Ta trasa zmieniła przemysł muzyczny.
Zmieniła całe gospodarki, przynajmniej na chwilę.
A gdyby spytać Super Swifties, zmieniła też życie niektórych ludzi.
Eras Tour przetoczyła się przez pełne stadiony
w 50 miastach na pięciu kontynentach.
Trwała 633 dni i przyniosła zyski niespotykane w historii muzyki.
Rozpędzona Swift z megagwiazdy stała się fenomenem kulturowym.
Trudno w to uwierzyć, ale to koniec pewnej ery.
W tej weekend Taylor Swift zakończy rekordową trasę Eras Tour.
Dzieli nas ledwie dzień
od ostatnich koncertów trasy.
Gotowi?
VANCOUVER, KOLUMBIA BRYTYJSKA
ZOSTAŁY TRZY KONCERTY
- Mam. - Dziękuję.
Proszę.
Jeszcze tylko trzy i koniec.
Nie wiem, co będę czuła,
podobnie jak nie wiem, co poczują inni.
Ale wiem, że będą potrzebować,
żebym była z nimi w tych emocjach.
Więc teraz…
- przygotowuję się na… - A jak się czujesz?
Bardzo dumna
i całkowicie na to gotowa.
To idealne zakończenie.
Ten koncert zbliżył do siebie 70 000 osób naraz.
Nie wiem, jak to się stało.
Czasem robisz coś fajnego,
znasz tego wartość i jesteś z tego bardzo dumna,
ale idziesz pod wiatr,
napotykasz opór.
A czasem, choć zdarza się to rzadko,
robisz coś, a wiatr wieje ci w plecy.
Ten moment w historii i kulturze
i nastawienie do mnie na świecie,
na które nie mam wpływu,
wszystko dobrze się złożyło na sukces tej trasy.
LISTY OD TRAVISA KELCE'EGO
„Mam tyle wspomnień z trasy,
ale najpiękniejsze to, gdy ujrzałem cię na scenie.
Jak mnie urzekła i porwała
kobieta, która nawet mnie nie zna.
Jestem ci samolubnie wdzięczny za tę legendarną trasę,
a Robertowi za to, że zmusił cię do przystanku w Kansas City.
Tamtego wieczora zacząłem poznawać miłość mojego życia”.
O matko.
A miało nie być emocji na ostatnich trzech koncertach.
Niezbyt przytulnie.
- Wygląda dokładnie jak… - Ale wiesz co?
Wygląda… Jeszcze trzy.
- Trzy, kochana. - Trzy.
Zgadza się. Ślicznie uczesanie.
- Dziękuję pani. - Naprawdę super.
Chyba
zbiera mi się na płacz
i dziwnie się z tym czuję.
- Wiem, co czujesz. - Wiesz?
Spodziewam się łez szczęścia i wdzięczności.
Ale nie powinnam zasmucać innych.
Nie.
Z drugiej strony, to się nigdy nie powtórzy.
Co jest smutne.
Jestem poddenerwowana.
Dziwne.
Bo widać koniec na horyzoncie.
Człowiek nie lubi zmian.
Prosiłaś o taki miks.
Dzisiaj?
Chyba tak.
Znowu się popłaczę.
Czekaj, wyższa tonacja.
Nie rób mi tego.
Ja też nie mogę.
Kurde.
- Chcę… - Kurczę.
…to nagrać i przegadać.
- Cześć. - Cześć.
- O Boże. - Omówimy na sucho.
- Bez grania. - Dobiłaś mnie.
Zauważ, że z tyłu stoją
- brat i ojciec. - Stresujące.
Wczuwamy się.
Jest ciężko, ale fajnie.
No raczej.
- To pierwsze piano. - Na biletach…
- Na biletach powinno być ostrzeżenie. - Powinno.
Powinni drukować bilety na chusteczkach. Serio.
Nie mogę.
- Piękne to było. - Dzięki, tato.
Holipka.
