Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Hazırsanız başlayalım.
Evet...
Okulda bir acil durum olduğunu hayal edin.
Burası Shelter Shutters, bir karantina pencere koruması.
Swift Shield devriye için hazır, katlanabilir, balistik bir kalkan.
Bugün yanımızda Go1 Unitree robotumuz var.
Köpek anatomisi temel alınarak tasarlanmış, dört ayaklı bir robot.
Bu cihaz toplu yaralanma durumunda kolayca kullanılabilir.
Açıldığında yaklaşık 1,5 metreye 1,5 metre alan kaplar.
Gördüğünüz gibi, çok küçük bir çevresi var.
İlkokul öğrencisi bile bunu kaldırabilir
ve diğer öğrencileri koruyarak çıkarabilir.
Ters çevrildiğinde anında koruma sağlar, mermiyi bile durdurur.
Çevirmeniz yeterli.
Bir markette silahlı saldırı olabileceğini kim düşünürdü ki?
Silah görüyor musun?
Bir tiyatroda silahlı saldırı olabileceğini kim düşünürdü ki?
Evet, silah görüyorum.
Bir flaş bombası veya bir duman perdesi eklemek istersen
hırsıza doğrudan koşarak dikkatini dağıtabilirsin.
Sistemlerimiz okullarda, üniversitelerde, hava limanlarında
ve deniz limanlarında kurulu.
Okullarda artan silahlı saldırılar nedeniyle
ürüne büyük ilgi var.
Ya da Amerika'da silahlı bir saldırıdan nasıl sağ çıkılır?
Kampüste aktif tehdit var.
Karantina uygulayın, saklanmaya veya savunmaya hazır olun.
Acil durum sistemi aktif edildi.
911 çağrı merkezi arandı.
Emniyet güçleri yolda.
Lütfen karantina uygulayın ve saklanmaya veya savunmaya hazırlanın.
Kampüste aktif tehdit var.
Karantina uygulayın ve saklanmaya veya savunmaya hazırlanın.
Acil durum yanıt sistemi aktif edildi.
911 çağrı merkezi arandı.
Emniyet güçleri yolda.
Lütfen karantina uygulayın ve saklanmaya veya savunmaya hazırlanın.
Kampüste aktif tehdit var.
Karantina...
Hatırlayabildiğim kadarıyla karantina tatbikatları yapıyoruz.
...aktif edildi.
Bazen, bu bir tatbikat ise biraz fazla korkarım.
Ve sonra... "Allahım" derim.
Ve aslında yapmam gerekeni yapmam,
sessiz kalmak gibi, çünkü çok fazla strese girerim.
Evet, korkutucu. Bence gerçekten korkutucu.
Bir söz var biliyorum, "nasıl oynarsan öyle çalışırsın" diye,
bence bu karantina tatbikatları için de çok benzer.
Açıkçası, bence en iyisi kapıya yakın durmak.
Ben oldukça iri biriyim,
bu yüzden kapıya yakın dururum ve
birkaç kişiyle o adamı etkisiz hale getirmeye çalışırım.
Su şişem varsa
dikkatlerini dağıtmak için onlara atabileceğiniz bir şey.
Yoksa, çantamdan büyük bir şey alırım, mesela bir kitap veya dosya.
Sadece koşarım.
Çevremdeki insanlar genellikle şunu der:
"Bir şey duyarsan, bir şey görürsen koş."
Ah fıskiyeler!
Neredeler?
Neler oluyor?
Ne olduğunu hiç bilmiyorum.
Neler oluyor?
İnsanlar ateş ediyor. Aman Tanrım, nerede?
Bilmiyorum.
Sahada yaralananlar var.
Affedersiniz arkadaşlar, az önce burada yaklaşık 10 el silah sesi duyduk.
Reklama gidiyoruz.
Tamam mı?
Öyle mi diyorsun?
Neden Idol’a katıldın?
Mayıs 2018'de okuluma silahlı biri girdi.
Sanat Odası 1’deydim.
Ve Sanat Odası 2’yi taradı.
Sekiz öğrenci öldü. İki öğretmen öldü.
Ne yapıyorsun Katie?
Ülkemiz... bizi yüzüstü bıraktı!
Sekizinci sınıftayken bir okul saldırısı oldu, hangisiydi hatırlamıyorum,
ama bütün geceyi bir saldırı olursa
hazırlıklı olmak için
neler gerekli olur diye
araştırarak geçirdim.
İnternetten bakıyorum.
TikTok’a girip sadece...
araştırma yapıyorum.
Yine, objektif düşünmek gerekirse
yukarı bak, tavana ulaşımın var mı?
Hareket ettirilebilecek paneller var mı?
Bileğimden vurulmayı, kurşunun ciğerlerimden,
kalbimden ya da başımdan geçmesine tercih ederim.
Sadece etrafa bakıyorum. Başkalarının yaşadıklarına bakıyorum.
Ne yapacağımı biliyorum.
Tuvalette tek başıma olsam ne yapacağımı biliyorum.
Dışarıda olsam
ne yapacağımı biliyorum. Sınıftaysam ne yapacağımı biliyorum.
Her durumda ne yapacağımı biliyorum ve bundan hoşlanmıyorum.
Neredeyse... senin de dediğin gibi,
bize yetişkin gibi düşünmek öğretiliyor artık.
Bu iş, açıkçası,
bir hortum ya da kasırga gibi oldu.
Aman Tanrım.
Aman Tanrım! Hemen yere yatın!
Bugün bir anaokulu öğrencisi,
South Homewood’daki Faison İlkokulu’na
çantasında silahla geldi.
Bir öğrencinin okula silah getirdiği iddiasıyla soruşturma başlatıldı...
- ...kampüse silah soktu. - Bu hafta ilk değil.
Bu, aklımdan bile geçmiyor artık.
- Artık senin için doğal bir şey oldu. - Sadece... doğal.
Sanki, "Bir acil durum olursa,
bir hortum olursa, bir kasırga olursa..."
Aynı şekilde, "Bir saldırgan girerse
ve seni ve arkadaşlarını öldürmek isterse" aynı şey.
Okullarımızda güvende değiliz.
İş yerlerimizde güvende değiliz. Marketlerde güvende değiliz...
Ne yapıyoruz? Ne yapıyoruz?
Çocukları korumak mı istiyorsunuz?
Yapılacak en etkili şey, okullarda polis bulundurmaktır...
Rambo tarzı saldırı silahlarını yasaklayın.
En yaygın silahlardan bazılarına ayrımcılık uygulanıyor.
Ne yapıyoruz?
Silahlı saldırı çocuklar için bir numaralı ölüm sebebi.
Aslında bıçaklar yüzünden ölenler daha fazla.
- Ne yapıyoruz? - Öyleyse Amerika’daki
bütün tereyağı bıçaklarını da toplayalım.
Kitaplar yasaklanmasın mı? Ölü çocuklar kitap okuyamaz.
Çocuklarımızı başkanı koruduğumuz gibi koruyalım.
Neden buradasınız?
Onlar bizden daha akıllı. Bizden daha iyiler...
Hükümetin en üst kademeleri bile hiçbir şey yapmıyor.
...bir şey yapın. Katılıyorum, ama işe yarayan bir şey yapın.
Amerika genelinde siviller ilk müdahale ekibi olarak eğitiliyor.
Hazırlık eğitimi artık ülke genelinde okullarda,
iş yerlerinde ve topluluklarda yaygınlaştı.
20 milyondan fazla yetişkin aktif saldırı eğitimi aldı.
Pekala bayanlar baylar, bugün büyük bir sınıfta olmak güzel.
Başlayalım. Benim adım Francis Brooke.
ALS eğitim programında eğitmenim.
