Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Dames en heren…
…graag een hartelijk applaus voor Kevin Harts Acting My Age.
Ja.
Laat me ten eerste zeggen dat ik in een goede bui ben…
…omdat m'n leven nu zo mooi is.
M'n vrouw is gelukkig, m'n kinderen ook.
De relatie met m'n familie wordt steeds beter.
Ik ben nu verantwoordelijk voor alle familiebijeenkomsten.
Ik regel alles wat daarvoor nodig is.
Familiereünies, feesten, etentjes, alles gaat via mij.
En dat kan best irritant zijn.
M'n neef vroeg me laatst:
'Ik wil de familie iets vertellen. Kun jij ze even bij elkaar brengen?'
Ik zei: 'Doe ik.'
Ik bel de familie en we gaan naar een restaurant met een privézaaltje.
We lopen binnen, m'n neef staat op en hij zegt:
'Ik wilde jullie vertellen dat ik homo ben.'
Het ging snel.
We konden niet eens rustig eten. Het ging snel.
En niemand zei iets. Iedereen was stil.
Ik zei: 'Iemand moet iets zeggen en het ijs breken.'
En omdat ik nu de leiding heb, moest ik dat doen.
Ik zei: 'Neef, luister. Ik denk dat ik voor de hele familie kan spreken… Toch?
Ja, voor ons allemaal.
Als ik zeg dat wij als familie…
Als ik zeg dat, luister…
Als ik zeg dat wij…
…dat al wisten. Niemand is geschokt.
Niemand schrikt van deze informatie.'
Toen hij het zei, droeg hij zo'n topje.
Met daarop: 'M'n kontgat is bruin.'
Ja, natuurlijk ben je homo. Prima.
Prima. We zijn familie. We houden van je.
M'n tante probeerde het ook even. Ze stond op en zei:
'Nu we toch eerlijk zijn, ik worstel met m'n gewicht.
Volgens mij heb ik obesitas.'
Weer die stilte. Niemand zegt iets. Doodse stilte.
Ik dacht: ik moet weer het ijs breken. Ik moet weer iets zeggen.
Ik zei: 'Ga zitten met je dikke reet.' Dat zei ik. Echt, dat zei ik.
'Zitten met die reet, Pat.'
'Dat is geen nieuw vet. Dat is hetzelfde vet.'
Pat is al dik sinds m'n 12e. 'Dat is hetzelfde vet, Pat.
Ga zitten met die reet. Niks obesitas.'
Het valt niet mee ze bij elkaar te houden. Dat vergt veel werk en veel geduld.
Zelfs thuis. Ik heb vier kinderen. Daar heb ik het vaak over.
Er ligt veel druk op me als beroemde vader.
Al is dat ook wel iets dat ik mezelf opleg.
Weet je waarom?
Omdat ik vind dat minstens één van m'n kinderen succesvol moet worden.
Toch? Ik verwacht dat niet van alle vier.
Als je vier of meer kinderen hebt, weet je wie succesvol worden en wie niet.
Dat weet je.
Je ziet het. 'Hé, kijk, die nigga hier…'
'Leg de borgsom maar klaar voor deze.'
Ik wil niet iemand promoten die het niet waarmaakt.
Zo'n beroemdheid wil ik niet zijn.
Veel beroemdheden hebben kinderen die niets doen met de middelen…
…die ze ter beschikking hebben.
Dat wil ik niet. Ik wil dat mijn kinderen profiteren van de kansen die ze hebben.
Anders promoot ik ze niet.
Weet je wie dat wel deden? Dan snap je misschien wat ik bedoel.
Ik zal het zeggen. Ik zal eerlijk zijn.
Daarom moesten jullie je telefoons inleveren, zodat ik eerlijk kan zijn.
Dan kan ik eerlijk zeggen wat ik denk.
Als je het doorvertelt, ontken ik het gewoon.
Ik zal je zeggen wie z'n kinderen onterecht promootte.
Michael Jordan.
Die heeft z'n kinderen onterecht gepromoot.
Het boeit me niet wat jullie vinden. Michael weet het zelf ook.
Hij wordt elke keer pissig als hij Dell Curry aan de zijlijn ziet staan…
…bij Steph en Seth Curry.
Heb je Dell Curry ooit zien kijken?
Dell Curry, zo van: 'Kijk m'n zoons eens in de NBA.'
En Michael zit aan de andere kant te kijken naar Marcus en Jeffrey:
'Jullie stellen geen reet voor.'
'Ik zit hier elke dag maar kleuren voor m'n gympies te bedenken…
…en Fortnite te spelen. Kijk eens naar jullie.'
Dit is een goed moment om op te biechten dat Michael en ik elkaar niet echt liggen.
Veel van deze verhalen hebben daar hun oorsprong.
Michael doet al jaren chagrijnig tegen me.
Michael is al jaren pissig op me omdat hij te laat kwam…
…bij een event dat ik voor hem had opgezet.
Ik had al twee grappen klaarstaan.
Dus hij kwam binnen en ik vuurde ze meteen op hem af.
Supersnel, maar heel leuk.
Iedereen weet dat Michael Jordan zich niet kan kleden.
De lelijkste jeans die ik ooit zag zijn gedragen door Michael Jordan.
Met van die grote achterzakken.
Daar past een hele computer in.
'Verdomme, Mike. Is dat een computer in je achterzak?
Jezus, Mike. Is dat een modem in de andere?'
Hij kwam te laat en ik had één snelle grap.
'Michael kleedt zich als een zwangere lesbienne.' Geen idee hoe ik erop kwam.
Hij had z'n broek opgetrokken tot z'n borst.
Dat buikje zo naar voren.
Ik heb hem daarna niet meer gesproken.
Het kan me niks schelen.
Het boeit me niet wie me leuk vindt of niet.
Het is moeilijk om mij te irriteren.
Ik ben 45. Hoe ouder je wordt, hoe minder het je boeit.
Dat is echt waar.
Hoe ouder je wordt, hoe minder het je boeit.
Alles buiten m'n familie en m'n ontwikkeling…
…krijgt van mij geen tijd of aandacht.
Ik ben veranderd. M'n vrienden trouwens ook.
Ik weet nog hoe we vroeger waren. We hadden het elke dag over hetzelfde.
waar zijn de bitches waar de clubs, waar de drankjes?
waar de drankjes, de clubs de bitches, de clubs?
Elke dag.
Maar op je 45e praat je alleen nog over je blessures en medicijnen.
Echt waar.
Na je 40e blijf je geblesseerd. Je weet alleen niet meer hoe dat kwam.
Elk gesprek begint met de vraag hoe je aan een bepaalde blessure kwam.
'Ik heb vandaag last van m'n nek. Wat heb ik gedaan?'
Iedereen geeft ook om je blessures en iedereen wil helpen.
'Hoe denk je dat het komt?' 'Geen idee.'
'Als ik naar verkeersborden staar, blijf ik ze vast te lang volgen.'
Iedereen geeft ook advies. Iedereen is ineens arts.
