al jaren maanden dagen ben ik een draad aan het ontwarren
uit de warboel van je zenuwen aan je lot overgelaten
slapeloze nachten vouwen van het kussen op je gezicht
ik raak zelfs mijn haar kwijt en probeer te ademen
maar waar ga je heen, waar ben je vertel me waar je heen gaat
sluit alles goed op je weet maar nooit
maar waar ga je heen, waar ben je waar ga je nu heen nu dat
je jezelf niet meer herkent
je ziet iemand in de spiegel maar jij bent het niet meer
ik herken je niet
hoeveel levens leef je in het geheim?
ik herken je niet meer
SPOED 24/7
De inwendig bloeding is gestopt.
Gelukkig waren we op tijd. Vaak worden ze te laat binnengebracht.
We kunnen niets garanderen…
…tot hij opgelapt is en we zien hoe hij is als hij wakker is.
We kunnen alleen maar duimen.
Ze zeggen dat als een verhaal de laatste akte bereikt…
…je het dan weet.
Is dat zo? Het was 20 jaar geleden al voorbij…
…toen op een middag in augustus de grote pantomime ten einde kwam.
Zullen we zaterdagmiddag naar de Warhol-tentoonstelling gaan?
Ik geef niks om Andy Warhol…
…maar het was weer eens uit met haar vriend…
…dus ik had een kans voordat de volgende wellusteling zou verschijnen.
Vroeger zou ik zeggen: 'Leuk. Ik ben dol op Andy Warhol.
Ik wil een tattoo van dat soepblik.
En bij de Marilyn-serie die op Moira Orfei lijkt, kwam ik klaar.
Ik zou alles opgegeven hebben, examens, werk, doktersafspraken, vrienden.
Net zoals ik elke keer al mijn waardigheid had opgegeven, zodat ik kon zeggen:
'Natuurlijk ben ik vrij. Waar wil je heen?'
In plaats daarvan beet ik op m'n tong en zei:
'Ik ga zaterdag al met iemand uit.'
Zoiets moeilijks had ik nog nooit gezegd.
Het was nog erger dan toen ik zei dat ik niet ging studeren.
Ik reed als een gek in de metro op en neer, als een gek.
Want het voelde alsof die zin:
'Ik ga misschien met iemand uit…'
…het einde betekende van iets moois dat nooit gebeurd was.
Maar precies daarom bleef het bestaan…
…omdat het dingen zijn die nooit gebeuren of maar heel kort.
Dat probleem hebben wij horigen.
Anderen laten ons zitten.
We staan onderaan hun prioriteitenlijst of hiërarchie.
Helaas. Ik heb Power Pilates.
We hebben de eindshow.
En… Sorry, maar woensdag is het opsporingsprogramma.
Dat is belangrijk.
Ik weet dat dat programma niet zo belangrijk is.
Het is de plicht van elke burger.
Ja, maar als iemand je mee uitvraagt…
Stil. Ze laten Isotta's laatste berichten zien.
Ze ging een leguaan kopen…
…voor haar 13-jarige minnaar die ze van TikTok kende…
…maar ze kwam nooit bij de dierenwinkel aan.
Als anderen ons afwijzen…
…vinden we dat prima. We denken: misschien de volgende keer.
Maar als wij de grens moeten trekken…
…moeten zeggen: 'Nee, sorry. Ik kan niet'…
…is dat nog erger dan jezelf steken.
De twijfel in jezelf groeit erdoor.
Misschien was dit het moment dat het wat zou worden…
…en nu is het mijn schuld en zal ik de rest van m'n leven spijt hebben.
Maar misschien had ik toch wat waardigheid.
Misschien raakte mijn sukkelklier oververhit.
Ik voegde eraan toe:
Ik bedoel, ik ga uit met een meisje.
Boem. Je hebt het haar verteld.
Heel goed. Wat gaat ze zeggen?
Wat als ze boos wordt?
Ze wordt jaloers en dan kun je het eindelijk zeggen.
'Nu heb je er spijt van, hè?
Je hebt je kans gemist. Dit stuk is bezet.
Hij is naar de sportschool.'
Wat leuk. Ik ben blij voor je. Vertel me alles.
Nee. Het kan haar niks schelen. -Ik weet niet of dat echt zo was.
Geef me een E. Geef me een I. Ei. -Een macchiato, graag.
Ze was niet gefrustreerd.
Maar het leek alsof er iets kleins, bijna onmerkbaar…
…in haar was gebroken.
Maar ik kon de vallende scherven niet horen…
…want ze vond dat elke ongemakkelijke stilte…
…moest worden gevuld…
…met iemand die de longen uit z'n lijf zong.
ALARM SNOOZE
GEEN MELDINGEN
we staan nog steeds je verslaat ons niet
nooit
Waarom doe je dat?
