BAKI-DOU: THE INVINCIBLE SAMURAI
-Nasıl ya? -O neydi öyle?
Sıfır mesafeden kılıç darbesi. Ama o mesafeden kesmeyi başardı mı?
Çocuk hissetti. "Beni kesti!"
Aslında kesilmedi.
Onu kesen bir kılıç olmadı.
Ama şuna bakın.
Çok etkili bir hamle.
Kesildiği hissiyatı o kadar ağır ki uğraşsa da dayanamıyor.
Zihnen inkâr etmeye çalışsa da vücudu bunu hissediyor.
Yakın dövüşü ben de severim.
Öğrenmiş.
Omuz mu attı?
Mevzu kavgaya döndü.
Demek öyle.
İlk defa görüyorum, yeni bir hareket.
Musashi Miyamoto savaş meydanından günümüze getirildi.
Basit bir kılıç tokuşturmayla bitemez.
Kes, atıl, sapla, saldır, güreş…
"Musashi silahsızken güçlü değil." Bunu düşünmek, mucize beklemek demek.
Beyin, bilinç daha farkına varmadan bir sinyal gönderiyor.
Musashi'nin fark edeceğinden yarım saniye önce görüyor.
Ustaların dövüşünde hamle kaynağında yakalanıyor.
Zokayı yuttu.
Bir sınıf arkadaşımız şakasına sandalyesini çekmişti.
Hem de bütün gücüyle.
Nasıl?
Evet, hemen anlamıştım.
Belli ki idmanlıydı.
SINIF ARKADAŞI
Hayır, dile getirmedim ama şüphem yoktu.
Baki'nin spor kulüplerindeki atletlerden daha güçlü olduğunu önceden fark etmiştim.
Kesinlikle güçlüydü.
-Muazzam bir güç! -İmkânsız!
Bu adam bambaşka.
Zokayı yutmasına şaşmamalı.
Beyin sinyali bilinçten önce verdi.
Musashi'nin dürtüsünü kendisinden önce sezdi.
Musashi harekete geçene kadar Baki çoktan yolu yarılamıştı.
Dizginleri en baştan ele alan, en üst seviye bir sen-no-sen.
Oraya kadar ben de bir şekilde yakaladım ama Musashi bundan da ötesini sergiledi.
Beynin sinyallerini yem olarak kullanan bir hamle.
Temas sonun habercisiydi. O çağlarda yenilmek, ölmek demekti.
İki usta yüzleştiğinde
birbirlerini böyle sezmeleri muhtemelen sıradan bir şeydi.
Karşısında şansı yok.
-Öyle mi dersin? -Nasıl?
Hakiki Musashi Miyamoto'yla,
modern dövüş sanatlarının hürmet ettiği bir savaş tanrısıyla yüzleşmek…
Modern dövüş sanatlarının en büyük eseri yenilecek mi?
Musashi'yle dövüştüğü günün sabahında Izo Motobe'yle evinde konuşurken
konu günlük idmana geldiğinde
herif çok büyük bir laf etmişti.
Zihnim günde birden çok kez dövüş sanatlarından başka şeylere kayıyor.
Yürürken, dikilirken, otururken, yatarken, bütün gün dövüş sanatlarını düşünüyormuş.
Ben, Goki Shibukawa, dövüş sanatlarına bu kadar sevdalı mıyım?
Peki ya ustam Mikoshiba?
Peki ya aiki'nin mucidi Sokaku Takeda?
Motobe, sen bunu nereden öğrendin?
"Dövüş sanatlarının yolundan yürü."
Bunu düstur edinerek yaşıyordum ama…
Ama ne?
Birisi idmana bakışımı değiştirdi.
Çok iyi tanıdığınız birisi.
Baki Hanma.
Yürürken, otururken, dikilirken, yatarken, çabalarken, direnirken…
Hayatını dövüş sanatlarına adayan asıl o.
Bütün gününü
dövüş sanatları denen oyunun içinde geçiriyor.
Baş etmek mümkün değil.
Dövüşten zevk alan bir rakibi çalışkanlıkla alt etmek imkânsız.
Çocuk, senin amacın ne? Musashi'nin eline kılıç vermek de nedir?
Seni taklit ediyorum.
Peki neden?
Çünkü sen bunda ustasın.
Kılıçsız da defalarca kestim seni.
Sen hakiki kılıcını çekmeden seni katletmeye gönlüm razı değil.
Katletmek mi?
Tahtalarda eksik mi var çocuk?
Kim kimi katlediyor?
Ben buraya sana veda etmeye geldim.
Veda edeceksin zaten. Ama giden taraf olarak.
Bense kılıcımla bu ülkenin zirvesine çıkacağım.
Kese kese o zirveye tırmanıp yukarıdan manzarayı seyredeceğim.
Yalan söylüyorsun.