'Neem wat kurkuma en wat visolie.
Wrijf wat visolie in je nek. Neem een eetlepel knoflook.
Bijt in een ui en houd je linkervoet tien minuten in heet water.'
Ben ik soms een vampier? Wat is dit?
Je blijft geblesseerd.
En na zo'n blessure word je nooit meer de oude.
Je verliest altijd een stukje van jezelf.
Je komt nooit meer op de 100%. Kijk maar naar deze arm.
Helemaal naar boven. Zie je dat? Daar. Helemaal.
Deze kant niet. Kijk maar. Kijk.
Weet je wat de dokter zei? 'Gebruik je andere arm.'
Ik zei: 'Bitch, herstel het.
Ik ben ongelijk. Herstel het.'
Ik ben jaloers op de jongere generatie.
Als zij geblesseerd raken, veren ze terug.
Ik speelde basketbal met wat kinderen.
Eentje verzwikte z'n enkel. Hij raakte de vloer, ik zag het.
Z'n enkel lag op het veld.
Ik zei: 'Shit, die is gebroken. Hij is gebroken, zeker weten.'
Weet je hoe hij het oploste?
Hij bukte zich, strikte z'n veters strak en sprong op.
Hij zei: 'Ik ben oké. Ik maak de wedstrijd af.'
Ik zei: 'Je maakt het af?'
Dat lukt je niet meer na je 40e.
Als je enkel op het veld ligt, heb je een dag later zo'n laars aan.
Dan krijg je zo'n laars.
'Hoi, allemaal.'
'Verdomme, Joe.
Ik dacht dat je je enkel had verzwikt.' 'Ik ook.
Het blijkt m'n meniscus te zijn en m'n achillespees.
Zo begon m'n ischias. Dit gaat acht maanden duren.'
'Acht maanden?
Acht maanden. Verdomme, Joe.
Je hebt niet eens gespeeld.'
'Ik weet het. Ze zeiden dat ik te snel ging zitten.
Jullie moeten niet zo snel gaan zitten. Doe maar rustig aan.'
'Verdomme, Joe.' Je raakt te makkelijk geblesseerd.
Mensen snappen niet hoe snel dat gaat.
Ik gleed laatst op de trap van de laatste drie treden af.
Ik viel niet. Ik stak m'n hak zo uit. Ken je dat?
Weet je waar ik het over heb? 'O nee.' Zoiets?
Ik was doodsbang.
Trouwens, ik zou veel liever vallen.
Als je valt, is het voorbij.
Maar als je zo doet, denk je aan…
Dan denk je aan hoe erg het wordt als je neergaat.
'Ik ga m'n kop kapot vallen op die verdomde tree.'
Je doet mensen pijn.
Ik duwde die arme dame voor me zo van de trap.
Ik raakte in paniek.
Ik hoorde alleen…
Trappen zijn gevaarlijk.
Waarom hebben we er zoveel nodig?
Zoveel trappen, waar je ook gaat.
Naar boven is prima. Naar beneden is het probleem.
Hoe ouder je wordt, hoe enger. Ik was laatst bij m'n zoon.
Hij rende de trap af en sloeg gewoon treden over.
Hij is vast een Avenger. De beste knieën die ik ooit zag.
Wat voor knieën heeft mijn zoon?
Ik ga zijwaarts de trap af. Als je ouder wordt, ga je zo.
'Ga je gang. Heb je haast? Ga maar om me heen.
Ik ga mezelf niet blesseren. Ga maar.'
Je raakt te snel geblesseerd.
Ik stond laatst onder de douche en m'n been schoot weg. Mijn God.
Ik was doodsbang. Er zat veel afstand tussen m'n benen.
Ik heb nog nooit zoveel afstand tussen m'n benen gehad. Mijn God.
Je respecteert al die shit niet waaraan je je kunt vastpakken…
…tot je het nodig hebt. Echt.
Je weet niet waar al die stangen voor zijn tot je ze nodig hebt.
Ik gleed uit, brak bijna m'n hoofd en greep die stang.
Ik zei: 'Dank je, stang-die-nigga-leventjes-redt.'
Dat is het. Een stang-die-nigga-leventjes-redt.
Het grappige is, ik heb de grote gemist. Ik probeerde de grote te pakken.
Maar ik miste, dus ik moest die kleine pakken.
Mijn God. Ik heb nooit geweten dat er daarom twee stangen zijn.
Ik ben bang om te vallen onder de douche.
Dat is een van de ergste verwondingen.
Vallen onder de douche, mijn God. Weet je wat mijn angst is?
Dat ik val en mezelf niet meer kan bewegen.
Maar ik val onder de douchekop en het water…
Het water blijft naar beneden komen.
En ik moet daar zitten en zes uur lang voor m'n leven vechten.
Zes uur lang zit ik…
En zo vinden ze me.
Met een klein lulletje, want ik heb daar zes uur gelegen.
Mijn God. Kun je je dat voorstellen?
Je gaat dood en het laatste wat je hoort, is iemand die zegt: 'Bah, kijk die pik.'
Lieve hemel.
Schiet me liever neer.
'Waarom ziet z'n pik er zo uit?'
Zo'n washandje uit je reet, want dat is het laatste wat je hebt gewassen.
Met zo'n stukje stront eraan.
'Bah, er zit stront op die washand.'
'Ik raak hem met z'n kleine pik en z'n stront niet aan.'
Ik lig te sterven.
Weet je waarom ik zo denk? Door m'n laatste blessure.
Die heeft me echt verpest.
Ik brak m'n lul. Ik kan het niet beter uitleggen.
Ik ben eerlijk. Deze show is transparant.
Het gebeurde tijdens een hardloopwedstrijd.
Niet op de baan.
Niet waar je door zo'n lint loopt en een prijs krijgt. Nee.
Twee dronken nigga's op straat, twee uur 's nachts.
Ik rende zonder reden tegen een ex-NFL-aanvaller.
Het was spontaan.
Het was bij een barbecue. Ik hoorde hem praten bij de bar.
Hij had het over voetbal. 'Ik zweer het, ik mis het voetballen.
Het leven is niet hetzelfde. Ik zou alles doen om weer te spelen.
Ik ben een stukje van mezelf kwijt. Ik mis het spel.'
En zonder reden zei ik: 'Bitch, ik loop je er zo uit.'
Hij zei: 'Meen je dat? Wil je een wedstrijd?'
Ik zei: 'Ja, bitch. Kom op.'
Hij zei: 'Als jij het wil.'
Er waren zoveel signalen die ik negeerde.
Die zeiden: 'Kevin, doe het niet.'
Het eerste signaal was het verschil in hoe we stretchten.
Hij had zoveel rekoefeningen. Hij deed van die diepe heupbuigingen.
Hij deed zo met z'n liezen en met z'n knieën.
Ik noem het ijs scheppen. Geen idee wat dit is.
Hij deed butt kicks. Vijf minuten aan rekoefeningen.
Ik schudde m'n benen twee keer. 'Laten we gaan.'