Geen idee.
Voor als hij me daar steekt.
Ananas is veel beter.
Hoe bedoel je?
De schil van een ananas is harder en houdt ook vuur tegen.
Je kan een lasbrander tegenhouden zonder te verbranden.
Chagrijn komt niet met een brander aan.
Ik heb een heel harnas thuis.
Heb je een ananas-harnas gemaakt? Waarom?
ANANAS-HARNAS
Wat als er een vijand is die vuur beheerst?
Welke vijand? -Ik ben klaar.
Hebben we tijd voor koffie?
We hoeven niet allemaal te gaan.
Laten we verstandig zijn. We gaan niet op reis.
Dit is allemaal mijn schuld. Denk je dat ik niet meega?
Ik zei het gewoon…
…maar als jij niet mee zou gaan…
…zou ik je een stuk stront vinden. Maar de rest hoeft niet mee.
Het gaat om mijn ex. Ik heb Carlo en Emilio gebeld.
Ik ga mee om te zorgen dat ze niet te ver gaan.
Daarover gesproken. Ik schrik niet van een paar klappen.
Maar ik wil niet ergens bij betrokken raken.
Zoals wat?
Je moet natuurlijk wel overtuigend overkomen.
Maar hij moet het verhaal achteraf wel kunnen navertellen.
Aan wie? -In theorie.
Hoe moet ik het zeggen?
Ik wil niet betrokken zijn bij een moord.
Jezus, Zero.
Jullie ontmoeten elkaar om 08.00 uur. Zoals eerder afgesproken.
Als mensen iemand willen vermoorden, nemen ze meer voorzorgsmaatregelen.
Dus jij zegt dat ze zullen verschijnen…
…hopelijk voor hij me opensnijdt, maar ze doen niets buitensporigs?
Zero, vandaag wordt er vooral iemand afgeschrikt…
…met misschien wat schade.
Ik ben er om voor te zorgen dat de juiste balans er is.
En waarom zou jij meekomen?
Dan is er tenminste nog een extra vrouw.
Dit alles stinkt al naar patriarchaat.
Maar nu zit er wat zusterschap bij deze ongewenste procedure.
Oké, ik vraag je niets.
Ik hoop dat er vuur is, zodat je je moet verontschuldigen over de ananas.
Dracarys.
Ik herinner me dat het een heel eind lopen was.
Mijn hart bonsde en het Gordeldier bleef maar…
…die ene twijfel die ik had herhalen.
Wat als Carlo en Emilio niet komen?
Als ze zich verslapen?
Je treft Chagrijn daar. En dan? Wat als hij een mes heeft?
Alsjeblieft. Ik ben al nerveus.
Daarom heb ik al die tijdschriften hier. -Zelfs ananassen zouden niet helpen.
Hij mikt hoog. Hij steekt je in de keel, in de borst.
Jij zei dat ik beter door Chagrijn gestoken kon worden…
…omdat hij heel precies steekt. -Ja, maar dat was eerder.
Verplaats je in hem. Jullie spoten hem in het gezicht, braken z'n neus.
Je neukte zijn vrouw. -Ik neukte niemand.
Dat denkt hij.
Hij werd zelfs ontslagen bij het familiebedrijf.
Arme kerel. Ik verdedig hem niet.
Dus kan je het hem kwalijk nemen als hij je steekt?
Hier heb ik geen puf voor.
Ik focus me op het enige dat me troost.
En dat is best controversieel.
Ik wil niet alleen sterven.
Natuurlijk wil niemand alleen sterven.
Maar ik bedoel niet dat mijn dierbaren mijn hand vasthouden.
Ik wil niet de enige zijn.
Ze moeten allemaal dood met mij.
HIER LIGT ZEROCALCARE
Het idee dat zij blijven leven en duizend dingen zien gebeuren.
Gekloonde dinosaurussen, aliens op aarde…
…de jongens van de Zanzara die bedelen om geld op Celebrity Island.
Alles waar ik mijn hele leven op heb gewacht…
…en dan zou ik er als enige niet zijn.
Ze verdienen het niet meer dan ik.
Ik wil dat de wereld met mij eindigt.
Als mijn hart voor het laatst klopt…
…slaat er een meteoriet in die al het leven vernietigt.
Dan staan we allemaal gelijk.
Maar ik weet dat dat een egoïstische gedachte is.
Ik weet dat ik dat niet kan eisen van de hele mensheid.
Dus dan mijn vrienden maar.
Terwijl ik nadacht over wie er dan met mee zou gaan…
…zag ik politiewagens voorbijrijden en ik dacht:
wat gebeurt er in hemelsnaam?
Ze gingen allemaal naar het plein, dus ik zei: 'Smeralda, zijn je broers al klaar?'
Ze zei niets. Ze begon te rennen en wij volgden haar.
