WYBUCHOWY POCAŁUNEK
OSTATNI ODCINEK
Cały dzień nic nie pisałaś.
I znowu się nagrywasz.
Słońce,
idziesz już do domu?
Będę za tobą tęsknić w nocy.
Możemy iść razem.
Bardzo bym chciała,
ale mam jeszcze dużo pracy.
Idź do domu.
Zmykaj.
Do jutra!
Idę do domu.
Nie żartuję.
Chcę każdego dnia
śmiać się i rozmawiać z tobą.
Gdy sytuacja mamy się unormuje…
To moje słowa?
…oświadczę ci się.
Kocham cię.
Hej, co tam?
Tae-yeong, jutro wielki dzień.
Mam szykować szampana?
No jasne.
Niedługo kupisz Natural BeBe.
Czyli przekonałeś Ji-hye Gong, żeby współpracowała jako nowa prezes.
Jeśli nie zgodzi się na sprzedaż firmy…
To nie będzie problem.
Przejmiemy wszystkie akcje Natural BeBe.
Już teraz mamy większe udziały niż ona.
Jak się nie dostosuje…
to ją kimś zastąpimy.
Kolejny punkt
to wniosek o mianowanie Gong Ji-hyeoka na wiceprezesa.
Zapewne zapoznali się państwo
z jego kwalifikacjami i uzasadnieniem powołania go na wiceprezesa.
Przejdźmy teraz do głosowania.
Chwileczkę.
Chciałabym dodać nowy punkt spotkania.
AWANS GONG JI-HYEOKA NA WICEPREZESA
W Natural BeBe doszło ostatnio do poważnego incydentu.
Kierownik Gong
miał romans ze swoją podwładną
i zbagatelizował fakt, że skłamała, by dostać pracę.
Okazała się ona korporacyjnym szpiegiem
i przekazała konkurencji dane o naszym nowym produkcie.
Prezes Gong o tym wiedział,
ale zatuszował sprawę,
by chronić syna.
Szanowni udziałowcy oglądający nas online,
oto prawdziwe oblicze tej dwójki.
To nie wszystko.
Prezes Gong dopuścił się poważnych malwersacji,
czym naruszył obowiązek powierniczy.
Co więcej, znęcał się nad żoną,
która także zakładała tę firmę i byłą dyrektorką wykonawczą,
a nawet umieścił ją w szpitalu psychiatrycznym.
Na ekranie mogą państwo zobaczyć dowody.
PACJENTKA: KIM IN-AE OPIEKUN: GONG CHANG-HO
Przyłożyła się.
Dlatego wnoszę o nadzwyczajne głosowanie w sprawie odwołania
prezesa Gong Chang-ho oraz kierownika Gong Ji-hyeoka.
Przejdźmy do głosowania.
ZA: 91%
WYNIKI GŁOSOWANIA
Osiągnięto wymagane dwie trzecie głosów
obecnych tu udziałowców.
Dobra, wchodzimy.
Ostrożnie.
Teraz swoje głosy odda reszta udziałowców…
- Co to? - Rany.
Pani dyrektor.
Wysłałem pliki firmie MomsJoy
z konta e-mail Go Da-rim.
Przyszedł kierownik Gong.
Wszyscy już poszli.
TEMAT: NOSIDEŁKO NADAWCA: GO DA-RIM
WYSŁANO
Pani dyrektor.
Wysłałem pliki firmie MomsJoy
z konta e-mail Go Da-rim.
To głos kierownika zespołu ds. marketingu, Ma Jong-gu.
Niech to szlag.
A raport zdawał
dyrektorce Gong Ji-hye.
Ujawniła ona konkurencji tajemnice handlowe, żeby mnie oczernić.
To utrudnianie działalności firmy i naruszenie obowiązków.
Wczoraj zawiadomiłem o tym
policję.
Dyrektorka Gong jest też powiązana z pożarem na wystawie fotograficznej
związanej z kampanią Natural BeBe.
Policja
prowadzi obecnie dochodzenie
w sprawie zarzutów sugerujących, że syn prezesa Taeyu C&T
stoi za oboma tymi incydentami.
Na tej wystawie
zrobiłem, co mi kazano.
Za pieniądze.
Yu Tae-yeong dał mi plan budynku galerii.
Jak to?
No i?
Co z tego?