'Kom op.'
Het ergste wat je kunt hebben zijn vrienden die ook 40+ zijn.
Die zijn vreselijk, want wat voor domme beslissing je ook neemt…
…ze zullen je hoe dan ook steunen.
Toen ik twee keer met m'n benen schudde, deden m'n vrienden zo van: 'Ja.
Pak hem, Kev.'
Ik ging hem afmaken.
Ik zei tegen hem: 'Je bent een pro, dus ik weet dat je techniek hebt.
En daarom denk je dat je gaat winnen, maar dat ga je niet.
Met mijn ruwe talent en natuurlijke renvermogen pak ik je.'
Dit is mijn geheim als ik ren.
Ik houd mijn vingers zo dicht bij elkaar en ik… Wacht even.
Ik houd mijn vingers zo dicht bij elkaar en zo hak ik door de wind.
Ik doe alsof de wind niets voorstelt. Ik hak erdoorheen.
Iedereen kan meegenieten als ik ren.
Iedereen rent met open vingers. Dan krijg je al die wind tegen, kijk.
Ik niet. Kijk.
We stuurden een jochie vooruit, met z'n armen gespreid.
Als hij z'n armen liet zakken, zouden we beginnen.
We stonden op de startlijn en ik zag die techniek.
Hij had één hand zo, deze arm zo en z'n hoofd zo.
Ik startte als zo'n straatnigga.
Zo eentje die geen idee heeft, maar gewoon iets probeert.
Zoiets.
Mijn God. Dat jochie stond aan de andere kant van de straat.
'Klaar, af.' Hij liet z'n armen zakken. Tijd om te gaan.
Hij was al weg.
Als ik ren, begin ik met m'n hoofd omlaag.
Zo begin ik en uiteindelijk doe ik m'n hoofd omhoog.
En elke keer als ik kijk, rennen we naast elkaar…
…of lig ik iets voor, altijd.
Ik heb nog nooit niet naast iemand gerend of iets voorgelegen.
Voor het eerst kijk ik op en zie ik een achterhoofd. Mijn God.
Ik ben aan het verliezen. Mijn God.
Er moet iets mis zijn.
Ik kan nooit verliezen. Er is iets mis.
Ik kijk naar m'n vingers en ze staan een beetje open.
Die moesten dicht.
Hoe ouder je wordt, hoe luidruchtiger.
En m'n vrienden roepen vanaf de zijkant: 'Kom op, Kev.'
'Knieën omhoog, Kev. Hakken-tenen. Het scheelt niets.'
'Man, ik doe m'n best.'
Ik houd hem niet bij. We zijn er bijna en ik zeg tegen mezelf:
'Kom op, Kev. Knieën omhoog. Keer het tij, Kev. Kom op.'
De een-na-laatste stap en ik voelde het. Ineens.
Ik voelde het.
Weet je hoe het voelde?
Alsof m'n lul van m'n lichaam vloog, zo die struik in.
Alsof m'n lul zich losmaakte en die struik in ging.
Ik stopte meteen met rennen.
Ik trok dat domme gezicht als je pijn hebt en dan oogcontact maakt.
M'n trainer vroeg meteen: 'Gaat het, Kev?' 'Nee, het gaat klote.'
Aan de hand van naar wie je vraagt weet je hoe erg het is.
Al m'n vrienden staan daar en ik zeg: 'Ga m'n vrouw halen.'
Als je om je vrouw vraagt, wil je zaken regelen.
Je wil tekenen. Het trustfonds, je testament, wat dan ook.
M'n lul ligt in een struik. Ik wil dood.
Ik leef niet zonder lul. M'n lul ligt in een struik.
Ze gingen m'n vrouw halen. M'n vrouw had echt zo'n attitude.
Hoofd heen en weer.
Zodra ze me zag, zei ze: 'Wat heb je gedaan, dombo?'
'Kijk in die struik of je m'n lul ziet.'
'Wat?'
'Kijk in die struik of je m'n lul ziet.'
'Je lul ligt niet in die struik.' 'Jawel.'
Ze pakte dat kleine ding van me vast. 'Kom hier. Dat is je lul. Ik voel je lul.'
'Onmogelijk. Je voelde alleen m'n ballen.
M'n lul ligt in die struik.
Ik ga er geen ruzie over maken. Ik bel nu een dokter.'
Ik belde m'n dokter: 'Doc, dit is niet goed.
Ik kan niet lopen. M'n lul ligt in een struik.
Ik heb een foto van die struik, want m'n vrouw wil me niet helpen zoeken.
Ik kom eraan, maar ik neem de achteringang zodat niemand me ziet.
Haal een brancard, ik kan niet lopen.'
Hij zegt: 'Kevin, ik help je.' Waargebeurd, mensen.
M'n vrienden zetten me op de bijrijdersstoel.
We stoppen bij het ziekenhuis, vreselijk. Net zo'n hele slechte ziekenhuisserie.
Ze leggen me op de brancard en rijden me door het ziekenhuis.
Ze knippen m'n broek onderlangs stuk, roepen van die rare ziekenhuisdingen.
'Geef me drie TCE's met acht SUV's.'
Ik heb geen idee wat ze zeggen.
Iemand roept: 'Geef hem een MRI zodat we kunnen zien wat er mis is.'
Ik weet niet wat het is, maar ik kan niet tegen MRI's.
Maar ik zeg dat nooit. Ik lieg altijd.
Ze stoppen me in dat apparaat, m'n arts vraagt: 'Ben je er klaar voor?'
'Absoluut, Doc. Kom maar op.'
Hij sluit de deur, ik hoor de piepjes.
Daar ging ik.
Ik legde m'n handen op het glas. 'Ze proberen m'n DNA af te nemen.'
Ik draaide door.
Ze moesten me sederen.
Ze sedeerden me, ik kwam bij en m'n arts was heel eerlijk.
'Kev, het is precies wat je dacht. Je hebt jezelf naar de klote gewerkt.
Allebei je adductoren zijn gescheurd.'
Kak.
'Zijn ze allebei gescheurd?'
Tranen. Echte tranen, meteen. Ik huil. Ik ben een hoopje ellende.
Ik huilde vooral omdat ik geen idee had wat dat was.
Daar had ik nog nooit van gehoord, dus ik ging van het ergste uit.
'Wat? Heb ik geen eierstokken?
Heb je m'n eierstokken weggehaald, klootzak?
Heb je m'n eierstokken weggehaald?'
Een trieste dag.
Ik kreeg die dag een rolstoel.
Ik zat zes weken lang in een rolstoel.
Ze gaven me zo'n ziekenhuisrolstoel, de slechtste rolstoelsoort ooit.
Die moet je uitvouwen.
Maar je moet echt sterk zijn.
Je krijgt hem alleen plat door op de zitting te slaan.
De remmen zitten achter de wielen. Daar moet je heel hard op trappen.
Ik heb nu zoveel meer respect voor mensen in een rolstoel.