2018'de onlarla çalışmaya başladım,
32 yıllık bir kolluk kuvveti kariyerinin ardından.
Ayrıca okul sorumlusu bendim, yani gün boyunca çocuklara ders vermekten
gece gelip uyuşturucu baskını yapmaya kadar her şeyi yaptım.
Chris Taylor, Greenville Şerif Ofisi'nden emekli Binbaşı,
kariyerimin son 6-7 yılında Gizli Servis ile çalıştım.
Chris Morris, Active Shooter America'nın sahibiyim.
Ayrıca San Diego'da Sınır Devriyesi ajanıyım.
Bakın ben çok pozitif, neşeli, iyimser biriyim.
Bugün biraz korkunç konulardan
bahsediyor olsam da
mümkün olduğunca eğlenmeye çalışacağız, tamam mı?
Büyük mesele şu, amaçları içeri girmek ve
mümkün olduğunca çok insanı mümkün olduğunca çabuk öldürmek.
Hepiniz aktif bir saldırgan etrafta koşuyorsa,
hareketli bir silahlıysa,
masanızın altına girip saklanmanın iyi bir fikir olduğuna inanıyor musunuz?
Ama 25 yıldır bize öğretilen bu.
Ya saklanma işe yaramazsa?
Ya okulun bir bölümünde saklanamıyorsanız?
Sizler ilk müdahale ekibisiniz.
Biz gelmeden önce oradasınız.
- Çabuk, çabuk! - Geliyor, geliyor.
O eklemleri kilitleyin. Kas gücü kullanmayın.
Hazır mısınız? Başlayın.
Güvenlik, güvenlik. İyi.
Sadece ağırlığımı ve halı ile aramdaki sürtünmeyi kullanarak
o kapının açılmasını engelleyebilirim.
Yaralanmış kolunu al, deliğe sok
ve sonra dışarı çıkar.
Aman Tanrım!
Harika gidiyorsun, şiddetli kanama.
- Ah, ağrıyor! - Şiddetli kanama durdu.
Bu benim ilk tatbikatım.
Çok iyi iş çıkardın ve buradan sonra daha da kolaylaşacak.
Arkadaşlar, artık yuvadaki
yavru kuş olmaktan çıkmanız gerekiyor.
Artık yavru kuşu yemeye çalışan şahinsiniz.
Şu anda hâlâ yavru kuşsunuz, değil mi?
"Şahini yuvamızdan nasıl uzak tutarız?" diyorsunuz.
Ama o otoparka girdiğinizde şahin gibi
düşünmeye başlamanızı istiyorum
çünkü nihai amacımız insanların
kendilerini hayatta tutmaları.
Silahı var!
Beni içeri al!
Bana bak! Bana bak!
Bana bak! Bana bak! Bana bak!
Ben girdim.
İnsanları yöntemli şekilde vurdum ve tüm süre boyunca onlara bağırdım.
Bu ses silah sesini temsil ediyor. Bunu kullanmaya karar verdiler.
Şimdi her duyduğumda benim için bir tetikleyici.
Bana bak!
Bana bak! Bana bak! Bana bak!
Beni gerçekten sarsan tek şey,
bu tatbikatları yaparken ne kadar gerçek hissettirdiğiydi sanırım.
Biliyorsunuz bu kocaman bir plastik parçası.
Ama dürüstçe söylemek gerekirse
koridorda koşarken insanların sizden kaçması güçlü hissettiriyor.
Ve bu hem korkutucu...
hem de gerçekten tiksindirici.
Vay.
Bu olayı gerçek kılıyor.
Üzgünüm.
Amerika'da 30 eyalette öğretmenlerin silah taşıması yasal.
Utah'ta ruhsatı olan her öğretmen gizli silah taşıyabilir okullarda,
bunu velilere ya da okul yönetimine bildirmesi gerekmez.
Şimdi bir saniye durun.
Hepiniz gözlerinizi kapatın.
Kendinizi huzurlu hissettiğiniz
bir zaman ve yere gidin.
Sakin,
rahatlatıcı,
mutlu bir yer.
Olmak istediğimiz yer orası.
Gözlerinizi kapatın bir süre.
- Biraz daha uzun. - Tamam.
Sebebi şu: Göz kapakların titriyor,
bu da şu an gergin olduğunu gösterir.
Tamam mı? Derin nefes al, burundan al, ağızdan ver.
Şimdi silahına bak. Dikkatini tam buraya ver.
- Tamam mı? - Tamam.
Sakin ve yavaşça yap bunu.
Lee Kay atış alanında canlı atış hedef pratiği yapılıyor şu anda.
Ama bu kişiler asker ya da polis değil;
öğretmen
ve müdürler.
Teacher’s Academy adlı program öğretmenler için 6 haftalık eğitim.
Bu tarafa biraz yaklaşalım.
Kaçınız daha önce tabanca ile atış deneyimi yaşadı?
Kaçınızın böyle bir deneyimi yok?
Hayatınızda ilk defa mı atış yapacaksınız?
Tamam, harika. Çok iyi.
- Bunu sevdim. - Yaşasın Rachel!
Şimdi tek yapmanı istediğim,
bakmadan tetiği çekmek, tamam mı?
Ama biraz önce bahsedilen mutlu yeri hatırla.
Yavaşça çek ve silahı bırak ateş etsin.
Tamam. Bir şey olmadı, değil mi?
- Yani, oldu sayılır. - Evet.
Muhtemelen hissettiğin şey daha çok beklenti baskısıdır.
11. sınıftayken AP Kimya dersini aldığımda
AP Kimya öğretmeye karar verdim.
Çok çalışkandım.
Ve dedim ki, "En iyisi bu.
Bunu yapmak istiyorum!"
...düşün, sık, mutlu düşünce, sık.
Tetiği çekmeden hemen önce hissedersin.
Hissediyorum.
Derin bir nefes al, burnundan içeri,
ağzından dışarı ver.
Bütün gerilimi dışarı bırak.
Buraya gelirken hissettiğin olumsuz düşünceleri bırak gitsin.
Şu an burada sadece ikimiz varız. Etrafımızda başka hiçbir şey yok.
Silahın elinde, işte burada duruyor.
Endişelendiğimiz tek şey o. Kontrol sende.
25 yıldır öğretmenlik yapıyorum.
Son iki yılda eğitimden ayrılan
öğretmen sayısı çok yüksek.
Bu kursta olan bizler için
henüz her şey bitmedi.
Bu, oraya asla varmayacağımız anlamına gelmiyor ama henüz orada değiliz.
- Bu dersin adı ne? - Teacher's Academy.
Teacher’s Academy’yi kurma sebebin ne?
Okulların öğrettiklerini destekliyoruz,
kapanma prosedürleri
ve diğer pratikleri.
Her şeyi öğretiyoruz.
Ama günün sonunda işe yaramazsa ne yapacaksın?
İşte öğretmenler için eğitim orada bitiyor.
Söyleyeyim size, bu dersi verdiğimiz için eleştiri alıyoruz.
Öğretmenleri bu seviyeye
dahil ettiğimiz için eleştiriliyoruz.
Ve bunu tekrar söyleyeceğim,
size bizim yerimizi alın demiyoruz.
Hayır.
Bu araç elinizde patlayacak korkutucu şey değil
Aslında silah sahibi olmak istemiyorum.
Evime silah olmasını gerçekten istemiyorum.
Tepkiyi kontrol etmeyi öğreneceğiz hemen.
Her gün işe silah götürmek istemiyorum.
"Ne giyeceğim
ve silahı nereye koyacağım?"
Bunlardan bazılarını da hafifletin.
- Parmaklarım doğru yerde mi? - Evet.
Bu dersi alma amacım
çocuklarımı korumaya
hazırlıklı olmak istiyorum.
Bazıları bunun iyi fikir olmadığını söyler
İnsanlardan neler duyuyorsunuz?
Üzgünüm ama "kapanmanız gerek" cevabı yeterli değil.
Yani onlara ateş etmelerini mi söylüyorsunuz?
Onlara diyoruz ki, karşı koyma ve seçim hakkınız var.
Okulda birini kovalamanızı istemiyorum.
Prosedürüne uyun, kapanın, kuralları uygulayın.
Ne yapmanız gerekiyorsa onu yapın.
Bunun yeri ve zamanı var, bu çok kişisel bir konu.
Buna kendi içinizde sizin karar vermeniz gerek.
Herkes için değil bu.
Ama o an gelirse umarım hiç gelmez,
böyle bir durumla karşılaşırsanız ne yaparsınız?
Yere yatıp ölü taklidi mi yapacaksınız? Yoksa savaşacak mısınız?
Gerçekten ilkokul öğretmeni olmak istiyorum.
Küçük çocukları çok severim, onlarla çalışmayı da.
Onların kendini ifade etmesine izin veririm.
Onlara hayatta başarılı olmaları için yol gösterip destek olurum.
Ama bu, okul saldırıları yüzünden çok zorlayıcı.
Bunlar için bir sürü eğitim almalıyım.
Hazırlıklı olmak için çalışmam gerekiyor.
Özellikle öğretmensen daha da zordur.
"Çocukları koruyabilirdim" diye düşünürüm.
Eğer bir çocuk yaralanırsa suçluluk duyarım.
Julie ortaokulda.
Patlat.
Tamam.
Oh, evet.
Charlie, benden önce dönmeden koşsan iyi olur.
Summer onuncu sınıf öğrencisi.
İki gün önce doktora gittim.
Okul ve benzeri konuları sordu.
Bana doğrudan "okulda güvende hissediyor musun? diye sordu.
Ve işte, bilmiyorum,
bu soru benim için gerçekten zordu.
Çünkü evet demek istiyorsun ama sonra düşündüğünde farklı oluyor.
Ve diyorsun ki, "Okulda güvende hissediyor muyum?"
- Gerçekten de... - Güvende değiliz.
- Hayır. - Değiliz.
Bu sorunun sorulması bile çok üzücü.
"Ne? Neden buna izin veriyoruz ki?"
Christopher Clay olayında da...
Geçmişi sorunluydu ama o kadar da değil.
- Yani o... - O kimdi?
- Christopher Clay, hademe. - Ah, tamam.
Defalarca yanından geçmiştim, sayısını bile bilmiyorum.
Bu hademe birkaç yıl boyunca burada çalıştı sanırım.
Okul başlamadan bir hafta önce şöyle dedi:
"Okulun ilk günü okulu basacağım."
O gün birinci sınıfların günüydü.
Kendisi gidip polise teslim oldu.
Polis evine baskın yaptığında
bir sürü silah ve mühimmat buldu.
Okulun planları da evindeydi.
Daha önce okul saldırılarını duymuştum.
Ama gerektiği kadar ciddiye almıyordum.
Ta ki hademe olayını duyana kadar. "O zaman, tamam, buraya da geldi." dedim.
Ayrıca bu kişi okul personelindendi.
Yani okulun beklediği tehdit türü
dışarıdan gelen biri değildi.
Bize zarar verecek kişi içimizdeydi. Her odanın anahtarına sahipti.
Okulun yapısını çok iyi biliyordu. Tatbikatlarımızı da biliyordu.
Onunla ilgili haberleri okudum. Ama okumamaya çalıştım.
Adı neydi... Söyleyebilir miyim?
Şüpheli, 20 Temmuz’da Medford Emniyeti'ne gitti ve
cinayet düşünceleri olduğunu söyledi.
Bu düşüncelerini hayata geçirecekti.
Polis olayla ilgili soruşturma başlattı.
Silah, mühimmat, taktik, yelek
ve planlı katliam notları buldular.
İkinci derece cinayete teşebbüsten
akıl hastalığı hariç suçlu bulundu.
Bu olay çok daha kötü bitebilirdi.
Bir saldırı olsaydı ne yapardım?
Tanışalım mı?
- Şimdi kendini tanıtman yeterli. - Tamam. Ben Ron Havinear,
Medford Okulları Güvenlik Müdürüyüm.
Ron, Medford Okulları’nın güvenlik şefi.
Okullarda her düzeyde olay görüyoruz.
Çoğu daha düşük tehdit seviyesinde.
Ama çok ciddi bir olay atlattık.
Bir personel,
büyük bir saldırı planlamıştı
ve uygulamaya yakındı.
Okula erişimi vardı, anahtarları vardı.
Fazla detaya girmeyeceğim ama
gerçekten harekete geçmişti.
Kendi silahını yapıyordu.
Bu olay toplumu derinden sarstı.
Güvenlik alanında çalışanlara bu olayın burada da olabileceğini
ciddiyetle hatırlattı.
Ve buna hazır olmamız gerektiğini. Biliyorsunuz, umursamazlık öldürür.
Toplu saldırı tatbikatları,
kitlesel saldırı provalarıdır.
Okullar ve yerel yönetimler, saldırılara hazırlanmak için
bu tatbikatları düzenliyor.
İlk müdahale ekipleri, öğretmenler
ve bazı öğrenciler aktif rol alıyor.
Medford Okul Bölgesi bu hafta
vadideki birçok kurumla ortak bir güvenlik tatbikatı yapıyor.
Yüzlerce kişi Oakdale Ortaokulu'nda
büyük bir aktif saldırı tatbikatına katıldı,
gönüllüler ebeveyn, öğrenciler de rol aldı,
sanki gerçek bir olay yaşanıyormuş gibi.
Bu ülkede yüzlerce okul saldırısı oldu.
Bu yıl yirmiden fazla oldu.
Kendi bölgemizde çok yakın yerlerde oldu.
Soru artık "olur mu?" değil,
"ne zaman?" ve "ne boyutta?".
Saldırganlar çitin üzerinden atlayacaklar,
ve dört saldırgan binaya buradan girecek.
İki saldırgan bu koridordan ilerleyecek.
Biri buradan girecek, sağdan sert bir dönüş yapacak
ve hemen burada can kaybına yol açmaya başlayacak.
Kaynaklarımızı ilçe, şehir, ilk müdahale ekipleri
ve hastanelerle birlikte kullanıyoruz.
Diğeri üst kata çıkacak.
Binanın bu kısmına geçecek
ve ilk müdahale ekiplerine yaklaştıklarında ateş edecek.
Her bölgede kaç ölü olsun?
Yapabiliyorsak beş kişi olsun, yani her bölgeye beşer kişi.
Bu, 6 ila 12 aylık bir çalışmanın ve hazırlığın doruk noktası.
Cesetleriniz hazır mı?
Sabah son dokunuşları yapacağız.
Askerlikten sonra eğitime geçtim
çünkü önemli bir iş yapmak istedim.
Bu tür şeyleri görmeye kendini alıştırırsan
artık göz ardı edemezsin.
Günaydın herkese.
Bazılarınızın yüzünde biraz gerginlik görüyorum.
Anlıyorum. Ben Bret Champion.
Medford Okul Bölgesi’nin gururlu müdürüyüm.
Zaman ayırıp bu egzersizi yaptığınız için teşekkürler.
Egzersizleri iyi yapmak için prova gerek.
Gerçek şu ki, aktif saldırganlardan konuşmaya başlayınca
bu duyguları hissedeceğiz.
Bu tür şeyler insanları tedirgin eder,
sadece kalabalık olmak değil,
en kötü kabuslarımızı canlandırmak.
Büyük bir olay nasıl hissettirir, görünür, duyulur, kokar?
Her şey.
