NOWY JORK
Dzięki.
Pisanie muzyki jest zdecydowanie formą terapii.
Przepraszam.
Każda płyta symbolizuje coś innego.
Płyta Tortured Poets jest pewnego rodzaju oczyszczeniem…
ze wszystkich złych emocji, które odczuwałam przez dwa lata.
To był dla mnie bardzo trudny okres i piosenki to odzwierciedlają.
- Koniec. - Tak.
Bo brzmię, jakbym miała zejść.
Nie czułam się człowiekiem.
Byłam jak wielki koncern, którego nikt nie traktuje jak prawdziwego człowieka,
zwłaszcza faceci, z którymi się spotykałam.
I przez cały czas miałam wrażenie, że nic się nie sprawdza.
Nic…
Że nie ma na tym świecie dla mnie nikogo.
Te garderoby są ogromne.
Bo to szatnie futbolistów.
Mają pomieścić 53 graczy.
Gdy pierwszy raz usłyszała o Travisie Kelcem,
nie wiedziała, kim jest.
Moje kuzynki robiły sobie zdjęcie…
z jedną z szafek.
Nie miałyśmy pojęcia.
Zielonego.
- Opowiedzieć tę historię? - Tak.
Jeśli chcesz ją opowiedzieć, to zrób to.
Ona chce to zrobić.
Tak, bo uważam, że jest świetna.
- Opowiedz ją, mamo. - Dobrze.
- Proszę. - Skoro nalegasz.
Skoro mowa o Taylor Swift,
wiem, że poszedłeś na jej koncert. Jak było?
26 LIPCA 2023
Byłem rozczarowany,
że nie rozmawia z nikim przed koncertami ani po nich,
bo musi oszczędzać głos na 44 piosenki, które śpiewa.
Miałem focha, że nie mogłem dać jej
bransoletki, którą dla niej zrobiłem.
- Zrobiłeś jej bransoletkę? - Tak.
To bransoletki przyjaźni
i dostałem ich sporo na koncercie.
Ale chciałem dać Taylor Swift bransoletkę z moim numerem.
Właśnie tak.
Numerem 87, z którym grasz, czy numerem telefonu?
Wiesz którym.
Przeglądałam nagłówki i internet
i zobaczyłam, że na twój koncert przyszedł facet
z bransoletką przyjaźni i że chciał cię poznać.
Od razu zadzwoniłam do ekspertki od Kansas City Chiefs,
mojej kuzynki Robin,
i poprosiłam, żeby opowiedziała mi o tym Travisie Kelcem.
A ona na to: „Boże, to taki miły chłopak.
I wiesz co?
Bardzo kocha swoją mamę”.
Pomyślałam…
I zapytałam, jak niby
mam ją z nim poznać.
Nie spotykałam się ze sportowcami, bo nie znam się na sporcie.
O czym mielibyśmy rozmawiać?
Zadzwoniłaś do mnie i grobowym tonem powiedziałaś:
„Hej, wiem, że nie będziesz szczęśliwa,
- ale jest taki facet”. - „Naprawdę uroczy”.
Powiedziałaś coś w stylu,
że powinnam spróbować czegoś innego.
To było tak szczere.
Pomyślałam, że to niezwykle urocze, że przyszedł na twój koncert.
Przyniósł ci coś z twojego świata.
- Tak. - Dla mnie było to bardzo wymowne.
- Więc… - Tak.
Uznałam, że to urocze. Spodobało mi się to.
Na pierwszej randce musiał tłumaczyć mi futbol,
jakby to były agresywne szachy.
Łatwiej było mi to zrozumieć.
Szybkie, agresywne szachy.
A potem zwariowałam na jego punkcie
i dlatego koniecznie chciałam poznać futbol.
Największe zaskoczenie w życiu.
Teraz wiem, kto jest kontuzjowany,
kto z 49ers trenuje w ograniczonym zakresie.
Wypytuję: „Ale co to znaczy? Jak poważna jest ta kontuzja?
Mówimy o achillesie czy o ścięgnie udowym?”.