Maar alles was afgezet.
Er waren overal mensen en iedereen vroeg: 'Wat is er gebeurd?'
Ik raakte in paniek, want ik dacht:
wat hebben die twee gedaan? Hebben ze hem vermoord?
Of andersom. Hij heeft hen vermoord.
Ze kwamen vast arrogant aanlopen…
…en hij stak ze neer.
Of Secco had gelijk en hij kwam met een lasbrander opdagen.
Dat was die brandlucht.
Maar toen keek ik op…
…en daar stonden ze, met een blik die me kippenvel gaf.
We keken elkaar even aan…
…en toen maakte Carlo het internationale gebaar voor 'wegwezen'.
Waarom? Hebben ze hem vermoord?
Ze verdwenen. Ik zag Smeralda niet en ik dacht: waar is ze?
Misschien was ze slimmer dan wij en is ze gevlucht.
Maar nee.
Ik wil de stemmen niet nadoen hier…
…want als ik eraan terugdenk, word ik nog misselijk.
Hij is dood.
Zero, we gaan.
Kom mee.
Smeralda is daar.
App haar dat we in het café zijn.
We kunnen haar niet…
Jemig, we moeten hier weg.
Ik was half in trance, dus ik weet niet meer wat ik dacht.
Kijk uit. -Pardon.
Ik werd gek en moest de controle terugkrijgen…
…dus ik dacht: ik zet alles op een rijtje. Alsof het een autopsie is.
Ik open mijn hoofd haal elke gedachte eruit en leg die op tafel.
Oké, we beginnen.
Het eerste is een vreselijk gevoel.
Opluchting.
Dat is niet aardig.
Er ligt een man in een plas bloed, maar ik vind het niet erg.
Frodo vindt het ook niet erg dat Sauron dood is.
Hij probeerde me drie films lang te doden.
Moet ik huilen en zeggen hoe aardig hij was?
Mijn schat.
Ik ga geen TikTok dansje doen…
…maar ik ben ook niet in de rouw. Kom op, zeg.
En dan is er angst.
Heel veel angst.
De dood.
Het engste ter wereld.
Zelfs een natuurlijke dood lijkt iets van ver weg…
…dat niet bij ons leven hoort.
We staan er bijna nooit bij stil. Behalve als het gebeurt.
Maar een gewelddadige dood, doodgestoken worden…
…dat lijkt altijd een ver-van-je-bedshow te zijn.
Maar het is om de hoek gebeurd.
Dat lichaam dat nog naar jou ruikt…
…en jij ruikt naar hem.
Jullie wisselden atomen, moleculen, zweet uit.
Vind je dit een spel?
En nu ligt hij daar, dood doorboord door een stuk scherp ijzer…
…dat hem meerdere keren openscheurde.
Dan een gevoel waar ik me voor schaam. Ik wil het niet eens benoemen.
Het is wat ik voelde toen ik Smeralda zo wanhopig zag.
Een klein deel van me dacht:
waarom huil je nou?
Je zei dat hij je sloeg, dat hij een klootzak was…
…en nu doe je alsof Derek uit Grey's Anatomy dood is. Alsjeblieft, zeg.
Rationeel gezien weet ik dat wat ik een monster vond…
…voor haar veel andere dingen was.
Ze was zeven jaar bij hem.
Het is logisch dat ze van streek is als ze hem zo ziet.
Natuurlijk is dat begrijpelijk.
Bedankt voor de masterclass, Japie Krekel.
Ik ben nog steeds boos dat ze huilt om die zak pis.
Is dat oké, of moet ik je toestemming vragen?
Hé, idioot, wil je wat drinken?
Ik weet niet eens of het echt gebeurd is.
Ik denk het wel. Het staat al online.
En Smeralda?
Ik bel haar, maar ze neemt niet op.
Ik snap niet hoe jullie zo kalm kunnen zijn.
Het was het juiste.
Hoe was dat het juiste?
Er is iemand dood. Zelfs als het gaat om de gevolgen…
Hij zou vroeg of laat sterven. Het heeft geen zin om dingen uit te stellen.
Ik had geen zin om te onderzoeken…
…waar Secco's theorie over leven en dood toe kon leiden…
…maar dat kon ook niet, want ik hoorde het belletje.
We zijn gesloten.
Rustig. Hoe bedoel je 'gesloten'?
Schatje. Ik dacht dat je m'n berichten niet las. Liefje.
Er is zoveel gebeurd.
Chagrijn is dood. Ik zweer dat ik er niets mee te maken had.
De Tartallegra's willen het geld niet meer. Ik weet niet wat er…
Schat. Wacht. Stop. -Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien.
Hoe bedoel je, Chagrijn is vermoord? Wie heeft dat gedaan?
Wacht, is dat niet… -Hou je mond.
