Każdy ul mieści tysiące pszczół.
Na świecie jest ponad 20 tysięcy gatunków pszczół,
a pszczoła miodna jest jednym z najbardziej znanych i udomowionych.
- Hejka. - Spierdalaj.
Co oglądamy? Pszczoły.
- Niesamowite. - Nie bardzo.
Pieprzyć je, bo żądlą.
Tylko w obronie własnej.
- Wredne. - A potem umierają.
Dobrze szkodnikom.
Te szkodniki są niezbędne do życia na ziemi.
- Pieprzysz. - Bez pszczół nie byłoby jedzenia.
Bzdura.
Robią tylko ohydny miód.
A nie ser, mięso czy inne gówno.
Fajne gówno.
Prima sort.
Bez zapylania kwiatów roślinność by wymarła.
A po niej zwierzęta.
To zjedlibyśmy coś innego.
Sęk w tym, że nie.
Wystarczy pójść do sklepu.
I kupić kurczaka, ty przymule.
- Nie byłoby kurczaka. - To paluszki serowe.
„Nie ma pszczół”. „No i?” „Nie ma miodu!”
„To kupmy sobie coś innego. Parówki!”
- Nie byłoby ich. - Właśnie że by były!
- Pszczoły nie robią parówek! - Tylko miód.
Jeśli nie ma roślin, to co zjedzą zwierzęta?
Ruszcie głową.
Bez roślinności nie byłoby zwierząt roślinożernych,
więc co jadłyby pozostałe?
Dupę.
Przed duże D.
Gdy jesteś głodny, to jesz. Nawet jak nie jesteś.
- Pycha. - Własny tyłek?
- Żujesz sobie? - Jak kalmara?
Gdybyś głodował, dupę jakiego zwierza zjadłbyś najpierw?
Na przystawkę: robaka.
- One mają dupy? - Zrobię mu kłem.
- Który koniec to odbyt? - A co za różnica?
Co, jeśli zrobisz mu dziurę w głowie?
Szkoda na was czasu.
- Zakumał. - W końcu.
- Ciekawostka. - Zaczyna się.
- Po co ja się staram? - Ocenimy.
„Mam ciekawostkę”.
Serio? Udowodnij.
Dajesz, cipo.
Jedna pszczoła w swoim życiu produkuje jeden słoik miodu.
Leniwa cipa.
- A która pszczoła? - Co?
Mówiłeś, że jedna pszczoła. Podaj imię tej leniwej suki.
Jak się nazywa?
Mówiłem ogólnie.
- A my pytamy o imię. - Która się opierdala?
Wywalić ją z ula!
Pszczoły nie są leniwe, a jedynie bardzo małe.
A słoik miodu to jakieś pół kilo.
Gdybym zarządzał ulem, zapytałbym wprost:
„Potrzebujemy miliona słoików miodu.
Która zrobiła tylko jeden?”
Bobby Bzyk ma dwie lewe ręce.
- Inne cipy robią po pięć. - Co z tobą?
Pszczół są miliony, a każda robi jeden słoik.
Jak ten jednoręki fiut z Listy Schindlera. Zwolnić go!
Gnojek sabotuje nazistów!
Zmierzam do tego, że jebać pszczoły.
Są okropne.
Pełzają i straszą.
Ta niechęć do pszczół jest, szczerze mówiąc, dziwna.
- Dlaczego? - Nie ma co się ich bać.
Nie boję się, tylko je zjem.
- Użądlą cię. - I dobrze.
Na bólu będę wpierdalał jeszcze szybciej.
- Słusznie! - Co?
- Eliminacja pośrednika. - Czyli?
Robią jedzenie, ale też same nim są.
- To prawda. - Czyli szama.
- Zjedzmy pszczoły. - Właśnie.
- Porażka. - Poszukamy domu?
Tak!
Dziś znajdziemy…
dużą drogę z mostem i kościół.
A ja sobie zjadę ze zjeżdżalni.
Kolejny trop!
- Macie plac zabaw? - Tak!
Znajdźmy plac zabaw przy moście nad drogą,
a potem kościół
i zjedzmy pieprzone pszczoły.
Ja się na to nie piszę.
Jest Olive.
- Wszystko gra? - Tak.
- Co robicie? - My tylko szukamy…
domu kici. I pszczół. Widziałaś jakieś?
Pszczoły?
- To coś jak osy? - Podobne.
- Czym się różnią? - Robią miód.
- A osy? - Nic.
- Coś tam robią. - Nic godnego uwagi.
A azjatyckie szerszenie?
- Też nic nie robią. - Dobra.
Szukamy pszczół.
Zjemy je i damy nauczkę.
- A jeśli użądlą? - Dobre pytanie.
- Nie wyciskaj odwłoka. - Uwielbiam, gdy jesteś sprośna.
Spoko.
Wiesz, co zrobię, jeśli mnie użądlą?
- Co? - Popatrzę, jak zdychają.
Zabawiłaś się? To teraz wypruj sobie flaki.
To tyle. Dobranoc.
Ty bzycząca cipo.
A jak użądlą cię wszystkie?
- To zdechną. - Będzie boleć!
Owszem, ale tylko przez chwilę.
A pszczoły zaboli na wieczność, bo wykitują.
Próbowałeś, a teraz spierdalaj.
Fajowo.
Są zjeżdżalnie, które kończą się w wodzie.
- Zjeżdżalnie wodne. - Nie cierpię ich.
Co kombinują?
O mój Boże.
Co jest? Żyjesz?
Wszystko gra.
Skurwysynki.
- Nic się nie stało. - Stało się.
Już cię nie skrzywdzi.
- Skąd wiesz? - Powiedzmy, że mu wyjaśniłem.
- Co powiedział? - Powiedział…
Mam jedną.
- Hej! - Uważaj.
- Jak smakuje? - Jak rodzynka.
Gumiasta.
- Co? - Chwila.
Język mi puchnie.
- Użądliła. - Serio?
- Jakim cudem? - Jeszcze pytasz?
Bo ją zjadła.
- Mam zaciśnięte gardło. - Zrób coś!
- Duszę się. - Spokojnie.
- Co robisz? - Obsikuję.
- Uśmierzam ból. - To na meduzy, debilu.
Sorcia.
Boże. Marnie wyglądasz, Olive.
Twój język jest pięć razy większy niż zwykle.
- Mam pomysł. - Jaki?
- Niech użądli gałę. - Genialne.
Nie do końca.
Będzie miał wielką fujarę.
Nie będzie.
Spójrz na jej język.
Pomnóż to przez jego fiuta i policz! Kutas jak dzwon!
Ale będzie zbyt obolały.
- Co ci do tego? - Ekspert od fiutów się znalazł.
Będzie miał największą pytę na dzielni. Mój ziom.
- Czemu twoje siki śmierdzą? - Cukrzyca.
- Jesz dużo ciasta? - Mnóstwo.
- Leci. - Ruszył na nią.
Zaszedł. Wystawił gałę.
Celuje w nią.
Chodź, pszczółko.
Śmiało, misiu. Wskocz na drąga.
- Nęci ją. - Nie wstydź się.
Wskakuj na czubek. A potem niżej.
Cholera.
- Dziabnęła jaja? - Tak. No cóż.
Patrzcie, jak się odpaliły.
Jak piłki do lotto. Wygrałbyś losowanie.
- Co teraz? - Balety.
Wiesz, co zrobiłeś? Odwróciłeś proporcje.
Masz teraz mniejszą dzidę.
Takie wielkie jaja, że nie widać lewara.
- Wielgachne. - Tylko na chwilę.
Jest impreza.
Szkoda, że jaja ci zwiędły.
To Lara.
No idź.
Cześć.
- Wszystko gra? - Tak.
Co robicie?
Szukamy
domu dla kici.
Cześć.
- A co u was? - Nic.
Impreza.
- Tańczymy sobie. - Fajnie.
- Chcesz potańczyć? - Nie.
Lepiej nie. To był długi dzień.
Jedliśmy pszczoły, a jedna użądliła Olive w język.
- Serio? - Bolało.
A Rzyg został dziabnięty w jaja.
- Serio? - Celowo.
Po co być żądlonym w jaja?
Chciałem oberwać w dzidę.
- W co? - W siusiaka.
Po co?
Chciałem, żeby był pięć razy większy. Łapiesz, kotek?
Nie.
Na czym stanęło?
Użądliła go w jądra i spuchły.
- Urosły? - Gigantycznie.
Tylko na 25 minut.
Człapał jak kaczor.
I jęczał, gdy jaja chlastały o glebę.
Brykał jak na gumowym skoczku.
Po raz kolejny wyszedł na kosmicznego zboka.
- Aż tyle się działo? - Tak.
Zatem my już pójdziemy.
Wybacz. W drogę, ekipo.
Czemu nie tańczysz?
Wolę patrzeć.
Serio?
Nie.
Nie bardzo.
Wolę tańczyć, bo to fajniejsze.
- Ale jestem stary i głupio wyglądam. - Co z tego, skoro to fajne?
No cóż,
chodzi o to,
że jestem wzorem do naśladowania. Ekipa mnie podziwia.
Jeśli wyjdę na durnia, utracą wzór do naśladowania.
Poza tym odrobinę spietrałem.
- Lara chce tańczyć. - Wiem, ale ona to rozumie.
Nie wierzę, że przejmujesz się wyglądem.
Ty niczego się nie boisz.
Tyle w życiu osiągnąłeś. Jesteś najlepszym kotem w okolicy.
Cóż.
Nic nie osiągnąłem.
To wszystko bzdury. Najlepszy kot w okolicy?
Nawet nie wiem, czy to prawda.
Jestem tylko zwykłym kocurem.
Żyję z dnia na dzień. Nawet nie wiem, dlaczego i po co.
Opieka nad tobą
to moje największe osiągnięcie.
Serio?
Tak. Serio.
Dobra, znajdźmy ten twój dom.
Patrzcie, to on.
- Twój dom? - Tak.
- Jesteś pewna? - Tak. To chyba…
Te kwiaty. Poznaję.
A to moja zabawka.
Tak?
Zdecydowanie.
Dobra.
- No to… - Jasne.
Mówiłem, że odszukamy twoją rodzinę.
Zajdę dom od tyłu i poszukam wejścia.
Brawo. Zajrzyj do nas czasem.
Będę tęsknić, kiciu.
- Dzięki. - Do usług.
Uważaj na siebie.
Uszy do góry.
Będę tęsknić.
Jest jeszcze lepszy niż tamten!
Zdecydowanie.
Przykro mi.
Wyprowadzili się.
- O nie. - Tak.
- Przykro mi. - Straszne.
Wcale się nie smucę.
Co?
Nie smutno ci, że nie masz rodziny?
Przecież ją mam.
Wracajmy.
Jaki był ten nowy kociak?
Nie tak fajny jak ty.
Dzięki, Gus.
Dasz radę, Gus.
Czy wy ją widzicie?
Prawdziwy cud
Zbałamuciła mnie stylem i luzem
Czuję ją od stóp do głów
Czuję miłość, nie chcę być intruzem
Proszę cię, kociaku
Spójrz teraz w moją stronę
Proszę cię, kociaku
Daj się ponieść chwili
Jesteś już duża
Pora przetańczyć całą noc
Może powinniśmy zacząć się spotkać.
W celu?
Cóż…
No wiesz.
By mieć kocięta i takie tam.
Cóż.
Nie mam jąder.
- Co? - Jaj.
- Nie mam. - To żaden kłopot.
- Bylebyś miał fiuta. - Ale wiesz, co to znaczy?
- Co? - Nie mam potrzeb.
I…
Nie mogę mieć kociąt.
Dobra.
- Olive. - Masz jaja?
- Tak. - Nara.
Fajnie.
- Ktoś chce tańczyć? - Ja odpadam.
- Jebać. - Zatańczę z tobą.
- Miękka faja. - Książę z dupy.
Dajcie spokój.
Tańczmy!
Zostaliśmy sami.
Siedzimy sobie.
Jak dwie cipy.
Niczego nie osiągnęliśmy.
Ja zabiłem dziś dzieciaka.
- Na pewno? - Słyszałem, jak pęka kark.
Jeśli żyje, to jest warzywem.
- Wszyscy kiedyś zdechniemy. - Tak.
Napisy: Sylwester Stachowicz