MÓJ KRÓLEWSKI WRÓG
Tam ktoś leży.
Proszę pana!
Słyszy mnie pan?
- Krew. Boże. - Halo? Potrzebna karetka.
Nieprzytomny mężczyzna.
Rana kłuta brzucha. Silne krwawienie.
Przygotować się do transfuzji.
Cha Se-gye!
Nie odchodź!
Nie płacz.
Muszę wstać.
Nie mogę jej zostawić…
Proszę pana!
- Ciśnienie spada. - Nie tak…
Tętno 120, podaję płyny.
Zaczynamy resuscytację.
Podróż musiała być męcząca.
To list od Jego Wysokości.
Królowa wdowa przysyła wzmacniającą zupę.
Oczekiwałem królewskiego rozkazu,
a nie listu i zupy.
Widać jeszcze nie przyszła na mnie pora.
Wypij to.
Umrzesz w grzechu.
Wtedy dziewczyna przeżyje.
Składam ci złudną obietnicę.
Nawet jeśli to koniec, nie miałem najgorszego życia.
Książę, który nigdy nie został władcą.
Niedane mi było dożyć starości.
Odchodzę świadomy tego, że mój najdroższy skarb jest bezpieczny…
Czyż to nie koniec godny mężczyzny?
Co to ma znaczyć?
Już po tobie.
Wedle woli Jego Wysokości.
Książę na wygnaniu padł ofiarą bandytów.
Wszelki słuch po nim zaginął.
Tak się zapiszesz w historii.
Ty kanalio!
Tym razem uratuję cię.
ODCINEK 14 MÓJ KRÓLEWSKI WRÓG
Dan-sim.
Kang Dan-sim.
To ten…
pałac.
Nic ci nie jest?
Znowu.
Joseon.
Możesz go uratować.
Jeśli Wasza Wysokość przerwie ten łańcuch wydarzeń.
Łańcuch wydarzeń?
Twojemu ukochanemu pisana jest śmierć.
Czy tu, czy w Joseonie.
Musisz wrócić i ratować wielkiego księcia.
Wtedy los się nie powtórzy.
To relatywnie niska cena.
Coś ty taka nieprzytomna?
Ty…
Ty tu…
Co ty tu robisz?
To ubranie…
Też byłaś w poprzednim życiu?
Zasnęłaś?
Nie znałam jej w Joseonie.
Coś się zmieniło?
Na pewno jestem w pałacu.
Gdzie jesteśmy?
A gdzie mamy być? W pałacu królowej.
DWÓR JAGYEONGJEONU
Co za impertynencja.
Żeby dama dworu zasnęła?
Dwór królowej wdowy.
Królewska świta.
Przeszłość się zmieniła.
W takim razie…
mogę zmienić też inne rzeczy.
Nadchodzi Jego Wysokość!
To on.
Nie stój tak.
Otwieraj, ale już.
Tak.
Ty też wchodzisz.
Czyli został królem.
Królowa wdowa wciąż żyje.
Nie minął rok od koronacji.
Podupadła na zdrowiu po śmierci księcia.
Zmarła kilka dni później.
Jeśli królowa dalej żyje,
to znaczy, że on…
O tej porze roku
wielki książę zawsze choruje.
Pomyśleć, że takie trudy
musi znosić w tym strasznym miejscu…
Dziękuję Jego Wysokości,
że zważa na serce matki.
Mnie też to ciąży.
Napisałem do niego list.
Wyślę mu też zupę wzmacniającą,
którą dla niego przygotowałaś.
Ona dostarczy mu ją do rąk własnych.
Wasza Wysokość
wysyła mnie do wielkiego księcia?
Podobno bywałaś w Pawilonie Seonghyeon.
Zanieś mu zupę.
Widok znajomej twarzy go uspokoi.
Przyjrzyj się jego zdrowiu.
A więc wciąż żyje.
Mogę go ocalić.
Rana kłuta brzucha. Uszkodzona nerka.
Operowaliśmy. Ma wstrząs krwotoczny.
Ta noc jest kluczowa.
Jesteś.
Podróż musiała być męcząca.
On żyje.
To list od Jego Wysokości.
Królowa wdowa przysyła zupę na wzmocnienie.
Oczekiwałem królewskiego rozkazu,
a nie listu i zupy.
Widać jeszcze nie przyszła na mnie pora.
Zaraz przygotuję stolik.
Czemu milczysz?
Tęskniłem za twoim ćwierkaniem.
Wasza Wysokość…
nic się nie zmienił.
Jakby czas się zatrzymał.
Ale ty…
trochę się zmieniłaś.
Twój wzrok i duch… nabrały siły.
Po co tu przyszłaś?
Dziwię się,
że królowa wysłała właśnie ciebie.
Ona dostarczy ją do rąk własnych.
Anjong wysłał mnie po coś.
Co on pisze? Pyta o zdrowie?
Nie twoja sprawa.
Może zgrzeszyłem,
ale nie pokazałbym listu od króla byle damie dworu.
Jestem przynętą.
Wysłał mnie tu jako przynętę.
Czyli…
to musi być…
Nie pij tego. To trucizna!
Trucizna?