Hij heeft het mes nog vast. -Ze houden mensen tegen. Kom mee.
Het is afgesloten.
Ik ben nog steeds in shock…
…omdat ik zag wie het mes vasthield.
Volgens de definitie van het woord, zag ik…
…de moordenaar.
En van alle mensen die ik in mijn leven heb ontmoet…
…was de laatste van wie ik dacht dat hij kon moorden.
Lorenzo Montini.
Montini…
SPOED 24/7
Mag ik hier wachten?
Ja, in de wachtkamer, maar ik kan u niet binnenlaten.
Ga anders naar huis.
We bellen u als hij wakker wordt.
Hoe heet de kleine?
Giulio. Hij heet Giulio.
Denk aan de afgrond waarin we hem hebben gedumpt…
…en waardoor hij dit deed.
We probeerden Everzwijns puinhoop op te lossen…
…en dan mijn puinhoop, maar ondertussen zat hij daar…
…en gleed steeds verder de hel in…
…en we zagen hem niet.
En uiteindelijk werd hij de hel.
Maar waarom deed Montini het? -Heb je me gehoord?
We hebben geen schuld meer.
Schat, zulke schulden verdwijnen niet.
Ik weet niet hoe het is gebeurd. Het is een wonder.
De Maagd Maria verricht los milagros.
Wij doen zaken.
Wat heeft hij ermee te maken?
Wist je echt van niets? -Waarvan? Ik begrijp het niet.
Heb je je nooit afgevraagd…
…toen de Tartallegra's aan de Bengaal vroegen wie dit had gedaan…
…niemand aan Carlito dacht? Hij was de tussenpersoon.
Ik dacht dat ze hem hadden gesproken, maar ze de bron van het probleem wilden.
Nee. Ik bedoel ja, maar je mist een stukje.
Ze zijn wel naar Carlito gegaan.
En ze zeiden:
'Je hebt ons account geblokkeerd, geef ons het geld.
Jij bent chauffeur, toch?' -En wat zei je?
Dat ja, soy een chauffeur, maar no soy limodienst.
Ik rijd alleen voor Don Diego Coccodritto. -Wat?
Eindelijk een plotwending waar deze halfbakken Cubaanse hengst bij hoort.
Goed gedaan, schrijvers.
Ik vroeg me al af waarom de Coccodritto's er niet in zaten.
De Coccodritto's zijn concurrenten van de Tartallegra's.
Ze doen hetzelfde: dealen, afpersing en zo.
Ze zijn wat creatiever, omdat ze ook van bloemisten en autodealers houden.
Maar niet hier.
Ze zijn concurrenten, geen rivalen, omdat ze respectvol zijn…
…en elkaars terrein niet betreden.
Vriendin Maki koopt haar hasj bij hen.
Daarom lieten ze je met rust. Ze wilden geen bendeoorlog.
Die oorlog zou er toch wel komen.
Chagrijn kwam hier elke dag en deed heel raar.
Hij sloeg Montini in elkaar. Hij maakte een scène.
Dat soort gedoe trekt de politie aan.
Dus we moesten een deal sluiten die voor todos werkte.
Schat, wat heb je gedaan? -Ze hebben de schuld gekocht.
Wat bedoel je?
Ze hebben het afbetaald en onze schuld overgenomen.
Wat betekent dat?
Dat ik nu geld aan de Coccodritto's verschuldigd ben?
Ja. Iets meer, maar iets minder dringend.
Wat dacht je? Schulden verdwijnen niet zomaar.
Ik hou van je, maar help me het begrijpen.
Wat hebben we hiermee bereikt? -Een maand.
Een maand? Wat moet ik met een maand?
Een maand is een maand.
Dus we hebben een extra maand?
Ik moet over een maand aqui komen.
Maar als hij van de Coccodritto's is…
…waarom haalde hij dan de Bengaal erbij?
Wat is de link tussen hen?
Het was een grote Keyser Söze-achtige opzet, toch?
Ze hadden alle zetten al voorspeld.
Uiteindelijk zou de familie Coccodritto de schuld overnemen.
Nee, hun kinderen zitten samen op school.
Carlito dacht dat Aryans ouders 2000 euro konden gebruiken.
Ik neem alles terug.
Het script van het echte leven is altijd zo slecht.
Lui.
Nou, we hebben wel een maand extra.
We hebben wat meer tijd om iets te bedenken.
Zero…
Ze zei niets, maar haar neergeslagen ogen zeiden genoeg.
Dit betekende het einde. Geen beroep, geen regres.
Punt uit.
Eerst dacht ik dat dit het einde van alles was.
Dat ik het moest accepteren.
Pas maanden later besefte ik dat het het einde was…
…van dat idee dat we al 40 jaar hadden.
Dat we altijd nog The Goonies kunnen zijn.
