1
00:00:14,400 --> 00:00:17,720
หลายปี หลายเดือน หลายวัน
ที่ใช้ไปกับการแก้เส้นสายที่พันกัน

2
00:00:17,800 --> 00:00:21,000
จากกลุ่มเส้นประสาทอันยุ่งเหยิงของคุณ
ซึ่งถูกทอดทิ้งไว้ให้แห้งตาย

3
00:00:21,080 --> 00:00:24,920
ค่ำคืนที่นอนไม่หลับ
และรอยหมอนที่กดบนหน้า

4
00:00:25,000 --> 00:00:28,320
ผมเสียทุกอย่างไป แม้แต่เส้นผม
และผมก็พยายามหายใจ

5
00:00:28,400 --> 00:00:31,600
แต่คุณจะไปไหน คุณอยู่ไหน
บอกมาสิว่าคุณจะไปไหน

6
00:00:31,680 --> 00:00:34,880
ล็อกทุกอย่างไว้ในประตูลับ
ที่คุณไม่มีวันรู้

7
00:00:34,960 --> 00:00:38,600
แต่คุณจะไปไหน คุณจะไปไหนในตอนนี้เมื่อ…

8
00:00:39,520 --> 00:00:42,760
คุณจดจำตัวเองไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

9
00:00:46,080 --> 00:00:50,720
มีใครบางคนอยู่ในกระจก
แต่มันไม่ใช่คุณอีกต่อไปแล้ว

10
00:00:53,640 --> 00:00:56,920
ผมจำคุณไม่ได้

11
00:00:57,000 --> 00:01:00,040
กี่ชีวิตที่คุณใช้อย่างลับๆ

12
00:01:00,720 --> 00:01:05,200
ผมจำคุณไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

13
00:01:05,280 --> 00:01:08,680
(ชีวิตบางๆ ที่มีค่าแค่เศษสตางค์)

14
00:01:43,920 --> 00:01:46,480
(ฉุกเฉิน 24 ชั่วโมง)

15
00:02:33,760 --> 00:02:36,240
อาการเลือดออกภายในหยุดแล้วค่ะ

16
00:02:36,320 --> 00:02:37,880
เราโชคดีที่รักษาทันเวลา

17
00:02:37,960 --> 00:02:41,000
บ่อยครั้งที่ตอนพามาหาเรา
เราก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว

18
00:02:41,080 --> 00:02:43,400
แต่เรารับประกันอะไรไม่ได้

19
00:02:43,480 --> 00:02:47,160
จนกว่าเราจะรักษาเสร็จ
และดูอาการได้ว่าเป็นยังไงตอนฟื้นขึ้นมา

20
00:02:47,760 --> 00:02:50,640
แต่นี่ อย่างน้อยตอนนี้
เราก็ไขว้นิ้วขอให้โชคดีได้นะคะ

21
00:02:51,760 --> 00:02:54,280
คนเขาว่ากันว่า
เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงฉากสุดท้าย

22
00:02:54,360 --> 00:02:55,840
คุณก็จะรู้ได้เอง

23
00:02:57,240 --> 00:02:59,000
คุณจะสัมผัสมันได้ในอากาศ

24
00:03:01,400 --> 00:03:04,760
ผมไม่รู้ว่าจริงมั้ย
ผมนึกว่ามันจบสิ้นไปตั้งแต่ 20 ปีก่อนแล้ว

25
00:03:04,840 --> 00:03:10,080
ในบ่ายวันนั้นของเดือนสิงหา
เมื่อละครใบ้ฉากใหญ่มาถึงจุดสิ้นสุดในที่สุด

26
00:03:12,200 --> 00:03:15,760
บ่ายวันเสาร์นายจะทำอะไรน่ะ
เราไปนิทรรศการวอร์ฮอลกันมั้ย

27
00:03:15,840 --> 00:03:18,160
ผมไม่สนแอนดี้ วอร์ฮอลเลยสักนิด

28
00:03:18,240 --> 00:03:21,440
แต่เธอเลิกกับแฟนมา
และเราก็กลับมาอยู่ในช่วงเวลาแบบนั้น

29
00:03:21,520 --> 00:03:25,760
ที่ผมจะเดินหน้ารุกได้
ก่อนพวกฟันดะรายต่อไปจะโผล่มา

30
00:03:25,840 --> 00:03:26,880
ก่อนนั้นผมคงตอบว่า…

31
00:03:26,960 --> 00:03:29,200
ได้อยู่แล้ว ฉันหลงใหลแอนดี้ วอร์ฮอลจะตาย!

32
00:03:29,280 --> 00:03:31,640
ฉันกะจะไปสักรูปกระป๋องซุปนั่นบนตัว

33
00:03:31,720 --> 00:03:33,840
แล้วรูปเหมือนมาริลีน
ที่ดูเหมือนมอยร่า ออร์เฟอีนั่น

34
00:03:33,920 --> 00:03:35,320
ฉันก็ใช้มันชักว่าวมาเยอะมาก

35
00:03:35,840 --> 00:03:37,400
ผมคงยอมเผาทุกอย่างทิ้ง

36
00:03:37,480 --> 00:03:40,360
การสอบ งาน นัดหมอ เพื่อนๆ สาวๆ…

37
00:03:40,440 --> 00:03:43,040
ก็เหมือนทุกครั้ง ผมคงยอมเผาสะพานทุกสะพาน

38
00:03:43,120 --> 00:03:45,160
ที่เชื่อมผมกับศักดิ์ศรีในตัวเอง เพื่อจะพูดว่า…

39
00:03:45,680 --> 00:03:48,120
ต้องว่างอยู่แล้ว
ไปที่ไหนก็ตามที่เธออยากกันเถอะ

40
00:03:48,640 --> 00:03:52,040
แต่แทนที่จะทำงั้น ผมหยุดคำพูดไว้และบอกว่า…

41
00:03:56,000 --> 00:03:58,600
เอ้อ ฉันว่าฉันจะออกไปกับคนอื่นวันเสาร์นี้

42
00:04:02,640 --> 00:04:05,680
นั่นเป็นเรื่องยากที่สุดเรื่องหนึ่ง
ที่ผมเคยพูดมาในชีวิต

43
00:04:05,760 --> 00:04:09,080
แย่กว่าตอนผมบอกแม่ว่า
ผมไม่ได้ไปมหา'ลัยจริงๆ ซะอีก

44
00:04:09,160 --> 00:04:11,200
ผมแค่นั่งรถใต้ดินกลับไปกลับมา

45
00:04:11,280 --> 00:04:13,560
เป็นเวลาแปดชั่วโมงเหมือนคนโรคจิต

46
00:04:13,640 --> 00:04:15,840
เพราะผมรู้สึกว่าประโยคนั้น…

47
00:04:15,920 --> 00:04:18,240
"ฉันอาจคบกับใครบางคนอยู่…"

48
00:04:18,320 --> 00:04:21,560
เป็นสัญญาณบ่งบอกจุดจบของสิ่งดีงามบางอย่าง

49
00:04:21,640 --> 00:04:23,040
ที่ไม่เคยเกิดขึ้น

50
00:04:23,120 --> 00:04:25,640
แต่นั่นแหละเหตุผลที่มันยังไม่เคยเป็นจริง

51
00:04:25,720 --> 00:04:30,880
ยังบริสุทธิ์ในแบบที่มีแต่สิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้น
หรืออยู่ได้ไม่นานเลยจะมีวันเป็นได้

52
00:04:32,320 --> 00:04:34,080
นั่นคือปัญหาของพวกเราชาวทาสรัก

53
00:04:34,160 --> 00:04:36,480
เวลาคนเขาผิดนัดเรา ไม่สนเรา

54
00:04:36,560 --> 00:04:39,120
จัดเราไว้ต่ำสุดในลำดับความสำคัญ

55
00:04:39,200 --> 00:04:40,040
ต่ำเสียยิ่งกว่า…

56
00:04:40,120 --> 00:04:42,360
จะทำไงได้ล่ะ ฉันต้องไปเล่นพาวเวอร์พิลาทิส

57
00:04:42,440 --> 00:04:44,160
เราเตรียมโชว์สิ้นปีตอนสิ้นเดือนมิถุนาอยู่

58
00:04:44,240 --> 00:04:45,080
และ…

59
00:04:45,160 --> 00:04:47,920
โทษทีนะ ที่รัก แต่คืนวันพุธมีรายการกิลลาวิสโต

60
00:04:48,000 --> 00:04:49,280
อย่าพูดชื่อนั้นส่งเดช!

61
00:04:49,360 --> 00:04:52,640
ฉันรู้ว่าระดับความสำคัญของ
รายการกิลลาวิสโตเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันได้

62
00:04:52,720 --> 00:04:54,800
มันเป็นหน้าที่พลเมืองของทุกคน

63
00:04:54,880 --> 00:04:57,200
ฉันเข้าใจ แต่ถ้ามีใครขอเธอออกไปเดต…

64
00:04:57,280 --> 00:05:00,120
หุบปาก พวกเขาฉาย
ข้อความสุดท้ายของอิซอตต้าอยู่

65
00:05:00,200 --> 00:05:01,920
เธอออกไปซื้ออิกัวน่า

66
00:05:02,000 --> 00:05:03,720
ให้คนรักอายุ 13

67
00:05:03,800 --> 00:05:05,200
ที่เธอเจอทางติ๊กต๊อก

68
00:05:05,280 --> 00:05:08,160
แต่เธอไม่เคยไปถึงร้านสัตว์เลี้ยงต่างถิ่น

69
00:05:08,240 --> 00:05:10,400
ยังไงก็เถอะ เวลาเป็นคนอื่นๆ ที่บอกปัดเรา

70
00:05:10,480 --> 00:05:13,960
เราก็โอเคกับมัน
เราคิดว่า "เอาเถอะ ไว้คราวหน้าก็ได้"

71
00:05:14,040 --> 00:05:16,920
แต่พอเราเป็นคนที่ต้องกำหนดขอบเขต

72
00:05:17,000 --> 00:05:18,160
เป็นคนที่ต้องพูดว่า…

73
00:05:18,240 --> 00:05:20,520
"ไม่ ขอโทษนะ ฉันไปไม่ได้"

74
00:05:20,600 --> 00:05:23,680
การพูดคำว่า "ไม่ได้"
ก็แย่กว่าการแทงตัวเองอีก

75
00:05:24,160 --> 00:05:26,320
มันทำให้ความกังขาทวีขึ้นในใจเรา

76
00:05:26,400 --> 00:05:29,520
ว่านี่อาจเป็นตอนที่เราจะได้คบหากันในที่สุด

77
00:05:29,600 --> 00:05:31,560
และตอนนี้ก็เป็นความผิดผมเองที่มันไม่เกิดขึ้น

78
00:05:31,640 --> 00:05:34,200
และผมก็จะใช้เวลาที่เหลือทั้งชีวิต
ไปกับการนึกเสียใจ

79
00:05:35,280 --> 00:05:37,400
แต่ผมอาจฮึดในศักดิ์ศรีขึ้นมากะทันหัน

80
00:05:37,480 --> 00:05:40,760
หรือความร้อนของวันนั้น
อาจลัดวงจรต่อมทาสรักของผม

81
00:05:40,840 --> 00:05:42,480
แต่ผมเสริมไปว่า…

82
00:05:42,560 --> 00:05:45,040
คือฉันจะออกไปเดตกับสาว

83
00:05:45,800 --> 00:05:48,480
บึ้ม! นายบอกเธอแล้ว!
ขอเสียงตัว ล. ขอเสียงสระอุกับ ย.

84
00:05:48,560 --> 00:05:49,760
ลุยเลย!

85
00:05:49,840 --> 00:05:50,920
เธอจะว่าไงล่ะ

86
00:05:51,000 --> 00:05:52,360
ถ้าเธอตกใจล่ะ

87
00:05:52,440 --> 00:05:53,920
เธอเกิดหึงขึ้นมา

88
00:05:54,000 --> 00:05:55,560
และสุดท้ายนายก็จะบอกเธอได้ว่า

89
00:05:55,640 --> 00:05:57,360
"เธอนึกเสียใจแล้วใช่มั้ยล่ะ

90
00:05:57,440 --> 00:06:00,120
เธอพลาดโอกาสไปแล้ว
หนุ่มกล้ามโตคนนี้ไม่ว่างแล้ว

91
00:06:00,200 --> 00:06:02,360
เขาไปอยู่ฟาร์มพ่อพันธุ์ในท้องถิ่นแล้ว"

92
00:06:04,120 --> 00:06:07,440
ยอดไปเลย! ดีใจด้วยนะ
นายต้องมาเล่าให้ฉันฟังล่ะ

93
00:06:08,040 --> 00:06:09,800
ไม่ เธอไม่สนเลย

94
00:06:09,880 --> 00:06:12,000
ผมไม่รู้ว่าเธอไม่สนใจจริงๆ หรือเปล่า

95
00:06:12,080 --> 00:06:14,200
ขอเสียงตัว ฮ.
ขอเสียงคำว่า "ซวย" เฮงซวย!

96
00:06:14,280 --> 00:06:16,320
ขอมัคคิอาโตครับ

97
00:06:16,400 --> 00:06:18,320
เธอไม่ได้ทึ้งผมตัวเองแน่ๆ

98
00:06:18,400 --> 00:06:22,960
แต่ในสายตาผม ดูเหมือนจะมี
อะไรบางอย่างเล็กจิ๋วที่สังเกตไม่เห็น

99
00:06:23,040 --> 00:06:25,680
แตกร้าวไปในตัวเธอเหมือนกัน

100
00:06:26,880 --> 00:06:29,440
แต่ผมไม่ได้ยินเสียงชิ้นส่วนนั้นแตก

101
00:06:29,520 --> 00:06:32,240
เพราะเธอมีความคิดนี้ว่า
ความเงียบที่น่าอายทุกครั้ง

102
00:06:32,320 --> 00:06:33,800
จะต้องถูกเติมเต็มเสมอ

103
00:06:33,880 --> 00:06:36,760
ด้วยเสียงแหกปากร้อง
จนกว่าเส้นเสียงจะพังของใครสักคน

104
00:06:47,600 --> 00:06:49,000
(8.00 น. - นาฬิกาปลุก
เลื่อนปลุก)

105
00:07:15,600 --> 00:07:16,760
(ไม่มีการแจ้งเตือน)

106
00:07:16,840 --> 00:07:18,360
(สงครามกลางหมู่ดาว)

107
00:07:23,760 --> 00:07:26,920
ยังยืนหยัดอยู่ คุณไม่มีวันชนะเรา

108
00:07:27,520 --> 00:07:28,680
ไม่มีวัน!