TANCERKA
CZŁONKINI CHÓRKU
- Dobra. - Dobra.
O Boże, to już koniec.
PIANISTKA
Eras Tour opisałabym jednym słowem: „magiczna”.
Nie jednym, a kilkoma.
TANCERZ
„Niezwykła” i „fenomenalna”.
Radosna.
TANCERKA
Święto wszystkiego, co radosne.
Miała niespotykany rozmach.
CZŁONKINI CHÓRKU
Nie do opisania.
Wszystko, co przeżyliśmy, zostanie na zawsze z nami
w naszych myślach, sercach i ciałach.
TANCERKA
Na zawsze.
Czego najbardziej mi będzie brakować?
TANCERZ
Rodziny.
Tak rodzinnej atmosfery nigdy nie…
TANCERKA
O nie.
Bardzo dojrzałam i się zmieniłam.
TANCERKA
Tyle miałam dobrych wzorów.
Czuję, jakbym znał tych ludzi od zawsze.
TANCERZ
Nie sądziłem, że będę tak blisko z tyloma ludźmi.
TANCERZ
Z wszystkimi można się tu dogadać.
TANCERKA
Z każdym, gdy zostaniesz sama,
bawisz się świetnie.
Mam najbardziej wspierający zespół świata.
Czego można chcieć więcej?
Tancerze byli niesamowici.
GITARZYSTA
Była świetna chemia w zespole.
Czuliśmy, ile magii miały w sobie koncerty.
Będzie mi brakować wychodzenia na scenę co wieczór
z zespołem, który znam od 15 lat.
DRUGI LIDER ZESPOŁU
Przebywania z zespołem…
PERKUSISTA
…zarażania ludzi radością i pogodą ducha.
Istne święto radości.
CZŁONKINI CHÓRKU
Jesteśmy dumni ze współpracy z Taylor…
TANCERKA
…i z całym zespołem.
Zróbmy to razem.
To powiedziała na początku.
TANCERZ
I każdemu podała rękę, mówiąc: „Taylor”.
Jest legendą.
Dzięki tej trasie i takiej szefowej poczuliśmy się widziani,
wartościowi, traktowani z największym szacunkiem.
Nie mogę!
Jedno z moich głównych zdjęć.
- Super wyszłam. - Fakt.
Pamiętam mój pierwszy koncert.
Taylor powiedziała:
„Jan, pierwszy wyjdziesz na scenę. Przygotuj się”.
Czekam i widać tylko podnoszące się drzwi.
Pewnie kroczę naprzód.
A gdy otwieram wachlarz…
Tłum krzyczy i wszystko tonie w świetle.
To było…
Nawet nie umiem tego opisać.
Na pierwszym koncercie powstrzymywałem łzy.
Nigdy nie czułem takiej atmosfery.
To dziwne, co powiem, ale po każdym występie
mówisz sobie: „To było to. Koncert życia”.
Ale tym razem to była prawda.
To nasz ostatni koncert otwierający weekend.
- Możemy świętować zwycięstwo. - Tak.
Odwaliliśmy kawał ciężkiej roboty. Bywało przerażająco, były wzloty i upadki.
Grając otwierający koncert weekendu, nie mogłabym być szczęśliwsza niż dzisiaj.
Przed żadnym się tak nie czułam.
Tak.
Bo jest ostatni.
No dobra.
Najpierw głęboki oddech,
bo wiem, że trochę was roznosi.
Wdech
i wydech.
Myślałam o zmianie, bo się zbliża, i to wielka,
czyli koniec trasy.
I pomyślałam, że tym właśnie jest era.
Ewolucją,
która kiedyś się kończy.
Dla nas to zawsze będzie era Eras Tour.
Jestem z was bardzo dumna. Nie wierzę, że daliśmy radę.
To niesamowite. Kocham was.
Dajmy czadu!
Wychodzimy na scenę i…
Będziemy zajebiści!
Zajebiści!