Samenblijven. De bende bij elkaar houden.
Zolang we samen zijn, kunnen we alles aan.
Zelfs alleen kunnen we de wereld aan.
Even. Jij had dus je emo-momentje…
…en ik vierde dat we daar weg konden.
Waarom zijn ze hier nog? -Ik weet het niet. Hoe vraag ik dat?
O, mijn God, wat een gedoe.
Sorry, Sarah. Ik probeer gevoelig te zijn…
Gevoelig, mijn reet. -Kom op.
Zijn jullie nog van plan…
…om die beentjes ooit richting de deur te bewegen?
Ja, Zero, geen zorgen.
We gaan naar m'n moeder. Ze weet ervan. Ze is blij.
Maar ik moet eerst iets doen.
Ik haal haar over 20 minuten op.
Als je haar iets wil vertellen, is dit je laatste kans.
Dag, hoor.
Nee, ze is gek. Luister je echt naar haar?
Ik snap niet wat ze bedoelde. -Wat denk je?
Ga ervoor. Hij is dood. Nu is het jouw beurt.
Dit is niet het juiste moment. -Natuurlijk niet.
Het is nooit het juiste moment.
Ga je van een brug springen?
Dit is serieuze materie.
Je moet het rustig aan doen.
Precies. -Juist.
Je date, kijkt hoe het gaat…
…je laat je niet meeslepen door dingen.
En dan, als je aan de situatie gewend bent…
…na zo'n zeven of acht jaar…
…als alles nog goed gaat, dan pas…
…begin je de situatie te evalueren…
…en zeg je: 'Van buitenaf gezien lijkt het alsof we samen zijn.'
Maar het is een momentopname.
Op dat moment ben je samen.
En dan ga je uit elkaar. -Maar het begon pas net.
Nee, het is de seven-year itch. Dan is een van de twee het zat.
Wat moet ik zeggen? -Hou je van de domme. Maak een grapje.
Ze zei 20 minuten. Dat is zo voorbij en dan is ze weg.
Hoi.
Ik weet nooit wat ik moet zeggen.
'Hoe gaat het' lijkt stom.
Je hoeft niks te zeggen.
Ik moet jou bedanken voor de afgelopen dagen.
Die waren vast vreselijk voor je, maar je liet me een andere wereld zien.
Voor het eerst heb ik een normaal leven…
…met iemand die echt om me geeft.
Ik raakte gewend aan het leven met een snelkookpan…
…die elk moment kon ontploffen.
Sorry dat ik je eerder niet vroeg te blijven.
Ik wilde je niet wegsturen. Ik ben hier niet goed in.
Het is niet dat ik je niet leuk vind. Maar ik…
Ik zeg dit niet omdat ik bij je wil intrekken, oké?
De persoon met wie ik zeven jaar iets had, is doodgestoken.
Ik wil nog niet settelen.
Ze heeft gelijk. Ik vergeet steeds dat hij dood is. Ik kan het niet bevatten.
Daarom zei ik het niet.
Het was gewoon iets leuks dat je me gaf.
Ik vond dat ik je meer had moeten beschermen…
…of iets had moeten doen…
…omdat je me redde toen hij me wilde wurgen.
Ik heb nooit gewild dat iemand me beschermde, Zero.
Maar je hield van stoere vechtersbazen.
Laten we eerlijk zijn. Daar kon ik nooit tegenop.
Wat ben je toch een idioot.
Ik viel op mensen die voor mij kozen…
…die zeker wisten dat ze mij wilden.
Bij jou moest ik altijd alles doen.
Jij durft nooit iets te doen.
De anderen begrijpen het niet en moeten zich belachelijk maken.
Ik wilde zeggen: 'Niet waar. Ik wilde mijn plannen veranderen toen jij verscheen'…
…maar toen klopte Gordeldier me op de schouder en zei:
'Ze hebben video's.'
Sorry, ik wil de ondervraging onderbreken.
Het is oké. Dit was niet het juiste moment om erover te praten.
Hoe ging het? Is het gelukt?
Ja, het duurde even omdat die oude man niet weg wilde.
Hij bleef daar maar staan, alsof hij een soort bewaker was.
Dat opschrijven vond ik altijd een beetje eng.
Het was als een levenslange straf.
Nu is het beter.
KUNNEN WE ALSJEBLIEFT VOOR ALTIJD ALS KOMETEN ZIJN?
De dagen erna voelden raar.
Met de telefoongegevens…
…Smeralda's broers en alles wat we zeiden zonder voorzichtig te zijn…
…zou er best iemand kunnen vragen wat we deden.
Maar nee. Er kwam niemand.
De legende van Chagrijn, een leven vol barbaarsheid…
…de nachtmerrie van drie generaties kinderen…
…verdween in de krant, met de verkeerde achternaam…
…en met een tekst op de muur.