109
00:07:32,200 --> 00:07:34,160
ทำอะไรอยู่น่ะ

110
00:07:34,880 --> 00:07:35,920
ฉันจะไปรู้ได้ไงวะ

111
00:07:36,000 --> 00:07:38,520
ถ้าหมอนั่นแทงฉันก็จะแทงไม่เข้า ใช่มั้ย

112
00:07:39,080 --> 00:07:41,200
สับปะรดดีกว่าเยอะ

113
00:07:43,200 --> 00:07:44,560
หมายความว่าไง

114
00:07:44,640 --> 00:07:48,440
เปลือกสับปะรดแข็งกว่า และยังกันไฟได้ด้วย

115
00:07:48,520 --> 00:07:49,920
ถ้านายเอามันใส่แขน

116
00:07:50,000 --> 00:07:52,760
นายก็หยุดเครื่องพ่นไฟได้โดยที่ผิวไม่ไหม้

117
00:07:52,840 --> 00:07:55,320
ฉันว่าไอ้บูดไม่เอาเครื่องพ่นไฟมาหรอก

118
00:07:55,400 --> 00:07:58,360
เราแวะบ้านฉันก็ได้ ฉันทำชุดเกราะไว้ทั้งชุด

119
00:07:58,440 --> 00:08:02,040
นายทำชุดเกราะสับปะรดไว้เหรอ ทำไม

120
00:08:02,120 --> 00:08:03,560
(ชุดเกราะสับปะรด)

121
00:08:03,640 --> 00:08:06,560
ถ้ามีศัตรูที่ควบคุมไฟได้ล่ะ

122
00:08:07,960 --> 00:08:09,920
- ศัตรูอะไร
- เฮ้ ฉันพร้อมแล้ว

123
00:08:10,000 --> 00:08:11,880
เรามีเวลาดื่มกาแฟมั้ย

124
00:08:11,960 --> 00:08:14,360
ทุกคน เราไม่ต้องไปกันหมดก็ได้

125
00:08:14,440 --> 00:08:17,880
พยายามมีเหตุผลหน่อย
เราไม่ได้จะไปออกทริปกัน

126
00:08:17,960 --> 00:08:21,280
เรื่องทั้งหมดนี้เริ่มขึ้นเพราะฉัน
คิดว่าฉันจะไม่ไปกับนายเหรอ

127
00:08:21,360 --> 00:08:22,560
ฉันก็แค่พูดเฉยๆ

128
00:08:22,640 --> 00:08:26,200
แต่ถ้านาย เฉพาะนายเลยไม่มากับฉัน

129
00:08:26,280 --> 00:08:28,280
ฉันจะคิดว่านายเป็นไอ้หอกหัก ไอ้บ้าเอ๊ย

130
00:08:28,360 --> 00:08:30,280
แต่คนอื่นๆ ไม่จำเป็นต้องมา

131
00:08:30,360 --> 00:08:33,560
ที่เราพูดถึงอยู่นี่คือแฟนเก่าฉันนะ
ฉันโทรเรียกคาร์โลกับเอมิลิโอ้แล้ว

132
00:08:33,640 --> 00:08:36,560
ฉันอยากไปด้วย จะได้แน่ใจว่า
พวกนั้นไม่ก่อความเสียหายมากไป

133
00:08:36,640 --> 00:08:38,720
เรื่องนั้นน่ะ ฉันมีอย่างหนึ่งที่ตั้งใจจะบอก

134
00:08:38,800 --> 00:08:40,800
ฉันจะไม่ช็อกถ้าเห็นการเหวี่ยงหมัดกัน

135
00:08:40,880 --> 00:08:44,000
แต่ฉันไม่อยากไปพัวพันกับอะไรที่… อืม

136
00:08:45,760 --> 00:08:46,680
อะไรที่อะไร

137
00:08:46,760 --> 00:08:49,480
คือว่าเราต้องทำให้เขาเชื่อ แน่ละ

138
00:08:49,560 --> 00:08:53,720
แต่เขาต้องอยู่เล่าเรื่องราวได้ทีหลัง รู้มั้ย

139
00:08:53,800 --> 00:08:55,200
เขาจะต้องไปเล่าให้ใครฟังล่ะ

140
00:08:55,280 --> 00:08:56,320
ในทางทฤษฎีน่ะ!

141
00:08:56,400 --> 00:08:58,440
ฉันจะต้องพูดยังไงล่ะวะ

142
00:09:01,760 --> 00:09:04,200
ฉันไม่อยากมีส่วนพัวพันกับการฆาตกรรม

143
00:09:04,280 --> 00:09:05,640
ให้ตายสิ เซโร่

144
00:09:05,720 --> 00:09:09,520
เรานัดเจอกันตอนแปดโมงที่จัตุรัส
การนัดเจอที่ตกลงกันด้วยการส่งข้อความ

145
00:09:09,600 --> 00:09:11,560
เวลาคนเขาตัดสินใจจะฆ่าใครน่ะ

146
00:09:11,640 --> 00:09:13,600
เขาจะระวังตัวมากกว่านี้หน่อย

147
00:09:13,680 --> 00:09:16,400
งั้นเธอก็จะบอกว่า
พวกเขาจะโผล่มาตอนไหนสักตอน

148
00:09:16,480 --> 00:09:18,880
อาจจะก่อนหมอนั่นกะซวกไส้ฉันเหมือนปลากะพง

149
00:09:18,960 --> 00:09:20,840
แต่พวกเขาจะไม่ทำอะไรเลยเถิดไปเหรอ

150
00:09:20,920 --> 00:09:24,400
เซโร่ วันนี้น่ะหลักๆ แล้วเป็นวันที่น่ากลัวมาก

151
00:09:24,480 --> 00:09:26,840
และอาจเกิดความเสียหายนิดหน่อย

152
00:09:26,920 --> 00:09:30,560
ฉันจะไปด้วยเพื่อให้แน่ใจว่า
ทั้งสองอย่างนั้นมีความสมดุล

153
00:09:32,240 --> 00:09:34,160
ไม่เคลียร์เลยนะว่าเธอจะมาด้วยทำไม

154
00:09:34,240 --> 00:09:36,760
ฉันจะพูดอะไรได้ล่ะ อย่างน้อยก็จะมีผู้หญิงอีกคน

155
00:09:36,840 --> 00:09:39,120
เรื่องทั้งหมดนี้น่ะส่งกลิ่นปิตาธิปไตยหึ่งเชียว

156
00:09:39,200 --> 00:09:41,800
อย่างน้อยเราก็ใส่ความเป็นเพื่อนสาว
ลงไปในกระบวนการนี้

157
00:09:41,880 --> 00:09:43,640
ที่ฉันไม่เห็นด้วยได้นิดหน่อย

158
00:09:45,520 --> 00:09:47,520
โอเค ฉันจะไม่ถามอะไรนาย

159
00:09:47,600 --> 00:09:51,720
ฉันแค่หวังว่าจะมีไฟ
นายจะได้ต้องขอโทษเรื่องสับปะรดนั่น

160
00:09:52,320 --> 00:09:54,560
ดราคาริส

161
00:10:09,600 --> 00:10:12,680
ผมจำได้ว่าต้องเดินไปไกลมาก

162
00:10:14,600 --> 00:10:15,960
ใจผมเต้นโครมคราม

163
00:10:16,040 --> 00:10:17,680
และอาร์มาดิลโล่ก็เอาแต่ตอกย้ำ

164
00:10:17,760 --> 00:10:20,000
ความกังขาที่สลัดไม่หลุดนี้ที่ผมมีอยู่ในใจ

165
00:10:20,080 --> 00:10:22,240
ถ้าคาร์โลกับเอมิลิโอ้ไม่มาล่ะ

166
00:10:22,320 --> 00:10:24,000
ถ้าพวกเขาตื่นไม่ทันล่ะ

167
00:10:24,080 --> 00:10:27,600
นายไปถึงที่นั่นและเจอไอ้บูด
นายจะทำยังไง ถ้าเขามีมีดล่ะ

168
00:10:27,680 --> 00:10:29,560
ขอทีเถอะ ฉันกังวลพอแล้ว

169
00:10:29,640 --> 00:10:31,760
ฉันถึงเอานิตยสารทั้งหมดนั่นใส่ไว้ตรงนี้ไง

170
00:10:31,840 --> 00:10:34,120
ช่างมันเถอะ แม้แต่สับปะรดก็คงช่วยไม่ได้หรอก

171
00:10:34,200 --> 00:10:36,120
เขาเล็งสูง เขาแทงนาย…

172
00:10:36,200 --> 00:10:38,120
เข้าที่คอ เข้าที่อก นั่นจะเจ็บ

173
00:10:38,200 --> 00:10:41,000
นายเคยบอกว่า
การโดนไอ้บูดแทงมันปลอดภัยกว่านี่

174
00:10:41,080 --> 00:10:43,400
เพราะเขาจะแทงแบบพอประมาณ

175
00:10:43,480 --> 00:10:44,760
ใช่ แต่นั่นมันก่อนนี้

176
00:10:45,360 --> 00:10:46,720
เอาใจเขามาใส่ใจนายตอนนี้สิ

177
00:10:46,800 --> 00:10:49,480
พวกนายฉีดสเปรย์ใส่หน้าเขา
ทำผนังกั้นโพรงจมูกเขาหัก

178
00:10:49,560 --> 00:10:52,080
- นายอึ๊บแฟนเขา
- ฉันไม่ได้อึ๊บใครทั้งนั้น!

179
00:10:52,160 --> 00:10:53,560
มันสำคัญที่การรับรู้

180
00:10:53,640 --> 00:10:56,800
เขาถึงกับถูกไล่ออกจากธุรกิจครอบครัว
ที่เขาทำงานอยู่ด้วย

181
00:10:56,880 --> 00:10:57,800
น่าสงสารนะ

182
00:10:57,880 --> 00:10:59,280
ฉันไม่ได้แก้ต่างให้เขา

183
00:10:59,360 --> 00:11:02,960
แต่พอมองดูมันแบบนั้น
ถ้าเขาแทงนาย นายจะว่าอะไรได้ล่ะ

184
00:11:03,680 --> 00:11:05,360
ผมไม่มีแรงจะเถียง

185
00:11:05,440 --> 00:11:08,160
และผมก็โฟกัสกับสิ่งเดียวที่ปลอบใจผมได้

186
00:11:09,520 --> 00:11:11,640
ผมขอบอกเลย มันอาจเป็นประเด็นถกเถียงได้

187
00:11:13,120 --> 00:11:14,760
ผมไม่อยากตายตามลำพัง

188
00:11:15,280 --> 00:11:17,720
คุณอาจบอกว่า
"แหงละ ไม่มีใครอยากตายตามลำพัง"

189
00:11:17,800 --> 00:11:21,680
แต่ผมไม่ได้หมายถึงผมอยากให้คนที่รัก
มาจับมือผมไว้และอะไรแบบนั้น

190
00:11:22,480 --> 00:11:24,040
ผมไม่อยากตายอยู่คนเดียว

191
00:11:24,120 --> 00:11:26,680
ผมหมายถึง
ผมอยากให้พวกเขาตายไปกับผมให้หมด

192
00:11:32,880 --> 00:11:34,760
(เซโร่คัลคาเร่
ไม่เคยรักภาระอันเดียวดายนั้น)

193
00:11:34,840 --> 00:11:37,080
ความคิดที่ว่าผมจะตายและพวกเขาจะอยู่ต่อไป

194
00:11:37,160 --> 00:11:38,680
และมีเรื่องเป็นพันอย่างเกิดขึ้นน่ะ

195
00:11:38,760 --> 00:11:41,520
พวกเขาจะได้เห็นการโคลนไดโนเสาร์
การรุกรานจากต่างดาว

196
00:11:41,600 --> 00:11:45,520
คนจากรายการซันซารามาขอเงิน
ในรายการเซเลบริตี้ไอส์แลนด์

197
00:11:45,600 --> 00:11:48,240
ทุกอย่างที่ผมรอคอยมาทั้งชีวิต

198
00:11:48,320 --> 00:11:50,640
และผมก็จะเป็นคนเดียวที่ไม่ได้อยู่ที่นั่น

199
00:11:50,720 --> 00:11:53,440
จะยังไงก็ไม่ใช่ว่า
พวกเขาควรได้รับมันมากกว่าผม

200
00:11:53,520 --> 00:11:56,320
ผมอยากให้โลกนี้สิ้นสุดไปกับผม

201
00:11:57,560 --> 00:11:59,480
ตอนหัวใจผมเต้นเป็นครั้งสุดท้าย

202
00:11:59,560 --> 00:12:02,920
อุกกาบาตจะชนโลกและทำลายล้างทุกชีวิตไป

203
00:12:03,000 --> 00:12:05,160
ดังนั้นเราก็จะเสมอกันหมด และผมก็จะไม่ขมขื่น

204
00:12:05,240 --> 00:12:08,280
แต่ผมตระหนักได้ว่ามันเป็น
ความคิดที่เห็นแก่ตัวและบ้าอำนาจ

205
00:12:08,360 --> 00:12:10,640
ผมไม่ได้บ้า ผมรู้ว่าผมเรียกร้องอะไร

206
00:12:10,720 --> 00:12:12,120
จากมวลมนุษยชาติไม่ได้

207
00:12:12,200 --> 00:12:14,560
ผมเลยยอมรับว่าเพื่อนๆ ผมตายก็พอแล้ว

208
00:12:16,920 --> 00:12:20,040
ตอนที่ผมกำลังคิดว่า
ใครมีโอกาสตายไปกับผมมากที่สุดนั้น

209
00:12:20,120 --> 00:12:23,320
ผมก็สังเกตเห็นรถตำรวจพวกนี้
ที่แล่นผ่านไป และผมก็คิดว่า

210
00:12:23,400 --> 00:12:25,560
"เกิดอะไรขึ้นวะวันนี้"

211
00:12:26,520 --> 00:12:29,480
แล้วผมก็เห็นว่าทุกคัน
มุ่งหน้าไปทางจัตุรัสนั่น ผมเลยบอกว่า

212
00:12:29,560 --> 00:12:31,960
สเมรัลด้า เธอว่าพวกพี่ๆ เธอ
ลงมือไปแล้วหรือเปล่า

213
00:12:33,400 --> 00:12:36,560
เธอไม่ตอบ เธอเริ่มวิ่ง และเราก็ตามเธอไป

214
00:12:36,640 --> 00:12:38,360
แต่แล้วทุกอย่างก็ถูกปิดกั้นไว้

215
00:12:38,440 --> 00:12:41,200
มีคนอยู่ทั่วไปหมด
พวกเขาไม่ให้เราเข้าไป และทุกคนก็ถามกันว่า

