Κάθε κυψέλη περιέχει χιλιάδες μέλισσες.
Υπάρχουν πάνω από 20.000 γνωστά είδη μελισσών,
με τη μελιτοφόρο μέλισσα να είναι από τα πιο γνωστά και εξημερωμένα.
- Γεια. - Γαμήσου.
Εντάξει. Τι βλέ… Μέλισσες.
- Είναι απίστευτες. - Δεν νομίζω.
Γάμα τες. Τσιμπάνε οι άτιμες.
- Ναι. - Τσιμπάνε επειδή αμύνονται.
- Ύπουλες. - Και το πληρώνουν με τη ζωή τους.
Ωραία. Παράσιτα.
Παράσιτα που είναι θεμελιώδη για τη ζωή στη Γη.
- Χέσε μας. - Χωρίς μέλισσες, δεν θα είχατε φαγητό.
Μαλακίες!
Μόνο μέλι δεν φτιάχνουν; Το μισώ το μέλι.
Δεν είναι ότι φτιάχνουν τυριά, κρέατα και τέτοια.
- Ωραία πράγματα. - Αυτά θα μου 'λειπαν.
Χωρίς μέλισσες και επικονίαση, δεν θα υπήρχε βλάστηση
και τα ζώα θα λιμοκτονούσαν.
Σιγά. Θα έτρωγαν κάτι άλλο.
Όχι, δεν θα έβρισκαν τίποτα.
Θα πήγαιναν στο σούπερ μάρκετ
και θα αγόραζαν κάνα κοτόπουλο, βλάκα.
- Δεν θα υπήρχαν κοτόπουλα. - Τυρί, οτιδήποτε.
"Τέλος οι μέλισσες". "Και;" "Δεν έχει μέλι!"
"Τότε ας πάρουμε κάτι άλλο. Κάνα λουκάνικο!"
- Δεν θα υπήρχαν λουκάνικα. - Θα υπήρχαν!
- Δεν φτιάχνουν λουκάνικα! - Μόνο το μέλι θα έλειπε!
Μα δεν θα υπήρχαν φυτά, οπότε τι θα έτρωγαν τα ζώα; Σκεφτείτε.
Αν δεν υπήρχε βλάστηση, επομένως ούτε και φυτοφάγα ζώα,
τι θα έτρωγαν τα άλλα ζώα;
Σκατά.
Με σίγμα κεφαλαίο.
Αν πεινάς, τα τρως. Ακόμη κι αν δεν πεινάς.
- Μιαμ. - Τα ίδια τα σκατά;
- Τα μασάς και τα τρως; - Σαν καλαμάρι;
Αν λιμοκτονούσες,
ποιανού ζώου τα σκατά θα έτρωγες πρώτα;
Του σκουληκιού για αρχή.
- Έχουν κωλοτρυπίδα; - Θα άνοιγα μια με τα δόντια.
- Σε ποια πλευρά ακριβώς; - Έχει σημασία;
Κι αν του ανοίξεις το κεφάλι; Τι γίνεται τότε;
Χάνω τον χρόνο μου μαζί σας.
- Το κατάλαβε. - Επιτέλους.
- Ενδιαφέρον έχει… - Άρχισε.
- Κακώς ασχολούμαι. - Εμείς κρίνουμε.
- Ναι! - "Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία".
- Ναι! - Απόδειξέ το.
Εμπρός, μαλάκα.
Μια μέλισσα παράγει ποσότητα ίση με ένα βάζο μέλι σε όλη της τη ζωή.
Γαμημένη τεμπέλα.
- Ναι! Ποια μέλισσα; - Τι;
Είπες ότι μία μέλισσα φτιάχνει ένα βάζο. Ποια είναι αυτή η τεμπέλα;
- Πώς τη λένε; - Ναι.
Όχι, εννοώ κάποια μέλισσα.
- Κι εμείς ρωτάμε ποια! - Ποια δεν κάνει τη δουλειά της;
Διώξτε την απ' την κυψέλη!
Μια χαρά την κάνει τη δουλειά της. Και ζυγίζει ελάχιστα.
Πόσο ζυγίζει ένα βάζο μέλι; Μισό κιλό;
Πείτε ότι είμαι υπεύθυνος της κυψέλης. "Ήρθε παραγγελία.
Θέλουμε ένα εκατομμύριο βάζα με μέλι.
Ποια χαζή έκανε μόνο ένα;"
Μην τη δίνετε στον Μπόμπι. Θα κάνει μόνο ένα.
- Ναι! Τι έχετε πάθει; - Η επόμενη θα κάνει πέντε.
Υπάρχουν εκατομμύρια μέλισσες που φτιάχνουν από ένα.