ZOSTAŁY DWA KONCERTY
Ta trasa pewnie zapisze się w mojej biografii jako szczytowe,
kluczowe osiągnięcie.
Bardzo mnie przygnębia
obsesja popkultury na punkcie młodości
i to, że powierzamy bardzo młodym ludziom
nadawanie kierunku kulturze.
Jako artystka miałam
rzadki przywilej móc się rozwijać
do trzydziestki i dokonać tego, czym zasłynę,
dopiero gdy zdążyłam siebie poznać.
To wyjątkowa sytuacja.
Gramy koncert!
Moje życie nabrało dzikiego rozpędu,
podobnie jak życie artystów, ekipy
i wszystkich zaangażowanych w trasę.
Jesteśmy oficjalnie na miejscu!
To już się nigdy nie powtórzy.
Jest super, nie?
Kocham was.
Dla większości z nas
ta trasa okazała się czymś więcej, niż się spodziewaliśmy.
Kiedy przechodziłam leczenie i nie występowałam…
CZŁONKINI CHÓRKU
…ciągle puszczałam koncert.
Oglądałam go w telewizorze, śpiewałam do muzyki
i przywoływałam cudowne uczucia, które pamiętam ze sceny.
To więcej niż tylko praca. Więcej niż koncert.
To nas zbudowało. Ta radość i magia na koncertach
były niesamowite.
To prawdziwe błogosławieństwo
móc w tym uczestniczyć.
Nie chcę, by to się skończyło.
Jeszcze dwa.
Wykonamy z Gracie kolejny duet, bo nie możemy przestać.
- Cześć. - Cześć, Taylor.
- Jak tam? - Świetnie.
- Chcesz powtórzyć łącznik? - Jasne.
- Nie? - Pewnie.
- Bo… - Chcesz…
Czy to byłoby za dużo…
- Ja zaśpiewam harmonię w łączniku. - Super.
I obie na „life”.
Obłęd, co?
Nie chciałam zmieniać twojej decyzji, ale takie
- jest życie. - Mam od tego
ciarki na całym ciele.
„Joyriding down our road.
Lay on the horn to prove that it haunts me.
I love you, I'm sorry”. I wtedy śpiewasz harmonię.
Właśnie tak.
- A potem… - I teraz ty.
Cała się pocę. Ohyda.
- Wiem, wiem. - Czuję…
Czuję się obrzydliwie.
- Ale super. - Cieszę się.
- Wyszło lepiej niż wcześniej. - To jest to.
Dlatego nasze ciała reagują w ten sposób.
- To reakcja chemiczna. - Są kompletnie…
Są kompletnie
- pod wrażeniem. - O Boże.
Zostawiłyśmy najlepsze na koniec.
- Pewnie się brzydzisz… - Nie, kocham cię.
- Będzie super. - Kocham cię.
Taylor wnosiła radość i światło.
Żadna trasa nie była takim fenomenem kulturowym.
Zmieniła życie wielu osób.
Publiczność chciała przeżyć coś dobrego
i chciała, by inni to dzielili.
To takie czyste i niewinne.
Cudownie widzieć,
jak fani przyszli ubrani,
jak starali się
stworzyć społeczność, pomagać sobie nawzajem.
Było poczucie prawdziwej wspólnoty.
Myślę, że właśnie z jego powodu
ludzie tak przeżywali Eras Tour.
Koncerty były rewelacyjne, to prawda.
Ale wiecie, co było naprawdę fajne?
Publiczność.
Słuchanie opowieści o przypływie radości, który ludzie czuli,
o tym, jak odpłynęli w trakcie koncertu,
jak wpadli w stan autentycznej euforii.
Zaplanowałam tę trasę na poziomie molekularnym w taki sposób,
by ludzie mogli się oderwać od rzeczywistości.
Ale że to tak dobrze wyszło!
Możliwe, że częściej patrzyłem na publiczność
niż na scenę.
To daje prawdziwe spełnienie, taki zasięg,
fani i społeczność, którą Taylor zbudowała.