216
00:12:41,280 --> 00:12:43,000
"เกิดอะไรขึ้น"

217
00:12:43,080 --> 00:12:45,200
ผมเริ่มตื่นตระหนกเพราะผมคิดว่า

218
00:12:45,280 --> 00:12:48,240
"สองคนนั้นทำบ้าอะไรไปวะ
พวกนั้นฆ่าเขาเหรอ"

219
00:12:48,320 --> 00:12:51,200
หรือกลับกัน เขาฆ่าพวกนั้นแล้ว

220
00:12:51,280 --> 00:12:53,520
พวกเขาต้องปรากฏตัวขึ้นอย่างมั่นใจและอวดดี

221
00:12:53,600 --> 00:12:55,200
และหมอนั่นก็แทงพวกเขา

222
00:12:55,280 --> 00:12:56,560
หรือเซกโก้อาจจะพูดถูก

223
00:12:56,640 --> 00:12:58,720
และเขาก็โผล่มาพร้อมเครื่องพ่นไฟ

224
00:12:58,800 --> 00:13:01,040
นั่นแหละที่มาของกลิ่นเหม็นไหม้นั่น

225
00:13:04,640 --> 00:13:06,600
แต่แล้วผมก็เงยหน้าขึ้น

226
00:13:06,680 --> 00:13:10,160
และพวกเขาก็อยู่ตรงนั้นกับสีหน้าที่ทำให้ผมขนลุก

227
00:13:10,240 --> 00:13:13,200
เราสบตากันแค่ชั่วอึดใจ

228
00:13:13,280 --> 00:13:17,320
แล้วคาร์โลก็ทำมือเป็นสัญลักษณ์สากล
ที่แปลว่า "เผ่นออกไปจากที่นี่กัน"

229
00:13:17,400 --> 00:13:19,880
ทำไมล่ะ พวกนั้นฆ่าเขาแล้วเหรอ

230
00:13:19,960 --> 00:13:22,120
พวกเขาหายตัวไป ผมไม่เห็นสเมรัลด้า

231
00:13:22,200 --> 00:13:24,040
และผมก็คิดว่า "เธอไปอยู่ไหนวะ"

232
00:13:24,120 --> 00:13:26,200
เธออาจฉลาดกว่าเราและหนีไปกับพี่ๆ แล้ว

233
00:13:26,280 --> 00:13:27,920
ตอนที่รู้ตัวว่านั่นเป็นสิ่งเดียวที่ทำได้

234
00:13:28,880 --> 00:13:30,000
แต่เปล่าเลย

235
00:13:32,080 --> 00:13:35,040
บอกตรงๆ นะ
ผมไม่อยากพากย์เสียงเลียนแบบใครในตอนนี้

236
00:13:35,120 --> 00:13:38,400
เพราะเลือดผมยังเย็นเฉียบ
เมื่อผมย้อนนึกกลับไปถึงตอนนั้น

237
00:14:06,720 --> 00:14:07,560
ฉันว่าเขาตายแล้ว

238
00:14:11,720 --> 00:14:13,040
เซโร่ ไปกันเถอะ

239
00:14:13,840 --> 00:14:15,120
นี่ ไปกันเถอะ!

240
00:14:16,560 --> 00:14:17,880
สเมรัลด้าอยู่ตรงนั้น

241
00:14:17,960 --> 00:14:20,280
ส่งข้อความให้เธอสิ
บอกเธอว่าเราอยู่ที่ร้านกาแฟ

242
00:14:20,360 --> 00:14:21,560
เราทิ้งเธอไว้ไม่ได้…

243
00:14:21,640 --> 00:14:23,640
ให้ตายสิ เราต้องออกไปจากที่นี่

244
00:14:25,240 --> 00:14:28,920
ผมกึ่งๆ จะอยู่ในภวังค์
เลยยากที่จะบอกว่าตอนนั้นผมคิดอะไรอยู่บ้าง

245
00:14:29,000 --> 00:14:30,560
- ระวังหน่อย
- ขอโทษด้วย

246
00:14:30,640 --> 00:14:33,960
ผมกำลังจะเสียสติ
และผมก็ต้องควบคุมตัวเองให้ได้

247
00:14:34,040 --> 00:14:36,240
ผมเลยคิดว่า
"ฉันจะเก็บทุกอย่างกลับเข้าที่เข้าทาง

248
00:14:36,320 --> 00:14:37,920
เหมือนกับเป็นการชันสูตร"

249
00:14:39,200 --> 00:14:40,200
ผมเปิดหัวตัวเอง

250
00:14:40,280 --> 00:14:43,120
เอาความคิดทุกอย่างออกมาวางบนโต๊ะ

251
00:14:43,200 --> 00:14:44,640
โอเค มาเริ่มกัน

252
00:14:46,240 --> 00:14:48,280
อย่างแรกคือความรู้สึกอันเลวร้ายอย่างหนึ่ง

253
00:14:49,120 --> 00:14:50,600
ความโล่งใจ

254
00:14:51,120 --> 00:14:52,520
ผมรู้ว่ามันไม่ดี

255
00:14:52,600 --> 00:14:54,520
มีคนคนหนึ่งนอนจมกองเลือดอยู่

256
00:14:54,600 --> 00:14:56,800
แต่ผมพูดไม่ได้ว่าผมเสียใจ

257
00:14:58,840 --> 00:15:01,800
มันเหมือนถามโฟรโด
ว่าเขาเศร้ามั้ยที่เซารอนตาย

258
00:15:01,880 --> 00:15:05,000
ข้าจะพูดอะไรได้ล่ะ
เจ้านั่นพยายามฆ่าข้าในหนังสามเรื่องแล้ว

259
00:15:05,080 --> 00:15:07,760
จะให้ข้าร้องไห้ให้เขาเหรอ
"น่าสงสารจัง เขาสุภาพมาตลอด"

260
00:15:07,840 --> 00:15:09,000
ของรักของข้า!

261
00:15:09,080 --> 00:15:11,680
นี่ ข้าจะไม่เต้นติ๊กต๊อกหรอกนะ

262
00:15:11,760 --> 00:15:14,840
แต่ข้าจะไม่ทำเป็นโศกเศร้าเสียใจ ไม่เอาน่า!

263
00:15:16,600 --> 00:15:18,080
แล้วก็มีความกลัว

264
00:15:18,600 --> 00:15:20,320
ความกลัวเยอะมาก

265
00:15:21,440 --> 00:15:23,160
ความตาย

266
00:15:23,240 --> 00:15:26,080
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก

267
00:15:26,160 --> 00:15:29,040
แม้แต่การตายตามธรรมชาติ
ก็ดูเหมือนเรื่องไกลตัว

268
00:15:29,120 --> 00:15:31,080
ที่ไม่มีที่ทางอยู่ในชีวิตเรา

269
00:15:31,160 --> 00:15:33,240
เราเกือบไม่เคยคิดทบทวนถึงมัน

270
00:15:33,320 --> 00:15:34,680
เว้นแต่ตอนที่มันเกิดขึ้น

271
00:15:35,280 --> 00:15:36,920
แต่การตายจากเหตุรุนแรง

272
00:15:37,000 --> 00:15:39,240
ถูกแทงตาย…

273
00:15:47,000 --> 00:15:50,920
นั่นเป็นเรื่องที่คุณคิดเสมอว่า
อยู่ไกลตัวคุณแบบคนละโลก

274
00:15:51,000 --> 00:15:52,440
(ถูกสามีบีบคอ
ถูกฆ่ากลางวันแสกๆ)

275
00:15:52,520 --> 00:15:54,880
แต่มันอยู่ตรงนั้นเอง ห่างไปไม่กี่เมตร

276
00:16:00,240 --> 00:16:03,360
บนศพนั่นที่ยังมีกลิ่นเหมือนคุณ

277
00:16:03,440 --> 00:16:04,880
และคุณก็มีกลิ่นเหมือนเขา

278
00:16:06,920 --> 00:16:09,520
คุณเคยแลกเปลี่ยนอะตอม โมเลกุล เหงื่อ…

279
00:16:09,600 --> 00:16:11,120
คิดว่านี่เป็นเรื่องเล่นเหรอ

280
00:16:11,200 --> 00:16:12,600
และตอนนี้เขาก็ตายอยู่ตรงนั้น

281
00:16:12,680 --> 00:16:15,440
ถูกแทงด้วยเหล็กคมๆ ชิ้นหนึ่ง

282
00:16:15,520 --> 00:16:18,160
ที่ฉีกร่างเขาออกหลายรอบ

283
00:16:20,600 --> 00:16:23,400
แล้วก็มีความรู้สึกหนึ่งที่ผมละอายใจ

284
00:16:23,480 --> 00:16:24,880
ผมไม่อยากตั้งชื่อให้มันด้วยซ้ำ

285
00:16:24,960 --> 00:16:29,080
มันเป็นสิ่งที่ผมรู้สึก
ตอนผมเห็นสเมรัลด้าหมดอาลัยตายอยาก

286
00:16:29,160 --> 00:16:32,480
ส่วนเล็กๆ ในตัวผมคิดว่า…

287
00:16:32,560 --> 00:16:34,120
เธอร้องไห้เรื่องอะไรกัน

288
00:16:34,200 --> 00:16:37,120
เธอพูดอยู่ตลอดว่าเขาซ้อมเธอ
บอกว่าเขาเป็นไอ้กร๊วก

289
00:16:37,200 --> 00:16:40,040
แล้วตอนนี้เธอก็ร้องไห้
เหมือนเดเร็คจากเรื่องเกรย์สอนาโตมี่ตาย

290
00:16:40,120 --> 00:16:41,800
ให้ตายสิ ไม่เอาน่า!

291
00:16:42,640 --> 00:16:46,320
ผมรู้ว่าถ้าคิดอย่างมีเหตุผล
คำตอบก็คือสิ่งที่เป็นอสูรร้ายสำหรับผม

292
00:16:46,400 --> 00:16:48,880
เป็นอะไรอื่นอีกมากสำหรับเธอ

293
00:16:48,960 --> 00:16:50,520
เธอใช้เวลาร่วมกับเขามาเจ็ดปี

294
00:16:50,600 --> 00:16:53,960
เข้าใจได้ที่เธอสะเทือนใจ
เมื่อเห็นเขาถูกเชือดอยู่บนทางเท้า

295
00:16:55,160 --> 00:16:57,240
มันเข้าใจได้อยู่แล้ว แหงละ

296
00:16:57,320 --> 00:16:59,720
ขอบใจสำหรับบทเรียนนะ จิมินี่ คริกเก็ต

297
00:16:59,800 --> 00:17:03,280
มันยังทำให้ฉันโมโหอยู่ดีที่เธอร้องไห้ให้ไอ้สวะนั่น

298
00:17:03,360 --> 00:17:05,760
แบบนั้นได้มั้ย หรือฉันต้องขออนุญาตนายด้วย

299
00:17:08,000 --> 00:17:09,840
เฮ้ย เจ้างั่ง เอาน้ำอัดลมมั้ย

300
00:17:11,080 --> 00:17:13,560
ทุกคน ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดขึ้นจริงมั้ย

301
00:17:14,080 --> 00:17:16,960
ฉันว่ามันเกิดขึ้นนะ
มันลงในข่าวของกรุงโรมแล้ว

302
00:17:18,120 --> 00:17:19,320
แล้วสเมรัลด้าล่ะ

303
00:17:19,400 --> 00:17:21,800
ฉันโทรหาเธอหลายหนแล้ว แต่เธอไม่รับสาย

304
00:17:22,840 --> 00:17:26,120
ฉันยังไม่เข้าใจว่า
พวกนายทุกคนใจเย็นขนาดนี้ได้ยังไง

305
00:17:26,200 --> 00:17:27,840
ฉันว่ามันเป็นเรื่องถูกต้องนะ

306
00:17:27,920 --> 00:17:29,360
มันเป็นเรื่องถูกต้องยังไง

307
00:17:29,440 --> 00:17:32,800
คนคนหนึ่งตายไป รู้มั้ย
ถึงจะเป็นเรื่องของผลจากการกระทำ…

308
00:17:32,880 --> 00:17:37,240
ไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องตาย
ไม่มีประโยชน์ที่จะยืดเวลาออกไป

309
00:17:37,840 --> 00:17:39,880
บอกตรงๆ ว่าผมไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะสืบสาว

310
00:17:39,960 --> 00:17:43,200
ว่าหลักเหตุผลของเซกโก้
เรื่องชีวิตและความตายอาจนำไปสู่จุดไหน

311
00:17:43,280 --> 00:17:46,280
แต่ผมไม่มีเวลาถาม เพราะผมได้ยินเสียงกริ่ง…

312
00:17:46,360 --> 00:17:47,920
ร้านปิดแล้ว!