To nie zmienia faktu, że miałeś romans i kryłeś oszustwo,
a twój ojciec dopuścił się malwersacji i naruszenia obowiązków powierniczych.
Ani ty, ani on nie macie kwalifikacji, by przewodzić tej firmie.
Jasne?
Z punktu widzenia udziałów firma należy do…
Zgadza się.
Tej firmie powinien przewodzić
ktoś inny.
A dokładnie…
ona.
Szanowni udziałowcy.
Stoję przed państwem po raz pierwszy od dawna.
Jestem Kim In-ae,
założycielka Natural BeBe.
Jak wspomniała dyrektorka Gong Ji-hye,
byłam ofiarą nadużyć prezesa Gong Chang-ho
przez ponad dziesięć lat.
A teraz
złożyłam pozew o rozwód.
Co więcej, wykorzystywał on moje zdrowie jako wymówkę,
by działać jako mój opiekun prawny i zarządzać moimi udziałami.
Dlatego
złożyłam wniosek o uchylenie ubezwłasnowolnienia.
Oto tymczasowe postanowienie sądu,
które zawiesza prezesa Gonga w obowiązkach opiekuna prawnego
do czasu ostatecznej decyzji.
Dopóki sąd nie wyda orzeczenia,
prezes Gong nie może głosować w imieniu pani Kim.
To oznacza,
że z powodu zbyt niskiej liczby osób z prawem głosu
głosowanie jest nieważne.
Co? Nieważne?
Przepraszamy za dzisiejsze zamieszanie.
Stanę przed państwem ponownie jako jeden z głównych udziałowców
i dyrektorka Natural BeBe.
ZEBRANIE UDZIAŁOWCÓW
Ojcze, pozwól mi wyjaśnić.
Ty durniu.
Właśnie dlatego
nigdy nie dorównasz Ji-hyeokowi.
- Tae-yeong. - Racja.
To wina tego drania, Ji-hyeoka.
- Dokąd idziesz? - Nie martw się.
Okej.
Dzień dobry.
Poproszę ten.
- Wybrał pan najładniejszy. - Wybranka jest piękniejsza.
Naprawdę?
DA-RIM
Cześć, Da-rim.
Wszystko się udało?
Właśnie do ciebie jadę.
Czyli wszystko dobrze?
Tak.
Dzięki tobie wszystko się udało.
Całe szczęście.
Ji-hyeok?
Halo?
Słyszysz mnie?
Ji-hyeok?
Ji-hyeok!
Niech to szlag!
Ji-hyeok!
Odezwij się!
Ji-hyeok!
OŚWIADCZENIE ŚWIADKA
Czyli twierdzi pani,
że pan Yu Tae-yeong
celowo potrącił pana Gong Ji-hyeoka.
Tak.
I była pani tego świadkiem?
Ile razy mam to powtarzać?
Nie powinna pani mówić takim tonem.
Wpłynęło na panią wiele skarg.
Utrudnianie działalności firmy, naruszenie obowiązków…
O tym może pan porozmawiać…
z moim prawnikiem.
POKÓJ PRZESŁUCHAŃ
Idziemy. Rany.
Ji-hye.
Idziemy.
Ej.
Ej!
Czemu masz taką minę? Ej!
Co im powiedziałaś?
Gong Ji-hye!
Do środka.
- Proszę wejść! - Co jest grane?
Policja przesłuchuje panią Gong Ji-hye.
Sprawa szybko nie ucichnie.
Ponieważ pani Gong przedłożyła liczne dowody,
pan także zostanie
przesłuchany w sprawie malwersacji.
Jakim prawem?
To pozew o rozwód.
Jak zrzekniesz się roli opiekuna
i stanowiska prezesa,
wycofam wszystkie zarzuty przeciwko tobie.
Chcesz się mnie pozbyć? Choć zapewniałem ci dach nad głową?
Jak śmiesz, wariatko!
Twój syn jest na skraju śmierci,
a ciebie interesuje tylko majątek
i reputacja.
Oto co zostało z twojego życia.
Taką cenę płacisz.
- Da-rim. - Cześć.
- Jin-hui. - Nie wierzę.
Dzięki.
„Zjadłam nawet pszennego rogalika.
Z organicznymi warzywami”…
Gong Ji-hyeok.
Leżysz w łóżku od miesiąca.