Czego artystka może chcieć więcej?
Chciałam, by na każdego na widowni pozytywnie wpłynęło
coś, co zobaczy, usłyszy
lub poczuje przez te trzy i pół godziny.
W piosence 22 nawiązywałam do kapelusza, który miałam na Red Tour.
Chciałam przywołać chwilę
interakcji z fanką,
chwilę bliskości.
To było o tyle ciekawe, że co wieczór
nie wiedziałam, jakie dziecko dzisiaj poznam.
Na pierwszych koncertach
moi ludzie na widowni
wyszukiwali dzieci, które znały na pamięć wszystkie teksty
i bawiły się jak dzikie.
Bo takie dziecko reprezentuje
każde dziecko z publiczności.
Niektóre się wstydziły,
będąc pierwszy raz w życiu w tłumie 60 000 ludzi.
Inne rozkwitały w świetle reflektorów
i czuły się jak gwiazda pop.
Ta chwila z obcym dzieckiem
zawsze była dzika.
Wokół nas się tyle działo, a mimo tego udawało nam się
skupić wyłącznie na sobie.
Poznawaliśmy się
i na chwilę wszystko znikało.
Takie chwile przypominają mi, po co gram.
Dziecko w kapeluszu,
ta dziewczynka
naprawdę mną wstrząsnęła.
Podeszłam do niej, objęłam ją, a ona:
„Czy to się dzieje naprawdę?”.
Naprawdę nie była pewna.
A ja na to…
Sama zaczęłam się zastanawiać.
Rozumiesz?
FINAŁOWY KONCERT
Nadszedł ostatni dzień trasy.
Dziś kończy się Eras Tour.
Ostatni koncert w Vancouver
LOT DO VANCOUVER
Ręce do góry, kto leci na koncert.
Życzę wam świetnej zabawy.
Jeśli macie znajomych Swiftie, zadzwońcie i sprawdźcie,
jak się czują,
bo dziś dobiega końca Eras Tour
i jesteśmy zrozpaczeni.
Zadzwońcie do znajomych Swiftie
mamy doła
Nie jestem na to gotowa. Nie jestem!
Nie wierzę, że to koniec.
Ostatni koncert Eras Tour!
Przygotuj się ze mną na ostatni koncert Eras Tour!
Podczas tej trasy poznałam mnóstwo świetnych ludzi i przyjaciół.
Nie pozwólcie się ośmieszyć
ani zawstydzić z powodu waszego smutku.
Zadzwońcie do znajomych Swifties, bo mamy doła.
wynajęłam pokój hotelowy, żeby płakać
Nie opłakujecie końca trasy jakiejś śmiesznej gwiazdeczki pop,
tylko utratę źródła radości, wytchnienia…
Nie wierzę, że kończy się Eras Tour.
…nadziei i wspólnoty w czasach, gdy wydaje się,
że te rzeczy nie istnieją.
Ostatni dzień.
O Boże.
Mam nadzieję, że fani wiedzą, że dała im z siebie
absolutnie wszystko.
Jaki mamy dzień?
Niedzielę!
Nigdy nie przestanie tworzyć muzyki,
więc mają na co czekać.
Ale teraz mogą uszanować jej potrzebę czasu dla siebie.
Szczęśliwej końcówki
To już koniec To już koniec
Oglądasz mecz?
Tak.
Po trasie
fajnie byłoby wrócić do niektórych rzeczy,
które musiałam wyciąć z życia.
Bo w trasie nie masz siły na nic dodatkowego.
Erica, zgadnij co?
Szczęśliwej końcówki!
Ubiegłaś mnie.
Szczęśliwej końcówki.
O matko, nie wierzę w to.
Więc chętnie odzyskam część z tych rzeczy,
bo lubiłam mieć hobby
i osobowość inną niż sceniczna.
A już ich nie pamiętam.
Ale dam wam znać.
- O Boże. - O Boże!
