DYNAMITE KISS
EPISODE 12
Tingnan mo. Ayos lang ako.
-Ano'ng gagawin natin sa kamay mo? -Excuse me.
Pasensya na.
Ayos lang. Wala namang nasaktan.
Bakit ka umiiyak?
Pasensya na.
Hay naku.
Pagkatapos ng divorce, hindi na nagbigay ng child support ang ex-husband ko.
Kailangan ko ng maayos na trabaho,
kaya nag-apply ako sa Natural BeBe.
Sa Mother TF Team ba?
Oo.
Assistant manager ako noon sa isang baby product company,
kaya umasa ako na matatanggap ako,
pero hindi pumasa ang application ko.
Nanlumo ako.
Pakiramdam ko wala akong silbi.
Hindi totoo 'yan.
Sa tingin ko, ibinuhos ko sa Natural BeBe ang galit ko sa buhay.
Nag-post ako ng masasamang komento sa online mom communities
at tumawag sa customer service
para murahin ang mga staff at gumawa ng gulo kahit wala naman.
Handa akong tanggapin ang anumang parusang tingin n'yong nararapat.
Magpo-post din ako sa online communities
at aaminin ang ginawa ko at ipapaliwanag na gawa-gawa ko lang ang lahat.
Pasensya na talaga.
Grabe, gutom na ako.
Ano'ng kakainin natin sa hapunan?
Sushi?
O pasta?
Fried chicken?
Ayos lang ako. Wala akong ganang kumain.
Parang hindi maganda ang mood mo.
Da-rim.
Ayos na ang lahat.
Tapos na.
Okay?
Mukhang kinuha ko ang pwesto ni Ms. Lee So-yeong, di ba?
Kung hindi ako nagsinungaling para matanggap,
siya sana ang nasa team.
Masyado kang nag-o-overthink.
Kahit hindi siya,
sigurado akong
may mas kwalipikadong taong makakakuha ng pwesto ko.
At ang taong 'yon
ay baka mas nangangailangan at mas desperado pa kaysa sa 'kin.
Kinukwestyon ko tuloy ang mga desisyong ginawa ko.
Magaling kayong lahat.
-Magaling ang lahat! -Tapos na tayo.
-Tapos na, Da-rim. -Mag-team dinner tayo mamaya.
Uminom kaya tayo ng beer?
-Maganda 'yan. -Magandang ideya.
-Di ba, Mr. Kang? -Ano'ng kakainin natin?
-Inihaw na bituka. -Ms. Go Da-rim.
Kumusta ang sugat mo?
Gumagaling na po.
Gano'n ba?
CERTIFICATE OF MARRIAGE STATUS
PANGALAN: GO DA-RIM STATUS: WALANG ASAWA
Totoo ba 'to?
Oo.
'Yong babaeng 'yon
-ay hindi pa ikinasal kahit kailan. -Ano?
CERTIFICATE OF MARRIAGE STATUS PANGALAN: KIM SEON-U, STATUS: DIVORCED
CERTIFICATE OF MARRIAGE STATUS PANGALAN: GO DA-RIM, STATUS: WALANG ASAWA
Ibig mong sabihin, nagsinungaling siya para matanggap sa trabaho?
Hindi ka dapat magalit sa kanya.
Dapat mo nga siyang pasalamatan.
Bakit naman?
Nagbukas siya ng oportunidad.
Isang oportunidad para tuluyang pabagsakin si Gong Ji-hyeok.
CERTIFICATE OF MARRIAGE STATUS
Siguro sobrang nasaktan ka.
Dapat nagpatupad ang kumpanya ng mas maayos na preventive measures.
Ayos lang po, ma'am.
Kasalanan ng kumpanya ang lahat ng 'to.
Dahil diyan, gusto kong pormal na hilingin na maglatag tayo
ng malinaw na guidelines para protektahan ang CS staff
at magpatupad ng mental-health support.
Magandang ideya 'yan.
Aayusin natin 'yan.
-Ay. Salamat po, ma'am. -Salamat po.
At saka,
gusto naming magpa-press interview ka, Ms. Go.
Okay lang ba sa 'yo?
-Ano po? -Kailangan mong linisin ang pangalan mo.
Mas maganda siguro
kung kasama mo si Mr. Kim Seon-u bilang asawa mo.
Puwede n'yo ring pag-usapan ang pagtatrabaho n'yong dalawa.
Press interview? Ibig sabihin, mapapanood siya sa TV?
Magiging sikat ka sa buong bansa.
Kailangan mong gawin 'yon.
Sige, magse-set ako ng schedule sa lalong madaling panahon.
Mukhang mahirap 'yan.
Malamang na mababanggit si Ms. Lee So-yeong sa interview.
Kung muling mapag-usapan ang isyu,
muli siyang mababatikos.
Umamin na siya at humingi ng tawad.
Bakit pa natin siya ididiin?
Sang-ayon ako sa kanya. Mas mabuting wag na lang nating ituloy.
Gano'n ba?
Sige, kung gano'n.
Pero mag-post man lang tayo ng anunsyo sa company bulletin board.
Para i-highlight ang napakahusay mong serbisyo.
Okay lang ba sa 'yo 'yon?
Opo.
Tama ka nga.
Alam ni Ji-hyeok na si Go Da-rim
ay single.
Magaling.
Patuloy mo lang siyang purihin at palakihin ang ego niya.
Habang mas tumataas siya…
mas masakit ang magiging pagbagsak niya.
Ms. Go, nakita namin ang anunsyo sa bulletin board.
Congrats sa pagiging Employee of the Month.
Diyan ba galing ang injury mo, no'ng sinagip mo ang baby?
Ang galing mo naman.
Naku, nakakahiya. Wala naman akong ginawa.
Si Ms. Go, ang ating Employee of the Month,
ay tapat at may paninindigan na sa simula pa lang.
Siyempre. Si Ms. Go, ang ating Employee of the Month,
ay kilala sa kanyang sense of responsibility.
Tama.
Mag-enjoy kayo sa lunch n'yo.
-Salamat. Kayo rin. -Kayo rin.
Ikaw ang team leader ng Employee of the Month.
Ano ang pakiramdam?
A…
Mabuti naman.
Gano'n ba?
Alam mo, mahilig si Da-rim sa beef.
Ay naku, Go-eun.
Hindi mo kailangang sabihin 'yan nang malakas.
Hindi babalewalain ni Mr. Gong ang ganito kasayang okasyon.
Lalo na't si Ms. Go, ang ating Employee of the Month,
ay nagdala ng karangalan sa team natin.
Siyempre. Kung nagpapasalamat siya, hindi niya 'to babalewalain.
-Sigurado. -Sigurado.
Alam n'yo naman.
Hindi gagawin 'yon ni Mr. Gong.
-Imposible. -Imposible.
Panahon na para sa maayos na team dinner.
Ang beef.
Sagot ko na.
-Gong Ji-hyeok! -Gong Ji-hyeok!
Maghahanap na agad ako ng restaurant.
Korean beef.
-Korean beef? -Oo, please.
Sulitin na natin.
-Mabuti 'yan. -Sulitin na talaga natin.
Tara, kape muna tayo.
-Libre ko. -Ay, grabe.
'Yan ang assistant manager ng Employee of the Month!
Kita mong may alam talaga.
Halika, Da-rim.
Pasensya na, pass muna ako. Hindi maganda ang pakiramdam ko.
Kayo na muna.
Halos hindi siya kumain.
Ano'ng meron? Tumanggi ba siya sa libreng kape?
Ito ang gusto mong style, di ba?
Ganyan naman lagi ang suot mo.
Ang ganda ng kulay.
Sabi mo may anak kang nasa daycare, tama?
-Oo. -Ayos.
Puwede ka bang mag-suggest ng outfit sa 'kin?
'Yong bagay
para sa talent show sa daycare.
Ano? Saan?
Wow, ang ganda niyan.
-Sa tingin mo? -Oo.
Talent show.
Show?
Pupunta ka sa show?
Ano?
Oo, pupunta ako sa show ng kaibigan ko.
Ibig kong sabihin, sa party ng kaibigan ko.
Ano bang klaseng party?
Ano ang theme?
Ang theme ay
get-together lang ng magkakaibigan.
May kantahan at sayawan. Siguro 'yon ang theme.
Okay. Dapat sinabi mo agad sa 'kin. Specialty ko 'yan.
Tingnan natin.
Naku.
Ang ganda nito.
Kasi, alam mo, 'yong mga bisita sa party
medyo bata.
Baka masyado namang daring 'yan.
Mga bata?
Gaano kabata?
A…
Mas bata pa sila sa 'kin.
Makinig ka.
Wag kang ma-intimidate.
Dapat itodo mo kapag mas bata ang kasama mo.
Puwede mo bang ipakita sa 'min ang iba pang party dresses na ganito?
Opo, ma'am.
-Paalam, Jun. -Bye, Jun!
Bye.
Jun, paparating na ang papa mo.
Maghihintay kami rito kasama mo.
Jun!
Hello.
-Hello. -Hello.
Naku, naghintay ka ba nang matagal?
Pasensya na.
Kinuha ko pa ang gitara mula sa kaibigan ko.
Ayos lang po.
Umuwi na tayo.
Akin na ang bag mo.
Bakit ang lungkot ng mukha mo?
Ano'ng nangyari?
Kinabahan ka ba nang makita mong nagre-rehearse ang mga kaibigan mo?
-Hindi po. -Wag kang mag-alala.
Magaling akong gitarista.
Sigurado akong maiinggit lahat ng mga kaibigan mo sa 'yo.
Tara na po at mag-practice.
-Tara na? -Opo.
Tara na!
NEW SPRING WOODS KINDERGARTEN
Magdahan-dahan.
Sige, sige.
Bibisita ako kapag may libreng oras si Da-rim.
Naku, kung alam mo lang.
Di tatakbo ang kumpanyang 'yon nang wala si Da-rim.
Sobrang busy niya.
Sige, ingat ka.
Bye.
Nandito na ako.
Da-rim.
Halika rito.
Kausap ko lang si Tita Myeong-ja mo,
at pilit niya tayong pinapapunta para bumisita.
Alam mo na, para sa sariwang hangin sa probinsya.
Mukhang maganda 'yan.
Matagal na rin simula noong huli ko siyang nakita.
Madalas natin siyang puntahan noon noong buhay pa si Papa.
May paligsahan pa tayo noon sa pagkuha ng suso.
Tama.
Lagi kayong nananalo ng papa mo.
Hindi kayo tumitigil kahit sobrang lamig.
Sino ba ang makakatalo do'n?
Talaga po?
Manang-mana ka talaga sa papa mo.
Magiging proud na proud siya sa 'yo.
Masipag ka, matiyaga,
at tapat kagaya niya.
Aba, oras na ng hapunan.
MAMUHAY NANG TAPAT
Pa.
Pasensya na.
MAMUHAY NANG MATAPAT
MOTHER TF TEAM CANDIDATE ASSESSMENT
2025 MOTHER TF TEAM CANDIDATE ASSESSMENT
YANG HUI-SUK, LEE GO-EUN, GO DA-RIM
EVALUATOR: MA JONG-GU RESULTA: PASADO
BAGSAK
MOTHER TF TEAM GO DA-RIM
INIHAHAIN KO ANG AKING PAGBIBITIW EPEKTIBO MAYO 21, 2025 DAHIL SA PERSONAL NA DAHILAN
LIHAM NG PAGBIBITIW
Sang-ayon din ako.
Sa tingin ko, mapagkakatiwalaan natin siya sa pagde-develop ng bagong produkto.
Hindi rin siguro magkakaroon ng malaking pagtutol sa loob ng kumpanya.
Maganda ang naging pag-handle niya sa insidente sa mom-community kamakailan,
kaya maganda rin ang tingin ng publiko.
Tingnan mo kung paano ka niya sinusuportahan.
Inaasahan kong magpapakita ka ng magandang resulta.
'Yong sapat para manahimik ang tumututol sa board na maging vice president ka.
Kung gano'n, may hihilingin sana ako.
Ano 'yon?
Kapag naging matagumpay ang proyektong ito,
paki-renew po sana ang mga kontrata
ng lahat ng team members ko bilang full-time employees.
Bakit ba lagi mong pinipilit na tulungan ang mga babaeng 'yon?
May panahon pa naman bago matapos ang internship nila, di ba?
Oo, meron pa.
Pero kung maging full-time employees ang mga team member niya
kasabay ng pag-promote sa kanya,
mas maganda 'yon sa kabuuan.
Tama.
Para sakto rin sa inauguration ceremony, 'no?
Sige, ituloy n'yo.
Opo, sir.
Ji-hyeok.
Kaya mo 'to, di ba?
Siyempre naman.
Mas pinagkakatiwalaan ko ang team members ko kaysa sa sarili ko.
Kaya sobrang nagpapasalamat ako sa 'yo.
-Ano? -Ikaw mismo ang nag-hire sa kanila.
May kanya-kanya silang galing.
Ang galing mo talagang pumili ng tao.
-Wala 'yon. -Ituloy mo lang.
Pangunahing gawain ng kumpanya natin ang pag-develop ng mga bagong produkto.
Kaya ba natin ang ganito kahalagang trabaho?
Bakit hindi?
Marami na tayong nagawa.
Tama siya.
Lagi mang may sagabal sa daan,
lagi pa rin tayong nakakagawa ng magagandang resulta.
Naniniwala akong kaya natin 'to.
Di ba, Da-rim?
Hindi ako sigurado
kung ito ang tamang oras para sabihin ko 'to,
pero kailangan kong sabihin sa inyo–
Bago 'yon,
may isa pa akong mahalagang anunsyo.
-Mahalagang anunsyo? -Ano 'yon?
Ano pang mas mahalaga kaysa rito?
Kapag naging matagumpay ang proyektong ito,
makakakuha ako ng pahintulot
na gawin kayong full-time employees.
-Talaga? -Full-time employees?
-Naku, hindi ako makapaniwala. -Full-time employees!
Nandito naman si Go Da-rim, ang Employee of the Month,
kaya siyempre magtatagumpay tayo.
Galingan natin, Da-rim.
Maging full-time employees tayong lahat!
Laban!
Hindi ako makapaniwala!
-Magtatrabaho ako nang husto. -Saan tayo magsisimula?
LIHAM NG PAGBIBITIW
Mr. Gong.
Hindi ko na kayang magtrabaho rito.
Pasensya na.
Hindi ko tatanggapin 'yan.
Naiintindihan ko ang pag-aalala mo,
pero nakapagdesisyon na ako.
Ngayong nakalabas na ang mama ko sa ospital,
sapat na ang ilang part-time jobs
para mabayaran ang interes at ang utang ko sa 'yo.
Hindi ito tungkol sa pera.
Lahat ng aplikanteng may mahusay na academic backgrounds,
karanasan, at kwalipikasyon
ay tinanggal sa application screening stage pa lang.
'Yong mga may pinakamababang interview scores ang pinili nila.
Kasama ako doon.
Bakit nila ginawa 'yon?
Simula pa lang,
wala talaga silang balak na gumawa ng maayos na team.
Tama pala ang lahat.
Palabas lang pala ang loser team.
Totoo 'yon noong una.
Kung magiging tapat ako,
'yon din ang inisip ko noon.
Tama.
Nang sumuko na ang lahat sa team na 'to,
may isang tao
na hindi sumuko.
Alam mo ba kung sino 'yon?
Ikaw 'yon, Da-rim.
Papayag ka bang maliitin ka nila?
Nang hindi ka man lang lumalaban?
Itong report na 'to
ay bunga ng pagtakbo natin kung saan-saan at pag-iisip nang sabay-sabay.
Para sa kanila, ang trabaho at report na 'to
ang kabuhayan at pag-asa nila.
JANG JIN-HUI, LEE GO-EUN, GO DA-RIM, BAE NAN-SUK
Da-rim,
ikaw ang bumuo ng team natin.
Hindi mo inagaw
ang posisyon ng iba.
Dinala mo ang team na ito kung nasaan tayo ngayon
at iniligtas mo ito sa tuluyang paglaho.
Si Ms. Bae Nan-suk.
Si Ms. Jang Jin-hui.
Si Ms. Lee Go-eun.
Tulungan mo silang
maging full-time employees dito.
Puwede ka nang mag-resign pagkatapos.
Okay?
Okay.
Hanggang sa mangyari 'yon,
ibibigay ko ang lahat.
Ano'ng nakita ko? Ano'ng problema sa mata ko?
Sobra ba ang pagod ko?
Ano'ng meron sa kanila? Bakit sila nagyayakapan?
Hindi, hindi totoo 'to.
Jusko po.
Hindi puwedeng mangyari 'to.
Bakit sila nagyayakapan? Bakit?
Seryoso ako!
Sigurado ka bang hindi ka nagkamali?
Hindi. Nakita ko mismo.
Kasama si Mr. Gong?
-Hindi nga? -Sigurado ako sa nakita ko.
-Nagyayakapan sila. -E, pa'no si Mr. Kim?
-Pa'no niya nadala rito? -Maghiwa-hiwalay na tayo!
May sipon ka ba?
Gusto mo ba ng mainit na inumin?
Hindi, ayos lang. Nag-uusap lang kami tungkol sa trabaho.
A, tama.
Iminungkahi ni Mr. Gong
na pumunta tayo sa baby fair para mag-brainstorm
para sa bagong produkto.
A, gano'n ba. Mukhang
ikaw lang ang sinabihan ni Mr. Gong tungkol do'n.
Parang ang dami n'yong napag-uusapan.
Ano?
Mukhang naging close na kayo ni Mr. Gong
nitong nakaraan, a.
Talaga? Wala naman akong napapansin.
Ay, muntik ko nang makalimutan.
Nag-aaya si Mr. Gong kung puwede tayong mag-team dinner mamayang gabi.
Kasama ba si Mr. Kim?
Hindi, tayo-tayo lang.
Grabe naman.
Hindi nagdalawang-isip si Mr. Kim na sumali sa campaign
para sa 'yo at sa team natin.
Ba't hindi mo siya iimbitahan?
Di bale na.
Hindi ako sasama.
Ako rin, may lakad ako.
Gusto ko munang mag-quality time kasama ang asawa ko.
Ang susunod na pagtatanghal ay mula sa Moon Class,
"Heart, Heart, Mwah."
-Palakpakan n'yo po kami! -Palakpakan n'yo po kami!
-Heart, heart, mwah, mwah -Heart, heart, mwah, mwah
-Mahal na mahal ko kayo, Mommy at Daddy -Mahal na mahal ko kayo, Mommy at Daddy
-Sobrang mahal ko kayo -Sobrang mahal ko kayo
-Bakit nga ba sobra ko kayong mahal -Bakit nga ba sobra ko kayong mahal
-Heart, heart, mwah, mwah -Heart, heart, mwah, mwah
-Mahal na mahal ko kayo, Mommy at Daddy -Mahal na mahal ko kayo, Mommy at Daddy
Kahit paulit-ulit ko kayong nakikita
At araw-araw
Heart, mwah
Kahit paulit-ulit ko kayong nakikita
Uy, Jun!
Jun!
Ang cute mo. Grabe!
Magaling ka Jun!
Ang galing mo! Ang cute mo!
-Tumingin ka rito. -Ayan, ayan.
-Tumingin ka rito. -Isa pa.
Ji-ho.
Ji-ho, puwede ka bang tumingin dito?
-Dito. Tingin dito. -Ayan, Ayan.
Ngayon, i-welcome natin si Kim Jun at ang papa niya para sa pagtatanghal nila
ng "Island Baby."
Puwede po bang pumunta sa entablado ang papa ni Jun?
Mr. Kim?
Mukhang hindi pa siya dumarating.
-Handa na ba ang susunod na performers? -Opo.
Jun, paunahin muna natin ang susunod na team,
tapos kayo na, okay?
Sandali!
Ako na. Okay lang ba?
Sino ka?
Ako…
ang best friend ni Jun.
Kaya mo 'to.
Simulan na natin.
Kapag nasa lilim ng isla si Mama
Namumulot ng talaba
Naiiwan ang sanggol mag-isa
Nagbabantay sa bahay
-Kumakanta ang dagat -Kumakanta ang dagat
-Isang oyayi -Isang oyayi
-Inihihiga ng sanggol ang ulo sa braso -Inihihiga ng sanggol ang ulo sa braso
-At natutulog -At natutulog
Hello.
-Jun. -Papa!
Naku. Dahan-dahan lang, masasaktan ka niyan.
Pa, bakit na-late ka kanina?
Pasensya na.
Pasensya na talaga sa nangyari kanina.
Pero napanood kitang kumanta kanina.
Ang galing mo.
Malaking problema siguro kung wala si Ate Ganda.
Salamat.
Paano mo nalaman ang tungkol dito?
Inimbitahan ako ni Jun.
Nagdesisyon kaming maging best friends ni Jun.
Bang!
SALAMAT SA PAGPAPALAKI SA 'KIN, PAPA
Ang init.
Salamat.
Ang ganda ng bahay n'yo.
Salamat
sa pagsalo mo sa 'kin kanina sa performance ni Jun.
Mukhang ang saya-saya ni Jun, dahil sa 'yo.
Di ba? Magkasundo talaga kami ni Jun.
Pero…
pakiusap, wag mo na ulit gawin ito.
Ano?
Ikaw at ako,
wala nang dahilan para magkita tayo pagkatapos ng exhibition na 'to.
Pero bata pa si Jun.
Hindi niya maiintindihan kung bakit hindi ka na niya makikita,
at masasaktan siya.
Kung gano'n, e di, patuloy tayong magkita.
Sinabi ko na sa 'yo.
Gusto kita, pati si Jun.
Wala akong interes sa 'yo bilang babae.
Kaya,
wag mong paasahin si Jun.
Pakiusap.
Pasensya na.
Seryoso?
Teka.
Pasensya na, Tae-yeong.
May biglaan akong meeting.
Hindi ka talaga nagbabago. Hindi totoo ang paghingi mo ng tawad.
Palagi kang ganyan tuwing inaagaw mo ang mga kumpanyang
kausap ko na sana.
Alam mong malaki ang ipinuhunan ko
sa mga deal na 'yon na nagkakahalagang bilyon, trilyon pa nga.
Pero umarte ka lang at humingi ng tawad
na para bang nabangga mo lang ako sa kalye.
"Pasensya na, Tae-yeong."
Buti naman at napagtanto mo 'yon.
Tama ka.
Hindi naman talaga ako nagsisisi.
Kahit hindi mapunta sa 'kin,
hindi mo pa rin makukuha ang mga deal na 'yon.
Talaga?
Nararamdaman ng mga tao
kung sino ang tutulong sa kanilang umunlad
at kung sino ang lalamon sa kanila.
At alam mo,
masyado mong ipinapahalata.
Mukha kang isang mabangis na hayop
na nakatayo sa ibabaw ng biktima nito.
Oo, ganyan nga.
Ingat ka.
Isa pa bago ko gawin 'yan.
Pagdating sa elevator,
una ang paglabas
bago ang pagpasok.
'Yan ang basic etiquette.
Magkaroon ka man lang ng kaunting manners.
Sige.
Kita tayo sa susunod.
Hi.
Ano na naman ang ginagawa mo rito?
Tatanungin mo na naman ako?
Ba't ang sungit mo? Magkakampi na tayo ngayon.
Ano? Magkakampi?
Bakit ganyan ang mukha mo?
Wala.
Kumusta?
Ginawa ko ang sinabi mo
at hinayaan kong si Ji-hyeok ang humawak ng bagong product development.
Pero paano kung magtagumpay siya?
Hindi ba magiging masama 'yon para sa 'tin?
Sandali, ideya ba 'yon ni Mr. Yu?
Kailangan nating pigilan na mangyari 'yon.
Akala ko ba magkakampi tayo? Bakit mo sinabi sa kanya ang gano'n?
Hayaan mo lang siya at suportahan mo siya.
-Ha? -Ano?
Ito na ang pagkakataon natin.
Ang pagkakataon nating gamitin nang maayos ang Go Da-rim card.
At wag kang mag-alala.
Kahit may magawa silang kamangha-mangha,
hindi pa rin 'yon makikita.
Sa halip na mag-overthink at ma-obsess sa bago,
naisip kong humanap tayo ng lumang produkto at i-update natin.
Puwede tayong pumili ng tig-isa–
Sino ba ang may pakialam sa opinyon namin?
Ikaw ang susundin namin sa lahat.
Ano?
Ikaw ang nag-uumapaw ng ideya sa team natin.
-Tama. -Oo nga.
Totoo 'yan.
Ano bang sinasabi n'yo? Lagi nating ginagawa ang lahat nang magkakasama.
-Una, hati-hatiin natin ang mga category– -Sabihin mo na sa kanya.
-Pero ikaw ang pinakamatanda. -Tumahimik kayo.
-Ikaw ang nakakita. -Nakita mo kaya ikaw na ang magsabi.
-Hindi, ikaw na. -Hindi ko nga alam kung totoo 'yon.
Makinig kayo.
May…
gusto akong sabihin sa inyo.
Nakapagmuni-muni ako no'ng na-discharge si Mama.
Doon ko lang na-realize
na may nagawa akong hindi mapapatawad.
Niloloko ko ang mga taong nagtitiwala sa 'kin.
Pasensya na.
Pasensya na talaga.
Tama na 'yan. Ayos lang. Talagang ayos lang.
Umupo ka.
Sana sinabi mo agad kung pinagdadaanan mo 'yon.
Maiintindihan naman namin 'yon.
Pinaghinalaan pa kita ng mali.
Kita n'yo? Sabi ko na hindi gagawa ng gano'n si Da-rim.
Kapag itinulak ka na ng mundo sa bangin,
gagawin mo ang kahit ano para mabuhay.
Paano ba naman namin hindi maiintindihan 'yon?
Tama.
Kung hindi dahil sa 'yo,
matagal na sana kaming itinapon bago pa man mapaalis.
Kaya wag ka nang umiyak.
Kayo nga ang umiiyak.
Umiiyak lang ako kasi umiiyak ka.
Pero kahit gano'n, nagsinungaling pa rin ako para makuha ang trabahong ito.
Aalis na ako pagkatapos ng project na 'to.
Naipasa ko na ang resignation ko.
Naku po.
Gusto kong makita
sina Jin-hui,
Nan-suk,
at Go-eun
na maging full-time employees.
Ituturing ko itong huling pagkakataon para masuklian ang kabutihan n'yo
at gagawin ko ang lahat ng makakaya ko.
Kaya…
gawin natin ang best natin hanggang sa dulo, okay?
-Da-rim. -Di ako makapaniwala sa 'yo.
Pasensya na.
Mr. Gong, kailangan nating mag-usap.
-Tungkol saan? -Malalaman mo pagdating natin.
-Saan tayo pupunta? Sandali. -Sa restaurant.
May reservation ako sa pinakamahal na resto malapit sa opisina.
Tara na.
-Ayos. -Tara na.
Bitawan n'yo 'ko.
Sandali. Bitawan n'yo 'ko. Bitaw!
Pakiusap, bitawan n'yo na ako.
Sabi ko bitawan n'yo 'ko!
-Cheers. -Cheers.
Sobrang nagulat ako
nang makita kong magkayakap kayong dalawa.
Hindi ko alam kung ano ang gagawin sa inyo.
Mr. Kang, ang dami mong iniinom ngayon.
Paano ba naman?
Trinaydor ako ni Ji-hyeok.
Hoy, hindi kita trinaydor.
Nadidismaya ako sa 'yo.
Dapat sinabi mo man lang sa 'kin.
Ibig mong sabihin, nagkaroon kayo ng napakatinding dynamite kiss
ni Ms. Go, tama?
-"Napakatinding dynamite kiss?" -"Napakatinding dynamite kiss?"
Mr. Kang.
Lasing ka na ba?
Sandali lang.
Hindi ba sinabi n'yong unang beses kayong nagkita sa Jeju?
At simula pa lang, nagkaroon na kayo ng pasabog na dynamite kiss?
Puwede n'yo bang ipaliwanag?
Ano ba talaga ang dynamite kiss?
Ano ang pinagkaiba nito sa normal na halik?
Hindi, hindi 'yon…
-A… -O?
Ikaw ang magpaliwanag. Hindi ko kaya.
-Kasi ganito… -Hay naku.
-Parang… -O?
Wala akong masabi.
Hindi niya masabi. Hindi niya alam.
Seryoso? Nakakainis kayo.
Wala akong pakialam kung office affair o romance 'yan.
Tanggalin na lang natin silang dalawa.
Pakiramdam ko, ang lungkot-lungkot ko, Nan-suk.
Kumain kayo nang marami ngayong gabi.
Sagot ko.
Pahingi pa kami ng karne.
'Yong malaking order, please!
Itodo na natin ngayong gabi!
Congratulations.
Para sa relationship n'yo.
-Ang saya. -Masarap ba?
Siguro
nahirapan kang gawin 'yon.
Ang tapang mo talaga kasi sinabi mo sa kanila.
Seryoso ako.
Nag-aalala talaga ako,
pero sobrang understanding nila.
Nakaka-guilty…
pero nagpapasalamat din ako.
Wag ka nang umiyak.
Okay?
Ayos lang.
Proud ako sa 'yo.
Mainit 'to.
Mag-ingat ka.
Salamat.
Dapat humingi rin ako ng tawad sa 'yo.
Bakit?
Sa lahat ng nangyari mula nang magkita tayo
hanggang ngayon.
Ang dami mong tiniis
at nahirapan ka dahil sa 'kin.
Totoo 'yan.
Tama ka diyan.
Nakakagalit talaga.
Oo,
pero lahat ng 'yon
ay mapapatawad ko dahil…
single ka.
Sa tingin ko, masuwerte ka talaga.
Salamat.
Ano ba ang nangyayari sa 'kin?
Wag ka nang tumakas.
Hindi na kita pakakawalan.
Ang gwapo.
Alam ko.
Ano?
Bakit ka nagpapanggap na tulog?
Kasi masaya ako.
Hindi ba tayo babangon?
Kailangan nating kumain ng agahan.
Wag na.
Kailangan nating maghilamos at magsipilyo.
Ayoko.
Sige. Wag na lang nating gawin.
Gusto mong buong araw lang tayo sa kama?
Oo.
At ano ang gagawin natin?
Alam mo na, kung anu-ano.
Kung anu-ano?
Oo.
Kung anu-ano…
Oo.
Sige.
Teka. Sandali.
Siguro nagpapahinga si Da-rim kasi weekend ngayon.
Hindi.
Hindi siya umuwi kagabi.
Uminom siya kasama ang kaibigan niya.
Baka…
may boyfriend na siya.
Sana nga.
Kailangan na niyang makipag-date,
pero hindi siya interesado
kasi marami siyang ambisyon sa career niya.
Si Ji-hyeok din, sobrang dedikado sa trabaho.
Trabaho at bahay lang lagi.
Sa tingin ko, hindi pa siya nakahawak ng kamay ng babae.
Nakakaalarma 'yon, kung tutuusin.
Sabi nila, hindi na raw nagjo-jowa ang mga kabataan ngayon.
Dapat tayong mag-alala.
Siya nga pala,
anong klaseng lalaki ba ang gusto ni Da-rim?
Ano kaya ang tingin niya sa isang tulad ni Ji-hyeok?
Hindi, imposible 'yon.
Bakit naman?
Masyado siyang gwapo.
Hindi naman siya gwapo.
Sakto lang ang itsura niya.
Lumabas ka lang sa kahit anong kalye at tumingin-tingin ka.
Ganyan ang itsura ng lahat ng lalaki.
-Saang kalye kaya 'yon? -Ano?
Gusto kong pumunta at tingnan.
Kahit na, hindi puwede. Magkaibang mundo sila.
Mas mabuting magpakasal sa taong may parehong pinanggalingan.
Kumain ka na. Lumalamig na ang sabaw.
Ang sarap nito.
Sige.
Para siyang isda kung uminom.
Siguro namana niya 'yon sa 'kin.
Gumising ka. Mamimili tayo para sa titirhan n'yo pagkatapos ng kasal.
Wala akong pakialam. Hindi ako sasama.
Ikaw na lang.
Bakit ako pupunta nang mag-isa?
-Kumakanta ang dagat -Kumakanta ang dagat
Ano 'to?
Sige, sabihin mo.
Bakit ka nasa talent show
ng anak ni Mr. Kim?
Bakit ka kumanta roon?
Ano pa nga ba? Gusto ko siya. Kaya ko ginawa 'yon.
Sinabi ko sa 'yo na may nagugustuhan ako.
Ikaw talagang bata ka!
Ba't napaka-immature mo?
Bakit siya, sa dami ng tao?
-Nababaliw ka na ba? -Ano ba ang mali sa kanya?
Ayusin mo nga ang sarili mo!
Sa tingin mo ba pagiging mature ang mag-asawa ng isang katulad ni Daddy?
Kung gano'n, magiging immature na lang ako.
Ayokong mabuhay nang katulad mo!
JUN BABY STUDIO
Hindi siya kilalang photographer at single dad pa.
Ang kapal ng mukha niyang magustuhan ang anak ko.
Pinayagan ko siyang mag-exhibition sa art hall ko,
tapos ito ang isusukli niya?
Walang utang na loob…
Bwisit.
Didiretsuhin na kita.
Si Ha-yeong…
Okay lang po ba kayo?
'Yong batang 'yon talaga.
-Mr. Kim Seon-u. -Sandali lang po.
Puwede ko po bang makita sandali ang kamay n'yo?
Sandali lang po.
Tingnan natin.
Medyo malamig po ito.
Ay, hindi na kailangan.
Madalas ding sumasakit ang kamay ko kasi buong araw akong
nakikipaglaro sa mga bata.
Pinakamaganda itong pain relief patch.
Lalagyan ko pa po kayo ng isa.
Hindi naman po masakit, di ba?
Gagaling po agad 'yan.
May sasabihin po kayo sa 'kin, di ba?
At ano po 'to?
Hindi ko kasi alam kung ano ang ibibigay ko sa 'yo.
Hindi naman ako puwedeng pumunta nang walang dala, di ba?
Salamat po dito.
Mga grapefruit.
-Ayos. -Sige, kukunin natin 'to.
Ano ang paborito mong pasta?
Gagawa ako ng kahit anong gusto mo.
Marunong kang magluto ng pasta, Mr. Gong?
Siyempre naman.
Teka.
Nagdi-date tayo. Puwede bang wag mo na akong tawaging Mr. Gong?
Pasensya na, Mr. Gong.
E, ano ang dapat kong itawag sa 'yo?
Ji-hyeok.
Puwede rin, pero…
Ba…
Baby? Parang "baby boy"?
Hindi, hindi 'yon.
Babe.
Hay naku, di bale na.
Babe, tara na!
Tara na, babe!
Halika na, babe!
Ta-da!
Ang ganda nito!
Ako?
Dalawa.
Sandali.
Mayroon ka dito.
Hindi, hindi diyan.
Sa tingin mo ba pagiging mature ang mag-asawa ng isang katulad ni Daddy?
Kung gano'n, magiging immature na lang ako.
Ayokong mabuhay nang katulad mo!
Tubig.
Ano?
Ano'ng ginagawa mo? Ikuha mo ako ng tubig.
Seryoso ka ba?
Ni hindi mo kayang magbuhos ng isang basong tubig?
Napilay ang kamay ko.
May isa ka pa naman!
Tama.
Nakalimutan kong may dalawang braso pala ako.
Bwisit.
Ito ang shortlist ng mga produktong balak naming i-update.
May ginagawa na ba ang development team sa kahit alin sa mga 'yan?
Wala pa kaming plano para roon.
Pero ibig sabihin niyan,
mataas ang customer satisfaction ng mga produktong 'yon.
Baka mag-backfire ang hindi kinakailangang update.
Tama. Alam kong mahirap ito,
pero iminumungkahi kong subukan n'yong makaisip ng bago
na wala pa sa product line natin.
Sa gano'n, makakapagbukas din kayo ng bagong market para sa 'tin.
Tama 'yan.
Ang maipapayo ko lang,
simulan n'yong i-record lahat sa phone n'yo.
I-record lahat?
Hindi n'yo alam kung kailan kayo makakaisip ng ideya.
Kapag ni-record n'yo agad ang naisip n'yo, makakatulong 'yon.
Hindi maiiwasan ang trial and error,
kaya kung ire-record n'yo ang bawat hakbang,
malalaman n'yo kung saan nagkamali.
A, tama 'yon.
Salamat po.
-Salamat po. -Salamat po.
Mukhang hindi komportable.
Kaya sa tingin ko…
Sa tingin ko, kailangan itong i-update.
Kailangan talaga.
'Yong laki…
-Sa tingin ko, maganda ang diaper bags. -Diaper bags…
Tingnan mo ang telang 'to.
Diapers?
Siguro…
-Tingnan mo ito. -Pati ito.
Ito rin.
Ito naman…
Hindi ko alam kung paano ito dapat itali.
'Yong paraan ng pagtali?
Ako na.
Ito? O ito?
Sa tingin ko 'yang isa.
KUMPLIKADO ANG TALI AT MAHIRAP GAMITIN HINDI KOMPORTABLE PARA SA SANGGOL
WALANG BULSA O KULANG PARA SA WIPES DAGDAG BIGAT AT SAKIT ANG HIP SEAT
ANG PARAAN NG PAGTALI ANG NAGTATAKDA NA MAHIRAP ITONG GAMITIN
Tingnan mo. Sunod.
-Ta-da! -Ang ganda ng kulay.
-Oo. -Oo nga.
Ang ganda nito.
-Ang ganda. -Bagay sa tone-on-tone look.
Pero para sa 'kin, pinakaimportante pa rin ang tela.
Hindi tama 'to.
Paano ko…
Ano 'yon?
Mr. Gong!
Grabe naman.
MAY BABY
-Ta-da! -Ta-da!
Okay!
-Ang galing nito! -Nagawa natin!
-Baby carrier.
-Nagawa natin. -Baby carrier.
-Baby carrier.
Baby carrier.
Para hindi pagpawisan pag tag-init,
puwede tayong gumamit ng parang mesh na tela.
Paano kung gawa sa mesh na tela
at naaalis?
Dalawang opsyon para sa tag-init at taglamig.
Hindi mo 'ko tine-text maghapon.
Nagre-record ka na naman.
Uuwi ka na ba, Mr. Gong?
Walang ibang tao.
Aalis ka na ba, babe?
Sobrang mami-miss kita buong gabi.
Sabay na tayong umuwi.
Sa bahay ko.
Hihintayin kita.
Gusto ko talagang sumama sa 'yo,
pero marami pa akong gagawin.
Malapit nang ilabas ang prototype,
kailangan pang i-final edit kung may kulang.
Umuwi ka na.
Hindi ako makapag-concentrate.
Sandali.
May naiwan akong files sa meeting room.
Mauna ka na, okay?
Kita tayo bukas!
Uuwi na ako.
Aalis na talaga ako.
Hindi ko alam kung bakit nalulungkot ako kapag sinasabihan mo akong umuwi.
Hindi mo ba ako pipigilan at hahayaang manatili?
Gusto ko lang
makipag-usap at tumawa kasama ka araw-araw.
Sa wakas, nandito na.
-Dali, buksan mo na! -Hindi ko kayang tingnan.
-Bubuksan ko para sa 'yo. -Hindi ko talaga kaya.
-Wow, ang ganda! -Ang ganda.
-Naku po. Hindi ako makapaniwala. -Ang sosyal tingnan.
Naku po.
Nandito na talaga.
Ang unang baby carrier ng Natural BeBe.
Tama, ito ang baby carrier na ginawa natin.
Ganito mismo ang pakiramdam ko nang ipinanganak ko ang panganay ko.
Naku naman.
Alam mo ang pakiramdam, di ba?
Lalabas na ito sa merkado sa susunod na linggo, di ba?
Hindi naman ako nananaginip, di ba?
O siya, sige.
Talagang nagsumikap kayong lahat.
Sigurado akong maganda ang magiging resulta.
Mr. Gong!
Mr. Gong! Kailangan n'yong makita 'to.
Ang ganda ng pagkakagawa nito.
Tingnan n'yo.
Kapareho ito ng prototype natin.
Hindi tayo umorder ng ganitong kulay.
Bagong produkto ito na inilabas ng MomsJoy kaninang umaga.
Ano?
Hindi maaari. Bakit inilabas ng ibang kumpanya ang produkto natin?
Oo, may pagkakamali siguro.
-Mr. Kang, baka nagkakamali ka. -Hindi.
-Teka, sandali. -Ano?
"Naglabas ang MomsJoy ng bagong baby carrier."
"Mayroon itong body-hugging design
na kapansin-pansing nagpapabawas sa sakit ng balikat at likod."
"Gawa sa mga de-kalidad na materyales para maging mas magaan kaysa sa tuwalya…"
Parehong-pareho ang mga materyales at features.
-Hindi maaari. -Seryoso ka ba talaga?
-Patingin nga. -Seryoso ka ba?
Sobrang magkamukha.
Sino si Go Da-rim?
Chairman Gong.
Ako po si Go Da-rim.
Ikaw si Go Da-rim?
Naku po!
DYNAMITE KISS
Alam mo palang nagsinungaling siya para makapasok, at hinayaan mo lang?
Oo.
Pero gagawin mo siyang espiya kahit wala naman siyang ginawa?
Tama na.
Alam niyang nagsinungaling ako pero pinagtanggol niya pa rin ako,
at ngayon, siya ang nahihirapan.
Susuko ka na lang ba
sa promotion mo bilang vice president at sa joint venture natin sa Taeyu C&T?
Dahil lang sa babaeng tulad niya?
Mag-isip ka nang mabuti!
Ako ang nag-leak ng bagong produkto sa kakumpitensya.
Bakit ka nagpapakabayani?
-Magtiwala ka lang sa 'kin at– -Nahihirapan ako dahil sa 'yo.
Mag-break na tayo.
Bumalik na tayo kung saan tayo nabibilang.
Ito na ang pinakamasahol na sitwasyon ko.
Nagsalin ng Subtitle: Jessa Ann CM