Burada kese kese zirveye tırmanamazsın. Uzun zamandır da bunun farkındasın.
Üstat Musashi, senin yerin burası değil.
Kılıcı tutuşu…
Musashi gibi tutuyor!
Fırlattı mı?
-Çok yakın! -Acayip yaklaştı!
-Yakaladı! -Yok artık!
Musashi, beklentimi boşa çıkarmadın. Durdurabileceğini biliyordum.
Bu sayede
iki elini de meşgul ettim.
Özlettin.
Evet.
Çocuk zihninde kıyas yapıyordu.
Modern dövüş müsabakaları tekrar tekrar yapılabilir.
Samuray devrinde ise düellolar ölüm kalım meselesiydi.
Hiç şüphesiz ki
dövüşlerin ciddiyeti kıyas kabul etmez.
Ölümüne dövüşün eşi benzeri yoktur.
Yani yoksa yoktur, ne yapalım?
Bir yumrukla nakavt olup 10 saniye ayılamamak.
Bir uzvunun kilitlenmesiyle pes etmek.
Boğularak bayılmak.
Anlatabiliyor muyum?
Her iki durumda da kazanan taraf kaybedenin kaderini belirliyor.
Anlatabildim mi?
Belki bir ölüm kalım savaşı yok
ancak modern dövüşte de kazanan dilerse kaybedeni öldürebilir.
Evet.
Sapladım gitti!
Üstat Musashi, buna son verelim artık.
İki kılıcı da mı düşürdüm?
Vücudun bir parçası olmayınca düşürmek mümkün elbet.
Düşürmeseydin lime lime olurdum.
Bir de mütevazılık yapıyorsun.
Asıl mesele şu ki üstadım, seni gömmek zorundayım.
Hemen şimdi.
Gömmek mi? Beni mi? O kılıçla mı?
Deneme bence.
Kılıç sallayamam mı sanıyorsun?
Acemisin ama kılıcın mantığını oldukça iyi kavramışsın.
Kılıç o kadar keskin ki acemisi de rakibini kesebilir.
Katliam yapabilir.
Onu kesecek mi?
Şaka mı yapıyor?
Çok defa şahitlik ettin.
Kılıçtır, düşer.
"Ayının bir de demir sopası oldu." Güven veren bir deyiş.
Çünkü en başında ayıyla demirin alakası yoktur.
Uyumsuzdurlar.
Düşürülemeyen bir kılıç.
Düşürülemeyen bir kılıç istiyorum.
Yalnızlığa dayanırım ama kılıçtan ayrılmak yüreğimi dağlıyor.
Kılıçsızım.
Silahsızım.
Siz serseriler zaten hep böyleydiniz.
Vücudunu silaha çeviren silahsız dövüşçüler.
Çünkü vücut elden kayıp düşmez.
Meğerse kılıcın yolu, kılıçsızlığa çıkıyormuş.
Üç güne kalmaz, millet bu aletin ne olduğunu bile unutur.
Ben de bu yoldan yürüyeceğim.
Peki.
Ne desem şimdi?
Daha yolun yarısındasın.
Lütfen kusuruma bakma ama diğer tarafta devam etsen olur mu?
Diğer tarafta mı?
Yani önceden bulunduğun yerde. Yolunu yürüdüğün yerde yani.
Burada değil de orada.
Neyse.
Geliyorum.
İşimi kolaylaştırdın. Tutmadan edemiyorsun çünkü.
Gitmiş, gitmiş, perdeyi aşmış…
-Bu kim? -Kim bu kadın?
Eğilirim önünde ey yüce varlık. Hürmetim sonsuz, naçizane talebim budur.
Bu ne ya?
Miyamoto Musashi'nin ruhu…
Kim bu teyze?
Duy hürmetkâr ricamı. Ruhu cennetine geri dönsün.
Yüreğimdeki bu muazzam dileği hakikat eyle.
Hürmetim sonsuz, naçizane talebim budur.
-Ne? -Bu ne böyle?
Ölmüş mü?
EMNİYET MÜDÜRÜ TOYOKAZU HINO
Yenilmemiş ama ölmüş, öyle mi?
İçeri sızan sivil memurumuz öyle bildirdi.
Bir sürü şey yaşanmış,
sonunda da Musashi'nin ruhu bedeninden ayrılmış.
Ruhu, öyle mi? İyi de…
Bunlar ne olacak şimdi? 1.000 adam getirdik.
Doğru, haklısınız.
Sabuko Hanım.
Size de zahmet verdim.
Bunu söylemek için geç kalsam da ihtiyatsızlık ettim.
Musashi Miyamoto'nun ruhunu çağırdım.
Ruhu aramıza döner dönmez
yaşanacakları ve yaşanmaması gerekenleri
öngörebilmemiz gerekirdi
ancak yine de vazgeçmedik.
Gözü dönmüş bir canavarı şehre salsak neler yaşanırdı?
Cevabı içten içe bilsek de merakımıza söz geçiremedik.
Hem kendim için hem bu meczup için söylüyorum.
Bu yaptığımız yüzünden binlerce kez ölmeyi hak ettik.
Gerçek şu ki herkes korksa da ondan çeşitli beklentileri vardı.
Kışkırtılmış hissettik.
Teyit etmekten kendimizi alamadık.
O kılıcın gücünü, keskinliğini.
Hatta dahası,
Musashi'nin gaddarlığını.
Biz de sizin kadar suçluyuz.
Biz milletçe kendi yolumuzdan gidince
Üstat Musashi de mecburen kendi yolundan gitti.
Herkes bana kulak versin.
Cenazede değiliz.
Tarihin en büyük kılıç ustasına, efsanevi bir duayene veda ediyoruz.
El kavuşturup baş eğmek yerine
göğsünüzü gere gere, asker uğurlar gibi uğurlayın.
Sarsılmaz, dimdik bir duruş görmek istiyorum.
Nabız, nefes, tansiyon, vücut sıcaklığı…
Tüm değerleri normal.
Gördüğünüz üzere beyinde aktivite yok.
Geri gitti.
Evet.
Geldiği devre döndü.
Başına bir şey gelmesin Nonomura?
Siz bu işi bana bırakın. Zamanı burada durduracağım.
-Bu sıvı nedir? -Sıvı nitrojen.
Şu -100 küsur derece falan olan mı?
Hayır. Henüz 0 derece civarında tutuyoruz.
Sıcaklığı yavaş yavaş, altı saatte bir yarım derece düşürerek
hedef sıcaklığa, yani -196 dereceye altı haftada ulaşacağız.
Ağır bir soğutma yöntemine başvurduk.
Donunca hücreleri tahrip olmayacak mı?
Ekibimiz o sorunu çözeli iki yıl oluyor.
Henüz duyurusunu yapmadık
ama ağzındaki borudan verdiğimiz madde, ekibimizin geliştirdiği yeni bir ilaç.
Dakikada 0,9 miligram veriyoruz.
Bunu oldukça yavaş bir biçimde yutuyor.
Normal sindirim süreciyle
15 günlük bir süre zarfında bundan 20 litre sindirmiş olacak.
Bu sayede hücrelerinin dört bir yanına nano ölçekte nüfuz edecek.
Bu donmayan koruyucu sıvı her zerresine yayılacak.
Yani hücreleri tahrip etmeyen bir sıvı.
Ekibimizin bilim yolculuğu asla bitmeyecek.
Kanı donmayacak mı? Onu ne yapacaksınız?
Kasığındaki boru aort ve vena kava damarlarına bağlı.
Sirkülasyon sorunsuz devam ediyor.
Önümüzdeki haftanın başında, 77 saatin sonunda
çözelti tüm damarlarını doldurmuş olacak.
Teşekkür ederim Nonomura. Hepinize teşekkür ederim.
Acaba Musashi Miyamoto günümüzde yargılanabilir mi?
Gerçi bunu düşünmeden önce…
İnsan böylesine kıymetli bir şeyden vazgeçebilir mi hiç?
Musashi varlığını sürdürecek!
Onu sıvı nitrojende muhafaza ediyoruz. Muhafaza süreci beş gün önce başladı.
Sıcaklık, her 24 saatte bir 2 derece düşürülüyor.
Beşinci gün itibarıyla sıvı sıcaklığı -10 derece.
Yaklaşık beş hafta içinde hedef sıcaklığa, yani -196 dereceye ulaşacak.
Gördüğünüz üzere Musashi varlığını sürdürecek.
Bu muhafaza işinin amacı günün birinde onu belki diriltmek mi?
-Yoksa… -Yoksa ne?
Musashi Miyamoto ilelebet muhafaza edilecek yani?
Bir itirazın mı var?
Kendi rahatımı düşündüğümden değil.
Dede, herhâlde keyfine göre
adamı buradan çıkarıp tekrar diriltmeyi düşünmüyorsundur, ha?
Kulağınızı dört açın.
Şimdi Musashi Miyamoto hayatta mı?
Elbette değil.
Peki ölü mü? Ölü de değil.
Zamanı durdurduk.
Musashi Miyamoto en mükemmel hâliyle karşınızda.
Onu yakıp bir törenle gömmek teselli olacak mı?
Buna müsaade etmem.
Musashi bir yolculuğa çıktı ve her zaman geri dönebilir.
Bedenini, yani yuvasını muhafaza etmeye devam edeceğiz.
Dünyadan göçene hürmet asıl böyle gösterilir.
Dünyamıza bir daha uğramasa bile yuvası varlığını sürdürecek.
İnsanın anısı asıl böyle yaşatılmaz mı?
SON
Alt yazı çevirmeni: Oktar Bumin Aykutlu