Już za cztery dni
centrum Nowego Orleanu pokryje się brokatem i bransoletkami przyjaźni
w związku z przyjazdem Taylor Swift.
Pojawia się coraz więcej Swifties.
Urzędnicy i policja traktują nadchodzący weekend
jako próbę generalną przed zbliżającym się Super Bowl.
Niedługo największa gwiazda pop zagra trzy wyprzedane koncerty.
Dziś rozpoczyna się Taylormania.
Pierwszy wieczór The Eras Tour w Nowym Orleanie.
To od Travisa.
Jakie piękne.
Uwielbiam, że nie musi ich podpisywać.
Zostało nam jeszcze kilka koncertów,
więc na pierwszym koncercie
postanowiliśmy wprowadzić parę rezerw.
To tancerze, którzy potrafią wykonać też inne numery poza własnymi.
Nie mieliśmy dziś pełnej próby.
Upewniamy się, że wiedzą, gdzie mają się ustawić, żeby mogli płynnie dołączyć.
Świetnie. Wspaniale.
Jak wrażenia? Muzyka była okej?
- Tak. - Wszyscy ogarniają ustawienie?
- Tak. - Tak.
Ci tancerze są niesamowicie utalentowani.
Potrafią zastąpić innych
i perfekcyjnie wykonać cudzą choreografię, trafić w wyznaczone miejsca.
Nie wiem, jak mogą wykonywać swoją pracę
i jednocześnie być w stanie zastąpić innych.
Szaleństwo.
Wszyscy, którzy nie są w …Ready for It?,
chociażby potencjalnie, mogą wrócić do garderoby.
Chciałem przećwiczyć różne plany awaryjne.
Moja laska.
I zażartowałem…
TANCERZ
…że to może być dla mnie jedna z ostatnich okazji
na zatańczenie do …Ready for It?.
Usłyszała to i zapytała, czy chcę zatańczyć.
Wszyscy tancerze uwielbiają …Ready for It?.
Zwłaszcza Whyley. Chłopcy błagali, żeby mogli zatańczyć.
Niestety dla mnie to kobiecy układ.
Pamiętam, jak powstawał,
i zazdrościłem im.
Przez całą trasę.
Pięknie.
Ta piosenka jest bardzo w stylu Whyley’ego.
Błyszczy w tej choreografii.
Druga ręka!
Uwielbiam zarzucać włosami.
Uwielbiam wcielać się na scenie w różne postaci.
Po prostu uwielbiam występować,
wykonywać epickie choreografie do epickiej muzyki.
Odwróć. Bosko. Lewa stopa.
To, co czuć w tej piosence i tekście, jest…
To imponujący numer.
Od początku był moim ulubionym.
…na krzyż…
A potem stopa od razu na zewnątrz.
W dół. W górę. Tak jest.
Muszę zapytać Taylor i management, czy się zgadzają,
bo zazwyczaj tańczą same dziewczyny.
Sprawdzi, czy zmieści się w mój strój.
Jeśli się uda, bardzo chciałabym, żeby zatańczył,
bo strasznie mu na tym zależy.
Świetnie, Why.
- Pięknie. Dobra robota. - Dziękuję.
- Świetnie wyglądasz. - Dziękuję.
Dzięki wszystkim.
Podczas tej trasy…
nie próbujemy niczego udowadniać w kwestii płci,
ale tak naprawdę nie mamy żadnych ograniczeń.
Mamy facetów w szpilkach i trykotach
i nie myślimy nad tym za dużo.
W Look What You Made Me Do
kobiety i mężczyźni występują w moich starych strojach.
Nie analizujemy tego przesadnie.
To jedna z najfajniejszych rzeczy
w naszym podejściu do tej trasy.
Niektóre rzeczy przekombinowujemy.
Pozwalamy też na naturalny indywidualizm
w przypadku castingu i ekspresji naszych tancerzy.
Whyley wymiata.
Robi to od tylu lat. Jest weteranem.
Byłoby niesamowicie, gdyby mógł dziś wystąpić.
Będę na widowni.
- Zdzira. - Zdzira.
Pokaż im swoje…
Tak jest.
Zwycięzca bierze wszystko.