313
00:17:48,000 --> 00:17:50,080
ใจเย็น หมายความว่าไงที่ว่า "ปิดแล้ว"

314
00:17:50,160 --> 00:17:52,680
ที่รัก ฉันนึกว่าเธอไม่ได้อ่านข้อความฉัน

315
00:17:52,760 --> 00:17:55,040
ที่รักของฉัน

316
00:17:55,120 --> 00:17:56,600
มีเกิดเรื่องขึ้นเยอะเลย

317
00:17:56,680 --> 00:17:58,920
ฉันไม่เกี่ยวอะไรกับมัน แต่ไอ้บูดตายแล้ว

318
00:17:59,000 --> 00:18:00,800
ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่เกี่ยว

319
00:18:00,880 --> 00:18:02,880
พวกตาร์ตัลเลกราไม่อยากได้เงินนั่นแล้ว

320
00:18:02,960 --> 00:18:04,920
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พี่ของสเมรัลด้าบอก…

321
00:18:05,000 --> 00:18:06,920
ที่รัก! ที่รัก เดี๋ยว หยุดก่อน

322
00:18:07,000 --> 00:18:09,160
โทษทีนะ ฉันนึกว่าจะไม่ได้เจอเธออีกแล้ว

323
00:18:09,240 --> 00:18:11,800
อธิบายมาสิ หมายความว่าไงที่ว่ามีคนฆ่าไอ้บูด

324
00:18:11,880 --> 00:18:12,840
ใครทำ

325
00:18:14,360 --> 00:18:16,880
- เดี๋ยว นั่นไม่ใช่…
- หยุดพูดเถอะ

326
00:18:16,960 --> 00:18:18,440
เขายังถือมีดอยู่เลย

327
00:18:18,520 --> 00:18:20,640
พวกเขากันคนไว้ เราต้องไป

328
00:18:20,720 --> 00:18:21,680
ตรงนี้ห้ามผ่าน

329
00:18:21,760 --> 00:18:23,560
ผมยังช็อกอยู่เลย

330
00:18:23,640 --> 00:18:26,320
เพราะผมเห็นว่าใครถือมีดนั่นอยู่

331
00:18:26,400 --> 00:18:29,640
ผมหมายถึงผมเห็นมือมีด

332
00:18:29,720 --> 00:18:31,400
ตามนิยามของคำนั้นเลย

333
00:18:31,480 --> 00:18:34,360
และในบรรดาคนที่ผมพบมาในชีวิต

334
00:18:34,440 --> 00:18:36,320
คนสุดท้ายที่ผมจะมีวันคิด

335
00:18:36,400 --> 00:18:39,480
ว่าจะสวมบทฆาตกรได้

336
00:18:39,560 --> 00:18:41,480
ก็คือลอเรนโซ่ มอนตินี่

337
00:18:41,560 --> 00:18:44,560
มอนตินี่…

338
00:18:56,120 --> 00:18:58,160
(ฉุกเฉิน 24 ชั่วโมง)

339
00:18:59,200 --> 00:19:01,480
ผมรอที่นี่ได้มั้ยครับ

340
00:19:01,560 --> 00:19:04,680
คุณไปรอในห้องพักรอได้
แต่ฉันให้คุณเข้าไปด้านในไม่ได้

341
00:19:05,480 --> 00:19:07,280
ทำไมคุณไม่กลับบ้านไปพักล่ะคะ

342
00:19:07,360 --> 00:19:09,720
เราจะโทรเรียกคุณถ้ามันฟื้น

343
00:19:10,240 --> 00:19:12,480
เจ้าตัวเล็กนั่นชื่ออะไรนะคะ

344
00:19:12,560 --> 00:19:13,960
จูลิโอ้

345
00:19:14,040 --> 00:19:15,640
มันชื่อจูลิโอ้

346
00:19:16,720 --> 00:19:19,680
คิดถึงหุบเหวนรกที่เราหย่อนเขาลงไป

347
00:19:19,760 --> 00:19:21,320
ซึ่งทำให้เขาทำแบบนี้สิ

348
00:19:21,840 --> 00:19:24,560
เราทุกคนพยายามแก้ปัญหาของหมูป่าก่อน

349
00:19:24,640 --> 00:19:25,800
แล้วก็ปัญหาของผม

350
00:19:25,880 --> 00:19:28,320
และระหว่างนั้น เขาก็อยู่ที่นั่นตรงหน้าเรา

351
00:19:28,400 --> 00:19:30,520
ถลำลึกลงสู่นรกมากขึ้นเรื่อยๆ

352
00:19:30,600 --> 00:19:32,320
และก็เหมือนกับว่าเรามองไม่เห็นเขา

353
00:19:34,600 --> 00:19:36,800
และสุดท้ายแล้วเขาก็กลายเป็นนรกเอง

354
00:19:46,640 --> 00:19:48,280
แต่มอนตินี่ทำแบบนั้นทำไม

355
00:19:48,360 --> 00:19:49,920
ที่รัก ได้ยินที่ฉันพูดมั้ย

356
00:19:50,000 --> 00:19:52,000
หนี้กับพวกตาร์ตัลเลกราหมดแล้ว

357
00:19:52,080 --> 00:19:54,800
ที่รัก หนี้ก้อนใหญ่ขนาดนั้นไม่หายไปเฉยๆ หรอก

358
00:19:54,880 --> 00:19:58,800
ฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
มันเหมือนปาฏิหาริย์เลย

359
00:20:01,520 --> 00:20:03,760
พระแม่มารีทรงสร้างปาฏิหาริย์

360
00:20:03,840 --> 00:20:05,640
พวกเราทำธุรกิจ

361
00:20:07,640 --> 00:20:09,360
แต่… เขาเกี่ยวอะไรกับมัน

362
00:20:09,440 --> 00:20:11,840
นายไม่รู้อะไรเลยจริงๆ เหรอ

363
00:20:11,920 --> 00:20:13,480
เรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ

364
00:20:13,560 --> 00:20:15,440
นายไม่สงสัยจริงๆ เหรอ

365
00:20:15,520 --> 00:20:17,320
ว่าตอนที่พวกตาร์ตัลเลกราถามคนเบงกาลี

366
00:20:17,400 --> 00:20:19,400
ว่าใครก่อเรื่องยุ่งเหยิงทั้งหมดนี่

367
00:20:19,480 --> 00:20:22,080
ทำไมไม่มีใครคิดจะทวงเงินจากคาร์ลิโต้

368
00:20:22,160 --> 00:20:23,520
ในเมื่อเขาเป็นคนกลาง

369
00:20:23,600 --> 00:20:26,840
ที่จริงฉันก็เคยสงสัยอยู่นะ
ฉันนึกว่าพวกนั้นคุยกับเขา

370
00:20:26,920 --> 00:20:29,120
แต่สนใจแค่ว่าเรื่องทั้งหมดเริ่มต้นตรงไหน

371
00:20:29,200 --> 00:20:30,120
ไม่หรอก

372
00:20:30,200 --> 00:20:32,280
คือว่าก็ใช่ แต่นายมองข้ามจิ๊กซอว์ชิ้นหนึ่งไป

373
00:20:32,360 --> 00:20:34,440
พวกนั้นไปหาคาร์ลิโต้แล้ว

374
00:20:37,760 --> 00:20:38,880
และพวกเขาก็บอกว่า

375
00:20:38,960 --> 00:20:42,200
นายทำให้บัญชีมูลค่า 99,000 ของเราโดนอายัด
ตอนนี้นายต้องคืนมันให้เรา

376
00:20:42,280 --> 00:20:43,360
นายเป็นคนขับรถใช่มั้ย

377
00:20:43,440 --> 00:20:44,480
แล้วนายว่าไง

378
00:20:44,560 --> 00:20:47,680
บอกว่าใช่ ฉันเป็นคนขับรถ
แต่ไม่ใช่คนขับรถลีมูซีนทั่วไป

379
00:20:47,760 --> 00:20:50,640
ฉันขับให้ดอนดิเอโก้ ค็อกโคดริตโตเท่านั้น

380
00:20:50,720 --> 00:20:51,840
หา

381
00:20:52,520 --> 00:20:54,960
อ้อ ในที่สุดก็มีบทหักมุมที่สมเหตุสมผล

382
00:20:55,040 --> 00:20:57,280
จากเจ้าหนุ่มคิวบาที่หล่อล่ำครึ่งๆ กลางๆ คนนี้

383
00:20:57,360 --> 00:20:58,800
ใช้ได้เลยนี่ คนเขียนบท

384
00:20:58,880 --> 00:21:02,600
ฉันนึกสงสัยอยู่เชียวว่าทำไมพวกค็อกโคดริตโต
ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย

385
00:21:04,560 --> 00:21:07,400
(ค็อกโคดริตโต)

386
00:21:07,480 --> 00:21:10,000
พวกค็อกโคดริตโต
เป็นคู่แข่งของพวกตาร์ตัลเลกรา

387
00:21:10,080 --> 00:21:12,920
พวกเขาทำเรื่องแบบเดียวกัน
ค้ายา ปล่อยเงินกู้ สล็อตแมชีน รีดไถ

388
00:21:13,000 --> 00:21:14,360
พวกเขาสร้างสรรค์กว่าหน่อย

389
00:21:14,440 --> 00:21:17,160
เพราะชอบธุรกิจร้านดอกไม้
กับตัวแทนจำหน่ายรถด้วย

390
00:21:17,240 --> 00:21:18,840
แต่ในอีกย่านของเมืองนี้

391
00:21:18,920 --> 00:21:20,920
พวกเขาเป็นคู่แข่ง ไม่ใช่คู่ปรับกัน

392
00:21:21,000 --> 00:21:22,600
เพราะพวกเขาเคารพกันเสมอ

393
00:21:22,680 --> 00:21:24,840
และไม่เคยล้ำถิ่นของอีกฝ่ายเข้าไป

394
00:21:24,920 --> 00:21:28,040
ยกตัวอย่างเช่น พวกเขา
เป็นพวกที่เพื่อนลีเมอร์ซื้อกัญชามาขาย

395
00:21:28,640 --> 00:21:30,560
เพราะงั้นพวกเขาเลยไม่เคยมายุ่งกับนาย

396
00:21:30,640 --> 00:21:32,600
พวกเขาไม่อยากก่อสงครามระหว่างแก๊ง

397
00:21:32,680 --> 00:21:34,720
สงครามนั่นกำลังจะเกิดอยู่ดี

398
00:21:34,800 --> 00:21:38,200
ไอ้บูดมาที่นี่ทุกวัน ทำตัวบ้าหลุดโลก

399
00:21:41,600 --> 00:21:44,840
เขาซ้อมมอนตินี่บนท้องถนน
เขาก่อเรื่องวุ่นวายขนานใหญ่

400
00:21:44,920 --> 00:21:47,840
ดราม่าแบบนี้ดึงดูดตำรวจ และไม่ดีต่อธุรกิจ

401
00:21:50,800 --> 00:21:54,520
เราเลยทำข้อตกลงที่โอเคสำหรับทุกคน

402
00:21:54,600 --> 00:21:56,520
ที่รัก เธอทำอะไรไป

403
00:21:56,600 --> 00:21:58,200
ฉันให้พวกเขาซื้อหนี้นั่น

404
00:21:58,280 --> 00:22:00,240
หา หมายความว่าไง

405
00:22:00,320 --> 00:22:03,760
พวกเขาจ่ายเงินซื้อหนี้เราไป

406
00:22:03,840 --> 00:22:05,080
นั่นมันหมายความว่าไง

407
00:22:05,160 --> 00:22:08,240
ฉันไม่ได้ติดหนี้พวกตาร์ตัลเลกราแล้ว
แต่ติดหนี้พวกค็อกโคดริตโตเหรอ

408
00:22:08,320 --> 00:22:11,160
ใช่ มากกว่าเดิมนิดหน่อย แต่ไม่เร่งด่วนเท่า

409
00:22:11,240 --> 00:22:13,960
นายคิดว่าไงล่ะ
หนี้แบบนี้มันไม่หายไปเฉยๆ หรอกนะ

410
00:22:14,040 --> 00:22:16,880
ฉันรักเธอ เธอก็รู้ แต่ช่วยทำให้ฉันเข้าใจหน่อย

411
00:22:16,960 --> 00:22:19,680
- เราได้อะไรจากเรื่องนี้
- หนึ่งเดือน

412
00:22:19,760 --> 00:22:22,520
หนึ่งเดือนอะไร
จะให้ฉันทำอะไรกับเวลาหนึ่งเดือน

413
00:22:22,600 --> 00:22:24,120
หนึ่งเดือนก็คือหนึ่งเดือน

414
00:22:25,640 --> 00:22:28,240
งั้นเราก็มีเวลาเพิ่มอีกหนึ่งเดือนเหรอ

415
00:22:28,320 --> 00:22:31,400
ฉันรู้แค่ว่าอีกหนึ่งเดือนฉันต้องกลับมาที่นี่

416
00:22:40,280 --> 00:22:42,440
แต่ถ้าเขาอยู่แก๊งค็อกโคดริตโต

417
00:22:42,520 --> 00:22:45,640
ทำไมเขาเอาชาวเบงกาลีนั่น
ที่เป็นฉากหน้าของพวกตาร์ตัลเลกรามายุ่งล่ะ

418
00:22:45,720 --> 00:22:47,560
พวกเขามีความเชื่อมโยงอะไรกันเหรอ

419
00:22:47,640 --> 00:22:50,240
ทุกอย่างนี่เป็นการขุดหลุมดักครั้งใหญ่
แบบไคเซอร์ โซเซ่ใช่มั้ย

420
00:22:50,320 --> 00:22:52,960
พวกเขาเห็นการเคลื่อนไหว
ทั้งหมดล่วงหน้าเหมือนโดมิโน

421
00:22:53,040 --> 00:22:56,640
ที่มันจะจบลงด้วยการที่
ครอบครัวค็อกโคดริตโตซื้อหนี้ไป

422
00:22:56,720 --> 00:22:59,200
เปล่า ลูกๆ พวกเขาไปโรงเรียนด้วยกัน

423
00:22:59,280 --> 00:23:04,120
คาร์ลิโต้คิดว่าเงิน 2,000 ยูโร
อาจจะมีประโยชน์ต่อพ่อแม่ของอาร์ยัน

424
00:23:04,720 --> 00:23:06,160
ฉันขอถอนคำพูด

425
00:23:06,240 --> 00:23:09,680
บทในชีวิตจริงน่ะเขียนห่วยมากเสมอแหละ

426
00:23:09,760 --> 00:23:10,720
ขี้เกียจสิ้นดี

427
00:23:10,800 --> 00:23:12,880
เอ้อ ทุกคน อย่างน้อยเราก็ได้เวลามาหนึ่งเดือน

428
00:23:12,960 --> 00:23:16,040
เรามีเวลาเพิ่มขึ้นหน่อย
ที่จะคิดหาทางอะไรสักอย่าง ดังนั้นอย่างน้อย…

429
00:23:16,120 --> 00:23:17,320
เซโร่…

430
00:23:20,520 --> 00:23:24,000
เธอไม่ได้พูดอะไร
แต่มีจุดท้ายประโยคอยู่ในตาที่หลุบลงต่ำนั้น

431
00:23:24,560 --> 00:23:27,880
จุดที่เป็นเครื่องหมายบอกว่าจบ
ไม่มีการอุทธรณ์ ไม่มีความช่วยเหลือ

432
00:23:27,960 --> 00:23:29,520
จบแค่นั้น

433
00:23:29,600 --> 00:23:33,240
ตอนแรกผมคิดว่าจุดนั้น
เป็นจุดจบของเรื่องทั้งหมดนี้

434
00:23:33,320 --> 00:23:35,600
คิดว่าผมต้องยอมรับมัน มันจบสิ้นแล้ว แค่นั้น

435
00:23:35,680 --> 00:23:38,640
แต่หลายเดือนต่อมาผมจึงได้ตระหนักว่า
ที่จริงแล้วมันเป็นจุดจบ