Bazılarımız bundan paniklenecek
ve uzaklaşmaya ihtiyaç duyacak.
Şunu söylemek isterim:
ayrılabilirsiniz.
Sadece ayrılın.
Saat 7'de spor salonuna gelin. Biraz müzik olacak.
500 dolar değerinde donut olacak.
Ben hepsini yerim.
Rolünüzü bilmiyorsanız bu büyük tabelalara bakın.
Üzerlerinde pozisyonlarınız var.
Masalarınızı bulun. Binaya çıkacağız.
Soru varsa ayrılmayın.
Layla, sana bir şey olmayacak.
Bunun parçası olmak bir kez yaşanır.
Yaralandın mı?
Üst torasik omuriliğe isabet eden kurşun.
- Kaç saldırgan var? - Dört saldırgan.
Ama onlarla karşılaşmamalısın.
Karşılaşırsam ne olacak?
- Karşılaşmayacaksın. - Tamam.
Teşekkürler.
Unutmayın, bu sadece pratik.
Ve bunu yapmamızın nedeni
olayı nasıl ele alacağımızı kafamızda tutmaktır.
- Dört saldırgan. - Sorun yok.
Bu tatbikatın işe yaramasının tek yolu, yalan söylemeyeceğim,
oyunu oynamalısın.
Rolünü oynamalısın.
Orada oturup bağırmanı söylersem
"Annemi istiyorum" diye bağır.
"Ölmek istemiyorum, yardım edin" diye bağırmanı istersem
"Beni öldürme, yapma!" diyeceksin.
Bunları söyleyeceksin.
19 Ağustos'ta yapacağız.
Buradan biraz ileride birden fazla kişi vurulacak.
Yaklaşık 50 kişinin vurulup yerde yattığını göreceğiz.
Bazı çocuklar ölü gösterilecek,
görmesi zor şeyler olacak.
Yaralar sadece bunlardan biri. Burada çok şey göreceksiniz.
Biraz rahatsız edici olabilir. Bazılarınız bunu sever.
Emma bunun harika olduğunu düşünüyor, Lainey de çok beğeniyor.
Ama herkes farklı, tamam mı?
Ama sesler...
Kim sesleri size anlatacak.
Ne yazık ki zamanla ben bu sese alıştım, etkilenmez oldum.
Ama tatbikatın en zor kısmı bu.
Size hazırlık yapamayacağım şeylerden biri,
duyacağınız çığlıkların şiddetini anlamanızdır.
Zor olan yaralar ya da kan değil,
çünkü bunların sahte olduğunu biliyorsunuz.
Ama gürültü bazıları için bir baş ağrısı ya da rahatsızlık
başlatabiliyor.
Bunun farkında olmanız çok önemli.
Tamam.
Ebeveynler gelmekte serbestsiniz.
İzlemeniz için bir gözlem alanım var.
Yalan söylemeyeceğim, orada ağlayan ebeveynlerimiz oldu.
Şimdi, çok panik yapmayın.
Bunu yapan herkes eğleniyor.
Şakalar yapacaksınız.
Ama tatbikat başladığında rolünüzü oynamalısınız.
Bu bir silahlı saldırı canlandırması olacak.
Bazı gönüllülerde makyaj olacak,
kurşun yarası gibi.
Hepimiz farklı senaryolarda olacağız.
Biri bağıracak, biri birine sarılmış olacak.
Ablam da bunu yapmıştı,
16-17 yaşlarındayken.
Ve dedi ki...
bazı insanlar için bu travmatik bile olabiliyor.
Bu yaşanabilir bir şey. Ne yazık ki bu tür olaylar
şimdi çok sık oluyor.
Ve inan ya da inanma, bunu durduracak en önemli kişi sensin.
Evet, biraz korkutucu olabilir.
Bu yaşta bunu öğreniyor olmak çok garip bir şey.
Sadece gerçekleşme ihtimali yüksek olduğu için.
Sosyal medyada arkadaşlarınız var.
Birisi biraz raydan çıkmışsa söyleyin.
Bu olayın bir simülasyonu olacak.
Ama bence benim için
her şeyden daha faydalı olacak.
Bence dürüst olmak gerekirse beni çok etkilemeyecek.
Yani, bunu söylemek istemem, çünkü gerçekten yoğun bir şey.
Gerçekten büyük bir olay ama...
açıkçası bu tam da
beklediğim gibi olacak.
Çünkü buna çok hazırlandım.
Sürekli bunu düşünüyorum.
Okula gitmek istiyorum, fen öğrenmek istiyorum.
Sanat ve müzik öğrenmek istiyorum.
Ve okul dışında da endişelenmek istemiyorum.
Sephora'ya gitmek, makyaj yapmak,
arkadaşlarımla eğlenmek istiyorum.
Her yerde güvende hissetmek istiyorum.
Çünkü şu anda sürekli kaygı içindeyim.
Sırt çantamda bir çanta var. İçinde birçok şey var.
Dokunmuyorum; içinde yardımcı olabilecek çok şey var.
Okulda bana yardım ederlerdi, sınıfıma da, yanımdakilere de.
Şu noktada yapabileceğim pek bir şey yok gibi;
kendimi ve yanımdakileri korumaktan başka.
Bu olursa tabii.
- Bu berbat. - Evet.
- Bilmiyordum. - Evet, söylemedim.
Ben de kimseye söylemedim.
- Kimseyi endişelendirmek istemedim. - Evet.
Yani, olur da olursa diye
bazı insanlara belki yardım ederim.
Olmazsa
çantamda ekstra bir kilo taşıyorum demektir.
Bu kötü bir durum.
Her okula girdiğimde güvende hissetmek istiyorum.
Her gün her şey olabilir.
Eğitimleri önemli, ama
daha da önemlisi güvenlikleri.
Beni hatırlıyor musunuz?
Daha önce dünyaya kurşun geçirmez sırt çantalarımızın
güvenlik özelliklerini gösterdik; bunu kanıtladık.
Ama bilmediğiniz şey şu: Guard Dog Security'nin
özel ProShield çantalarının harika özellikleri var.
2022'de Kongre, okul güvenliği için 1 milyar dolardan fazla onayladı.
Yeni teknoloji, eğitim programları ve ürünlerden oluşan
büyüyen bir sektör ortaya çıktı.
Bugün aktif saldırgan hazırlık sektörü 3 milyar doları aşıyor.
- Hazır olduğunuzda. - Evet, sadece düşünüyordum.
Tamam.
Revolution Shield'i tanıtıyorum:
taşınabilir, üstü açılır masa, balistik bariyer olarak tasarlandı.
Bu da Nightlock kapanma sistemi.
Ben Joe Taylor, Nightlock'u, icat edenlerden biriyim.
İkiz bir kardeşim var.
ASR alarm sistemleri geliştirdik, temelde panik alarmı gibi.
Silah sallayan kişi tespit edildi.
Hemen canlı görüntüyü açıyoruz.
Üstü açılan masa, bu masaya mermi isabet etmiş.
Yeni kamera almaya gerek yok.
Mevcut tüm kameralara bağlanabiliriz.
Lockdown 1 en çok satan modelimiz.
Her kapıda çalışıyor.
Sirenler ve flaşlar
tüm kurum genelinde devreye girer.
Taşınabilir, sapları var;
isterseniz masayla hareket edebilirsiniz.
Sandy Hook olayından hemen sonra
öğretmenler ve okullar bizi aramaya başladı.
Olayda çocukların tehlikede olduğunu anladığımızda
"Harika bir teknolojimiz var" dedik.
Şu anda ülke çapında 4.000 okuldayız.
Son birkaç yılda yüz binlerce dolar harcandı
ve ölüm sayısı artıyor.