Podoba mi się…
Sheila.
Muszę sprawdzić.
Wygląda jak z filmu.
Nigdzie nie ruszam się bez twarzy.
Czemu jest takie… Weszło, prawda?
Tak.
Whyley bez problemu wszedł w mój strój. Od Taylor zależy, czy dziś wystąpi.
To ona ma ostatnie słowo.
Idą na mecz.
- Tak. - W poniedziałek.
Whyley marzy o …Ready for It?.
Amanda zrobi…
Jak to?
Chce zatańczyć do …Ready for It?.
Jasne.
Amanda wysłała mi filmik.
- Ma strój? - Tak, chce dziś wejść jako rezerwowy.
Tak! Oto i ona…
Tak jest.
Wcisnął się w strój Amandy?
Chyba tak.
Tak. Zdecydowanie. Niesamowite.
Nie. Przestań.
Nie.
Pamięć mięśniowa to w moim przypadku pierwszy krok
do atrofii mózgu.
Dlatego kocham set akustyczny.
Uwielbiam to, że co wieczór muszę wymyślać coś nowego.
Przygotowuję się do setu akustycznego,
dlatego że…
nie chcę iść na żywioł.
Chcę, żeby wszystko było dopracowane.
Nigdy nie wyszłabym na scenę
i improwizowała.
Wszystko musi być przemyślane i starannie zaplanowane.
Zawsze pojawia się coś, na co nie jestem do końca gotowa,
bo robię kilka prób w garderobie,
a potem muszę wszystko przenieść na stadionową scenę.
Zawsze pojawia się
lekkie nerwowe oczekiwanie. Powtarzam sobie,
żebym nie zapomniała słów,
że dana piosenka przechodzi w inną piosenkę.
Chodzi też o dbałość o szczegóły.
Podczas trasy miałam chwile, w których była ona jedyną rzeczą,
która dodawała mi sił.
Ale nie miałam podczas niej myśli,
że chciałabym zrezygnować z trasy, bo jest zbyt ciężka.
To w życiu osobistym było mi ciężko.
Przeżyłam dwa rozstania w pierwszej połowie trasy,
a to naprawdę dużo.
Koncerty dały mi cel w życiu,
sprawiły, że miałam po co wstawać z łóżka.
Dlatego…
trasa nigdy nie była dla mnie ciężka.
Dzięki niej miałam jakiś cel
i mogłam zapomnieć o problemach.
Faceci zawodzą, w przeciwieństwie do The Eras Tour.
Wiesz co…
To twoja historia…
- Świetna. - Zupełnie inna…
O waszym spotkaniu.
O kim teraz mówimy?
O twoim chłopaku, Travisie.
- O to mi chodziło… - Ja mówię…
To dwie piosenki o rozstaniach.
- Hits Different mówi o rozstaniu. - Wiem.
- Ale… - To piosenka o…
Ja słyszę piękne fragmenty.
Cieszę się, że tak to odbierasz,
bo ja interpretuję ją tak,
że ktoś przechodzi okropne rozstanie
i nie wie, jak dalej żyć. A potem to robi.
Wyjeżdża do dużego miasta odkrywa siebie na nowo.
Może i tak.
- To na trasę? - Nie może uwierzyć, że nie musi
przekonywać mnie do pokochania kogoś, kto jest dla mnie dobry.
To proste.
Potrzebujesz mnie? Jestem im tam potrzebna.
Na razie to tyle.
- Kocham cię. - Dziękuję.
- Mój mały talizman. - Pa.
Pa.
Co Travis wniósł do trasy koncertowej?
Po pierwsze wszedł na scenę,
co było jedną z najzabawniejszych chwil, jakie pamiętam.
Jak mam to ująć? Travis jest…
To facet, który zgadza się w życiu na wszystko.
Wolisz być na środku,
z przodu czy z tyłu?
- Ty prowadź. - Bum.
Zrobię, co chcesz.
Zgadza się na wszystko.
Kiedy pisałam przerywnik do I Can Do It With A Broken Heart
i chciałam, żeby był dramatyczny, wymyśliłam, że będę żołnierzem,
który zostaje postrzelony na polu bitwy i umiera na scenie, śpiewając.