436
00:23:38,720 --> 00:23:41,000
ของความคิดที่อยู่กับเรามา 40 ปี

437
00:23:41,080 --> 00:23:43,720
ว่าเราจะเป็นเหมือนพวกกูนีส์ไปได้ตลอด

438
00:23:43,800 --> 00:23:46,280
อยู่ด้วยกัน รักษาแก๊งให้รวมเป็นหนึ่งไว้…

439
00:23:46,360 --> 00:23:48,800
ตราบเท่าที่แก๊งนี้ยังอยู่ด้วยกัน
เราจะทำอะไรก็ได้

440
00:23:48,880 --> 00:23:50,880
แม้แต่เผชิญโลกตามลำพัง

441
00:24:01,280 --> 00:24:02,440
ขอฉันเคลียร์ให้เข้าใจนะ

442
00:24:02,520 --> 00:24:04,000
นายกำลังเกิดอารมณ์อีโม

443
00:24:04,080 --> 00:24:07,000
และฉันก็กำลังฉลองที่เรื่องจบลง
และเราทุกคนได้ออกไปจากที่นั่น

444
00:24:07,080 --> 00:24:09,000
ทำไมพวกเขายังอยู่ที่นี่ล่ะ ทำไม

445
00:24:09,080 --> 00:24:10,760
ไม่รู้สิ ฉันจะถามพวกเขายังไง

446
00:24:10,840 --> 00:24:13,400
ให้ตายสิ น่ารำคาญชะมัด

447
00:24:16,720 --> 00:24:19,800
โทษที ซาราห์
ฉันก็พยายามจะเห็นอกเห็นใจอยู่นะ…

448
00:24:19,880 --> 00:24:21,640
- เห็นอกเห็นใจบ้านนายสิ
- ไม่เอาน่า

449
00:24:21,720 --> 00:24:23,640
แต่เธอวางแผนจะขยับ

450
00:24:23,720 --> 00:24:26,640
ขาน้อยๆ ของเธอนั่นไปทางประตู
ในตอนไหนสักตอนมั้ย

451
00:24:26,720 --> 00:24:28,160
คิดสิ เซโร่ ไม่ต้องห่วงหรอก

452
00:24:28,240 --> 00:24:31,240
เราจะไปบ้านแม่ฉันกัน
ฉันบอกเธอไปแล้ว เธอพอใจ

453
00:24:31,320 --> 00:24:33,120
แต่ฉันมีเรื่องบางอย่างต้องทำก่อน

454
00:24:33,200 --> 00:24:35,280
ฉันจะไปรับเธอในอีก 20 นาที

455
00:24:35,360 --> 00:24:38,400
ถ้านายอยากบอกอะไรเธอ
นี่ก็เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว

456
00:24:38,480 --> 00:24:39,800
ไปก่อนนะ บ๊ายบาย

457
00:24:44,680 --> 00:24:48,000
ไม่ เธอบ้าไปแล้ว นายฟังเธอจริงๆ เหรอ

458
00:24:48,080 --> 00:24:50,600
- ฉันไม่เข้าใจว่าเธอหมายความว่าไง
- คิดว่าไงล่ะ

459
00:24:50,680 --> 00:24:52,320
กระโจนเข้าไปเลย เขาตายแล้ว

460
00:24:52,400 --> 00:24:53,840
นี่ตานายแล้ว

461
00:24:53,920 --> 00:24:55,680
ฉันว่านี่ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม

462
00:24:55,760 --> 00:24:57,440
ก็ไม่ใช่อยู่แล้ว

463
00:24:57,520 --> 00:25:00,200
ไม่เคยมีเวลาที่เหมาะสม
ในการทำเรื่องพรรค์นี้หรอก

464
00:25:00,280 --> 00:25:02,960
"กระโจน" หมายความว่าไง
นี่อะไร สะพานอาริชเชียเหรอ

465
00:25:03,040 --> 00:25:04,480
นี่เป็นเรื่องจริงจังนะ

466
00:25:04,560 --> 00:25:06,560
นายต้องช้าๆ ไว้ ช้ามากๆ

467
00:25:06,640 --> 00:25:08,000
- ใช่เลย
- ใช่

468
00:25:08,080 --> 00:25:10,400
นายออกเดต ดูว่ามันเป็นยังไง

469
00:25:10,480 --> 00:25:13,440
อย่าหลงไปกับแรงกระตุ้น
ที่จะแปะป้ายสถานะอะไร…

470
00:25:13,520 --> 00:25:16,120
แล้วพอนายเริ่มชินกับสถานการณ์

471
00:25:16,200 --> 00:25:18,760
พอนายมีเวลาเจ็ดหรือแปดปีที่จะชินกับมันแล้ว

472
00:25:18,840 --> 00:25:21,480
ถ้าทุกอย่างยังไปได้ดี พอถึงจุดนั้น

473
00:25:21,560 --> 00:25:23,720
นายก็เริ่มประเมินสถานการณ์นั่น

474
00:25:23,800 --> 00:25:27,560
และบอกว่า "จากภายนอก
มันดูเหมือนเราคบกันอยู่จริงๆ นะ"

475
00:25:27,640 --> 00:25:30,600
แต่มันเป็นแค่ภาพคร่าวๆ ของอะไรๆ
นายวางแผนมันล่วงหน้าไม่ได้

476
00:25:31,520 --> 00:25:33,280
พอถึงตอนนั้น เราก็คบหากัน

477
00:25:33,360 --> 00:25:34,960
และในตอนนั้น พวกนายก็แยกทางกัน

478
00:25:35,040 --> 00:25:36,320
แต่มันไม่ได้เพิ่งเริ่มต้นเหรอ

479
00:25:36,400 --> 00:25:38,480
เปล่า มันเป็นอาถรรพ์เจ็ดปี

480
00:25:38,560 --> 00:25:40,720
พอถึงตอนนั้น หนึ่งในสองคนก็เบื่อเกินทนแล้ว

481
00:25:40,800 --> 00:25:41,880
ฉันจะพูดอะไรกับเธอล่ะ

482
00:25:41,960 --> 00:25:44,440
ไปสิ แกล้งโง่ เล่นมุกอะไรสักอย่าง

483
00:25:44,520 --> 00:25:48,160
เธอบอกว่า 20 นาที
มันจะผ่านไปเร็วมาก แล้วเธอก็จะไปแล้ว

484
00:25:55,960 --> 00:25:57,120
นี่

485
00:26:00,800 --> 00:26:03,720
ฉันไม่รู้จะพูดอะไรในสถานการณ์แบบนี้

486
00:26:04,520 --> 00:26:06,280
"เป็นไงบ้าง" ฟังดูงี่เง่า

487
00:26:08,400 --> 00:26:09,840
นายไม่ต้องพูดอะไรหรอก

488
00:26:09,920 --> 00:26:12,560
ฉันต่างหากที่ควรขอบคุณ
เรื่องสองสามวันที่ผ่านมานี้

489
00:26:12,640 --> 00:26:14,440
มันต้องแย่มากเลยสำหรับนาย

490
00:26:14,520 --> 00:26:17,320
แต่นายทำให้ฉันได้เห็นโลกที่ต่างออกไป

491
00:26:17,400 --> 00:26:19,800
เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ใช้ชีวิตแบบปกติ

492
00:26:19,880 --> 00:26:22,320
กับคนที่แคร์ฉันจริงๆ

493
00:26:24,200 --> 00:26:25,600
ฉันว่าฉันเคยชิน

494
00:26:25,680 --> 00:26:27,520
กับการใช้ชีวิตอยู่กับหม้ออัดแรงดัน

495
00:26:27,600 --> 00:26:29,440
ที่อาจระเบิดขึ้นมาได้ทุกเมื่อ

496
00:26:29,520 --> 00:26:32,760
ใช่สิ ฉันขอโทษ
ที่ไม่ได้ขอให้เธออยู่ต่อเมื่อวันก่อน

497
00:26:32,840 --> 00:26:34,880
ฉันไม่ได้อยากไล่เธอไปที่อื่นหรอก

498
00:26:34,960 --> 00:26:36,360
ฉันไม่เก่งเรื่องแบบนี้

499
00:26:36,440 --> 00:26:39,240
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบเธอนะ ตรงข้ามเลย แต่ฉัน…

500
00:26:39,320 --> 00:26:43,560
นี่ ฉันไม่ได้พูดแบบนี้
เพราะอยากย้ายเข้ามาอยู่กับนาย โอเคนะ

501
00:26:43,640 --> 00:26:47,600
คนที่ฉันอยู่ด้วยมาเจ็ดปีถูกแทงตายเมื่อเช้านี้

502
00:26:49,320 --> 00:26:51,800
ฉันไม่มีอารมณ์จะลงหลักปักฐานจริงๆ หรอก

503
00:26:52,960 --> 00:26:53,840
เธอพูดถูก

504
00:26:53,920 --> 00:26:56,160
ฉันลืมอยู่เรื่อยตลอดทั้งวันว่าเขาตายแล้ว

505
00:26:56,240 --> 00:26:57,880
ฉันทำให้มันซึมเข้าหัวไม่ได้เลย

506
00:26:58,400 --> 00:27:00,640
นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันพูด

507
00:27:00,720 --> 00:27:03,480
มันก็แค่เป็นสิ่งดีๆ ที่นายมอบให้ฉัน

508
00:27:03,560 --> 00:27:06,680
ฉันรู้ ก็แค่ฉันรู้สึกว่าฉันควรปกป้องเธอมากกว่านี้

509
00:27:06,760 --> 00:27:08,480
หรือทำอะไรสักอย่างให้เจ๊ากันไป

510
00:27:08,560 --> 00:27:11,240
เพราะเธอช่วยฉันไว้ตอนเขาบีบคอฉันข้างนอกนั่น

511
00:27:11,320 --> 00:27:14,760
ชีวิตนี้ฉันไม่เคยอยากให้
ใครมาปกป้องฉันเลยนะ เซโร่

512
00:27:14,840 --> 00:27:17,360
แต่เธอชอบผู้ชายแกร่งๆ ที่ต่อสู้เก่งนี่

513
00:27:17,440 --> 00:27:18,640
อย่าหลอกตัวเองกันเลย

514
00:27:18,720 --> 00:27:20,720
ฉันไม่มีทางแข่งกับอะไรแบบนั้นได้

515
00:27:21,320 --> 00:27:23,080
นายมันงั่งชะมัด

516
00:27:23,160 --> 00:27:25,360
ฉันชอบคนที่เลือกฉัน

517
00:27:25,440 --> 00:27:27,800
คนที่แน่ใจว่าตัวเองต้องการฉัน

518
00:27:27,880 --> 00:27:29,960
กับนายน่ะ ฉันต้องทำทุกอย่างตลอด

519
00:27:30,040 --> 00:27:32,000
นายไม่เคยแสดงตัวตน จะได้ไม่เสี่ยงอะไร

520
00:27:32,080 --> 00:27:33,560
คนอื่นๆ น่ะไม่เข้าใจ

521
00:27:33,640 --> 00:27:35,840
และต้องเสี่ยงทำให้ตัวเองดูงี่เง่า

522
00:27:35,920 --> 00:27:37,560
ผมอยากบอกว่า "ไม่จริงนะ

523
00:27:37,640 --> 00:27:39,600
ฉันพร้อมเปลี่ยนแผนทุกอย่างของฉันตลอด

524
00:27:39,680 --> 00:27:40,960
เวลาเธอกลับมาปรากฏตัว"

525
00:27:41,040 --> 00:27:42,560
แต่แล้วผมก็รู้สึกได้ว่าอาร์มาดิลโล่

526
00:27:42,640 --> 00:27:44,480
ตบไหล่ผมและพูดว่า…

527
00:27:44,560 --> 00:27:45,760
จุ๊ๆ พวกเขามีวิดีโอ

528
00:27:45,840 --> 00:27:48,640
ขอโทษครับ ผมขอพักการซักถามนี้

529
00:27:54,600 --> 00:27:55,840
มันไม่สำคัญหรอก เซโร่

530
00:27:55,920 --> 00:27:58,680
นี่ไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะพูดเรื่องนี้

531
00:28:19,800 --> 00:28:22,160
เป็นไงบ้าง เธอได้ทำเรื่องที่ต้องทำมั้ย

532
00:28:24,040 --> 00:28:27,240
อืม ใช้เวลาพักหนึ่ง
เพราะผู้ชายแก่ๆ คนนี้ไม่อยากไปไหน

533
00:28:27,320 --> 00:28:30,960
เขาอยู่ตรงนั้นเฉยๆ
เหมือนเป็นผู้พิทักษ์ความประพฤติอันดีงาม

534
00:28:32,120 --> 00:28:35,800
ข้อความที่เขียนไว้นั่นทำให้ฉัน
ว้าวุ่นใจนิดหน่อยมาตลอด บอกตรงๆ นะ

535
00:28:35,880 --> 00:28:37,920
มันเหมือนโทษจำคุกตลอดชีวิต

536
00:28:40,400 --> 00:28:41,800
ตอนนี้ฉันชอบมันมากขึ้น

537
00:28:48,760 --> 00:28:53,680
(ขอเราเป็นเหมือนดาวหางตลอดไปได้มั้ย)

538
00:29:07,160 --> 00:29:10,760
(ทางหลวงโรมใหญ่)

539
00:29:36,880 --> 00:29:39,200
ช่วงวันต่อๆ มานั้นรู้สึกแปลก เหมือนเวลาหยุดนิ่ง

540
00:29:39,280 --> 00:29:41,040
พอคิดถึงบันทึกการโทร

541
00:29:41,120 --> 00:29:42,320
พี่ๆ ของสเมรัลด้า

542
00:29:42,400 --> 00:29:45,200
และทุกอย่างที่เราพูดโดยไม่ระวังนั่น

543
00:29:45,280 --> 00:29:48,800
จะไม่มีใครมาถามเราว่า
ตอนนั้นเราทำบ้าอะไรอยู่จริงๆ เหรอ

544
00:29:48,880 --> 00:29:50,920
แต่ไม่ ไม่มีใครมา

545
00:29:51,000 --> 00:29:53,960
ตำนานของไอ้บูด เวลาทั้งชีวิตอันป่าเถื่อน

546
00:29:54,040 --> 00:29:57,040
ฝันร้ายของเด็กๆ อย่างน้อยก็สามรุ่น

547
00:29:57,120 --> 00:30:00,440
ถูกจัดเก็บไว้เหมือนหน้าหนึ่ง
ในหมวดข่าวกรุงโรม กับนามสกุลผิดๆ

548
00:30:00,520 --> 00:30:02,160
และข้อความเบี้ยวๆ บูดๆ บนกำแพง

549
00:30:02,240 --> 00:30:05,000
ตอนแรกเมื่อผมเดินผ่านมัน มันทำให้ผมโกรธ

550
00:30:05,080 --> 00:30:06,120
ผมคิดว่า "ผู้นำ ใช่สิ"