Ik had altijd al respect voor mensen in een rolstoel, alleen nu nog meer.
Weet je, alles staat of valt met de begeleider.
Met een slechte begeleider kan een rolstoel klote zijn.
Je hebt een goede begeleider nodig. De mijne was verschrikkelijk.
M'n eerste begeleider? Vreselijk.
Dat was m'n vrouw. Wat een bitch. Ik zeg het maar.
Het is wat het is. Ik ben eerlijk.
De eerste dag rolde ze me thuis voor een raam.
De achterremmen erop. 'Ik kom zo terug.'
Zeven uur lang liet ze me alleen voor dat raam.
Zeven uur. Wanneer hebben jullie voor het laatst zo lang uit een raam gekeken?
Ik heb die dag alles gezien.
Net een zwarte aflevering van Misery. Ik wist niet wat er gebeurde.
Mezelf onderpissen en schijten. Niemand die me verschoont. Wat is dit?
Het was zwaar, man. Ik wilde m'n vrouw niet meer.
Ik zei: 'Ik wil m'n zoon. Die zal een betere begeleider zijn.'
M'n zoon was niet beter. Hij speelde te veel.
Hij duwde de rolstoel heel ver voor zich uit…
…rende erachteraan en sprong erop zodat ik kantelde.
Er is geen grotere angst dan wanneer iemand je duwt en je ziet verkeer rijden.
Zo kwam ik erachter waarom mensen in een rolstoel handschoenen dragen.
Ik dacht gewoon omdat ze klaar waren met al het gezeik.
Ik zag dat verkeer, raakte in paniek en probeerde met m'n blote handen te remmen.
Ik heb daarbij een heel gat in m'n handpalm gebrand.
Er was een andere man in een rolstoel, die keek me aan en zei:
'Ik zou maar handschoenen kopen.'
Ik zei tegen m'n vrouw: 'Ik moet handschoenen hebben.
Ik heb een gat in m'n hand gebrand. Ik moet handschoenen.'
Ze zei: 'Die heb ik niet. Gebruik mijn wanten maar.'
Ik pak die wanten en we gaan naar buiten.
Ik zie dezelfde man weer in die rolstoel.
Ik probeer te gebaren: 'Bedankt voor je raad…
…en dat je zegt dat ik m'n handen zo moet beschermen.'
Blijkbaar is dit respectloos in de rolstoelgemeenschap.
Dit betekent iets. Hij werd boos en zei: 'Jij steekt die duim in niemands kont.'
Ik zeg: 'Wat bedoel je? Niemand wil een duim in je reet steken.
Ik zeg: "Dank je wel voor je zorgen."'
Hij zegt: 'Vind je dit grappig?' Hij rolt op me af.
M'n eerste rolstoelgevecht. Dat had ik nog nooit gedaan.
Ik wist niet wat ik moest doen. Ik kon niet weg, de rem stond erop.
Ik moest me schrap zetten. We keken elkaar aan…
Hij beukte me zo uit die stoel. Mijn God.
Ik sta op, ik ben boos. 'Waarom ram je me zo?'
Mensen kijken, iemand roept: 'Hij doet alsof. Hij kan lopen.'
Ik zeg: 'Ik doe niet alsof. Ik heb geen eierstokken meer.
Je weet niet hoe het is zonder eierstokken.
Ik heb geen eierstokken.'
Jullie lachen, maar dit is mijn leven.
Na zesenhalve week begon ik weer te lopen. Te lopen.
En nu we toch eerlijk zijn, er kwam iets in me op.
Ik besefte ineens dat m'n lul de voorgaande zes weken…
…niet één keer hard was geworden. Echt waar. O, mijn God.
Wat als dit nu mijn leven was?
Wat als dit nu mijn nieuwe norm is?
Wat als m'n vrouw wil neuken en m'n lul het niet doet? Mijn God.
Luister, ik heb geen angst. Maar als ik het heb, dan heb ik het ook.
En het voelde alsof ik het had. Toch? Dus ik begon door te draaien.
Ik draaide door.
Ik heb een erectiepil gekocht.
Echt waar. Ik schaam me er niet voor dat ik een erectiepil heb geslikt.
Ik vind dat elke man er ooit een zou moeten nemen…
…en z'n vrouw moet slaan met zo'n erectie. Echt.
Maar je moet het haar niet vertellen.
Mijn vrouw heeft geen idee dat ik er een heb geslikt.
Als ze dit ziet wel, natuurlijk. Maar op dit moment nog niet.
Je moet de regels begrijpen. De context achter de erectiepil.
Uit de juiste pil haal je drie goede dagen.
Regel één: geloof de hype niet.
Zorg dat je dat begrijpt. Geloof de hype niet. Dat ben jij niet.
Dat is die pil. Begrijp je dat? Dat ben jij niet.
Het is de pil.
Verwar je gewone lul niet met je erectiepil-lul.
Dat zijn twee verschillende versies. Zo word je gekwetst.
Dat verpest je zelfvertrouwen. Je moet de dagen splitsen.
Dag één van de erectiepil gaat over het fundament leggen.
Jij weet wat je geslikt hebt. Zij niet. Je moet bijdehand doen.
'Als je hier zo blijft rondstampen, krijg je waar je om vraagt.
Je bent vast vergeten wie ik ben en waartoe ik in staat ben.
Ik gooi je reet zo in de lucht.
Blijf zo doen en ik laat je wat voelen.'
'Natuurlijk, Kevin. Jij altijd met je praatjes.'
Aan het eind van dag één doe je precies wat je zei.
Je geeft haar de beste erectielul ooit.
Dag twee draait om het vervolg. 'Wat had ik je gezegd?
Ik zei het toch? Dat kan ik doen wanneer ik wil.
Ik kan het aan- en uitzetten als een lichtschakelaar.
De reden dat je die lul niet altijd krijgt is dat je je niet weet te gedragen.
Als je je gedraagt, krijg je hem vaker.'
'Ik zal me goed gedragen.
Zeg me hoe ik me moet gedragen.'
'Je kunt beginnen met je kop houden.'
Je bent een andere man met een erectiepil op.
Je bent niet dezelfde versie van jezelf als zonder.
Je praat zelfs anders.
Je zegt dingen waarvan je niet wist dat je ze kon zeggen.
'Hoe heet ik verdomme?' 'Kevin.'
'Nee. Mijn volledige naam zoals op mijn geboorteakte?'
'Kevin Darnell Hart.'
'Juist.'
'Wat is m'n burgerservicenummer?'
'Wat? Dat weet ik niet.'
'Mijn burgerservicenummer. Zeg het voor ik hem eruit haal.'
'Nee, haal die lul er niet uit.
O, God.
Het is 1743222.'
'Juist.
Steek je hand op als je van deze lul houdt.'
'Ik hou van deze lul.'
Dat kan niet met je gewone lul.
Dan word je gekwetst.
Ze stompt je meteen in je maag zodra je hem erin stopt.
'Is hij wel hard? Het voelt niet zoals gisteren.'
'Wat zei je, bitch?
Wat zei je?'
'Het voelt niet zoals gisteren. Gisteren zat er meer bloed in.
Jij zei dat ik die lul altijd kon krijgen en ik heb me goed gedragen.
Laat me je helpen er bloed in te krijgen.
Kevin Darnell Hart.'
'Bitch, zeg niet m'n volledige naam. Waarom zeg je m'n volledige naam?'
'BSN 17432221.'
'Stop met m'n burgerservicenummer zeggen.
Draag je een zender? Voor wie werk je?'
'Ik wil die lul.'
'Doe je hand omlaag.'
Nu gaat het juist verkeerd. Je lul is zacht. Mijn God.
Je lul is zacht bij de vrouw van wie je houdt. Verdomme.
Dit is slecht. Erger kan het niet.
Dit is Ground zero. Paniekniveau tien.
Je moet de sessie redden. Je moet knijpen en drukken.
Weet u wat ik daarmee bedoel? Het is het laatste redmiddel.
De laatste hoop om de sessie te redden.
Je moet zo hard mogelijk in de basis knijpen om dat bloed omhoog te krijgen.
Dan verander je in een Transformer.
Ik zoek een reactie.
'Wat gebeurt er?' 'Hou je kop.
Nu is m'n focus weg.'
Iedere man kent dit. Je had er alleen geen term voor.
Knijpen en drukken. Graag gedaan.
Jullie vrouwen vanavond: 'Ben je aan het knijpen en drukken?
Dat voelt heel knijperig en drukkerig.'
Weet je wat mijn probleem was? De leverancier van mijn erectiepil.
Waar ik ze vandaan haalde. Ik wilde niet naar de dokter.
Ik wilde er geen recept voor. Dat vond ik te agressief.
Een recept voor erectiepillen. Jezus Christus.
Wat als hij dat recept niet meer geeft?
Dan mag je niet meer.
Je krijgt geen recept meer, door zo'n arts.
Zo gênant.
Hoe gaat zo'n gesprek? 'Ik weet het, Doc.
Ik neuk niet meer zo, ik zweer het.
Dit is de laatste keer. Laat me niet zo achter.'
Ik zie mezelf niet in die situatie.
Ik haalde m'n pillen bij de benzinepomp.
Echt waar. Niet expres. Het was een impulsaankoop.
Ik moest tanken en wilde chips kopen en die pillen lagen ernaast.
Ik zei: 'Fuck it.' Ik pakte ze zo.
Als een energiedrankje, ik voelde het meteen.
Mijn probleem was de pompbediende. Ik had zoveel vragen voor hem.
Ik voelde me wat gespannen.
Ik behandelde hem als een arts. Ik wilde zoveel weten.
'Meneer, wat is het verschil…
…tussen een Neushoorn XL en een Zilverrug 45 Pro?
Oké, dus u bent fan van de Neushoorn?
Ik ben allergisch voor schaaldieren. Is dat een probleem?
Niet? Oké.
Wat vinden uw klanten? Komen ze vaak terug om meer te kopen?
Zeggen ze dat ze er blij mee zijn?'
Hij zei: 'Ik heb één man die elke erectiepil koopt die we hebben.
Hij stopt ze in z'n achterzak.'
Ik zei: 'Er is maar één achterzak groot genoeg voor zoveel pillen.'
Michael Jordan, klootzak.
Michael Erectiepil Jordan, klootzak.
Mike vermoordt me als hij dit ziet. Ik kan niet wachten.
Jullie gaan lezen dat we vechten.
Ik blijf gewoon op z'n achterzak slaan. 'Fuck you, Mike.
Ik weet waar de computer is.'
Ik ben echt bang voor verslaafd zijn aan pillen.
Daar ben ik echt bang voor.
Ik ben een 45-jarige zwarte man.
Dan komt je gezondheid in het spel. Zorg goed voor jezelf.
Zorg voor jezelf zolang je die keuze hebt.
Wacht niet tot je geen keuze meer hebt. Laat dat even bezinken.
Zorg voor jezelf zolang je die keuze hebt.
Je gezondheid is iets serieus. Echt.
Weet je waarom ik daar zo op hamer? Omdat er zoveel in m'n familie zit.
M'n familie is naar de klote. Noem iets en ze hebben het.
Diabetes, kanker, hoge bloeddruk, jicht.
Beroertes links en rechts. Noem het en ze vechten ertegen.
Ik wil dat niet, dus ik probeer het te voorkomen.
Ik probeer mezelf nu te veranderen zodat dat later niet hoeft.
Dat probeer ik. Dat is het doel.
Mijn vrienden zijn waarschijnlijk de domste mensen ter wereld…
…als het om gezondheid gaat.
Ze hebben geen respect voor gezondheid.
Spank is misschien wel de domste op dat gebied.
Een maand geleden zaten we te eten en Spank dronk een glas wijn.
Zodra het op was, zei hij: 'Ik word altijd zo duizelig van wijn.
M'n ogen worden wazig. Ik voel m'n hand niet.
De linkerkant van m'n gezicht voelt uitgerekt.
M'n arm is verdoofd. Ik voel m'n been niet.
M'n voet voelt alsof er spijkers in zitten.'
Ik zei: 'Bitch, je hebt een beroerte. Dit is een beroerte.'
Hij zei: 'Ik ga thuis wel even liggen met een glas ginger ale.'
Ik zei: 'Wat?'
'Ik ga liggen en drink wel wat ginger ale.'
Ik wil degene ontmoeten die zwarte mensen heeft wijsgemaakt…
…dat ginger ale een medicijn is.
Ik wil je ontmoeten zodat ik je kan slaan. Het is geen medicijn.
Het is frisdrank. Frisdrank.
Wil je weten wat er niet in zit? Gember.
Zullen we daar beginnen? Geen gember.
Mensen hebben kleine flesjes ginger ale in hun medicijnkastje.
Idioten. Het is frisdrank.
M'n vrienden zweren erbij.
Echt. De knieën van m'n vriend Harry zijn al tien jaar naar de klote.
Ik weet dat het z'n meniscus is. Dat weet ik.
Vraag Harry wat er is en hij zegt: 'Ik heb verkeerd geslapen.'
En Spank: 'Je moet wat ginger ale drinken.'
Harry zegt: 'Echt?' Serieus. 'Echt?' Hij zegt: 'Echt, drink ginger ale.'
Harry bestelt ginger ale, drinkt het op, gaat staan en zegt: 'Shit, inderdaad.
Ja, ik voel het.' Jij leugenachtige bitch.
Je zegt dat je bobbels voelt in je knie? Je voelt niks.
Gezondheid komt neer op wat je wel en niet kunt eten.
Een strijd die mensen elke dag verliezen. Sommigen begrijpen het, anderen niet.
Wat kun je eten en wat niet?
Oude mensen geven er niks om.
Heb je ooit een bejaarde gecorrigeerd? 'Opa, je mag geen zout eten.'
'Dat weet ik ook wel, klootzak. Lullen jij en de dokter maar raak.'
Het boeit ze niet.
Ik weet al wat ik wel en niet kan eten.
Ik ben dol op broodjes hete kip van Chick-fil-A.
Ik kan ze niet eten, maar toch.
Ik vind ze heerlijk, maar ik kan ze niet eten.
Die broodjes hebben nog nooit een gevecht met m'n lichaam verloren.
Elke keer als ik ze eet, schieten ze als hagel uit m'n kont.
Eén schot.
Daar gaat het.
Ik kijk niet eens om. Ik weet dat het achter me een puinhoop is.
Weet je wat me irriteert? Ik kauw goed op dat broodje.
Maar toch klont het weer samen en komt het als één geheel uit m'n kont.
Het broodje op de achterkant van de bril. De kip op de vloer.
Ik moet het weer in elkaar zetten en in de wc leggen.
Die verdomde broodjes zijn gewoon reetkogels.
Hoe ouder je wordt, hoe minder je verdraagt.
Je maag verzwakt hoe ouder je wordt.
Je kan niets meer eten. Wil je lachen, ga dan uit eten met oude mensen.
En luister naar wat ze de ober zeggen dat ze allemaal niet meer mogen.
De simpelste dingen. 'Pardon, zit er citroen in dat water?
Haal dat eruit, anders is het deze maand met me gedaan.
Ik schijt dagenlang als ik dat eet.'
'Je moet schijten van citroen?'
'Zit er sesamzaad op dat broodje? Haal maar weg.
Als ik dat eet, ben ik het hele jaar klaar.'
'Wat?
Het hele jaar? Jezus.'
Maar oud worden is leuk.
Ik kan niet wachten om de andere kant van ouderdom te bereiken.
Je moet alleen weten welke versie van oud je wil zijn.
Ik weet welke versie van oud ik wel en niet wil zijn.
Ik heb m'n familie al gezegd…
…als ik op een bepaald punt kom, wil ik niet meer leven.
Ik wil niet op dit punt komen…
Dat je altijd kijkt alsof iemand je heeft geroepen.
Dat wil ik niet.
Als ik daar ben, herinner me dan aan alles wat ik ooit leuk vond.
'Opa, wil je pannenkoeken?' 'Ik wil geen pannenkoeken.'
'Maar daar hou je van.'
'Juist. Ik ben dol op pannenkoeken.'
Neem me mee naar buiten en schiet me door m'n kop.
Ik ga niet de hele dag 'oh' roepen.
Schakel mij maar uit.
Ik wil die pillendoos ook niet nodig hebben.
Dat wil ik ook niet. Dat lange ding met de dagen van de week erop.
Ik ga liever dood.
Ik sterf liever dan dat ik dat bij het eten uit m'n zak trek.
'O jee.
Weet iemand welke dag het is?
Donderdag? O nee. Ik dacht dat het dinsdag was.'
Schiet mij maar neer.
Ik wil hier niet meer zijn.
Als ik de kaarsjes op m'n taart niet meer kan uitblazen…
…wil ik hier niet meer zijn.
Dat is zo sadistisch om te doen. Oude mensen worden 83, 85.
En dan die grote verjaardagstaarten met al die kaarsjes.
Een taart met 85 kaarsjes.
En dan: 'Gefeliciteerd, oma. Blaas maar uit.'
'Je kunt het, oma.' Nee, dat kan ze niet.
Ik wacht al 45 minuten tot ze die kaarsjes uitblaast.
Ik moet naar m'n werk.
'Je kunt het, oma.'
Dat wil ik niet.
Ik wil die leeftijd bereiken dat ik kan zeggen wat ik wil.
Zo oud wil ik zijn.
Dat niveau van ouderdom waarop je gewoon zegt wat je wil.
Je gaat toch richting het einde. Sommigen waren daar goed in.
Weet je wie daar goed in was? De legende Quincy Jones.
Rust zacht aan de legende zelf. Quincy Jones.
Lieve hemel.
Quincy werd oud en zei wat hij wilde.
Wil je lachen? Kijk naar z'n laatste vier of vijf interviews.
Hij zegt gewoon dingen die niets te maken hebben met de vragen.
Quincy deed gewoon wat hij wilde.
Ze vroegen: 'Wat betekent muziek voor jou?'
Hij zei: 'Ik heb alle Supremes geneukt.' Wacht, wat?
'Jezus, Quincy. Wat?'
'Het boeit me niks.'
'Weet je wat "Supremes" betekent? Superieure poesjes. Boeit me niks.'
'Ik gebruik al 60 jaar cocaïne.' 'O, shit.'
'Quincy. Quincy, stop.'
'Denk je dat het me iets boeit? Dit moeten mensen weten.
Ik weet dingen.
Hier is een grote: Stevie Wonder is niet blind. Hij deed alsof.
Hij deed alsof.
Stevie vroeg me jaren geleden: "Hoe concurreer ik met Ray Charles?"
Ik zei: "Wees beter in blind zijn." Weet je wat Stevie deed? Dit.
Hij kan die toetsen gewoon zien.
Hij deed alsof.'
'Joe, dat is genoeg. Niet meer, Joe. Niet meer.'
'Ik zei tegen Joe Jackson dat hij die kinderen moest aanpakken.
Hij heeft geen dag gemist.'
Ik heb er nog een.
'Ik ben degene die Michaels huid heeft gebleekt. Dat was ik.
Hij wilde solo gaan. Ik zei: "Zo ga je het niet redden."
Bleekmiddel. Dat was ik.'
Dat is een ander niveau van ouderdom. Dat wil ik.
Dat je gewoon kunt zeggen wat je wil. Ik kom al in de buurt.
Ik wist niet of ik deze grap erin zou houden, maar hij blijft erin.
Ik vertelde jullie toch over dat familiediner voor m'n neef?
Toen we klaar waren met eten, kwam de ober.
Echt waar. Hij vraagt: 'Willen jullie een toetje?'
Mijn familie dolenthousiast: 'Zeker.'
'Ik wil die zoete aardappeltaart.' 'Ik de citroentaart.'
'De drielaags chocoladetaart.' 'De red velvet cupcake.'
'O, ik wil die appeltaart proeven.'
'Ik proef wel van jou.' 'Doe me een root beer float.'
Hij zegt: 'Meneer Hart, wilt u iets?' Ik zeg: 'Nee, ik eet geen zoetigheid.'
M'n oom werd boos. Hij zegt: 'Kijk Mr Hollywood nou.'
'Kijk Mr Hollywood.
Ben je te goed om zoetigheid te eten met je familie?
Mr Perfect, geef me één reden waarom je geen zoetigheid zou eten met je familie.
Waarom kan je geen toetje eten met je familie?'
Ik zeg: 'Misschien omdat er alleen nog linkervoeten onder tafel zijn?
Zal ik daarmee beginnen?'
Denk daar maar eens over na.
Snap je hem?
Het is een grap over diabetes.
Als zwarte mensen diabetes krijgen, raken ze eerst hun voet kwijt.
Dus als je onder de tafel kijkt, zie je alleen linkervoeten.
Alle rechtervoeten zijn geamputeerd. Snap je? Ja?
Het mooiste van de grap is niet de grap, maar een wit persoon vinden…
…die ervan in de war raakt.
'Waarom amputeren ze de voeten van deze familieleden?'
Ze was zo in de war. 'Wat?'
Ik weet niet of ik hem erin kan houden.
Ik weet niet of ik hem kan houden. M'n oom heeft echt maar één voet.
Echt. En als ik hem weer zie, zal hij niet vrolijk zijn.
'Jij bent echt grappig, Kevin.
Je bent echt grappig, of niet?
Geef me één reden waarom ik niet nu m'n voet in je kont zou laten verdwijnen.'
Z'n been is pas net geamputeerd.
Hij heeft het nog niet helemaal verwerkt.
Hij zegt nog veel dingen die tweebenigen zeggen.
Hij verspreekt zich.
De komiek in mij kan het niet laten. Ik kan het niet laten.
Laatst gingen we weg, we stapten in de auto…
…en hij zegt: 'Het is koud. Ik ren even naar binnen voor m'n jas.'
Ik zeg:
'Je kan naar binnen hinkelen voor je jas.
Maar jij rent nergens heen.'
Ik heb expres veel connectiviteit in deze show gestopt.
Ik besloot hem Acting My Age te noemen…
…omdat ik de aandacht wil vestigen op de belangrijke kant van ouderdom.
Iedereen probeert maar jonger te worden.
Iedereen wil de tijd terugdraaien. Niemand viert de andere kant.
Ouderdom wordt gekenmerkt door een geleefd leven, ervaring en wijsheid.
Zonder die dingen is het leven niets. Dat is wat het leven maakt.
Begrijp ook dat ouderdom een zegen is.
Het is een ongelooflijke zegen, want niet iedereen haalt het.
Niet iedereen haalt het.
Dus als je 50, 60, 70, 80 wordt, snap dan dat dat niet vanzelfsprekend is.
Je bent een van de weinige gelukkigen.
Dus sta op je voetstuk en vier je leven zoals het hoort als je dat haalt.
En wees niet bang om op je rijbaan te blijven.
Als je zo oud wordt, rijd dan rechtdoor op de rijbaan voor oude mensen.
Stop met slingeren.
Zo raak je gewond. Zo brak ik m'n lul. Door het slingeren.
Ik had geen enkele reden om tegen die man te rennen.
Ik verpestte m'n hele zomer ermee. M'n hele zomer naar de knoppen.
Ik zou de hele zomer op vakantie gaan met m'n gezin.
We gingen maar één keer door die blessure.
We gingen naar Rwanda.
Ik wilde daarheen omdat ik een nieuwe ervaring wilde.
Iets om ons aan vast te houden.
Iets dat ons wat cultuur zou meegeven. Inzicht in een andere omgeving.
Op vakantie bestaat er bij ons geen 'nee'. We omarmen alles.
Zodra we aankwamen, zeiden ze: 'Jullie moeten op gorillatrekking.
Jullie moeten op gorillatrekking.'
Voor degenen die dat niet kennen, zal ik het proberen uit te leggen.
Bij gorillatrekking ga je de jungle in en zoek je voetafdrukken van gorilla's.
Die volg je om zo in de natuurlijke leefomgeving van echte gorilla's te komen.
Ik zei meteen: 'Ik ga wel.'
En dat zei ik omdat ik dacht: er moet een ruit zijn.
Toch?
Er moet een ruit zijn.
Gorilla's zitten altijd achter een ruit. Er moet een ruit zijn.
Ze zeiden: 'Je jongste kinderen kunnen niet mee.'
Dus ik ging met m'n vrouw en m'n twee tieners.
We gingen met nog twee groepen.
Een wit gezin van vier personen en een witte vriendengroep van vier.
Twaalf in totaal.
Je moet eerst door een park.
Dat park loopt over in de jungle. Dit is echt gebeurd.
Eenmaal in de jungle kwamen er soldaten bij ons.
Met AK-47's, machinegeweren, camouflagekleding.
Pistolen vastgebonden aan hun benen.
Als ik dat zie, heb ik natuurlijk vragen.
'Pardon. Waarom zijn zij hier? Wat gaat er straks gebeuren?'
Hij zegt: 'Dat is voor als de gorilla's wild worden en we moeten schieten.'
'Wat doen ze dan? Gaan ze dan op de ruit slaan?
Kan het glas breken?'
Niemand antwoordt, dus ik neem aan dat ik niets raars zeg.
Er voegt zich een gids bij ons. De gids heet Antoine.
Antoine is een man die zijn leven heeft gewijd aan het begrijpen van gorilla's.
Hij kent ze door en door.
Antoine is een zwarte man van wie ik niet wil dat witte mensen hem ontdekken.
Ik heb nog nooit iemand gezien die meer op een menselijke gorilla leek.
Dat klinkt misschien gek, maar ik zal het uitleggen.
Antoine vertelde ons wat we moesten doen als we een gorilla zouden tegenkomen.
Dit zijn de exacte woorden die hij tegen ons sprak:
'Oké, luister.
Regel één: kijk de gorilla niet in de ogen.
Als hij je aankijkt, kijk je omlaag. Je onderwerpt je.
Onderwerp je, want je hebt geen macht.
De gorilla heeft de macht. Jij niet.
Je bent machteloos vergeleken met de gorilla, dus kijk omlaag.
Laat de gorilla zien dat hij de macht heeft en jij niet.
Je bent machteloos.
Regel twee.
Je moet één worden met de gorilla.
Je moet doen wat de gorilla doet.'
Hij begint ter plekke in een gorilla te veranderen.
Ik kan niet geloven wat ik zie gebeuren.
Deze zwarte man doet als een gorilla…
…waar witte mensen bij zijn, dus ik word pissig.
En die witte mensen maken aantekeningen.
Ik werd boos. Ik zeg: 'Wat schrijf je daar?'
En zij zegt: 'Stil. Let op.'
'Wat moet je nou? Zeg niet dat ik moet opletten.
Wat schrijf je in dat boek?' Antoine gaat door…
Hij springt op en neer, slaat op de grond.
Als hij klaar is, zegt hij tegen m'n zoon: 'Nu jij.'
Ik zeg: 'Vergeet het maar.
Mijn zoon gedraagt zich niet als een gorilla bij deze witte gasten…
…om net zo'n kutleven te krijgen als die zoons van Jordan.
Dat doe je mijn zoon niet aan.
Dat doe je mijn zoon niet aan.'
Hij zegt: 'Dan moet je het zelf weten.'
Hij rent naar een boom, bijt de schors eraf…
…begint dat suiker eronder te likken.
Hij zegt: 'Gorilla's zijn dol op suiker. Jij moet dat ook zijn.'
Hij pakt eucalyptus uit de struiken en wrijft het over z'n hele lichaam.
Hij zegt: 'Gorilla's zijn dol op die geur. Jij moet ook naar eucalyptus ruiken.
Nu gaan we trekken.'
Hij rent de jungle in.
Kak.
We moeten hem volgen.
We trekken door de jungle. Dit is een waargebeurd verhaal.
Na 15, 20 minuten zegt hij: 'Stop.'
Zijn exacte woorden: 'Ze zijn hier.'
Ik zeg: 'Waar is de ruit? Hoe kom ik achter de ruit?
Waar is de ruit?'
Mensen, ik kijk naar links.
Er komen zeven tot negen vrouwtjesgorilla's uit de struiken.
Ze staan op twee benen. Die klootzakken lopen gewoon.
Ik heb nog nooit zoiets gezien. Ik doe meteen m'n hand omhoog…
…en ga op de grond liggen. Ik geef me over.
Antoine probeert me te laten staan. 'Kevin, sta op.'
Ik zeg: 'Nee, wegwezen. Ik heb geen macht. Zij hebben de macht.
Ik heb geen macht.
Ik ben machteloos. Zij hebben de macht.'
Ik kijk hierheen en m'n vrouw heeft haar telefoon vast met de flitser aan.
Ze probeert een filmpje te maken. Ze wil het vastleggen.
Ik sla haar. 'Bitch, ga liggen. Op de grond. Onderwerp je.
Wij hebben geen macht. Zij hebben die. Wij zijn machteloos.'
Nu zijn het er verdomme al 15.
Een hele familie. Nichtjes, neefjes, tantes, ooms.
Die klootzakken lopen rond en wij zitten ertussenin.
Het ging allemaal zo snel. Eentje raakte m'n voorhoofd aan.
Hij sloeg niet, maar hij trok m'n voorhoofd terug…
…en deed m'n ogen wijder opengaan dan ooit tevoren.
Ik had zo veel wit in m'n ogen.
En op dat moment zie ik die soldaat.
Die soldaat staat daar. Ik zeg: 'Schieten. Waar wacht je op?
Schieten. Dit is duidelijk een aanval.
Hij wil m'n voorhoofd eraf trekken. Ik weet niet wat hij doet.'
Die gorilla's blijven spelen, wij kijken toe.
Ineens staan ze tegelijk op en rennen ze de jungle in.
Antoine staat op, dolblij.
Hij zegt: 'Is het niet prachtig? Het leven van de gorilla in het wild.
Nu volgen we ze zodat we kunnen zien hoe ze leven.
We volgen de gorilla.'
Ik zeg: 'Fuck you, man.
Ik volg geen gorilla's. Nee, ik ga terug.
M'n gezin en ik gaan terug en ik wil een soldaat mee…
…die z'n werk doet, in tegenstelling tot deze bitch.
Ja, je bent een bitch. Hij wilde m'n voorhoofd eraf rukken.'
Hij zegt: 'Kevin, nee. Je moet de trek afmaken.'
Ik zeg: 'Nee, ik ga terug.'
Hij zegt: 'O nee, de baas.' Ik zeg: 'Die ik wel even spreken.
Ik ben niet blij met hoe je ons hebt behandeld.'
Ik zweer het, ik draai naar links…
…en er komt een echte zilverrug uit dezelfde struiken.
En als ik 'een echte zilverrug' zeg, bedoel ik ook een echte.
Alleen maar borstkas, geen benen.
Deze gorilla traint geen benen. Alleen z'n borst.
Een gorilla in de gevangenis zou er zo uitzien.
Ik had nog nooit zoiets gezien.
Hij raakte een boom aan, die viel gewoon om.
Boom op de grond.
Ik kan niet geloven dat ik zo dicht bij een levensechte zilverrug sta.
Ik sta versteld van dit moment.
De anderen liggen op de grond. Die hebben zich onderworpen.
Ik ben de enige die staat en die zilverrug aankijkt.
Tot m'n zoon me uit dat moment haalt. Hij tikt twee keer op m'n been.
Ik draai me om en m'n zoon zegt:
'Dag, pap.' Ik zeg: 'Wat de f…'
'Hoe bedoel je, "dag, pap"?' En toen, mijn God.
Mijn God. Het drong tot me door.
Ik overtrad regel één.
Regel één was: 'Kijk de zilverrug niet in de ogen.'
Ik kijk deze zilverrug recht in z'n ogen.
Nu ben ik bang. Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik wil het aan Antoine vragen, dus ik draai me om, maar hij is weg.
Antoine was aan het rennen en hij was beter in vorm dan ik ooit had gezien.
Z'n vingers tot in perfectie gesloten.
Die klootzak ging als een speer.
Hij maakte gehakt van die wind.
Ik weet niet wat ik moet doen. Het is wat het is.
De zilverrug en ik kijken elkaar aan. Luister, ik ben nooit een zeikerd geweest.
Dus nu ook niet. Het is wat het is.
Ik kijk de zilverrug aan en hij wil me imponeren. Hij doet…
Weet je wat dit betekent?
Op die manier laten zilverruggen je weten hoe sterk ze zijn.
Zo peilen ze wie sterker is voor ze vechten.
En dan nog iets. De zilverrug die het gevecht verliest, verliest alles.
Je verliest je vrouw en je kinderen.
Als je als zilverrug verliest, loop je met niets door de jungle.
Je moet het zelf maar uitzoeken. Je hebt niets meer. Toch?
Daarom had hij zoveel kinderen en vrouwen.
Zoveel zilverruggen had hij al ingemaakt.
Hier is een vraag voor jullie. Je mag hem later beantwoorden.
Is dat echt een verlies? Als wij vechten… Luister.
Als wij vechten en ik verlies, en jij wil m'n vrouw en kinderen…
…en jij gaat die kant op en ik mag gratis deze kant op…
…is dat dan wat je bedoelt? Want dat klinkt niet als een verlies.
Goed, ik kijk de zilverrug aan en hij kijkt mij aan.
Het is wat het is. Ik ga niet op m'n borst slaan.
Als ik dat doe, heeft hij me. Dat doe ik niet.
Dus ik deed wat elke andere man zou doen.
Er is geen man die niet precies hetzelfde zou doen als hij in mijn schoenen stond.
Ik keek die zilverrug recht in de ogen en deed alles wat Antoine zei.
Ik sprong op, sloeg op de grond, rende naar de boom, beet de schors eraf…
…pakte de eucalyptus, wreef het in m'n kont.
Ik vertel dit alleen maar omdat ik zeker weet…
…dat die witte mensen alles hebben opgenomen.
Dus voordat het op internet komt, wilde ik het jullie zelf vertellen.
Dan weet je dat ik dat deed om m'n gezin te redden.
En ik heb die dag iets belangrijks geleerd.
Namelijk dat ik die andere pil had moeten nemen.
De Zilverrug 45 Pro.
Dat is een sterkere pil en Miami, jullie zijn een sterk publiek.
Bedankt dat jullie er waren.
Mijn naam is Kevin Hart en ik hou van jullie. Dag.
Vertaling: Martin Meijer