- Dawaj. - Proszę!
Dziękuję panu!
- Tak trzymać. - To twój ostatni dzień,
a oglądamy futbol. Spodziewałabyś się…
Nigdy nie sądziłam, że będziemy rozmawiać o sporcie.
- Nigdy. - No.
Przez 32 lata nie rozmawialiśmy ani razu.
Czekałem z tym.
Jeszcze jeden touchdown Jeszcze jeden
Właśnie.
Kurde!
Super.
Wiem.
Ale nie wyłączaj.
- Zostawię. - Mogę zajmować się jednym i drugim.
Uniemożliwił podanie. Dostał żółtą kartkę?
Zdobądźcie pierwszą próbę, proszę
Rzucaj!
Touchdown!
Jest! O w mordę.
Jak pójdzie po mojej myśli,
jak dzień pójdzie po mojej myśli…
Mam pomysł.
Zamiast „Koniec dekady” zaśpiewaj „Koniec ery”.
Co?
Zamiast „Koniec dekady” zaśpiewaj „Koniec ery”.
Genialne!
Nie.
Tak.
Piękne zakończenie.
- Nie? - Tak.
Więc zagram zwrotkę i refren Long Live,
zwrotkę i refren New Year's Day,
łącznik Manuscript, który przejdzie w łącznik Long Live,
a ten w niższą zwrotkę Long Live,
a ta z kolei w Please Don't Ever Become
A Stranger Whose life I Could Recognize Anywhere,
a to w Hold On To The Memories, They Will Hold On To You
i wtedy zwrotka Long Live, tylko dwa razy wolniej
i z akordami New Year's Day
i wtedy ostatni wers Manuscript.
Skomplikowane.
Niech trwa MAGIA, którą stworzyliśmy
Ta trasa na nowo zdefiniowała wybitność.
Jest o tyle wyjątkowa,
że nie pokazywała jednego rodzaju tańca lub muzyki.
Łączyła wiele gatunków, więc mogłam pokazać różne aspekty siebie.
Przypominała, że jesteśmy złożeni.
Mamy wiele części osobowości,
które dochodzą do głosu na koncercie.
Co pozwala ludziom głębiej go przeżyć.
Nigdy nie brałam udziału w czymś tak wyjątkowym.
UWAGA KOTY
Przygotowuję się do zakończenia od około pół roku.
Codziennie wiedziałam, o ile się ono przybliżyło.
Bardzo wyraźnie czułam,
ile przybliżyliśmy się do końca.
Cokolwiek nie wymyśli, jest groźny.
Mecz odciąga moją uwagę
od tremy.
Wykorzystujmy mechanizmy, które w danej chwili są nam dostępne.
Więc nie ma dobrej odpowiedzi…
Od roku i ośmiu miesięcy wstrzymuję oddech
w nadziei, że nikomu nic się nie stanie,
nie będzie żadnego wypadku.
To przytłaczające.
Czuję wdzięczność.
Czas wskoczyć w strój?
- Dziękuję, kochana. - Ładnie pachniesz!
- Dzięki, to moje koncertowe perfumy. - Pa.
Taylor ma nieograniczony wpływ.
Nigdy się nie spodziewałem, że coś takiego przeżyję.
TANCERZ
Podczas trasy doceniała nasze występy tak bardzo,
że jej fani znają nas z imienia i nazwiska.
Tancerzy to nie spotyka.
Właśnie dlatego na koncerty przychodzą
ludzie różnych rozmiarów, w różnym wieku,
różnych ras i z różną historią.
Mogą przyjść na 3,5-godzinny koncert
i czuć się tak samo.
Ale wychodzą odmienieni.
Lepsi, cieplejsi.
Bardziej pomocni, dobroduszni, tolerancyjni.
Tak powstają legendy.
To nasza lista.
- Skarbie? - Trzy koncerty w BC Place.
- I ostatni raz… - Powodzenia. Kocham cię.
Dzięki.
- Już? - Tak.
