MY ROYAL NEMESIS
-Tao ba 'yan? -Oo.
-Ano ang… -Hoy!
Excuse me!
-Dugo. Hala. -Hello. Kailangan ng ambulance.
May natumbang tao dito.
Saksak sa tiyan. Dumudugo.
Transfusion, i-page ang trauma.
Cha Se-gye!
Wag kang mamamatay.
Wag kang umiyak.
Kailangan kong bumangon.
Di ko siya puwedeng iwan…
Huwag kang bibitaw, sir!
-Bumabagsak ang BP niya. -Wag sa ganitong paraan…
Heart rate 120. Suweruhan ko na siya.
Simulan ang CPR.
Siguradong pagod na kayo mula sa mahabang paglalakbay.
Sulat ito mula sa Kamahalan.
Nagpadala rin ang Biyudang Reyna ng pampalakas na sabaw.
Umaasa akong maharlikang kautusan ito,
at hindi isang liham at sabaw.
Mukhang di pa ako nakatakdang mamatay sa ngayon.
Inumin mo 'yan.
Mamatay kang makasalanan.
At mabubuhay ang babae.
Kailangan kitang ipagkatiwala sa pangakong walang katiyakan.
Kahit na ito na ang wakas, di ko masasabing di maganda ang buhay ko.
Isang dugong bughaw na hindi maaaring maging pinuno.
Kailanman ay di ako itinakdang mabuhay nang mahaba.
Ang lisanin ang buhay na ligtas ang pinakamahalaga sa akin…
Di ba mas magandang wakas 'yon para sa lalaki?
Ano'ng ibig sabihin nito?
Mamamatay ka na rin naman.
Ang ganitong kamatayan ay kagustuhan ng Kamahalan.
Ang prinsipe sa destiyero na napaslang ng mga tulisan at naglaho.
Ganyan ka maaalala ng kasaysayan.
Lapastangan ka!
Ngayon,
ako ang magliligtas sa iyo.
EPISODE 14 ANG MORTAL KONG KAAWAY
Uy, Dan-sim.
Kang Dan-sim.
Ito ay
ang palasyo.
Uy, ayos ka lang?
Nakabalik ako.
Sa Joseon.
Maililigtas mo siya.
Kung puputulin mo ang sumpa ng tadhana.
Sumpa ng tadhana?
Itinadhanang mamatay ang iyong mahal,
sa Joseon man o dito.
Kaya kailangan mong bumalik para iligtas ang Prinsipe.
Kung gano'n, hindi na ito mauulit.
Maliit na sakripisyo lamang ang hinihingi sa 'yo.
Hoy, bakit tila tuliro ka yata ngayong araw?
Ikaw…
Lapastangang babae.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ang iyong kasuotan…
Konektado ka rin sa nakaraang buhay?
Teka lang. Natutulog ka ba?
Di ko siya nakilala sa Joseon.
May nagbago ba?
Siguradong nasa loob ako ng palasyo.
Nasaan tayo?
Saan pa ba? Sa silid ng Biyudang Reyna.
JAGYEONGJEON HALL
Ang lakas ng loob mo.
Paano nakatulog ang tagapagsilbi sa palasyo?
Ang silid ng Biyudang Reyna.
Tagapagsilbi sa palasyo.
Nagbago na ang nakaraan.
Kung gayon…
mababago ko rin ang iba pang mga bagay.
Salubungin ang Kamahalan!
Siya 'yon.
Wag kang tumayo lang diyan.
Buksan na ninyo ang mga pinto.
Opo.
Pumasok ka rin.
Naging hari siya pansamantala.
Buhay pa rin ang Biyudang Reyna.
Wala pang isang taon noong umupo siya sa trono.
Nagkasakit ang Reyna noong namatay ang Prinsipe
at ilang araw ay pumanaw.
Kung buhay ang Biyudang Reyna, siguro siya ay…
Sa ganitong panahon ng taon, ang Prinsipe
ay palaging may malubhang karamdaman.
Ang isipin ang mga paghihirap…
na tinitiis niya sa malupit na lugar…
nagpapasalamat lang ako sa Kamahalang
nakinig sa puso ng ina.
Mabigat din ito sa aking kalooban.
Balak ko sanang padalhan siya ng liham.
Ipapasabay ko na rin ang pagpapadala
ng pampalakas na sabaw na inihanda mo.
Ihahatid niya ito nang ligtas.
Ang Kamahalan
nais akong ipadala ng Kamahalan sa Prinsipe?
Oo. Balita ko, itinalaga ka raw sa Seonghyeon Pavilion.
Ihatid mo ito nang ligtas.
Gagaan ang kanyang kalooban kapag nakakita siya ng pamilyar na mukha.
At tiyakin mong bantayan nang mabuti ang kalagayan ng Prinsipe.
Buhay pa siya.
Maililigtas ko siya.
Nasaksak siya sa tiyan, kaya napinsala ang kanyang kidney.
Isinagawa namin ang emergency surgery, ngunit nasa hemorrhagic shock siya.
Sa ngayon, kailangan lang niyang maitawid ang magdamag.
Nandito ka.
Pagod na kayo mula sa mahabang paglalakbay.
Buhay pa siya.
Sulat ito mula sa Kamahalan.
Nagpadala rin ang Biyudang Reyna ng pampalakas na sabaw.
Umaasa akong maharlikang kautusan ito,
at hindi isang liham at sabaw.
Mukhang di pa ako nakatakdang mamatay sa ngayon.
Ihahanda ko na agad ang hapag.
Bakit ka biglang natahimik?
Nananabik ako sa walang katapusan mong pagdadaldal.
Ang Kamahalan
ay hindi man lang nagbago kahit katiting.
Tila ba huminto ang oras.
Pero ikaw…
ay nagbago nang kaunti.
Mas naging matapang ang iyong mga mata at espiritu.
Ngunit bakit ka naparito?
Nabigla ako
nang mabalitaang ikaw ang ipapadala ng Inang Reyna.
Ihahatid niya ito nang ligtas.
Tiyak na may dahilan bakit ako ipinadala rito ni Anjong.
Ano ang nakasulat sa liham? Tinatanong ba niya kung kumusta ka?
Di mo kailangang alamin.
Kahit na ako ay isang makasalanan,
di ko ipakikita ang liham mula sa Kanyang Kamahalan sa lingkod.
Pain ako.
Ipinadala niya ako rito upang maging pain.
Kung gayon,
iyon ay siguradong…
Hindi mo pwedeng inumin 'yan. Lason 'yan!
Lason?
Nangangahas ka bang siraan ang Inang Reyna?
Hindi mo ba nakikita?
Ginawa akong pain.
Para inumin mo, malason, at mamatay.
Ano?
Pain?
Sino ka ba sa tingin mo?
Dahil lang ba sa nagkakabiruan tayo,
sa tingin mo ba talaga, may halaga ka na sa akin?
Naging masaya ako.
Ako ay tagapaglingkod lamang
na walang ibang mapagsabihan ng saloobin kundi asong gala.
Masaya ako nang mag-alok ka na magkasama tayo.
Ikaw ang kauna-unahang
sumulyap sa puso ng isang hamak na tulad ko.
Umayos ka.
Di kita pinagmamalasakitan.
Di ko kailangan ang pagmamahal ng tagapaglingkod lang.
Kaya ilibing mo na 'yan.
Ako.
At mga alaala mo.
Alam mo ba?
Gusto ko na ang ulan ngayon.
Natutuhan ko nang pahalagahan ang lamig nito.
Ipinapaalala nito na buhay ako.
Ngayon, damhin mo ito.
Ang nakalilinis na lamig.
Ako ay buhay.
Nakaligtas ako.
Kahit noong akala ko gusto kong mamatay, gusto ko palang mabuhay.
Ayaw kong mabuhay sa paraang kinagisnan ko.
Ngunit hindi ko ninais na mamatay.
Iyon
ang ginising mo sa aking kalooban.
-Ang gustuhin kong mabuhay. -Ikaw–
Kung di mo na kayang mabuhay, may ibang paraan upang mamuhay.
Humanap ka ng bagong mundo.
Sa Qing o sa ibang dayuhang lupain. Wag lang dito.
Tumakas ka sa lugar na ito.
Akala ko'y pinatahimik ka na ng katahimikan,
pero madaldal ka pa rin.
Ang dami mong sinasabi nang di nag-iisip.
Sa bagay, ganyan ka naman talaga.
Kailanma'y walang pagbabago.
Ipinadala ka ba ng aking kapatid?
Inutusan ka bang iuwi ang ulo ng kanyang kapatid?
Ituring kaming tulisan
na lumisang luhaan matapos ang hangal na pagtugis
sa mga kawal at tagasilbi sa palasyo sa kabundukan.
Di ba mas mabuti 'yon para sa kapayapaan ng iyong isip?
Hindi.
Ito na ang pagkakataon mo para tumakas.
-Hindi, magkasama tayong aalis. -Wala nang oras. Magtago ka.
Hindi ba sinabi ko na sa 'yo? Sinusubukan kong iligtas ka.
Mabubuhay siya kung makaligtas ang Kamahalan.
-“Siya”? -Oo.
Siya ay higit na mahalaga sa akin kaysa sa sarili kong buhay.
Napangiti ako nang dahil sa kanya. Nakahinga na rin ako nang maluwag.
Kung paano niya ako iniligtas noon, ililigtas ko rin siya ngayon.
Hindi ako puwedeng sumuko ngayon.
Nakahanap ka ng taong katulad niyan?
Ngayon, nauunawaan ko na.
Kung bakit nagkaroon ng ganyang katapangan ang mga mata mo.
Huwag kang mag-alala.
Mabubuhay ako.
Kay rami ng labis na nagagalit sa akin…
pero madaling mamamatay.
Sa huli…
Hindi…
Shin Seo-ri.
Se-gye, gising ka ba?
Sir?
Tatawagin ko ang doktor.
Se-gye, okay ka lang ba?
Ano'ng nangyari? Si Shin Seo-ri…
Wag ka munang gumalaw. Baka bumuka ang mga tahi mo.
Kalilipat mo lang galing sa ICU. Sinabi ng doktor na kailangan mong magpahinga.
Kagigising lang niya.
Kumusta ang pakiramdam n'yo, sir?
-Mr. Son. -Sir.
Nasaan si Shin Seo-ri?
Si Shin Seo-ri.
Bakit nandito kayong dalawa?
Wag ako. Bistahin n'yo si Se-gye.
Sige na at kausapin n'yo ang doktor niya.
Sabi ni Tae-hee na tatawag siya paggising niya.
Pamilya ba niya si Tae-hee? Hindi, kayo ang pamilya!
Wala siyang magulang sa tabi niya.
Nag-iisa n'yo siyang pamangkin, tapos, hindi n'yo man lang maalagaan?
Wala rin kaming ama noong lumalaki kami.
Si Jin-u lang ang inintindi mo. Hindi mo man lang kami nilingon.
Paano namin siya mamahalin kung hindi namin 'yon naranasan?
Bakit mo kailangang ungkatin 'yan ngayon?
Ginagalit mo si Papa.
Bukambibig lagi ang lintik na apo!
Papa. Mga anak mo rin kami.
Wag nang balikan ang nakaraan.
Tumingin ka rin sa hinaharap, o sa paligid mo.
Subukan mo rin 'yan minsan!
Aba, ang lokong…
Kailan siya makakalabas ng ospital?
Masyado ka namang naiinip.
Kagigising niya. Imo-monitor pa siya.
Sir?
Di ko mahanap si Ms. Shin. Wala siya sa restaurant at sa bahay niya.
Hindi siya ma-contact.
Wala ring mahanap kahit ang mga pulis.
Hinala at circumstantial evidence lang.
I-secure ang interrogation room recording at ihanda ang sagot.
Palabasin na maling imbestigasyon at kapabayaan ng mga pulis.
-Nandiyan na siya. -Nandito siya!
Chairman Choi, tungkol sa nurse…
-Inaamin mo ba ang paratang? -May gusto ka bang sabihin?
-Nais mong magkomento? -Inatake si Mr. Cha Se-gye kagabi…
Saan si Shin Seo-ri? Ano'ng ginawa mo sa kanya?
Se-gye, gising ka na!
Mabuti naman.
Sabihin mo kung nasaan siya.
Hoy, bakit mo sa akin itinatanong?
Dapat pinrotektahan mo siya.
Hindi n'yo siya mahanap?
Tumakas ba siya?
Sa bagay,
palaging may patalim na nakaamba sa sinumang tatayo sa tabi mo.
Sinumang nasa tamang pag-iisip
ay siguradong tatakbo.
Anak ka ng…
Se-gye, ayos ka lang ba?
Seryoso, wala talaga akong kinalaman sa kanya.
Siguraduhin mong mahanap mo siya. Bago kita maunahan.
-Ayos ka lang ba? -Aba, talagang…
Mr. Cha Se-gye!
Okay ka lang ba, sir?
-Anak ka ng… -Tama na!
Sir.
Mag-file tayo ng missing person report,
kung walang foul play, di maiimbestigahan.
Maaari tayong kumilos agad kung miyembro ng pamilya ang maghahain…
Wala siyang kapamilya.
Kamamatay lang ng lola niya.
Please, gumawa kayo ng paraan.
Mr. Cha.
Hindi maganda ang itsura mo.
Ayos ka lang ba?
Sa bagay, palaging may patalim na nakaamba sa sinumang tatayo sa tabi mo.
Sinumang nasa tamang pag-iisip
ay siguradong tatakbo.
Mr. Cha! Ayos ka lang ba?
Ano ba'ng ginagawa mo rito?
Hindi ko siya mahanap.
Talaga bang naglayas siya?
Mabuti kung naglayas lang siya.
Basta ligtas siya.
Sir, ganito na lang…
Hindi dapat si Ms. Shin ang inaalala mo ngayon.
Bumalik na tayo sa ospital.
Dahan-dahan lang. Mag-ingat ka.
Bakit walang progress sa pulisya?
Mababaliw ako sa kaba.
Nag-iimbestiga pa ang mga pulis. Habaan pa ang pasensiya.
Susmaryosep. Ayos ka lang ba?
Sigurado kang hindi delikado na nasa labas ka?
Hindi ko mahanap si Shin Seo-ri.
Sa tingin ko, may nangyaring masama sa kanya.
Pero di ko siya mahanap.
Please, tulungan n'yo ako, Lolo.
Nahanap na si Ms Shin Seo-ri.
Nahanap na namin siya,
pero siya ay nasa…
-Excuse me. -Pasensiya na.
Wala raw siyang malay.
Kayo ba ang guardian niya?
Ano'ng nangyari?
Akala namin temporary lang,
pero hindi siya nagre-respond.
Natagalan bago siya nakilala.
Ilipat mo siya sa mas malaking ospital para sa mas masusing pagsusuri.
Shin Seo-ri, bakit…
Tanggapin mo ang pinakatapat kong pagbati.
Tapos na ang parusa mo.
Magiging malaya ka na sa iyong pagdurusa.
Pagdurusa…
Putulin mo ang bawat koneksiyon,
maging ito man ay malas o nakatadhana.
Para hindi na muling mawawala ang mga taong mahalaga sa iyo
o lumuha pang muli para sa kanila.
Sapat na ang dinanas mong pagdurusa.
Oo.
Nagdusa ako.
Matinding pagdurusa na hindi ko na kakayanin.
Hindi mo na kailangang tiisin 'yon kahit kailan.
Hanggang sa dumating ang oras mo,
maaari kang manatili rito at hanapin muna ang iyong kapayapaan.
Ito ay isang gantimpala na ipinagkaloob sa iyo ng kalangitan.
Payapa naman dito.
Wala kahit simoy ng hangin.
Napakatahimik.
Pinili ng babaeng-lobong manatili sa di nakaraan at di rin kasalukuyan,
di rin sa mundo ng mga patay o ng mga buhay.
Dahil ang malalim na sakit
ay nagtataboy sa masasakit niyang alaala, pati na rin sa masasaya.
Tumitigil na raw sa paggana ang utak pag sobra na ang sakit.
'Yon ang nangyari.
Kinaya niya hanggang sa napuno na siya.
Pero hindi dapat niya tinalikuran kung sino siya.
Dapat niyang maintindihan na ang kapayapaang ito ay isa lamang kulungan.
Napakalalim na kuwento.
Pero, ma'am, kailan ako magkakaroong muli ng lead role?
May tamang panahon para sa lahat ng bagay.
Kapag dumating na ang oras,
kung magpapatuloy ba, o mananatili na lang…
kusang lalabas ang kasagutan.
Bakit hindi siya gumigising?
Wala naman siyang injuries.
Nangyayari ito kahit walang sugat sa katawan.
Pag di nakayanan ng utak ang shock,
pinapatay nito ang kamalayan para sa sarili.
Isang escape mechanism, kumbaga.
Ano ang dapat kong gawin?
-Handa akong gawin ang lahat. -Manatili sa tabi niya at kausapin siya.
Laging may pag-asa na naririnig ka niya.
Matagal nang walang contact sa pamilya si Mr. Cha.
Limitado na lang sa opisina at sa ospital ang kanyang mga galaw.
Sa ospital? 'Yong babaeng 'yon ba?
Oo, comatose siya.
Bantayan mo lang si Cha Se-gye hanggang sa press conference.
I-report mo real time ang kahina-hinalang galaw niya.
Pinahirapan ka nang husto ng buhay, higit pa sa kaya mong dalhin.
Ang buhay mo ba ay walang katapusang pagsubok?
Yes, Ms. Hong.
Ako? Saan pa ba ako pupunta?
Nasa bahay ako. Kumusta na ang kaso laban sa mga troll?
Hindi ko sila pagbibigyan.
Bye.
Hello.
Oo, hi.
Nag-resign ka na ba?
Hindi pa sa ngayon, pero malapit na.
Mas tamang personal akong magpaalam kay Ms. Hong.
Tama? Seryoso ka ba?
Anyway, tama ang naging desisyon mo.
Kahit saan ko tingnan, Mr. Baek,
di ka talaga bagay maging manager. Hanapin mo ang calling mo.
Bulag siguro ako.
Ano ba ang nakita ko sa babaeng 'yon?
SHIN SEO-RI
Sir, may bisita ka.
May gusto raw siyang sabihin sa iyo tungkol kay Ms. Shin.
Gano'n ba?
Sa totoo lang,
nakakausap ko ang mga kaluluwa.
No'ng magkamalay ako, lito at tuliro ako.
Hindi ko na alam ano ang totoo at hindi.
Pinuntahan ko siya,
at sinabi nila sa akin na hindi pa siya nagigising.
Pero ramdam kong kailangan kitang puntahan at kausapin.
Hindi ko alam anong panloloko ang ginagawa mo,
pero umalis ka na habang mabait pa ako.
-Bago ko tawagin ang pulis. -Wag ka munang magalit. Makinig ka.
Kahit walang ibang nakakaalam, dapat alam mo.
Umalis si Seo-ri para iligtas ka.
Para iligtas ang buhay mo.
Isinuko niya lahat at bumalik siya.
Lumabas ka na.
Labas.
Ngayon din.
Naku…
Kahit walang ibang nakakaalam, dapat alam mo.
Umalis si Seo-ri para iligtas ka.
Puro kalokohan.
Para iligtas ang buhay mo.
Isinuko niya lahat at bumalik siya.
Makinig ka, Se-gye.
Sa tagsibol, puntahan natin 'yong cornelian cherry flowers.
Gumawa ng flower pancakes gamit ang yellow petals.
Sa tag-araw, i-enjoy ang bakurang puno ng trumpet vine.
habang kumakain tayo ng mga peach.
O puwede ring bumalik sa dagat para tingnan ang mga beach rose.
At sa taglagas, gawan mo ako ng korona ng chrysanthemum blossoms.
Tingnan ang autumn leaves nang magkahawak-kamay.
Gugulin natin ang apat na panahon nang magkasama nang ganoon.
Shin Seo-ri.
Gaano na katagal
na nandito ito dito?
Nagawang maging number one ng bagong cosmetics line ng Mochang
sa Eastern Europe. Sorry, Se-gye.
Se-gye.
Se-gye?
Pasensiya ka na. Di ako nakatulog nang maayos kagabi.
Ituloy mo na.
Gano'n pa rin ba si Ms. Shin?
Di ba mahirap na patuloy na maghintay?
Ang di malaman kailan siya gigising
o kung gagaling pa ba siya.
Huwag mo sanang mamasamain.
Sinasabi ko 'to dahil nag-aalala ako.
Maghintay na di alam hanggang kailan,
inuubos nito ang lakas mo.
At ang paghihintay ay di garantiya na makukuha mo ang sagot na inaasahan mo.
Se-gye.
Nakapunta ka na ba sa museo sa tapat?
Maganda at kakaiba 'yong painting do'n.
May buyer na dumaan, nagustuhan niya talaga 'yon.
Mukha raw may kuwento sa likod ng painting na 'yon.
Sunog ang kalahati, painting 'yon ng court lady.
Kamukha niya 'yong kakilala ko.
Malaki ang pagkakahawig niya kay Ms. Shin.
'Yong court lady sa painting.
Bato kaya 'to mula sa maalat na tubig?
Ngunit di pa ako nakakarating sa karagatan.
Mukha lang siyang ordinaryong painting,
pero may dalawang sekretong itinatago ang painting na 'to.
No'ng Joseon era,
bihira lang noon na iguhit ang mukha ng isang babae sa painting.
Gawa ito ng paniniwalang Confucian na paghiwalayin ang mga lalaki at babae.
Kaya ang painting na 'to
ay malamang na ginawa nang palihim.
Parang hindi totoo. Puwede siyang maging doppelgänger niya.
Nakikita n'yo ba 'tong libro sa ilalim?
Ito ang Seonghyeon Pavilion Diary, at dati itong pagmamay-ari
ni Grand Prince Cheongheon, kapatid ni Anjong.
Ang sawing-palad na prinsipe na ipinatapon matapos madawit sa isang eskandalo.
Pagbalik sa Korea noong nakaraang taon,
walang nag-akalang magiging ganito ito kasikat.
Ang kasaysayan ay isinusulat ng mga nagwagi.
Ang pahina kung saan ito nakabuklat
ay ang huling talang iniwan ni Prince Cheongheon bago siya nawala.
Laman nito ang katotohanan, hindi ang nakatala sa kasaysayan.
"Tala ng Araw ng Jeongchuk sa Ika-10 Buwan, Taon ng Byeongo."
"Tumila na ang malakas na buhos ng ulan na yumanig sa bubong magdamag."
Ginamit ko ang naipong tubig-ulan
para ayusin ang aking sarili sa umaga.
Iba ang araw na 'to kumpara kahapon.
Siya ay pupunta dito.
Papunta ka na ba?
Sa akin?
Sinubukan kong alisin ka sa aking isipan.
Bakit ka pupunta sa akin ngayon?
Kaysa masaktan sa matinding pananabik,
mas makabubuti sa buhay mo na kapootan ako.
Itataboy ka gamit ang malulupit na salita.
Kahit na madurog ang puso mo,
iyon ang paraan para iligtas ka.
Pain?
Sino ka sa akala mo?
Dahil lang ba sa nagkakabiruan tayo,
sa tingin mo, may halaga ka na sa 'kin?
Naging masaya ako.
Tagasilbi ako ng palasyo
na walang makausap kundi asong gala.
Naging masaya ako nang mag-alok ka na maging kasama ko.
Shin Seo-ri.
Kahit na ito na ang wakas, di ko masasabing di maganda ang buhay ko.
Isang dugong bughaw na hindi maaaring maging pinuno.
Kailanman ay di ako itinakdang mabuhay nang mahaba.
Ang lisanin ang buhay na ligtas ang pinakamahalaga sa akin…
Di ba mas magandang wakas 'yon para sa lalaki?
Hindi mo pwedeng inumin 'yan. Lason 'yan!
Para iligtas ang buhay mo.
Isinuko niya lahat at bumalik siya.
Di ba sinabi ko na? Sinusubukan kong iligtas ka.
Mabubuhay siya kung makaligtas ang Kamahalan.
Siya ay higit na mahalaga sa akin kaysa sa sarili kong buhay.
Hindi ba puwedeng
itigil na ito ngayon?
Wow, umuulan ng niyebe!
Ma, tingnan mo! Niyebe.
Niyebe sa gitna ng tag-araw?
Anong matinding pighati ito?
Pambihirang lagay ng panahon.
Maganda pa rin naman 'to.
YAKAPING MULI ANG JOSEON
Huwag mo na akong paghintayin, pakiusap.
Hindi…
ako makahinga, Shin Seo-ri.
Bumalik ka.
Pakiusap…
Buhay siya.
Shin Seo-ri, tingnan mo ako.
Nandito lang ako.
Cha Se-gye.
Gaano man kadilim ang gabi,
kung may taong nasa tabi mo,
mas makakaya ito at di gaanong nakakatakot.
Hindi ito sa kung nasaan ka.
Kundi sa kung sino ang kasama mo.
Gusto kita.
Ikaw ang kailangan ko.
Tanging ikaw lang, Shin Seo-ri.
At ako rin ang nag-iisa mo.
Cha Se-gye.
Kahit ano'ng mangyari sa atin balang-araw,
ito lang ang tatandaan mo na mahalaga ka sa puso ko.
Isasama ko ito saanman ako magpunta.
At mula sa alaalang iyon, mabubuhay ako at hindi maglalaho.
Mangako ka.
Hindi kita hahayaang malungkot.
-Mapagkakatiwalaan mo ako. -Wag mong kalimutan 'yong pangako mo.
Pinoprotektahan ka. Binitiwan ko ang aking salita.
Tapos na ang parusa mo.
Maging malaya ka na sa iyong pagdurusa.
Hindi.
Putulin mo ang bawat koneksiyon, maging ito man ay malas o nakatadhana.
Di na muling mawawala ang taong mahalaga sa iyo
o lumuha pang muli para sa kanila.
Hindi.
Ito ay isang gantimpala na ipinagkaloob sa iyo ng kalangitan.
Hindi ito gantimpala.
Kung walang sakit, walang kaligayahan.
Kung walang lungkot, hindi mo madarama ang saya.
Hindi ko kailangan ng gano'ng gantimpala.
Kung gayon ay bibigyan kita ng huling pagkakataong pumili.
Maaari kang magtungo kahit saan.
Ang nakaraan o ang kasalukuyan.
Maging ang hinaharap o ang iba pang daigdig.
Maaari kang magtungo sa mundo na wala kang bakas ng panlilinlang.
Saan ka pupunta?
Nakapagpasya na ako.
Pinipili ko…
Cha Se-gye.
May niyebe na.
Bakit ka nagpapapaulan ng niyebe dito sa labas?
Ikaw…
Na-miss kita.
Sobra.
Sobrang saya ko na buhay ka.
Salamat na nanatili kang buhay.
Ikaw.
Paano mo nagawa 'to?
Paano mo nagawang iwan ako?
Paano ako mabubuhay nang wala ka?
Pero nandito na ako ngayon.
Pareho na tayong narito ngayon
at buhay na buhay.
Akala ko talaga mamamatay ka na.
Halos mamatay ako sa paghihintay sa 'yo.
Ni hindi ko nasabi ang nararamdaman ko.
Hindi ko man lang nasabing mahal kita.
Paano mo nagawang umalis?
Sabihin mo na ngayon.
Gawin mo ito araw-araw.
I love you, Cha Se-gye.
Naunahan mo na naman ako.
Seryoso ka talaga…
-Ikaw at ako sa susunod na 100 years. -One hundred years?
Gusto ko ng libo, 10,000.
Di ka na aalis pasaanman ngayon.
Sige.
Selyado na ang kasunduan.
Shin Seo-ri, sampalin mo ako.
Sampalin kita?
Magkasama na ulit tayo, gusto mo 'yan?
Parang hindi totoo.
Baka nananaginip lang ako.
Kaya lakasan mo ang pagsampal sa 'kin.
Hindi ito panaginip. Totoo 'to.
Kumusta? Masarap at mainit ba?
Oo.
Masarap at mainit.
Ikaw talaga si Shin Seo-ri.
Grabe.
Bakit ang tagal mo? Pinahihirapan mo ba ako?
Akala ko patay ka na.
Sa huli, wala akong nailigtas kahit isa. Ako lang natirang buhay.
"At ngayon,
wala na talaga akong kakampi."
Pero narinig ko ang boses mo.
Sa isang lugar na walang araw o gabi,
kasinlinaw ng araw ang boses mo.
Iniligtas mo ako, Cha Se-gye.
Hinila mo ako palabas doon.
Hindi, iniligtas mo ako.
Tayong dalawa.
At siya rin.
Ang katotohanang narito ako sa harap mo ang siyang patunay.
Na buhay tayo.
Hinahanap nila ang daan sa kanilang landas.
Naghahanap ng ganap na kakaiba.
Hindi ka lalaki. Babae ka.
Sekreto 'yan, bata.
Heto.
Ano'ng pangalan mo?
Ako si Dan-sim.
Kang Dan-sim.
Hinto.
Guhit-larawan!
Guhit-ano 'ka mo?
Uy, Park. Dala mo ang mga balutan.
Ang sasakyang-pandagat patungong Qing ay doon.
Malilimutin ka. Dapat ay mas maingat ako.
Ayos lang.
Takasan natin ang mga pulis at tumakbo.
Ikaw talaga
ay tila ibang tao.
Sa pananalita hanggang sa mata.
Sinabi ko na. Nagbalik ako sa sarili kong katawan.
Umalis na tayo. Doon ang daan.
Sige.
Umalis na tayo. Bilisan natin.
Paalam!
Malamang ay nagpapakasaya sila do'n
sa lugar na di natin malalaman.
Sigurado ako.
Nais kong paniwalaan 'yan.
Kailanman ay di nangyayari ang pinaniwalaan ko.
-Pero nais kong paniwalaan 'yan. -Sinasabi kong tama ako.
Sinisiguro ko.
Sige na nga. Maniniwala na ako.
Hanggang ngayon, lumalaban ako para mabuhay.
Nais ko nang mamuhay sa aking pinaniniwalaan.
Mabuti.
Sa susunod na pahina na rin tayo.
Huwag na tayong magbigay ng bala. Maging mabuti at mabait tayo.
Hindi. Hindi puwede 'yan.
Ba't ka magpapakabait sa malupit na mundo? Gusto mong maapi?
Kapag may nagtaksil, tugisin mo.
Sa maninira, doble ang ibalik mo.
Wag tayong maawa.
Sandali, bakit?
Bakit mainit ka? Mas matindi kesa dati.
Nakakamatay ang biglang paglipat ng pahina.
Sa lahat ng ginawa ko para makabalik?
Mas hahaba pa ang buhay ko sa lahat.
Sa ganyang diwa…
di puwedeng hayaang matapos nang maayos lahat nang ganito.
Ano'ng ibig sabihin ng tinging 'yan? Katakot.
Dumating na ang reporters.
Pupunta na ako sa US branch pagkatapos nito,
kaya sunduin mo na si Seo-jun.
Hanggang ngayon, karapat-dapat sa Chail ang bawat batikos
dahil sa kawalan nito ng kakayahan, kasakiman, at scandals.
Sa mga panahong ganito,
nangangailangan ng mapagpasiyang hakbang upang alisin ang anumang bulok.
Gusto ko itong linawin sa inyong lahat ngayon pa lang.
Kung kailangan pa ng police investigation, patuloy kaming makikipagtulungan
at pananatilihin ang full transparency
hanggang sa mahayag ang katotohanan.
Ibig mong sabihin ay wala kang kinalaman sa alinman sa mga ito?
Sa mata ng batas, maaaring wala akong kinalaman,
pero bilang pamilya, meron.
Nagawa mong iwasan ang mga paratang na direktang ibinato sa iyo.
Iyan ba ang layunin ng press conference?
Mula sa anong station ka? Pakisabi ang affiliation mo.
Affiliation?
Ako ay affiliated kay Cha Se-gye.
Nangahas kang saktan ang mahal ko.
Katapusan mo na ngayon.
Alisin n'yo siya dito.
Umatras kayo, mga lapastangan!
Bago ko baliin ang mga pulsuhan n'yo.
Dapat tinigilan mo na siya no'ng sinabi niya.
Nabali ang pulsuhan n'yo para sa wala.
-Bakit ngayon ka lang? Tumakbo ka sana. -Ma-traffic. Ano'ng magagawa ko?
Seryosong problema ang traffic sa Seoul.
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?
Press conference 'to.
Tama.
Gusto ko lang makipagbiruan sa reporters.
Mr. Son.
RE: INIWAN NI CHOI MUN-DO ANG BANGKAY
Puwedeng paki-check ng reporters ang kanilang phones?
-Ano ito? -Teka.
Cha Se-gye.
Ano ito?
Tama.
Nakuha ko 'yan no'ng araw na ikinalat mo 'yong power-trip video.
Grabe.
Mas lalo pang gumanda ang kalidad ng kanilang deepfake.
Mukhang totoo, di ba?
Oo nga.
Nakakatakot na ang mundo.
Maaari mo itong tawaging kakayahang makita ang hinaharap?
30 MINUTES AGO
Trabaho nating protektahan ang kumpanya.
Kung ito ba ay makabubuti o makasasama sa kumpanya.
Gawing gabay ang prinsipyong 'yan sa inyong pagboto.
Epektibo ngayon, si Choi Mun-do ay hindi na
ang interim chairman ng Chail Group. Private citizen na siya.
Naabisuhan ka na ng board of directors
sa pagkakaalis mo sa posisyon bilang interim CEO.
Natural na ang trial mo ay di hahawakan ng legal team ng Chail.
Sino'ng nagsabing may trial?
-Walang pag-aresto kung walang ebidensiya. -May ebidensiya.
Mr. Choi Mun-do.
Sumama ka sa amin. Inaaresto ka.
Tungkol siguro ito sa ilegal na video. Pero deepfake 'yon.
Hindi kikilos nang mabilis ang pulisya sa huwad na video.
Tama ba ako, Inspector Lee?
Oo, sumuko na ang iyong aide.
Lumilitaw na nag-record siya
at idinokumento ang bawat iniutos mo sa kanya.
Puno na ang trak sa salaysay pa lang.
Ganyan talaga ang buhay.
Kumuha ka dapat ng mas magagaling na tauhan.
Hindi. Kapag marumi ang tubig sa itaas, hindi rin lilinaw ang tubig sa ibaba.
Bakit parang lutang ka?
Ito ang problema sa 21st century.
Kung di ikaw mismo ang magbigay ng hustisya, kulang.
Hindi ito magiging 21st century kung magagawa natin.
Anong Stone Age na lipunan ang maglalagay ng dugo sa kamay mo?
Hindi ito puwede.
Anumang karma ang kaya kong singilin, sisiguraduhin kong magiging lubos ito.
Grabe!
Sinong gago ang nag-iwan nito dito?
Buwisit.
Ano’ng…
Magmuni-muni ka.
Baliw ka, Shin Seo-ri…
Buwisit.
Ibalik ko sa 'yo, gago.
Consort Kang, kontrabidang may refill ng lason?
Ang totoong tsismis.
Intriga sa korte? Gaslighting ni Anjong. Biktima ang consorts at ang Reyna.
Gamiting pananggalang ang mga babae. Tama na pugutan ang kanyang bangkay.
Masyado bang pormal pakinggan?
Ang pagpuksa ang sagot.
Perfect.
-Naku! -May reklamo ka?
Iaabot ko na ang karma sa 'yo.
Tama na nga ’yan. Di talaga puwede ang kompromiso sa 'yo.
Ms. Hong.
Uy,
anong klaseng intern ang nagpapasa ng resignation offline?
Sapat na ang tawag sa telepono.
Gano'n ba?
Sus.
May bago ka nang manager?
Kailangan kong mag-hire,
pero may problema.
Kumalat sa industriya ang balita tungkol sa init ng ulo ni Ji-hyo.
Number one na raw siya sa blacklist ng komunidad ng mga manager.
Siguradong ang troll na may gawa nito ay nasa loob din ng industriya.
Ano? At naging suspek pa ako ngayon?
Hindi, iniisip ko lang kung may alam kang mga posibleng suspek.
-Hindi ako ’yon. -Tama, hindi dapat.
Sa lala ng tabas ng bibig niya,
talagang babalikan siya at tutuklawin.
Ba't wala pa ring progress sa kaso ng troll?
Hoy!
Binlock mo ang number ko?
Ano ang… Gong Tae-woo?
Ano'ng ginagawa mo rito?
-Akin na 'yan. -Buwisit.
Ibalik mo 'yan! Kainis.
The call cannot be connected…
Binlock mo nga ako.
I-unblock mo ako at iurong mo ang mga demanda.
Hiwalay na tayo. Ano bang pakialam mo kung i-block kita o hindi?
Nag-post ng hate comments tungkol sa 'kin?
Napakababaw mong hayop ka.
Kaya pala palaging may bahid ng katotohanan sa bawat post.
Magkita tayo sa station.
Maghanda ka na tuluyang mapahiya.
Hoy, Yoon Ji-hyo!
Kainis. Bitawan mo ako!
-Bitawan mo ako! -Tigilan mo na ’yan!
Naiintindihan kong di ka pa naka-move on,
pero di mo puwedeng dumihan na lang ang buhay ng ibang tao.
Halatang hindi siya ang sinungaling.
Sino ka?
Bitawan mo siya. Article 260, Paragraph 1 of the Criminal Act.
Ang sinumang mananakit ay parurusahan ng hanggang dalawang taong pagkakakulong
-o multa na di lalampas sa limang milyon. -Ano? Abogado ka ba?
Ako? Hindi ako abogado.
Baka civil servant…
na naging manager. Bakit?
Naka-record na ang lahat ng ito ngayon.
Gusto mo bang kuhanan ko rin ng video?
Mag-live ako para makita ng buong bansa?
-Hoy, wag mo akong i-video! -Dapat ba?
Hoy.
Tiyakin mong iuurong mo ang mga demanda.
Article 283, Paragraph 1 of the Criminal Act.
Nagbabanta'y mahaharap sa tatlong taong pagkabilanggo o multang limang milyon.
Buwisit!
Walang-hiya.
Ano ba ang kasalanan ko sa kanya para gawin niya 'to?
Ano ba'ng nagawa ko…
Kainis.
May nagawa kang mali. Talagang may nagawa ka.
Seryoso ba? Kainis.
Mali na ganito ka pa rin kaganda kahit na umiiyak ka.
Labis na pagkaawa sa sarili. Ituturing ko rin 'yan na isang krimen.
Kaya kalimutan mo na ang mga hate comment at ang lahat ng iba pang basura.
At mag-focus ka sa sarili mo.
Ji-hyo, mas mabuti kang tao
kesa sa iniisip mo.
Maniwala ka. Mahusay akong kumilala.
Gusto mo pa?
Heto.
Sige na, punasan mo ang luha mo.
Mag-isa kang pumunta dito nang wala si Se-gye?
Bago ang trial.
Tama, 'yong trial.
Mahaba ang pila para ipadala ka sa libingan.
'Yong aide mo, si Director Jang, at pati ang staff sa bahay mo.
Isang ikot lang sa block.
Di uubra 'yan sa 'kin.
Di ako magtatagal dito.
Ano'ng gusto mo?
Ikaw ba ay…
naniniwala sa tadhana?
Tadhana?
Na ang lahat ng bagay ay nakatakda na at hindi nagbabago.
Na walang magbabago kahit anong pagsisikap ang gawin mo.
Kaya huwag kang mangahas na bastusin ang mga mas nakatataas,
kalimutan ang iyong katayuan o labanan sila.
Walang kuwentang ideya 'yon.
Gawa ng mga nasa kapangyarihan.
Hindi na ako naniniwala sa tadhana.
Sa halip, naniwala na ako sa karma na ako mismo ang gumawa.
Dahil ikaw at ako ang buhay na patunay nito.
Na-curious ako kaya lumabas ako para pakinggan ka…
pero ireserba mo'ng hilaw mong pilosopiya para kay Se-gye.
Ayoko na itong marinig.
Clueless ka talaga.
Sa ganyang kamangmangan,
mabubulok ka lang sa malamig na kulungang ito.
Matapos mong sayangin ang nag-iisang pagkakataong maitama ang mga mali mo.
Pagkakataon? Anong pagkakataon?
Ang pagkakataon na iligtas ang iyong masamang kaluluwa.
Pa!
Ang tsansang mabura ang kasakimang nakaukit sa kaluluwa mo.
Ang nag-iisa mong pagkakataon para maging buo ka.
Sinayang mo ang pagkakataong 'yon.
Pagnilayan mo na lang ngayon ang pagkakataong sinayang mo
sa malamig na kulungang ito
sa natitirang buhay mo
habang kinakain ka nito
paunti-unti.
Lola.
Kumusta diyan sa taas?
Payapa ka bang nagpapahinga sa isang mainit at maaraw na bahay?
Maayos din ako.
RIP NAM OK-SUN
Naghahanap ng maliliit na kaligayahan kasama ang taong nanatili sa tabi ko.
Bantayan mo ako, please.
Masdan mo gaano kasaya at kabuo ang buhay ko,
bumabawi sa nawalang saya, na may kasamang interest,
napaliligiran ng pagmamahal.
Lumipad nang malaya, Seo-ri.
Naku, tumawag ulit siya?
Bakit ikaw ang laging tinatawagan ni Lolo imbes na ako?
Sagutin mo ang mga tawag niya.
Iba-block ka na raw niya
dahil di ka sumasagot.
Block? Malalabag niya ang pagmamahal ng magulang.
Parang gagawin na niya.
Iiwan kang nagdurusa.
Bakit ako magdurusa?
Papa,
nagdesisyon na ako.
Kukuha ako ng diborsiyo.
Ipinasa ko na ang mga papel.
Oo nga. Di na dapat ikahiya ang pagdidiborsiyo ngayon.
May nakakadalawa o tatlong beses.
Di 'yan dapat ipagmalaki.
Naku, paanong parehong nauwi sa diborsiyo ang mga anak ko?
Lolo!
Sus. Ang malambing kong apo.
Nariyan ka na pala. Galing ka ba sa school?
-Opo. -Mabuti.
Naglaro kami ng kickball sa PE ngayong araw,
at nanalo kami!