A potem mamy
przerywnik w stylu kabaretu i dramatycznej rewii,
do którego muszę natychmiast się ożywić.
Pomyślałam, że właśnie taką dramaturgię
chcę pokazać na tej trasie.
Ale zawsze myślałam,
że jeśli nadarzyłaby się okazja, żeby włączyć Travisa do show,
to byłby ten moment.
Ale oczywiście nie zasugerowałabym tego,
bo nie chciałabym nikogo wystraszyć.
Musi być…
- skierowana głową w lewą stronę. - Tak.
Nie pamiętam, jak to wyszło.
Chyba żartowaliśmy sobie, że to zrobi.
Wyjdzie tam z Kamem.
I stało się jasne, że on nie żartuje.
Zapytałam, czy naprawdę by to zrobił.
Tak.
Tak jest łatwiej.
A on stwierdził,
że to byłoby komiczne.
Obudź się.
Powiedziałam, że jeśli mówi poważnie, wyślę jego wymiary do stylistów
i przygotują mu smoking. Spytałam, czy mówi serio.
A on odpowiedział, że w to wchodzi.
Ożywa na scenie,
gdy włączają się światła.
Wszyscy cały czas o tym mówią.
Travisa nic nie przeraża.
Lubi światła reflektorów.
Wydaje mi się, że jako zawodnik
w najbardziej stresujących chwilach potrafi spowolnić czas,
i byliśmy tego świadkami na scenie.
Wyszedł na nią
i był najbardziej czarującym i zachwycającym wykonawcą,
z którym można dzielić scenę.
Ma instynkt. Jest po prostu niesamowicie urzekający.
Jest jedną z najszczęśliwszych osób, jakie poznałam.
I uwielbiam to.
Wniósł wiele szczęścia,
tak jak do każdego swojego kręgu znajomych.
Wypełnia pokój swoją radością.
A tamtej nocy dał dużo radości wielu fanom.
To było naprawdę zabawne.
Mogę śmiało stwierdzić,
że nigdy na The Eras Tour nie było tak głośno.
Co to?
- Nie. - To nie to.
Chwila, gdzie…
Jesteś obok mnie.
Zmienia to, ale robiła lewą.
To, co sprawiło, że zakochałem się w tańcu…
Dorastając na Hawajach, nie byłem typowym męskim chłopakiem z okolicy.
Czułem, że nigdzie nie pasuję.
25 LUTEGO 2001
Odnalazłem taniec,
a raczej on odnalazł mnie, gdy miałem siedem i pół roku.
Zasiał we mnie ziarno pasji, która nie sądziłem, że rozkwitnie
w coś, co będzie służyć mi
aż do dzisiaj.
23 LUTEGO 2001
Dał mi dużą pewność siebie,
poczucie sprawczości, przynależności i celu.
W 2007 roku, gdy wszedłem do branży,
trzeba było wpisywać się w pewien stereotyp.
Tancerze mają wyglądać i tańczyć w konkretny sposób.
Tancerki w inny.
Uwielbiam tańczyć w męskim stylu.
Ale lubię też tańczyć kobieco i mieszać oba style.
Zawsze słyszałem, że jestem świetny, ale za dużo zarzucam włosami.
Albo że jestem zbyt kobiecy.
Towarzyszyło mi to w różnych pracach.
Dużo się nasłuchałem o swoim wyglądzie.
Tutaj nikt nie mówił mi, że muszę być napakowany.
Taylor nie kazała mi ścinać włosów.
Używamy różnych cieni do powiek w zależności od dnia.
Mamy za sobą prawie 150 występów i Taylor ani razu nie kazała mi
przestać czegoś robić. Nigdy.
Nigdy nie musiałem się hamować, będąc z nią na scenie,
tak jak i reszta moich współpracowników.
Może to wyglądać na błahostkę,
ale dla tancerza, który słyszał, że ma się zmienić
i hamować przez niemal 20 lat,
ma to ogromne znaczenie.
Dodaje mi to sił.