Σαν εκείνον στη Λίστα του Σίντλερ με το ένα χέρι. Μην τον πάρεις!
Θα τα κάνει σκατά εκεί μέσα!
Τέλος πάντων, στον διάολο οι μέλισσες.
Εντάξει; Άθλιες.
Σιχαμένα ζωύφια.
Αυτή η απέχθεια για τις μέλισσες είναι ειλικρινά περίεργη.
- Τι εννοείς; - Δεν έχεις λόγο να τις φοβάσαι.
Δεν τις φοβάμαι. Εγώ τις τρώω.
- Τότε θα σε τσιμπήσουν. - Καλά.
Ας με τσιμπάνε όσο τις τρώω. Θα τις τρώω πιο γρήγορα.
- Καλή ιδέα. - Τι;
- Ας κόψουμε τα ενδιάμεσα. - Δηλαδή;
Φά' τες κατευθείαν. Είναι φαΐ.
- Καλά λες! - Φάε τη μέλισσα.
- Ας φάμε μέλισσες. - Φάε τη μέλισσα.
- Φρικτό. - Να βρούμε και το σπίτι μου;
Εννοείται! Ναι.
Πρέπει να βρούμε έναν μεγάλο δρόμο με γέφυρα και εκκλησία.
Ίσως ξανακάνω τσουλήθρα στην παιδική χαρά.
Κι άλλο στοιχείο!
- Έχει παιδική χαρά; - Ναι!
Ας βρούμε μια παιδική χαρά κοντά σε μια γέφυρα πάνω από δρόμο,
μετά μια εκκλησία,
κι ας φάμε και καμιά μέλισσα.
Εγώ δεν πρόκειται να φάω μέλισσες.
Η Όλιβ.
- Γεια. Όλα καλά; - Ναι.
- Μια χαρά. - Τι κάνετε;
Εμείς…
ψάχνουμε το σπίτι της μικρής και μέλισσες. Είδες καμία;
- Μέλισσες; - Ναι.
- Πώς είναι; Σαν τις σφήκες; - Περίπου.
- Ποια η διαφορά; - Φτιάχνουν μέλι.
- Οι σφήκες τι κάνουν; - Τίποτα.
- Κάνουν. - Δεν κάνουν τίποτα αξιόλογο.
Οι γιγάντιες ασιατικές σφήκες;
- Ούτε αυτές κάνουν κάτι αξιόλογο. - Εντάξει.
Εμείς ψάχνουμε μέλισσες.
Για να τις φάμε. Να βάλουν μυαλό.
- Και αν σας τσιμπήσουν; - Καλή ερώτηση.
- Δεν κάνει να τους πιέζεις τον σάκο. - Μ' αρέσει όταν μιλάς βρόμικα.
- Τι; - Άκουσες.
Ξέρετε τι θα κάνω αν με τσιμπήσουν;
- Τι; - Θα τις βλέπω να πεθαίνουν.
Με τσίμπησες, έτσι; Και τώρα ξεκοιλιάστηκες.
Αυτό ήταν. Καληνύχτα.
Μαλακισμένο ζουζούνι.
Αν σε τσιμπήσουν πολλές μαζί;
- Ας τσιμπήσουν. - Θα πονέσεις.
Εγώ θα πονέσω για λίγο.
Αυτές για πάντα, γιατί θα πεθάνουν.
Το 'πες κι αυτό. Δρόμο τώρα.
Ωραία είναι.
Δεν υπάρχουν και τσουλήθρες που σε ρίχνουν στο νερό;
- Ναι, οι νεροτσουλήθρες. - Ούτε για αστείο.
Τι σκαρώνουν;
Αμάν!
Τι στο… Καλά είσαι;
Καλά είμαι.
Μαλακιστήρια.
- Δεν πειράζει. - Όχι, πειράζει.
Δεν θα σε ξαναπειράξει.
- Πώς το ξέρεις; - Του τα 'πα ένα χεράκι.
- Και τι είπε; - Είπε…
Έπιασα μία.
Πρόσεχε.
- Τι γεύση έχει; - Σαν σταφίδα.
Κάπως μαστιχωτή.
- Τι; - Περίμενε.
Η γλώσσα μου πρήζεται.
- Την τσίμπησε. - Έτσι λες;
- Πώς έγινε αυτό; - "Πώς έγινε αυτό;"
Εσύ τι λες; Αφού την έφαγε.
- Νιώθω τον λαιμό μου να κλείνει. - Κάντε κάτι!
- Δεν αναπνέω. - Ηρέμησε.
- Τι κάνεις; - Σε κατουράω.
- Για να φύγει ο πόνος. - Δεν με τσίμπησε μέδουσα, βλάκα.
Λάθος μου.
