Obrócić się czy jest dobrze?
Zacząłem pracę jako dziennikarz śledczy dla Fox 29 w 1994 roku
i relacjonowałem sprawę Joeya Merlino.
Zwolnienie dobiegło końca,
a Merlino wciąż jest w centrum wydarzeń.
Członek gangu Merlino dorwał skradzione lamborghini.
Merli… Chwila, coś jedzie.
Był na pierwszych stronach gazet, bo był młodym zawadiaką.
Dobrze się ubierał. Miał klasę.
Był zarozumiały.
Joe, jak tam po zwolnieniu?
- Dobrze. Jedziemy do Disney World. - Na prawdę?
Dominował swoją obecnością.
Gdy wchodził do klubu,
tłum schodził mu z drogi, a drzwi same się otwierały.
Joey stał się niejako celebrytą.
Nie bał się kamer ani dziennikarzy.
Miał ostatnie słowo w każdej dyskusji.
Kiedyś powiedziałem mu, że ktoś zlecił jego zabójstwo.
Za jakieś pół miliona dolarów.
On się zastanowił i odpowiedział…
Za pół miliona sam bym się zabił.
Typowy Joey.
Wiedział, jak manipulować ulicą i mediami.
Był po prostu sprytnym gangsterem.
Czy uwierzyłbyś, gdybyś usłyszał,
że będziesz rozdawał indyki przed Świętem Dziękczynienia?
Tak.
Media uwielbiają koncepcję dona z sąsiedztwa,
który opiekuje się miejscowymi.
To świetna historia, która sprzedaje gazety.
Dla FBI był gangsterem, a nie filantropem.
Musieliśmy go powstrzymać.
To dla bezdomnych dzieci, bo nic nie mają.
Zawsze się dzielę. To nie czyni ze mnie złego człowieka, co?
Zacząłem pracę jako mundurowy
z psim partnerem.
Było fajnie.
Ścigałem przestępców na ulicach.
Do FBI wstąpiłem, by badać grupy przestępcze.
Gdy zamknięto Stanfę,
pojawiły się olbrzymie obawy
na temat ulicznej działalności Merlino i jego ekipy.
Nielegalne zakłady, pożyczki,
handel narkotykami, morderstwa.
To ja i mój zespół mieliśmy doprowadzić do ich aresztowania.
Nasi ludzie ciągle śledzili Joeya.
Zdobywali informacje, dokąd Joey się wybierał,
z kim się spotykał i jeśli zdołali, co robił.
Sęk w tym, że Joey Merlino nie chciał wrócić do więzienia.
Nikt nie chciał.
Trudno więc było go śledzić.
9-5-7.
Zawsze patrzył w tylne
i boczne lusterka.
Prowadząc auto, skręcał niespodziewanie,
by sprawdzić, czy go śledzimy.
Joey stał się nieuchwytny i trudno go było przechytrzyć.
Zawsze był o dziesięć kroków przed policją.
Był inteligentny i miał fart,
a połączenie tych cech jest niebezpieczne.
Przygotowywaliśmy postępowanie RICO.
Wierzyliśmy, że Merlino jest członkiem
organizacji przestępczej przybierającej formę biznesu.
Najpierw dowodzimy istnienia organizacji.
Potem udowadniamy jej działalność przestępczą.
DOWODY NA DZIAŁALNOŚĆ PRZESTĘPCZĄ CZYN NR 1, CZYN NR 2
Nie otrzymywaliśmy zbyt wielu informacji z wewnątrz.
Podjęto więc decyzję, by nagrać na wideo,
kto wchodzi i wychodzi z Avenue Cafe.
Avenue Cafe to miejscówka Joeya,
gdzie sprzedawał cygara i tym podobne.
Na zapleczu graliśmy w karty lub kości.
Przesiadywaliśmy tam, nabijając się z siebie i drocząc się.
Spotykaliśmy się tam, ale nie robiliśmy nic złego.
Joey i jego wspólnicy gromadzili się tam każdego dnia.
Angelo Lutz, Danny D’Ambrosia, Stevie Mazzone, George Borgesi.
Lista jest długa.
Kamera przed Avenue Cafe pomogła nam zrozumieć,
z kim i jak często spotykał się Joey.
Dla celów oskarżenia RICO
musieliśmy udowodnić istnienie gangu.
Wykazanie, że Joey jest szefem,
i że członkowie uznają go za szefa,
było najważniejszym dowodem w sprawie.
Nie mieliśmy jednak dowodów zbrodni.
Pozyskanie ich było trudne.
Nasza banda razem dorastała,
ponosiła kary, chodziła do szkoły i na imprezy.
Nasze rodziny razem przeżywały tragedie.
Byliśmy zżyci i rząd nie mógł nas poróżnić.
Joey Merlino i jego ekipa
wiedzieli, dlaczego poprzedni członkowie gangu trafili do więzienia
i wyciągnęli wnioski.
Rozmawiając o interesach, ostrożnie dobierali słowa
i swoich rozmówców.
FBI zakochało się w pomyśle współpracującego świadka,
którego przeciągną na swoją stronę.
To chyba wtedy
FBI skontaktowało się z Ronem Previtem.
Previte pracował w kasynach w Atlantic City jako ochroniarz.
Ostatecznie zwolniono go za kradzieże.
Finalnie został aresztowany za szantaż przez policję stanu New Jersey.
Opisał się pan jako kryminalista ogólny.
Co miał pan na myśli?
Nie specjalizuję się w niczym, ale zrobiłem niemal wszystko.
Postanowiliśmy, że będzie współpracującym świadkiem.
Pracując w prokuraturze,
nie miałem złudzeń co do Rona Previtego.
Był stuprocentowym kryminalistą.
Mogliśmy go jednak wykorzystać, by zdobyć dowody na Joeya Merlino.
Spotkałem się z Previtem w okolicy Hammonton na południu Jersey.
Gdy go zobaczyłem, pomyślałem, że jest ogromnym mężczyzną.
Previte był nieokrzesany.
Był twardzielem z ulicy.
Był kwintesencją gangstera.
Zaproponowaliśmy mu kontrakt, który wydawał nam się sprawiedliwy,
czyli 2000$ tygodniowo w zamian za noszenie podsłuchu
i zbieranie dowodów na nasze zlecenie
na działalność filadelfijskiej mafii.
Byłby w niebezpieczeństwie.
Wiedział o tym. My również.
Finalnie zgodził się to zrobić.
Dlaczego?
Bo nie chciał iść do więzienia i zależało mu na kasie.
Problemem był fakt, że Previte i Merlino
nie byli tak blisko.
Merlino był trochę nieufny względem Previtego.
Były przeszkody, które musieliśmy pokonać.
Joey nie ufał Ronowi Previtemu. Nikt mu nie ufał.
Nie wyglądał na człowieka godnego zaufania.
Ludzie robili interesy z Previtem, bo można było zarobić.
Ron Previte to kanciarz i krętacz,
a dla Joeya Merlino liczył się tylko pieniądz.
Celem Previtego było zbliżenie się do Merlino
i zdobycie jego zaufania poprzez uznanie i szacunek.
Dla Joeya ważne były tylko pieniądze i wyrazy uznania.
Daliśmy Ronowi zegarek Rolex Submariner
z tarczą wysadzaną diamentami,
by podarował go Merlino jako oznakę szacunku.
Joey złapał przynętę.
Merlino zaprosił Previtego do rozmowy o interesach.
Czułem, że w końcu jesteśmy na dobrej drodze.
To skłoniło FBI do poszerzenia zespołu.
Zacząłem pracę w Wydziale ds. Przestępczości Zorganizowanej.
Miałem 27 lat, to był mój pierwszy dzień
i czułem się jak w filmie.
Mieliśmy iść na spotkanie z Previtem.
Miał się widzieć z Joem Merlino, więc musieliśmy go podpiąć.
Titcombe był nowy.
Podłączenie Previtego to była świetna okazja
dla Titcombe’a, by zobaczył, jak wygląda prawdziwa praca w terenie
i nasza codzienność.
Previte stał w samym szlafroku i w bokserkach.
Miał na sobie suspensorium.
Ron miał około 180 cm wzrostu, ważył około 120 kilogramów i był łysy.
Stał tak z rozpiętym szlafrokiem i pytał, kim jestem.
Przykleiłem mu kabel od pępka do piersi,
włożyłem dyktafon do suspensorium
i zastanawiałem się, czy ktoś mnie przypadkiem nie wkręca.
Ale takie było FBI.
Ron spotkał się z Merlino w Avenue Cafe.
Zaczęli gadać o interesach.
Jakiekolwiek obawy Merlino wobec Previtego zaczęły tracić na znaczeniu.
Previte siedział przy biurku z nogami na blacie,
a gdy spojrzał w dół…
zobaczył kabel od urządzenia nagrywającego
zwisający spod nogawki jeansów,
który mogli zobaczyć wszyscy.
To było bardzo ryzykowne,
bo gdyby prawda wyszła na jaw,
na pewno spróbowaliby go zabić.
Bez chwili wahania
skrzyżował nogi i postawił stopy na podłodze,
całkowicie go ukrywając.
Musiał mieć nerwy ze stali, by to zrobić.
Pod koniec spotkania Merlino powiedział,
że weszli w posiadanie skradzionych rowerów i mleka modyfikowanego,
i spytał Previtego, czy je sprzeda.
Ich ludzie włamywali się na południową stocznię kolejową
i kradli kontenery.
Nie wiedzieli, co w nich było.
Po prostu je wywozili.
Dobili targu.
Previte wrócił do Merlino z jego działką w kopercie.
Udowodnił mu, że mogą razem robić interesy.
Teraz, gdy Previte kupował skradzione towary na zlecenie Merlino,
mogliśmy odhaczyć jeden z punktów potrzebnych do skazania ekipy Merlino
za działanie w ramach organizacji przestępczej.
Świetnie nam poszło.
Merlino coraz bardziej ufał Previtemu.
To była tylko kwestia czasu,
aż Merlino zleci Previtemu poważniejsze zadanie.
Ron wrócił do nas po jednym ze spotkań z Merlino
i przyznał, że Joey przedstawił go „swojemu człowiekowi” w Bostonie,
Bobby’emu Luisi.
Bobby był jednym z głównych rozgrywających w mafii.
W przeszłości zajmował się narkotykami.
Bobby Luisi był znany z handlu narkotykami.
Według nas wciąż je sprzedawał.
Dlaczego Merlino zapoznał Previtego z Luisim?
Bo Luisi handlował kokainą.
Dlaczego to ważne? Bo Merlino miał na tym skorzystać.
Gdy Joey ich sobie przedstawił,
Previte, w przypływie strategicznego geniuszu,
powiedział Joeyowi,
że również ma człowieka w Bostonie,
dając nam szansę na wprowadzenie tajnego agenta.
Zadzwonił John Terry,
mówiąc, że to wielka szansa
na wniesienie sprawy
przeciwko Luisiemu w Bostonie i Merlino w Filadelfii.
Te dwa nazwiska miały dla FBI magiczną moc.
Poczułem zastrzyk adrenaliny i się zgodziłem.
Bez dwóch zdań.
Zamysł był taki, że Luisi sprzeda kokainę Mike’owi McGowanowi,
a Luisi przekaże część zysków Merlino.
Tak powiążemy Merlino z narkobiznesem McGowana.
Mike miał udawać, że zajmuje się importem i eksportem,
co oznaczało, że może sprzedawać i narkotyki, i skradzione towary
i wszystko, czego potrzebowaliśmy.
Miałem biuro w porcie lotniczym Boston
o nazwie Irish International.
Jako że miałem handlować irlandzkimi towarami,
biuro było upstrzone irlandzkimi flagami, figurkami i skrzatami.
Aż mnie od nich mdliło.
W ramach przygotowania
do mojego biura przyjechała ekipa techników
i zamontowała podsłuch i kamerę,
którą wetknięto w stojący za moim biurkiem zegar.
Mogliśmy nagrywać gangsterów w pełnej okazałości.
Ustalenie ich tożsamości było proste.
Szansa nagrania takich rozmów nie nadarza się zbyt często.
Pierwsze spotkanie to był wielki dzień,
bo byłem niejako na rozmowie kwalifikacyjnej.
INACZEJ MIKE „IRLANDCZYK”
Gdybym nawalił,
bylibyśmy skończeni.
Niepowodzenie pierwszego spotkania oznacza nie tylko klęskę całej operacji,
ale i spore ryzyko dla zdrowia i życia Previtego i Mike’a McGowana.
- To powinno być odwrócone… - Tak.
Balansujesz na linie bez zabezpieczenia.
Jedno potknięcie i giniesz.
BOSTOŃSKI CAPO
Mam firmę. Legalny import i eksport.
Ron wpada tu co jakiś czas.
Dobiliśmy kilku lukratywnych dla nas transakcji w zeszłym miesiącu.
Próbowałem ich przekonać, że współpracowałam z Previtem,
zarobiłem mu kasę w Filadelfii i mogę zrobić to w Bostonie.
Pracujesz z nim.
Słuchasz się jego, rozumiesz?
Nieważne, co powie, dobra?
W tamtym momencie Luisi i Previte poprosili mnie
o wyjście z pokoju, by mogli pomówić na osobności.
- Zjesz coś? - Tak.
Pogadam z przyjaciółmi.
Stresowałem się.
Myśli kłębiły mi się w głowie.
Ma paranoję. Boi się i stresuje.
To prawda.
Czasami paranoja się przydaje.
Rozmawiali przez pięć minut,
a potem wróciłem.
Wtedy powiedział…
Jesteś z nami. Nie musisz się o nic martwić.
„Jesteś z nami”.
W półświatku to bardzo ważne stwierdzenie.
Oznacza, że się dla nich pracuje pod ich opieką.
Byłem podekscytowany.
Nie mogło pójść nam lepiej.
Nadeszła pora, by to wykorzystać i zorganizować transakcje.
Mike był w środku,
a my robiliśmy znaczące postępy.
Jak tam?
A wiesz, po staremu.
Mogliśmy przejść dalej,
czyli wprowadzić kokainowy układ w życie.
Bobby, zacząłem dzwonić po ludziach.
Znam gościa, który ma diamenty.
A tak, diamenty.
Według niego są warte jakieś 60-70 tysięcy.
Powiedziałem Luisiemu, że człowiek od diamentów
chce je wymienić na kokainę, nie gotówkę.
To pierwsza partia za jakieś 16 koła.
Chce za to trzy paczki.
- Chce się wymienić? - Tak.
Chce się wymienić.
Trzy paczki za diamenty.
Trzy paczki to w ulicznym slangu trzy kilogramy kokainy.
Możemy porozmawiać?
Mieliśmy kłopoty.
Wyszedłem za nim na klatkę schodową.
Zrozum, że w ostatnich trzech latach straciłem przez to połowę swoich ludzi.
To bardzo mnie osłabiło, rozumiesz?
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
To spotkanie było kluczowe.
W razie niepowodzenia mieliśmy sporo do stracenia.
- Znam ryzyko. - Tak.
Będzie chryja, jeśli cię złapią.
Znam białych na przedmieściach, którzy kupią to gówno.
Rób, co chcesz. Z Bogiem.
Obyś zarobił milion dolarów.
Ja nie chcę się w to mieszać.
To był zły dzień.
Układ nie doszedł do skutku.
Ciężko pracowaliśmy, aby się powiódł,
ale jeśli ja nie dam rady, to już po nas.
Transakcja nie miała miejsca.
W naszej operacji powstała wielka czarna dziura.
Wtedy Previte zorganizował trójstronną rozmowę
między Luisim w Bostonie i Merlino w Filadelfii,
by spróbować dobić targu.
W tej rozmowie postawiliśmy wszystko na jedną kartę.
Halo?
- Cześć, stary. Co tam? - Hej, co słychać?
Czekaj. Połączę nas z drugim gościem.
Halo?
- Cześć, stary. - Hej.
- Co się dzieje? - Co jest?
Mam kolegę na linii.
- Tak? Słucham. - Tak.
Zrób dla niego to, co trzeba.
Dobra, tak będzie.
Zrób dla niego to, co trzeba.
„Zrób dla niego to, co trzeba”.
Chodzi o naszego agenta Mike’a McGowana.
Joey Merlino, mówiąc to, wyraził zgodę na handel narkotykami.
W bardzo zakodowanym języku,
ale bardzo jasnym dla agentów FBI i gangsterów,
Merlino dał zielone światło dla tej transakcji.
Tymi słowami potwierdził, że jest w to zamieszany.
Rozmowa telefoniczna odbyła się 28,
a 30 kwietnia
siedząc w swoim biurze,
usłyszałem pukanie.
Wszedł jakiś nieznajomy.
Mówił, że przysłał go Luisi.
Straszne korki.
Przedstawił się jako Bobby Carrozza.
Od razu rozpoznałem to nazwisko przez jego ojca,
który też był w mafii.
Do zobaczenia za godzinę.
Dobra.
- Dobrze? - Pa.
Pa.
No dobrze.
Szkoda, że masz tu to okno.
Skomentował okno.
Był ostrożny.
Położył neseser na moim biurku
i go otworzył.
- Mogę ci to dać? - Tak.
Co ty na to?
W środku były dwie paczki, dwa kilo kokainy.
To chyba wasz numer kierunkowy, prawda?
215, Filadelfia.
Na obu znajdował się numer 215.
215 to numer kierunkowy do Filadelfii.
Dla agenta FBI
to równoznaczne z podpisaniem paczek przez Joeya Merlino.
Widać, że robisz to nie pierwszy raz.
Podoba mi się to, jak załatwiasz interesy.
- Jasne. - Udało się.
Będzie nam się dobrze pracowało.
Wszystko nagrane.
Kokaina wymieniona, transakcja dokonana i zakończona.
Ale to nie wystarczyło.
Nagranie z monitoringu miało potencjał bardzo obciążającego dowodu.
Luisi jednak nie brał udziału w tej wymianie,
więc wciąż nie mogliśmy połączyć kropek.
W Filadelfii
próbowaliśmy pozyskać informacje na temat
nierozwiązanych poważnych przestępstw…
KTO ZABIŁ ANTHONY’EGO TURRĘ?
…by sprawdzić, czy Merlino maczał w nich palce.
CZY TEN ZAMACH TO KOMUNIKAT?
Otrzymywaliśmy informacje o jego współpracowniku, Ralphie Natalem,
który wyszedł z więzienia po 15 latach odsiadki za handel narkotykami.
Natale i Merlino siedzieli razem w więzieniu.
Opracowali plan,
dzięki któremu mieli przejąć władzę w filadelfijskiej mafii.
Joey Merlino był podwładnym Ralpha Natale.
Ralph Natale dostał wsparcie pięciu rodzin
w przejęciu władzy po Stanfie.
Jednak to Joey Merlino
naprawdę rządził.
Co uważasz o Joe?
Joe to dobry i twardy młody człowiek.
Tyle powiem.
Gdybym miał kłopoty, chciałbym mieć go przy sobie.
Ralph Natale był szefem, a Joey Merlino – zastępcą.
Ale jak każda kukiełka Joey pociągał za sznurki za plecami Ralpha.
Nie był lojalny wobec Joeya.
Gdy wciąż pilnowaliśmy Merlino,
złożyłem 18 wniosków o podsłuch Ralpha Natalego.
Jako agent-technik
jesteś legalnym włamywaczem.
Jeśli ktoś cię przyłapie,
to nigdy nic nie wiadomo.
Mieszkanie Ralpha Natale
znajdowało się na ostatnim piętrze wieżowca.
To był tzw. penthouse.
Ralph był w Atlantic City,
gdzie miał spędzić całą noc.
Mieliśmy wejść do mieszkania po kryjomu
i podłożyć mikrofony w salonie.
Chłopaki od zamków zdołali otworzyć drzwi,
a wtedy kot rzucił się do ucieczki.
W ostatniej chwili
jednemu z chłopaków udało się go zatrzymać.
Inaczej gonilibyśmy go po całym budynku.
To byłoby kiepskie.
Montowaliśmy mikrofony,
gdy monitorująca akcję agentka poinformowała nas,
że musimy spadać,
bo wraca Natale.
Czas się kończył.
Skończyliśmy pracę i zaczęliśmy sprzątać.
Uciekliśmy, zanim wrócił do domu.
Wyłapaliśmy fragmenty rozmów przez podsłuch.
Dowiedzieliśmy się, że Natale i jego zięć
produkowali i sprzedawali metamfetaminę.
Nagranie nie wplątało Merlino,
ale to był dla nas znaczący postęp w sprawie.
Wówczas podjęliśmy decyzję o aresztowaniu Natalego.
FBI ogłosiło aresztowanie
szefa filadelfijskiej La Cosa Nostry, Ralpha Natalego,
za spisek dotyczący handlu metamfetaminą
z pięcioma innymi lokalnymi mafiosami.
Zaangażowanie Ralpha w handel metamfetaminą
był dla niego wyrokiem śmierci.
Był skazanym dilerem.
Pójdzie do więzienia na dłużej, niż pożyje.
Podjęliśmy więc strategiczną decyzję,
by zaszczepić w jego głowie myśl,
że jeśli będzie chciał rozmawiać o potencjalnej współpracy,
to jesteśmy otwarci.
Ale on oddał życie mafii
i nie chciał gadać.
Zatem tym bardziej musieliśmy dorwać Merlino.
Chcieliśmy i potrzebowaliśmy więcej.
Wszystko było w rękach Mike’a McGowana.
Prokuratura nie była zadowolona,
że nie powiązaliśmy Luisiego z kokainowym układem.
Nie wystarczyło, że zainicjował go przez telefon.
Musiałem ich uświadomić,
że Luisi zapewne nie tknie fizycznie tej kokainy.
Szefowie mafii uważali,
że póki jej nie tkną, będą bezpieczni.
Zaplanowaliśmy więc, że pozyskam więcej kokainy
i zapłacę bezpośrednio Luisiemu.
- Rozmawiam przez telefon. Zaraz przyjdę. - OK.
Tamtego dnia byłem w biurze i tak jak w kwietniu usłyszałem pukanie.
To był Tommy Wilson z ekipy Luisiego.
- Jechałem pociągami. - Jak się masz?
Dobrze. Umieram, kurwa.
Jakieś problemy?
Żadnych, Mike.
Wilson miał ze sobą papierową torbę,
a w niej kolejny kilogram kokainy.
- To dobry towar? - Tak.
Twój kolega będzie zadowolony. To dobra koka.
Wszedł do biura, wyjął ze swojej torby kilogram kokainy
i włożył go do torby Mike’a.
Co do tego nie ma żadnych wątpliwości.
- Bobby przyjdzie? - Nie.
Muszę z nim pogadać.
Musieliśmy bezpośrednio powiązać Luisiego z tą dostawą.
Gdy Luisi zadzwonił,
powiedziałem mu, że nie powierzyłem Wilsonowi gotówki
i że musimy się spotkać poza biurem.
Agent specjalny Robert Callen.
Jesteśmy w pobliżu Milk Street 171.
Jest około 14.05.
Nagrywam tajnego agenta
na skrzyżowaniu Milk i India Street, Boston, Massachusetts.
Mike przyszedł na miejsce wcześniej,
chcąc zapewnić sobie komfortowe warunki.
To było idealne i ruchliwe miejsce.
Nikt nas nie zobaczy.
W ciągu godziny przyszedł Luisi.
To była jedyna szansa,
by przekazać Luisiemu pieniądze za narkotyki.
Gdy wręczałem mu 24 000,
jakaś furgonetka zablokowała widok.
Cofnąłem więc walizkę,
a gdy furgonetka odjechała,
przekazałem mu ją.
To było jednoznaczne.
Około 14.10
Bobby Luisi odjechał pickupem marki Dodge,
odebrawszy pieniądze od tajnego agenta.
Nie mogło nam pójść lepiej.
Mieliśmy go.
HANDEL NARKOTYKAMI
Mieliśmy nagranie, na którym Luisi przyjmuje zapłatę za kokainę.
Prokuratura zadecydowała,
że nasze dowody są wystarczające.
Mieliśmy dowody poważnych przestępstw,
gangsterstwa, handlu narkotykami
i w końcu mogliśmy aresztować Joeya Merlino.
Dziś o siódmej rano
Agenci FBI weszli do mieszkania
i aresztowali 37-letniego Joeya Merlino.
Napisz w gazecie, że pokazali mi pusty nakaz aresztowania.
- Kim pani jest? - Jego matką.
- Matką? - Wynocha stąd.
Zatrzymaliśmy Joeya
oraz kilku jego współpracowników
współtworzących hierarchię filadelfijskiej mafii.
Jesteśmy tu dziś, by ogłosić aresztowanie 11 osób,
w tym Josepha Merlino,
po długim i intensywnym śledztwie
działalności La Cosa Nostry.
Merlino i trzej inni rzekomo handlowali kokainą
i dostarczyli ją
osobie, która była tajnym agentem FBI.
Nad Filadelfią od dawna unosił się cień mafii.
Nadszedł czas, by w mieście pojaśniało.
To było arcyważne.
Merlino miał odpowiedzieć za swoje czyny.
Po aresztowaniu Merlino
kazano mi się udać do sądu hrabstwa Camden.
Do pokoju przesłuchań wprowadzono Ralpha Natalego.
Powiedział, że chce współpracować.
To była niesamowita chwila.
Ralph Natale był pierwszym osadzonym szefem
w historii amerykańskiej mafii,
który chciał współpracować,
więc zaakceptowaliśmy jego propozycję.
Ralph Natale zrozumiał, że jeśli zostanie skazany za narkotyki,
dostanie wyrok,
który niemal uniemożliwi mu wyjście przed śmiercią.
Współpraca Natalego to najgorzej skrywana tajemnica na świecie.
Źródła organów ścigania twierdzą, że mówi dużo.
Mówi o morderstwach i o innych działaniach mafii.
Ralph, kapuś, zdrajca.
To było obrzydliwe.
Dzięki Bogu, że nie walczył w Wietnamie,
bo wydałby całe Stany Zjednoczone.
Nie pojmowałem tego.
Siedziałem 32 lata i nigdy nie pomyślałem o układzie.
Nie znoszę kapusiów. Nie cierpię.
Wszyscy teraz sypią i nagrywają podcasty.
Dzięki temu dodaliśmy zabójstwo i usiłowanie zabójstwa
do zarzutów przeciwko Merlino i jego ekipie.
Teraz musieliśmy udowodnić, że dopuścili się tych czynów
przed nieświadomą 12-osobową ławą przysięgłych.
- Nie panikuj. - Jak się masz?
Proces Stanfy był duży, ale ten był jeszcze większy.
Bardzo medialny.
Jak się dziś czujesz?
- Powiesz coś? - Nie.
Na widowni nie było miejsc,
bo zeznawać miał szef mafii, Ralph Natale,
przeciwko Joeyowi Merlino i jego ekipie.
Ralph został powołany na świadka.
Musiał zeznać tak, aby ławnicy mu uwierzyli,
co stanowiło wyzwanie.
Był pan członkiem organizacji przestępczej?
Tak.
- Jak się nazywała? - La Cosa Nostra.
Czym jest La Cosa Nostra?
Cosa Nostra to zejście do piekła.
Czy to wymuszenie, czy pobicie,
czy morderstwo,
zostając szefem,
zlecasz wszystko wszystkim,
a szefem był Joey Merlino.
65-letni Natale przyznał się, że zastrzelił dwóch mężczyzn.
Mówi, że spiskował z innymi gangsterami, by zabić kolejnych sześciu.
Natale opowiedział ze szczegółami o swojej inicjacji w mafii.
Twierdził, że to Joey Merlino zarządził złożenie tajnej przysięgi.
Ralph Natale był częścią układanki,
ale do skazania potrzebowaliśmy pełnej perspektywy.
Dzięki nagraniom Mike’a
i podsłuchom Previtego
myśleliśmy, że mamy dość dowodów.
Musieliśmy poczekać na werdykt ławy przysięgłych.
Proces trwał 4 miesiące,
a gdy ława przysięgłych wróciła z werdyktem,
byliśmy zaskoczeni.
Joey Merlino, dynamiczny i młody szef mafii,
trafi dziś do więzienia, ale nie na dożywocie.
Ława przysięgłych odrzuciła zarzuty morderstwa i handlu narkotykami
i skazała frakcję Merlino pod zarzutem gangsterstwa.
Joey został skazany za wymuszenie, lichwiarstwo i hazard,
ale nie za morderstwa, próby zabójstwa czy narkotyki.
Nie został skazany za handel narkotykami, bo mówił bardzo zawoalowanym językiem.
Zrobisz to, co musisz.
Jego przekaz był niejasny.
Na nagraniu nie wspomniał o kokainie.
Joey nie został skazany za narkotyki,
choć skazano jego kolegów z Bostonu.
Ławnicy odrzucili zeznania szefa mafii i informatora Ralpha Natalego,
oczyszczając Merlino i sześciu współoskarżonych
z 11 zarzutów zabójstwa i usiłowania zabójstwa.
Ralph miał kryminalną przeszłość.
Miał umrzeć w więzieniu
i ława przysięgłych uznała, że powie wszystko, by się wykpić.
Na to wskazywał werdykt.
Byliśmy rozczarowani, że oddalono część zarzutów.
Ale Joey Merlino i inni otrzymali wyroki
do 14 lat pozbawienia wolności.
Miasto było bezpieczniejsze z Merlino za kratkami.
To proste. Każdy szef albo nie żyje, albo siedzi.
To się nie zmieni.
Nie przestaniemy ścigać organizacji przestępczych
i skutecznie nieść sprawiedliwość.
To, co federalni osiągnęli w tym okresie,
triumf za triumfem
stróżów prawa nad organizacjami przestępczymi.
Każde skazanie osłabiło mafię.
Czy mafia istnieje do dziś? Tak.
Czy ma taki sam wpływ? Czy tyle samo zarabia?
Czy dopuszcza się tych samych zbrodni?
Nie.
W latach 90.
FBI pozbyło się przywódców filadelfijskiej mafii,
a także wielu członków i współpracowników.
Filadelfijska mafia została zdziesiątkowana i nie jest już taka sama.
RALPH NATALE ZOSTAŁ SKAZANY NA 13 LAT WIĘZIENIA
ZA HANDEL NARKOTYKAMI, GANGSTERSTWO I KORUPCJĘ.
ODSIEDZIAŁ SZEŚĆ LAT I ZMARŁ W STYCZNIU 2022 ROKU W WIEKU 86 LAT.
JOEY MERLINO ODSIEDZIAŁ 11 Z 14 LAT.
ZOSTAŁ WYPUSZCZONY W 2011 ROKU.
FBI WCIĄŻ GO OBSERWUJE.
Napisy: Paulina Iwaniak