In het begin werd ik er boos om.
Ik dacht: leider. Ja, ja.
Iemand die meisjes sloeg en kinderen pestte.
Maar de straatnamen in deze stad…
…staan vol staatslieden en krijgers die bommen op mensen gooiden…
…en mannen, vrouwen, en kinderen vermoordden.
Niemand haalt hun bordjes weg.
Het zou elitair zijn als dit alleen voor Chagrijn gold…
…dus we lieten de tekst staan.
Uiteindelijk dachten we er niet meer aan. Het werd onderdeel van het straatbeeld.
Je deed het niet voor ons.
Deed je het voor jezelf? Had je een keuze?
Maar je zit daar omdat feiten worden beoordeeld, geen intenties.
Maar er zijn andere feiten…
…die even belangrijk zijn, ook al kwamen ze niet ter sprake.
Als we hier zijn…
…als we ons leven kunnen voortzetten…
…met onze ruzies, onze angsten, ons gelach…
…is dat dankzij jou.
Jij boet voor iets waardoor wij allemaal kunnen blijven leven.
En dat hebben we niet verdiend, integendeel.
We hebben je nooit iets gegeven…
…en je was ons niets verschuldigd.
Toch gaf je ons alles.
Mijn oma dankte haar hele leven Sint Lucia.
Die redde haar toen ze bijna stierf in het kraambed.
'We hebben allemaal een heilige in de hemel', zei ze.
'Die bedank je elke dag, omdat je gezond bent.'
Ik luisterde nooit naar haar, maar ze had gelijk.
Alleen zit onze heilige niet in de hemel. Integendeel.
Hij is op de plek op deze wereld die het meest op de hel lijkt.
Hoe is het met hem?
Goed. Beter dan de vorige keer. Hij is zelfs wat aangekomen.
Heeft hij de brief gekregen?
Ja, het ontroerde hem.
Hij gaat je terugschrijven. Je hebt je adres erin gezet, toch?
Ja, onderaan.
Heeft u de foto gegeven?
Ja, hij bedankt je. Daar maakte hij zich het meest zorgen om.
Hij weet dat ik hem niet kan houden.
Gelukkig is hij bij jou.
Bedankt dat je me hebt gebracht, ook al ga je weg.
Nee, ik heb tijd.
Ik ben over drie dagen weer terug. Zullen we dan verder praten?
Prima. Maar wees voorzichtig met al dat reizen.
Rust af en toe uit. Dag, Giulio.
Mag ik nog iets vragen? -Natuurlijk.
Waarom heet hij Giulio? Het is een rare naam voor een hond.
Kijk.
Aan wie doet hij je denken? -Geen idee.
De knapste politicus uit de Italiaanse geschiedenis.
Geen idee. Wie? Rutelli? Hij was knap, maar hij heet niet…
Giulio Andreotti.
President?
President.
Je hebt die idioot niet overtuigd, hè?
Dat lukte niet.
Nou ja, hij heeft wel een kind.
Hij kan hem niet drie dagen bij die vrouw laten.
Precies.
Juist.
Dit is het grote rationele verhaal dat we altijd rond Secco bouwen…
…om zijn gedrag te rechtvaardigen.
Hij zegt niets over een kind.
Dat zeggen we om het voor ons acceptabeler te maken.
Maar ik had ook iets anders tegen Secco gezegd.
Dat zei ik niet tegen Sarah. Het was het laatste wat ik zei.
Ik dacht: we zijn 40 jaar oud.
…misschien is het tijd om openlijk, als volwassenen te praten.
Dus ik zei het.
Je bent een klootzak. Dat kind heeft alles verpest.
We kunnen niks meer samendoen. Je hebt ons duo vermoord.
Hij antwoordde al even volwassen. -Wat wil je nou?
Jij begon, met die strip en Netflix.
Jij hebt het verpest. Dat ik een kind heb, verandert niets.
Maar hij zei het niet met een ondertoon van wrok of verdriet.
Het was Secco's normale metalen toon.
Maar heel even was er een klein scheurtje…
…en ik zag de laatste jaren erdoor…
…alle dingen waar ik door mijn werk in verstrikt raakte.
Goed en slecht. -Hoe was het weer in Kobane?
En ik besefte dat Secco er bijna nooit was.
Geen van mijn oude vrienden waren er.
Want ik had geen tijd of ruimte om ze in m'n leven te houden.
Of misschien is dit mijn grote rationele verhaal…
…dat ik bouwde om mijn gedrag te rechtvaardigen.
Ik vroeg me ook af:
'Wat voor leven had Secco buiten onze vriendschap om?'
En zelfs als het antwoord was:
'Hij speelde poker. Hij neukt, hij heeft een kind'…
…kreeg ik het idee dat er iets vreselijks achter die gedachten zat…
…dat mijn hele rechtvaardigingssysteem dreigde weg te vagen.