551
00:30:06,200 --> 00:30:07,320
(ลาก่อนมัสซิโม่ ผู้นำที่ยิ่งใหญ่)

552
00:30:07,400 --> 00:30:10,160
"คนที่ซ้อมผู้หญิง รังแกเด็ก"

553
00:30:10,240 --> 00:30:12,240
แต่ชื่อถนนในเมืองนี้

554
00:30:12,320 --> 00:30:14,680
เต็มไปด้วยรัฐบุรุษและนักรบ

555
00:30:14,760 --> 00:30:16,360
ที่ทิ้งระเบิดใส่ประชาชน

556
00:30:16,440 --> 00:30:19,360
สังหารครอบครัว ผู้ชาย ผู้หญิง เด็กๆ

557
00:30:19,440 --> 00:30:21,640
ไม่มีใครปลดป้ายชื่อพวกเขาลงมา

558
00:30:21,720 --> 00:30:24,960
จะดูเป็นการเหยียดชนชั้นไปหน่อย
ถ้าคัดค้านประเด็นนี้เฉพาะกับไอ้บูด

559
00:30:25,040 --> 00:30:27,440
เราจึงเก็บข้อความนั้นไว้ด้วย

560
00:30:27,960 --> 00:30:30,440
ในที่สุดเราก็เลิกคิดถึงมัน

561
00:30:30,520 --> 00:30:32,880
มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของของประดับเมือง

562
00:30:39,240 --> 00:30:41,040
ฉันรู้ว่านายไม่ได้ทำเพื่อเรา

563
00:30:41,120 --> 00:30:44,480
ฉันไม่รู้ว่านายทำเพื่อตัวเองมั้ย
ฉันไม่รู้ว่านายมีทางเลือกมั้ย

564
00:30:44,560 --> 00:30:45,960
แต่ถ้านายอยู่ที่นั่นตอนนี้

565
00:30:46,040 --> 00:30:48,960
ก็เป็นเพราะข้อเท็จจริงถูกตัดสิน ไม่ใช่เจตนา

566
00:30:49,640 --> 00:30:51,080
แต่ยังมีข้อเท็จจริงอื่นๆ

567
00:30:51,160 --> 00:30:55,240
ที่สำคัญพอๆ กัน
ถึงแม้มันจะไม่ได้ถูกพูดถึงในการพิจารณาคดี

568
00:30:55,320 --> 00:30:58,480
อย่างเช่นถ้าเราอยู่ตรงนี้ ตรงตามตัวอักษรเลย
ฉันหมายถึงว่า…

569
00:30:58,560 --> 00:31:01,440
ถ้าเราใช้ชีวิตต่อไปได้

570
00:31:01,520 --> 00:31:04,880
กับการถกเถียง
ความกังวล เสียงหัวเราะของเรา

571
00:31:04,960 --> 00:31:06,200
มันก็เป็นเพราะนาย

572
00:31:06,280 --> 00:31:08,960
นายกำลังชดใช้ให้บางสิ่งบางอย่าง
ที่เปิดโอกาสให้เราทุกคน

573
00:31:09,040 --> 00:31:10,440
ได้ใช้ชีวิตต่อไป

574
00:31:10,520 --> 00:31:13,400
และเราก็ไม่ได้ทำอะไรควรให้ได้รับมันเลย
ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ

575
00:31:13,480 --> 00:31:15,440
เราไม่ได้ให้อะไรนายในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้

576
00:31:15,520 --> 00:31:17,760
และนายก็ไม่ได้ติดค้างอะไรเรา

577
00:31:17,840 --> 00:31:19,600
แต่นายให้ทุกอย่างกับเรา

578
00:31:22,840 --> 00:31:25,600
ย่าฉันใช้เวลาทั้งชีวิตขอบคุณนักบุญลูซี่

579
00:31:25,680 --> 00:31:28,640
ซึ่งย่าเชื่อว่าช่วยย่าไว้
ตอนที่ย่าเกือบตายตอนคลอดลูก

580
00:31:28,720 --> 00:31:31,760
"เราแต่ละคนมีนักบุญดูแลอยู่องค์หนึ่งบนสวรรค์"
ย่าพูดแบบนั้นเสมอ

581
00:31:31,840 --> 00:31:34,920
"เราต้องขอบคุณพวกท่านทุกวัน
ที่เรายังมีชีวิตอยู่และแข็งแรงดี"

582
00:31:35,000 --> 00:31:38,400
ฉันไม่เคยฟังย่า แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าย่าพูดถูก

583
00:31:39,000 --> 00:31:42,240
เพียงแต่นักบุญของเราไม่ได้อยู่บนสวรรค์
ตรงกันข้ามเลย

584
00:31:42,320 --> 00:31:46,000
เขาอยู่ในที่แห่งนั้นบนโลกนี้ที่คล้ายนรกมากที่สุด

585
00:31:56,600 --> 00:31:57,960
เขาเป็นไงบ้างครับ

586
00:31:58,040 --> 00:32:01,680
สบายดีจ้ะ ดีกว่าคราวก่อน
เขาน้ำหนักขึ้นนิดหน่อยด้วยซ้ำ

587
00:32:02,400 --> 00:32:04,320
พวกนั้นได้เอาจดหมายให้เขามั้ยครับ

588
00:32:04,400 --> 00:32:05,920
จ้ะ เขาดีใจ เขาซึ้งใจนะ

589
00:32:06,000 --> 00:32:09,560
เขาบอกว่าจะเขียนตอบ
เธอใส่ที่อยู่เธอไว้ด้วยใช่มั้ย

590
00:32:09,640 --> 00:32:11,400
ครับ อยู่ด้านล่าง

591
00:32:12,360 --> 00:32:13,720
คุณได้เอารูปนั้นให้เขามั้ยครับ

592
00:32:13,800 --> 00:32:15,000
จ้ะ เขาขอบคุณ

593
00:32:15,080 --> 00:32:18,040
นั่นเป็นเรื่องที่เขาห่วงที่สุด รู้มั้ย

594
00:32:19,520 --> 00:32:22,000
เขารู้ว่าฉันเลี้ยงดูมันเองไม่ไหว

595
00:32:22,080 --> 00:32:24,360
อย่างน้อยมันก็จะโอเคเมื่ออยู่กับเธอ

596
00:32:29,480 --> 00:32:32,440
ขอบใจนะที่พาฉันมา ถึงเธอจะต้องไปแล้ว

597
00:32:32,520 --> 00:32:33,840
ไม่หรอกครับ ผมมีเวลา

598
00:32:33,920 --> 00:32:36,240
ผมไปไม่นานหรอก อีกสามวันผมจะกลับมาโรม

599
00:32:36,320 --> 00:32:37,680
ไว้เราคุยกันตอนผมกลับมาดีมั้ย

600
00:32:37,760 --> 00:32:40,640
ได้จ้ะ แต่เดินทางมากๆ แบบนี้ระวังตัวด้วยนะ

601
00:32:40,720 --> 00:32:42,200
หาเวลาพักผ่อนบ้าง

602
00:32:42,280 --> 00:32:43,560
ไปก่อนนะ จูลิโอ้

603
00:32:43,640 --> 00:32:45,880
- ขอโทษครับ ขอผมถามอะไรได้มั้ย
- ว่ามาสิ

604
00:32:45,960 --> 00:32:47,640
ทำไมหมาตัวนี้ชื่อจูลิโอ้ล่ะครับ

605
00:32:47,720 --> 00:32:49,240
เป็นชื่อที่แปลกนะสำหรับหมา

606
00:32:49,840 --> 00:32:50,760
ดูนี่สิ

607
00:32:53,320 --> 00:32:54,640
มันทำให้เธอนึกถึงใครมั้ย

608
00:32:54,720 --> 00:32:56,120
โอ๊ย ไม่รู้สิครับ

609
00:32:56,200 --> 00:33:00,280
นักการเมืองที่หล่อที่สุดในประวัติศาสตร์อิตาลีไง

610
00:33:00,360 --> 00:33:04,160
ผมไม่รู้แฮะ ใครเหรอ รูเตลลี่เหรอ
เขาเคยฮ็อตตอนหนุ่มๆ แต่ชื่อเขาไม่ใช่…

611
00:33:04,240 --> 00:33:06,600
จูลิโอ้ อันเดรอ็อตตี!

612
00:33:06,680 --> 00:33:08,080
ท่านประธานคะ

613
00:33:08,680 --> 00:33:10,600
ท่านประธาน!

614
00:33:24,720 --> 00:33:28,080
นายเกลี้ยกล่อมเจ้างั่งนั่นไม่ได้ใช่มั้ย

615
00:33:28,160 --> 00:33:29,520
ไม่มีทางเลย

616
00:33:30,560 --> 00:33:32,400
อืมนะ เขามีลูกนี่

617
00:33:32,480 --> 00:33:35,600
เขาหายตัวไปสามวัน
และทิ้งลูกไว้กับผู้หญิงที่น่าสงสารนั่นไม่ได้หรอก

618
00:33:35,680 --> 00:33:36,800
ใช่เลย

619
00:33:36,880 --> 00:33:37,840
ใช่

620
00:33:37,920 --> 00:33:40,360
นี่เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมและมีเหตุผล

621
00:33:40,440 --> 00:33:42,320
ที่เราสร้างขึ้นรอบตัวเซกโก้เสมอ

622
00:33:42,400 --> 00:33:44,480
เพื่อให้พฤติกรรมของเขาดูมีเหตุอันสมควร

623
00:33:44,560 --> 00:33:46,360
เขาไม่ใช่คนที่พูดเรื่องมีลูก

624
00:33:46,440 --> 00:33:48,400
มันเป็นสิ่งที่เราพูดเพื่อให้เรายอมรับได้มากขึ้น

625
00:33:48,480 --> 00:33:49,720
(เหตุผลที่หายไปบ่อยๆ:
เป็นพ่อคน)

626
00:33:49,800 --> 00:33:53,440
แต่อันที่จริงผมได้พูดอะไรอื่นกับเซกโก้ด้วย

627
00:33:53,520 --> 00:33:57,280
แต่ผมไม่อยากบอกซาราห์
มันเป็นเรื่องสุดท้ายที่ผมพูดก่อนบอกลา

628
00:33:57,360 --> 00:33:59,280
ผมคิดว่า "เราอายุ 40 แล้ว

629
00:33:59,360 --> 00:34:02,840
อาจถึงเวลาที่เราจะคุยกันอย่างเปิดเผย
แบบผู้ใหญ่สองคน"

630
00:34:02,920 --> 00:34:04,040
ผมเลยพูดออกไป

631
00:34:04,120 --> 00:34:05,240
นายมันไอ้กร๊วก!

632
00:34:05,320 --> 00:34:07,640
เรื่องลูกนี่ทำลายทุกอย่างเลย

633
00:34:07,720 --> 00:34:11,200
เราทำอะไรด้วยกันต่อไปไม่ได้แล้ว
นายทำลายความเป็นคู่หูของเราดีๆ นี่เอง

634
00:34:11,280 --> 00:34:12,840
เขาตอบมาอย่างเป็นผู้ใหญ่พอกัน

635
00:34:12,920 --> 00:34:14,160
นายต้องการอะไรวะ

636
00:34:14,240 --> 00:34:17,280
นายเป็นคนเริ่มก่อน
กับหนังสือการ์ตูนนั่นแล้วก็ Netflix

637
00:34:17,360 --> 00:34:18,840
นายเป็นคนทำลายมัน

638
00:34:18,920 --> 00:34:21,320
การที่ฉันมีลูกไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลย

639
00:34:21,920 --> 00:34:25,480
แต่เขาก็ไม่ได้พูด
ด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองหรือเศร้าใจ

640
00:34:25,560 --> 00:34:27,840
มันเป็นน้ำเสียงเหมือนโลหะตามปกติของเซกโก้

641
00:34:31,640 --> 00:34:34,480
แต่ชั่วครู่หนึ่ง
ที่มันทำให้รอยแยกเล็กๆ นี้เผยอออกมา

642
00:34:34,560 --> 00:34:36,600
และผมก็เห็นช่วงสองสามปีที่ผ่านมาผ่านทางนั้น

643
00:34:36,680 --> 00:34:40,200
ทุกอย่างที่ผมยุ่งอยู่กับมันเพราะงาน

644
00:34:40,280 --> 00:34:43,200
- ทั้งดีและร้าย
- อากาศในโคบาเนเป็นยังไง

645
00:34:43,280 --> 00:34:47,200
และผมก็ตระหนักได้ว่า
เซกโก้ไม่เคยอยู่ตรงนั้นเลย

646
00:34:47,280 --> 00:34:49,920
ไม่มีเพื่อนเก่าผมคนไหนอยู่ตรงนั้น

647
00:34:50,000 --> 00:34:53,440
เพราะผมไม่มีเวลาหรือที่ว่าง
ที่จะเก็บพวกเขาไว้ในชีวิต

648
00:34:53,520 --> 00:34:56,640
หรือนี่อาจเป็นเรื่องราว
ที่ยอดเยี่ยมและมีเหตุผลของผม

649
00:34:56,720 --> 00:34:59,680
เรื่องที่ผมสร้างขึ้นเพื่อให้เหตุผลกับพฤติกรรมผม

650
00:34:59,760 --> 00:35:01,000
และผมก็นึกสงสัยด้วยว่า

651
00:35:01,080 --> 00:35:05,200
"เซกโก้ทำอะไรอยู่บ้าง
ตอนที่เขาใช้ชีวิตนอกวงมิตรภาพของเรา"

652
00:35:05,280 --> 00:35:07,440
และถึงคำตอบนั้นจะชัดเจนว่า

653
00:35:07,520 --> 00:35:08,720
"เขาเล่นโป๊กเกอร์"

654
00:35:08,800 --> 00:35:10,880
"เขาต้องได้อึ๊บสาวด้วยถ้าเขามีลูก"

655
00:35:10,960 --> 00:35:13,520
ผมก็เห็นอยู่แวบหนึ่งว่ามีบางอย่างที่เลวร้าย

656
00:35:13,600 --> 00:35:15,360
อยู่เบื้องหลังความคิดพวกนี้

657
00:35:15,440 --> 00:35:17,600
ที่คุกคามเข้ามาและจะกวาดล้าง

658
00:35:17,680 --> 00:35:20,760
ระบบการให้เหตุผลอันยอดเยี่ยมทั้งหมดของผมไป

659
00:35:21,440 --> 00:35:23,160
เมื่อนายเห็นเมฆพวกนั้น ให้หยุดซะ

660
00:35:23,240 --> 00:35:25,760
แยกแยะ เจาะลึก สำรวจตัวเอง

661
00:35:25,840 --> 00:35:28,920
เพราะเมฆพวกนั้นเผยให้เห็น
อะไรบางอย่างเกี่ยวกับนาย

662
00:35:29,400 --> 00:35:30,800
นั่นคือวิธีที่นายจะเติบโตได้

663
00:35:30,880 --> 00:35:33,440
เมื่อนายเป็นผู้ใหญ่พอ
จะเผชิญหน้ากับปีศาจที่หลอกหลอนนาย

664
00:35:33,520 --> 00:35:35,240
และคุยเรื่องมันกับคนอื่นๆ

665
00:35:36,800 --> 00:35:38,720
นั่นคือเหตุผลที่ผมรวบรวมความกล้าและ…

666
00:35:38,800 --> 00:35:40,440
โอ๊ย ไสหัวไปเลย

667
00:35:40,520 --> 00:35:41,520
เก่งมาก

668
00:35:42,200 --> 00:35:43,240
ไปตายไป

669
00:35:43,320 --> 00:35:44,480
นายกับแม่นายนั่นแหละ

670
00:36:05,800 --> 00:36:09,280
ในเรื่องทั้งหมดนี้น่ะ
เธอยังไม่บอกฉันเลยว่าเธอเป็นไงบ้าง

671
00:36:09,360 --> 00:36:10,400
ฉันโอเคดี

672
00:36:10,480 --> 00:36:12,240
แต่การพักอยู่กับแม่ฉันน่ะไม่ง่าย

673
00:36:12,320 --> 00:36:14,800
เราใกล้จะได้เป็นข่าวขนาดนี้เลย

674
00:36:14,880 --> 00:36:16,680
แต่เธอปักหลักไม่ถอยเรื่องสเตลล่านี่

675
00:36:16,760 --> 00:36:18,120
รู้มั้ยว่าฉันเสียเงินไป 50 ยูโร

676
00:36:18,200 --> 00:36:21,040
ฉันพนันไว้ว่าในหนึ่งสัปดาห์
พวกเธอจะกลับมาคบกัน

677
00:36:21,120 --> 00:36:23,200
ฉันก็เสีย ฉันพนันไว้เหมือนกัน

678
00:36:23,280 --> 00:36:26,000
เอ้อ หกเดือนแล้ว เธอแก้คำสาปนั่นได้แล้วล่ะ

679
00:36:28,440 --> 00:36:30,640
ฉันไม่ได้แก้อะไรทั้งนั้น เซโร่

680
00:36:30,720 --> 00:36:33,040
ฉันว่าปัญหาของฉันอยู่ในหัวฉันเอง

681
00:36:33,120 --> 00:36:34,680
เราไม่ได้คุยกันมาหกเดือน

682
00:36:34,760 --> 00:36:37,760
แต่เหมือนส่วนหนึ่งของฉันไม่คิดว่าเราเลิกกัน

683
00:36:37,840 --> 00:36:40,920
เหมือนกับมันเป็นแค่ช่วงเวลาที่เราไม่คุยกัน

684
00:36:41,000 --> 00:36:42,520
แบบการหยุดพักน่ะ

685
00:36:42,600 --> 00:36:44,640
แต่ทุกครั้งที่เกิดอะไรขึ้นกับฉัน

686
00:36:44,720 --> 00:36:47,680
ความคิดแรกของฉัน
ก็คือฉันอยากบอกเรื่องนั้นกับเธอ

687
00:36:48,200 --> 00:36:50,160
ฉันว่านั่นมันปกตินะในช่วงแรก

688
00:36:50,240 --> 00:36:52,240
มันปกติเหรอที่จะมีรายการในหัว

689
00:36:52,320 --> 00:36:54,840
แล้วก็อัพเดทมันเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น

690
00:36:54,920 --> 00:36:58,120
เพื่อที่เวลาฉันเจอเธออีก
ฉันจะได้เล่าทุกอย่างให้เธอฟังได้

691
00:36:58,200 --> 00:36:59,720
และเธอจะได้ไม่พลาดอะไร

692
00:36:59,800 --> 00:37:01,240
ฉันไม่รู้ว่าปกติมั้ย

693
00:37:01,320 --> 00:37:03,520
แต่เธอก็ทำได้ดีที่ไม่ติดต่อทางนั้น

694
00:37:03,600 --> 00:37:05,920
ทุกคืนฉันมองตัวเองในกระจกแล้วก็พูดว่า

695
00:37:06,000 --> 00:37:08,000
"เก่งมาก วันนี้เธอไม่ติดกับ"

696
00:37:08,080 --> 00:37:09,480
เหมือนคนติดยาเลย

697
00:37:09,560 --> 00:37:11,280
แต่ความคิดนั้นอยู่ที่นั่นตลอด

698
00:37:11,360 --> 00:37:14,640
มันเหมือนแอปที่ทำงานอยู่เบื้องหลัง
ถึงแม้เราจะไม่ได้ใช้มันอยู่

699
00:37:14,720 --> 00:37:16,440
และนายรู้มั้ยว่าที่แย่ที่สุดคืออะไร

700
00:37:16,520 --> 00:37:18,760
ไม่ แต่เรื่องนี้ก็ดูฮาร์ดคอร์มากอยู่แล้ว

701
00:37:18,840 --> 00:37:20,240
ฉันไม่แน่ใจว่าอยากลงลึก

702
00:37:20,320 --> 00:37:22,720
ในหัวฉันน่ะ มันขึ้นอยู่กับฉันทั้งหมด

703
00:37:22,800 --> 00:37:24,520
ถ้าวันหนึ่งฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

704
00:37:24,600 --> 00:37:27,080
ฉันก็คิดว่าเธอจะรอฉันอยู่ตรงนั้น

705
00:37:27,160 --> 00:37:28,800
เหมือนมันเป็นไปไม่ได้

706
00:37:28,880 --> 00:37:30,760
ที่สเตลล่าจะเดินหน้าต่อไปกับชีวิตเธอ

707
00:37:30,840 --> 00:37:33,680
ที่เธอจะเจอคนอื่น มีลูก…

708
00:37:34,360 --> 00:37:36,200
ฟังนะ ตอนนี้อย่าไปคิดเรื่องนั้นเลย

709
00:37:36,280 --> 00:37:39,440
ยังไงประเทศนี้ก็ไม่ให้หล่อน
รับบุตรบุญธรรมอยู่แล้ว เพราะง้้น…

710
00:37:39,520 --> 00:37:40,560
จริงเหรอ

711
00:37:40,640 --> 00:37:44,400
โชคดีจังที่มีพวกฟาสซิสต์
คอยหยุดแฟนเก่าฉันไม่ให้พบความสุข

712
00:38:08,800 --> 00:38:10,920
หมาตัวนี้เดินทางไกลแบบนี้ไหวเหรอ

713
00:38:11,000 --> 00:38:12,520
เฮ้ มันไม่ได้เดิน

714
00:38:12,600 --> 00:38:14,520
มันอึ มันกินอาหาร

715
00:38:14,600 --> 00:38:15,840
แล้วมันก็กลับไปนอน

716
00:38:15,920 --> 00:38:17,400
มันมีชีวิตของมันเอง

717
00:38:46,480 --> 00:38:50,240
อีก 20 เมตร จุดหมายของคุณจะอยู่ทางซ้าย

718
00:38:54,960 --> 00:38:56,400
(ตอร์ตีญ่า 2.00)

719
00:39:12,920 --> 00:39:14,920
นี่ ส่งรูปถ่ายให้เซกโก้เถอะ

720
00:39:15,440 --> 00:39:17,320
เดี๋ยวนะ ฉันจะถ่ายวิดีโอ

721
00:39:17,400 --> 00:39:19,320
ไอ้กร๊วก นายน่าจะมา

722
00:39:19,400 --> 00:39:21,520
ใช่ หมอนั่นคงย้ายก้นมาหรอก

723
00:39:21,600 --> 00:39:24,280
ที่รัก ช่วยอะไรทีสิ ขอเบียร์อีกขวดได้มั้ย

724
00:39:25,640 --> 00:39:26,560
เป็นไงบ้างล่ะ

725
00:39:26,640 --> 00:39:28,800
ไม่มีใครมาตามหานายใช่มั้ย

726
00:39:28,880 --> 00:39:31,920
ทุกเช้าน่ะ ฉันคิดว่าวันนี้แหละที่พวกนั้นจะมา

727
00:39:32,000 --> 00:39:34,800
และทุกคืนฉันก็คิดว่าเราโชคดีที่พวกเขาไม่มา

728
00:39:34,880 --> 00:39:38,080
ถ้าพวกเขามาอาจจะดีกว่า
เพราะการใช้ชีวิตแบบนี้…

729
00:39:38,160 --> 00:39:41,600
ฉันจะอัดเสียงนายไว้
เวลาพวกนั้นมา ฉันจะได้เล่นให้นายฟัง

730
00:39:41,680 --> 00:39:44,120
"เปิดทางหน่อยได้มั้ย
ระหว่างที่พวกนายถอดเล็บเขาอยู่

731
00:39:44,200 --> 00:39:46,440
ฉันมีเทปบันทึกเสียงที่อยากให้เขาฟัง"

732
00:39:46,520 --> 00:39:47,440
ถ้าพวกเขามาอาจจะดีกว่า…

733
00:39:47,520 --> 00:39:50,360
พอได้แล้วเรื่องนี้ นายกับสเมรัลด้าเป็นไงล่ะ

734
00:39:50,440 --> 00:39:51,680
สเมรัลด้าทำไมเหรอ

735
00:39:51,760 --> 00:39:52,720
โอ๊ย ไม่เอาน่า

736
00:39:52,800 --> 00:39:55,080
มีคนติดคุกเพื่อให้นายได้อึ๊บสาว

737
00:39:55,160 --> 00:39:56,560
แล้วนายก็ทำให้มันเสียเปล่า

738
00:39:56,640 --> 00:39:58,240
โอ๊ย ไปไกลๆ เลย

739
00:39:58,320 --> 00:40:00,920
เอาจริงเหรอ นายไม่ได้เจอเธออีกเลยเหรอ

740
00:40:02,520 --> 00:40:05,120
เดบอราพลัดหลง

741
00:40:05,200 --> 00:40:09,280
คุณปู่อูโก้ของเธอรอเธออยู่หน้าร้านโจ สปิต

742
00:40:09,360 --> 00:40:11,560
เดบอราพลัดหลง

743
00:40:11,640 --> 00:40:15,280
คุณปู่อูโก้ของเธอรอเธออยู่หน้าร้านโจ สปิต

744
00:40:20,160 --> 00:40:21,560
จูลิโอ้

745
00:40:21,640 --> 00:40:24,520
นี่ หยุดทำตัวน่ารำคาญกับหมาตัวอื่นสักที

746
00:40:24,600 --> 00:40:26,160
อ๊ะ นายมีหมาแล้วเหรอ

747
00:40:26,240 --> 00:40:28,040
วันสิ้นโลกมาถึงแล้ว!

748
00:40:28,120 --> 00:40:30,080
เฮ้ ยัยบื้อ!

749
00:40:30,160 --> 00:40:31,360
จูลิโอ้ หยุดนะ!

750
00:40:31,440 --> 00:40:33,120
สก็อกโก้ หยุด!

751
00:40:33,200 --> 00:40:36,320
น่าสงสารจัง มันทำอะไรไว้นะ
ถึงต้องมาเป็นหมานาย

752
00:40:36,400 --> 00:40:38,400
มันอาจเป็นพรีบเคเมื่อชาติก่อนก็ได้

753
00:40:38,480 --> 00:40:40,840
- ใครนะ
- พรีบเคไง ไอ้นาซีนั่น!

754
00:40:40,920 --> 00:40:42,560
ที่ทำการสังหารหมู่ที่ถ้ำอาร์เดอาตีเน

755
00:40:42,640 --> 00:40:45,120
ไม่สมเป็นนายเลย
ที่พลาดข้อมูลพื้นๆ เรื่องคอมมิวนิสต์แบบนี้

756
00:40:45,200 --> 00:40:47,680
ฉันไม่ได้ยินเธอ เจ้านี่มันเห่า

757
00:40:47,760 --> 00:40:49,120
เธอเป็นไงบ้าง

758
00:40:49,200 --> 00:40:52,120
- ก็ดี
- ให้ตายสิ

759
00:40:52,200 --> 00:40:55,240
ไม่เอาน่า
อย่าใจร้ายกับมัน มันจะใจเย็นลง

760
00:40:55,320 --> 00:40:57,760
ไม่ ฉันหมายถึงให้ตายสิ

761
00:40:57,840 --> 00:41:00,840
ทำไมเธอบอกว่า "ดี"
นั่นมันฟังดูยโสนะ ไม่ได้ยินเหรอ

762
00:41:00,920 --> 00:41:04,160
ชีวิตฉันอาจไม่ดีก็ได้
แล้วเธอก็โยนเอ็นดอร์ฟินของเธอใส่หน้าฉัน

763
00:41:04,240 --> 00:41:05,880
ชีวิตนายไม่ดีเหรอ

764
00:41:05,960 --> 00:41:08,600
ไม่รู้สิ ก็แค่พูดไปงั้น

765
00:41:08,680 --> 00:41:11,480
งั้นก็รับเอ็นดอร์ฟินนี่ไป
แล้วอย่ามากวนประสาท

766
00:41:11,560 --> 00:41:13,960
มันอาจเห่าเพราะอยากเป็นเหมือนนายก็ได้

767
00:41:14,040 --> 00:41:17,240
เป็นวิธีของมันที่จะบอกว่า
"ดูสิครับ พ่อ ผมก็กวนประสาทได้เหมือนกัน"

768
00:41:17,320 --> 00:41:19,680
หมายความว่าไงที่ว่า "พ่อ" อี๋ แหวะ!

769
00:41:19,760 --> 00:41:21,920
นี่ พอแล้ว ฉันว่ามันหยุดแล้ว

770
00:41:22,000 --> 00:41:23,640
เราควรลองอีกทีมั้ย

771
00:41:33,160 --> 00:41:34,080
จูลิโอ้!

772
00:41:34,160 --> 00:41:35,080
จูลิโอ้ มานี่!

773
00:41:35,160 --> 00:41:37,800
นี่ สก็อกโก้ หยุดนะ!