- Mamo. - Tak?
- Zapomniałam? - Tak.
- Dawaj. Kocham cię. - Ja ciebie też. Powodzenia.
- Na razie. - Na razie.
- Ostatni raz. - Ostatni raz.
15 MINUT DO KONCERTU OSTATNIA ZBIÓRKA
Nie!
- Nie mogę. - Zaczynamy.
Dobra, słuchajcie.
Ciągle mi się przypomina jeden z moich ulubionych cytatów,
czyli: „Wszyscy ci zazdroszczą tego, co masz.
Nikt nie zazdrości ci tego, jak do tego doszłaś”.
Wszyscy lubią mówić o fenomenach takich jak Eras Tour
jak o układance, która ułożyła się sama.
W przesądzony z góry sposób
wszystko cudownie złożyło się w całość.
Ale o ludziach w tym kręgu nie myślę
jako o elementach układanki, które wskoczyły na miejsce.
Tylko jak o płytach tektonicznych.
Eras Tour nie zrobiła się sama.
Każde z nas wykonało ogrom pracy,
by ta trasa złożyła się w całość.
Zjeździliśmy cały świat.
Samą Amerykę dwa razy.
Zebraliśmy rekordową publiczność
na wszystkich stadionach.
Pobiliśmy tą trasą wszystkie możliwe rekordy.
Zostało nam tylko ją zakończyć.
Zagrać ostatni raz.
Taylor, kochamy cię!
Ja was też.
- Wyjdźmy i bądźmy zajebiści! - Będziemy zajebiści!
- Będziemy zajebiści! Zajebiści! - Będziemy zajebiści! Zajebiści!
- Zajebiści! - Zajebiści!
Cześć.
WÓZEK DO SPRZĄTANIA
Kochamy cię, Taylor!
Prowadzę występ,
który jest ogromnym emocjonalnym katharsis.
Ciekawe w nim jest to, że zawiera zarówno radosne elementy,
ale jest też pełen gniewnej goryczy,
przygnębienia, bólu, rzewności i teatralnej magii.
Móc to wszystko przeżyć i wykrzyczeć na scenie
przynosi radość.
Na widowni są ludzie z różnymi doświadczeniami
i o różnych przekonaniach, a mimo to czujemy wspólnotę przeżyć.
Myślę, że tu chodzi o pasję,
o to, że wyrażamy akceptację dla wszystkich namiętności,
które czują ludzie.
To doświadczenie wspólne dla wszystkich.
O Boże.
Przyzwyczaiłam się do udanych tras.
Ale nie do tworzenia fenomenów.
O matko.
- Jesteś piękna. Gratulacje. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
- To już historia. - Dałaś radę, laska.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Wygrali Chiefs. - Wygra…
Wspaniały dzień.
Mama się popłakała.
- Daliśmy radę! - Jest!
Daliśmy radę!
- Kończymy. - Kończymy.
O Boże.
Serio daliśmy radę.
Życie trzeba przeżywać
era po erze. Patrzeć, co przyniesie.
8 GRUDNIA 2024 ROKU
PO 149 KONCERTACH W 21 KRAJACH CAŁEGO ŚWIATA
ZAKOŃCZYŁA SIĘ ERAS TOUR
30 MAJA 2025 ROKU
TAYLOR WYKUPIŁA PRAWA DO CAŁEJ SWOJEJ MUZYKI
I PODZIĘKOWAŁA FANOM ZA WSPARCIE I UMOŻLIWIENIE TEGO
26 SIERPNIA 2025 ROKU
TRAVIS I TAYLOR OGŁOSILI SWOJE ZARĘCZYNY
3 PAŹDZIERNIKA 2025 ROKU
TAYLOR WYDAŁA SWÓJ 12. STUDYJNY ALBUM „THE LIFE OF A SHOWGIRL”,
KTÓRY ODNIÓSŁ NAJWIĘKSZY SUKCES W JEJ KARIERZE
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła