Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Wanneer u zover bent.
Dus...
stel je voor dat er een noodgeval is op een school.
Dit is Shelter Shutters, raambescherming voor lockdowns.
De Swift Shield is een patrouilleklaar, opvouwbaar, ballistisch schild.
We hebben onze Go1 Unitree-robot hier.
Een viervoeter, gebaseerd op de anatomie van een hond.
Dit is eenvoudig bruikbaar bij een incident met veel slachtoffers.
Uitgevouwen biedt het een totale dekking van ongeveer 1 meter bij 1,5 meter.
Zoals u ziet, is de ledemaatomtrek erg klein.
Een basisschoolkind kan dit oppakken
en de anderen dekking bieden.
Omgeklapt biedt het onmiddellijke dekking en vangt het de kogel op.
Het is gewoon een kwestie van omklappen.
Wie had ooit gedacht dat er een schutter in een supermarkt zou zijn?
Ziet u een wapen?
Wie had gedacht aan een schutter in een bioscoop?
Ja, ik zie een wapen.
Als u een flitsgranaat of een rookgordijn wilt toevoegen
en op de indringer wilt afrennen en afleiding veroorzaken.
U vindt onze systemen op (hoge)scholen, universiteiten, luchthavens...
zeehavens.
Door de huidige toename van schutters op scholen
zien we een grote belangstelling voor het product.
Of hoe overleef je een massale schietpartij in Amerika?
Er is een actieve dreiging op de campus.
Sluit alles af en bereid u voor op ontwijken of verdedigen.
Het noodhulpsysteem is geactiveerd.
De alarmcentrale is gebeld.
Wetshandhavers zijn onderweg.
Sluit alles af en bereid u voor op ontwijken of verdedigen.
Er is een actieve dreiging op de campus.
Sluit alles af en bereid u voor op ontwijken of verdedigen.
Het noodhulpsysteem is geactiveerd.
De alarmcentrale is gebeld.
Wetshandhavers zijn onderweg.
Sluit alles af en bereid u voor op ontwijken of verdedigen.
Er is een actieve dreiging op de campus.
Sluit alles af...
Zolang ik me herinner, hebben we lockdownoefeningen gedaan.
...is geactiveerd.
Soms word ik bij een oefening een beetje te bang,
dan denk ik: "oh, mijn God."
En dan doe ik niet wat we zouden moeten doen,
zoals stil blijven, omdat ik ontdaan ben en zo.
Ja, het is eng. Ik vind het echt eng.
Bij sport zeggen ze: je oefent zoals je speelt.
Ik denk dat dat erg lijkt op wat er gebeurt bij lockdowns.
Mijn beste idee op dit moment is om naast de deur te gaan staan.
Ik ben vrij fors,
ik zou naast de deur gaan staan en proberen
de man te overmeesteren met een paar anderen.
Mijn waterfles, als ik die bij me heb,
iets om te gooien om ze af te leiden.
Anders pak ik iets groots uit mijn rugzak, zoals een boek of een map.
Gewoon rennen.
Wat mensen om me heen vaak zeggen, is:
"als je iets hoort, als je iets ziet, ren dan weg."
Oh, de sprinklers. Waar zijn ze?
Waar zijn ze?
Wat is er aan de hand?
Wat gebeurt er?
Ik heb geen idee wat er aan de hand is.
Wat is er aan de hand?
Er wordt geschoten. Waar?
Ik weet het niet.
Er liggen mensen op het veld.
Pardon, mensen, er zijn hier net ongeveer 10 schoten gelost.
We onderbreken de uitzending.
Ja?
Denk je dat?
Waarom doe je mee aan Idol?
In mei 2018 kwam er een schutter mijn school binnen.
Ik was in kunstlokaal 1.
Hij schoot in kunstlokaal 2.
Acht leerlingen werden gedood. Twee leraren werden gedood.
Wat doe je, Katie?
Ons land heeft ons in de steek gelaten!
Ik herinner me dat er halverwege de tweede klas
een schietpartij op een school was, ik weet niet welke,
maar ik heb gewoon...
Ik heb de hele nacht alleen maar gekeken naar wat je moet voorbereiden
voor een eventuele schietpartij op school.
Ik kijk op internet.
Ik kijk bijvoorbeeld op TikTok...
Ik doe gewoon onderzoek.
Buiten de gebaande paden.
Kijk omhoog. Kun je bij het plafond?
Kunnen er panelen verplaatst worden?
Ik word liever geraakt, bijvoorbeeld in mijn pols of enkel,
dan dat de kogel door mijn longen, hart of hoofd gaat.
Ik kijk naar dingen. Naar andermans ervaringen.
Ik weet wat ik moet doen.
Als ik alleen in de wc ben, weet ik wat ik moet doen.
Als ik buiten ben,
weet ik wat ik moet doen, in een klaslokaal ook.
Ik weet wat ik in elke situatie moet doen en dat vind ik niet leuk.
Het is bijna
alsof ons bijna wordt geleerd om als volwassenen te denken.
Het is eerlijk gezegd
meer als een tornado of een orkaan geworden.
Oh, jee.
Oh mijn God! Ga nu liggen!
Vandaag kwam er een kleuter
naar de Faison Elementary School in South Homewood
met een pistool.
Onderzoek nadat een leerling een pistool had meegenomen...
- ...een pistool mee naar de campus. - Niet de eerste keer deze week.
Het is niet iets wat zelfs maar in me opkomt.
- Het is normaal geworden. - Ja.
"Oh, als er een noodgeval is,
"als er een tornado is, als er een orkaan is..."
"Als er een schutter binnenkomt
"en hij jou en je vrienden wil vermoorden..." Hetzelfde.
WASHINGTON VANDAAG
We zijn niet veilig op school.
We zijn niet veilig op ons werk. Niet veilig in de supermarkt.
Wat zijn we aan het doen? Wat zijn we aan het doen?
Wilt u veiligheid?
De beste maatregel is om politieagenten in te zetten...
Verbied Rambo-achtige aanvalswapens.
Het uitsluiten van enkele van de populairste wapens.
Wat zijn we aan het doen?
Vuurwapengeweld is de eerste doodsoorzaak bij kinderen.
Er vallen meer doden door messen dan door vuurwapens.
- Wat zijn we aan het doen? - Verbied dan
alle botermesjes.
Bezorgd om het verbieden van boeken? Dode kinderen lezen niet.
Onze kinderen beschermen zoals we onze president beschermen.
Waarom bent u hier?
Ze zijn slimmer dan wij. Ze zijn beter...
De overheid doet niets.
...doe iets. Ik ben het ermee eens, maar doe iets wat werkt.
In heel Amerika worden burgers getraind als eerstehulpverleners.
Voorbereidingstraining is gebruikelijk op scholen,
werkplekken en in buurten in het hele land.
Ruim 20 miljoen volwassenen volgden een training voor het omgaan met schutters.
Oké, leuk om vandaag een grote klas te hebben.
We beginnen. Ik ben Francis Brooke.
Instructeur bij het ALICE-trainingsprogramma.
Ik ben in 2018 bij hen begonnen
na een 32-jarige carrière bij de politie.
Ik ging over de scholen, dus dat varieerde van
de hele dag lesgeven aan kinderen tot 's avonds een drugsinval doen.
Chris Taylor, oud-majoor van het sheriffkantoor in Greenville.
Ik werkte de laatste 6, 7 jaar van mijn carrière met de geheime dienst.
Chris Morris, de eigenaar van Active Shooter America.
Ik ben ook grenswacht in San Diego.
Ik ben een heel positieve, opgewekte, optimistische kerel.
Dus hoewel ik het vandaag
over onderwerpen ga hebben die nogal gruwelijk zijn,
gaan we zoveel mogelijk plezier maken.
Hun doel is om binnen te komen
en ze willen zo snel mogelijk zoveel mogelijk mensen doden.
Geloven jullie
dat als er een schutter rondloopt,
het goed is om je onder je bureau te verstoppen?
Dat is 25 jaar lang onderwezen.
Wat als de lockdown niet werkt?
Wat als je je in een deel van de school bevindt dat je niet kunt afsluiten?
Jullie zijn hulpverleners.
Jullie zijn er eerder dan wij.
- Snel, snel! - Hij komt eraan.
Zet die gewrichten vast. Geen spierkracht.
Klaar? Start.
Veiligheid. Goed.
Ik kan mijn lichaamsgewicht en de wrijving
met het tapijt gebruiken om die deur dicht te houden.
Steek je gewonde arm erdoor
en laat het eruit springen.
Oh, mijn God!
Je doet het geweldig. Enorme bloeding.
- Au, dat doet pijn! - De hevige bloeding is gestopt.
Dit is mijn eerste oefening.
Je deed het prima en vanaf nu wordt het alleen maar makkelijker.
Mensen, je moet het punt bereiken
waarop je niet meer het vogeltje in het nest bent.
Je bent de havik die het vogeltje wil opeten.
Je bent nu nog het vogeltje.
"Hoe houden we de havik uit ons nest?"
Maar als je die parkeerplaats oprijdt,
moet je denken als een havik
omdat ons doel is
om mensen te leren om te overleven.
Hij heeft een pistool!
Laat me binnen!
Kijk me aan! Kijk me aan!
Dus ik ging erdoorheen.
Ik schoot mensen methodisch neer, rij voor rij, en schreeuwde tegen ze.
Dit geluid staat voor geweervuur. Ze besloten dit te gebruiken.
Nu is het een trigger voor me als ik het hoor.
Kijk me aan!
Kijk me aan! Kijk me aan!
Ik denk wat het enige dat me echt een beetje van mijn stuk bracht,
was hoe echt het voelt wanneer je deze oefeningen doet.
Weet je, dit is gewoon een groot stuk plastic.
Maar eerlijk gezegd voelt het krachtig aan
als je door de gang rent en mensen voor je wegrennen.
En dat is doodeng...
en echt walgelijk.
Wauw.
Dit maakt het echt.
Sorry.
30 staten in Amerika staan leraren toe om wapens te dragen op school.
In Utah mag elke leraar met een vergunning een verborgen wapen dragen
zonder de ouders of het schoolbestuur hiervan op de hoogte te stellen.
Neem nu even de tijd.
Ik wil dat jullie je ogen sluiten.
Ik wil dat jullie naar een tijd gaan
en een plaats
die je kunt zien als iets
heel kalms,
ontspannens, gelukkigs.
Dat is waar we willen zijn.
Sluit even je ogen.
- Nog iets langer. - Oké.
De reden hiervoor is dat ik je oogleden zo zie trillen.
Dat zegt me dat je op dit moment behoorlijk gespannen bent.
Oké? Haal diep adem, in door je neus, uit door je mond.
Oké, kijk naar je pistool. Ik wil dat je je hierop concentreert.
- Oké? - Oké.
Rustig aan, rustig aan.
Schietoefeningen met scherp op de schietbaan van Lee Kay.
Maar dit zijn geen soldaten of politieagenten.
Het zijn leraren
en schoolhoofden.
The Teacher's Academy is een trainingsprogramma voor leraren.
Kom een beetje naar deze kant.
Hoeveel van jullie hebben ervaring met een pistool?
Hoeveel van jullie hebben geen enkele ervaring?
Is dit de eerste keer dat je gaat schieten?
Oké, cool. Dat is perfect.
- Dat vind ik leuk. - Hup, Rachel!
Het enige wat je doet, zonder er zelfs maar naar te kijken,
is gewoon de trekker overhalen.
Denk aan die fijne plek waar hij het over had.
Gewoon heel langzaam en laat dat pistool afgaan.
Oké. Dus niets, toch?
- Een beetje. - Ja.
Het is waarschijnlijk meer de verwachting die je voelt.
Ik wilde scheikunde geven vanaf de vierde klas op de middelbare school,
toen ik zelf scheikunde kreeg.
Ik was zo'n nerd.
Ik dacht: "dit is het beste vak om te geven.
"Dit wil ik doen."
Fijne gedachte, knijpen, fijne gedachte, knijpen.
Je voelt het vlak voordat je de trekker overhaalt.
Ja.
Ik wil dat je even diep inademt door je neus
en uitademt door je mond.
Laat alle spanning wegvloeien.
Als je zenuwachtig was om te komen, laat dat gevoel dan los.
We zijn hier alleen met z'n tweeën. Er gebeurt verder niets om ons heen.
Je hebt je vuurwapen in je hand.
Dat is het enige waar het om gaat. Jij hebt de controle.
Ik geef al 25 jaar les.
Het aantal leraren dat het onderwijs heeft verlaten
in de afgelopen twee jaar is enorm.
Bij ons, degenen die deze cursus volgen,
is de emmer nog niet overgelopen.
Dat wil niet zeggen dat dat niet zal gebeuren, maar het is nog niet zover.
- Hoe heet deze cursus? - Teacher's Academy.
Waarom besloot u de Teacher's Academy op te richten?
Wij ondersteunen alles wat scholen onderwijzen
aangaande lockdownprocedures
en alle dingen die ze hen laten doen.
Wij leren hun dat.
Maar als dat uiteindelijk niet werkt, wat doe je dan?
Dat is ongeveer waar de instructies voor leraren ophouden.
Ik zeg nu alvast dat we kritiek krijgen omdat we deze les aanbieden.
We krijgen kritiek
omdat we leraren hierbij betrekken.
Ik zal dit meermaals zeggen,
we leiden u niet op om onze banen over te nemen.
Dat doen we niet.
Dit is een hulpmiddel, niet iets engs dat in je hand ontploft.
Ik wil niet echt een wapen bezitten.
Ik wil geen wapen in huis hebben.
We gaan u helpen om uw reactie te overwinnen op de...
Ik wil niet elke werkdag
beginnen met nadenken over: "wat ga ik aantrekken
"en waar laat ik mijn wapen?"
Verminder dat ook een beetje.
- Houd ik mijn vingers goed? - Ja.
Maar de reden waarom ik me heb aangemeld voor deze cursus
is dat ik beter voorbereid wil zijn
om mijn kinderen te beschermen.
Je hoort soms dat dit niet goed is.
Wat hoort u?
Het spijt me dat het antwoord "lockdown en dat is het dan" niet goed genoeg is.
U zegt dat ze moeten schieten?
We zeggen dat ze mogen terugvechten, mogen kiezen.
Ik wil niet dat u iemand achterna zit door een school.
Ik wil dat u uw procedure volgt, volg uw lockdown.
Doe wat u moet doen.
Er komt een tijd en een plaats, dit is heel persoonlijk,
dit is iets wat u
voor uzelf moet beslissen en het is niet voor iedereen weggelegd.
Maar als het zover is, als u ooit, ik hoop
nooit, met zo'n soort situatie wordt geconfronteerd, wat doet u dan?
Gaat u liggen en houdt u zich dood of gaat u vechten?
Ik wil heel graag onderwijzeres worden.
Ik vind kinderen leuk en werk graag met ze.
Ik vind het leuk om ze zichzelf te laten uiten en hun dingen leren
zodat ze slagen in het leven.
Maar dat wordt frustrerend door de schietpartijen.
Ik moet veel trainingen voor hen doen, me voorbereiden.
En als ik lerares ben en een van de kinderen raakt gewond,
zal ik me erg schuldig voelen, ook al is het niet mijn schuld.
"Ik had dit kunnen doen om hen te beschermen."
En ik zou me echt... ik zou me schuldig voelen.
Julie zit op de middelbare school.
Vooruit.
Oké.
Oh, ja.
Je kunt maar beter wegrennen voordat ik ga.
Summer zit in de derde klas.
Ik ben twee dagen geleden naar de dokter geweest.
Ze vroeg naar school en zo.
Ze vroeg me letterlijk of ik me veilig voelde op school.
En dat was gewoon, ik weet het niet,
dat was eigenlijk een heel moeilijke vraag voor mij, omdat
je ja wilt zeggen, maar dan denk je er nog eens over na.
Dan denk je: "voel ik me veilig op school?"
- Ik... - We zijn niet veilig.
- Nee. - Niet veilig.
Het is triest dat ze je dat moet vragen.
Ik denk: "wat? Waarom laten we dit gebeuren?"
Zelfs met Kristopher Clay dacht ik...
Hij had een verknipte achtergrond, maar ook weer niet zo erg.
- Hij had... - Wie is dat?
- Kristopher Clay, de conciërge. - Oh, oké.
Ik ben zo vaak langs hem gelopen, ik kan niet eens...
Die conciërge werkte hier een paar jaar ik denk.
En toen, ongeveer een week voordat de school begon, dacht hij:
"ik ga iedereen op school overhoop schieten
"op de eerste schooldag."
Hij heeft zich bij de politie gemeld.
En toen de politie zijn huis binnenviel,
vonden ze tonnen wapens en munitie
en blauwdrukken van de school.
Ik wist al van de schietpartijen op scholen,
maar ik nam ze onvoldoende serieus
totdat ik hoorde over de conciërge. Toen dacht ik: "nu is het hier ook."
Het was ook iemand die hier werkte,
dus niet de normale dreiging die de school zou vermoeden,
een buitenstaander.
Het was iemand van binnenuit die de sleutels van alle ruimten had,
de school en de oefeningen kende.
Ik las artikelen over hem en ik probeerde dat niet te doen.
En zijn naam was... Mag ik zijn naam noemen?
De verdachte ging op 20 juli naar het politiebureau van Medford
en zei dat hij moorddadige gedachten had
en van plan was die uit te voeren.
De politie heeft het onderzocht
en zegt dat hij wapens, munitie en tactische uitrusting had verzameld
en dat hij materiaal had geschreven voor een geplande massamoord.
Hij werd schuldig bevonden aan poging tot moord,
maar is aangemerkt als ontoerekeningsvatbaar.
Het had veel erger kunnen zijn.
Als er een indringer was geweest, wat had ik dan moeten doen?
Oké, dus nu even voorstellen?
- Ja, zeg wie u bent. - Ik ben Ron Havinear,
directeur beveiliging voor het Medford School District.
Ron is hoofd beveiliging voor Medford Schools.
We zien het volledige spectrum aan incidenten op scholen.
Veel ervan zitten op het lagere middenniveau.
Maar het is wel bijna misgegaan in ons district.
We hadden een medewerker
die een grootschalige moordpartij op school aan het plannen was
en op het punt stond die uit te voeren.
Hij had toegang tot de scholen. Hij had de sleutels.
Hij was, zonder al te veel in detail te treden,
stappen aan het ondernemen om een gruweldaad te plegen.
Hij was een wapen aan het bouwen.
Het bracht de gemeenschap in rep en roer en maakte
de veiligheidsmensen ervan bewust
dat dit hier ook kan gebeuren.
Daar moeten we op voorbereid zijn. Zelfgenoegzaamheid is dodelijk.
Rampenoefeningen zijn grootschalige
nabootsingen van massale schietpartijen.
Scholen en buurten organiseren deze oefeningen
om zich voor te bereiden op aanvallen van schutters.
Eerstehulpverleners, leraren en sommige leerlingen
spelen een actieve rol bij deze oefeningen.
Het Medford School District werkt samen
met meerdere instanties in de Valley voor zijn veiligheidsoefening.
Honderden mensen nemen deel aan een oefening voor schutters
hier op Oakdale Middle School,
waaronder vrijwilligers die ouders
en leerlingen spelen alsof het echt gebeurt.
We hebben honderden schoolschietpartijen gehad in dit land.
Dit jaar al meer dan 20.
We zijn er hier een paar keer net aan ontsnapt.
Het is niet de vraag óf het gaat gebeuren, maar wanneer
en in welke mate.
Ze springen over het hek
en de vier schutters zullen hier toegang krijgen het gebouw.
Twee schutters gaan deze hal in.
Eén gaat hier naar binnen, gaat rechtsaf,
en begint onmiddellijk slachtoffers te maken in dit gebied.
We zetten onze middelen in met de provincie, de stad,
onze eerstehulpverleners, onze ziekenhuizen.
De andere gaat naar boven,
naar dit deel van het gebouw
en zal schieten op hulpverleners die het gebouw naderen.
Hoeveel doden wil je in elk gebied?
Als het kan, laten we er dan vijf nemen, dus vijf in elk gebied.
Dit is het resultaat van 6 tot 12 maanden werk en voorbereiding.
Heb je lijken?
We gaan er die ochtend de laatste hand aan leggen.
Na het leger ging ik het onderwijs in
omdat ik werk wilde blijven doen met een hoger doel.
Als je getraind bent om dit soort dingen te zien,
kun je niet meer anders dan het zien.
Goedemorgen.
Ik zie een paar nerveuze gezichten.
Dat snap ik. Ik ben Bret Champion.
Bestuurder van het Medford School District.
Bedankt dat u tijd hebt vrijgemaakt om deze oefening te doen.
We weten dat om het goed te doen, een beetje oefening nodig is.
Zodra we beginnen te praten over zaken als schutters,
gaan we die emoties voelen.
Dit maakt mensen nerveus,
niet vanwege de grote groepen,
maar ook omdat ze onze ergste nachtmerries werkelijkheid laten worden.
Hoe voelt, ziet, klinkt en ruikt een grootschalige gebeurtenis?
Al die dingen.
En de realiteit is dat sommigen van ons daarvan in paniek raken
en afstand moeten nemen.
Ik wil de eerste zijn die tegen u zegt
dat het oké is als je even afstand moet nemen.
Ga gewoon even weg.
Kom om 7 uur naar de gymzaal.
We hebben donuts, voor 500 dollar aan donuts.
Ik eet 600 van die 500 dollar op.
Als u uw rol niet kent, kijk dan naar de borden.
Daar staan uw posities op.
Oké, zoek uw tafel. We gaan naar het gebouw.
Ga niet weg als u een vraag hebt.
Er zal je niets gebeuren.
Zo'n oefening maak je maar een keer mee.
Wat is je verwonding?
Schotwond in de bovenste thoracale wervelkolom.
- Hoeveel schutters zijn er? - Er zijn er vier.
Maar je zou ze niet moeten tegenkomen.
En als dat wel gebeurt?
- Dat gebeurt niet. - Oké.
Bedankt.
Je moet onthouden dat het oefening is.
De reden waarom we dit doen, is zodat we het in ons hoofd hebben
en weten hoe we ermee om moeten gaan.
- Vier schutters. - Komt goed.
De enige manier waarop deze oefening werkt,
is dat je je rol moet spelen.
Je moet je rol spelen.
Als ik zeg dat je om je moeder moet gaan roepen,
ga je om je moeder roepen.
Als ik je vraag om te schreeuwen: "ik wil niet dood, help me."
"Laat me niet sterven, waarom help je me niet?"
Dan ga je dat zeggen.
19 augustus, dan gaat het gebeuren.
Hier vlakbij worden meerdere mensen neergeschoten.
Vijftig van jullie liggen neergeschoten op de grond.
Er zullen kinderen te zien zijn die dood zijn of als dood worden afgebeeld,
wat moeilijk kan zijn om te zien.
De wonden zijn één ding. Je zult van alles gaan zien.
Het kan eng zijn. Sommigen vinden het leuk.
Emma en Lainey vinden het geweldig.
Maar iedereen is anders, oké?
Maar de geluiden,
en ik laat Kim de geluiden beschrijven, want helaas
ben ik er inmiddels een beetje ongevoelig voor geworden.
Maar dat is het moeilijkste deel.
Een van de dingen waar ik je niet op kan voorbereiden
is om te begrijpen hoe hard je zult horen schreeuwen.
Het zwaarste is niet de wonden, of het bloed,
want je weet dat dat nep is.
Maar het is het geluid dat bij sommigen een beetje hoofdpijn veroorzaakt
of het... Mensen horen dat.
En dat is heel belangrijk om te weten voordat je eraan begint.
Goed.
Ouders, jullie zijn van harte welkom.
Ik heb een observatieruimte.
Ik zal eerlijk zijn, daar hebben ouders zitten huilen, het is echt.
Maar geen paniek.
Iedereen vindt het altijd geweldig.
Jullie gaan van tevoren en na afloop grappen maken.
Maar als het begint, moet je je rol spelen.
We gaan een schietpartij naspelen.
Er zullen vrijwilligers zijn die geschminkt zullen worden,
wat in feite neerkomt op schotwonden.
We komen in verschillende scenario's terecht
waarin iemand schreeuwt, iemand zich aan iemand vastklampt.
Mijn zus deed dit vroeger ook
toen ze zo'n 16 of 17 was.
En ze zei dat het...
voor sommige mensen in zekere zin traumatisch was.
Dit kan gebeuren. Zulke gebeurtenissen
vinden helaas veel te vaak plaats.
En jij bent de belangrijkste persoon om dit te stoppen, geloof het of niet.
Ja, ik denk dat het misschien een beetje eng is.
Bizar dat we dit moeten leren op deze leeftijd,
alleen maar omdat er een kans bestaat dat het zou kunnen gebeuren.
Je hebt vrienden op social media. Lees het.
Als het lijkt alsof ze een beetje ontsporen, meld het dan.
Het wordt een simulatie van het echte werk.
Maar ik denk dat ik er meer aan zal hebben
dan aan wat dan ook.
Ik denk eerlijk gezegd dat het me niet zal raken.
Ik wil dat niet zeggen omdat het echt heel intens is.
Het is echt nogal wat, maar...
eerlijk gezegd zal het gewoon...
het zal gewoon een beetje zijn wat ik verwacht
omdat ik er zo goed op voorbereid ben.
Ik maak me er constant zorgen over.
Ik wil naar school gaan en ik wil exacte vakken leren.
Ik wil kunst en muziek leren.
En na school wil ik me ook geen zorgen maken.
Ik wil naar Sephora gaan en make-up uitproberen.
en plezier maken met mijn vriendinnen.
Ik wil me gewoon overal veilig voelen,
want op dit moment voel ik me de hele tijd bezorgd.
Ik heb een tas in mijn rugzak die vol zit met spullen.
Ik kom er niet aan, want er zitten veel dingen in die me kunnen helpen
als er een... mijn klas helpen, iedereen helpen met wie ik samen ben.
Dus op dit moment kan ik niet veel doen,
behalve mezelf beschermen en de mensen beschermen...
met wie ik misschien samen ben als het gebeurt.
- Dat is vreselijk. - Ja.
- Dat wist ik niet. - Nee.
Ik wilde het niemand vertellen
omdat ik niemand ongerust wilde maken. - Ja.
Het was gewoon een beetje dat als het gebeurt,
ik de middelen heb om misschien sommige mensen te helpen.
Gebeurt het niet,
dan is het gewoon wat extra gewicht in mijn rugzak.
Dat is slecht.
Als ik naar school loop, wil ik me veilig voelen.
Want elke dag kan er van alles gebeuren.
Hun opleiding is belangrijk voor mij,
maar hun veiligheid is nog belangrijker.
Herinnert u zich me nog?
We hebben eerder laten zien hoe veilig
onze kogelwerende rugzakken waren door erop te schieten.
Wat u misschien niet weet, zijn de geweldige functies
die onze op maat gemaakte veiligheidsrugzakken te bieden hebben.
In 2022 stemde het Congres in met ruim 1 miljard dollar voor schoolbeveiliging.
Er is een bloeiende industrie ontstaan van nieuwe technologie,
trainingsprogramma's en producten.
De sector voor paraatheid bij schutters is goed voor meer dan 3 miljard dollar.
- U kunt beginnen. - Ja, ik denk er even over na.
Oké.
Maak kennis met Revolution Shield,
een draagbare klaptafel ontworpen als ballistische barrière.
Dit is het Nightlock-afsluitingssysteem.
Ik ben Joe Taylor van Nightlock, een van de uitvinders.
Ik heb een tweelingbroer.
We hebben ASR-waarschuwingssystemen ontwikkeld, een paniekalarm.
Persoon met vuurwapen gedetecteerd.
We hebben onmiddellijk de livebeelden.
Klap het blad om. Deze specifieke tafel is beschoten.
Geen nieuwe camera's nodig.
We kunnen de uwe gebruiken.
Lockdown 1 is veruit onze populairste.
Het werkt op elke deur.
Sirenes en zwaailichten...
zijn nu in de hele organisatie geactiveerd.
Hij is verplaatsbaar, heeft handgrepen
en je kunt je met de tafel verplaatsen als je wilt.
Direct na Sandy Hook
begonnen leraren en scholen ons te bellen.
Toen Sandy Hook gebeurde en we beseften dat de kinderen gevaar liepen,
hadden we de technologie.
En nu zijn we aanwezig in 4000 scholen in het hele land.
De afgelopen jaren zijn er honderdduizenden dollars uitgegeven
en het sterftecijfer blijft stijgen.
Want helaas zijn er veel bedrijven
die met apps en van alles komen.
Maar zijn ze goed doordacht?
Ik hoef het alleen maar van de muur te pakken.
Het is eigenlijk een levensgroot,
uitzonderlijk licht, kogelvrij schild.
Mijn dochtertje is de reden waarom ik dit doe.
We zullen elke afbeelding op een wanddecoratie plaatsen,
die een schild wordt.
Toen ik vier jaar terug begon, was dit nog geen industrie.
We zien een verviervoudiging van de omzet, maand na maand.
Dit skateboard presteert beter dan elk ander skateboard op de markt.
Het is ook een zelfverdedigingsschild. Of voor kinderen...
Na elke schietpartij zien we...
een stijging in de omzet.
Elke tragedie levert mijn familie economisch voordeel op.
Dat is niet wat ik wilde.
We kunnen goed zijn voor 300 miljoen dollar als dit wordt uitgezonden.
Je kind op school kogelvrij maken met een rugzak.
Bedrijven beweren dat hun product dat kan.
Beschermen ze uw kind echt
of verdienen deze bedrijven geld aan angst?
Ogen en oren.
Oké, dit is gewoon glas. 9-millimeter pistool.
Wat zou er gebeuren als iemand naar uw school komt?
Je reikt naar binnen en ontgrendelt een deur. Mislukt.
Een keer slaan na één keer schieten met een 9-millimeter pistool.
Als een bedrijf u zegt:
"ik los al uw problemen op en red levens,"
kun je ze beter negeren en nooit met hen in zee gaan.
Ze liegen u voor.
Dus 16 afgeschoten kogels en nu stomp ik ertegen.
We beveiligen hier bij Armoured One ongeveer 2500 ramen per week
in de hele Verenigde Staten.
Stel je voor dat hij in Uvalde,
in plaats van in het klaslokaal,
zijn eerste honderd kogels in de eerste minuut
op de deur en het glas had afgevuurd,
zodat de kinderen zich hadden kunnen verstoppen of wegkomen?
Ik zeg hier niet tegen u:
"ik wil dat u mijn film koopt, mijn glas."
Het kan me geen reet schelen... sorry, dominee,
of u het koopt of niet.
Maakt me niet uit. Je moet over de hele linie beveiliging toepassen.
Met blauwe lichten, lockdownsystemen, meldingssystemen en schoolpolitie.
Je hebt alle verschillende manieren nodig
om daadwerkelijk levens te redden en iets te doen.
Nog één.
Dus ik weet het niet, 20? 22?
Heeft iemand geteld? 23?
Ik denk niet dat u hier toevallig bent.
Ik denk dat u hier bent om een reden.
Het gebeurt niet via onze regering of een president.
Het gebeurt niet via het Congres en de Senaat of uw gouverneur.
Het gebeurt via u.
Of u nu een bedrijf bent,
met politici werkt, op scholen werkt, schoolpolitieagent bent,
er is een reden waarom u in uw baan
een enorm verschil kunt maken.
U kunt schoolschietpartijen helpen beëindigen.
KOGELVRIJE SCHUILPLAATSEN IN KLASLOKALEN
- Hé, gast. - Oké, dus je wordt ontslagen.
Gast.
Ik ga je ontslaan.
Dan neem ik je niet mee uit eten.
Dit kon er al 25 minuten af zijn.
- Wil je dat ik je mee uit neem? - Ik heb dit er in 12 tellen af.
- Wil je een prinses zijn? - Waar gaan we heen?
- Ja, ik wil naar Applebee's. - Nee.
- Ik betaal. - Ik dacht...
Zie je die as?
Shit, dan is er een brand dichtbij.
We maken onze posterfoto.
Oh, mag ik een kusje?
Tot straks. Ik wacht wel. Ja?
Geld!
Ik wilde je dit zo graag vertellen.
Ik heb vandaag mijn slachtoffertraining gedaan.
Er zijn vier schoolschutters.
- Vier? - Vier.
- Een groep? - Geen groep.
Ze komen binnen door verschillende ingangen.
Ik denk twee beneden en twee boven.
Wauw.
En een van de schutters op de school,
de derde,
komt de trap op naast ons lokaal.
Ja.
Dan schiet een van hen een politieagent neer
en sterft er een door toedoen van de politieagent.
- En dan pleegt de andere zelfmoord. - Jeetje.
Dat zei ik ook. Ik dacht: "wat is dit?"
Vier is waanzin.
Ze zeiden dat er een kans bestaat dat ik
een lijk zou kunnen zien
en ik een schietpartij bijwoon.
Dus wat nu
als je boven in een klaslokaal zit en iemand rent erlangs?
Ik weet het niet.
Ik voel me een beetje overrompeld door alles,
niet overrompeld, maar zenuwachtig. - Oké.
Je hebt je voorbereid. Het komt wel goed.
Wil je iets horen over American football?
Nee, dat is het enige waar ik over hoor
de afgelopen dagen. - Hoezo?
Ik ben echt blij dat we dit doen.
Ik heb altijd nagedacht over de massale schietpartij in Las Vegas,
die oudere man op dat countryfestival.
Ik denk daar altijd aan.
Ik zal zenuwachtig zijn.
Ik ga denken dat het echt is.
Maar het is nep en dat weet ik.
En ik weet dat het goed afloopt,
het loopt goed af.
Deze producten zijn een assortiment van onze zelfklevende wonden.
Voor oefeningen met veel slachtoffers of andere oefeningen met schutters
om slachtoffers met schotwonden te simuleren.
Dus deze trek je eraf
en breng je aan op een acteur
om een slachtoffer in een scenario te simuleren.
Sinds Columbine is er een reële bezorgdheid
over de civiele noodhulp bij schietpartijen op scholen,
geweld op de werkplek,
waarbij men beseft dat de training beter kan.
Dit is onze Wounds in a Box.
Het schot, door en door, in de nek.
Dit is de buik met meerdere schotwonden.
Meer realistische verwondingen zouden kunnen helpen
om het psychologische trauma te verwerken
als je ze voor het eerst ziet.
De schade aan de penis en de testikels zijn niet levensbedreigend.
Het is deze inslag, naar de dij, waar de dijbeenslagader loopt.
We zijn in bibliotheken geweest. We zijn op scholen geweest.
We zijn naar kampen geweest, naar zomerkampen.
Een van de ergste dagen ooit was...
mijn dochter kwam naar een van de lessen
en speelde een van de rollen.
Het was de eerste keer dat ze voor ons een rol speelde.
Ze slaakte een bloedstollende schreeuw.
"Papa! Papa!"
En dat... dat was gewoon hartverscheurend.
De samenleving is veranderd en...
we ontwikkelen nieuwe producten, andere producten, die kunnen worden...
Het is wel verontrustend
omdat er behoefte is aan pediatrische wonden,
iets wat we in de nabije toekomst gaan aanpakken.
Luistert iedereen goed?
Lockdownoefening met de kleuterklas.
Goed gedaan. Iedereen vangt een zeepbel.
Geweldig. Blijf op je bips zitten, oké?
Dus...
we gaan hiermee beginnen.
Dat is om ons te beschermen, oké?
- Zodat we allemaal veilig zijn. - Oké.
Dus we gaan een codewoord gebruiken.
- Weet je wat dat betekent? - Nee.
Oké, ik zal het uitleggen.
Een codewoord is ons veiligheidswoord
of een hele zin.
Als ik het zeg... Je moet opletten, schat.
Oké?
Wanneer ik het zeg,
zal er een plek zijn in het klaslokaal waar we ons kunnen verstoppen, oké?
We gebruiken hem niet vaak, maar als we het doen,
moet je weten dat het belangrijk is.
Zodat we allemaal veilig thuiskomen.
- Oké? - Oké.
Wanneer we kinderen bij de oefeningen betrekken, ben ik er sterk van overtuigd
dat we het woord "schutter" niet gebruiken.
Ik wil niet dat mijn dochter van twee en een half dat woord kent.
Ik wil niet dat ze naar de les gaat en vanmiddag terugkomt
en zegt: "iemand met een pistool probeerde me te vermoorden."
Toch? Wat weten kleine kinderen?
Ik zei: "we gaan doen alsof er
"een grote, hongerige dinosaurus buiten ons klaslokaal loopt.
"We willen toch niet dat die binnenkomt?"
"Nee, meneer Andy, we willen niet dat die dinosaurus binnenkomt."
"Wat denken jullie dat we moeten doen?"
"Doe de deur dicht!"
"Oké, we doen de deur dicht. Moet ik hem op slot doen?"
"Ja, meneer Andy, doe de deur op slot."
"Wat als die dinosaurus erachter komt hoe hij de deur moet openen?"
"Oh, mijn God, duw de boekenkast voor de deur."
"Denk je dat de dinosaurus ons door de ramen van de klas ziet?"
"Meneer Andy, dek ramen af!"
"Oké, laten we de ramen afdekken.
"We moeten de lichten uitdoen
"en stil zijn, zodat de dinosaurus ons niet ziet of hoort."
"Ja, dat klopt."
88 Tactical is een wapen- en trainingsfaciliteit in Nebraska.
Goed.
Zoek een uitgang!
Kinderen vinden het leuk.
Maar eigenlijk gedraag ik me als een moordenaar.
Dit airsoftgeweer vuurt alleen een oogveilige laser af.
Zo krijgen ze het idee
dat er op hen wordt geschoten.
Na een paar keer, om ze op te peppen,
gebruik ik dit schokmes.
Het geeft ze een adrenalinekick en het doet ze niet echt pijn,
maar het lijkt wel zo.
Zoek een uitgang!
Ze rennen meestal iets sneller met het schokmes.
Afgelopen week heb ik elite SWAT-teams getraind in gevechten op korte afstand.
Ik word mogelijk ingezet bij een speciaal operatieteam.
Dat maakt dit werk leuk. Je weet nooit wat er komt.
Van speciale eenheden tot voetbalmoeders, ik help je.
Zoek een uitgang!
Hoeveel mensen hebben ooit vlinders in hun buik gehad
of zich nerveus gevoeld wanneer ze iets moesten doen?
Je hebt die vecht- of vluchtreactie ervaren,
wat er met je lichaam gebeurt.
Het is een reactie op bedreigingen of angsten
en stuurt stofjes en hormonen in ons lichaam
waardoor we sterker en sneller worden.
Ik werkte wereldwijd als Green Beret bij terrorismebestrijdingsoperaties.
En wat mensen niet begrijpen, de gewone mens,
de gemiddelde, gewone mens op aarde,
is gewelddadig, bijgelovig en woest.
Maar mensen denken: "ik zou geen geweld moeten gebruiken."
Waarom denk je dat je zo superieur bent aan al het andere in de natuur?
Er komt een man met een pistool en hij komt je klas binnen.
Je grijpt hier, trek hem naar je arm, en doet...
Hier vastpakken
en hem goed vasthouden en om hulp schreeuwen.
Vraag om hulp. Vraag om hulp.
De rest komt eropaf. Neem...
- Help me. - Miguel.
Als ik twijfel, kies ik voor de realiteit.
Hoe bereid je een kind voor als je die niet durft te tonen?
Nou, dat is best goed.
Ik houd rekening met de leeftijd.
Ik ben een redelijk mens.
Je moet daar zeker op letten.
Maar als je ze er zo voor beschermt,
hoe kunnen ze dan voorbereid zijn?
Ga door totdat hij valt.
Zo ja. Goed gedaan.
Goed gedaan, jongens. Nogmaals, waarom...
Hangt de toename
van massaschietpartijen samen met wapens?
Dat hangt niet samen met het aantal wapens dat er in omloop is.
We zijn in het verleden meer blootgesteld aan vuurwapens.
Dat is helemaal niet veranderd.
Het halfautomatische geweer waar mensen zo bang voor zijn,
bestaat al meer dan 100 jaar.
Het ligt niet aan het gereedschap.
Het enige wat veranderd is, is de persoon.
En nogmaals, het komt ten eerste neer op gezinsstructuren,
het ontbreken van tribalisme, het gevoel van gemeenschapszin is verdwenen
omdat mensen narcistisch zijn,
denken dat alles om hen draait,
dat ze een trofee verdienen.
Alles draait om hen.
Ik denk niet dat veel volwassenen
om onze mening geven.
We maken dit elke dag mee.
We zijn...
bang om naar school te gaan
omdat we misschien neergeschoten worden of een vriend of een leraar verliezen.
En veel mensen
geven meer om hun rechten, denk ik, meer om:
"ik wil de mogelijkheid hebben om een wapen te bezitten.
"Dus mij een zorg als je in je klas wordt neergeschoten."
Het is gewoon ontmoedigend, want het is...
"Oh, je geeft meer om jezelf
"dan om alle leerlingen in Amerika."
Het is de belangrijkste doodsoorzaak bij kinderen in dit land, wat absurd is.
Dat zou niet zo moeten zijn.
Dat is nergens anders ter wereld het geval.
Ik herinner me dat ik dat hoorde.
- Ik dacht: "oh, oké." - Geweldig.
En het was gewoon... Het was niet eens een verrassing voor me.
Het was meer: "dat zal ooit gebeuren dus nu is het zover."
Dus...
EDGE is een videogameplatform
in opdracht van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid.
Spelers nemen diverse rollen op zich bij een virtuele schietpartij.
Ga uit de weg!
Sluit onmiddellijk af. Sluit onmiddellijk af.
Het lichaam kan niet gaan waar de geest nooit is geweest.
We hebben het over paraatheid, maar die zin,
"het lichaam kan niet gaan waar de geest nooit is geweest,"
je denkt niet na over wat er zou gebeuren.
Je reageert niet zoals verwacht
als er daadwerkelijk iets gebeurt.
In de commerciële wereld van videogames
noemen we dit sandboxgames.
Grand Theft Auto kennen de meesten van jullie wel.
Dit is een multiplayer met meerdere scenario's.
Ik ben hier niet om u te leren wat u op school moet doen.
Als instructeur wil ik
u een kritieke situatie voorleggen
die u aan het denken zet en waarop u moet reageren.
Als we dan fouten maken, willen we dat hier doen.
Je hebt sportgames, commerciële games en first-person shooters.
Wij hebben hetzelfde.
We zijn begonnen met het leger.
Toen we naar scholen overstapten,
werd al snel duidelijk dat de docenten
en het personeel de eerste hulpverleners zijn.
Onthoud goed, als er iets gebeurt, wil ik dat je doet alsof het echt is.
Laten we beginnen.
Oké. Hoe gaat het, Martinez?
Hoe gaat het, vriend?
Ik ga even een rondje lopen.
Waar is de koffie?
Ik weet het niet, laten we gaan zoeken. - Oké.
- Kun je me horen? - Ja, wat wil je?
- Ik wil met je praten. - Alsjeblieft.
Ik zag je met Johnny.
Kom op, echt niet.
Jawel. Nou, oké,
Billy zei dat hij je met Johnny had gezien.
Ga uit mijn ogen.
Je bent mijn tijd niet waard. Nooit geweest ook.
Misschien had ik met hem moeten gaan.
Oh ja? Misschien moet je met niemand gaan.
Alsjeblieft.
Oh, nee, wacht. Wat?
Hé!
Hij heeft een pistool.
Die jongen daar beneden heeft een pistool.
Horen jullie mensen die hard praten?
Hé, hij heeft een pistool!
Waar ga je heen?
Oh, nee!
Dat 911-ding doet het niet.
Waar ga je heen? Ben je al bang?
Help me!
Altijd dezelfde discussie. Videogames zijn meeslepend.
En op welk punt begint die meeslependheid
de geest van de mensen die ze spelen te corrumperen?
Vanuit een ander perspectief
biedt dat ook de mogelijkheid
om de geest te verrijken op manieren die we niet voor mogelijk hielden.
Op hoeveel manieren had dat kunnen aflopen,
twee kinderen die in de gang ruzie maken over een vriendje?
Had u een pistool verwacht?
- Nee. - Oké.
Wat was uw eerste reactie?
Laten we gewoon precies dezelfde situatie spelen.
Ik heb geen pistool, geen taser, geen pepperspray. Wat moet ik doen?
Laten we erover praten.
Toch? Nu weten we hoe dat was. Wat zou er gebeurd zijn?
Je maakt contact met hen.
Je herinnert je Tiffany en Jordan.
Dus als ze boos worden
en je zegt:
"hé, we stoppen... Stop."
Als ik streng ben tegen de kinderen, ook al piept mijn stem,
en ik blijf praten, dan stoppen ze wel. Het was een situatie...
Geen probleem. Dat doe ik de hele dag.
Zo haal je de angel eruit.
Daar heb ik geen probleem mee. Ik bedoel,
een middelbare scholier trekt een pistool, zoals wat je net had,
dan kan ik niet... mijn woord tegen...
- Welke andere opties heb je? - Geen idee.
- Heb je een mes? - Nee.
- Een wapenstok? - Nee.
- Een koevoet? - Nee.
Dus het enige wat je hebt...
- Is mijn woord. - Je communicatievermogen.
En je relatie met het kind?
Ik houd niet van wapens.
Ja, nou, dit is echt de allerergste situatie.
Ik ben op plaatsen geweest waar het antwoord was:
"geef de leraar een pistool."
Ik heb het één keer gedaan, als experiment.
We hadden net iemand op de verdachte laten schieten.
Maar ze misten
en we vonden het terug in het videobestand voor de nabespreking.
De kogel ging door het raam,
door een ander raam en doodde een kind aan de andere kant.
Dus ik dacht:
"ik ga dat even wegstoppen. Ik vertel dat later wel."
Oh! Shit! Ik haat dit soort dingen.
Echt. Ik houd hier niet van.
Sorry, mijn hart gaat tekeer.
Jullie zullen het prima doen.
Het komt wel goed. Het komt wel goed.
Laat me deze even nemen.
Nee. Niemand heeft gehuild.
Ruim 40 docenten volgen de zes weken durende Teacher's Academy.
Op deze dag gaan de docenten
een levensechte schietsimulator binnen.
Je ziet acteurs die de leerlingen en daders spelen.
Je vergeet dat het nep is.
Kunnen we samenwerken?
Ja, maar geen Charlie's Angels.
- Geen Charlie's Angels. - Geen Charlie's Angels.
- Er is geschoten. - Alle eenheden, er is geschoten.
Er is geschoten.
Oké, niet elkaars hand vasthouden.
Onthoud, geen Charlie's Angels.
Je hebt een groot gezichtsveld waar je naar moet kijken.
Kijk om je heen.
Kijk om je heen. Blijf kijken.
Hé! Stop!
- Ze zijn daar. - Schieten, schieten.
Richten. Richten.
De simulator was intens.
Mijn hartslag zat op 133 toen ik eruit kwam.
Daar!
Liggen!
Ik heb meermaals in mijn hoofd afgespeeld hoe ik...
de hoek om zou komen en hem zou neerschieten.
Hij zei: "denk nergens aan."
"Je hoeft alleen aan het nu te denken,
"waar je bent en wat je gaat doen."
Hij liet ons diep in- en uitademen.
Hij zei: "oké, daar gaan we."
Help ons, alsjeblieft! Ze gaan naar de bibliotheek!
Stop! Ga liggen!
Concentreer je op de laatste plaats waar...
Juist. Oké, kijk elders.
Wie is daar?
Laten we gaan.
Jongens, blijf daar.
Daar, daar. Wat was dat?
Oké, rug aan rug. Kom op. Ja.
Toen we het scenario speelden, was dat...
de eenvoudigste schietoefening
die we de hele dag hebben gedaan.
Ik heb de neiging om over alles te veel na te denken.
Maar als je me in een ruimte zet en ze kondigen een lockdown af
en ik weet dat, tenzij ik een sleutel in de deur hoor,
iedereen die erin slaagt mijn deur te openen op mijn kinderen uit is,
verandert dat alles.
Goed.
Wat vond u ervan?
Ik heb niet...
Ik dacht dat ik nerveus zou zijn om iemand neer te schieten.
Dat ben ik dus niet...
sorry... als ik mijn kinderen zo bescherm.
Zie je wel?
U moet de moederkloek zijn.
Vandaag hield het Medford School District een oefening...
Grote ramp...
Rampenoefening...
Levensechte oefening...
Grootste oefeningen in hun soort.
Deelnemers vanaf 12 jaar...
Oog in oog met een nepschutter.
Maandenlange voorbereiding.
DE RAMPENOEFENING
- Goedemorgen. - Goedemorgen.
Mijn God!
In het begin mengde het spul niet zo goed, geloof het of niet.
Meng het een beetje.
Zie je hoe het mooi rood wordt?
Vanmorgen kwam ik uit bed en mijn eerste gedachte was
wat die mensen in Uvalde
ervoor over hadden gehad om zoiets te doen,
een jaar of zes maanden of een week voor de tragedie
die plaatsvond in Uvalde.
Ze zouden er alles voor over hebben gehad om dit te doen.
Dus ik wil dat we
even stilstaan bij de tragedies die ons hier hebben gebracht.
We hebben over veel dingen geen controle,
maar we kunnen wel
klaar zijn voor het geval er een noodgeval is.
Onze gedachten en gebeden gaan uit naar iedereen die dit echt heeft meegemaakt.
Dus we zullen deze kans vandaag niet voorbij laten gaan.
...toiletten.
Bedankt allemaal voor vandaag.
Oké.
- Microfoontest. - Check, check.
Microfoontest.
Zijn jullie zover?
Zoals we hebben afgesproken, luid, huilen, roep om je moeder.
Roep om je vader.
Waar is mijn broer? Waar is mijn zus?
Waarom help je me niet? Help me!
Ik wil niet dood!
Wees niet aardig tegen de ambulancebroeders!
- Jullie kennen jullie routes? - Ja.
Het is tijd.
- Je ziet het niet, maar we glimlachen. - Ja, een beetje. Het is open.
Oké, ga je gang.
Help! Alsjeblieft.
Help me, alsjeblieft. Alsjeblieft!
911, wat is het adres van de noodsituatie?
Hallo, met Chip. Ik kijk naar het softbalveld.
Er rende iemand voorbij, twee explosies,
een man met een geweer schoot een heleboel kinderen neer.
Ze liggen overal verspreid.
GAAN-VECHTEN-WINNEN
Help me, alsjeblieft.
Ik wil niet dood!
De alarmcentrale is gebeld.
Wetshandhavers zijn onderweg.
Leraren, sluit uw klaslokalen af
vanwege een directe dreiging.
Het noodhulpsysteem is geactiveerd.
De alarmcentrale is gebeld.
Wetshandhavers zijn onderweg.
Laten we even hier bij elkaar komen
We...
We kunnen een leeg lokaal vinden.
Ik weet niet wat er in de hal gebeurt.
Ik zie dat er beneden... op de verdieping onder ons,
mensen gewond zijn geraakt.
Ik zie nog niets gebeuren op onze tweede verdieping.
Maar we moeten nadenken over wat we doen,
want er is brand die naderbij komt
en we kunnen de rook ruiken.
Ik denk dat we moeten gaan.
We gaan rennen, oké?
Ik zorg ervoor dat jullie allemaal meekomen.
Weet je nog waar we heen moeten?
- Ja. - Oké. We gaan naar links rennen.
...centrum is gebeld.
Wetshandhavers zijn onderweg.
Ik kijk even naar buiten.
...sluit uw lokalen af vanwege een directe dreiging.
Ga terug.
Oké, het vuur is te heet. We kunnen hier niet langer blijven.
We moeten nu echt vluchten.
Oké, zigzaggend wegrennen.
Zijn jullie klaar om te gaan?
Rennen, rennen! Deze kant op. Kom op.
Volg mij. Deze kant op.
Als je de politie ziet, steek dan je handen omhoog.
Oké, er is nog steeds een schutter actief daarbinnen.
Weet je, ik begrijp de mentaliteit niet van iemand
die besluit om een school te gaan beschieten.
In de meeste gevallen
is het een manier voor hen om...
gezien te worden, om te voelen dat ze de wereld beïnvloed hebben,
in negatieve zin, maar toch.
Als we ze allemaal in onze armen
zouden kunnen sluiten en Kumbaya zouden zingen,
hen ervan overtuigen dat ze ertoe doen,
dat iemand om hen geeft...
Maar dat is echt moeilijk.
Weet je, ik heb 200 kinderen.
Het is echt moeilijk.
En ik ben moe. Zij zijn moe.
We hebben een lange dag.
Ik snauw tegen hen. Zij snauwen tegen mij.
Ik weet zeker dat leerlingen mijn klas verlaten
met het gevoel dat...
ik niet de volwassene in de klas ben die om hen geeft.
En dat is moeilijk.
Ik ben een doorsnee mens.
Ik ga elke dag naar mijn werk en probeer te overleven en...
Ik zou willen dat ik beter contact kon maken,
maar ik denk dat ik gewoon doe wat ik kan om mezelf bij elkaar te houden
en probeer zoveel mogelijk leerlingen vast te houden.
Vanmorgen om 9.02 uur
ontving onze meldkamer een melding via de noodknop
van de Oakdale Middle School.
Kort daarna
kwamen er extra telefoontjes en sms-berichten binnen
over een schutter.
Verdachte neergeschoten!
Handen omhoog! Laat je handen zien!
Twee deuren, Rhymer.
Jay, is dat een schotwond in je rug?
Hé, baas.
Dokter, wat zie ik hier op zijn gezicht?
Is dat een schotwond?
We hebben vandaag een dodelijk slachtoffer te betreuren
en we vragen om begrip van de families en alle betrokkenen
om ons de tijd te geven om dit onderzoek af te ronden
en die meldingen te doen.
Wat er is gebeurd, is tragisch
en werkelijk onvoorstelbaar.
Het zal een grote impact hebben op deze gemeenschap.
Maar deze is sterk
en we zullen er doorheen komen en zullen het achter ons laten.
Het komt wel goed.
We gaan je ouders bellen.
Haal diep adem.
Probeer in te ademen.
Dit is allemaal snel voorbij.
Probeer je ogen dicht te houden
en concentreer je op je adem.
Adem diep in en adem weer uit.
We gaan je ouders bellen.
Haal diep adem.
Diep in- en uitademen.
In en uit.
Jullie namen jullie werk heel serieus.
Goed gedaan, chef.
Goed gedaan. Wauw.
We oefenen.
We maken ons klaar voor nummer twee.
ECHTE PERSCONFERENTIE
Bedankt, chef.
Ik begon een eerdere persconferentie met de woorden,
alsof het echt was...
een echte gebeurtenis,
dat het een hartverscheurende dag was
en bij het spelen van die rol was dat waar.
Maar nu ik hier vandaag sta, denk ik dat het ook
een hartverscheurende dag is voor ons allemaal
die kinderen op openbare scholen hebben,
dat dit iets is wat noodzakelijk is,
wat we moeten doen.
Maar we moeten het doen.
De realiteit is dat dit is waar we nu staan in dit land,
waar we nu zijn in de Valley.
En ik bied geen excuses aan
voor wat we zojuist samen hebben gedaan.
Ik heb de crew er vandaag aan herinnerd,
dat er hier in het Medford School District
spiergeheugen wordt opgebouwd, dat we erover nadenken
en proberen ervoor te zorgen
dat we het verlies van mensenlevens minimaliseren als zoiets zou gebeuren.
Dus ik ben heel blij dat we dat vandaag hebben kunnen doen.
Maar ik wil niet uit het oog verliezen
dat het nog steeds triest is dat we dit moeten doen.
Geen idee wat ik ga doen.
Het was nogal schokkend,
dus ik ga waarschijnlijk iets doen om mijn gedachten te verzetten.
Voor Donald Dimmock en Ross McDonnell
Ondertiteling: TransPerfect Media