(ศัตรูหัวใจ นางร้ายวังหลวง)
- นั่นคนหรือเปล่า - คิดว่าใช่นะ
- อะไร… - คุณคะ!
คุณครับ!
- เลือดไหลด้วย ตายแล้ว - สวัสดีครับ ขอรถพยาบาลครับ
มีคนหมดสติอยู่ที่พื้นตรงนี้ครับ
แผลถูกแทงที่ท้อง เลือดไหลไม่หยุดครับ
เตรียมถ่ายเลือด แล้วก็ตามทีมอุบัติเหตุฉุกเฉิน
ชาเซกเย!
อย่าตายนะ ชาเซกเย
อย่าร้องไห้
ฉันต้องลุกขึ้น
ฉันทิ้งเธอไปไม่ได้…
ตั้งสติไว้นะคะ คนไข้!
- ความดันยังตกไม่หยุด - ไม่ใช่แบบนี้…
อัตราการเต้นของหัวใจ 120 ฉันจะเริ่มให้น้ำเกลือ
เริ่มซีพีอาร์
ทุกคนคงเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไกล
พระราชหัตถเลขาจากฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
พระพันปีพระราชทาน น้ำแกงบำรุงกำลังมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ข้าคิดว่าจะได้รับพระบรมราชโองการ
ไม่คิดว่าจะได้รับพระราชหัตถเลขากับน้ำแกง
ข้าคงยังไม่ถึงฆาตสินะ
ดื่มเสีย
ตายในฐานะคนบาป
และนางผู้นั้นก็จะมีชีวิตรอด
ข้าต้องวางใจท่านกับคำสัญญาที่เชื่อถือมิได้
แม้ว่านี่จะเป็นจุดจบ ข้าก็มิอาจเอ่ยว่าข้ามีชีวิตที่ยากลำบาก
เชื้อพระวงศ์ผู้มิอาจขึ้นครองบัลลังก์
โชคชะตาข้ามิได้เกิดมา เพื่อใช้ชีวิตสมบูรณ์ยาวนาน
แต่อย่างไรเสีย การจากโลกนี้ไป เพื่อให้ผู้ที่ข้าหวงแหนที่สุดปลอดภัย…
เช่นนั้นก็เป็นจุดจบ ที่คู่ควรกับชายชาตรีแล้วใช่หรือไม่
ทำเช่นนี้หมายความว่ากระไร
อย่างไรพระองค์ก็ต้องจบชีวิตอยู่แล้ว
ฝ่าบาทมีพระประสงค์ให้จบชีวิตพระองค์เช่นนี้
องค์ชายอาภัพที่ถูกเนรเทศ ตกอยู่ในเงื้อมมือของกองโจร
และหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
ประวัติศาสตร์จะจดจำพระองค์เช่นนั้น
เจ้าคนชั่ว!
ครั้งนี้
ฉันจะช่วยคุณให้ได้
(ตอนที่ 14 ศัตรูหัวใจ นางร้ายวังหลวง)
นี่ ดันซิม
คังดันซิม
นี่มัน
วังหลวงนี่
นี่ เจ้าเป็นอะไรหรือไม่
ฉันกลับมาแล้ว
กลับมาโชซอน
พระสนมเอกช่วยเขาได้
หากพระสนมเอกตัดขาดโซ่ตรวนแห่งชะตากรรม
โซ่ตรวนแห่งชะตากรรมเหรอ
คนที่พระสนมเอกรักถูกลิขิตให้ตาย
ไม่ว่าจะในโชซอนหรือที่นี่
ดังนั้นพระสนมเอกต้องกลับไปช่วยองค์ชายใหญ่
ชะตากรรมนี้จึงจะไม่เกิดซ้ำอีก
แต่พระสนมเอกจะต้องแลกด้วยสิ่งเล็กน้อย
นี่ เหตุใดวันนี้เจ้าจึงเหม่อลอยนัก
เจ้า…
นังแพศยา
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
เสื้อผ้าเจ้า…
เจ้าก็ผูกพันกับข้ามาแต่ชาติปางก่อนงั้นหรือ
เดี๋ยวนะ เจ้าผล็อยหลับหรือไร
ฉันไม่เคยรู้จักเธอในยุคโชซอน
มีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไปงั้นเหรอ
ฉันอยู่ในวังหลวงแน่ๆ
เราอยู่ที่ไหน
จะที่ไหนกันเล่า ตำหนักพระพันปีอย่างไรเล่า
(ตำหนักจากยองจอน)
เจ้านี่ช่างกล้า
ข้าราชบริพารผล็อยหลับได้อย่างไร
ตำหนักพระพันปี
ข้าราชบริพาร
อดีตเปลี่ยนไปแล้ว
ถ้าอย่างนั้น…
ฉันก็เปลี่ยนเรื่องอื่นได้เช่นกัน
ฝ่าบาทเสด็จ!
เขานั่นเอง
อย่ามัวแต่ยืนเฉย
เปิดประตูบัดเดี๋ยวนี้
เจ้าค่ะ
เจ้าก็เข้าไปด้วย
ระหว่างนี้เขากลายเป็นกษัตริย์ไปแล้ว
พระพันปียังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่
เขาขึ้นครองราชย์ได้ไม่ถึงปี
พระพันปีทรงพระประชวร หลังได้ข่าวการสวรรคตขององค์ชายใหญ่
และสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่กี่วัน
หากพระพันปียังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่…
เขาก็คงยัง…
ช่วงประมาณนี้ของปี องค์ชายใหญ่
มักจะประชวรหนักเสมอ
เพียงคิดว่าเขาจะต้องทนลำบากเพียงใด ในที่ทุรกันดารเช่นนั้น…
ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนักที่ฝ่าบาท
ทรงเห็นอกเห็นใจหัวอกคนเป็นแม่
ลูกก็หนักใจเช่นกัน
ลูกตั้งใจจะส่งจดหมายไปหาเขา ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ลูกจะให้พวกเขาส่งน้ำแกงบำรุงกำลัง ที่เสด็จแม่เตรียมไว้ให้เขาด้วย
นางจะนำไปส่งอย่างดี
ฝ่าบาท
จะทรงส่งหม่อมฉันไปหาองค์ชายใหญ่หรือเพคะ
ใช่ ข้าได้ยินว่า เจ้าเคยประจำอยู่ที่ตำหนักซองฮยอน
นำไปส่งให้ดีนะ
ข้ามั่นใจว่าการได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย จะทำให้เขาสบายใจ
อย่าลืมเฝ้าดูพระพลานามัยขององค์ชายใหญ่ อย่างใกล้ชิดด้วย
เขายังมีชีวิตอยู่
ฉันช่วยเขาได้
เขาถูกแทงที่ท้อง จนไตได้รับความเสียหายครับ
เราผ่าตัดฉุกเฉินไปแล้ว แต่เขาอยู่ในภาวะช็อกจากการเสียเลือด
ตอนนี้เขาแค่ต้องผ่านคืนนี้ไปให้ได้ครับ
เจ้ามาถึงแล้ว
ทุกคนคงเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไกล
เขายังมีชีวิตอยู่
พระราชหัตถเลขาจากฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ
พระพันปีพระราชทาน น้ำแกงบำรุงกำลังมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ข้าคิดว่าจะได้รับพระบรมราชโองการ
ไม่คิดว่าจะได้รับพระราชหัตถเลขากับน้ำแกง
ข้าคงยังไม่ถึงฆาตสินะ
หม่อมฉันจะรีบตั้งโต๊ะเสวยเพคะ
เหตุใดเจ้าจึงสงบปากสงบคำนักเล่า
ข้าเฝ้าคำนึงถึงฝีปากเจื้อยแจ้วของเจ้า
ใต้ฝ่าพระบาท
ทรงไม่เปลี่ยนไปเลยเพคะ
ราวกับเวลาได้หยุดเดิน
แต่เจ้า…
ดูจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ
สายตาและจิตวิญญาณของเจ้าแข็งแกร่งขึ้น
แต่เหตุใดเจ้าจึงมาที่นี่
ข้าประหลาดใจ
ตอนที่ได้ข่าวว่าเสด็จแม่จะส่งเจ้ามา จากบรรดาข้าราชบริพารทั้งหลาย
นางจะนำไปส่งอย่างดี
อันจงต้องมีเหตุผลที่ส่งฉันมา
พระราชหัตถเลขาว่าอย่างไรบ้างเพคะ ทรงไต่ถามสารทุกข์สุกดิบหรือเพคะ
เรื่องนั้นไม่เกี่ยวอันใดกับเจ้า
แม้ข้าจะเป็นคนบาป
ข้าก็ไม่มีวันเปิดพระราชหัตถเลขาจากฝ่าบาท ให้นางในต่ำต้อยดูหรอก
ฉันเป็นเหยื่อล่อ
เขาส่งฉันมาเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อ
ถ้าอย่างนั้น
นั่นคงเป็น…
อย่าเสวยนะเพคะ นั่นยาพิษเพคะ!