Jak śmiesz oskarżać królową matkę?
Nie rozumiesz?
Wykorzystali mnie jako przynętę.
Żebyś wypił truciznę i umarł.
Przynęta?
Za kogo ty się masz?
Czasem przekomarzaliśmy się dla zabawy,
ale nic dla mnie nie znaczysz.
Byłam szczęśliwa.
Byłam zwykłą damą dworu,
która nie miała nikogo poza psem.
Gdy byłeś ze mną, czułam się taka szczęśliwa.
Ty pierwszy…
zajrzałeś do serca prostej dwórki.
Zważaj na słowa.
Nigdy o ciebie nie dbałem.
Nie potrzebuję atencji lichej dwórki.
Wyzbądź się tego.
Mnie też.
I wspomnień.
Wiedziałeś?
Polubiłam deszcz.
Poczułam jego oczyszczającą moc.
Daje mi wolę życia.
Poczuj to.
Tę oczyszczającą moc.
Żyję.
Przetrwałam.
Nawet gdy myślałam, że chcę umrzeć, tak naprawdę pragnęłam żyć.
Nie chciałam żyć takim życiem.
Ale nie chciałam umierać.
To właśnie…
we mnie obudziłeś.
- Wolę życia. - Nie…
Jeśli życie doskwiera, idź inną ścieżką.
Znajdź nowe miejsce.
W Mandżurii czy gdzieś, byle nie tu.
Uciekaj stąd.
Myślałem, że twoje usta zamilkły,
ale to nieprawda.
Trajkoczesz bez zastanowienia.
Jak to masz we zwyczaju.
Nie zmieniłaś się.
Mój brat cię wysłał?
Kazał ci przynieść moją głowę?
Pomyśl,
że jesteśmy bandytami, którzy zostali z niczym
i ruszyli śladem pałacowej świty.
Czy wtedy nie poczujesz się lepiej?
Nie.
Uciekaj.
Nie zostawię cię.
Nie ma czasu. Skryj się.
Nie rozumiesz?
Próbuję cię ratować.
On przetrwa, jeśli Wasza Wysokość przeżyje.
- On? - Tak.
On jest mi droższy nad życie.
Uśmiecham się dla niego.
Oddycham dla niego.
Tak jak kiedyś Wasza Wysokość mnie uratował, ja też chcę go ocalić.
Nie mogę się teraz poddać.
Poznałaś kogoś takiego?
Teraz rozumiem.
Skąd w twoich oczach tyle odwagi.
Nie martw się.
Będę żył.
Zostałem wzgardzony z kretesem…
Tak łatwo nie umrę.
W końcu…
Nie…
Shin Seo-ri.
Se-gye, obudziłeś się?
Proszę pana?
Zawołam lekarza.
Se-gye, wszystko w porządku?
Co się stało? Shin Seo-ri…
Nie wolno ci się ruszać. Bo zerwiesz szwy.
Dopiero cię przenieśli z OIOM-u.
Lekarz kazał ci odpoczywać.
Właśnie się obudził.
Jak się pan czuje?
- Panie Son. - Tak?
Gdzie Shin Seo-ri?
Shin Seo-ri.
Co wy dwie tu robicie?
Nie marnujcie czasu. Idźcie do Se-gye.
Pomówcie z lekarzem.
Tae-hee zadzwoni, gdy Se-gye się ocknie.
Ona jest jego rodziną? Nie, to wy!
Nawet nie ma przy nim rodziców.
To wasz jedyny siostrzeniec. Zaopiekujcie się nim.
My też nie miałyśmy ojca.
Dbałeś tylko o Jin-u. Na nas nie zwracałeś uwagi.
Jak mamy okazać miłość, skoro same jej nie zaznałyśmy?
Dlaczego teraz to wyciągasz?
Tylko zdenerwujesz tatkę.
Zawsze ten przeklęty wnuk!
Tato, my też jesteśmy twoimi dziećmi.
Przestań żyć przeszłością.
Patrz do przodu, albo choć dokoła.
Spróbuj choć raz!
Co za…
Kiedy zostanie wypisany?
Jest pani niecierpliwa.
Ledwie się obudził. Monitorujemy go.
Proszę pana?
Nie mogę znaleźć pani Shin.
Nie ma jej w domu ani restauracji.
Jest poza zasięgiem.
Policja też nic nie wie.
Tylko podejrzenia i poszlaki.
Zdobądź nagranie z przesłuchania i przygotuj odpowiedź.
Niech to wygląda na niekompetencję policji.
Idzie!
Panie Choi, co do pielęgniarki…
Przyznaje się pan do zarzutów?
Prosimy o komentarz.
Wczoraj zaatakowano pana Cha Se-gye…
Gdzie Shin Seo-ri? Co jej zrobiłeś?
Se-gye, obudziłeś się!
Dzięki Bogu.
Mów, gdzie ona jest.
Dlaczego mnie o nią pytasz?
Miałeś ją chronić.
Co, nie możesz jej znaleźć?
Uciekła?
A jednak.
Nad ludźmi w twoim otoczeniu wisi gilotyna.
Każdy przy zdrowych zmysłach
uciekałby jak najdalej.