Magaling. Mahusay.
Wow, mahusay rin sa kickball ang Seo-jun namin.
Ang galing mo sa bawat sport.
Oo.
Kailan pa naging sport ang kickball?
Ano ba ang espesyal sa batang sumisipa lang ng maliit na bola?
Kung ganyan ka, huwag ka nang pumunta dito.
Ba't ka pa nandito kung panira ka lang?
Hoy.
Sinusubukan kong maging maayos ang simula namin. Ano ba?
Bitch ka pa rin.
"Bitch"?
Hindi.
"Hitch" 'yon. Nagkamali lang ng sinabi si Tita.
Ang hitch ay parang sinok na nagpapahinto sa 'yo
at dahilan para ma-late ka at lahat.
Gano'n pala. Dahilan ba 'yon para ma-late ka?
Tita, hitcher ka ba?
Tama, malaking hitcher siya.
-Hitcher. -Hitcher…
Hitcher nga siya.
May mga taong napapalambot dahil sa inosenteng asal-bata.
OPEN RECRUITMENT
Hello.
"Ang masipag at responsableng tauhan mo."
"Ako si Baek Gwang-nam."
Ang masipag at responsableng tauhan mo…
K-beauty… Ang sentro of K-beauty.
Pangarap kong pumasok sa Biojei, sa frontline ng K-beauty…
Hindi uubra 'yan.
Frontline? Pupunta ka ba sa giyera?
Hoy, nagre-rehearse ako dito…
Ano?
Ji-hyo?
Dito siya nagtatrabaho?
Mr. Baek, seryoso ka ba na ito ang true calling mo?
Teka, ano'ng ginagawa mo rito?
-Sinusundan mo ako? -Hindi.
Oo.
Nandito ako para sa trabaho. Ang galing, nagtagpo tayo.
Parang tadhana.
Candidate 332, Mr. Baek Gwang-nam.
Nandito ako.
-Ikaw na ang susunod. -Okay.
Alis na ako, Ji-hyo.
Wag kang umalis.
Grabe.
Wag kang umalis. Magtrabaho ka sa 'kin.
-Ano? -Titriplehin ko ang sahod mo.
Grabe talaga.
Kailangan ko
ng trashtalker na gaya mo.
Shit. Ang lupit niya.
Deal?
Sa pagbigkas ng pangalan, may mga nakahahanap ng kahulugan.
Congratulations, Se-gye.
Nabawi mo ang unang puwesto sa cosmetics market ng Eastern Europe.
Sorry, Tae-hee.
Siguradong maganda ang takbo mo habang nadadapa ako.
Hindi ka naman mukhang nagsisisi.
Mukha ka pa ngang masaya.
Nakakainis.
Oo, masaya ako.
Sa sobrang saya ko, pakiramdam ko, kasalanan ko pa.
E ikaw, Tae-hee?
Susubukan ko nang maging masaya.
Salamat sa isang tao,
naniniwala na akong may gano'n pala.
May mga taong may dalang pag-asa para sa isang bagong simula.
Sige!
Pareho tayong mamamatay sa araw na ito.
THE WOMEN'S KINGDOM 2
Ituloy na natin ito!
Ibig kong sabihin,
sobra na 'yan. Di ka puwedeng maging cute,
maganda, at sexy nang ikaw lang.
Ano na ang gagawin no'ng iba?
Tama na sa lumang teleserye, tulungan mo na akong mag-rehearse.
Heto.
-Mga line mo? -Oo.
Tingnan natin. My 99th First Kiss.
Ano? Ninety…
Iki-kiss mo siya nang 99 beses?
Sira ka ba?
Wag mong gawin. I-cancel mo.
Dalawang araw na lang, shooting na.
E, ano naman?
Bibilhin ko lahat ng ad spot. Alisin mo ang kissing scene.
Pampamilya ang "My 99th Eye Contact".
Nagbibiro ka ba? Sino'ng manonood no'n?
Sinisira mo ba ang career ko?
Anong…
Dito ka na lang sa tabi ko.
Di ako pumayag. Maghinay-hinay ka.
Kissing scene na natin.
Ano'ng ginagawa mo? Tigilan mo 'yan!
-Masakit. -Ayos ka lang ba?
Habang ang iba
ay nagpapasalamat sa ngiti ng isang mahal sa buhay.
Sa malawak at walang-hanggang dagat na buhay,
nakaliligtas tayo sa paghawak sa kahit anong kayang hawakan.
Sa tagsibol, puntahan natin 'yong cornelian cherry flowers.
Magluluto tayo ng flower pancakes.
-Flower pancakes. -Oo.
At sa tag-init, pumunta tayo sa dagat, katulad nito.
At kumain din ng talaba.
Magtanim ka ng mga trumpet vine sa bakuran mo.
At kakain tayo ng maraming peaches.
Pagtatanim at pagkain lang ang gagawin?
Panahon ng chrysanthemums sa taglagas. Magtanim tayo.
At puno ng persimmon para may mapipitasan!
Grabe naman.
Malaking orchard ang bakuran natin. Makakapagtayo tayo ng fruit stand.
Maganda ang seasonal fruit sa 'yo.
Masisiyahan ka pag kumakain ka ng pagkaing napapanahon.
Talaga? Sino'ng nagsabi niyan?
Ang lola ko.
Linyahan ng lola ko 'yon dati.
I-enjoy ang mga bagay sa panahon nito para sumaya ka.
Di tumutubo ang kaligayahan.
Totoo 'yan.
Totoo.
Tapos na akong magdalamhati para sa mundo.
Mamumuhay ako nang malaya.
Parang busilak na puting bulaklak ng yelo sa tag-init.
Nang malaya.
Oo naman. Nang malaya.
I love you, Shin Seo-ri.
Walang kuwenta ang walang lamang token. Sapat na ang init.
Ang maging matapang lagi ang magpapanatili sa 'yo sa dulo.
Kung kakapit ka lang,
darating 'yan sa 'yo, sigurado.
Naunahan mo na naman ako.
Kung gagawin mo,
ang napakagandang mundo
ay magbubukas sa harapan mo.
Tinitiyak ko. Mapagkakatiwalaan mo ako.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Juneden Love Grande