ยาพิษงั้นหรือ
เจ้ากล้าใส่ร้ายพระพันปีงั้นหรือ
ไม่ทรงเห็นหรือเพคะ
หม่อมฉันถูกใช้เป็นเหยื่อล่อ
เพื่อให้พระองค์เสวยยาพิษ และสิ้นพระชนม์อย่างเงียบๆ
เฮอะ
เหยื่อล่องั้นหรือ
เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร
เพียงเพราะเราต่อปากต่อคำกันบ้าง ในฐานะ "สหาย"
เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้ามีความหมายอันใดต่อข้า
หม่อมฉันดีใจเพคะ
หม่อมฉันเป็นเพียงนางใน
ที่ไม่มีใครให้เผยความในใจด้วย นอกจากสุนัขจรจัด
หม่อมฉันดีใจตอนที่พระองค์เสนอตัวมาเป็นสหาย
ทรงเป็นคนแรก
ที่เข้ามารับรู้สิ่งที่อยู่ในใจ ของนางในต่ำต้อยนางนี้
ตั้งสติหน่อยเถิด
ข้าไม่เคยใส่ใจอันใดเจ้าเลย
ข้าไม่ต้องการความรักความใส่ใจ จากนางในชั้นต่ำ
ลืมไปได้เลย
ทั้งข้า
และความทรงจำของเจ้า
ทรงทราบหรือไม่เพคะ
ตอนนี้หม่อมฉันชอบสายฝนแล้วเพคะ
หม่อมฉันเริ่มชอบความเย็นที่ช่วยชำระล้างของฝน
มันเตือนสติหม่อมฉันว่ายังมีชีวิตอยู่เพคะ
ทีนี้ลองสัมผัสดูเองเถิด
สายน้ำเย็นที่ช่วยชำระล้างนี้
ข้ายังไม่ตาย
ข้ายังมีชีวิตอยู่
แม้แต่ตอนที่หม่อมฉันคิดว่าอยากตาย จริงๆ แล้วหม่อมฉันอยากมีชีวิตอยู่เพคะ
หม่อมฉันไม่อยากใช้ชีวิตอย่างที่แล้วมา
แต่หม่อมฉันไม่อยากตายเพคะ
นั่นคือ
สิ่งที่พระองค์ทำให้หม่อมฉันรู้สึกเพคะ
- ความต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ - เจ้า…
แม้ชีวิตนี้จะหนักหนาสาหัสจนทนไม่ไหว แต่ก็มีหนทางอื่นให้ใช้ชีวิตเพคะ
พระองค์ต้องทรงตามหาโลกใหม่เพคะ
ไม่ว่าจะเป็นชิงหรือดินแดนอื่น ที่ใดก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่เพคะ
พระองค์ต้องหนีไปจากที่นี่
ข้านึกว่าจะสงบปากสงบคำลงบ้างแล้ว
แต่กลับปากเบายิ่งกว่าเดิม
เจ้าพล่ามออกมาโดยไม่ยั้งคิดได้อย่างไร
แต่เจ้าก็เป็นของเจ้าเช่นนั้น
ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
เสด็จพี่ส่งเจ้ามางั้นหรือ
มีรับสั่งให้เจ้าเอาหัวน้องชายไปถวายงั้นหรือ
คิดเสียว่าพวกเราเป็นกองโจรที่จากไปมือเปล่า หลังจากโง่เขลาเฝ้าตาม
กองทหารและข้าราชบริพารขึ้นเขามา
เช่นนั้นพระองค์จะไม่สบายพระทัยกว่าหรือ
ไม่นะ
ตอนนี้เป็นโอกาสให้เจ้าหนีไปแล้ว
ไม่ เราต้องไปด้วยกันเพคะ
ไม่มีเวลาแล้ว เจ้าต้องไปซ่อนตัว
หม่อมฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือเพคะ หม่อมฉันกำลังพยายามช่วยพระองค์อยู่
ใต้ฝ่าพระบาทต้องมีชีวิตรอด เขาถึงจะมีชีวิตอยู่ได้
- "เขา" งั้นหรือ - เพคะ
เขา
มีค่ายิ่งกว่าชีวิตสำหรับหม่อมฉันเพคะ
หม่อมฉันยิ้มได้ก็เพราะเขา
ในที่สุดหม่อมฉันก็หายใจหายคอออกเพคะ
เช่นเดียวกับที่พระองค์เคยช่วยหม่อมฉันไว้ หม่อมฉันก็อยากช่วยเขาเพคะ
หม่อมฉันยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้เพคะ
เจ้าเจอคนเช่นนั้นแล้วหรือ
ทีนี้ข้าก็เข้าใจแล้ว
ว่าเหตุใดดวงตาของเจ้า จึงเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญ
ไม่ต้องห่วง
ข้าจะมีชีวิตต่อไป
ข้าเป็นที่รังเกียจเดียดฉันท์ของคนมากมาย…
ข้าไม่ตายง่ายๆ หรอก
สุดท้าย…
ไม่นะ…
ชินซอรี
คุณเซกเย รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ
ท่านประธานครับ
ผมจะไปตามหมอนะครับ
คุณเซกเย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
เกิดอะไรขึ้นครับ ชินซอรี…
อย่าเพิ่งขยับตัวค่ะ แผลจะปริเอานะคะ
คุณเพิ่งถูกย้ายตัวมาจากห้องไอซียู
คุณหมอสั่งห้ามไม่ให้คุณขยับตัวค่ะ
เขาเพิ่งรู้สึกตัวครับ
รู้สึกยังไงบ้างครับ คนไข้
- คุณซน - ท่านประธาน
ชินซอรีอยู่ไหน
ชินซอรี
พวกแกสองคนมาทำอะไรที่นี่
อย่ามาเสียเวลากับฉันเลย ไปเยี่ยมเซกเยเถอะ
ไปคุยกับหมอของเขาที
ถ้าเซกเยฟื้น แทฮีบอกว่าจะโทรมาบอกค่ะ
เธอเป็นคนในครอบครัวหรือไง พวกแกต่างหากล่ะ!
พ่อแม่เขาก็ไม่มี
เขาเป็นหลานชายคนเดียวของพวกแก แล้วยังดูแลเขาไม่ได้อีกเหรอ
เราก็โตมาแบบไม่มีพ่อเหมือนกัน
คุณพ่อสนใจแต่พี่จินอู ไม่เคยเหลียวแลเราเลย
เราจะไปแสดงความรักกับเขาได้ยังไง ในเมื่อเราเองก็ไม่เคยได้รับมัน
ทำไมพี่ต้องพูดขึ้นมาตอนนี้ด้วย
คุณพ่อจะเสียใจนะ
อะไรก็หลานชายๆ!
คุณพ่อ พวกเราก็ลูกคุณพ่อนะคะ
เลิกจมอยู่กับอดีตได้แล้ว
ลองมองไปข้างหน้า หรืออย่างน้อยก็มองรอบๆ ตัวบ้าง
ช่วงนี้ก็ลองดูบ้างสิคะ!
ไอ้ลูกคนนี้…
เขาจะออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไรคะ
คุณนี่ใจร้อนจัง
เขาเพิ่งฟื้น เราต้องเฝ้าดูอาการเขาก่อนค่ะ
คนไข้คะ
ผมหาคุณชินซอรีไม่เจอครับ
เธอไม่อยู่ทั้งที่ร้านอาหารและที่บ้าน
ติดต่อไม่ได้เลยครับ
ตำรวจก็ไม่มีหลักฐานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยครับ
มีแต่ความสงสัยและหลักฐานแวดล้อม
ไปเอาเทปจากห้องสอบปากคำมา และเตรียมการตอบกลับ
จัดฉากให้เป็นการสืบสวนที่ไม่เป็นธรรม และตำรวจขาดความสามารถ
- เขามานั่นแล้ว - มาแล้ว!
ท่านประธานใหญ่ชเว เรื่องพยาบาล…
- คุณยอมรับข้อกล่าวหาไหมครับ - มีอะไรจะพูดไหมคะ
มีความเห็นอะไรไหมคะ
ประธานชาเซกเยถูกทำร้ายเมื่อคืน…
ชินซอรีอยู่ไหน นายทำอะไรลงไป
เซกเย นายฟื้นแล้วสินะ
โล่งอกไปที
บอกมาว่าเธออยู่ไหน
นี่ มาถามหาเธอกับฉันทำไม
นายน่าจะปกป้องเธอให้ได้สิ
อะไร นายหาเธอไม่เจอเหรอ
เธอหนีไปหรือไง
แต่ก็นะ
คนที่ยืนเคียงข้างนาย คงเหมือนมีมีดจ่อคออยู่ตลอด
คนที่มีสติสตังหน่อย
ก็คงหนีแหละ
ไอ้ลูก…
เซกเย เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันไม่ได้ทำอะไรเธอเลยจริงๆ นะ
รีบหาเธอให้เจอล่ะ
อย่าให้ฉันเจอก่อน
- เป็นอะไรไหม - ไอ้สารเลว…
คุณชาเซกเย!