Ty sukin…
Se-gye, wszystko w porządku?
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Lepiej ją znajdź.
Zanim ja to zrobię.
Wszystko okej?
Panie Cha Se-gye!
Nic się panu nie stało?
Dość!
Proszę pana.
Złożymy zawiadomienie o zaginięciu.
Bez śladów przestępstwa nie będzie śledztwa.
Moglibyśmy, gdyby ktoś z rodziny…
Ona nie ma rodziny.
Niedawno zmarła jej babcia.
Proszę, zróbcie coś.
Panie Cha.
Źle pan wygląda.
Wszystko w porządku.
Nad ludźmi w twoim otoczeniu wisi gilotyna.
Każdy przy zdrowych zmysłach
uciekałby jak najdalej.
Panie Cha! Co się stało?
Co pan tu w ogóle robi?
Nie mogę jej znaleźć.
Naprawdę uciekła?
Ucieszyłbym się, gdyby tak było.
Byłaby bezpieczna.
Proszę pana…
Teraz nie martwmy się o panią Shin.
Wracajmy do szpitala.
Ostrożnie.
Dlaczego policja nic nie robi?
Dłużej nie zniosę tego stresu.
Śledztwo trwa. Musimy uzbroić się w cierpliwość.
A niech mnie. Żyjesz?
W takim stanie wyszedłeś?
Nie mogę znaleźć Shin Seo-ri.
Myślę, że coś jej się stało.
Nie umiem jej znaleźć.
Pomóż mi, dziadku.
Znaleźliśmy panią Shin Seo-ri.
Znaleźliśmy ją,
ale teraz jest…
Przepraszam.
Jest nieprzytomna.
Pan jest jej opiekunem?
Co jej jest?
Myśleliśmy, że to minie.
Nie ma z nią kontaktu.
Nie mogliśmy jej zidentyfikować.
Trzeba ją przenieść do większego szpitala na badania.
Shin Seo-ri, dlaczego…
Przyjmij moje gratulacje.
Twoja kara dobiegła końca.
Teraz możesz uwolnić się od bólu.
Bólu…
Zerwij więzi
splątane przez zły los i przeznaczenie.
Już nie stracisz tych, których kochasz,
ani nie będziesz ronić łez.
Tyle wycierpiałaś.
Tak.
Cierpiałam.
To była agonia nie do zniesienia.
Nie będziesz już cierpieć.
Dopóki nie przejdziesz w zaświaty,
tu znajdziesz ukojenie.
Taką nagrodę zesłały ci niebiosa.
Spokój.
Nawet najmniejszej bryzy.
Cisza.
Lisica postanowiła zostać nie tu
ani nie w przeszłości,
nie w świecie żywych ani umarłych.
Przeszywający duszę ból
zagłuszył wspomnienia, również te dobre.
Podobno mózg ludzki się wyłącza, gdy cierpienie jest zbyt duże.
To chyba się stało?
Wytrzymała, aż nadszedł punkt krytyczny.
Nawet wtedy nie zatraciła się.
Zdała sobie sprawę, że ten spokój jest zwykłym więzieniem.
Fascynująca historia.
Ale jak pani myśli, kiedy dostanę główną rolę?
Na wszystko przyjdzie czas.
Gdy nadejdzie pora…
czy iść naprzód, czy zostać…
odpowiedź wybrzmi samoistnie.
Dlaczego się nie budzi?
Nie ma żadnych obrażeń.
Czasem tak bywa.
Mózg nie radzi sobie z szokiem
i wyłącza świadomość, żeby się bronić.
Mechanizm ucieczki.
Więc co mam robić?
Jestem gotów na wszystko.
Proszę być przy niej i z nią rozmawiać.
Jest szansa, że pana słyszy.
Pan Cha nie kontaktował się z rodziną.
Chodzi tylko do biura i do szpitala.
Do szpitala? Do tej kobiety?
Tak. Jest w śpiączce.
Miej oko na Cha Se-gye aż do konferencji prasowej.
Zgłaszaj wszystkie nietypowe ruchy.
Los porządnie cię przeorał.
Jeden wielki bieg z przeszkodami.
Tak, pani Hong?
Ja? A niby gdzie mam być?
W domu.
Jak tam pozew przeciwko trollom?
Zero litości.
Na razie.
Dzień dobry.
No cześć.
Już zrezygnowałeś?
Jeszcze nie, ale niedługo.
Wypadałoby osobiście pożegnać się z panią Hong.
Akurat.
Tak czy siak, słuszna decyzja.
Jakby nie spojrzeć, panie Baek,
nie nadajesz się na menadżera.
Odkryj swoje powołanie.
Chyba byłem ślepy.
Co ja widziałem w tej kobiecie?
SHIN SEO-RI
Ktoś chce się z panem widzieć.
Mówi, że chce pomówić o pani Shin.
Powiem otwarcie,
od pewnego czasu jestem medium.
Jak to się stało, byłam w szoku.
Nie umiałam odróżnić prawdy od snu.
Byłam u niej,
jeszcze się nie obudziła.
Ale czułam, że muszę panu coś powiedzieć.
Nie wiem, co chce pani ugrać,
ale proszę wyjść, póki jestem miły.