Έλεος. Φαίνεσαι πολύ περίεργη, Όλιβ.
Η γλώσσα σου πρήστηκε, έγινε τούμπανο.
- Έχω μια ιδέα. - Τι;
- Να με τσιμπήσει στο πουλί. - Ευφυές.
Δεν θα το 'λεγα.
Έξυπνο. Θα έχει τεράστιο κι ωραίο πουλί!
- Δεν θα έχει! - Κι όμως. Κοίτα τη γλώσσα της.
Πολλαπλασίασέ τη με το πουλί του και υπολόγισε. Θα γίνει τεράστιο!
Δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα απ' τον πόνο.
- Τι σε νοιάζει εσένα, φίλε; - Ναι! Έγινες ειδικός στα πουλιά;
Θα έχει τον μεγαλύτερο πούτσο στη γειτονιά. Μπράβο, αγόρι μου.
- Γιατί βρομάνε τα ούρα σου; - Διαβήτης.
- Τρως πολλά γλυκά; - Ναι, τόνους.
- Να μία. - Να μία. Πάει, πέταξε.
Τη στρίμωξε. Βγάζει το πουλί του.
Τη σημαδεύει με το πουλί του.
Έλα, μελισσούλα.
Μη φοβάσαι. Έλα σ' εμένα. Ανέβα στον βλαστό μου.
- Την καλοπιάνει. - Μην ντρέπεσαι.
Κάνε όπισθεν. Πάνω στο κεφαλάκι. Μέχρι τη βάση.
Να πάρει ο διάολος.
- Σε τσίμπησε στα αρχίδια; - Ναι. Όλα καλά.
Κοντά έπεσε. Εδώ δείτε πώς έγιναν.
Φοβερό. Μ' αυτά εδώ κερδίζεις λαχείο.
- Τι θα τα κάνεις; - Θα πάω σε πάρτι.
Κατάλαβες τι έκανες τώρα; Είναι θέμα οπτικής.
Έχεις μικρότερο πουλί.
Έχεις τεράστια αρχίδια που κατάπιαν το πουλί σου.
- Είναι όντως τεράστια. - Δεν κρατάει πολύ.
Εκεί κάνουν πάρτι.
- Ναι. - Κρίμα που ξεφούσκωσαν τα αρχίδια σου.
Η Λάρα.
Πήγαινε.
Γεια.
- Καλά; - Ναι.
Τι κάνετε;
Ψάχνουμε να βρούμε
το σπίτι της.
- Γεια. - Ναι.
Οπότε, αυτά.
- Εσείς τι κάνετε; - Αράζουμε.
- Ναι; Σωστά. - Κάνουμε πάρτι.
- Ωραία. - Και χορεύουμε.
- Θες να χορέψεις; - Καλά να… Μπα.
Καλύτερα όχι. Ήταν δύσκολη μέρα.
Τρώγαμε μέλισσες και μια τσίμπησε τη γλώσσα της Όλιβ.
- Αλήθεια; - Πόνεσε πολύ.
Και μια άλλη τσίμπησε τον Χλέπα στα αρχίδια.
- Σοβαρά; - Ήταν εσκεμμένο.
Γιατί ήθελες να σε τσιμπήσει εκεί;
Ήθελα να με τσιμπήσει στον βλαστό.
- Πού; - Στο πουλάκι μου.
Γιατί;
Γιατί ήθελα να γίνει τούμπανο. Καταλαβαίνεις, καλή μου;
Όχι.
Και πώς πήγε;
Τον τσίμπησε στα αρχίδια και πρήστηκαν.
- Μεγάλωσαν; - Σε τεράστιο βαθμό.
Αλλά το χάρηκα για 25 λεπτά.
- Μάλιστα. - Περπατούσε σαν πάπια.
Κάθε φορά που έσκαγαν κάτω, έκανε "άου".
Σαν να καβαλούσε μπάλα με χερούλια.
Όπως πάντα, η ιδέα που είχε, τον έκανε να φαίνεται εντελώς μαλάκας.
- Γεμάτη μέρα. - Ναι.
Τέλος πάντων, εμείς την κάνουμε.
Σόρι γι' αυτό. Πάμε, παιδιά.
Γιατί δεν χορεύεις;
Προτιμώ να βλέπω.
Αλήθεια;
Όχι.
Όχι ακριβώς.
Προτιμώ να χορεύω, γιατί είναι πιο ωραία.
- Είμαι χοντρός, γέρος και δείχνω γελοίος. - Τι σε νοιάζει αν περνάς καλά;
Λοιπόν,
κοίτα να δεις.
Είμαι κάτι σαν πρότυπο. Έτσι με βλέπει η παρέα.
Κι αν φαίνομαι γελοίος, δεν θα έχουν πια πρότυπο, οπότε…
Κι έχω χάσει το θάρρος μου για να πω την αλήθεια…
- Μα η Λάρα θέλει να χορέψει μαζί σου. - Ναι, αλλά αυτή είναι μια χαρά…
Απίστευτο που σε νοιάζει πώς φαίνεσαι.
Εσύ δεν φοβάσαι τίποτα.
Έχεις κάνει πολλά στη ζωή σου. Είσαι ο καλύτερος γάτος της γειτονιάς.
Ναι.
Δεν έχω κάνει τίποτα.
Χαζομάρες. "Ο καλύτερος γάτος της γειτονιάς".
Σιγά το κατόρθωμα. Ούτε καν ξέρω αν ισχύει.
Είμαι ένας απλός γάτος σε ένα απλό μέρος.
Επιβιώνω μέρα με τη μέρα. Μερικές φορές, δεν ξέρω καν γιατί.
Το να σε φροντίζω
είναι το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ.
Αλήθεια;
Ναι. Αλήθεια.
Εντάξει, πάμε να βρούμε το σπίτι σου.
Κοιτάξτε, αυτό είναι.
- Εκείνο εκεί; - Ναι.
- Είσαι σίγουρη; - Ναι… Κι αυτά…
Αυτά τα λουλούδια μού είναι γνωστά.
Βλέπω και το παιχνίδι μου.
Αυτό;
Ναι, δικό μου είναι.
Μάλιστα.
- Εντάξει, λοιπόν. - Εντάξει.
Σου είπα ότι θα βρίσκαμε την οικογένειά σου.
Ωραία. Πάω από πίσω να βρω πώς θα μπω.
Μπράβο, μικρή. Να μη χαθούμε.
- Ναι. - Θα μου λείψεις.
- Σας ευχαριστώ όλους. - Χάρηκα.
- Ναι. - Να προσέχεις.
- Ψηλά το κεφάλι. - Καλά.
- Μπράβο. - Θα μου λείψετε.
Θα τα ξαναπούμε.
Τι όμορφο! Καλύτερο από το προηγούμενο!
Σίγουρα.
Λυπάμαι, μικρή.
Μετακόμισαν.
- Κρίμα. - Ναι.
- Λυπάμαι, μικρή. - Τι κρίμα.
- Λυπάμαι. - Εγώ δεν λυπάμαι.
Τι…
Δεν στενοχωριέσαι
που δεν έχεις οικογένεια;
Έχω οικογένεια.
Πάμε σπίτι.
Πώς ήταν το καινούριο γατάκι;
Όχι τόσο καλό όσο εσύ.
Ευχαριστώ, Γκας.
Έλα, Γκας.
Την είδες;
Είναι όμορφη πολύ Με το στιλ της με έχει τρελάνει
Και απ' την άλλη άκρη, τη νιώθω εδώ
Ναι, είναι έρωτας δυνατός
Μωρό μου
Γύρνα λίγο να σε δω
Μωρό μου
Έλα, πάμε, τόλμησέ το
Έχεις πια μεγαλώσει Χόρεψε όλη νύχτα
Έλα, μωρό μου
Χόρεψε όλη νύχτα
Μήπως να τα φτιάχναμε;
Για ποιο λόγο;
Να,
ξέρεις τώρα…
Για να κάνουμε γατάκια.
Ναι.
Δεν έχω όρχεις.
- Τι; - Αρχίδια.
- Δεν έχω αρχίδια. - Δεν με νοιάζει.
- Αρκεί να έχεις πουλί. - Καταλαβαίνεις τι σημαίνει;
- Τι; - Δεν έχω αυτές τις ορμές.
Και,
προφανώς, δεν μπορώ να κάνω γατάκια.
Μάλιστα.
- Γεια, Όλιβ. - Έχεις αρχίδια;
- Ναι. - Τα λέμε.
Ωραία.
- Θέλει κανείς να χορέψει; - Όχι, με τίποτα.
- Αποκλείεται. - Θα χορέψω εγώ μαζί σου.
- Μαλάκα φλώρε. - Είσαι ανώμαλος.
Κόφτε το. Έλα!
Πάμε!
Μείναμε οι δυο μας.
- Να καθόμαστε έτσι. - Ναι.
Σαν μαλάκες.
Δεν καταφέραμε ποτέ τίποτα.
Μίλα για σένα. Σκότωσα ένα παιδί σήμερα.
- Σίγουρα πέθανε; - Άκουσα τον λαιμό του να σπάει.
Αν δεν πέθανε, έχει μείνει φυτό.
- Σύντομα θα πεθάνουμε όλοι. - Ναι.
Υποτιτλισμός: Γεωργία Ιορδανίδου