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
- ไอ้เวร… - พอได้แล้ว!
ท่านประธานใหญ่
แจ้งความคนหายไว้ได้ครับ
แต่ถ้าไม่มีอะไรน่าสงสัย เราก็สืบสวนไม่ได้ครับ
เราดำเนินการได้ทันที ถ้าญาติสนิทของเธอแจ้งความ…
เธอไม่มีญาติ
คุณย่าของเธอเพิ่งเสียได้ไม่นาน
ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อยสิ
คุณชาเซกเย
อาการคุณดูไม่ค่อยดีเลย
ไม่เป็นไรแน่นะครับ
คนที่ยืนเคียงข้างนาย คงเหมือนมีมีดจ่อคออยู่ตลอด
คนที่มีสติสตังหน่อย
ก็คงหนีแหละ
ท่านประธาน! เป็นอะไรไหมครับ
มาทำอะไรที่นี่ครับ
ผมหาเธอไม่เจอ
เธอหนีไปจริงๆ เหรอ
ถ้าเธอแค่หนีไปเฉยๆ ก็คงจะดี
ตราบใดที่เธอปลอดภัย
ท่านประธาน ก่อนอื่นไป…
ผมว่าคุณไม่ควรมาเป็นห่วงคุณชินซอรีตอนนี้นะครับ
กลับไปโรงพยาบาลกันก่อนเถอะ
ค่อยๆ ระวังนะครับ
ทำไมตำรวจสืบสวนไปไม่ถึงไหนเลย
ฉันกังวลจนจะไม่ไหวแล้วนะ
ตำรวจกำลังสืบสวนอยู่ ใจเย็นๆ ไว้ก่อนเถอะ
อ้าว แกไม่เป็นไรแล้วเหรอ
ออกมาเดินแบบนี้จะดีเหรอ
ผมหาชินซอรีไม่เจอครับ
ผมว่าน่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
แต่ผมหาเธอไม่เจอครับ
ช่วยผมหน่อยนะครับ คุณปู่
เราเจอตัวคุณชินซอรีแล้วครับ
เราเจอเธอแล้ว
แต่ตอนนี้เธอ…
- ขอโทษครับ - ขอโทษด้วยนะคะ
พวกเขาบอกว่าเธอหมดสติครับ
คุณเป็นผู้ดูแลของเธอเหรอคะ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอครับ
เราคิดว่าน่าจะแค่ชั่วคราว
แต่เธอไม่มีการตอบสนองเลยค่ะ
ใช้เวลาสักพักเลยกว่าจะระบุตัวเธอได้
คุณควรย้ายเธอไปโรงพยาบาลที่ใหญ่กว่านี้ เพื่อตรวจให้ละเอียดนะคะ
ชินซอรี ทำไม…
หม่อมฉันขอแสดงความยินดีจากใจเพคะ
โทษทัณฑ์ของพระสนมเอกจบลงแล้วเพคะ
จากนี้ทรงเป็นอิสระจากความเจ็บปวดแล้วเพคะ
ความเจ็บปวด…
ตัดเส้นใยแห่งความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงให้ขาดสะบั้น
ไม่ว่าจะเส้นใยอับโชคหรือชะตาลิขิต
และพระสนมเอกก็จะไม่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก
หรือต้องเสียน้ำตาเพื่อพวกเขาอีกเพคะ
ทรงทนทุกข์ทรมานมามากแล้ว
ใช่
ข้าทุกข์นัก
ทรมานแสนสาหัสจนข้าแทบทนไม่ไหว
ไม่จำเป็นต้องทนทุกข์อีกต่อไปแล้วเพคะ
จนกว่าจะพร้อมที่จะไปสู่ภพหน้า
พระสนมเอกสามารถอยู่ที่นี่ และตามหาความสงบสุขได้เพคะ
นี่คือรางวัลที่สวรรค์ประทานให้พระสนมเอกเพคะ
สงบดียิ่งนัก
ไม่ได้ยินแม้เสียงลม
เงียบยิ่งนัก
ด้วยเหตุนั้นนางจิ้งจอกจึงเลือกที่จะอยู่
ในที่ที่ไม่ใช่ทั้งอดีตและปัจจุบัน
ไม่ใช่ทั้งโลกของคนตายและโลกของคนเป็น
เพราะความเจ็บปวดที่เจาะลึกไปถึงวิญญาณ
ขับไล่ความทรงจำที่เจ็บปวด รวมถึงความทรงจำดีๆ ของนางไปด้วย
ว่ากันว่าสมองมนุษย์จะปิดตาย ถ้าความเจ็บปวดมันเกินจะรับไหว
คงจะเป็นอย่างนั้นสินะคะ
นางอดทนจนถึงจุดแตกหัก
แต่ถึงอย่างไร นางก็ไม่ควรสูญเสียความเป็นตัวเอง
นางต้องรู้สึกตัวว่าความสงบสุขที่ว่างเปล่า ก็ไม่ต่างอะไรจากคุก
เรื่องราวลึกซึ้งกินใจมากค่ะ
แต่แม่หมอคะ ฉันจะได้เป็นนางเอกเมื่อไหร่คะ
ทุกสิ่งทุกอย่างมีเวลาของมันเอง
เมื่อเวลานั้นมาถึง
จะก้าวต่อไปข้างหน้าหรือติดอยู่ที่เดิม…
คำตอบจะเปิดเผยออกมาเอง
ทำไมเธอยังไม่รู้สึกตัวล่ะครับ
เธอไม่ได้รับบาดเจ็บเลยด้วยซ้ำ
เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ แม้จะไม่มีแผลภายนอกครับ
เวลาสมองกระเทือนอย่างรุนแรงจนรับไม่ได้
มันจะปิดการทำงานของจิตสำนึก เพื่อปกป้องตัวเอง
เรียกได้ว่าเป็นกลไกการหลบหนีประเภทหนึ่ง
ถ้าอย่างนั้นผมต้องทำยังไงครับ
ผมยินดีที่จะทำทุกอย่างครับ
แค่คอยอยู่ข้างๆ และพูดคุยกับเธอก็พอครับ
มีโอกาสที่เธอจะได้ยินเสียงคุณครับ
ช่วงนี้ประธานชาเซกเย ไม่ได้ติดต่อกับสมาชิกในครอบครัวเลยครับ
เขาไปๆ มาๆ แค่ออฟฟิศกับโรงพยาบาล
โรงพยาบาลเหรอ หมายถึงผู้หญิงคนนั้นเหรอ
ครับ เธอนอนโคม่าอยู่ครับ
คอยจับตาดูชาเซกเยเอาไว้ จนกว่าจะถึงงานแถลงข่าว
รายงานพฤติกรรมผิดปกติทันที
ชีวิตเธอนี่เจอแต่มรสุมรุมเร้าจริงๆ นะ
ชีวิตเธอมันเป็นคอร์สวิ่งข้ามสิ่งกีดขวางหรือไง
ค่ะ ท่านประธาน
ฉันเหรอคะ จะอยู่ไหนได้ล่ะคะ
ฉันก็อยู่บ้านน่ะสิ
เรื่องฟ้องพวกเกรียนคีย์บอร์ดไปถึงไหนแล้วคะ
ฉันไม่ยอมความแน่นอนค่ะ
ค่ะ
สวัสดีครับ
ค่ะ สวัสดี
คุณลาออกหรือยังคะ
ยังครับ แต่ผมออกแน่ครับ
แต่ยังไงตามมารยาท ผมก็ควรไปบอกลาประธานฮงด้วยตัวเอง
มารยาทเหรอ แหงละ
ยังไงคุณก็ตัดสินใจถูกแล้วละค่ะ
ไม่ว่าฉันจะมองยังไงนะ คุณแบคกวังนัม
คุณก็ไม่เหมาะกับการเป็นผู้จัดการเลย
ไปหาทางที่ใช่สำหรับตัวเองเถอะ
ฉันต้องตาบอดแน่นอนเลย
ไปเห็นอะไรดีในตัวนางกันนะ
(ชินซอรี)
ท่านประธาน มีแขกมาขอพบครับ
เธอบอกว่ามีอะไรจะบอกเกี่ยวกับคุณชินซอรี
อ้อ
บอกตามตรง
พักหลังฉันกลายเป็นร่างทรงของวิญญาณดวงนึงค่ะ
พอได้สติ ฉันก็สมองเบลอนิดหน่อย
จนไม่รู้ว่าอะไรจริง อะไรไม่จริง
ฉันไปบ้านเธอมา
แล้วพวกเขาก็บอกว่าเธอยังไม่รู้สึกตัวเลย
แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่าต้องมา และอย่างน้อยก็พูดอะไรกับคุณสักหน่อย
ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณจะมาต้มตุ๋นใครเรื่องอะไร
แต่คุณควรไสหัวไป ตอนที่ผมยังพูดดีด้วยอยู่
ก่อนที่ผมจะเรียกตำรวจ
อย่าเพิ่งโกรธ ฟังฉันก่อนเถอะนะคะ
ถึงคนอื่นจะไม่รู้ แต่คุณก็ควรรู้ไว้
ซอรีไปเพื่อช่วยคุณ
เพื่อช่วยชีวิตคุณ
เธอยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและกลับไป
ออกไปครับ
ออกไป
เดี๋ยวนี้เลย
โธ่…
ถึงคนอื่นจะไม่รู้ แต่คุณก็ควรรู้ไว้
ซอรีไปเพื่อช่วยคุณ
ไร้สาระ
เพื่อช่วยชีวิตคุณ
เธอยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและกลับไป
ฟังนะ ชาเซกเย
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง
เราไปชมดอกซันซูยูกันเถอะ
เอากลีบดอกสีเหลืองมาทำจอนดอกไม้
พอฤดูร้อน เราก็จะเพลิดเพลินกับดอกมธุรดาที่บานเต็มสวน
ระหว่างที่กินลูกพีช
หรือกลับไปทะเลเพื่อชมกุหลาบทะเล
พอถึงฤดูใบไม้ร่วง ทำมงกุฎดอกเบญจมาศให้ฉันด้วยนะ
เราเดินจับมือกันไปชมใบไม้เปลี่ยนสีด้วยก็ได้
ขอให้เราได้ใช้เวลาทั้งสี่ฤดูด้วยกันแบบนั้น
ชินซอรี
สิ่งนี้
มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อใด
ไลน์เครื่องสำอางใหม่ของโมชังกรุ๊ป ทำยอดขายได้เป็นอันดับหนึ่ง
ในยุโรปตะวันออก คุณเซกเยคะ
คุณเซกเยคะ
ขอโทษครับ เมื่อคืนผมนอนไม่ค่อยหลับ
เชิญพูดต่อเลยครับ
อาการของคุณชินซอรียังเหมือนเดิมเหรอคะ
รอไปเรื่อยๆ ไม่เหนื่อยเหรอคะ
โดยไม่รู้เลยว่าเธอจะฟื้นไหม
หรือเธอจะอาการดีขึ้นไหม
อย่าเข้าใจผิดนะคะ
ฉันแค่พูดเพราะเป็นห่วง
การเฝ้ารอโดยไม่เห็นจุดจบ
ทำให้ชีวิตเราแห้งเหือดค่ะ
และการรอก็ไม่ได้รับประกันคำตอบที่เราหวังด้วย
คุณเซกเยคะ
คุณเคยไปพิพิธภัณฑ์ฝั่งตรงข้ามไหมคะ
ที่นั่นมีภาพวาดน่าสนใจอยู่นะ
ผู้ซื้อที่แวะไปเมื่อไม่นานมานี้ สนใจภาพนั้นมากเลยค่ะ
เธอบอกว่าภาพนั้นเหมือนมีเรื่องราวเบื้องหลัง
มันถูกไฟไหม้ไปครึ่งนึง แต่เป็นภาพวาดของนางใน
เธอหน้าเหมือนใครบางคนที่ฉันรู้จักเลยค่ะ
เธอหน้าตาเหมือนคุณชินซอรีมากเลยค่ะ
นางในในภาพวาดนั้น
นี่คือหินน้ำเกลือหรือไม่นะ
แต่ข้าไม่เคยไปทะเลนะ
มันดูเหมือนภาพวาดธรรมดาๆ
แต่ภาพวาดนี้มีความลับสองเรื่องค่ะ
ในยุคสมัยโชซอน
ใบหน้าของสตรีแทบจะไม่เคยถูกวาดภาพเก็บไว้
ตามความเชื่อของลัทธิขงจื๊อ ที่แยกผู้ชายและผู้หญิงออกจากกัน
ดังนั้นภาพวาดนี้
น่าจะถูกวาดขึ้นมาลับๆ ค่ะ
ค่อนข้างเหลือเชื่อเลย เรียกว่าแฝดคนละฝาได้เลยค่ะ
เห็นหนังสือที่อยู่ข้างล่างไหมคะ
มันมีชื่อว่าบันทึกตำหนักซองฮยอน และครั้งหนึ่งเคยเป็นของ
องค์ชายใหญ่ชองฮอน พระอนุชาของพระเจ้าอันจงค่ะ
องค์ชายโชคร้ายที่หายสาบสูญระหว่างถูกเนรเทศ หลังจากเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้น
ตอนที่มันกลับมาถึงเกาหลีเมื่อหนึ่งปีก่อนนี่เอง
ไม่มีใครคาดคิดว่ามันจะโด่งดังขึ้นมา
เพราะยังไงประวัติศาสตร์ ก็เขียนโดยผู้ชนะเท่านั้น
หน้าที่เปิดค้างไว้
คือบันทึกสุดท้ายที่องค์ชายใหญ่ชองฮอนทิ้งไว้ ก่อนที่จะหายสาบสูญไปค่ะ
มันเขียนถึงข้อเท็จจริง ไม่ใช่ประวัติศาสตร์ตามพระราชพงศาวดาร
"บันทึกในวันจองชุก เดือนสิบ ปีบยองโอ"
"ห่าฝนที่กระทบลงบนหลังคาตลอดทั้งคืน ซาลงแล้ว"
ข้าใช้น้ำฝนที่รองไว้
มาล้างเนื้อล้างตัวแต่เช้าตรู่
วันนี้ต่างจากเมื่อวาน
นางกำลังจะมาที่นี่
เจ้ากำลังเดินทางมาใช่หรือไม่
มาหาข้างั้นหรือ
ข้าพยายามไม่คิดคำนึงถึงเจ้า
เหตุใดเจ้าจึงมาหาข้าในครานี้
แทนที่จะเจ็บปวดด้วยความโหยหา
เกลียดชังข้าเสียคงจะดีกว่าสำหรับเจ้า
ข้าต้องขับไล่ไสส่งเจ้าด้วยถ้อยคำบาดหู
แม้มันจะทำให้ใจของเจ้าแหลกสลาย
นั่นคือหนทางที่จะช่วยให้เจ้ารอด
เหยื่อล่องั้นหรือ
เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร
เพียงเพราะเราต่อปากต่อคำกันบ้าง ในฐานะ "สหาย"
เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้ามีความหมายอันใดต่อข้า
หม่อมฉันดีใจเพคะ
หม่อมฉันเป็นเพียงนางใน
ที่ไม่มีใครให้เผยความในใจด้วย นอกจากสุนัขจรจัด
หม่อมฉันดีใจตอนที่พระองค์เสนอตัวมาเป็นสหาย
ชินซอรี
แม้ว่านี่จะเป็นจุดจบ ข้าก็มิอาจเอ่ยว่าข้ามีชีวิตที่ยากลำบาก
เชื้อพระวงศ์ผู้มิอาจขึ้นครองบัลลังก์
โชคชะตาข้ามิได้เกิดมา เพื่อใช้ชีวิตสมบูรณ์ยาวนาน
แต่อย่างไรเสีย การจากโลกนี้ไป เพื่อให้ผู้ที่ข้าหวงแหนที่สุดปลอดภัย…
เช่นนั้นก็เป็นจุดจบ ที่คู่ควรกับชายชาตรีแล้วใช่หรือไม่
อย่าเสวยนะเพคะ นั่นยาพิษเพคะ!
เพื่อช่วยชีวิตคุณ
เธอยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและกลับไป
หม่อมฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือเพคะ หม่อมฉันกำลังพยายามช่วยพระองค์อยู่
ใต้ฝ่าพระบาทต้องมีชีวิตรอด เขาถึงจะมีชีวิตอยู่ได้
เขามีค่ายิ่งกว่าชีวิตสำหรับหม่อมฉันเพคะ
เราหยุด
เรื่องทั้งหมดนี้ตอนนี้ไม่ได้เหรอ
โห หิมะตก!
แม่คะ ดูสิ! หิมะแหละ
หิมะกลางฤดูร้อนเหรอ
ใครเศร้าโศกหนักจนเกิดอาเพศแบบนี้นะ
ก็แค่อากาศแปรปรวนน่า
แต่ก็ยังสวยอยู่ดีนะ
(หวนคืนสู่อ้อมกอดของโชซอนอีกครั้ง)
เลิกปล่อยให้ผมเฝ้ารอทีได้ไหม
ผม…
ไม่มีแรงจะหายใจแล้ว ชินซอรี
กลับมาเถอะ
ขอร้องละ…
เขายังมีชีวิตอยู่
ชินซอรี มองผมสิ
ผมอยู่ตรงนี้
ชาเซกเย
ไม่ว่าค่ำคืนจะมืดแค่ไหน
หากมีใครยืนอยู่เคียงข้างเรา
มันก็พอทนได้ และน่ากลัวน้อยลง
ไม่สำคัญว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน
แต่เจ้าอยู่กับใครต่างหาก
ผมมีใจให้คุณ
ผมแค่ต้องการคุณคนเดียว
คุณคือคนเดียว ชินซอรี
ให้ผมเป็นคนเดียวของคุณบ้าง
ชาเซกเย
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเราในอนาคต
จงจำไว้เพียงว่า ข้ามีเจ้าอยู่ในหัวใจอย่างแท้จริง
ข้าจะนำมันไปกับข้าในทุกหนแห่ง
และด้วยความทรงจำเพียงหนึ่งเดียว ข้าจะเติบโตและเบ่งบาน ไม่มีวันเหี่ยวเฉา
สัญญานะ
ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องอยู่เพียงลำพัง
เชื่อใจข้าได้เลย
อย่าลืมสัญญานะ ชินซอรี
ปกป้องเจ้า ข้าให้สัญญากับเจ้าแล้ว
โทษทัณฑ์ของพระสนมเอกจบลงแล้วเพคะ
จากนี้ทรงเป็นอิสระจากความเจ็บปวดแล้วเพคะ
ไม่
ตัดเส้นใยแห่งความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงให้ขาดสะบั้น ไม่ว่าจะเส้นใยอับโชคหรือชะตาลิขิต
และพระสนมเอกก็จะไม่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก
หรือต้องเสียน้ำตาเพื่อพวกเขาอีกเพคะ
ไม่
นี่คือรางวัลที่สวรรค์ประทานให้พระสนมเอกเพคะ
สิ่งนี้หาใช่รางวัลไม่
หากไม่มีความเจ็บปวด ก็ไร้ซึ่งความสุข
หากไม่มีความเศร้า ก็มิอาจสัมผัสได้ถึงความปิติ
ข้าไม่ต้องการรางวัลเช่นนี้
เช่นนั้นหม่อมฉันจะเปิดโอกาส ให้ทรงเลือกเป็นครั้งสุดท้าย
พระสนมเอกสามารถไปได้ทุกแห่งเพคะ
ไม่ว่าจะเป็นอดีตหรือปัจจุบัน
แม้แต่อนาคตหรืออีกโลกหนึ่ง
ทรงไปได้แม้กระทั่งโลก ที่พระสนมเอกไม่มีร่องรอยความเป็นนางจิ้งจอก
ทรงอยากไปที่แห่งใดเพคะ
ข้าตัดสินใจเอาไว้แล้ว
ข้าเลือก…
ชาเซกเย
หิมะตกอยู่นะ
ทำไมออกมาตากหิมะล่ะ
คุณ…
ฉันคิดถึงคุณ
มากเหลือเกิน
ฉันดีใจมากที่คุณมีชีวิตอยู่
ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่
คุณ
คุณทำแบบนั้นได้ยังไง
ทิ้งผมไว้ได้ยังไง
ผมจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีคุณ
แต่ฉันก็อยู่ตรงนี้แล้วไง
เราอยู่ที่นี่กันทั้งคู่
ยังมีชีวิตอยู่ดีทั้งคู่
ผมคิดจริงๆ นะว่าคุณจะตาย
ผมได้แต่รอคุณจนเกือบจะตายไปแล้ว
ผมยังไม่ได้บอกความรู้สึกที่มีต่อคุณเลย
ยังไม่มีโอกาสได้บอกรักคุณเลย
อยู่ดีๆ คุณก็ไปแบบนั้นได้ยังไง
บอกตอนนี้ก็ได้
บอกได้ทุกวันเลย
ฉันรักคุณนะ ชาเซกเย
แย่งพูดก่อนอีกแล้วเนี่ย
คุณนี่จริงๆ เลย…
เรามีเราไปอีกร้อยปีเลยนะ
ร้อยปีอะไรล่ะ
ผมจะเอาพันปี หมื่นปีเลย
ห้ามคุณไปไหนทั้งนั้นแล้ว
ก็ได้
ตกลงรับข้อเสนอ
ชินซอรี ตบผมหน่อย
ตบคุณเหรอ
เรากลับมาเจอกัน และนั่นคือสิ่งที่คุณต้องการงั้นเหรอ
มันรู้สึกไม่เหมือนจริงเท่าไร
ผมคิดว่าผมอาจจะฝันไป
เพราะงั้นตบแรงๆ เลยนะ
นี่ไม่ใช่ความฝัน ความจริงต่างหาก
เป็นยังไงบ้าง อุ่นดีไหม
ก็จริงแฮะ
อุ่นดี
ชินซอรีที่ผมรู้จักจริงๆ ด้วย
เชอะ
ทำไมกลับมาช้าจัง อยากให้คนทรมานเล่นเหรอ
ฉันนึกว่าคุณตายไปแล้ว
"สุดท้าย ฉันก็ช่วยไม่ได้สักคน ฉันรอดตายอยู่คนเดียวสินะ"
"และตอนนี้
ฉันก็ไม่เหลือใครแล้วจริงๆ"
แต่แล้วฉันก็ได้ยินเสียงคุณ
ในที่ที่ไม่มีทั้งกลางวันและกลางคืน
เสียงคุณชัดเจนราวกับดวงอาทิตย์
คุณช่วยฉันเอาไว้นะ ชาเซกเย
คุณดึงฉันออกมาจากที่นั่น
เปล่าเลย คุณช่วยผมไว้
ช่วยเราทั้งคู่ไว้
แล้วก็เขาด้วย
ความจริงที่ว่าผมอยู่ต่อหน้าคุณตอนนี้คือหลักฐาน
ว่าพวกเรามีชีวิตรอด
พวกเขาต้องหาหนทาง ในเส้นทางของพวกเขาเอง
ในรูปลักษณ์ที่ต่างออกไป
ท่านไม่ใช่พี่ชาย แต่เป็นพี่สาวนี่
เก็บเป็นความลับนะ หนูน้อย
เอ้านี่
ท่านพี่ชื่ออะไรเจ้าคะ
ข้าชื่อดันซิม
คังดันซิม
หยุด
ภาพสเก็ตช์ใบหน้า!
ภาพสะ… อะไรนะ
นี่ เจ้าพัค เจ้าต้องไปแบกของของเราสิ
เรือไปชิงอยู่ทางนั้น
เจ้าขี้หลงขี้ลืม ข้าควรใส่ใจเจ้ามากกว่านี้
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
สลัดตำรวจพวกนั้นให้หลุด แล้ววิ่งกัน
เจ้านี่นะ
เหมือนเป็นอีกคนหนึ่งเลย
ทั้งคำพูดคำจาและสายตา
ฉันบอกแล้วไงคะ ฉันกลับมาเข้าร่างของตัวเอง
รีบชิ่งกันดีกว่า ไปทางนั้น
ก็ได้
ชิ่งก็ชิ่ง อย่างไว
ลาก่อน!
พวกเขาคงจะมีชีวิตดีๆ
อยู่ที่ไหนสักแห่งที่เราไม่มีทางรู้
ผมมั่นใจ
ฉันก็อยากเชื่อแบบนั้น
อะไรไม่เคยเป็นไปตามที่ฉันเชื่อ
แต่ฉันอยากเชื่อเรื่องนั้น
ก็บอกอยู่ว่าผมพูดถูก
ผมรับประกันได้เลย
อือ ฉันจะเชื่อ
จนถึงตอนนี้ ฉันมัวแต่ยุ่งกับการดิ้นรนเอาตัวรอด
ตอนนี้ฉันอยากใช้ชีวิตอย่างที่ฉันเชื่อบ้าง
ดีเลย
มาเป็นคนใหม่กัน
เลิกสาดกระสุนใส่ใครได้แล้ว มาเป็นคนดีมีน้ำใจกัน
ไม่ เราทำแบบนั้นไม่ได้
จะเป็นคนดีไปทำไม ในเมื่อโลกนี้มันโหดร้าย คุณอยากให้คนมาเหยียบย่ำงั้นเหรอ
หากมีใครหักหลัง เราก็ต้องไล่ล่ามัน
หากมีใครมาปากเสียใส่ ก็ต้องตอบโต้ให้เป็นสองเท่า
เราต้องไม่มีความปรานี
เดี๋ยวนะ ทำไม
ทำไมหัวร้อนจัง อาการหนักกว่าแต่ก่อนไปอีก
หากเปลี่ยนแปลงตัวเองเร็วเกินไป อาจถึงตายได้
ฉันต้องทำอะไรมากมายกว่าจะกลับมามีชีวิตได้
ฉันต้องอายุยืนกว่าพวกเขาสิ
เมื่อคิดได้แบบนั้นแล้ว…
เราจะยอมให้ทุกอย่างจบดีแบบนี้ไม่ได้
มาแนวไหนก่อน น่ากลัวอะ
นักข่าวมาถึงแล้วครับ
ผมจะออกเดินทางไปสาขาอเมริกาทันที หลังแถลงข่าว
เพราะฉะนั้นไปรับซอจุนมาได้เลย
จนถึงตอนนี้ ชาอิลสมควรถูกวิพากษ์วิจารณ์
สำหรับความไร้สมรรถภาพ ความโลภ และเรื่องอื้อฉาวที่ตามมาครับ
ช่วงเวลาเช่นนี้
ทำให้เราจำเป็นต้องลงมือขั้นเด็ดขาด เพื่อตัดเนื้อร้ายทิ้ง
ผมขอแถลงให้ทุกท่านทราบโดยชัดเจน
หากตำรวจจำเป็นต้องทำการสืบสวนเพิ่มเติม
เราจะยังคงให้ความร่วมมืออย่างขยันขันแข็ง
และดำเนินการด้วยความโปร่งใสอย่างเต็มที่
จนกว่าความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดเผยครับ
หมายความว่าคุณไม่เกี่ยวข้อง กับเรื่องพวกนี้เลยเหรอครับ
ในทางกฎหมาย ผมอาจจะไม่เกี่ยวข้อง
แต่ในฐานะครอบครัว ผมรู้สึกว่าผมต้องรับผิดชอบ
คุณหลีกเลี่ยงข้อกล่าวหาต่อคุณโดยตรง อย่างชาญฉลาดทีเดียว
นั่นคือเป้าหมายของงานแถลงข่าววันนี้เหรอคะ
คุณมาจากสำนักข่าวไหนครับ
รบกวนแจ้งต้นสังกัดด้วย
ต้นสังกัดเหรอ
ฉันก็อยู่สังกัดชาเซกเยไง
บังอาจมายุ่งกับผู้ชายของฉันงั้นเหรอ
วันนี้แกตายแน่
เอาตัวเธอออกไปครับ
ถอยไปนะ เจ้าพวกคนชั่ว!
ก่อนที่ฉันจะหักข้อมือพวกแกเป็นสองท่อน
ตอนที่เธอบอกให้ถอยไป ก็น่าจะถอยดีๆ
ข้อมือเลยหักซะงั้น
ทำไมมาช้านัก น่าจะรีบวิ่งมาสิ
ก็รถมันติด จะให้ทำยังไงล่ะ
การจราจรในโซลนี่ปัญหาใหญ่เลยนะ
คิดว่าทำอะไรอยู่ไม่ทราบ
นี่มันงานแถลงข่าวนะ
เออ
ก็แค่อยากมาสนุกกับพวกนักข่าวบ้าง
คุณซน
(ตอบกลับ: ชเวมุนโดทิ้งศพ)
รบกวนคุณนักข่าวเช็กโทรศัพท์กันด้วยครับ
- อะไรเนี่ย - เดี๋ยวนะ
ชาเซกเย
นี่มันอะไรกัน
อ๋อ
ฉันซื้อบริษัท ตั้งแต่วันที่นายปล่อยคลิปบ้าอำนาจนั่นแล้ว
โห
ผลงานดีปเฟกของพวกเขา พัฒนาขึ้นกว่าตอนนั้นอีกนะ
สมจริงมากเลยเนอะ
สมจริงมากๆ
โลกนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ
แบบนี้เรียกว่ามองการณ์ไกลได้ไหมนะ
(30 นาทีก่อนหน้านี้)
หน้าที่ของเราคือรักษาผลประโยชน์ของบริษัท
ไม่ว่ามันจะส่งผลดีหรือผลเสียต่อบริษัท
ขอให้ยึดหลักการนั้น ขณะที่ทำการลงคะแนนเสียง
มีผลบังคับใช้ทันที คุณชเวมุนโดไม่นับว่าเป็น
รักษาการประธานใหญ่ของชาอิลกรุ๊ปอีกต่อไป ตอนนี้เขาเป็นแค่ชาวบ้านคนหนึ่ง
คณะกรรมการบริษัทขอแจ้งให้นายทราบว่า
นายถูกปลดจากตำแหน่งรักษาการประธานใหญ่
แน่นอนว่าทีมกฎหมายของชาอิล จะไม่เข้าไปดูแลการพิจารณาคดีของนาย
ใครบอกว่าจะมีการพิจารณาคดี
ถ้าไม่มีหลักฐานก็จับกุมไม่ได้
หลักฐานน่ะมี
คุณชเวมุนโด
รบกวนมากับเราด้วยครับ คุณถูกจับกุมตัวแล้วครับ
นี่คงเป็นเพราะคลิปผิดกฎหมาย แต่มันเป็นคลิปดีปเฟกครับ
ถ้าเป็นคลิปปลอม ตำรวจคงไม่เคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้หรอก
ใช่ไหมครับ สารวัตรอี
ครับ ผู้ช่วยของคุณเข้ามอบตัวแล้วครับ
เห็นว่าเขาบันทึก
และทำเอกสารรวบรวมทุกงาน ที่คุณมอบหมายให้เขาทำไว้ครับ
แค่คำให้การของเขาก็เต็มรถบรรทุกแล้วครับ
ชีวิตนี่ก็นะ
น่าจะจ้างลูกน้องที่ดีกว่านี้สิ
ไม่สิ หากน้ำจากต้นน้ำสกปรก
น้ำที่ปลายน้ำก็คงใสไปไม่ได้หรอก
คิดอะไรหนักขนาดนั้น
นี่แหละปัญหาของศตวรรษที่ 21
ยามที่ไม่ได้ทวงความยุติธรรมด้วยตนเอง มันก็ไม่น่าพึงพอใจนัก
ขืนมีศาลเตี้ย ก็คงไม่ใช่ศตวรรษที่ 21 แล้วละ
สังคมยุคหินประเภทไหน ที่ทำให้คุณต้องมือเปื้อนเลือด
ไม่ได้การแล้ว
กรรมใดที่ฉันสนองคืนเองได้
ฉันจะสนองให้ร้อยเท่าพันเท่า
แม่ร่วง!
ใครมันเอามาทิ้งไว้ตรงนี้วะ
แม่งเอ๊ย
อะไร…
สะท้อนกลับ
ชินซอรี อีบ้า…
โว้ย
กรรมตามสนองนะเธอ
พระสนมเอกคัง นางร้ายที่โดนกรอกยาพิษหลายถ้วยน่ะเหรอ
มาฟังเรื่องจริงกัน
การเมืองในราชสำนักเหรอ อันจงก็แค่คนปั่นข่าว เหล่าสนมกับพระมเหสีตกเป็นเหยื่อ
ใช้ผู้หญิงเป็นโล่เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวเนี่ยนะ สมควรขุดศพขึ้นมาตัดหัว
แบบนั้นจะดูเป็นพิธีรีตองไปไหมนะ
สมควรถูกกำจัดให้สิ้นซาก
สมบูรณ์แบบ
- เฮ้ย! - มีอะไรข้องใจไหม
ฉันไปเอาคืนให้นายได้นะ
พอได้แล้ว ไม่รู้จักเดินสายกลางบ้างเลย
ท่านประธานครับ
นี่
อินเทิร์นที่ไหน เขายื่นจดหมายลาออกแบบออฟไลน์กัน
แค่โทรแจ้งก็พอแล้ว
อ๋อ
เอิ่ม
หาผู้จัดการใหม่ได้หรือยังครับ
ฉันก็ต้องหาแหละ
แต่เรามีปัญหาแล้วละ
ข่าวเรื่องความหัวร้อนของจีฮโย กระจายไปทั่ววงการแล้ว
เห็นว่าเธอเป็นเบอร์หนึ่ง บนแบล็กลิสต์ของวงการผู้จัดการเลย
ฉันมั่นใจว่าเกรียนคีย์บอร์ดที่ก่อเรื่อง ก็เป็นคนวงในเหมือนกัน
อะไรครับ ตอนนี้ผมเป็นผู้ต้องสงสัยแล้วเหรอครับ
เปล่า ฉันแค่สงสัยว่า นายพอจะรู้ว่าใครอาจเป็นผู้ต้องสงสัยบ้างไหม
- ไม่ใช่ผมนะครับ - อือ ก็ไม่น่าจะใช่แหละ
ปากแจ๋วแบบนั้น
ยังไงสักวันมันก็ต้องย้อนมาเล่นงานแหละ
ทำไมคดีฟ้องร้องไอ้เกรียนนี่ยังไม่ถึงไหนอีกนะ
นี่!