Çünkü ne yazık ki birçok firma uygulama ve farklı ürünler çıkarıyor.
Ama gerçekten iyi düşünülmüş mü?
Tek yapmam gereken onu
duvardan almak.
Aslında tam boy, çok hafif,
kurşun geçirmez bir kalkan bu.
Benim küçük kızım, işte bu yüzden bu işi yapıyorum.
Herhangi bir görseli duvara asılan bir tabloya bastırıyoruz;
o tablo kalkan olur.
Dört yıl önce başladığımda böyle bir sektör yoktu.
İşimizin ay ay dört katına çıktığını görüyoruz.
Bu kaykay piyasadakileri geride bırakır,
ama aynı zamanda kişisel savunma kalkanı. Ya da çocuklar için...
Her silahlı olay sonrası işimizde
bir artış görüyoruz.
Her trajedi olduğunda aileme ekonomik fayda sağlanıyor.
İstediğim şey bu değildi.
Bu belgesel yayınlandığında 300 milyon dolarlık bir şirket olabiliriz.
Okulda çocuğunuzu sırt çantasıyla kurşun geçirmez yapmak.
Ülke genelindeki şirketler ürünlerinin bunu yapabildiğini söylüyor.
Ama gerçekten çocuğunuzu koruyorlar mı,
yoksa ebeveynlerin korkusundan mı para kazanıyorlar?
Gözler ve kulaklar.
Tamam, bu düz cam, 9 milimetrelik tabanca.
Okulunuza biri gelirse ne olur?
Elinizi uzatıp kapıyı açabilirsiniz. Bu bir başarısızlık.
Bu, 9 mm tabancanın tek atışı.
Bir firma gelip
"Tüm sorunlarınızı çözer, hayat kurtarırız" diyorsa
diğer yöne dönün, onlarla asla çalışmayın.
Size yalan söylüyorlar.
Şu anda buradan 16 kurşun geçiyor, ben de deliyorum.
Armoured One’da haftada yaklaşık 2.500 pencereyi
ABD genelinde güvenli hale getiriyoruz.
Uvalde’de düşünün: İlk yüz atış sınıfın içine değil de
kapıya ve cama yöneltilseydi,
ilk dakikada atılsaydı,
o çocuklar saklanıp
kaçabilir miydi?
Bana inanın.
Buraya "filmimi, camımı satın alın"
demek için gelmedim.
İster alın ister almayın.
Umurumda değil. Güvenliği ciddiye almalısınız.
Mavi ışıklar, kilitleme sistemleri, bildirim sistemleri, SRO’lar lazım.
Farklı yöntemlerin bir araya gelmesi
gerçekten hayat kurtarır.
Bir tane daha.
Yani bilmiyorum, 20 mi? 22 mi?
Sayan var mı? 23 mü?
Burada tesadüfen olduğunuzu sanmıyorum.
Bir sebep için buradasınız.
Hükümetten beklemeyin,
ne başkandan ne Kongre’den, ne validen.
Güvenliğinizi siz sağlayacaksınız.
İster şirket olun, ister siyasetçi,
ister okul yetkilisi, ister SRO;
içinde bulunduğunuz görevle
büyük fark yaratabilirsiniz.
Aktif saldırı vakalarının sonunu getirmeye yardım edebilirsiniz.
SINIFLARDA KURŞUN GEÇİRMEZ SIĞINAKLAR
- Hey dostum. - Tamam, kovulacaksın şimdi.
Dostum.
Seni kovuyorum.
O zaman seni yemeğe çıkarmam.
Yani, bu zaten 25 dakika önce bitmiş olurdu.
- Dışarı mı çıkmak istiyorsun? - Bunu 12 saniyede çıkarırım.
- Prenses mi olmak istiyorsun? - Nereye gidiyoruz?
- Evet, Applebee’s istiyorum. - Hayır.
- Ben ısmarlıyorum. - Applebee’s değil miydi o?
Külü görüyor musun?
Lanet olsun, yakınlarda yangın var.
Poster fotoğrafımızı çekiyoruz.
Bir öpücük alabilir miyim?
Görüşürüz. Aslında bekleyeyim. Evet?
Para!
Sana bunu anlatmak için sabırsızlanıyordum.
Bugün tatbikat öncesi denemem vardı.
Dört tane okul saldırganı var.
- Dört mü? - Dört.
- Grup gibi mi? - Grup değil.
Hepsi farklı girişlerden geliyor sanırım.
Sanırım ikisi alt katta, ikisi üst katta.
Vay canına.
Ve aslında üçüncü saldırgan
bizim sınıfın yanındaki
merdivenden çıkacak.
Evet.
Ve saldırganlardan biri bir polisi vuracak.
Sonra bir tanesi polis tarafından öldürülecek.
- Diğeri de kendini vuracak. - Vay be.
Aynen öyle dedim. "Ne oluyor ya!" dedim.
Dört kişi, bu delilik.
Bana, bir ceset görebileceğimi
ya da bir silahlı saldırıya
tanık olabileceğimi söylediler.
Yani sen yukarı kattasın,
birisi sınıfın önünden mi geçiyor?
Bilmiyorum.
Bununla ilgili biraz bunalmış hissediyorum,
bunalmış değil, ama gerginim. - Evet.
Hazırlığını yaptın. İyi olmalısın.
Futboldan konuşmak ister misin?
Aslında hayır, son günlerde futboldan başka bir şey duymadım.
Nasıl yani?
Bunu yaptığımız için çok memnunum.
Hep Las Vegas’taki o toplu saldırıyı düşünürdüm,
o yaşlı adamın olduğu, country festivalindeki.
Hep onu düşünürüm.
Evet, tedirgin olacağım.
Gerçek gibi gelecek.
Ama gerçek olmadığını biliyorum.
Ve iyi bir son olacak, biliyorum.
Hepimiz için öyle olacak.
Bu ürünler, yapışkan yara serimiz.
Toplu yaralanma tatbikatlarında ve aktif saldırgan tatbikatlarında
kurşun yarası izlenimi vermek için.
Bunlar soyulur,
oyuncuya yapıştırılır
ve senaryoda bir yaralıyı gösterir.
Columbine’den beri,
okul saldırılarına sivil müdahale konusunda ciddi endişe var.
İş yeri şiddeti de dahil,
eğitimin daha iyi olabileceği anlaşıldı.
Bu bizim "Kutuda Yaralar" ürünümüz.
Kurşun, boğazdan geçiyor.
Bu, karın bölgesine birden çok kurşun yarası.
Daha gerçekçi yaralanmalar olursa
birilerine bu yaraları ilk kez gördüklerinde
travmalarını aşmalarında yardımcı olabilir.
Penis ve testis hasarı hayati tehlike yaratmıyor.
Ama bu giriş, uyluğa giren, femoral arterin geçtiği yerde.
Kütüphanelere gittik. Okullara gittik.
Yaz kamplarına gittik.
En kötü günlerden biriydi.
Kızım sınıflardan birine çıkmıştı
ve rol yapanlardan biriydi.
Bizim için ilk kez rol yapıyordu.
Ve öyle bir çığlık attı ki:
"Babaaaa! Babaaaa!"
Ve bu... yürek parçalayıcıydı.
Toplum değişti ve...
yeni ürünler üretiyoruz, farklı ürünler, bunlar...
Biraz rahatsız edici çünkü
pediatrik yaralara ihtiyaç var,
bunu yakında ele alacağız.
Herkes dinlemeye hazır mı?
Anaokulu sınıfımla ilk kapanmayı pratik etmek zorundaydık.
Aferin. Herkes derin nefes alsın.
Harika. Oturun lütfen, tamam?
Evet...
bunu yapmaya başlayacağız.
Amaç kendimizi korumak, tamam mı?
- Hepimizin güvende kalması için. - Tamam.