Bo wezwę policję.
Proszę mnie wysłuchać.
Nikt o tym nie wie, ale pan powinien.
Seo-ri wróciła pana ratować.
Ratować pańskie życie.
Rzuciła wszystko i wróciła.
Wynoś się.
Wynocha.
Natychmiast.
Ojej...
Nikt tego nie wie, ale pan powinien.
Seo-ri wróciła pana ratować.
Co za bzdury.
Ratować pańskie życie.
Rzuciła wszystko i wróciła.
Cha Se-gye.
Kiedy przyjdzie wiosna,
będziemy patrzeć, jak kwitną derenie.
Zrobimy naleśniki z płatkami kwiatów.
Latem będziemy siedzieć w ogrodzie oplecionym kampsisem,
zajadając się brzoskwiniami.
Albo pojedziemy nad morze patrzeć na dzikie róże.
Jesienią upleciemy wianki z chryzantem.
Będziemy się tulić i podziwiać jesienne liście.
Spędzimy razem cztery pory roku.
Shin Seo-ri.
Jak długo…
to tu leży?
Nowa linia kosmetyków Mochang Group to numer jeden
we wschodniej Europie. Sorry, Se-gye.
Se-gye.
Se-gye?
Przepraszam, nie spałem tej nocy.
Proszę, mów dalej.
Stan pani Shin się nie zmienił?
Czekanie jest trudne.
Nie wiesz, kiedy się wybudzi
ani czy się wybudzi.
Nie zrozum mnie źle.
Mówię to z troski.
Czekanie bez końca
wysysa z człowieka życie.
Nie gwarantuje odpowiedzi, na jaką się czeka.
Se-gye.
Byłeś w muzeum po drugiej stronie ulicy?
Jest tam ciekawy obraz.
Pewna klientka była nim urzeczona.
Podobno obraz skrywa historię.
Jest nadpalony, ale widać na nim damę dworu.
Kogoś mi przypomina.
Jest bardzo podobna do pani Shin.
Ta dama dworu na obrazie.
Czy to kamień z plaży?
Ale nigdy nie byłam nad morzem.
Ten obraz wygląda zwyczajnie,
ale skrywa dwie tajemnice.
W epoce Joseon
rzadko portretowano kobiety.
To pokłosie konfucjańskiej zasady separacji kobiet i mężczyzn.
Dlatego ten obraz
musiał powstać w tajemnicy.
Trochę dziwne. Może była jej sobowtórem.
Widzicie tę książkę pod obrazem?
To Pamiętnik z Pawilonu Seonghyeon, którego autorem był
Wielki Książę Cheongheonu, brat Anjonga.
Nieszczęsny książę w wyniku skandalu został skazany na wygnanie i tam zniknął.
Pamiętnik wrócił do Korei w zeszłym roku.
Nikt nie przypuszczał, że zyska rozgłos.
Historię w końcu piszą zwycięzcy.
Pamiętnik jest otwarty na stronie,
gdzie Książę Cheongheonu zamieścił ostatni wpis przed zniknięciem.
Przedstawia prawdę, a nie historię z królewskich annałów.
„Notatka z dnia Jeongchuk dziesiątego miesiąca roku Byeongo.
Ulewa, którą nocą bębniła w dach, ustała”.
Kiedyś zbierałem deszczówkę,
żeby się umyć rano.
Dziś nie jest takie jak wczoraj.
Ona przyjdzie tutaj.
Idziesz już?
Do mnie?
Próbowałem cię wymazać z pamięci.
Dlaczego do mnie teraz przychodzisz?
Lepiej by ci było mnie nienawidzić,
zamiast usychać z tęsknoty.
Muszę odepchnąć cię okrutnymi słowami.
Nawet jeśli pęknie ci serce,
to jedyny sposób, by cię ratować.
Przynęta?
Za kogo się masz?
Czasem przekomarzaliśmy się dla zabawy,
ale nic dla mnie nie znaczysz.
Byłam szczęśliwa.
Byłam zwyczajną damą dworu,
która nie miała nikogo poza psem.
Gdy byłeś ze mną, czułam się taka szczęśliwa.
Shin Seo-ri.
Nawet jeśli to koniec, nie miałem najgorszego życia.
Książę, który nigdy nie został władcą.
Niedane mi było dożyć starości.
Odchodzę świadomy, że mój najdroższy skarb jest bezpieczny…
Czyż to nie koniec godny mężczyzny?
Nie pij tego. To trucizna!
Ratować pańskie życie.
Rzuciła wszystko i wróciła.
Nie rozumiesz? Próbuję cię ratować.
On przetrwa, jeśli Wasza Wysokość przeżyje.
On jest mi droższy nad życie.
Czy nie możemy teraz tego przerwać?
Śnieg pada!
Mamo, popatrz, śnieg!
Śnieg w środku lata?
Jakież cierpienie nam to zesłało?
Raczej wybryk natury.
Mimo to piękny.
ODKRYJ JOSEON…
Proszę, nie każ mi czekać.
Ja…
nie mogę oddychać, Shin Seo-ri.
Wróć.
Proszę…
On żyje.
Shin Seo-ri, spójrz na mnie.
Jestem tu.
Cha Se-gye.
Nieważne, jak ciemna jest noc,
jeśli masz kogoś u boku,
jest lżej i się nie boisz.
Nie chodzi o to, gdzie jesteś.
Ale o to z kim.
Czuję coś do ciebie.
Po prostu potrzebuję cię.
Moja jedyna, Shin Seo-ri.
Jestem twój jedyny.
Cha Se-gye.
Nieważne, co będzie z nami w przyszłości,
pamiętaj, że zawsze mam cię w sercu.
Będziesz ze mną wszędzie.
Dzięki tym wspomnieniom nie będę więdnąć, lecz kwitnąć.
Obiecaj.
Dopilnuję, żebyś nie był sam.
Zaufaj mi.
Nie zapomnij o tej obietnicy.
Będę cię chronić. Dałam słowo.
Twoja kara dobiegła końca.
Teraz możesz uwolnić się od bólu.
Nie.
Zerwij nici więzi, splątane przez zły los i przeznaczenie.
Już nie stracisz tych, których kochasz,
ani nie będziesz ronić łez.
Nie.
Tę nagrodę zesłały ci niebiosa.
To nie jest nagroda.
Bez bólu nie ma szczęścia.
Bez cierpienia nie ma radości.
Nie chcę takiej nagrody.
Wobec tego dam ci ostatnią szansę.
Możesz iść, dokąd chcesz.
Do przeszłości lub teraźniejszości.
Nawet do przyszłości lub innego świata.
Możesz iść do świata, w którym nie będziesz już lisicą.
Co wybierasz?
Podjęłam decyzję.
Wybieram…
Cha Se-gye.
Pada śnieg.
Dlaczego tu stoisz na śniegu?
To ty…
Tęskniłam.
Bardzo.
Cieszę się, że żyjesz.
Dziękuję ci, że żyjesz.
To ty.
Jak mogłaś?
Jak mogłaś mnie zostawić?
Jak miałem bez ciebie żyć?
Ale teraz tu jestem.
Oboje jesteśmy.
Cudownie żywi.
Myślałem, że umierasz.
Sam prawie umarłem, czekając na ciebie.
Nie powiedziałem ci, co czuję.
Nie zdążyłem powiedzieć, że cię kocham.
Jak mogłaś tak odejść?
Teraz możesz to zrobić.
Możesz to robić codziennie.
Kocham cię, Cha Se-gye.
Znowu mnie ubiegłaś.
Naprawdę jesteś…
Ty i ja przez następne stulecie.
Stulecie?
Chcę tysiąclecia.
Nigdzie się nie wybierasz.
Dobrze.
Umowa.
Shin Seo-ri, uderz mnie.
Uderzyć?
Ledwie wróciłam i tego ode mnie chcesz?
To nie może być prawda.
Ja chyba śnię.
Więc przywal mocno.
To nie sen, to prawda.
Co czujesz? Ciepło?
Tak.
Ciepło.
To Shin Seo-ri, którą znam.
Gdzie byłaś tak długo? Torturowałaś mnie?
Myślałam, że nie żyjesz.
„Nie mogłam uratować nikogo. Sama cudem ocalałam.
A teraz…
nie został mi już nikt”.
Ale wtedy usłyszałam twój głos.
Gdzie nie ma dnia ani nocy,
twój głos rozbrzmiał czysto.
Uratowałeś mnie, Cha Se-gye.
Wyciągnąłeś mnie stamtąd.
Nie, ty mnie uratowałaś.
Nas oboje.
Jego też.
Jestem przy tobie i to najlepszy dowód.
Że żyjemy.
Oni pewnie szukają swojej drogi.
Wyglądają zupełnie inaczej.
Nie jesteś chłopcem, tylko dziewczyną.
To tajemnica, mała.
Masz.
Jak się nazywasz?
Nazywam się Dan-sim.
Kang Dan-sim.
Stać.
Portret pamięciowy!
Że co?
Park, przynieś nasze toboły.
Prom do Mandżurii już czeka.
O wszystkim zapominasz. Skup się.
Dobrze.
Olejmy te gliny i spadamy.
Naprawdę jesteś…
zupełnie inną osobą.
Inaczej mówisz i patrzysz.
Mówiłam ci. Wróciłam do mojego ciała.
Tak czy siak, zmywamy się. Tędy.
Dobra.
Zmywamy się stąd. Szybko.
Pa!
Pewnie żyją gdzieś pełnią życia.
Nigdy się nie dowiemy gdzie.
Jestem tego pewien.
Chcę w to wierzyć.
Moje nadzieje nigdy się nie spełniały.
Ale chcę w to wierzyć.
Mówię ci, że mam rację.
Na sto procent.
Dobrze, wierzę.
Do tej pory walczyłam o przetrwanie.
Teraz chcę żyć na własnych zasadach.
Dobrze.
Zacznijmy nowy rozdział.
Nie walczmy. Bądźmy mili i dobrzy.
Nie, tego nie możemy zrobić.
W tak okrutnym świecie? Chcesz być popychadłem?
Kto cię zdradzi, zginie z twojej ręki.
Kto cię obmawia, dostanie za swoje.