774
00:41:38,760 --> 00:41:39,800
ไม่มีประโยชน์

775
00:41:39,880 --> 00:41:40,920
มันเกลียดกัน

776
00:41:41,000 --> 00:41:43,280
เราอาจให้มันกัดกัน ไม่งั้นเราก็ต้องกลับไป

777
00:41:43,840 --> 00:41:46,720
ทำไมไม่พามันไปวิ่งที่สวนแทนที่จะเป็นห้างล่ะ

778
00:41:46,800 --> 00:41:48,320
คุณจะเอาอะไรเนี่ย

779
00:41:48,400 --> 00:41:51,680
ทำไมไม่พาลูกคุณไปสวนล่ะ
เขาดูเหมือนพระพุทธรูปเลย!

780
00:41:53,360 --> 00:41:55,160
- เห็นมั้ยว่ามันดีขนาดไหน
- ใช่

781
00:41:55,680 --> 00:41:57,520
ทำไมเราไม่มาเจอกันโดยไม่มีหมาล่ะ

782
00:41:58,120 --> 00:42:01,760
มีประโยชน์อะไรที่คอยพูดตลอดว่าเราจะเจอกัน
ถ้าเราไม่เคยทำจริงๆ

783
00:42:01,840 --> 00:42:04,440
นี่ คราวนี้เราจะเจอกันจริงๆ ฉันสัญญา

784
00:42:04,520 --> 00:42:07,080
โอ๊ย สัญญาๆ

785
00:42:07,160 --> 00:42:08,960
นี่ ฉันบอกว่าสัญญาไง

786
00:42:09,040 --> 00:42:11,000
เธอจะได้เห็น เธอจะต้องทึ่ง

787
00:42:11,080 --> 00:42:12,800
พ่อครับ อ่านหนังสือให้ฟังทีได้มั้ย

788
00:42:12,880 --> 00:42:15,640
ลูกรัก พ่อคุยเรื่องสำคัญอยู่

789
00:42:15,720 --> 00:42:19,160
ทันทีที่อาเซโร่บอกเราว่าเขาได้นอนกับใครมั้ย
พ่อจะตามไปเลย

790
00:42:20,320 --> 00:42:21,600
นายอ่านอะไรให้เขาฟัง

791
00:42:21,680 --> 00:42:24,120
หนังสือเล่มเดิมทุกคืน

792
00:42:24,200 --> 00:42:26,560
คนเขาบอกว่ามันปกติ แต่มันจะปกติได้ยังไง

793
00:42:26,640 --> 00:42:28,880
ที่อยากฟังแต่เรื่องเดิมๆ

794
00:42:28,960 --> 00:42:30,480
กับถ้อยคำเดิมๆ ทุกวัน

795
00:42:30,560 --> 00:42:32,400
นี่มันเทคนิคของลูโดวิโก้!

796
00:42:32,480 --> 00:42:35,240
นายต้องมีปัญหาด้านการรู้คิด
ไม่งั้นก็เป็นพวกบ้าคลั่ง

797
00:42:35,840 --> 00:42:38,640
นี่ นายอ่านให้เขาฟังสิ ทำตัวเป็นอาสักครั้ง

798
00:42:39,200 --> 00:42:41,640
ลูกหมูสามตัว นายบ้าไปแล้วเหรอ

799
00:42:41,720 --> 00:42:44,760
มันเหมือนสอนเด็ก
เรื่องวิธีเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์

800
00:42:45,360 --> 00:42:46,520
อารู้จักมันเหรอครับ

801
00:42:46,600 --> 00:42:47,760
รู้ แต่มันห่วยแตก

802
00:42:47,840 --> 00:42:50,240
หมูฉลาดตัวนั้นสมรู้ร่วมคิดกับหมาป่า

803
00:42:50,320 --> 00:42:53,640
ลองคิดดูสิ เจ้าฮิปปี้สองตัวนั้น
อาศัยอยู่ในกระท่อมฟางกับไม้

804
00:42:53,720 --> 00:42:55,400
แล้วหมาป่าก็ทำลายบ้านพวกเขา

805
00:42:55,480 --> 00:42:58,840
แล้วพวกเขาก็ต้องไปหา
หมูนักอสังหาฯ ที่สร้างบ้านหิน

806
00:42:58,920 --> 00:43:02,040
เขาทำให้พวกนั้นรู้สึกแย่
ที่ใช้เงินที่แม่พวกเขาทิ้งไว้ให้

807
00:43:02,120 --> 00:43:04,680
แล้วเขาก็ขายบ้านให้พวกนั้น
แล้วแบ่งเงินกับหมาป่าคนละครึ่ง

808
00:43:04,760 --> 00:43:05,680
ไม่ใช่นะ

809
00:43:05,760 --> 00:43:08,720
จิมมี่สร้างบ้านหินเพราะเขารอบคอบ

810
00:43:08,800 --> 00:43:11,040
ใช่สิ ตาสว่างซะ ตื่นได้แล้ว

811
00:43:11,120 --> 00:43:14,320
ในฉบับของพี่น้องตระกูลกริมม์น่ะ
เขาชื่อจิมมี่ คัลตาจิโรเน่

812
00:43:14,400 --> 00:43:18,120
เขาเป็นไอ้เฮงซวยที่โยนชายแก่คนหนึ่ง
ที่มีบ้านทำจากลูกโป่งออกไปอยู่ข้างถนน

813
00:43:19,680 --> 00:43:22,200
อามาอยู่ที่นี่

814
00:43:22,280 --> 00:43:26,040
เพราะหมาป่าทำลายบ้านอา
เหมือนที่ทำกับบ้านเราเหรอครับ

815
00:43:26,120 --> 00:43:28,360
นายบอกเขาเหรอว่านี่คือเรื่องของนาย

816
00:43:28,440 --> 00:43:29,600
คริสตินน่ะ

817
00:43:29,680 --> 00:43:31,760
เธอชอบนิทานที่มีหมู

818
00:43:31,840 --> 00:43:33,640
เธอบอกว่าเรื่องที่มีหมูมีอยู่น้อย

819
00:43:33,720 --> 00:43:36,120
ฉันเข้าใจ มันยากนะเมื่อแบบอย่างเดียวที่เรามี

820
00:43:36,200 --> 00:43:38,440
คือเป๊ปป้า พิกกับเบ๊บ

821
00:43:38,520 --> 00:43:40,040
แล้วก็หมูจากเรื่องเดอะมัพเพทส์

822
00:43:40,120 --> 00:43:42,360
ชู่ว์! อย่าพูดถึงยัยนั่น ไม่งั้นเราจะทะเลาะกัน

823
00:43:45,000 --> 00:43:48,520
จะยังไงก็เถอะ ไม่
ฉันแค่มาเยี่ยมพวกเธอในที่ไกลปืนเที่ยงนี่

824
00:43:48,600 --> 00:43:50,440
แต่ฉันมีบ้านอยู่

825
00:43:50,520 --> 00:43:52,920
แล้วบ้านอาทำจากหินหรือเปล่าครับ

826
00:43:53,000 --> 00:43:54,760
ทีแรกผมคิดว่า "ฉันจะไปรู้ได้ยังไง

827
00:43:54,840 --> 00:43:57,440
ตึกจากยุค 80 อาจจะสร้างจากคอนกรีต

828
00:43:57,520 --> 00:43:59,920
เธออยากเป็นนักสำรวจที่ดินตอนโตเหรอ"

829
00:44:00,000 --> 00:44:01,280
แต่แล้วผมก็เข้าใจ

830
00:44:01,360 --> 00:44:03,720
บางทีในสายตาเด็กสามขวบแบบเขา

831
00:44:03,800 --> 00:44:05,960
เราอาจดูเหมือนผู้ใหญ่ที่ประสบความสำเร็จ

832
00:44:06,040 --> 00:44:09,240
เหมือนที่เราเคยมองคนอายุ 40
ตอนเราเป็นเด็ก

833
00:44:09,320 --> 00:44:11,600
คนที่ต้องมีบ้านหิน

834
00:44:11,680 --> 00:44:14,800
เพราะพวกเขาดูจะสร้างขึ้นมาจากหินเหมือนกัน

835
00:44:14,880 --> 00:44:16,160
เขาอาจมองดูเรา

836
00:44:16,240 --> 00:44:19,680
แบบไส้กรอกน้อยไร้เดียงสา
ที่ทำจากหมูเป็นส่วนใหญ่แบบที่เขาเป็น

837
00:44:19,760 --> 00:44:21,000
และเห็นเราแบบนี้

838
00:44:21,080 --> 00:44:25,280
มั่นคงไม่สั่นคลอนเหมือนหัวยักษ์แห่งเกาะอีสเตอร์

839
00:44:29,920 --> 00:44:32,640
ลองคิดถึงความช็อก
ตอนเขารู้ว่าที่จริงเราเป็นยังไงสิ

840
00:44:32,720 --> 00:44:34,840
กระจัดกระจายหลังจากเรือแตก

841
00:44:34,920 --> 00:44:38,560
เราไม่ได้นับคนที่เราเสียไประหว่างทางด้วยซ้ำ

842
00:44:38,640 --> 00:44:40,000
คนที่จมหายไป

843
00:44:40,080 --> 00:44:42,120
คนที่ว่ายไปขึ้นฝั่ง

844
00:44:42,200 --> 00:44:46,800
แล้วก็คลานไปซ่อนตัวในมุมมืดที่สุดของยามราตรี

845
00:44:46,880 --> 00:44:49,000
ที่สุดขอบจักรวาล

846
00:44:58,360 --> 00:45:00,520
และบ้านที่เราอาศัยอยู่ก็ไม่ได้สร้างจากหิน

847
00:45:00,600 --> 00:45:02,280
แต่มันก็ไม่ได้สร้างจากฟางเหมือนกัน

848
00:45:02,360 --> 00:45:06,000
มันสร้างขึ้นมาจากขยะทั้งหมด
ที่เราสะสมมาเป็นเวลาหลายปี

849
00:45:06,080 --> 00:45:09,200
ไม้ผุๆ แผ่นโลหะ เศษของเหลือทิ้ง

850
00:45:09,280 --> 00:45:13,400
ความยุ่งเหยิงทั้งหมดที่ยึดโยงไว้ด้วยกัน
ด้วยน้ำลายที่ถ่มออกมาและซาแน็กซ์

851
00:45:14,320 --> 00:45:16,000
ด้วยหนี้ที่ชำระไม่ไหว

852
00:45:16,080 --> 00:45:19,760
และคำสัญญาที่ให้ไปและได้รับมา
ซึ่งไม่เคยมีใครทำตาม

853
00:45:22,600 --> 00:45:23,800
และภายในนั้นก็มีเราอยู่

854
00:45:23,880 --> 00:45:25,920
ขดตัวอยู่ตามลำพัง

855
00:45:26,000 --> 00:45:28,480
ภาวนาให้หมาป่าไม่มา

856
00:45:28,560 --> 00:45:30,880
เป่าประตูบ้านเราปลิวไปในคืนนี้

857
00:45:33,200 --> 00:45:36,080
โอเค แต่อย่างน้อยบ้านอา
สร้างจากไม้หรือเปล่าครับ

858
00:45:36,160 --> 00:45:37,240
ฟังนะ

859
00:45:37,320 --> 00:45:40,120
อย่ายึดติดกับวัสดุเลย มันไม่สำคัญหรอก

860
00:45:40,200 --> 00:45:42,680
สุดท้ายแล้วการอาศัยอยู่ใกล้คนอื่นๆ มันสำคัญกว่า

861
00:45:42,760 --> 00:45:44,240
ถ้าเป็นงั้นพอผนังสั่น

862
00:45:44,320 --> 00:45:46,440
บ้านเธอก็จะพิงบ้านที่อยู่ข้างๆ ได้

863
00:45:46,520 --> 00:45:49,480
แต่ไม่มีใครอยู่ข้างๆ เราที่นี่

864
00:45:49,560 --> 00:45:51,120
ไม่จริงหรอก ไอ้หนู

865
00:45:51,200 --> 00:45:52,600
เราอยู่ที่นี่แล้วไง

866
00:45:52,680 --> 00:45:55,400
และเราก็อยู่ตรงนี้แม้แต่ตอนที่เธอไม่เห็นเรา

867
00:45:55,480 --> 00:45:59,040
เราแค่พักหายใจ แต่จากนั้นเราจะแก้ไขทุกอย่าง

868
00:45:59,800 --> 00:46:01,240
สัญญานะครับ

869
00:46:02,760 --> 00:46:04,640
นี่ ฉันบอกว่าสัญญาไง

870
00:46:04,720 --> 00:46:06,560
เธอจะได้เห็น เธอจะต้องทึ่ง

871
00:46:08,440 --> 00:46:10,640
รู้มั้ยว่าทำไมฉันพูดอะไรกับนายไม่ได้

872
00:46:10,720 --> 00:46:13,280
เพราะฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
ฉันมีอะไรแบบเดียวกัน

873
00:46:13,880 --> 00:46:15,000
เธอมีอะไรเหมือนกันเหรอ

874
00:46:22,160 --> 00:46:24,720
เธอไม่ตอบ แต่ผมรู้ว่ามันคืออะไร

875
00:46:27,600 --> 00:46:30,080
มันคือสิ่งนั้นที่อยู่ข้างในตัวเรา

876
00:46:30,160 --> 00:46:31,640
ในช่องท้อง

877
00:46:32,520 --> 00:46:35,760
แม้แต่ตอนที่เราแน่ใจว่าเขี่ยมันทิ้งไปหมดแล้ว

878
00:46:35,840 --> 00:46:38,280
ตอนที่เราคิดว่ามันทำร้ายเราไม่ได้อีกแล้ว

879
00:46:39,480 --> 00:46:42,480
แต่มันก็มาอยู่ตรงนั้นอีก ทำให้เราย่ำแย่

880
00:46:48,000 --> 00:46:51,360
มันฆ่าเราเป็นพันครั้งในชั่วชีวิตหนึ่ง

881
00:46:51,880 --> 00:46:54,960
ความหวังที่ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ใช่

882
00:47:06,480 --> 00:47:08,080
(พอฉันกลับไปแล้วไปกินไอติมกันมั้ย)

883
00:47:35,760 --> 00:47:39,800
(ชีวิตบางๆ ที่มีค่าแค่เศษสตางค์)

884
00:47:45,320 --> 00:47:46,840
(ถ้วย)

885
00:47:46,920 --> 00:47:48,080
(จาน)

886
00:47:54,840 --> 00:47:56,120
ร้านกาแฟจะกลับมาเปิดเหรอ

887
00:47:56,200 --> 00:47:57,880
คนที่เคยทำร้านกลับมาแล้วเหรอ

888
00:48:00,800 --> 00:48:02,800
ผู้บริหารใหม่ครับ

889
00:50:59,160 --> 00:51:01,480
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร