taong parang gusto mong patayin.
Kapag nangyari 'yon,
i-text mo lang sa 'kin ang pangalan niya.
Papatayin mo ba siya?
Tatakutin ko siya para halos mamatay siya.
Kahit sino pa ang magpahirap sa 'yo,
wag mong kalimutang di ko palalampasin 'yong tao.
Taas-noo ka at wag mong hayaang sindakin ka ng kahit na sino.
Ano 'yong panghuli?
Eto.
Kung balang araw, biglang
ma-miss mo ako nang sobra, buksan mo 'yan.
Sige.
May gusto ka bang sabihin sa 'kin?
Magsasabi din ako ng tatlong bagay.
Una,
matuto kang maging medyo mas duwag.
Wag kang makialam sa problema ng iba at maposasan.
Pag nakakita ng pang-aapi, magpigil ka.
Pigilan mong magsalita.
Okay?
Tatandaan ko 'yan.
Para sa pangalawa…
Wag kang magsu-suit sa harapan ng ibang babae.
Bakit suit…
Di ako magsu-suit.
Ilalagay ko sa cabinet ang suit ko hanggang sa araw na makita kita ulit,
tapos, susuotin ko 'yon.
Ano 'yong huli?
Wala.
Wala?
Wala rin namang kuwenta 'yong huli.
Mauna na 'ko.
Dito na… ba talaga tayo magbaba-bye?
Bye.
Okay. Ingat ka, Ms. Bom.
Hindi.
Siguro kailangan ko nang baguhin ang tawag ko sa 'yo, 'no?
E di, bye na, Ms. Yoon Bom.
Ingat ka,
tito ni Han-gyul.
Mr. Sun.
Bakit, Ms. Bom?
May 20 segundo pang natitira.
Puwede ko bang sabihin ang di ko masabi kanina?
Sige ba.
Ano ba 'yon?
Puwede mo…
ba akong…
yakapin sa huling pagkakataon?
MAPANGANIB WAG LUMAPIT
Umiiyak ka ba, Mr. Sun?
Ngayong alam mo nang okay ako, wag ka nang umiyak.
May tao ka bang gusto?
'Yong tito niya… napatumba?
Sinabi ni Jae-gyu na nagbenta ako ng insurance?
Nakakabilib 'yon.
Nakasalubog ko 'yong babae, kanina lang, so sabihin mo ang totoo.
- Kasama mo si Ms. Bom? - Nagpunta siya sa opisina ko.
Hayaan mo na 'yan. Nasa'n siya ngayon?
Ms. Bom!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni April Jean Abendan