Jest niezwykle czułe.
Rozwijające i zabawne.
Dawaj…
Why, musisz to przećwiczyć jeszcze raz,
bo dziś występujesz.
Whyley jako tancerz i artysta
potrafi pokazać swoją seksowną, kobiecą stronę.
Kiedy powiedział, że chce być w …Ready for It?,
to było coś ożywczego.
Oczywiście, że się zgodziłam.
Jestem absolutnie gotowy.
Trzask.
Zrób to dla gejów.
Zrobię zmyłkę i zaśpiewam
refren jej piosenki, a ludzie zaczną się zastanawiać,
o co chodzi.
Przerwę i wykonam telefon,
który będę ci objaśniać na bieżąco.
A potem powiem,
że siedzi mi to w głowie.
Mam tę piosenkę w głowie od sześciu miesięcy.
„Znacie Sabrinę Carpenter?
Kojarzycie jej płytę? Jest świetna”.
Dziś zagra Sabrina Carpenter.
Występowała jako support w Ameryce Południowej i Australii,
więc była z nami w trasie jakieś pół roku temu.
Ale od tamtej pory jej kariera nabrała zawrotnego tempa.
Wypuściła największy hit roku.
Jej płyta
zajmuje pierwsze miejsce
od czasu premiery.
Ogłosiła koncerty na halach.
Wyprzedały się w jakieś dwie sekundy.
Dla artysty to wymarzony rozwój kariery.
Wyjdę na scenę, zacznę set akustyczny i powiem,
żeby dołączyli, jeśli znają słowa.
Że nie mogę pozbyć się jej z głowy,
dopóki jej nie zaśpiewam.
Po prostu próbuję…
Poproszę, żeby mnie wsparli.
Erica powiedziała,
że Sabrina chce wpaść na koncert w Nowym Orleanie.
Sprawdziłam jej terminarz.
Miała koncert dzień wcześniej i dzień później w różnych stanach.
Zastanawiałam się, czy prośbę o występ w dzień wolny można uznać
za nadużycie wobec dziecka.
Wiem, że ma 25 lat, ale jednak.
Będą w szoku.
„Czemu to zrobiła?”
„Coś się święci”. I będą…
szturchać się, nie dowierzając,
że Sabrina może tu być. To będzie największy szok
- całej trasy. - Będzie uroczo.
Mogę zacząć…
Wejdź, kiedy chcesz,
bo akordy się powtarzają.
- Zacznę od refrenu. - Tak.
Uwielbiam cię.
- Chcesz…? - Może być sekwencja akordów.
Zostań na scenie na wieki.
- Zaczekam. - A potem…
Dobra.
Zapytam, czy mogę zaśpiewać wers.
A ja się zgodzę.
„Tak bardzo chcę go zaśpiewać”.
„Uwaga, Taylor śpiewa”.
„Zrobię to”.
A potem spytam, czy wiesz, co chcę zrobić.
Skoro tu jesteś…
Możemy trochę wyżej?
Chcesz…?
Sama nie wiem, czy chcę…
Nikt i tak nic nie usłyszy, bo wszyscy będą krzyczeć…
Wiem.
Ludzie po prostu oszaleją.
Poczułam się jak idiotka,
bo kiedy wysłałaś mi pierwszą wersję,
która była genialna,
nie ogarnęłam, że tekst o kawie na wynos…
- I espresso. - …pasuje do Espresso.
Zorientowałam się, dopiero kiedy tu jechałam.
Pomyślałam, że jesteś taka bystra.
Miałam zaćmienie umysłu.
Zajęło mi to dzień.
Jakie jest prawdopodobieństwo, że mają ten sam rytm…
- Wiem. - …i tonację?
Podadzą mi telefon…
włączę tryb głośnomówiący
i przyłożę go do mikrofonu. Będzie dzwonił.
A ty będziesz z telefonem pod sceną.
I powiesz…
„Halo” albo…
Jakoś się przywitam.
A ja ci powiem, że właśnie gram koncert.
„Czy ty właśnie występujesz?”
- Tak! - „Jesteś w trakcie koncertu?”
„Oglądam transmisję na żywo, dziwne”.
Zapytam, czy nie grasz właśnie koncertu w Nowym Orleanie.
A ja odpowiem,
że tak się składa, że właśnie śpiewałam refren Espresso,
a publiczność była tak głośna, że musiałam ci o tym powiedzieć.
Ale super. Rety.
- Mówisz poważnie? - Co robisz?
Czemu cię tu z nami nie ma? Co teraz robisz?
Jeżdżę na kolejce górskiej.
Wszyscy tu bardzo głośno krzyczą.
Chciałabym tam być.
To dziwne. U mnie też ludzie bardzo głośno krzyczą.
Dziwne.
Wiesz co, Sabrina?
Może dałabyś radę zsiąść z tej kolejki,
zarzucić coś na siebie
i wpaść na chwilę na stadion?
Cholera.
Ile…
Ile by ci to zajęło, tak orientacyjnie?
Pewnie jakieś pięć sekund.
Do zobaczenia. Kocham cię, pa!
Sabrina przypomina spadającą gwiazdę.
Jest bardzo bystra. Wie, jak dostarczać ludziom rozrywki,
jakiej pragną w danej chwili.
Całe lato walczyła sama ze sobą o pierwsze miejsce na listach przebojów.
Gdy obserwuje się coś takiego, aż chce się krzyczeć: „Dawaj!”.
„Leć jeszcze wyżej!”
Jest jeszcze fajniej, gdy ktoś taki wraca
i obdarza nas swoją magią.
Dajesz!
Tak jest, Whyley!
Już pora!
- Denerwuję się. - Wreszcie!
Muszę przyznać, że to dość przerażająca praca.
Ze względu na jej rozmach.
Tyle oczu jest na ciebie skierowanych.
Występujemy na obiektach, na które przychodzi po 100 tysięcy ludzi.
Nie wierzę, że to się dzieje. Zaraz padnę!
Jeśli za dużo myślę o tej trasie
i jej ogromnym oddziaływaniu,
ogarnia mnie lęk i strach.
Za głośno.
To się dzieje.
Chcę tylko dobrze reprezentować Taylor.
Jesteśmy w tej pracy niejako jej przedłużeniem.
Chcę dalej nieść jej przesłanie.
Chcę, żeby to było autentyczne.
Kiedy dostałem szansę od samej Taylor…
byłem zaszczycony…
Czułem się zaszczycony, że się zgodziła
i zaufała mi, żebym wystąpił w ostatniej chwili.
Ale jeszcze większym zaszczytem jest dzielenie sceny z kimś,
kto mnie widzi.
Nie tylko widzi, ale też celebruje.
Spojrzała na mnie po lewej stronie.
„Are you ready for it?” Na jej twarzy pojawił się szeroki uśmiech,
a w oczach zobaczyłem błysk.
Rzadko kiedy tancerz może zatańczyć
kobiece partie swingowe
i rozwinąć w nich skrzydła.
Chcę być przykładem dla każdego,
dla mężczyzn, kobiet, osób niebinarnych.
Chcę, żeby poczuli się zauważeni, jak ja czułem się zauważony przez Taylor.
Nie wierzę, że miasta zmieniają się w centra…
dbające o potrzeby fanów i skupione na fanach,
którzy przyjeżdżają na koncerty.
Zdumiewa mnie to.
WITAMY W SWIFT CITY
Czujemy, jakbyśmy byli zamknięci
w bezpiecznej bańce…
TANCERZ
…w której możemy dzielić się czystym szczęściem.
Ludzie przeżywają coś wyjątkowego.
Śpiewają i tańczą,
słuchają piosenek, przy których część z nich dorastała,
niektórzy dopiero się w nich zakochują,
dzięki czemu mogą przeżyć chwile,
których nigdy nie zapomną.
TANCERKA
Myślę, że ta trasa generuje dobrą energię.
Nie ma znaczenia, kim jesteś, ile masz lat.
To wyjątkowy rodzaj trasy koncertowej.
Jej życzliwość i radość, które wnosi do pracy…
TANCERZ
…są niespotykane i udzielają się nam wszystkim.
Gracie napisała: „Jesteś wysoka,
ale spójrz na to”.
Wiszę na elewacji hotelu i mam kilkaset metrów wysokości.
Miałam taki żart, który był inspiracją do Anti-Hero.
Mam 178 cm wzrostu
i podąża za mną 150-metrowy
potworny cień.
Potwór przewraca budynki
i…
sieje spustoszenie.
Patrząc na swój rozmiar na hotelu,
myślę sobie, że czasem tak właśnie się czuję.
Gramy trzy koncerty w Indianapolis.
To ostatnie show The Eras Tour w Ameryce.
Zostało pięć dni do wyborów prezydenckich.
Jedyne, co mogę dać ludziom, to ucieczka od rzeczywistości.
Nic nie powinno nas niepokoić
i nie będzie nas martwić przez trzy i pół godziny.
Cieszę się, że dam z siebie
100% dziewczęcości,
nadziei, wiary, potu i wysiłku…
bo to część pracy.
Mogę zaproponować Travisowi
miejsce z moją rodziną?
Świetny pomysł.
Ile tylko chcą.
Powiem, że może zabrać całą swoją grupę.
Jakie dziś będą piosenki?
Pomyślałam,
że mogłabym zagrać The Prophecy i This Love.
I Maroon z Cowboy Like Me.
Brzmi rewelacyjnie.
Zawsze miałam problem
ze związkami podczas tras koncertowych, bo miałam wrażenie,
że trasa ma na nie negatywny wpływ.
Nie byłam w stanie pogodzić obu rzeczy
i mieć poczucia, że dbam o obie,
mimo moich usilnych starań.
Jednak ta dynamika zmieniła się przy Travisie.
Niesamowite, jak wiele nas łączy
w kwestii pracy, naszym podejściu do niej i sposobie postrzegania siebie nawzajem.
Obie nasze prace wymagają wyjścia na stadiony NFL
i zapewnienia ludziom rozrywki przez trzy i pół godziny.
Jego praca jest zdecydowania bardziej brutalna,
ale nie musi nosić szpilek.
To nasza pasja,
dążyliśmy do tego od dziecka.
Nie sądziłam, że poznam kiedyś
faceta o podobnej ścieżce kariery.
Atakuje go trzech gości.
Bo jest wyjątkowy.
FIZJOTERAPEUTA
I zdałam sobie sprawę,
że będąc z odpowiednią osobą,
można połączyć obie pasje, które będą się napędzać.
Tak jest! Boże.
Tak!
Pierwszy.
Jezu.
Boże drogi.
Tak! Ale szybko.
- Leżał. - Dobra robota.
Boże…
Dawać!
Uwielbiamy kibicować sobie nawzajem.
Mega.
Zabawnie stać na scenie
i widzieć tysiące
koszulek Kansas City Chiefs z numerem 87.
Gdyby pokazano mi,
jak będzie wyglądać widownia za rok,
zanim pojawił się w moim życiu,
zastanawiałabym się, czemu jest tam tyle koszulek futbolowych.
Da się zauważyć wyraźną zmianę w wyglądzie publiczności.
Daję słowo, że co dwunasta osoba ma na sobie jego koszulkę.
Fani ubóstwiają Travisa.
Chyba dlatego, że wyczuwają, że on też ich uwielbia
i że kocha wszystkich ludzi.
Travis świetnie odnajduje się w wielkim życiu,
bo sam takie prowadzi.
I to nie wbrew własnej woli. Odpowiada mu to.
Ostatecznie chodzi o to, jak mnie traktuje.
To jasne.
To jeden z powodów, dla których ludzie go kochają.
I słusznie.
Nie da się go nie kochać.
Tay-Tay!
Tak!
Wszyscy na pokład!
Uwaga na głowę.
Gdyby ktoś mi powiedział,
że mój najbardziej wartościowy związek
zacznie się od tego, że facet powie, że miał focha,
bo nie chciałam go poznać,
nie uwierzyłabym.
To niewiarygodne.
Było świetnie.
Napisy: Agnieszka Komorowska