เธอบล็อกเบอร์ฉันเหรอ
อะไร… กงแทอู
นายมาทำอะไรที่นี่
- เอามา - แม่งเอ๊ย
เอาคืนมา! โธ่เว้ย
หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้…
บล็อกจริงๆ ด้วยแฮะ
อันบล็อก แล้วถอนฟ้องด้วยเลยนะ
เราเลิกกันแล้ว จะมาสนทำไมว่าฉันบล็อกนายหรือเปล่า
เดี๋ยวนะ นายเมนต์ด่าฉันเหรอ
ไอ้คนใจแคบ
ถึงว่าสิ แอบมีเรื่องจริงปนมาจางๆ ทุกโพสต์เลย
เจอกันที่สถานีตำรวจแล้วกัน
เตรียมตัวขายขี้หน้าขั้นสุดไว้ได้เลย
นี่ ยุนจีฮโย!
แม่งเอ๊ย ปล่อยนะ!
- ปล่อยฉัน! - พอเลย!
ฉันเข้าใจนะว่าเธอยังลืมฉันไม่ได้
แต่จะมาสาดขี้ใส่ชีวิตคนอื่นแบบนี้ไม่ได้สิ
คนที่สาดขี้ใส่คนอื่นไม่ใช่เธอแน่นอน
นั่นใครน่ะ
ปล่อยเลยนะ
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 260 วรรคแรก
ผู้ใดที่ทำร้ายร่างกายผู้อื่น
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี
หรือมีโทษปรับไม่เกินห้าล้านวอน
อะไร นายเป็นทนายเหรอ
ฉันเหรอ ฉันไม่ใช่ทนายหรอก
คนเตรียมสอบข้าราชการ…
ที่กลายมาเป็นผู้จัดการ แล้วมันทำไม
ทั้งหมดนี่ฉันอัดเสียงไว้หมดแล้ว
ให้ถ่ายคลิปไว้ด้วยไหม
หรือไลฟ์ให้คนทั้งประเทศดูกันไปเลยดี
- เฮ้ย อย่าถ่ายฉัน! อย่า - เอาไหม
เฮ้ย
รีบไปถอนฟ้องเลยนะ
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 283 วรรคแรก
บุคคลใดก็ตามที่ข่มขู่ผู้อื่น
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือมีโทษปรับไม่เกินห้าล้านวอน
โว้ย
ไอ้สารเลว
ฉันไปทำอะไรให้เขา
ถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
ฉันไปทำ…
ให้ตายสิ
คุณก็ทำผิดอยู่ ทำผิดจริงๆ แหละ
อะไรเล่า โธ่เอ๊ย
มันผิดที่ขนาดร้องไห้อยู่ คุณยังสวยขนาดนี้ไง
สมเพชเวทนาตัวเองเกินควร ก็ผิดเหมือนกัน
เพราะงั้นลืมเรื่องคอมเมนต์เกลียดชัง กับเรื่องไร้สาระพวกนั้นไปเถอะ
โฟกัสที่ตัวเองก็พอ
คุณจีฮโย คุณน่ะเป็นคนดี
กว่าที่ตัวเองคิดเยอะ
เชื่อผมสิ ผมอ่านคนเก่งนะครับ
เอาอีกไหมครับ
เอ้านี่
เอ้า เช็ดน้ำตาซะนะครับ
คุณมาคนเดียวโดยไม่มีเซกเยเลยเหรอครับ
ก่อนการพิจารณาคดี
ใช่ การพิจารณาคดีนั่น
ผู้คนพากันต่อแถวอยากส่งนายลงหลุม
ผู้ช่วยของนาย ผู้อำนวยการจาง
หรือแม้แต่คนงานที่บ้านของนาย
แถวยาวไปถึงหัวมุมถนน
ขู่ผมไปก็ไม่ได้ผลหรอกครับ
ผมอยู่ในนี้ไม่นานหรอก
คุณต้องการอะไรครับ
นาย…
เชื่อในเรื่องโชคชะตาไหม
โชคชะตาเหรอ
ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า และไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แม้ว่าเราจะพยายามหนักแค่ไหน
ฉะนั้นแล้ว อย่าริอ่านลบหลู่ผู้ที่เหนือกว่า
ลืมสถานะของตัวเอง หรือลุกขึ้นสู้กับพวกเขา
ช่างเป็นแนวคิดที่เหลวไหล
ซึ่งสร้างขึ้นโดยผู้มีอำนาจ
ฉันไม่เชื่อเรื่องโชคชะตาอีกต่อไปแล้ว
แต่ฉันหันมาเชื่อในเรื่องกรรมใดใครก่อ
เพราะนายและฉันคือข้อพิสูจน์ที่มีชีวิตของเรื่องนั้น
ผมก็อุตส่าห์สงสัยจนยอมมาพบคุณ…
แต่เก็บปรัชญาตื้นเขินของคุณ ไว้ใช้กับเซกเยเถอะครับ
ผมทนฟังไม่ได้แล้ว
นายไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยจริงๆ สินะ
หากโง่เขลาแบบนั้น
นายคงได้เน่าตายในคุกอันหนาวเหน็บนี้
หลังจากปล่อยให้โอกาสเดียว ที่จะแก้ไขความผิดพลาดของนายเสียเปล่าไป
โอกาสเหรอ โอกาสอะไร
โอกาสที่จะกอบกู้จิตใจอันแปดเปื้อนของนาย
พ่อครับ!
โอกาสที่จะชำระล้างความโลภ ที่เกาะกินจิตใจของนาย
โอกาสเดียวที่นายจะกลายเป็นคนที่สมบูรณ์
นายเสียโอกาสนั้นไปแล้ว
จากนี้นายจะได้ไตร่ตรอง ถึงโอกาสที่นายโยนทิ้งไป
ในคุกอันหนาวเหน็บนี้
ไปตลอดชีวิตของนาย
ให้มันกัดกินใจนาย
ไปทีละเล็กละน้อย
ย่าจ๋า
บนนั้นเป็นยังไงบ้าง
ได้พักผ่อนอย่างดี ในบ้านที่มีแสงแดดอบอุ่นใช่ไหม
หนูก็สบายดีเหมือนกัน
(ขอให้ไปสู่สุคติ นัมอ๊กซุน)
หนูได้พบกับความสุขเล็กๆ น้อยๆ
ไปพร้อมกับคนที่คอยอยู่เคียงข้างหนู
คอยเฝ้าดูหนูด้วยนะ
เฝ้าดูหนูใช้ชีวิตอย่างเต็มที่
ชดเชยความสุขที่เคยหลงหายไป แบบทบต้นทบดอก
โดยมีความอบอุ่นโอบล้อม
โบยบินอย่างอิสระเสรีนะ ซอรี
โอ๊ย ท่านโทรมาอีกแล้วเหรอ
ทำไมปู่ถึงเอาแต่โทรหาคุณ แทนที่จะโทรหาผมล่ะ
คุณก็น่าจะรับสายท่านบ้างสิ
ท่านบอกว่าจะบล็อกเบอร์คุณแล้ว
เพราะคุณไม่เคยรับสาย
บล็อกผมเนี่ยนะ อย่างกับปู่จะฝืนสัญชาตญาณรักหลานได้งั้นแหละ
ฟังดูเหมือนท่านกำลังจะลองฝืนดูแล้วนะ
คุณได้เป็นหมาหัวเน่าแน่
ทำไมผมต้องเป็นหมาหัวเน่าด้วย
คุณพ่อคะ
หนูตัดสินใจแล้วค่ะ
หนูจะหย่า
หนูเพิ่งยื่นเอกสารไปค่ะ
ใช่ สมัยนี้การหย่าไม่ใช่เรื่องน่าอายแล้ว
คนที่หย่าสองรอบสามรอบก็มีเยอะแยะ
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าอวดเหมือนกัน
เฮ้อ ลูกฉันกลายเป็นแม่ม่ายทั้งคู่ได้ยังไงกัน
คุณปู่!
อ้าว ไอ้หนูของปู่
โถๆ กลับมาจากโรงเรียนแล้วเหรอ
- ครับ - ดีๆ
วันนี้วิชาพละเราเล่นคิกบอลกัน
แล้วห้องผมก็ชนะครับ!
เก่งมาก ยอดเยี่ยม
โอ้โฮ ซอจุนของเราเล่นคิกบอลเก่งซะด้วย
เล่นกีฬาเก่งทุกอย่างเลย
ใช่ๆ
คิกบอลเรียกได้ว่าเป็นกีฬาตอนไหนก่อน
แค่เด็กๆ วิ่งไล่เตะลูกบอล มันพิเศษตรงไหน
ถ้าพี่จะมาทำตัวแบบนี้ อย่ามาเลยดีกว่า
มาทำให้คนเขาเสียอารมณ์ไปทำไม
นี่
คนกำลังพยายามสานสัมพันธ์กับเขาอยู่ดีๆ
ทำไมยะ
ฉันก็โผล่มาแล้ว ยังจะเห่าอีก
"เห่า" เหรอ
เปล่าจ้ะ
หมายถึง "หาว" น่ะ ป้าพูดผิดไป
ความง่วงเหงาหาวนอนเนี่ยมันเป็นตัวการ
ทำให้เราไปสายอะไรอย่างนี้ไง
อ๋อ ทำให้ไปสายเหรอ
คุณป้าเป็นคนขี้เซาเหรอ
ใช่ ขี้เซาเอามากๆ เลย
- คนขี้เซา - คนขี้เซา…
ป้าเขาขี้เซาจริงๆ นั่นแหละ
บางคนก็ใจอ่อนกับความไร้เดียงสาของเด็ก
(บิโอเจ รับสมัครพนักงานปี 2027)
สวัสดีครับ
"ผู้ชายที่ขยันขันแข็งและมีความรับผิดชอบ"
"ผมชื่อแบคกวังนัมครับ"
ผู้ชายที่ขยันขันแข็งและมีความรับผิด…
เคบิวตี้… หัวใจหลักของเคบิวตี้
ผมใฝ่ฝันอยากร่วมงานกับบิโอเจ เพื่อจะได้เข้าสู่แนวหน้าของเคบิวตี้…
แบบนั้นไม่น่าจะรอด
แนวหน้าเหรอ จะไปออกรบหรือไง
เฮ้อ คนกำลังพยายามซ้อมอยู่…
อ้าว
คุณจีฮโยเหรอ
เธอทำงานที่นี่เหรอ
คุณแบคกวังนัม จะบอกว่านี่เป็นเป้าหมายชีวิตคุณจริงๆ เหรอคะ
เดี๋ยวนะ คุณจีฮโยมาทำอะไรที่นี่
- มาหาผมเหรอ - เปล่าค่ะ
นั่นสินะ
ฉันมาคุยงาน บังเอิญจังนะคะ
เหมือนพรหมลิขิตเลย
ผู้สมัครหมายเลข 332 คุณแบคกวังนัม
ครับ ผมอยู่นี่ครับ
- คุณเป็นคนต่อไปนะคะ - ครับ
คุณจีฮโย ขอตัวนะครับ
อย่าไปค่ะ
อุ๊ยตาย
อย่าไป มาทำงานกับฉันแทนนะคะ
- อะไรนะครับ - ฉันจะจ่ายให้สามเท่าเลยค่ะ
สามเท่า แม่เจ้า
ฉันต้องการ
คนปากแจ๋วแบบคุณค่ะ
ตายแล้ว แซ่บมากแม่
ตกลงไหม
บางคนก็ค้นพบว่ามีความหมาย ในตอนที่ถูกเรียกชื่อ
คุณเซกเย ยินดีด้วยนะคะ
คุณทวงตำแหน่งเบอร์หนึ่ง ในตลาดเครื่องสำอางยุโรปตะวันออกคืนได้แล้ว
คุณโมแทฮี เรื่องนั้นผมขอโทษนะ
ช่วงที่ผมตกต่ำ คุณคงกระดี๊กระด๊ามาก
หน้าตาดูไม่ได้เสียใจอะไรเลยนะคะ
ออกจะดูมีความสุขด้วยซ้ำ
เห็นแล้วหงุดหงิด
ครับ ผมมีความสุขครับ
มีความสุขจนเกือบจะรู้สึกผิดเลย
แล้วคุณโมแทฮีล่ะครับ
ฉันก็จะลองมีความสุขดูบ้างค่ะ
เพราะใครบางคน
ตอนนี้ฉันเชื่อแล้วว่าความสุขมีอยู่จริง
บางคนก็ตั้งความหวังที่จะเริ่มต้นใหม่
ก็ได้!
ให้วันนี้เป็นวันตายของเราทั้งคู่
(อาณาจักรสตรี 2)
เอาให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลย!
ฮึ่ย
เกินไปแล้ว จะมาทั้งน่ารัก
สวย เซ็กซี่ ครบจบในคนเดียวไม่ได้สิ
คนอื่นเขาจะอยู่กันยังไง
เลิกดูละครเก่าของฉันได้แล้ว มาช่วยซ้อมบทหน่อย
นี่
- บทเหรอ - อือ
ไหนดูสิ "จูบแรกครั้งที่ 99"
ว่าไงนะ เก้าสิบ…
จะบอกว่าคุณต้องจูบ 99 ครั้งเหรอ
จะบ้าเหรอ
ไม่ได้ ห้ามเด็ดขาด ยกเลิกซะ
ยกเลิกอะไร อีกสองวันก็เริ่มถ่ายแล้ว
แล้วไง ใครแคร์
ผมจะเหมาซื้อโฆษณาให้หมดเลย ตัดฉากจูบออกให้หมด
"สบตาครั้งที่ 99" เข้าท่ากว่าเยอะ ดูได้ทุกเพศทุกวัย
ล้อกันเล่นเหรอ แบบนั้นใครเขาจะอยากดู
อยากทำให้ฉันหมดอนาคตงั้นเหรอ
อุ๊ย…
ถ้างั้นก็แค่ย้ายมาอยู่กับผม
ฉันไม่เคยตกปากรับคำด้วย ให้มันน้อยๆ หน่อย
ถึงเวลาถ่ายฉากจูบกับผมบ้างแล้ว
ทำอะไรน่ะ หยุดนะ!
- เจ็บนะ - เป็นอะไรหรือเปล่า
ขณะที่คนอื่น
รู้สึกขอบคุณที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่รัก
ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ที่เราเรียกว่าชีวิต
เราเอาชีวิตรอดได้ ด้วยการไขว่คว้าทุกสิ่งที่ทำได้
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง เราไปชมดอกซันซูยูกันเถอะ
เอาดอกไม้มาทำจอนดอกไม้
- จอนดอกไม้เหรอ - ใช่
และในฤดูร้อน เราก็มาทะเลเหมือนอย่างตอนนี้
แล้วก็กินอีรมด้วย
เราควรปลูกดอกมธุรดาในสวนของคุณด้วย
แล้วก็กินลูกพีชให้หนำใจ
เราจะทำแค่ปลูกต้นไม้กับกินนู่นกินนี่เหรอ
ฤดูใบไม้ร่วงก็ต้องดอกเบญจมาศ เราควรหามาปลูกด้วย
แล้วก็ต้นพลับเอาไว้เก็บลูกพลับ!
เชอะ
สวนบ้านเราได้กลายเป็นสวนผลไม้แน่
เปิดแผงขายผลไม้ได้เลย
ผลไม้ตามฤดูกาลดีต่อสุขภาพนะ
เวลากินของที่อยู่ในฤดูกาล เราจะได้พบความสุขเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต
จริงเหรอ ใครบอก
คุณย่าของฉันไง
ย่าเคยพูดไว้แบบนั้น
เราต้องเพลิดเพลินกับทุกสิ่งตามเวลาของมัน เพื่อจะได้มีความสุข
ความสุขมันทบยอดไม่ได้หรอกนะ
จริงที่สุด
จริงเลย
ฉันคร่ำครวญกับโลกนี้มาพอแล้ว
ฉันจะใช้ชีวิตอย่างอิสระ
เหมือนดอกเกล็ดน้ำค้างขาวบริสุทธิ์กลางฤดูร้อน
อิสระเสรี
ได้เลย อิสระเสรีนะ
ผมรักคุณนะ ชินซอรี
ของที่ระลึกที่ว่างเปล่านั้นไร้ความหมาย ความอบอุ่นคือสิ่งที่เราต้องการจริงๆ
การมีความกล้าหาญในทุกย่างก้าว สุดท้ายก็ทำให้เราก้าวต่อไปได้
หากเราเชื่อมั่น
เราจะได้มันมาอย่างแน่นอน
ชิงลงมือก่อนอีกแล้ว
หากเราเชื่อมั่น
โลกอันน่าอัศจรรย์
จะมาปรากฏต่อหน้าเรา
ฉันรับประกัน เชื่อใจฉันได้เลย
คำบรรยายโดยสุปัญญา โสสุทธิ์