Musimy być bezwzględni.
Zaraz, dlaczego?
Co się tak zapalasz? Jeszcze bardziej niż przedtem.
Nowy rozdział może się okazać dla nas śmiercionośny.
Po tym, jak tyle wycierpiałam?
Przeżyję ich wszystkich.
W takim duchu…
nie zakończymy tego pokojowo.
Co to za wzrok? Boję się.
Dziennikarze już są.
Zaraz potem lecę do Stanów.
Jedź po Seo-juna.
Jak do tej pory Chail zasłużył na każdy głos krytyczny
za niekompetencje, zachłanność i skandale.
W dzisiejszych czasach
potrzebujemy konkretnych decyzji, żeby pozbyć się gnijącej tkanki.
Dlatego powiem jasno.
Jeśli śledztwo będzie kontynuowane,
będziemy współpracować,
zachowując pełną przejrzystość,
aż prawda wyjdzie na światło dzienne.
To oznacza, że nie brał pan w tym udziału?
Pod względem prawnym nie.
Jako rodzina czuję się odpowiedzialny.
Sprytnie uniknął pan postawionych zarzutów.
Taki jest cel dzisiejszej konferencji?
Z jakiej jest pani stacji?
Jakie ma pani powiązania?
Powiązania?
Mam powiązania z Cha Se-gye.
Zadarłeś z moim facetem.
Już nie żyjesz.
Zabierzcie ją.
Z drogi, łachudry!
Bo połamię wam nadgarstki.
Trzeba było ją zostawić, jak prosiła.
Szkoda waszych nadgarstków.
Co tak długo? Gdzie się podziewałeś?
Straszne korki.
Seul ma z tym duży problem.
Co ty wyprawiasz?
To konferencja prasowa.
No tak.
Przyszedłem się zabawić z reporterami.
Panie Son?
RE: CHOI MUN-DO PORZUCA CIAŁO
Proszę państwa, sprawdźcie telefony.
Cha Se-gye.
Co to ma być?
No tak.
Mam to od dnia, gdy wypuściłeś ten filmik o władzy.
Tak.
Deepfake się poprawił od tego czasu.
Wygląda na prawdziwe?
Zdecydowanie.
Świat jest przerażający.
To chyba się nazywa przezorność?
30 MINUT WCZEŚNIEJ
Reprezentujemy interesy firmy.
Niezależnie od tego, czy to szkodzi, czy pomaga.
Kierujcie się tą zasadą podczas głosowania.
Ze skutkiem natychmiastowym Choi Mun-do
przestaje być prezesem Chail Group. Jest osobą prywatną.
Zarząd powiadomił cię
o usunięciu ze stanowiska prezesa.
Nie ma mowy, by dział prawny Chail cię reprezentował.
A będzie jakiś proces?
Aresztowanie? Nie ma dowodów.
Oczywiście, że są.
Panie Choi Mun-do.
Proszę z nami. Jest pan aresztowany.
Pewnie chodzi o ten filmik. To deepfake.
Policja nie reaguje na sfabrykowane filmiki.
Prawda, inspektorze Lee?
Pański asystent się przyznał.
Zdaje się, że nagrywał
każde zadanie, które pan mu zlecał.
Dowody wypełniłyby ciężarówkę.
Co za życie.
Trzeba lepiej dobierać ludzi.
Gdy woda w górze rzeki jest mętna,
przy ujściu nigdy nie będzie czysta.
Nad czym rozmyślasz?
To problem XXI wieku.
Nie można samej wymierzyć sprawiedliwości.
Gdyby było można, to nie byłby XXI wiek.
W jakim świecie żyjesz, że chcesz mieć krew na rękach?
To nie przejdzie.
Jeśli sama wymierzę sprawiedliwość,
stanie się jej zadość.
Ojej!
Kto to tu zostawił?
Cholera.
Co?
Pomyśl.
Shin Seo-ri, wariatko…
Cholera!
Nawzajem, śmieciaro.
Królewska konkubina Kang, złoczyńczyni z trucizną?
Oto najlepsza drama.
Dworska intryga? Gaslighting Anjonga. Konkubina i królowa są ofiarami.
Zasłaniać się kobietami? Należy się pośmiertna dekapitacja.
To chyba zbyt kulturalne?
Odpowiedź to likwidacja.
Idealnie.
- Jeny! - Jakieś żale?
Wymierzam sprawiedliwość.
Wystarczy. Nie znasz umiaru.
Pani Hong.
Hej.
Kto składa rezygnację na papierze?
Wystarczyłby telefon.
Aha.
Niech to.
Znalazła pani menadżera?
Wciąż szukam.
Nie jest łatwo.
Cała branża zna charakterek Ji-hyo.
Najwyraźniej otwiera czarną listę.
Ten troll na pewno też jest z branży.
Co? Podejrzewacie mnie?
Skąd! Zastanawiam się, czy masz pomysł, kto to.
- To nie ja. - No właśnie.
Przy takim niewyparzonym dziobie
wiadomo było, że to się na niej odbije.
Co z pozwaniem tego trolla?
Hej!
Zablokowałaś mnie?
Gong Tae-woo…
Co tu robisz?