Stop als je de wolken ziet.
Ontleed, verdiep, doe aan introspectie.
Want die wolken onthullen iets over jezelf.
Zo groei je.
Als je je demonen onder ogen kan zien…
…en erover kan praten.
Daarom verzamelde ik de moed en zei: Rot op.
Goed gedaan.
Val dood. -Jij en je moeder.
Je hebt me nog steeds niet verteld hoe het met je gaat.
Prima. Bij m'n moeder wonen is niet makkelijk.
We komen steeds bijna in het nieuws.
Maar je bent niet bij Stella. Ik heb 50 euro verloren.
Ik wedde dat jullie binnen een week weer samen zouden zijn.
Ik had dat ook gewed.
Na zes maanden is de vloek verbroken.
Ik heb niets verbroken, Zero.
Het probleem zit in m'n hoofd.
We hebben elkaar zes maanden niet gezien, maar een deel gelooft het niet.
Alsof het een periode is waarin we niet praten.…
…zoals een pauze.
Maar steeds als er iets gebeurt…
…wil ik het haar meteen vertellen.
Dat is in het begin normaal.
Is het normaal om een lijst in je hoofd bij te houden met alles wat er gebeurt…
…zodat ik haar alles kan vertellen als ik haar zie en ze niets gemist heeft?
Dat weet ik niet, maar het is goed dat je geen contact opneemt.
Elke avond kijk ik in de spiegel en zeg: 'Goed gedaan, je bent niet gezwicht.'
Als een junk. Maar die gedachte is er altijd.
Het is als een app die op de achtergrond draait.
En weet je wat het ergste is?
Nee, maar dit klinkt al vrij heftig. Wil ik dat wel horen?
In mijn hoofd hangt alles van mij af.
Als ik een keer de telefoon opneem, denk ik dat ze op me wacht.
Alsof het niet mogelijk is…
…dat Stella verder is gegaan…
…iemand anders heeft gevonden, een baby krijgt…
Laten we er nu niet aan denken.
Ze mag hier toch niet adopteren, dus…
Echt?
Gelukkig zijn er fascisten die m'n ex ongelukkig houden.
Kan die hond zo'n lange reis aan?
Hij heeft niet geslapen.
Hij heeft gegeten en nu gaat hij slapen. Hij heeft z'n eigen leven.
Stuur Secco een foto.
Wacht, ik maak een video.
Sukkel. Je had ook moeten komen. -Ja, hij komt niet van zijn luie reet af.
Schat, wil je nog een biertje pakken?
Hoe gaat het?
Niemand is je komen zoeken, toch?
Elke ochtend denk ik dat ze vandaag komen…
…en elke avond denk ik dat we geluk hebben gehad.
Misschien was het beter geweest als ze wel waren gekomen.
Ik neem je op, als ze dan komen, speel ik het voor je af.
'Maak wat ruimte terwijl je zijn nagels uittrekt.
Ik heb een opname die hij moet horen.' -…misschien beter.
Genoeg. Hoe zit het met jou en Smeralda?
Wat is er met Smeralda? -Hou op.
Iemand zit in de gevangenis zodat jij kan neuken en je doet niets.
Rot op.
Meen je dat? Heb je haar niet meer gezien?
Debora is vermist.
Haar opa Ugo wacht op haar voor Joe Spit.
Debora is vermist.
Haar opa Ugo wacht op haar voor Joe Spit.
Giulio.
Hou op met andere honden lastigvallen.
Heb je nu een hond?
De Apocalyps is er.
Hé, sukkel.
Giulio, hou op. -Schiocco. Stop.
Wat heeft hij gedaan om jouw hond te moeten zijn?
Was hij Priebke in een vorig leven?
Wie? -Priebke. De Nazi.
Het bloedbad van Ardeatine.
Dat had jij als linkse activist toch moeten weten.
Ik hoor je niet. Dat beest blaft.
Hoe gaat het?
Goed. -Verdomme.
Kom op. Niet gemeen tegen hem doen. Hij kalmeert wel.
Nee, ik had het tegen jou.
Waarom zei je 'goed'? Dat is arrogant.
Misschien gaat het niet goed met me en wrijf je het erin.
Gaat het niet goed? -Ik weet het niet. Ik zei maar wat.
Doe dan niet zo raar. Misschien blaft hij omdat hij op jou wil lijken.
Hij zegt: 'Kijk, pap, ik kan ook een eikel zijn.'
Hoe bedoel je, 'pap'? Jakkes.
Genoeg. Ik denk dat hij is gestopt. -Zullen we het nog eens proberen?
Giulio. Giulio, kom hier.
Hé, Schiocco. Stop.
Het heeft geen zin. -Ze haten elkaar.