Nie nudzi ci się?
Musisz się obudzić, żebyśmy porobili coś fajnego.
Sang-sik!
U mnie w porządku. A u ciebie?
Chcesz coś zjeść? Tylko ze mną?
Idziemy?
Gdzie jesteś?
Wkrótce do nas wrócisz, prawda?
Obiecuję, że do końca życia
będę cię golić i myć ci włosy.
Tylko już się obudź.
Ji-hyeok.
Ji-hyeok,
poruszyłeś się, prawda?
Ji-hyeok.
Panie doktorze!
Panie Gong.
Proszę pana.
Wie pan, gdzie pan jest?
Co ja robię w szpitalu?
Czy miałem
wypadek w drodze na Czedżu?
Nie mam czasu.
„W drodze na Czedżu”?
O czym ty mówisz?
Muszę się z kimś spotkać w interesach.
Z Kim Jeong-gwonem.
Z Kim Jeong-gwonem?
A w ogóle,
kim pani jest?
To pourazowa utrata pamięci.
Mózg utracił zdolność przetwarzania bieżących informacji,
więc wspomnienia z okresu tuż przed wypadkiem
są niedostępne.
Tak. Proszę spojrzeć.
Tutaj.
Kiedy odzyska te utracone wspomnienia?
W końcu wróci mu pamięć, prawda?
Muszą panie być cierpliwe i dać mu czas.
Zobacz.
Naprawdę jesteśmy parą.
Widzisz? Trzymamy się pod rękę.
Zobacz, serduszko.
To randka w domu, ślesz mi serduszka.
Niemożliwe.
Nie jesteś w moim typie.
Jestem dokładnie w twoim typie.
Mówiłeś, że mam uroczy uśmiech.
Słuchaj no. Jesteś naciągaczką?
Ojciec cię wynajął?
Rozumiem. Chce, żebym wrócił do domu, tak?
Na pewno. To musi być to.
Nie wierzę.
Wynocha!
Tak mi powiedział.
Rany, ależ to frustrujące.
Czemu pamięta tylko to, co się działo, zanim nas poznał?
Możemy mu pomóc odzyskać pamięć?
Da-rim, czy jakieś wspomnienia miały dla was szczególne znaczenie?
- Szczególne znaczenie? - Tak.
Jeśli odtworzymy te sytuacje, rozmowy i klimat,
może coś sobie przypomni.
Tak robią w filmach.
Idzie. Przygotujcie się.
Trzy, dwa, jeden. Do dzieła.
- O nie! - Ojej!
- Co my zrobimy? - Ale pech.
Ciężarnej rozsypały się mandarynki.
Chyba potrzebuje pomocy.
Plecy mnie bolą.
- Rany. - Co teraz?
O nie, mandarynki się rozsypały.
Pozbieramy je razem?
Spójrzcie na tę młodą dziewczynę.
Jaka życzliwa.
- To prawda. - Przemiła.
- Dziękuję. - Proszę jedną wziąć.
- Dziękuję. - Bardzo dziękuję.
Co za życzliwa osoba.
Prawda?
Nie lubię mandarynek.
Jak przyjemnie.
- Ji-hyeok! Uciekaj! - Niech to szlag!
Ej!
Łapać go!
- Ej! - Ty w szpitalnej piżamie!
- Ej! - Co jest?
Ty!
- Ej! - Łapać go!
- Musimy stąd spadać. - Czemu?
Stój! Dokąd to?
Zatrzymaj się!
Brać ich!
Zaczekaj!
Za tobą!
Przed tobą!
Poczekaj tam!
Ji-hyeok, pamiętasz coś?
Tak.
Już rozumiem.
Naprawdę?
Tak.
Ji-hyeok.
Jesteś z nimi w zmowie.
Słucham?
Chcesz mnie wyrolować z tymi naciągaczkami.
Nie, to nie tak…
Co robisz?
Zwariowałaś?
Nie mów z pełnymi ustami.
Ale…
Rozumiem.
Mam wrażenie,
że jestem ci winien przeprosiny.
Tylko że nic nie pamiętam,
więc nie wiem, za co przepraszać.
Nie mogę też być w związku
z nieznajomą.
Nie wymagam, żeby od razu było jak dawniej.
Po prostu proszę,
żebyś pozwolił mi przy sobie być, dopóki nie odzyskasz pamięci.
Nie.
Biorąc pod uwagę to,
co mi powiedziałaś, myślę, że dobrze się stało.
- Co? - Te twoje historie…
Musiałem stracić rozum.
A teraz
nareszcie się opamiętałem.
O czym ty mówisz?
Ludzie to niezależne formy życia. Pełnię doskonałości osiągają jako single.
Nasz związek by nie przetrwał.
Miłość
znika szybciej
niż pianka na piwie.
Zakończmy to.
Liczę, że pozwolisz mi wrócić…
do dawnego życia.
Czemu to zrobiłaś?
Ufałem ci.
Kochałem cię.
Było mi cię żal, gdy straciłaś matkę.
Starałem się o ciebie dbać.
Jak mogłaś mi to zrobić?
Dlaczego?
Właśnie dlatego.
Dbałeś o mnie dopiero po śmierci mamy.
Co?
Jeśli naprawdę ją kochałeś,
jeśli kochałeś mnie…
powinieneś był do nas wrócić, gdy żyła.
Nie.
Nie powinieneś był nas porzucić.
Dbałeś o mnie, bo było ci mnie żal?
To nie jest miłość. To rozczulanie się nad sobą.
Było ci żal siebie, bo straciłeś miłość.
Potrzebowałeś mnie, by odegrać rolę tragicznego bohatera!
Wiesz czemu?
Bo jesteś samolubny aż do szpiku kości.
Rozejrzyj się.
Zobacz, ile osób przy tobie zostało.
Prezes Gong Chang-ho
podejrzany o malwersacje i naruszenie obowiązków powierniczych
stawił się na przesłuchanie.
Podejrzewa się, że zdefraudował miliardy wonów
i przeznaczył je na własne cele.
Policja przeszukuje jego dom oraz biuro w Natural BeBe.
Prezes Gong niegdyś…
Zostawił to, zanim pojechał na policję.
Podpisał
porozumienie.
Dziękuję.
Poprosił też, bym przeprosił w jego imieniu.
Sprawę nagłośniono, gdy jego syn, Gong Ji-hyeok,
ujawnił szokującą prawdę.
Okazało się, że zamknął żonę, Kim In-ae,
w szpitalu psychiatrycznym na wiele lat,
co pogłębiło kontrowersje.
Policja…
Jak mój popołudniowy grafik?
- Przedstawię go pani. - Dobrze.
Ej.
Gdzie jest strażnik?
- Strażnik! - Ejże!
- Strażnik! - Czemu on się tak drze?
Strażnik!
Śpij, jak nie masz nic lepszego do roboty.
Wiesz, kim jestem?
Nie wtrącaj się i sam śpij, gnojku.
Jak śmiesz tak mówić do naszego szefa?
Nareszcie.
Skontaktowaliście się z moim ojcem?
Nie odchodź.
Jak się nazywasz?
Mój ojciec dopilnuje, żebyś wyleciał.
Wracaj tu.
Strażnik!
Nie wiem, coś ty za jeden,
ale bogata rodzinka najwyraźniej postanowiła cię olać.
Co z nim zrobimy?
Jak to co?
Postaramy się
powoli
go zniszczyć.
Ty mały…
No dalej! Wezwij tatusia!
Mamo.
Wychodzę.
Przepraszam.
Nie mogę cię zawieźć na lotnisko.
Daj spokój.
To ja przepraszam.
Przestań.
Sporo się tu dzieje, więc dobrze, że wyjeżdżasz.
Zostałabyś wplątana w cały ten bajzel.
Jedz regularnie, mamo.
Ty też.
Mówiłaś panu Kimowi?
A po co?
Zmykam. Nie odprowadzaj mnie.
SEON-U
- Halo? - Ha-yeong.
Gdzie teraz jesteś?
W aucie.
Jun zniknął.
Co? Gdzie go ostatnio widziałeś?
Jestem poza miastem. Powrót trochę mi zajmie.
Jesteś w Seulu? Pomożesz?
Jun! Kim Jun!
Jun!
Kim Jun!
Dzieci.
Widzieliście może tego chłopca?
- Nie. - Nie widzieliśmy.
Widzieliście go gdzieś?
- Nie. - Ja też nie.
Jun!
Kim Jun!
Gdzie on jest?
Jun!
O rany.
Jun.
Ładna pani.
Nic ci nie jest?
Zasnąłeś tutaj?
Tak, bawiłem się w chowanego.
Tak się bałam.
Przestraszyłam się, bo myślałam, że zniknąłeś.
Nie, wszystko dobrze.
Nie płacz.
Już dobrze.
Obudziłaś się.
Właśnie zasnął.
Dziękuję.
Ji-hyeok.
Wypis załatwiony.
Jesteś wolny.
Okej, dzięki.
Sporo przeszedłeś.
Dzięki.
Ale wiesz co?
Go Da-rim…
Co z nią?
To nie twoja wina, że nic nie pamiętasz,
ale ona dzień i noc o ciebie dbała.
Miesiąc byłeś nieprzytomny.
Byłeś czysty i zadbany
tylko dzięki niej.
Jeśli będziesz miał okazję,
nie zapomnij
jej podziękować.
Okej.
Chodźmy.
Czemu wróciłeś?
Ciężko było się z tobą rozstać.
Każesz mi odejść?
Mogłaś mnie zatrzymać.
Popełniłam błąd.
Myślę, że wróciłeś, bo czekałam.
O rety. Mają panie szczęście.
Dom tak bardzo się spodobał osobie zainteresowanej kupnem,
że zapłaci więcej niż wartość rynkowa.
Tak, cieszę się.
O wilku mowa.
Dzień dobry.
Pani In-ae.
Mogła nam pani powiedzieć.
Przeżyłam szok.
Bałam się,
że się nie zgodzicie.
Bardzo chciałam się odwdzięczyć
za wszystko, co dla mnie zrobiłyście.
To nic takiego.
Naprawdę
bardzo dziękujemy.
Mam jeszcze jedną dobrą wiadomość.
Wygraliśmy proces dotyczący nosidełka.
Co za ulga. Tak się cieszę.
MomsJoy wycofa swój produkt,
a nasz niebawem trafi na rynek.
Firma wiąże z nim wielkie nadzieje.
To wszystko dzięki tobie, Da-rim. Wiesz?
Ależ nie.
Chciałabyś
wrócić do naszej firmy?
Nie, to nie byłoby w porządku.
Ale dziękuję za propozycję.
W takim razie
może chciałabyś założyć własną?
Słucham?
Własną firmę?
Pan Kang i reszta zespołu matek
powiedzieli mi, że jesteś utalentowana i pełna pasji.
Nie mogę oddać kogoś takiego innej firmie.
Jeśli nie chcesz dla mnie pracować,
to może założysz startup, a ja w niego zainwestuję?
Pierwszą inwestycją
będzie to.
Musisz gdzieś mieszkać,
żeby zacząć pracować.
UMOWA KUPNA-SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI
Chwileczkę.
Nie możemy tego przyjąć.
Jak my się odwdzięczymy za taką dobroć?
Nie musicie.
Jeśli Da-rim będzie ciężko pracować,
to wystarczy.
Dobrze. Na pewno da z siebie wszystko,
by pokazać, jak bardzo to docenia.
Oczywiście.
Jestem przekonana, że świetnie sobie poradzi.
Obiecuję, że zrobię, co w mojej mocy.
Bardzo dziękuję.
Tato.
Wróciłyśmy.
Ulżyło ci, co?
Myślisz…
że sobie poradzę?
PREZES KIM JAE-HYEON (TKANINY PAPA)
Słucham, panie prezesie.
Tak, będą dwa zamki błyskawiczne.
Ma się otwierać od góry i od dołu.
Pamięta pan wysokiej jakości materiał, o którym mówiłam?
- Zdecydowaliśmy się na niego. - Kupiłam rybkę!
- Zostawiam to panu. - Jedzmy!
Do usłyszenia.
Powieśmy to.
To? Okej.
Tutaj?
Tutaj.
- Tutaj? Dobrze. - Tak.
Tadam.
Gotowe.
Przybij piątkę!
Wesołych świąt!
- Jun! - Dziękuję.
Otwórzmy później.
- Zdmuchniemy świeczki? - Dobry pomysł.
- Do dzieła. - Usiądź.
Proszę bardzo.
- Okej. Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
Dzień dobry.
ROK PÓŹNIEJ
- Dzień dobry. - Dobry.
Halo? Dzień dobry.
Do usłyszenia. O rany.
Okej. Zobaczmy.
SANG-HUI
Co tam, Sang-hui?
Da-rim, jestem na Czedżu.
Czyli dotarłaś.
Jak pogoda? Najadłaś się pyszności?
Właśnie wysłałam ci zdjęcie.
Możesz zerknąć?
Dziewczyna z tyłu to twoja siostra, prawda?
Co? Już patrzę.
Dzięki. Pa.
Hej.
Spakowana?
Tak.
Masz taką sukienkę?
Mówisz o tej?
Ktoś mi ją podarował, gdy byłam na Czedżu.
Aha.
Zabierasz ją?
Będziesz w niej szukać Da-jeong?
Nie, oddam ją do sklepu, choćby zwrócili mi tylko połowę ceny.
Może pokryje to koszt przelotu.
Wiedziałam.
Jesteś taka zaradna.
Wychowałam dwie wspaniałe córki.
Dwie?
Czemu uwzględniasz Da-jeong?
Nabroiła i ukrywa się na Czedżu.
Robi, co może, by przetrwać.
Co?
Nie poddała się, tylko nadal walczy.
To wystarczy.
Próbuje przeżyć, więc się nie martwię.
Pamiętasz, co wam mówiłam?
Jak upadniesz…
Musisz po prostu wstać.
Właśnie.
W życiu
nie trzeba niczego więcej.
Racja.
PORT LOTNICZY CZEDŻU
WYCIECZKA SPACEROWA
Spotykamy się tu ponownie za 30 minut.
Proszę się nie spóźnić.
Dobrze.
Da-jeong, ty…
- Kim pani jest? - Przepraszam.
Da-jeong?
- Kim pani jest? - Przepraszam.
- Da… - Słucham?
Przepraszam.
Proszę pani.
Szuka pani Go Da-jeong?
Zna pani moją siostrę?
Tak, pracujemy razem.
Dziś akurat ma wolne.
Da mi pani jej adres?
Nie wiem, gdzie mieszka.
Proszę pójść wieczorem do Hotelu Golden Bay.
W wolne dni dorabia tam jako kelnerka.
Rozumiem.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Bez zaproszenia nie wpuszczamy.
Proszę pana.
Muszę wejść tylko na chwilę, żeby sprawdzić, czy jest tam moja siostra.
Szybko się uwinę.
Nikt nawet nie zauważy, że tam byłam.
Cóż, chyba nie mam wyboru.
Co ja powiem
mojej leciwej mamie?
Miała operację serca
i całymi dniami czeka, aż moja siostra wróci do domu.
To musi być takie trudne.
Owszem.
Miałam nadzieję, że po całym tym cierpieniu
wreszcie zobaczę swoją siostrę.
Ale nie mam zaproszenia.
Nie szkodzi. W porządku.
Naprawdę rozumiem.
Moment.
Przymknę oko na to, że nie ma pani zaproszenia.
- Ale… - Ale?
Pani strój jest trochę…
Powinnam założyć wieczorową suknię, tak?
Zgadza się.
Gdzie ona jest?
Przepraszam.
Zaraz oszaleję.
Go Da-rim?
Gong Ji-hyeok.
Co ty tu robisz?
Śledziłaś mnie?
Co?
Nie.
To co tu robisz?
A jak myślisz? Po prostu…
przyszłam świętować założenie firmy.
Podaj nazwisko prezesa.
Cóż, nazywa się…
Wiedziałem.
Śledziłaś mnie.
Wyraźnie ci powiedziałem,
że zawiadomię policję, jeśli…
Powinnaś też umówić nas na kolację z Su-jin w Seulu.
Przepraszam.
Jeong-gwon szedł w naszą stronę.
Czy możemy to powtórzyć?
Wszystko w porządku?
Na twój widok znowu rozbolała mnie głowa.
Przecież nic nie zrobiłam.
Przysięgam, że cię nie śledziłam,
więc się nie martw.
Niech każde z nas pilnuje własnych spraw.
Nie zrobiłam tego celowo.
To był wypadek.
Czy…
możemy to powtórzyć?
Co?
Zróbmy to…
jeszcze raz.
WYBUCHOWY POCAŁUNEK
Serio?
Przepraszam.
Zostaniesz…
moją żoną?
WYSTAWA FOTOGRAFICZNA KIM SEON-U UŚMIECH
KILKA LAT PÓŹNIEJ
To wystawa pana zdjęć, prawda?
Tak.
Uwielbiam pana dzieła.
Dziękuję.
To wydaje się wyjątkowo znajome.
Kto to?
To tylko…
przyjaciółka.
A ona?
Ona też.
Nie, nieprawda.
Nie jestem przyjaciółką.
Jestem jego dziewczyną.
Może.
Wkrótce?
Cóż,
dziękuję.
WYSTAWA FOTOGRAFICZNA KIM SEON-U UŚMIECH
O matulu. Ale z niego przystojniak. Ciekawe, do kogo będzie podobny.
Do mnie.
Patrzcie na ten szpiczasty nosek.
To pewnie po tatusiu.
Nieprawda, po mnie.
- Ale się rusza. - Wygląda jak tatuś.
- Wiercipięta. - Cześć.
Nareszcie.
Jak poszło?
Cóż, czasami coś nie wychodzi.
Spróbujemy następnym razem i wtedy się uda.
Oczywiście.
Nawet małpy czasem spadają z drzew.
Że co?
Mamy umowę na eksport do Ameryki Południowej.
- Co? - Serio?
Wkręcaliście nas?
- Pokażcie. - Nie możecie robić nas w konia!
Po angielsku.
To się dzieje naprawdę, co? Ja nie śnię?
Oczywiście. Udało nam się!
Gratki, pani dyrektor.
Dobra robota, kochani.
- Nasz zespół jest najlepszy! - Tak jest!
Dawno tego nie robiliśmy, ale spróbujemy?
- Mówisz? - Pewnie.
- Chodźcie. - Dawaj!
- Okej. - Wszyscy razem.
Raz, dwa, trzy.
Dream & BeBe!
DYREKTOR GO DA-RIM
O rety, patrz na nich.
Zobacz.
Po kim one to mają?
A jak myślisz?
Co?
Po mnie.
- Spisałem się. - Słońce, nie czytałeś im wczoraj, co?
Grałeś na telefonie, prawda?
Nie, co ty.
Nie kłam.
Skarbie.
Nie wiesz, że są teraz w bardzo ważnym wieku?
Dobrze. Przepraszam.
Dzieci, idziemy coś zjeść.
Potraktuj to poważnie.
Rodzice muszą dawać dzieciom dobry przykład.
Ile razy ci to mówiłam?
Masz rację.
Naprawdę
zachowam te słowa w sercu.
Dobrze?
Będę cię obserwować, jasne?
Dzieci.
Wszystko przez ten głupi pocałunek.
Masz ci los.
Co?
Mówiłeś coś o pocałunku?
Co?
Nie, nic.
Powiedziałeś, że wszystko przez ten głupi pocałunek.
Racja.
Przez ten głupi pocałunek…
jestem bardzo szczęśliwy.
Taka prawda.
Najpierw całuj, potem myśl.
Znowu zaczynają.
WYBUCHOWY POCAŁUNEK KONIEC
CHOI KWANG-IL JAKO GONG CHANG-HO
CHAE JA-WOON JAKO KIM JUN
CHA MI-KYEONG JAKO JEONG MYEONG-SUN
NAM KEE-AE JAKO KIM IN-AE
SEO SANG-WON JAKO YU JIN-TAE
SEO JEONG-YEON JAKO HAN MI-OK
JUNG GA-HEE JAKO GONG JI-HYE
PARK JIN-WOO JAKO MA JONG-GU
JEONG HWAN JAKO YU TAE-YEONG
SHIN JOO-HYUP JAKO KANG GYEONG-MIN PARK JEONG-YEON JAKO LEE GO-EUN
SHIN JOO-HYUP JAKO KANG GYEONG-MIN
JUNG SU-YOUNG JAKO JANG JIN-HUI
PARK JI-A JAKO BAE NAN-SUK
KIM MU-JUN JAKO KIM SEON-U
WOO DA-VI JAKO YU HA-YEONG
AHN EUN-JIN JAKO GO DA-RIM
JANG KI-YONG JAKO GONG JI-HYEOK
WYBUCHOWY POCAŁUNEK
WESOŁYCH POCAŁUNKÓW W ŚWIĘTA!
A W 2026 ROKU – WYBUCHOWYCH!
Napisy: Joanna Kuboń