Oddaj.
Połączenie nie może być zrealizowane…
Zablokowałaś mnie.
Odblokuj i wycofaj zarzuty.
Zerwaliśmy. Co cię to obchodzi, czy cię zablokowałam?
Zaraz, to ty wrzucałeś te okropne posty?
Żałosny gnojku.
To dlatego zawsze było w nich ziarno prawdy.
Widzimy się w stacji.
Przygotuj się na totalne upokorzenie.
Yoon Ji-hyo!
Puść mnie!
Skończ z tym!
Rozumiem, że się ze mnie nie wyleczyłaś,
ale nie rób komuś z życia kloaki.
Z was dwojga nie ona ją robi.
Kim jesteś?
Zostaw ją.
Artykuł 260 paragraf 1 kodeksu karnego.
Kto napastuje drugą osobę,
podlega karze więzienia do dwóch lat
lub grzywny do pięciu milionów.
A ty co? Prawnik?
Ja? Nie jestem prawnikiem.
Aspirujący urzędnik…
w funkcji menadżera. A co?
Wszystko się nagrywa.
Mam też zrobić wideo?
Puścić na cały kraj?
Nie filmuj!
Hej.
Lepiej wycofaj zarzuty.
Artykuł 283 paragraf 1 kodeksu karnego.
Kto grozi drugiej osobie,
podlega karze więzienia lub grzywny.
Cholera.
Co za gnój.
Ale czym…
sobie na to zasłużyłam?
Co ja…
Naprawdę zrobiłaś coś złego.
Naprawdę?
Wyglądasz przepięknie, nawet gdy płaczesz.
Niewspółmierne użalanie się nad sobą. To też przestępstwo.
Zapomnij o hejterach i reszcie hołoty.
Skup się na sobie.
Ji-hyo, jesteś dużo lepszym człowiekiem,
niż ci się wydaje.
Zaufaj mi. Znam się na ludziach.
Chcesz jeszcze?
Proszę.
Otrzyj łzy.
Przyszłaś tu sama? Bez Se-gye?
Przed procesem.
No tak, proces.
Ludzie czekają w kolejce, by cię pogrzebać.
Twój asystent, dyrektor Jang.
Nawet personel domowy.
Kolejka na całą dzielnicę.
To mnie nie dotyczy.
Nie zabawię tu długo.
Czego chcesz?
Czy ty…
wierzysz w przeznaczenie?
Przeznaczenie?
Że wszystko jest zapisane i nie da się tego zmienić.
Choćbyś próbował ze wszystkich sił.
Zatem znaj swoje miejsce i nie waż się
hańbić swoich zwierzchników ani sprzeciwiać się im.
Kompletnie bzdurna koncepcja.
Stworzona przez ludzi u władzy.
Już nie wierzę w przeznaczenie.
Teraz wierzę w karmę, którą tworzę.
Bo ty i ja jesteśmy tego dowodem.
Byłem ciekaw, po co przyszłaś…
Zachowaj swoją pseudofilozofię dla Se-gye.
Nie chcę tego słuchać.
Nie masz o niczym pojęcia.
Z taką ignorancją
zgnijesz w więzieniu.
Marnując ostatnią szansę na naprawę błędów.
Jaką szansę?
By ocalić skorumpowaną duszę.
Tato!
Szansę, by wyzbyć się chciwości, która zatruwa ci umysł.
Jedyną szansę, by osiągnąć pełnię.
Zmarnowałeś ją.
Będziesz rozmyślał o utraconej szansie
w tej zimnej celi
do końca swych dni.
To będzie cię zżerać
kawałek po kawałku.
Babciu.
Jak ci tam?
Odpoczywasz w ciepłym, słonecznym domu?
Ja też mam się dobrze.
SPOCZYWAJ W POKOJU
Dzielę radość z błahostek
z kimś, kto jest u mego boku.
Proszę, czuwaj nade mną.
Patrz, jak żyję pełnią życia
i nadrabiam utracone szczęście
otoczona czułością.
Żyj pełnią życia, Seo-ri.
Znowu do ciebie dzwonił?
Czemu dziadek dzwoni do ciebie, a do mnie nie?
Mogłeś odbierać jego telefony.
Grozi, że cię zablokuje,
jak będziesz go ignorował.
Nie wygra z prawami rodzicielskiej miłości.
Trochę tak brzmiał.
Zostaniesz sam jak palec.
Dlaczego mam zostać sam?
Tato.
Podjęłam decyzję.
Rozwodzę się.
Złożyłam papiery.
W dzisiejszych czasach rozwód to nie powód do wstydu.
Ludzie to robią wielokrotnie.
Też nie powód do dumy.
Dlaczego moje dwie córki się rozwiodły?
Dziadku!
A niech mnie! Mój skarb.
Jesteś. Już po lekcjach?
Tak.
Graliśmy dziś w kickball na wuefie.
Moja klasa wygrała!
Brawo! Świetna robota.
Nasz Seo-jun jest dobry w kickballu.
Znasz się na każdym sporcie.
Od kiedy kickball to sport?
Co w tym takiego, że dzieci biegają za piłeczką?
Jak masz się tak zachowywać, wyjdź.
Po co psuć atmosferę?
Hej ty.
Próbuję się tylko zaprzyjaźnić.
Z tobą zawsze jest sraka.
Sraka?
Nie.
Draka. Ciocia się przejęzyczyła.
Tak jakby ktoś ci zabrał lizaka
i robi się z tego draka.
Aha. Rozpętałaś drakę?
Ciociu, jesteś rozrabiarą?
Ciocia to wielka rozrabiara.
Rozrabiara…
Niektórych rozbraja dziecięca niewinność.
BIOJEI 2027, REKRUTACJA
Witajcie.
„Wasz sumienny, odpowiedzialny pracownik.
Baek Gwang-nam”.
Sumienny i odpowiedzialny…
Branża K-beauty…
Pragnę dołączyć do Biojei na linii frontu K-beauty…
To się nie uda.
Linia frontu? Idziesz na wojnę?
Po prostu ćwiczę przed…
Ji-hyo?
Panie Baek, to naprawdę twoje powołanie?
Zaraz, co tu robisz?
- Przyszłaś tu dla mnie? - Nie.
Aha.
Jestem tu służbowo. Przypadek.
Albo przeznaczenie.
Kandydat 332, pan Baek Gwang-nam.
Jestem.
- Teraz pana kolej. - Dobrze.
Przepraszam, Ji-hyo.
Nie idź tam.
Ojej.
Pracuj ze mną.
- Co? - Zapłacę potrójnie.
Potrójnie. Ojej.
Potrzebuję kogoś,
kto ma takie gadane jak ty.
Kurczę, ma charakterek.
Umowa?
Inni znajdują sens w nazywaniu rzeczy po imieniu.
Gratulacje, Se-gye.
Odzyskałeś wiodącą pozycję na rynkach wschodnioeuropejskich.
Przykro mi, Tae-hee.
Miałaś swoje pięć minut, kiedy byłem w dołku.
Nie wyglądasz, jakby ci było przykro.
Wyglądasz na szczęśliwego.
To irytujące.
Tak, jestem szczęśliwy.
Tak bardzo, że aż czuję się winny.
A ty, Tae-hee?
Ja też dam szansę szczęściu.
Dzięki pewnej osobie
wierzę, że szczęście naprawdę istnieje.
Jeszcze inni mają nadzieję zacząć od nowa.
Bardzo dobrze!
Niech ten dzień się o nas upomni.
KRÓLESTWO KOBIET 2
Wytrwamy do końca!
Przesadziłaś.
Nie możesz być jednocześnie urocza,
piękna i seksowna. Zostaw coś dla innych.
Co inni mają zrobić?
Nie oglądaj moich starych seriali, tylko pomóż mi z rolą.
Masz.
To twoja kwestia?
Spójrzmy. Mój 99 pierwszy pocałunek.
Co? Dziewięćdziesiąty…
Będziesz się całować 99 razy?
Oszalałaś?
Wykluczone. Odwołaj to.
Ale zdjęcia są za dwa dni.
No i co?
Wykupię czas reklamowy. Wytniemy sceny z pocałunkiem.
„Mój 99 kontakt wzrokowy” jest lepszy.
Chyba żartujesz. Kto by to oglądał?
Chcesz mi zniszczyć karierę?
Zamieszkaj ze mną.
Na to się nie zgadzałam. Zwolnij.
Czas na pocałunek ze mną.
Co robisz? Przestań!
- Bolało. - Jesteś cały?
Tymczasem niektórzy
są wdzięczni za uśmiech bliskich.
Na bezbrzeżnym oceanie życia
przetrwamy, chwytając się czego się da.
Wiosną będziemy patrzeć, jak kwitną derenie.
Zrobimy naleśniki z kwiatami.
- Z kwiatami? - Tak.
Latem pojedziemy nad morze, jak teraz.
Będziemy jeść ostreę.
Zasadzimy kampsis w ogrodzie.
Zjemy górę brzoskwiń.
Będziemy tylko sadzić i jeść?
Jesień to chryzantemy. Też je zasadzimy.
I persymony prosto z drzewa.
Nasz ogród zamieni się w sad.
Otworzymy stragan z owocami.
Owoce sezonowe są najlepsze.
Każda pora roku przynosi nam małe radości.
Serio? Kto tak powiedział?
Moja babcia.
Moja babcia tak mówiła.
Trzeba korzystać z rzeczy, kiedy na nie pora.
Nie zaoszczędzi się szczęścia.
To prawda.
Absolutna.
Koniec z lamentowaniem nad światem.
Będę żyć pełnią życia.
Śnieżnobiały kwiat szronu w pełni lata.
Pełnia życia.
Kocham cię, Shin Seo-ri.
Puste gesty nie mają znaczenia. Potrzeba nam tylko ciepła.
Odwaga, z jaką stawiasz każdy krok, pcha cię do przodu.
Jeśli tylko wytrwasz,
przyjdzie do ciebie na pewno.
Znowu mnie ubiegłaś.
Jeśli w tym wytrwasz,
wspaniały świat stanie przed tobą otworem.
Gwarantuję. Zaufaj mi.
Napisy: Anna Zeller