Laten we ze vechten of gaan we weg?
Neem ze gewoon mee naar het park.
Wat moet je nou?
Neem je kind naar het park. Hij lijkt op Boeddha.
Zie je hoe leuk het is? -Ja.
Zullen we zonder honden afspreken?
Wat heeft dat voor zin als we het nooit doen?
Deze keer doen we het echt, ik beloof het.
Beloftes, beloftes.
Hé, ik zei dat ik het beloof.
Je zult nog versteld staan.
Pap, wil je dit voorlezen?
Papa praat over iets belangrijks.
Zodra oom Zero zegt of hij geneukt heeft, kom ik eraan.
Wat lees je hem voor?
Elke avond hetzelfde boek.
Dat schijnt normaal te zijn, maar elke avond hetzelfde verhaal…
…met dezelfde woorden?
Het is de Ludovico-techniek.
Of je hebt een cognitief probleem of je bent een maniak.
Lees jij het hem voor. Wees eens de oom.
De drie biggetjes. Ben je gek?
Je leert kinderen speculeren met onroerend goed.
Ken je het? -Ja, maar het is stom.
Het slimme varken werkt samen met de wolf.
De twee hippies woonden in hutten van stro en hout.
De wolf vernielt hun huizen…
…en ze moeten naar het vastgoedvarken dat stenen huizen bouwt.
Hij geeft ze een slecht gevoel omdat het hun moeders geld is…
…en deelt de winst met de wolf.
Nee. Gimmy bouwt het stenen huis omdat hij voorzichtig is.
Open je ogen. Word wakker.
In de versie van Grimm heet hij Gimmy Caltagirone.
Hij zet een oude man op straat met een huis van ballonnen.
Kom je hier wonen…
…omdat de wolf je huis heeft vernietigd, net als het onze?
Heb jij hem dat verteld? -Nee, Christine.
Ze houdt van verhalen met varkens. Ze vindt ze ondervertegenwoordigd.
Het is ook moeilijk als je rolmodellen Peppa Pig en Babe zijn.
En die van de Muppets. -Noem haar niet, anders krijgen we ruzie.
Maar nee. Ik ben hier bij jullie op bezoek…
…en ik heb wel een huis.
En is je huis van steen?
Eerst dacht ik: geen idee.
Die gebouwen zijn waarschijnlijk van beton.
Wil je soms landmeter worden?'
Maar toen snapte ik het. Misschien lijken we in zijn ogen…
…op geslaagde volwassenen…
…net zoals wij veertigers zagen toen we klein waren.
Mensen met stenen huizen…
…omdat ze zelf ook van steen leken.
Misschien ziet hij ons als het onschuldige worstje dat hij zelf is…
…en ziet hij ons zo…
…onwankelbaar als de beelden op Paaseiland.
Wat een schok als hij weet hoe we echt zijn.
Verspreid na de schipbreuk.
We vergeten degenen die we onderweg verloren…
…die verdronken…
…die naar de kust zwommen…
…en zich verstopten in de donkerste hoek van de nacht…
…aan de rand van het universum.
En onze huizen zijn niet van steen…
…maar ook niet van stro.
Ze zijn gemaakt van het afval dat we al die jaren hebben verzameld.
Rot hout, plaatstaal, restjes.
Alles bij elkaar gehouden met spuug en een pammetje.
Met onbetaalbare schulden…
…en beloften die niemand ooit nakomt.
En binnen zitten wij.
Opgerold en alleen…
…biddend dat de wolf niet komt…
…om onze deur omver te blazen.
Maar is jullie huis dan wel van hout gemaakt?
Luister.
Het materiaal maakt niet uit.
Het is beter om dicht bij anderen te wonen.
Als de muren dan schudden, kan je huis op het andere leunen.
Maar er woont hier niemand naast ons.
Dat is niet waar, jochie.
Wij zijn er nu.
En we zijn er ook als je ons niet ziet.
We nemen even een adempauze, maar dan lossen we alles op.
Beloofd?
Hé, ik zei: 'beloofd'.
Je zult versteld staan.
Weet je waarom ik nooit iets tegen je zeg? Omdat ik ook zo ben. Ik heb hetzelfde.
Wat heb jij ook?
Ze antwoordde niet, maar ik wist het.
Het is dat gevoel dat hier blijft zitten…
…onder in je maag.
Zelfs als je zeker weet dat het allemaal weg is…
…en je denkt dat het geen pijn meer doet.
Dan is het daar weer.
Het doodt je duizend keer in één leven.
De hoop dat dit de juiste keer is.
ZULLEN WE EEN KEER IJS ETEN?
MOKKEN
BORDEN
Gaat het café weer open? -Is de eigenaar terug?
Nieuwe eigenaar, meneer.
Vertaling: Marjolijn Mellor