Bir kod kelimemiz olacak.
- Ne demek bu, biliyor musun? - Hayır.
Tamam, açıklayayım.
Kod kelime, güvenli sözümüz gibi,
bir cümlecik veya bir cümle olacak.
Ben söylersem... Dikkatli olman lazım, tatlım.
Tamam mı?
Ben söylediğimde
sınıfta saklanacağımız bir yer var, tamam mı?
Sık kullanmayacağız, ama kullandığımızda bunun önemli olduğunu
bilmelisiniz, tamam mı?
Böylece hepimiz eve sağ döneriz.
- Tamam mı? - Tamam.
Çocukları tatbikatlara dahil etmeye başladığımızda
"aktif saldırgan" demeyelim, tamam?
2 buçuk yaşındaki bir çocuğum var ve bu kelimeleri bilmesini istemiyorum.
Programına gidip öğleden sonra gelip
"Babacığım, biri beni öldürmeye çalıştı" demesini istemem.
Küçük çocuklar neleri bilir?
Ben de dedim ki, "Çocuklar, bugün oyun oynayacağız:
sınıfımızın dışında kocaman, aç bir dinozor var.
Ve o dinozorun içeri girmesini istemiyoruz, değil mi?"
"Hayır Bay Andy, istemiyoruz."
"Tamam çocuklar. Ne yapalım sizce?"
"Kapıyı kapatın!"
"Peki kapatıyoruz. Kapıyı kilitlemeli miyim?"
"Evet Bay Andy, kilitleyin." "Tamam," dedim.
"Peki ya dinozor kapıyı açmayı öğrenirse ne olur?"
"Aman Tanrım Bay Andy, kitaplığı kapının önüne itin!"
"Peki dinozor sınıf camından bizi görür mü dersiniz?"
"Bay Andy, pencereleri kapatın!"
"Tamam, hadi pencereleri kapatalım.
Bence ışıkları söndürüp sessiz kalmalıyız ki
dinozor bizi görüp duymasın, tamam mı?"
"Evet, doğru."
88 Tactical, Nebraska’da bir silah ve eğitim tesisi.
İyi.
Çıkış bulun!
Biraz eğlenceli oluyor. Çocuklar bundan hoşlanıyor.
Temelde ben aktif saldırganı oynuyorum.
Bu bir airsoft tabanca. Sadece göze zarar vermeyen lazer atıyor.
Bunu çıkarıyorum ki
onlara ateş edildiğini anlaşılsın.
Onları heyecanlandırmak için birkaç tur geçtikten sonra
bunu kullanmayı seviyorum: şok veren bir bıçak.
Kesinlikle onları heyecanlandırıyor; ağrı verecekmiş gibi duruyor,
ama gerçekten zarar vermez.
Çıkışı bulun!
Şok bıçakla biraz daha hızlı koşuyorlar.
Geçen hafta elit SWAT ekiplerini yakın mesafe çatışma için eğittim.
Önümüzdeki hafta özel görev ekibinde olabilirim.
İşimin eğlenceli yanı bu. Gün gün ne olacağını bilemem.
Özel kuvvetlerden annelere-kocalara kadar herkese destek veriyorum.
Çıkışı bulun!
Hiç kelebekler oldu mu midede,
çok gergin hissettiniz mi?
O zaman "savaş ya da kaç" tepkisini deneyimlediniz;
vücutta neler olur?
Tehdit veya korkuya tepki gösterir,
vücuda kimyasallar, hormonlar salınır,
bizi daha güçlü ve hızlı yapar.
Yeşil Bereli olarak dünyayı gezdim, terörle mücadele operasyonları yaptım.
Ama insanların anlamadığı şey,
ortalama insanın tabanında
şiddet, batıl inanç ve vahşet var.
İnsanlar der ki, "Şiddetten uzak durmalıyım."
Neden doğadan üstün olduğunuzu düşünüyorsunuz?
Silahlı bir kişi gelir, odaya girerse ne yaparsın?
Buradan tut, kolunu çek, ve...
Burayı ve burayı tutmalısın.
Sıkı tutun ve yardım için bağırın.
Yardım isteyin. Yardım isteyin.
Geri kalanınız, gelin içeri. Alın...
- Yardım et. - Miguel.
Şüphedeysem gerçeğe doğru giderim. Gerçek neyse onu gösteririm.
Gerçeği göstermeye korkuyorsan çocuğu gerçeğe hazırlayabilir misin?
Bu gayet iyi.
Ama ben bunu izleyici yaşına göre ölçüyorum.
Ben makul bir insanım.
Bu tür şeyleri biraz da olsa kontrol etmek gerekir.
Ama aynı zamanda çocukları çok fazla korursan
buna nasıl hazırlanabilirler ki?
Devam et, yere düşene kadar.
Aferin. Harika iş çıkardınız.
Yine soruyorum...
Toplu saldırıların artması
sizce silahlarla mı ilgili?
Kesinlikle hayır, silah sayısıyla alakalı değil.
Geçmişte silahlara çok daha fazla erişimimiz vardı.
Bu hiç değişmedi.
İnsanların korktuğu yarı otomatik tüfek
yüz yılı aşkın süredir piyasada.
Mesele kesinlikle araç değil.
Değişen tek şey: insan.
Bu da aile yapısına dayanıyor. En başta bu.
Topluluk duygusunun yokluğu, "aidiyet" hissinin kaybı...
Çünkü insanlar narsist.
Evrenin merkezi olduklarına inanıyorlar.
Ne yaparlarsa yapsınlar ödülü hak ettiklerini sanıyorlar.
Her şey kendileriyle ilgili...
Bence birçok yetişkin
bizim düşüncelerimizi umursamıyor.
Biz bu korkuyu her gün yaşıyoruz.
Okula giderken korkuyoruz.
Belki vurulacağız,
belki arkadaşımızı ya da öğretmenimizi kaybedeceğiz.
Ama birçok insan, sanırım
daha çok "hakları" ile ilgileniyor.
"Ben silah sahibi olmak istiyorum,
o yüzden sen sınıfta vurulmuşsun, umurumda değil."
Bu çok moral bozucu. Çünkü bu demek oluyor ki,
"Kendini Amerika’daki
tüm öğrencilerden daha çok önemsiyorsun."
Hele ki bu ülkede çocukların bir numaralı ölüm sebebi bu olmuşken.
Böyle olmamalıydı.
Dünyanın başka hiçbir yerinde bu böyle değil.
Bunu bir istatistik olarak duyduğumu hatırlıyorum.
- Ve "Ha, tamam" dedim. - Harika.
Ve bu beni hiç şaşırtmadı bile.
"Bir gün buraya varacağız zaten" diye düşündüm.
Ve işte geldik.
EDGE, İç Güvenlik Bakanlığı’nın
hazırlattığı bir video oyunu platformu.
Oyuncular sanal bir okul saldırısında farklı rolleri üstleniyor.
Çekilin önümden!
Hemen kapanmaya geçin! Hemen kapanmaya geçin!
Zihnin gitmediği yere vücut da gidemez.
Hazırlıktan söz ediyoruz ama
zihin bir durumu yaşamadıysa beden de oraya ulaşamaz.
Böyle bir anda ne olacağını gerçekten düşünmüyorsan
gerçek an geldiğinde
beklediğin tepkiyi veremezsin.
Ticari oyun dünyasında buna
"açık dünya oyunu" diyoruz.
Çoğunuz Grand Theft Auto’yu bilirsiniz muhtemelen.
Bu da çok oyunculu ve çok senaryolu.
Ama ben size okulda ne yapacağınızı öğretmek için burada değilim.
Bir eğitmen olarak amacım şu:
Size kritik bir olay sunmak,
sizi düşündürmek ve tepki verdirmek.
Ve hatalar yapacaksak bunu burada yapmalıyız.
Spor oyunları, ticari oyunlar ve birinci şahıs nişancı oyunları var.
Bizimkinde de öyle.
İlk olarak ordu için başladık.
Okul senaryosuna geçince şunu hemen gördük.
Öğretmenler ve personel,
gerçek ilk müdahale eden kişiler.
Unutmayın, bir şey olursa gerçek hayattaki gibi oynayın.
Başlayalım.
Evet, ne haber Martinez?
Ne haber dostum?
Şimdi dolaşmaya çıkacağım.
Kahve nerede?
- Bilmiyorum, bakalım. - Tamam.
- Beni duyuyor musun? - Evet, ne istiyorsun?
- Konuşmak istiyorum. - Lütfen.
Seni Johnny ile gördüm.
Lütfen, hayır.
Evet. Peki, tamam.
Billy, seni Johnny ile gördüğünü söyledi.
Yüzümden çekil.
Beni hak etmiyorsun. Hiç hak etmedin.
Belki onunla olmalıydım.
Öyle mi? Belki de hiç kimseyle olmamalısın.
Lütfen.
Aman, dur. Ne?
Hey!
Onun silahı var.
Şu aşağıdaki çocuğun silahı var.
Çocuklar, yüksek sesle konuşanları duyuyor musunuz?
Hey, silahı var!
Nereye gidiyorsun?
Hayır!
911 hattı çalışmıyor.
Nereye gidiyorsun? Korktun mu?
Yardım edin!
Bu hep tartışılan konu. Video oyunları sürükleyici.
Peki oyunlar zihinleri
ne zaman bozar?
Diğer bir açıdan bakarsak
sürükleyicilik zihni geliştirebilir.
Farklı açılardan bakabiliriz.
Peki bu olay kaç farklı şekilde gelişebilirdi?
İki çocuk, koridorda bir sevgili yüzünden kavga ederken
tabancanın çıkmasını bekliyor muydun?
- Hayır. - Tamam.
Peki ilk tepkin ne oldu?
Aynı durumu bir daha oynayalım.
Benim silahım, şok tabancam veya biber gazım yok. Ne yapıyorum?
Konuşalım bakalım.
Şimdi, bunun nasıl olduğunu biliyoruz. Ne olurdu?
O çocuklarla iletişim kurarsın.
Tiffany ve Jordan'ı hatırlarsın.
Yani, heyecanlandıklarında,
Sinirlendiklerinde onların önüne geçip
"Hey, durun... Durun" dersin.
Çocuklara sert davrandığımda
sesim ince olmasına rağmen konuştuğumda duruyorlar.
Benim için sorun değil. Bunu gün boyu yaparım.
Ama bu gerçekten yatıştırıyor.
Sorunum yok; demek istediğim şu:
Ortaokulda bir çocuk silah çekerse az önceki senaryo gibi,
ben... kelimelerimle karşı koyamam.
- Başka hangi seçeneklerin var? - Bilmiyorum.
- Yani bıçağın mı var? - Hayır.
- Copun var mı? - Hayır.
- Levye var mı? - Hayır.
Yani elinde bir tek
- konuşmalarım var. - İletişim becerilerin.
Çocukla ilişkin nasıl?
Ben silahları sevmiyorum sadece.
Evet, bu en kötü durum.
Gidip şu cevabı veren yerler oldu:
"Ya o öğretmene silah verirsek?"
Bunu bir defa denedim.
Birisi şüpheliye ateş etti.
Ama ıskalayınca sonrasında
olay inceleme videosunda izledik.
Kurşun pencereden geçip, avluya,
başka bir pencereden girip diğer taraftaki bir çocuğu öldürdü.
Evet.
"Tamam, bunu bir kenara koyacağım," dedim, "daha sonra anlatırım."
Ah! Kahretsin! Bunu sevmiyorum.
Gerçekten sevmiyorum bunları.
Affedersiniz, bu kalbimi hızlandırdı.
Her şey yolunda gidecek...
İyi olacaksınız. Merak etmeyin.
Rahat olun, her şey yolunda.
Her şey yolunda.
Bunu bir dakika alayım.
Hayır. Kimse ağlamadı.
Altı haftalık Öğretmen Akademisi. 40'tan fazla eğitimci katılıyor.
Bu gün eğitimciler gerçekçi
bir atış simülatörüne giriyor.
Öğrencileri ve failleri canlandıran oyuncuları göreceksiniz.
Kurgusal olduğunu unutabilirsiniz.
Beraber çalışabilir miyiz?
Evet, ama Charlie'nin Melekleri yok.
Charlie'nin Melekleri yok.
- Ateş açıldı. - Tüm birimler, ateş açıldı.
Ateş açıldı.
Tamam, el ele tutuşmayın.
Charlie'nin Melekleri yok.
Geniş bir görüş alanınız var.
Her yeri dikkatle taramalısınız.
Etrafına bak. Bakmaya devam et.
Hey! Dur!
- Oradalar. - Ateş ediyorlar.
Nişan al! Nişan al!
Simülatör gerçekten yoğundu.
Çıktığımda nabzım 133'tü.
Tam orada!
Yere yat!
Bunu kafamda defalarca oynadım;
köşeden dönüp ona nasıl ateş edeceğimi ve etkisiz hale getireceğimi düşündüm.
Bize "Hiçbir şeyi düşünmeyin" dedi. "Sadece şu anı düşünün;
nerede olduğunuzu
ve ne yapacağınızı" dedi.
Derin bir nefes almamızı sağladı.
"Tamam, başlıyoruz" dedi.
Ah! Lütfen yardım edin! Kütüphaneye gidiyorlar!
Durun! Yere yatın!
En son gördüğünüz yere odaklanın...
İşte orası. Tamam, şimdi başka yerlere bak.
İçeride kim var?
Haydi!
Olduğunuz yerde kalın.
Orada işte. O neydi?
Tamam, sırt sırta verelim. Hadi.
Senaryoyu yaptığımızda...
bu, gün boyunca yaptığımız
en basit atış tatbikatıydı.
Ben genelde her şeyi fazla düşünürüm.
Ama beni bir odaya koyarsan ve kapanma anonsu yapılırsa
ve bilirim ki kapım sadece bir anahtarla açılır,
ve o kapıyı biri açarsa çocuklarıma zarar vermeye geliyordur.
İşte o her şeyi değiştirir.
Güzel.
Ne düşündün?
Şey...
Birine ateş etmekten korkacağımı sanmıştım.
Ama... bu, çocuklarımı koruyacaksa
birine ateş etmekten korkmam. Üzgünüm ama gerçek bu.
İşte bu! İşte bu!
Sen o korumacı anne olmalısın.
Bugün Medford Okul Bölgesi bir tatbikata ev sahipliği yaptı.
...Büyük çaplı kitlesel yaralanma tatbikatı...
...kitlesel yaralanma tatbikatı...
...Tam ölçekli aktif saldırgan tatbikatı.
...Bu türün en büyüklerinden biri.
12 yaşındaki gönüllüler bile
sahte bir saldırganla yüz yüze geldi.
Bu tatbikatın planlanması aylar sürdü.
KİTLESEL YARALANMA TATBİKATI
- Günaydın. - Günaydın.
Aman Tanrım!
Başta bu şeyler karışmadı pek, inanmayacaksın ama.
Biraz daha karıştır.
Bak, nasıl güzel kırmızıya dönüyor.
Bu sabah yatağımdan kalktığımda ilk aklıma gelen şey şuydu:
Uvalde’deki o insanlar
böyle bir şeyin parçası olmak için neler vermezlerdi?
O trajediden bir yıl,
altı ay ya da sadece bir hafta önce...
Her şeylerini verirdi onlar.
Ve o yüzden, bir anlığına da olsa
bugün burada bulunmamızı sağlayan acı olayları anmak istedim.
Çoğu şeyi kontrol edemeyiz.
Ama şunu edebiliriz:
Bir acil durum anında hazır olmak.
Dualarımız ve düşüncelerimiz, bunu yaşamış olan herkesle birlikte.
Ve bugün bu fırsatı boşa harcamayacağız.
...tuvaletler.
Herkese teşekkür ederiz.
Tamam.
- Mikrofon kontrol. - Kontrol, kontrol.
Mikrofon kontrol.
Hazır mısınız?
Konuştuklarımız gibi. Ağlayarak: Annemi istiyorum!
Babamı istiyorum!
Kardeşim nerede? Ablam nerede?
Neden yardım etmiyorsunuz? Yardım edin!
Ölmek istemiyorum!
Acil yardım ekiplerine karşı nazik olmayın!
Güzergâhlarınızı biliyorsunuz, değil mi?
Evet.
Zamanı geldi.
- Fark ettiyseniz, hepimiz gülümsüyoruz. - Evet, biraz. Kapı açık.
Tamam, devam edin.
Yardım edin! Lütfen!
Lütfen yardım edin! Lütfen!
911, acil durum adresi nedir?
Evet, merhaba. Ben Chip. Softbol sahasına bakıyorum.
Bir adam koşarak geçti, iki patlama oldu,
elinde tüfek gibi bir şey vardı, bir sürü çocuğa ateş etti.
Her yere dağılmış durumdalar.
KAZANMAK İÇİN SAVAŞ!
Lütfen yardım edin.
Ölmek istemiyorum!
911 Acil Müdahale Merkezi arandı.
Güvenlik güçleri olay yerine geliyor.
Öğretmenler, lütfen sınıflarınızı
doğrudan tehdit kapanması için güvene alın.
Acil durum yanıt sistemi devreye alındı.
911 Acil Müdahale Merkezi arandı.
Güvenlik güçleri şu anda yolda.
Şimdi burada toplanalım.
Evet...
Boş bir sınıf bulabiliriz.
Koridorda şu anda tam olarak ne olduğunu bilmiyorum.
Aşağı kattaki koridorda
yaralanmış insanlar görüyorum.
İkinci katta henüz bir şey görmüyorum.
Ama ne yapacağımızı düşünmeliyiz.
Odamıza yakın bir yangın geliyor,
dumanı hissediyoruz.
Bence gitmeliyiz.
Koşacağız, tamam mı?
Hepinizin burada olduğundan emin olacağım.
Nereye gideceğinizi hatırlıyor musunuz?
- Evet. - Tamam. Sola koşacağız.
...Merkez arandı.
Güvenlik güçleri yolda.
Bağıracağım, kafamı uzatacağım.
Sınıflarınızı kilitleyin, geri dönün.
Geri dönün.
Ateş çok sıcak. Burada daha fazla kalamayız.
Her halükârda kaçmalıyız.
Zigzag koşuları yapın.
Hazır mısınız?
Koş, koş, koş, koş! Buraya! Hadi!
Beni takip edin, buradan.
Polis görürseniz ellerinizi kaldırın.
Hâlâ içeride aktif bir saldırgan var.
Okulu tarumar etmeyi seçen birinin
zihniyetini anlamıyorum.
Çoğu durumda bu,
onların
dünyayı etkilemiş hissetme yolu;
negatif de olsa etkili olma hissi.
Keşke hepsini sarıp sarmalasak,
Kumba'ya söylesek,
önemli olduklarını anlatsak,
birilerinin umursadığını göstersek...
Ama bu çok zor.
Benim 200 çocuğum var.
Gerçekten zor.
Yorgunum. Onlar da yorgun.
Uzun bir gün geçiriyoruz.
Ben onlara çıkışıyorum, onlar bana çıkışıyor.
Eminim ki öğrenciler sınıfımdan ayrılırken
"Bu yetişkin umursamıyor"
hissine kapılıyorlar.
Ve bu kolay değil.
Ben normal biri değilim.
Ve ben her gün işe gidip sadece hayatta kalmaya çalışıyorum...
Keşke öğrencilerimle daha iyi bağ kurabilseydim
ama sanırım şu anda yapabildiğim tek şey
kendimi kaybetmemeye çalışmak ve mümkün olduğunca onlara tutunmak.
Bu sabah saat 09:02’de,
acil durum merkezimize Oakdale Ortaokulu’ndan
bir acil durum butonu bildirimi ulaştı.
Kısa süre içinde
aktif silahlı saldırgan ile ilgili
ek aramalar ve mesajlar almaya başladık.
Kalk! Şüpheli etkisiz!
Eller yukarı! Ellerini göster!
İki kapı var, Rhymer.
Jay, bu sırttaki kurşun yarası mı?
Selam patron.
Doktor, yüzde gördüğüm ne?
Kurşun yarası mı?
Bugün bir can kaybı yaşadık.
Olaydan etkilenen aileler ve diğer herkes için
bu süreci araştırıp bilgilendirmeleri yapabilmemiz adına
bize biraz zaman tanınmasını rica ediyoruz.
Bugün yaşananlar trajik ve
gerçekten akıl almaz.
Bu, topluluğumuz üzerinde derin bir etki yaratacak.
Ama bu topluluk güçlü,
ve hep birlikte bunun üstesinden geleceğiz.
İyi olacaksın.
Aileni arayacağız.
Derin nefes al.
Nefes almaya çalış.
Bu, yakında bitecek.
Gözlerini kapalı tutmaya çalış.
Nefesine odaklan.
Nefes al ve ver.
Aileni arayacağız.
Derin nefes al.
Nefes al ve ver.
Al ve ver.
İşinizi çok ciddiye alıyorsunuz.
Aferin şerif.
Tebrikler.
- Tatbikat yapıyoruz. - Evet.
İkinci aşamaya hazırlanacağız.
GERÇEK BASIN TOPLANTISI
Teşekkürler şerif.
Daha önceki basın toplantısına başlarken
sanki bu yaşananlar gerçekmiş gibi,
bu olay gerçekten olmuş gibi konuşmuştum.
Ve Medford Okul Bölgesi için yürek burkan bir gündü,
oynadığım rol açısından da bu doğruydu.
Ama size şunu söyleyeyim, bugün burada dururken düşünüyorum ki,
şu anda bu sadece Medford için değil,
kamusal okullarda çocuğu olan hepimiz için yürek burkan bir gün.
Çünkü bu tür bir şey yapmak
zorunda olmamız.
Yani, ne kadar üzücü olursa olsun bu gerekli.
Ve bu yüzden bunu yapmamız gerekiyor.
Gerçek şu ki, şu anda bu ülkede bulunduğumuz yer burası.
Ve bugün birlikte yaptığımız şey için
hiçbir şekilde özür dilemiyorum.
Bugün ekip arkadaşlarıma şunu hatırlattım.
Medford Okul Bölgesi olarak yaptığımız şey,
bir tür kas hafızası oluşturmak.
Böyle bir olay gerçekleşirse kayıpları en aza indirebilmek için
önceden düşünüp hazırlıklı olmak.
Bu yüzden, bugün bunu yapabildiğimiz için çok memnunum.
Ama şunu da unutmamak gerek.
Böyle bir şeyi yapmak zorunda olmamız hâlâ üzücü.
Bugün günümün geri kalanında ne yapacağımı bilmiyorum.
Yani, bu gerçekten sarsıcıydı.
Muhtemelen kafamı dağıtacak bir şeyler yaparım.
DONALD DIMMOCK VE ROSS MCDONNELL ANISINA
Altyazı: Merve Ceren Yılmaz TransPerfect Media